Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.39.2026.2.DA

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania kwot z tytułu zawarcia ugody z bankiem. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 lutego 2026 r. (data wpływu 20 lutego 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2008 r. zaciągnęła Pani z drugim współkredytobiorcą kredyt konsolidacyjny w CHF. Kredyt ten był przeznaczony na spłatę wcześniejszego kredytu udzielonego na cele mieszkaniowe. Kredyt został zabezpieczony hipotecznie i w 100% przeznaczony na wydatki związane z realizacją jednej inwestycji mieszkaniowej. Nie skorzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż ta, która jest finansowana kredytem. Nieruchomość ta jest przez cały czas przez Państwa zamieszkiwana i jest to jedyna nieruchomość jaką Państwo posiadają.

26 lutego 2025 r. podpisała Pani wraz z drugim współkredytobiorcą ugodę z bankiem i zostały Państwu wypłacone następujące kwoty:

• kwota nadpłaty w wysokości 29 848,31 zł,
• dodatkowa kwota w wysokości 64 814,95 zł.

Pozostała kwota kredytu została umorzona.

W załączeniu przesyła Pani kopię zawartej ugody.

W uzupełnieniu wniosku na pytanie Organu o treści: „Kiedy dokładnie, w jakim banku i przez kogo (należy wskazać osoby będące kredytobiorcami) został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, o którym mowa we wniosku?”, wskazała Pani: kredyt konsolidacyjny - na spłatę udzielonego na cele mieszkaniowe. Umowa była zawarta w dniu … kwietnia 2008 r. w banku … Oddział ....1 w …. Kredytobiorcy to: … (Pani) i ….

Bank ... podlega nadzorowi państwa.

Kredytobiorcy odpowiadali za spłatę ww. kredytu solidarnie.

W związku z zawarciem umowy kredytowej w 2008 r. bank wypłacił kwotę kredytu równowartości 64 212,33 CHF, tj. na dzień 1 czerwca 2008 r. – 133 349,75 zł.

Wskazana we wniosku ugoda została podpisana pomiędzy kredytobiorcami (Panią i …) a bankiem ... reprezentowanym przez radcę prawnego … - pełnomocnictwo substytucyjne udzielone przez radcę prawnego …, który został upoważniony przez bank ... na podstawie pełnomocnictwa nr ….

Umowa kredytowa na podstawie zawartej ugody jest ważna, a jej zapisy zostały zmienione. Nastąpiły zmiany w umowie dotyczące waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej.

W ramach zawartej ugody nastąpiło przewalutowanie kredytu konsolidacyjnego.

Do dnia zawarcia ugody zostały spłacone raty kapitałowo-odsetkowe w łącznej kwocie 238 911,66 zł. Spłacone raty kapitałowo-odsetkowe przewyższyły wysokość kredytu zaciągniętego w 2008 r., ponieważ na listopad 2024 r. według analizy kancelarii, która reprezentowała Panią w danej sprawie, kredyt został nadpłacony w kwocie 110 919,27 zł.

Na pytanie Organu o treści: „Czy z ww. ugody wynika, że Pani jako kredytobiorca otrzymała od banku zwrot tego, co świadczyła Pani na rzecz banku w czasie trwania umowy kredytu”, wskazała Pani: „Tak, z zawartej ugody wynika, że otrzymała Pani zwrot nadpłaconych rat kredytowo-odsetkowych - jest to kwota 29 848,31 zł (kapitał: 28 557,35 zł, odsetki: 1 290,96 zł)”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy wskazana we wniosku kwota nadpłaty w wysokości 29 848,31 zł, którą bank wypłacił w wyniku zawarcia ww. ugody, stanowi zwrot środków uprzednio spłaconych do banku (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu)”, wskazała Pani: „Tak”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy kwota 29 848,31 zł, która została wypłacona przez bank, stanowi zwrot środków, które zostały wpłacone do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie (po potrąceniu wzajemnych roszczeń) stały się nienależne bankowi”, wskazała Pani: „Tak”.

Kwota 29 848,95 zł nie jest zwiększeniem Pani majątku, tylko kwotą, która została zwrócona przez bank w wyniku nadpłacenia kredytu.

Na pytanie Organu o treści: „Czy otrzymana w wyniku zawarcia ugody kwota 29 848,31 zł jest wynagrodzeniem za odstąpienie przez Panią od dochodzenia roszczeń wobec banku na drodze sądowej”, wskazała Pani: „Nie”.

Na pytanie Organu o treści: „Na jakiej podstawie (w oparciu o jakie wartości lub wskaźniki) bank ustalił wysokość kwoty dodatkowej 64 814,95 zł, którą wypłacił w wyniku podpisania ugody? Z czego wynika wysokość wypłaconej przez bank ww. kwoty”, wskazała Pani: „Nie posiadam wiedzy na ten temat”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy kwota dodatkowa 64 814,95 zł, którą bank wypłacił w wyniku zawarcia ww. ugody, stanowi zwrot środków uprzednio spłaconych do banku (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu)”, wskazała Pani: „Według mnie kwota 64 814,95 zł stanowi zwrot nadpłaconego kredytu”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy kwota dodatkowa 64 814,95 zł, która została wypłacona przez bank, stanowi zwrot środków, które zostały wpłacone do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie (po potrąceniu wzajemnych roszczeń) stały się nienależne bankowi”, wskazała Pani: „Według mnie kwota 64 814,95 zł stanowi zwrot nadpłaconego kredytu”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy wypłacona przez bank kwota dodatkowa 64 814,95 zł stanowi przysporzenie ponad kwoty uiszczane tytułem spłaty przedmiotowego kredytu, tj. dodatkowe przysporzenie wynikające z ww. ugody”, wskazała Pani: „Według mnie kwota ta jest składową nadpłaty”.

Na pytanie Organu o treści: „Czy wypłacona przez bank kwota dodatkowa 64 814,95 zł jest wynagrodzeniem za odstąpienie przez Panią od dochodzenia roszczeń wobec banku na drodze sądowej”, wskazała Pani: „Nie jest wynagrodzeniem”.

Na pytanie Organu o treści: „Kiedy bank wypłacił powyższe kwoty na Pani rzecz i ewentualnie pozostałych współkredytobiorców?”, wskazała Pani: „Tak, kwoty te zostały wypłacone przez bank”.

Pytanie

Czy przysługuje Pani zwolnienie z podatku od wypłaconej kwoty nadpłacającej kredyt na podstawie rozporządzenia z dnia 11 marca 2022 r. o zaniechaniu poboru podatku oraz w jaki sposób jest traktowane dodatkowe świadczenie wypłacone w ramach ugody nawiązując do art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, kwoty jakie wypłacił Pani bank są kwotami wynikającymi z nadpłaconego kredytu. Uważa Pani, że według przepisów zawartych w zapytaniu nie ma „nowego przysporzenia” tylko nastąpiło wyrównanie nienależnie wpłaconych rat. Uważa Pani również, że na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, kwoty te pomimo powstania potencjalnego przychodu, według ww. rozporządzenia powinny być zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ co do zasady nie stanowią przychodu, a jedynie zwrot nadpłaconych rat.

Z przeprowadzonej przez reprezentującą Panią w tej sprawie kancelarię analizy finansowej, wynika, że na listopad 2024 r. kwota nadpłaty kredytu wynosiła 110 919,27 zł, a więc przewyższyła kwoty wypłacone Pani przez bank.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

·      dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz

·      dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Jak wynika z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

·      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

·      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Źródła przychodów

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie natomiast do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Skutki podatkowe otrzymania kwot z tytułu zawarcia ugody z bankiem

Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się natomiast w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem, kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Jak wynika z zacytowanych wyżej przepisów, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

W związku z wypłatą przez Bank wskazanych w ugodzie kwot wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Z wniosku wynika, że w związku z zawarciem umowy kredytowej … kwietnia 2008 r. bank wypłacił kwotę kredytu w wysokości 64 212,33 CHF, tj. na dzień 1 czerwca 2008 r. – 133 349,75 zł. W dniu 26 lutego 2025 r. podpisała Pani wraz ze współkredytobiorcą ugodę z bankiem i zostały Państwu wypłacone następujące kwoty: kwota nadpłaty w wysokości 29 848,31 zł oraz dodatkowa kwota w wysokości 64 814,95 zł. Do dnia zawarcia ugody zostały spłacone raty kapitałowo-odsetkowe w łącznej kwocie 238 911,66 zł. Spłacone raty kapitałowo-odsetkowe przewyższyły wysokość kredytu zaciągniętego w 2008 r., ponieważ na listopad 2024 r. według analizy kancelarii reprezentującej Panią w sprawie, kredyt został nadpłacony w kwocie 110 919,27 zł.

Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania wskazanej w ugodzie kwoty nadpłaty, zauważyć należy, że w analizowanej sprawie wskazała Pani, iż z zawartej ugody wynika, że otrzymała Pani zwrot nadpłaconych rat kredytowo-odsetkowych - jest to kwota 29 848,31 zł (kapitał: 28 557,35 zł, odsetki: 1 290,96 zł). Ponadto, z opisu sprawy wynika, że kwota 29 848,31 zł, którą bank wypłacił na skutek zawarcia ugody, stanowi zwrot środków uprzednio spłaconych do banku (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu). Jest to zwrot środków, które zostały wpłacone do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie (po potrąceniu wzajemnych roszczeń) stały się nienależne bankowi. Ww. kwota nie jest zwiększeniem Pani majątku ani wynagrodzeniem za odstąpienie przez Panią od dochodzenia roszczeń wobec banku na drodze sądowej, tylko kwotą, która została zwrócona przez bank w wyniku nadpłacenia kredytu.

Odnosząc się również do skutków podatkowych otrzymania wskazanej w ugodzie kwoty dodatkowej w wysokości 64 814,95 zł, zauważyć należy, że w analizowanej sprawie wskazała Pani, iż ww. kwota dodatkowa stanowi zwrot nadpłaconego kredytu i nie jest wynagrodzeniem. Kwota 64 814,95 zł jest składową nadpłaty.

Zatem, otrzymanie kwoty 29 848,31 zł oraz kwoty dodatkowej w wysokości 64 814,95 zł w ramach przysługującego Pani od banku roszczenia w związku z ugodą zawartą z bankiem, nie spowodowało po Pani stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. Wypłata ta jest dla Pani neutralna podatkowo.

Podsumowując, w analizowanej sprawie wypłata przez Bank ww. kwot, o których mowa we wniosku, nie spowodowała u Pani powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego od wypłaconych przez bank ww. kwot.

Stanowisko Pani uznano za nieprawidłowe, ponieważ, uważa Pani również, że na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, kwoty te pomimo powstania potencjalnego przychodu, według ww. rozporządzenia powinny być zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ co do zasady nie stanowią przychodu, a jedynie zwrot nadpłaconych rat. Natomiast, jak wyżej wskazano, z uwagi na to, że otrzymane kwoty nie stanowią dla Pani przychodu, nie można w ogóle mówić o zastosowaniu do nich zaniechania poboru podatku. Zaniechanie poboru podatku może mieć bowiem zastosowanie wyłącznie w sytuacji, w której dochodzi do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, iż interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (np. współkredytobiorcy).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.