Osoba z orzeczeniem o całkowitej niepełnosprawności (głównie narząd ruchu) poniosła w 2024 r. koszty leczenia implantologiczno-protetycznego (30 000 zł) w prywatnej klinice. Zabieg zalecony został z powodu bezzębia i problemów z dziąsłami powodujących dyskomfort zdrowotny. Podatniczka posiada…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
8 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 5 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 4 lipca 2025 r. (data wpływu 7 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pani osobą całkowicie i trwale niepełnosprawną.
Z powodu całkowitego bezzębia i choroby chrząstki, które spowodowało problemy z szybkim zanikiem dziąseł i koniecznością używania dużych ilości kleju do protez, wystąpił u Pani duży dyskomfort zdrowotny. 10 stycznia 2024 r. chirurg szczękowy w przychodni Szpitala w (…), po zbadaniu, zalecił Pani konsultację implantologiczną. 26 marca 2025 r. udała się Pani na konsultacje do centrum stomatologii (…) w (…). Po badaniach, zaproponowano Pani optymalne rozwiązanie związane z problemami chrząstki, protezę dolną na 3 implantach i belce oraz estetyczną, całkowitą protezę górną z powodu braku miejsca. Od 24 kwietnia 2024 r., po konsultacji onkologicznej w (…), rozpoczęła Pani leczenie zgodnie z planem. Koszty leczenia finalnie 30 000 zł zostały rozłożone na każdorazową wizytę włącznie do 16 października 2024 r. Dysponuje Pani jednak tylko fakturami na 28 000 zł (na 2 000 zł posiada Pani tylko paragon). Rozliczyła się z Pani z urzędem skarbowym nie odliczając od podatku tych wydatków, nie mając pewności, czy może je rozliczyć.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że posiadane przez Panią orzeczenie o niepełnosprawności dotyczy:
- trwałej, całkowitej niezdolności do pracy,
- wydane zostało przez ZUS Oddział w (…) 18 kwietnia 2019 r.,
- posiada datę powstania całkowitej niezdolności do pracy: 30 października 2018 r.,
- w orzeczeniu wskazano, że data niepełnosprawności datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia jak wyżej,
- w orzeczeniu wskazano, że całkowita niezdolność do pracy pozostaje głównie w związku ze stanem narządu ruchu (brak symbolu niepełnosprawności).
W uzasadnieniu o tym, że nie rokuje Pani poprawy stanu zdrowia ZUS powołał się również na załączoną dokumentację medyczną: usunięcia guza kości prawej ręki, wypisy dotyczące leczenia polineuropatii aksonalnej, leczenia i stanu po operacji kręgosłupa szyjnego, dyskopatii ze stabilizacją (…) w marcu 2019 r., wypis leczenia nożem cybernetycznym oponiaka po lewej stronie czołowej i monitoringu z powodu ponownego rozrostu guza, wypisy leczenia i przebytej operacji z implantami kręgosłupa szyjnego, leczenia i monitorowania gammapatii poliklonalnej - podwyższony marker IGm stan przedszpiczakowy, astmy/POCHP i leczenia szpitalnego problemów gastrologicznych - polipów na jelicie grubym, nadżerek na żołądku (podwyższony marker nowotworowy …), problemy kardiologiczne - tachykardia i jak później stwierdzono po badaniach na (…), niedokrwienia mięśnia sercowego etc. Dodatkowo nadmienia Pani, że z powodu nasilenia chorób i kolejnych operacji: usuwania implantami stenozy kręgosłupa szyjnego, odbarczanie uszkodzonych nerwów rowków łokciowych prawego i lewego, chorób gastroenterologicznych (marker …), kardiologicznych, płucnych, hematologicznych oraz nadciśnienia, niewydolności żylnej, cukrzycy insulinoopornej, nasilającej się leczonej (…) od 2022 r., dużego niedosłuchu, jest Pani w trakcie składania nowej dokumentacji na stopień znaczny.
Orzeczenie o niepełnosprawności wydano na stałe. Przedmiotowe orzeczenie obowiązywało również w 2024 r. przez cały rok podatkowy, którego dotyczy wniosek i obowiązywało w dacie poniesionych przez Panią wydatków.
Wskazane we wniosku centrum stomatologii (…) jest firmą prywatną i nie posiada umowy z NFZ na zabiegi implantacyjne i protetyczne. Po konsultacjach i badaniach dokładnych bezzębia i wad zgryzu, 26 marca 2024 r. znaleziono u Pani tylko na dole 3 miejsca do wstawienia implantów, natomiast w górnej części nie znaleziono kości do ewentualnej implantacji. W związku z tym, przygotowano plan leczenia za kwotę 30 750 zł, po czym otrzymała rabat na 30 000 zł: na dolnej części na 3 implantach i belce zainstalowanie protezy całkowitej, natomiast na górnej części, z powodu braku kości (zanik kości w dziąsłach z powodu choroby chrząstki), przygotowanie dopasowanej protezy całkowitej. Dzięki temu dolna proteza po zabiegu uzyskała stabilność, a górna, jak się okazało niestety, musiała być przyklejana dalej klejem stomatologicznym, co poprawiło Pani w dużym stopniu trawienie i zmniejszyło znaczne zużycie kleju, którego zbyt duże ilości niestety źle oddziaływały na Pani stan zdrowia. Dodatkowo musiała Pani przejść konsultacje w Instytucie Onkologicznym w (…), gdzie leczy się od 2014 r. i otrzymać zgodę na planowane zabiegi. Leczenie implantologiczne i protetyczne rozpoczęła Pani 24 kwietnia 2024 r. i zakończyła 16 października 2024 r., kwotą 30 000 zł.
Na pytanie Organu o treści: „czy posiada Pani stosowne zaświadczenie lub inny dokument wydany przez lekarza specjalistę potwierdzający konieczność wykonania zabiegu dentystycznego jako zabiegu rehabilitacyjnego lub leczniczo-rehabilitacyjnego?”, wskazała Pani, że posiada wypis z wizyty w poradni chirurgii szczękowej w Szpitalu w (…) 10 stycznia 2024 r., gdzie konsultowała Pani możliwości leczenia na NFZ Pani problemów z dziąsłami i bezzębnością i wadą zgryzu. Po dokładnych zbadaniu, lekarz stwierdził duży dyskomfort zdrowotny z tego powodu, ale jako jedyne rozwiązanie lecznicze Pani problemu wskazał konsultacje implantologiczne, niestety możliwe tylko prywatnie, które mogą rozwiązać problem i zmniejszyć dyskomfort zdrowotny.
Na pytanie Organu o treści: „czy wskazany we wniosku zabieg jest zabiegiem niezbędnym i służył poprawie Pani stanu zdrowia w związku z orzeczonym stopniem niepełnosprawności?”, wskazała Pani, że wg wskazań chirurga szczękowego, który nie widział możliwości wszczepienia kości w dziąsła, był to zabieg niezbędny, który nie dotyczył bezpośrednio głównej przyczyny niepełnosprawności, lecz rokował możliwość poprawy stanu choroby współistniejącej - jako zabieg leczniczo-rehabilitacyjny.
Na pytanie Organu o treści: „jaki jest związek zabiegu dentystycznego z Pani niepełnosprawnością?”, wskazała Pani, że przeprowadzony zabieg dentystyczny nie ma bezpośredniego związku z niepełnosprawnością narządów ruchu, ale w dużym stopniu poprawia dyskomfort zdrowotny związany z współistniejącymi chorobami gastrologicznymi.
Na pytanie Organu o treści: „czy z treści faktur wystawionych na Panią wynika, że jest to zabieg rehabilitacyjny lub leczniczo-rehabilitacyjny?”, wskazała Pani, że z treści wystawionych faktur, w Pani odczuciu wynika, że był to zabieg leczniczo-rehabilitacyjny, którego celem było poprawa dużego dyskomfortu zdrowotnego.
Na pytanie Organu o treści: „jakie pozycje zostały wyszczególnione na fakturach (jakie towary i/lub usługi zostały wskazane na fakturach)?”, wskazała Pani, że na fakturach wystawionych wyszczególniono pozycje: implantologia - implanty 9 000 zł, protetyka, proteza szkieletowa całkowita na belce na 3 implantach – 9 250 zł, implantologia multiunit – 6 000 zł, implantologia odsłonięcie implantów 750 zł, protetyka proteza górna całkowita – 3000 zł.
Na pytanie Organu o treści: „w odniesieniu do posiadania przez Panią paragonu fiskalnego, proszę wskazać czy poza paragonem fiskalnym posiada Pani jakikolwiek dokument, który świadczy o poniesieniu wydatku (np. potwierdzenie przelewu)?”, wskazała Pani, że niestety posiadana przez Panią kopia paragonu fiskalnego na kwotę 2 000 zł, za: protetyka proteza szkieletowa całkowita na belce na 3 implantach, nie może być przez Panią potwierdzona przelewem, ponieważ była opłacona gotówką.
W 2024 r. zyskała Pani dochody - emerytura podlegająca opodatkowaniu i pozwalająca Pani na skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej z tytułu zakupu leków, przedmiotów ortopedycznych opodatkowanych podatkiem VAT 8%.
Na pytania Organu o treści:
a) „czy wydatki wskazane we wniosku zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) lub zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo zostały Pani zwrócone w jakiejkolwiek formie?
b) czy poniesione wydatki, o których mowa we wniosku, zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo zostały Pani zwrócone w jakiejkolwiek formie?”,
wskazała Pani, że poniesione wydatki, o których mowa we wniosku nie zostały sfinansowane/dofinansowane z żadnych innych i wymienionych przez Organ funduszy.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy przysługuje Pani prawo dokonania korekty Jej rozliczenia PIT-37 i odliczenia wydatków jakie Pani poniosła na zabiegi implantacyjno-protetyczne w 2024 r. w ramach ulgi rehabilitacyjnej?
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
W Pani odczuciu, wydatki jakie Pani poniosła na zabiegi implantacyjno-protetyczne były koniecznością dla poprawy Jej stanu zdrowia, a nie wynikały z potrzeb estetycznych. Protezy, których Pani używała wcześniej za każdym razem od nowości, nie trzymały się dziąseł i wymagały stosowania dużych ilości szkodliwego kleju protetycznego z uwagi na wadliwą budowę Pani dziąseł. Negatywnie odbijało się na Pani zdrowiu fizycznym i psychicznym. Dlatego też, aby rozwiać wszelkie wątpliwości, wystąpiła Pani z wnioskiem o interpretację indywidualną w tej sprawie.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b – 7g tego artykułu.
Przepis art. 26 ust. 7a ww. ustawy stanowi, że:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;
6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
10) opłacenie tłumacza języka migowego;
11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
13) odpłatny przewóz:
a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a;
14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
a) na turnusie rehabilitacyjnym,
b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie rehabilitacji leczniczej.
Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Art. 26 ust. 7c ww. ustawy wskazuje, że:
W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
1) wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika;
2) okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
3) (uchylony)
Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Zgodnie z art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a cyt. ustawy jest niedozwolona.
Należy również pokreślić, że wszelkie zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, a przepisy dotyczące zwolnień podatkowych powinny być interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich wykładnią językową. Wykluczone jest w tym wypadku stosowanie wykładni rozszerzającej jak i zawężającej.
Z wniosku wynika, że jest Pani osobą całkowicie i trwale niepełnosprawną. Posiadane przez Panią orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane przez ZUS Oddział w (…) 18 kwietnia 2019 r. i posiada datę powstania całkowitej niezdolności do pracy: 30 października 2018 r. W orzeczeniu wskazano, że całkowita niezdolność do pracy pozostaje głównie w związku ze stanem narządu ruchu (brak symbolu niepełnosprawności). Z powodu całkowitego bezzębia i choroby chrząstki, które spowodowało problemy z szybkim zanikiem dziąseł i koniecznością używania dużych ilości kleju do protez, wystąpił u Pani duży dyskomfort zdrowotny. 10 stycznia 2024 r. chirurg szczękowy w przychodni Szpitala w (…), po zbadaniu, zalecił Pani konsultację implantologiczną. Po dokładnych zbadaniu, lekarz stwierdził duży dyskomfort zdrowotny z tego powodu, ale jako jedyne rozwiązanie lecznicze Pani problemu wskazał konsultacje implantologiczne, niestety możliwe tylko prywatnie, które mogą rozwiązać problem i zmniejszyć dyskomfort zdrowotny.
26 marca 2025 r. udała się Pani na konsultacje do centrum stomatologii (…) w (…). Centrum stomatologii jest firmą prywatną i nie posiada umowy z NFZ na zabiegi implantacyjne i protetyczne. Po konsultacjach i badaniach dokładnych bezzębia oraz wad zgryzu, 26 marca 2024 r. znaleziono u Pani tylko na dole 3 miejsca do wstawienia implantów, natomiast w górnej części nie znaleziono kości do ewentualnej implantacji. W związku z tym, przygotowano plan leczenia za kwotę 30 750 zł, po czym otrzymała rabat na 30 000 zł: na dolnej części na 3 implantach i belce zainstalowanie protezy całkowitej, natomiast na górnej części, z powodu braku kości (zanik kości w dziąsłach z powodu choroby chrząstki), przygotowanie dopasowanej protezy całkowitej. Dzięki temu dolna proteza po zabiegu uzyskała stabilność, a górna, jak się okazało niestety, musiała być przyklejana dalej klejem stomatologicznym, co poprawiło Pani w dużym stopniu trawienie i zmniejszyło znaczne zużycie kleju, którego zbyt duże ilości niestety źle oddziaływały na Pani stan zdrowia. Dodatkowo musiała Pani przejść konsultacje w Instytucie Onkologicznym w (…), gdzie leczy się od 2014 r. i otrzymać zgodę na planowane zabiegi. Leczenie implantologiczne i protetyczne rozpoczęła Pani 24 kwietnia 2024 r. oraz zakończyła 16 października 2024 r., kwotą 30 000 zł. Na wystawionych fakturach wyszczególniono pozycje: implantologia - implanty 9 000 zł, protetyka, proteza szkieletowa całkowita na belce na 3 implantach – 9 250 zł, implantologia multiunit – 6 000 zł, implantologia odsłonięcie implantów 750 zł, protetyka proteza górna całkowita – 3000 zł.
Według wskazań chirurga szczękowego, który nie widział możliwości wszczepienia kości w dziąsła, był to zabieg niezbędny, który nie dotyczył bezpośrednio głównej przyczyny niepełnosprawności, lecz rokował możliwość poprawy stanu choroby współistniejącej - jako zabieg leczniczo-rehabilitacyjny.
Przeprowadzony zabieg dentystyczny nie ma bezpośredniego związku z niepełnosprawnością narządów ruchu, ale w dużym stopniu poprawia dyskomfort zdrowotny związany z współistniejącymi chorobami gastrologicznymi.
Możliwość odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na zabiegi implantacyjno-protetyczne poprzez m.in. wszczepienie implantów, zamocowanie protezy zębowej, należy w przedstawionym stanie faktycznym ocenić poprzez analizę zacytowanego wyżej art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z przepisu tego wynika, że podatnik w ramach ulgi rehabilitacyjnej może odliczyć od dochodu wyłącznie wydatki na zakup sprzętu, urządzeń indywidualnego przeznaczenia, niezbędnego w rehabilitacji oraz ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że można zaliczyć do nich tylko i wyłącznie sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne, mające cechy sprzętu, urządzeń czy narzędzi o charakterze szczególnym (niestandardowym), konieczne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonania wynika z niepełnosprawności. Oznacza to, że aby wydatki na zakup sprzętu rehabilitacyjnego, urządzenia czy narzędzi technicznych podlegały odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, muszą one posiadać właściwości leczniczo-rehabilitacyjne.
Ponadto z uregulowań zawartych w powołanym przepisie wynika, że pomiędzy rodzajem nabytego sprzętu a rodzajem niepełnosprawności pozostawać musi ścisły związek, cechą zakupionego sprzętu musi być jego indywidualny charakter.
W świetle przytoczonych powyżej uregulowań prawnych należy zauważyć, iż niewątpliwie opisane zabiegi implantacyjno-protetyczne poprzez m.in. wszczepienie implantów, zamocowanie protezy zębowej, ułatwiają wykonywanie podstawowych czynności życiowych i mają indywidualny charakter, tym niemniej, biorąc pod uwagę, że posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności w związku z narządem ruchu, nie mają ścisłego związku ze schorzeniem, które było podstawą do uznania Pani za osobę niepełnosprawną. Tylko bowiem taki związek gwarantuje, że określony wydatek został rzeczywiście poniesiony na cele rehabilitacyjne lub wiąże się z ułatwieniem osobie niepełnosprawnej wykonywania czynności życiowych, których utrudnienie wynika z niepełnosprawności. Dlatego też, nie kwestionując okoliczności wskazanych przez Panią, że wykonanie implantów, protezy zębowej poprawia Pani komfort zdrowotny, to jednak wydatek te nie mogą zostać uznane za wydatki, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ponadto za wydatki, na cele rehabilitacyjne, zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 6b, uważa się wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo – rehabilitacyjne.
Organ podatkowy nie jest właściwy merytorycznie do stwierdzania, czy dany zabieg można zakwalifikować do zabiegu leczniczo-rehabilitacyjnego, zatem wprowadzono do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek przedłożenia przez podatnika dokumentu potwierdzającego zlecenie i odbycie niezbędnych zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych (stosownie do art. 26 ust. 7c tej ustawy). Dokument ten stanowi potwierdzenie przez lekarza, czyli podmiot posiadający odpowiednie w tej kwestii kompetencje, charakteru odbytych zabiegów, tj. że są to zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej.
Z treści wniosku wynika, że nie posiada Pani zaświadczenia potwierdzającego, że ww. zabieg jest zabiegiem rehabilitacyjnym lub leczniczo-rehabilitacyjnym.
Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że wydatki jaki Pani poniosła na zabiegi implantacyjno-protetyczne (m.in. wszczepienie implantów, zamocowanie protezy zębowej), nie mogą być uznane za wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 3 i 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym nie mogą być odliczone od dochodu w zeznaniu rocznym za 2024 r. Zatem w sytuacji, gdy nie przysługuje Pani prawo odliczenia poniesionych w 2024 r. ww. wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej, brak jest podstaw uzasadniających z tego tytułu złożenie korekty zeznania podatkowego za 2024 r.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze. zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo