Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.437.2025.2.KR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 11 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismem z 30 czerwca 2025 r. (wpływ 2 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Dziadek Wnioskodawczyni (małoletniej A) B zmarł 31 stycznia 2023 r. w (…). Babcia małoletniej - C - zmarła 2 lipca 2024 r. Po ich śmierci pozostała nieruchomość - lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość o powierzchni użytkowej (…) m², przy ul. (…) w (…) (Księga Wieczysta Nr (…)). Dziadek małoletniej - B - nie pozostawił testamentu, dlatego na podstawie ustawy jego część dziedziczą małżonka C (4/16) oraz dzieci: D (3/16), E (3/16), F (3/16), G (3/16). Babcia małoletniej sporządziła testament i tytułem zapisu windykacyjnego jej cały udział wynoszący 5/8 części nieruchomości nabyła małoletnia A. W związku z tym obecnie nieruchomość ma 5 spadkobierców. Spadkobiercy chcą sprzedać mieszkanie, za zgodą Sądu Rejonowego, (…), przed upływem 5 lat od momentu nabycia spadku. Należy podkreślić, że spadkodawcy (B i C) mieszkali w tym mieszkaniu od 35 lat, a jak wynika z Księgi Wieczystej nabyli nieruchomość na własność w 2007 r. Sąd wezwał jednak rodziców małoletniej A (Wnioskodawczyni), aby wykazali indywidualną interpretację podatkową z urzędu skarbowego, że w wyniku sprzedaży nieruchomości wskazanej we wniosku nie powstanie zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych, obciążające małoletnią A (Wnioskodawczynię). Sąd nakazał dostarczyć indywidualną interpretację podatkową w terminie 2 miesięcy, pod rygorem oddalenia wniosku.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, o którym mowa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, stanowił współwłasność majątkową małżeńską babci (C) i dziadka (B) małoletniej A (Wnioskodawczyni). Dziadkowie Wnioskodawczyni, a Pani G rodzice, zawarli związek małżeński w latach 60-tych XX wieku. Od tego momentu aż do śmierci pozostawali w związku małżeńskim. Mieszkanie zakupili wspólnie ok. 1990 r. i było ich wspólną własnością.

Babcia i dziadek małoletniej A (Wnioskodawczyni) nabyli lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej. Tak wynika z Księgi Wieczystej, której numer został podany w wysłanym do Organu wniosku: Księga Wieczysta Nr (…).

Pytanie

Czy z tytułu sprzedaży mieszkania (przy ul. (…) w (…) przez Wnioskodawczynię (wnuczkę spadkodawców) przed upływem 5 lat od momentu nabycia przez Nią spadku wystąpi podatek dochodowy, obciążający małoletnią A (Wnioskodawczynię)?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawczyni, w powyższej sprawie spadkodawcy B i C nabyli nieruchomość w 2007 r. (jak wynika z Księgi Wieczystej) w związku z tym, na skutek sprzedaży tej nieruchomości przez spadkobierców nie powstanie po ich stronie zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych. Do pięcioletniego okresu po upływie, którego podatek dochodowy przy sprzedaży nieruchomości wlicza się okres, w którym właścicielami nieruchomości byli spadkodawcy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.

Przejście majątku, a więc praw i obowiązków majątkowych zmarłego, na inne osoby fizyczne i prawne reguluje Księga IV ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).

Art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 924 Kodeksu cywilnego:

Z art. 925 Kodeksu cywilnego:

W świetle art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:

Art. 968 § 1 Kodeksu cywilnego:

Na gruncie art. 981¹ § 1 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Według art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego, prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Uwzględniając powyższe uznać należy, że pojęcie „nabycie w drodze spadku”, użyte w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje zarówno nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu zwykłego i windykacyjnego.

Zważywszy na powołane powyżej przepisy stwierdzić należy, że nabycie przez Wnioskodawczynię w spadku po babci udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość będącego przedmiotem zapisu windykacyjnego mieści się w pojęciu nabycia w drodze spadku, o którym mowa w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podkreślić więc należy, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku, w tym zapisu zwykłego i windykacyjnego), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment nabycia przez spadkodawcę.

Jak wynika z opisu sprawy, babcia (spadkodawczyni) i dziadek Wnioskodawczyni nabyli lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej. Mieszkanie zakupili wspólnie ok. 1990 r. i stanowił on współwłasność majątkową małżeńską babci i dziadka Wnioskodawczyni. Babcia (spadkodawczyni) i dziadek Wnioskodawczyni mieszkali w ww. lokalu od 35 lat, a jak wynika z Księgi Wieczystej nabyli nieruchomość na własność w 2007 r.

Zatem, w rozpatrywanej sprawie, należy odnieść się do przepisów regulujących stosunki majątkowe małżeńskie zawartych w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe – zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.

Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez NSA uchwale w składzie siedmiu sędziów z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której Sąd stwierdził, że:

W uzasadnieniu Uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.

Wobec powyższego, w związku z odpłatnym zbyciem nabytego przez Wnioskodawczynię w drodze spadku po babci udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość będącego przedmiotem zapisu windykacyjnego, przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych okres pięciu lat, w myśl art. 10 ust. 5 tej ustawy, należy liczyć od końca roku, w którym nastąpiło nabycie lokalu przez spadkodawczynię do majątku wspólnego małżonków.

Wobec powyższego, wskazać należy, że nienastępujące w wykonywaniu działalności gospodarczej planowane odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynię udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość, nabytego w drodze zapisu windykacyjnego, nie będzie stanowić dla Wnioskodawczyni źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ okres pięciu lat określony zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz art. 10 ust. 5 ww. ustawy niewątpliwie minął. W konsekwencji, nie będzie ciążyć na Wnioskodawczyni obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu tej sprzedaży.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym, niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Pani (Wnioskodawczyni) jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla innych osób/spadkobierców.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.