Podatnik jest ojcem małoletniego syna, z którym od 2022 r. sprawuje opiekę naprzemienną po rozstaniu z matką dziecka. Syn spędza u podatnika trzy noce w tygodniu oraz każdą niedzielę, a w dni powszednie podatnik odbiera go ze szkoły i sprawuje samodzielną opiekę do odbioru przez matkę. Podatnik finansuje utrzymanie dziecka, zajęcia dodatkowe, wizyty lekarskie, a matka pobiera świadczenie wychowawcze…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 stycznia 2026 r. złożył Pan wniosek z 23 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 19 lutego 2026 r. (data wpływu 24 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Jest Pan ojcem małoletniego … (PESEL: …), który w maju 2025 r. ukończył 9 lat i od września 2025 r. uczęszcza do klasy III szkoły podstawowej w …. Jednocześnie nie osiąga on żadnych przychodów ani innych świadczeń/zasiłków. Zamieszkuje Pan na stałe w Polsce, osiąga dochody wyłącznie z umowy o pracę jako nauczyciel i nie uzyskuje dochodów zagranicznych. Nie podlega też opodatkowaniu liniowemu ani ryczałtowemu. Dodatkowo oświadcza Pan, że przedstawiona we wniosku sprawa nie jest przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej ani kontroli celno-skarbowej oraz nie została zakończona decyzją ostateczną organu podatkowego.
W 2022 r. rozstał się Pan z matką dziecka, ... Nie pozostawaliście w związku małżeńskim, jednak do czasu rozstania wspólnie zamieszkiwaliście i wspólnie wychowywaliście syna. Po rozstaniu sprawujecie opiekę w systemie naprzemiennym, na podstawie porozumienia rodzicielskiego. Dziecko spędza u Pana trzy noce w tygodniu oraz każdą niedzielę. W dni powszednie odbiera Pan syna ze szkoły i sprawuje nad nim opiekę do momentu, gdy matka odbiera dziecko z Pana mieszkania. W tym czasie sprawuje Pan opiekę samodzielnie, bez udziału i współdecydowaniu drugiego rodzica. Zapewnia Pan synowi odpowiednie warunki do nauki i wypoczynku, w tym własny pokój. Aktywnie uczestniczy Pan w edukacji dziecka, finansuje jego utrzymanie i zajęcia dodatkowe, organizuje wypoczynek i aktywności sportowe. Pokrywa koszty wyżywienia, odzieży, obuwia, zajęć szkolnych i pozaszkolnych i wizyt lekarskich. W ramach wykonywanej profesji nauczyciela sprawuje Pan nad synem przeważającą opiekę w trakcie ferii zimowych, ferii świątecznych oraz wakacji. Dodatkowo, zgodnie z poczynionymi ustaleniami przy uzgadnianiu opieki naprzemiennej, przekazuje Pan matce dziecka 300 zł miesięcznie na jego bieżące potrzeby, mimo braku formalnego obowiązku alimentacyjnego. Świadczenie wychowawcze 800+ pobiera wyłącznie matka dziecka. Pan z tego świadczenia nie korzysta. Powyższy model opieki funkcjonuje nieprzerwanie od 2022 r. i będzie kontynuowany w latach następnych.
Nie mają do Pana zastosowania przepisy art. 30c ustawy o PIT, przepisy ustawy o ryczałcie, ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego.
W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że w każdym roku podatkowym objętym wnioskiem był/jest/będzie Pan kawalerem.
W okresach, w których Pana syn nie przebywał z Panem, jego matka wykonywała i nadal wykonuje władzę rodzicielską wobec dziecka. Uczestniczy w jego wychowaniu, dba o jego rozwój, sprawuje nad nim pieczę w czasie, gdy przebywa pod jej opieką, ponosi koszty jego utrzymania oraz zabezpiecza jego potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne. Jednocześnie w okresach, w których syn przebywa pod Pana opieką, to Pan samodzielnie wykonuje władzę rodzicielską i realizuje wszystkie obowiązki wychowawcze, bez jednoczesnego udziału matki dziecka. W latach podatkowych objętych wnioskiem zarówno Pan, jak i matka Pana syna posiadaliście pełną władzę rodzicielską wobec dziecka.
Nie jest Pan ojcem ani opiekunem prawnym innych dzieci poza dzieckiem wskazanym we wniosku. W latach podatkowych objętych wnioskiem nie wykonywał Pan władzy rodzicielskiej wobec innych dzieci.
Pytania
1. Czy mając na uwadze sprawowanie samodzielnej opieki nad synem (w okresach pobytu dziecka u Pana), może Pan skorzystać w rozliczeniu PIT za 2025 r. i lata następne z preferencyjnego opodatkowania określonego w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o PIT?
2. Czy ma Pan prawo dokonać korekt zeznań podatkowych za lata 2022, 2023 i 2024 w celu zastosowania tej preferencji, zgodnie z art. 81 Ordynacji podatkowej?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, spełnia Pan przesłanki do uznania Pana za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o PIT. W konsekwencji:
- przysługuje Panu prawo do preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego w roku 2025 i w latach następnych,
- jest Pan uprawniony do dokonania korekt zeznań podatkowych za lata 2022, 2023 i 2024.
Mając na uwadze, że nie pozostaje Pan w związku małżeńskim, ta przesłanka ustawowa jest spełniona. Do tego faktycznie samotnie wychowuje Pan małoletnie dziecko. Samotne wychowywanie dziecka oznacza faktyczne wykonywanie obowiązków opiekuńczych w okresach, gdy dziecko pozostaje pod pieczą danego rodzica, niezależnie od istnienia drugiego rodzica. Ustawa o PDOF nie wymaga sprawowania opieki przez cały rok.
Zostało to potwierdzone w orzecznictwie sądów, m.in.:
- w wyroku NSA z 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 573/15, sąd zwrócił uwagę, że „samotne wychowywanie dziecka nie musi mieć miejsca przez cały rok podatkowy”. Dla zastosowania preferencji znaczenie ma fakt, że w pewnych okresach rodzic faktycznie wykonuje obowiązki wychowawcze samodzielnie;
- w wyroku NSA z 20 maja 2020 r., sygn. akt II FSK 383/20, podkreślono, że istota samotnego wychowywania polega na rzeczywistym i indywidualnym sprawowaniu pieczy nad dzieckiem bez wsparcia drugiego rodzica, gdy dziecko przebywa u danego rodzica. Podstawowe jest faktyczne wykonywanie obowiązków, a nie formalny status rodzinny;
- w wyroku NSA z 6 maja 2021 r., sygn. akt II FSK 412/19, zaznaczono, że przy ocenie, czy podatnik wychowuje dziecko samotnie, należy brać pod uwagę realne okoliczności wykonywania opieki i obowiązków rodzicielskich, w tym zakres samodzielności decyzji wychowawczych. Sąd wskazał, że definicja samotnego wychowywania nie może być zawężana wyłącznie do sytuacji całkowitego braku uczestnictwa drugiego rodzica;
- natomiast w wyroku WSA w Krakowie z 10 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 570/23, sąd uchylił interpretację indywidualną, wskazując, że organ podatkowy powinien dokonać konkretnej oceny, czy w okresach pobytu dziecka u jednego z rodziców opieka ma charakter samodzielny. Sąd podkreślił, że sama okoliczność stosowania opieki naprzemiennej nie wyklucza możliwości uznania danego rodzica za osobę samotnie wychowującą dziecko, jeżeli w czasie, gdy dziecko pozostaje pod jego pieczą, rodzic ten sprawuje nad nim realną i samodzielną opiekę;
- podobnie w wyroku WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1030/24 z 11 marca 2025 r., sąd stwierdził, że rodzic sprawujący opiekę naprzemienną może korzystać z rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko, jeżeli w okresach pobytu dziecka pod jego pieczą wychowanie ma charakter samodzielny. Wprawdzie Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 27 kwietnia 2023 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.204.2023.2.MJ czy też w tej z dnia 12 maja 2025 r., nr 0115-KDIT2.4011.165.2025.3.MM przyjął stanowiska, zgodnie z którym sprawowanie opieki naprzemiennej oznacza „wspólne wychowywanie dziecka”, a w konsekwencji wyłącza możliwość zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania. Pogląd ten został jednak wielokrotnie zakwestionowany przez sądy administracyjne, które wskazały, że samotne wychowywanie nie oznacza wyłącznego i całorocznego wychowywania dziecka bez jakiegokolwiek udziału drugiego rodzica. Istotne jest, czy w okresach, gdy dziecko przebywa pod pieczą danego rodzica, ten faktycznie samodzielnie wykonuje obowiązki wychowawcze.
W konsekwencji ww. interpretacje reprezentują linię interpretacyjną, która została wielokrotnie skorygowana przez orzecznictwo sądów, którego sygnatury zostały wymienione powyżej. Za możliwością skorzystania z preferencyjnego rozliczenia w deklaracji PIT przemawia również fakt, że świadczenie 800+ pobiera wyłącznie matka dziecka, co oznacza, że 6 ust. 4f ustawy o PIT nie znajduje zastosowania.
Tym samym zgodnie z art. 81 Ordynacji podatkowej, jest Pan również uprawniony do korekty zeznań, gdy przesłanki preferencji były spełnione także w latach poprzednich, co ma miejsce, ponieważ opisany model opieki obowiązuje od 2022 r.
Podkreśla Pan też, że nie mają do Pana zastosowania przepisy art. 30c ustawy o PIT oraz ustawy szczególne. W związku z powyższym, twierdzi Pan, że ma prawo do preferencyjnego rozliczenia PIT jako osoba samotnie wychowująca dziecko za wskazane lata podatkowe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
1) małoletnie,
2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.
Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:
Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:
1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub
2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
- w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1576 ze zm.):
Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, w wysokości 800,00 zł miesięcznie na dziecko.
W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy:
Świadczenie wychowawcze przysługuje:
1) matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu matki albo ojca, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 2a, albo
2) opiekunowi faktycznemu dziecka, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu opiekuna faktycznego, albo
3) opiekunowi prawnemu dziecka, albo
4) dyrektorowi domu pomocy społecznej, albo
5) rodzinie zastępczej, osobie prowadzącej rodzinny dom dziecka, dyrektorowi placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektorowi regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej albo dyrektorowi interwencyjnego ośrodka preadopcyjnego, o których mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2024 r. poz. 177, 742, 743 i 858).
W świetle art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci:
W przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, kwotę świadczenia wychowawczego ustala się każdemu z rodziców w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia wychowawczego.
W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1) stosuje przepisy:
a) art. 30c lub
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Z zacytowanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie kilku warunków.
Ustawodawca używając w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowania „Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego” przywrócił od 1 stycznia 2022 r. do treści przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uszczegółowienie, że „jeden rodzic lub opiekun prawny” może skorzystać z preferencyjnego rozliczenia.
Ponadto, w szczególności, osoba chcąca skorzystać z tej preferencji podatkowej, musi posiadać określony status. Przy czym przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie w roku podatkowym wychowywać dzieci samotnie.
Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Nadto, przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego i próbach odkodowania zawartych w nich norm prawnych należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową.
W konsekwencji, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
W niniejszej sprawie kluczowe znaczenie ma art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Od 1 stycznia 2022 r. ustawodawca zdecydował się bowiem na zmianę normatywną, która zgodnie z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przyznaje preferencji osobie, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
Wychowywanie dziecka/dzieci w systemie opieki naprzemiennej nie stanowi zatem samo w sobie przesłanki negatywnej, która pozbawia rodzica prawa do opodatkowania dochodów na zasadach przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci, gdyż do zastosowania wyłączenia z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek.
W rezultacie, rodzice sprawujący naprzemienną opiekę mogą być rodzicami samotnie wychowującymi dzieci. Nie oznacza to jednak, że zarówno ojciec, jak i matka dziecka, mogą opodatkować swoje dochody na zasadach przewidzianych dla rodziców samotnie wychowujących dzieci, ponieważ zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prawo to przysługuje tylko jednemu rodzicowi, pod warunkiem, że spełnia pozostałe warunki dla tej preferencji.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan ojcem małoletniego …, który w maju 2025 r. ukończył 9 lat i od września 2025 r. uczęszcza do klasy III szkoły podstawowej. Jednocześnie nie osiąga on żadnych przychodów ani innych świadczeń/zasiłków. Zamieszkuje Pan na stałe w Polsce, osiąga dochody wyłącznie z umowy o pracę jako nauczyciel i nie uzyskuje dochodów zagranicznych. Nie podlega też opodatkowaniu liniowemu ani ryczałtowemu.
W 2022 r. rozstał się Pan z matką dziecka. Nie pozostawaliście w związku małżeńskim, jednak do czasu rozstania wspólnie zamieszkiwaliście i wspólnie wychowywaliście syna. Po rozstaniu sprawujecie opiekę w systemie naprzemiennym, na podstawie porozumienia rodzicielskiego. Dziecko spędza u Pana trzy noce w tygodniu oraz każdą niedzielę. W dni powszednie odbiera Pan syna ze szkoły i sprawuje nad nim opiekę do momentu, gdy matka odbiera dziecko z Pana mieszkania. W tym czasie sprawuje Pan opiekę samodzielnie, bez udziału i współdecydowaniu drugiego rodzica. Zapewnia Pan synowi odpowiednie warunki do nauki i wypoczynku, w tym własny pokój. Aktywnie uczestniczy Pan w edukacji dziecka, finansuje jego utrzymanie i zajęcia dodatkowe, organizuje wypoczynek i aktywności sportowe. Pokrywa koszty wyżywienia, odzieży, obuwia, zajęć szkolnych i pozaszkolnych i wizyt lekarskich. W ramach wykonywanej profesji nauczyciela sprawuje Pan nad synem przeważającą opiekę w trakcie ferii zimowych, ferii świątecznych oraz wakacji. Dodatkowo, zgodnie z poczynionymi ustaleniami przy uzgadnianiu opieki naprzemiennej, przekazuje Pan matce dziecka 300 zł miesięcznie na jego bieżące potrzeby, mimo braku formalnego obowiązku alimentacyjnego. Świadczenie wychowawcze 800+ pobiera wyłącznie matka dziecka. Pan z tego świadczenia nie korzysta. Powyższy model opieki funkcjonuje nieprzerwanie od 2022 r. i będzie kontynuowany w latach następnych.
Nie mają do Pana zastosowania przepisy art. 30c ustawy o PIT, przepisy ustawy o ryczałcie, ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego. W każdym roku podatkowym objętym wnioskiem był/jest/będzie Pan kawalerem. Nie jest Pan ojcem ani opiekunem prawnym innych dzieci poza dzieckiem wskazanym we wniosku. W latach podatkowych objętych wnioskiem nie wykonywał Pan władzy rodzicielskiej wobec innych dzieci.
W okresach, w których Pana syn nie przebywał z Panem, jego matka wykonywała i nadal wykonuje władzę rodzicielską wobec dziecka. Uczestniczy w jego wychowaniu, dba o jego rozwój, sprawuje nad nim pieczę w czasie, gdy przebywa pod jej opieką, ponosi koszty jego utrzymania oraz zabezpiecza jego potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne. Jednocześnie w okresach, w których syn przebywa pod Pana opieką, to Pan samodzielnie wykonuje władzę rodzicielską i realizuje wszystkie obowiązki wychowawcze, bez jednoczesnego udziału matki dziecka. W latach podatkowych objętych wnioskiem zarówno Pan, jak i matka Pana syna posiadaliście pełną władzę rodzicielską wobec dziecka.
Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzam, że skoro sprawuje Pan opiekę nad synem w systemie opieki naprzemiennej, na podstawie zawartego porozumienia rodzicielskiego i nie pobiera Pan świadczenia wychowawczego, o którym mowa w art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, bowiem świadczenie to pobiera matka Pana syna, to stwierdzam, że może rozliczyć się Pan jako rodzic samotnie wychowujący dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2025 i lata następne, o ile nie zmieni się stan faktyczny lub nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.
W Pana sytuacji nie występuje określona w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, negatywna przesłanka uniemożliwiająca Panu skorzystanie z tej preferencji, bowiem jak wskazał Pan w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego – to matka Pana syna pobierała w 2025 r. świadczenie wychowawcze, o którym mowa w art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dziecka – wobec tego prawo do preferencyjnego rozliczenia Panu przysługuje, gdyż wychowywanie dziecka w systemie opieki naprzemiennej nie stanowi samo w sobie przesłanki negatywnej, która pozbawia prawa do omawianej preferencji.
Również za lata 2022-2024 może Pan skorzystać z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z art. 81 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) wynika, że:
§ 1. Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
§ 2. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
Przy czym, zgodnie z art. 3 pkt 5 ww. ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.
Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa).
Wobec powyższego, w świetle przepisów obowiązującego prawa, może Pan złożyć korekty zeznań podatkowych za lata 2022-2024 w celu skorzystania z preferencyjnej formy rozliczenia dla osoby samotnie wychowującej dziecko.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo