Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.46.2026.2.AKU

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych:

• jest prawidłowe w zakresie ulgi rehabilitacyjnej w części dotyczącej wydatków poniesionych na zakup leków spełniających definicję leku w rozumieniu ustawy Prawo farmaceutyczne oraz wydatków na terapię psychologiczną,
• jest nieprawidłowe w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości dokonania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 19 lutego 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Opis stanu faktycznego (lata 2020-2024)

Wnioskodawczyni posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, obowiązujące w sposób ciągły w latach 2020-2024.

Niepełnosprawność wynika z ciężkich, przewlekłych schorzeń oraz ich powikłań, w szczególności …, …, …, .., …, długotrwałej … trwającej ponad 16 lat, leczenia innymi formami immunosupresji, nawracającej … i niedoborów oraz licznych powikłań …, w tym złamań ….

Wskazane schorzenia oraz ich powikłania pozostają w bezpośrednim związku z orzeczoną niepełnosprawnością i stanowią przyczynę istotnych ograniczeń w codziennym funkcjonowaniu Wnioskodawczyni.

W przebiegu chorób przewlekłych oraz ich leczenia Wnioskodawczyni wielokrotnie wymagała hospitalizacji, w tym hospitalizacji hematologicznych związanych z … oraz koniecznością dożylnego podawania preparatów ….

Wnioskodawczyni pozostaje pod stałą opieką lekarzy specjalistów, w tym neurologa, hematologa, endokrynologa, diabetologa, psychiatry oraz ginekologa.

Wszystkie opisane wydatki zostały poniesione ze środków własnych Wnioskodawczyni, nie były refundowane przez NFZ, PFRON ani inne podmioty oraz były dokumentowane fakturami imiennymi. Wydatki te pozostają w bezpośrednim związku z leczeniem chorób powodujących niepełnosprawność lub ich powikłań.

Na dzień złożenia wniosku wobec Wnioskodawczyni nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani postępowanie kontrolne w zakresie objętym niniejszym wnioskiem.

W latach 2020-2024 Wnioskodawczyni ponosiła wydatki na leki stosowane w leczeniu chorób przewlekłych oraz ich powikłań. Obejmowały one między innymi leki przeciwbólowe, w tym również dostępne bez recepty, stosowane czasowo w razie nasilenia dolegliwości bólowych związanych z licznymi złamaniami, w tym …, … oraz chorobami przewlekłymi. Stosowanie leków dostępnych bez recepty nie miało charakteru samoleczenia, lecz było elementem terapii akceptowanym przez lekarzy prowadzących, którzy wskazywali konieczność łagodzenia dolegliwości bólowych odpowiednimi substancjami czynnymi.

Wnioskodawczyni ponosiła również wydatki na leki przeciwwirusowe, w tym …, stosowane interwencyjnie przy nawrotach zakażeń, co pozostaje w bezpośrednim związku z … wynikającą z długotrwałej … oraz leczenia ….

Z uwagi na rozpoznaną depresję Wnioskodawczyni korzystała z prywatnej terapii psychologicznej zaleconej przez lekarza psychiatrę jako element leczenia choroby przewlekłej oraz konsekwencji niepełnosprawności.

W związku z przewlekłą …, udokumentowanymi niedoborami, …, …, skutkami długotrwałej … oraz osłabieniem organizmu w przebiegu … i … Wnioskodawczyni stosowała suplementy diety, w tym preparaty żelaza, witamin i składników mineralnych.

Konieczność suplementacji była wskazywana przez lekarzy, natomiast dobór konkretnych preparatów następował w sposób racjonalny i terapeutyczny z uwzględnieniem ich biodostępności i skuteczności. Indywidualny dobór preparatów nie zmieniał celu ich stosowania, którym było leczenie udokumentowanych niedoborów oraz powikłań chorób przewlekłych, a nie ogólna profilaktyka zdrowotna.

W wyniku prowadzonej suplementacji nastąpiła istotna poprawa stanu zdrowia Wnioskodawczyni, w szczególności zmniejszenie częstości hospitalizacji hematologicznych oraz ograniczenie konieczności dożylnego podawania preparatów żelaza.

Wnioskodawczyni stosowała doustną antykoncepcję hormonalną, która została pierwotnie zalecona przez lekarza z powodów stricte medycznych, w szczególności …, rozpoznania …, pogłębiającej się … oraz przeciwwskazań do ciąży wynikających z chorób przewlekłych, … oraz prowadzonego leczenia ….

W dokumentacji medycznej Wnioskodawczyni znajdują się informacje wskazujące, że nasilone … oraz … wpływały negatywnie na parametry hematologiczne i pogłębiały …, a ciąża w aktualnym stanie zdrowia stanowiłaby poważne zagrożenie dla zdrowia i życia. Zastosowanie antykoncepcji hormonalnej miało na celu leczenie zaburzeń zdrowotnych oraz zapobieganie zdarzeniom mogącym prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia lub zagrożenia życia, a nie planowanie rodziny.

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni zamierza również w przyszłości ponosić analogiczne wydatki na leki, w tym leki dostępne bez recepty oraz leki przeciwwirusowe, terapię psychologiczną, suplementy diety jako element terapii chorób przewlekłych oraz antykoncepcję hormonalną stosowaną wyłącznie z powodów medycznych i odliczać je w ramach ulgi rehabilitacyjnej, przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych.

W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyjaśniła Pani, co następuje.

Wniosek dotyczy lat podatkowych 2020, 2021, 2022, 2023 oraz 2024 oraz analogicznych wydatków ponoszonych w przyszłości.

W latach objętych wnioskiem uzyskiwała Pani dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na zasadach ogólnych według skali podatkowej, wykazywane w zeznaniu PIT-36, w tym dochody z działalności gospodarczej oraz z innych źródeł opodatkowanych na zasadach ogólnych. Dochody te pozwalały na skorzystanie z odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Wydatki wskazane we wniosku były ponoszone w latach 2020-2024 w poszczególnych miesiącach tych lat, zgodnie z dokumentacją w postaci faktur imiennych. Wydatki te były ponoszone sukcesywnie, w zależności od potrzeb zdrowotnych, w trakcie całego okresu objętego wnioskiem.

W dacie ponoszenia wydatków posiadała Pani ważne orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności i orzeczenie to obowiązywało przez cały okres objęty wnioskiem.

W zakresie leków przeciwbólowych, przeciwwirusowych oraz części preparatów stosowanych jako suplementacja, wskazuje Pani, że część z nich stanowi produkty lecznicze w rozumieniu przepisów ustawy Prawo farmaceutyczne, tj. leki gotowe dopuszczone do obrotu. Pozostałe preparaty są formalnie kwalifikowane jako suplementy diety, jednak były stosowane w związku z udokumentowanymi niedoborami, …, …, … oraz skutkami długotrwałej … i …, jako element terapii medycznej chorób stanowiących podstawę niepełnosprawności i ich powikłań.

Posiada Pani zaświadczenie oraz dokumentację medyczną wydaną przez lekarzy specjalistów, z której wynika, że powinna stosować leki w sposób stały lub czasowy w związku z chorobami przewlekłymi oraz ich powikłaniami.

Wydatki ponoszone przez Panią na zakup leków w poszczególnych miesiącach roku podatkowego przekraczały każdorazowo kwotę 100 zł.

Terapia psychologiczna, o której mowa we wniosku, stanowi element leczenia rozpoznanej depresji oraz konsekwencji choroby przewlekłej i niepełnosprawności. Ma charakter leczniczy i służy poprawie stanu zdrowia psychicznego oraz funkcjonowania w związku z orzeczonym stopniem niepełnosprawności.

Posiada Pani dokumentację medyczną potwierdzającą zasadność korzystania z terapii psychologicznej w związku ze swoim stanem zdrowia oraz orzeczoną niepełnosprawnością. Terapia psychologiczna była i jest prowadzona przez wykwalifikowanych specjalistów posiadających odpowiednie kwalifikacje zawodowe.

Wydatki wymienione we wniosku nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych podatkiem liniowym ani od przychodów opodatkowanych ryczałtem oraz nie zostały Pani w jakiejkolwiek formie zwrócone.

Pytanie

1.  Czy ma Pani prawo do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków na leki na receptę i bez recepty, leki przeciwwirusowe oraz terapię psychologiczną, jeżeli ich stosowanie wynika z chorób przewlekłych stanowiących podstawę orzeczonej niepełnosprawności oraz ich powikłań?

2.  Czy ma Pani prawo do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków na suplementy diety, jeżeli stanowią one element terapii medycznej chorób przewlekłych i ich powikłań, nawet jeśli dobór konkretnych preparatów był dokonywany indywidualnie?

3.  Czy ma Pani prawo do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków na doustną antykoncepcję hormonalną, jeżeli jest ona stosowana wyłącznie z powodów medycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, odpowiedź na wszystkie pytania przedstawione we wniosku powinna być twierdząca.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podstawę obliczenia podatku stanowi dochód po odliczeniu wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych poniesionych przez osobę niepełnosprawną.

Posiada Pani orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, a ponoszone przez Nią wydatki pozostają w bezpośrednim związku z leczeniem chorób przewlekłych stanowiących podstawę tej niepełnosprawności oraz ich powikłań. Wydatki te mają charakter leczniczy i rehabilitacyjny oraz służą ochronie zdrowia i życia.

Zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki na cele rehabilitacyjne uważa się wydatki na leki, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna je stosować stale lub czasowo. Przepis ten nie różnicuje leków ze względu na to, czy są one wydawane na receptę, czy bez recepty. Decydujące znaczenie ma związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy stosowaniem danego środka, a leczeniem choroby lub jej powikłań.

Ponosiła Pani wydatki na leki stosowane w leczeniu chorób przewlekłych oraz ich powikłań, w tym na leki przeciwbólowe stosowane czasowo w razie nasilenia dolegliwości bólowych, leki przeciwwirusowe stosowane interwencyjnie w związku z immunosupresją oraz inne leki zalecone w leczeniu chorób współistniejących.

Stosowanie leków dostępnych bez recepty było elementem terapii akceptowanym przez lekarzy prowadzących i nie miało charakteru samoleczenia.

Wydatki na terapię psychologiczną ponoszone przez Panią również pozostają w bezpośrednim związku z niepełnosprawnością, gdyż terapia ta została zalecona przez lekarza psychiatrę jako element leczenia rozpoznanej depresji oraz konsekwencji długotrwałej choroby przewlekłej.

Suplementy diety stosowane przez Panią stanowiły element terapii medycznej chorób przewlekłych oraz ich powikłań, w szczególności anemii, niedoborów, osteoporozy, cukrzycy posteroidowej oraz skutków długotrwałej steroidoterapii i immunosupresji. Suplementacja była wskazywana przez lekarzy, a indywidualny dobór preparatów nie zmieniał celu ich stosowania, którym było leczenie udokumentowanych niedoborów oraz zapobieganie dalszym powikłaniom zdrowotnym. Suplementy te nie były stosowane w celu ogólnej profilaktyki zdrowotnej.

Wydatki na doustną antykoncepcję hormonalną również spełniają przesłanki ulgi rehabilitacyjnej, gdyż antykoncepcja ta była stosowana wyłącznie z powodów medycznych, jako element leczenia bardzo nasilonych krwawień, szerokiego endometrium oraz pogłębiającej się anemii, a także w celu zapobiegania ciąży, która w Pani aktualnym stanie zdrowia stanowiłaby poważne zagrożenie dla zdrowia i życia. W tym zakresie antykoncepcja hormonalna pełniła funkcję leku i nie miała charakteru osobistego ani obyczajowego.

Wszystkie opisane wydatki zostały poniesione ze środków własnych, nie były refundowane przez jakiekolwiek instytucje oraz zostały prawidłowo udokumentowane.

Przy wykładni przepisów dotyczących ulgi rehabilitacyjnej należy uwzględnić również zasadę in dubio pro tributario wyrażoną w art. 2a Ordynacji podatkowej oraz art. 69 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, nakładający na władze publiczne obowiązek udzielania pomocy osobom z niepełnosprawnościami. Wszelkie wątpliwości interpretacyjne powinny być rozstrzygane na korzyść podatnika, zwłaszcza w sytuacjach dotyczących ochrony zdrowia i życia.

W konsekwencji, stoi Pani na stanowisku, że ponoszone przez Nią wydatki na leki, terapię psychologiczną, suplementy diety oraz antykoncepcję hormonalną stosowaną z powodów medycznych podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w latach 2020-2021:

Natomiast, w myśl ww. przepisu w brzmieniu obowiązującym od 2022 r. (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b – 7g tego artykułu.

Na podstawie art. 26 ust. 7a ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym w 2020 r.):

Powyższy przepis art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym od 2021 r.) stanowi m.in., że:

Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 przywołanej ustawy:

Jak stanowi art. 26 ust. 7c ww. ustawy:

W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji, podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z art. 26 ust. 13a ww. ustawy:

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy jest niedozwolona.

Z treści wniosku wynika, że:

·      Posiada Pani orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, obowiązujące w dacie ponoszenia wydatków i orzeczenie to obowiązywało przez cały okres objęty wnioskiem. Niepełnosprawność wynika z ciężkich, przewlekłych schorzeń oraz ich powikłań. Schorzenia te oraz ich powikłania pozostają w bezpośrednim związku z orzeczoną niepełnosprawnością i stanowią przyczynę istotnych ograniczeń w Pani codziennym funkcjonowaniu.

·      W latach 2020-2024 ponosiła Pani wydatki na leki stosowane w leczeniu chorób przewlekłych oraz ich powikłań. Obejmowały one między innymi leki przeciwbólowe, w tym również dostępne bez recepty, stosowane czasowo w razie nasilenia dolegliwości bólowych związanych z licznymi …, w tym …, … oraz chorobami przewlekłymi. Ponosiła Pani również wydatki na leki przeciwwirusowe, stosowane interwencyjnie przy nawrotach zakażeń, co pozostaje w bezpośrednim związku z … wynikającą z długotrwałej … oraz leczenia ….

·      Stosowanie leków dostępnych bez recepty nie miało charakteru samoleczenia, lecz było elementem terapii akceptowanym przez lekarzy prowadzących, którzy wskazywali konieczność łagodzenia dolegliwości bólowych odpowiednimi substancjami czynnymi.

·      W związku z przewlekłą …, udokumentowanymi niedoborami, …, …, skutkami długotrwałej … oraz osłabieniem organizmu w przebiegu … i … stosowała Pani suplementy diety, w tym preparaty żelaza, witamin i składników mineralnych. Konieczność suplementacji była wskazywana przez lekarzy, natomiast dobór konkretnych preparatów następował w sposób racjonalny i terapeutyczny z uwzględnieniem ich biodostępności i skuteczności. Indywidualny dobór preparatów nie zmieniał celu ich stosowania, którym było leczenie udokumentowanych niedoborów oraz powikłań chorób przewlekłych, a nie ogólna profilaktyka zdrowotna. W wyniku prowadzonej suplementacji nastąpiła istotna poprawa stanu zdrowia Wnioskodawczyni, w szczególności zmniejszenie częstości hospitalizacji hematologicznych oraz ograniczenie konieczności dożylnego podawania preparatów żelaza.

·      Stosowała Pani doustną antykoncepcję hormonalną, która została pierwotnie zalecona przez lekarza z powodów stricte medycznych, w szczególności bardzo nasilonych …, rozpoznania …, pogłębiającej się … oraz przeciwwskazań do ciąży wynikających z chorób przewlekłych, … oraz prowadzonego leczenia …. W Pani dokumentacji medycznej znajdują się informacje wskazujące, że nasilone … oraz … wpływały negatywnie na parametry hematologiczne i pogłębiały …, a ciąża w aktualnym stanie zdrowia stanowiłaby poważne zagrożenie dla zdrowia i życia. Zastosowanie antykoncepcji hormonalnej miało na celu leczenie zaburzeń zdrowotnych oraz zapobieganie zdarzeniom mogącym prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia lub zagrożenia życia, a nie planowanie rodziny.

·      Z uwagi na rozpoznaną … korzystała Pani z prywatnej terapii psychologicznej, zaleconej przez lekarza psychiatrę, jako element leczenia choroby przewlekłej oraz konsekwencji niepełnosprawności.

·      W zakresie leków przeciwbólowych, przeciwwirusowych oraz części preparatów stosowanych jako suplementacja, wskazuje Pani, że część z nich stanowi produkty lecznicze w rozumieniu przepisów ustawy Prawo farmaceutyczne, tj. leki gotowe dopuszczone do obrotu. Pozostałe preparaty są formalnie kwalifikowane jako suplementy diety, jednak były stosowane w związku z udokumentowanymi niedoborami, …, …, … oraz skutkami długotrwałej … i …, jako element terapii medycznej chorób stanowiących podstawę niepełnosprawności i ich powikłań.

·      Posiada Pani zaświadczenie oraz dokumentację medyczną wydaną przez lekarzy specjalistów, z której wynika, że powinna stosować leki w sposób stały lub czasowy w związku z chorobami przewlekłymi oraz ich powikłaniami.

·      Terapia psychologiczna, o której mowa we wniosku, stanowi element leczenia rozpoznanej … oraz konsekwencji choroby przewlekłej i niepełnosprawności. Ma charakter leczniczy i służy poprawie stanu zdrowia psychicznego oraz funkcjonowania w związku z orzeczonym stopniem niepełnosprawności. Posiada Pani dokumentację medyczną potwierdzającą zasadność korzystania z terapii psychologicznej w związku ze swoim stanem zdrowia oraz orzeczoną niepełnosprawnością. Terapia psychologiczna była i jest prowadzona przez wykwalifikowanych specjalistów posiadających odpowiednie kwalifikacje zawodowe.

·      Wydatki ponoszone przez Panią na zakup leków w poszczególnych miesiącach roku podatkowego przekraczały każdorazowo kwotę 100 zł.

·      Wydatki wymienione we wniosku nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych podatkiem liniowym ani od przychodów opodatkowanych ryczałtem oraz nie zostały Pani w jakiejkolwiek formie zwrócone.

·      Wszystkie opisane wydatki zostały poniesione z Pani własnych środków, nie były refundowane przez NFZ, PFRON ani inne podmioty oraz były dokumentowane fakturami imiennymi.

·      W latach objętych wnioskiem uzyskiwała Pani dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na zasadach ogólnych według skali podatkowej, wykazywane w zeznaniu PIT-36, w tym dochody z działalności gospodarczej oraz z innych źródeł opodatkowanych na zasadach ogólnych. Dochody te pozwalały na skorzystanie z odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

·      Wydatki wskazane we wniosku były ponoszone w latach 2020-2024, w poszczególnych miesiącach tych lat, zgodnie z dokumentacją w postaci faktur imiennych. Wydatki te były ponoszone sukcesywnie, w zależności od potrzeb zdrowotnych, w trakcie całego okresu objętego wnioskiem.

Rozpatrując kwestię, czy poniesione przez Panią wydatki na leki i suplementy oraz terapię psychologiczną mogą zostać odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej należy przede wszystkim zaznaczyć, że wszelkiego rodzaju ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, dlatego winny być interpretowane ściśle z literą prawa. Niedopuszczalna jest zatem ich interpretacja rozszerzająca. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie korzystają z odliczeń w ramach omawianej ulgi.

Odnosząc się do możliwości odliczenia przez Panią w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na terapię psychologiczną zaleconą przez lekarza psychiatrę jako element leczenia choroby przewlekłej oraz konsekwencji niepełnosprawności, wskazać należy, że przepis art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w zakresie odliczenia za 2020 r.) stanowi, że wydatkami, które uprawniają do skorzystania z przedmiotowej ulgi, są wydatki poniesione m.in. na zabiegi rehabilitacyjne. Natomiast, w myśl przepisu art. 26 ust. 7a pkt 6b ww. ustawy (obowiązującego od 2021 r.), wydatkami, które uprawniają do skorzystania z ww. ulgi, są wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg” i „rehabilitacja”. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby); rehabilitacja jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych.

W konsekwencji, skoro terapia, z której Pani korzysta:

·      stanowi element leczenia rozpoznanej depresji oraz konsekwencji choroby przewlekłej i niepełnosprawności;

·      ma charakter leczniczy i służy poprawie stanu zdrowia psychicznego oraz funkcjonowania w związku z orzeczonym stopniem niepełnosprawności;

·      została zalecona przez lekarza psychiatrę jako element leczenia choroby przewlekłej oraz konsekwencji niepełnosprawności;

·      była i jest prowadzona przez wykwalifikowanych specjalistów posiadających odpowiednie kwalifikacje zawodowe;

·      posiada Pani dokumentację medyczną potwierdzającą zasadność korzystania z terapii psychologicznej w związku ze swoim stanem zdrowia oraz orzeczoną niepełnosprawnością,

to stwierdzić należy, że poniesione przez Panią wydatki za ww. terapię stanowią tytuł do odliczenia tychże wydatków od dochodu w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej.

W związku z tym, ma Pani prawo do odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na terapię psychologiczną, prowadzoną przez wykwalifikowanych specjalistów posiadających odpowiednie kwalifikacje zawodowe, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zeznaniach składanych za lata 2020-2024 oraz w latach następnych, do dnia obowiązywania Pani orzeczenia o niepełnosprawności, jeżeli nie ulegnie zmianie stan faktyczny, a także, jeżeli nie ulegną w tym zakresie zmianie przepisy prawa podatkowego.

Pani wątpliwości dotyczą również możliwości odliczenia w uldze rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na leki zarówno na receptę jak bez recepty, leki przeciwwirusowe, doustną antykoncepcję hormonalną oraz suplementy diety.

Jak wynika z ww. przepisów wydatki związane z zakupem leków, podlegają odliczeniu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych o ile osoba niepełnosprawna lub osoba na utrzymaniu której znajduje się osoba niepełnosprawna (posiadająca stosowne orzeczenie o niepełnosprawności) spełni następujące warunki:

·      dokona zakupu produktów spełniających cechy „leku”,

·      poniesie w danym miesiącu wydatki na ich zakup powyżej kwoty 100 zł,

·      posiada dokument potwierdzający poniesienie wydatku (np. faktury),

·      posiada potwierdzenie przez właściwego lekarza specjalistę konieczności stosowania zaleconego leku (leków).

Ponieważ w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest definicji „leku” posiłkowo należy opierać się na definicjach zawartych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 944 ze zm.; Dz. U. z 2021 r., poz. 974 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 1977 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2301 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 686 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025, poz. 750 ze zm.).

Z zawartych w art. 2 pkt 10, 11, 12 i 32 ww. ustawy definicji wynika, że:

W opisie sprawy, odpowiadając na sformułowane w wezwaniu pytanie: czy wszystkie leki, które chce/będzie Pani chciała odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej (leki przeciwbólowe, przeciwwirusowe, suplementy diety, doustna antykoncepcja hormonalna), są lekami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 750 ze zm.), tj.:

·      lekami aptecznymi, czyli produktami leczniczymi sporządzonymi w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną, przeznaczonymi do wydania w tej aptece,

·      lekami gotowymi – czyli produktami leczniczymi, które zostały wprowadzone do obrotu pod określoną nazwą i w określonym opakowaniu,

·      lekami recepturowymi – czyli produktami leczniczymi sporządzonymi w aptece na podstawie recepty lekarskiej,

wyjaśniła Pani, że w zakresie leków przeciwbólowych, przeciwwirusowych oraz części preparatów stosowanych jako suplementacja, część z nich stanowi produkty lecznicze w rozumieniu przepisów ustawy Prawo farmaceutyczne, tj. leki gotowe dopuszczone do obrotu. Pozostałe preparaty są formalnie kwalifikowane jako suplementy diety, jednak były stosowane w związku z udokumentowanymi niedoborami, anemią, osteoporozą, cukrzycą posteroidową oraz skutkami długotrwałej steroidoterapii i immunosupresji, jako element terapii medycznej chorób stanowiących podstawę niepełnosprawności i ich powikłań.

W świetle powyższego, stwierdzam, że na gruncie opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, może Pani odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki poniesione na zakup leków zaleconych przez lekarza specjalistę – wydawanych na receptę jak i bez recepty, które spełniają definicję leku w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odliczenie dotyczy wydatków stanowiących różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł. Odliczenia może Pani dokonać w zeznaniach składanych za lata 2020-2024 oraz w latach następnych, do dnia obowiązywania Pani orzeczenia o niepełnosprawności, jeżeli nie ulegnie zmianie stan faktyczny, a także, jeżeli nie ulegną w tym zakresie zmianie przepisy prawa podatkowego.

Powzięła Pani także wątpliwość, czy ma prawo do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków na doustną antykoncepcję hormonalną, jeżeli jest ona stosowana wyłącznie z powodów medycznych.

Biorąc pod uwagę ww. zacytowane przepisy prawa, stwierdzam, że gdy preparaty będące doustną antykoncepcją hormonalną spełniają definicję leku w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne i zostały zalecone przez lekarza specjalistę, to na gruncie opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, może Pani odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki poniesione na zakup tych leków, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odliczenie dotyczy wydatków stanowiących różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł. Odliczenia może Pani dokonać w zeznaniach składanych za lata 2020-2024 oraz w latach następnych, do dnia obowiązywania Pani orzeczenia o niepełnosprawności, jeżeli nie ulegnie zmianie stan faktyczny, a także, jeżeli nie ulegną w tym zakresie zmianie przepisy prawa podatkowego.

Odnosząc się natomiast do Pani wątpliwości w zakresie możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej kosztów zakupu preparatów formalnie kwalifikowanych jako suplementy diety, wyjaśniam, że skoro poniesione wydatki nie dotyczą preparatów, które zostały zaliczone do leków w rozumieniu przepisów ustawy Prawo farmaceutyczne, to wydatki te nie spełniają wymogu wynikającego z przepisu art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, wydatki poniesione na preparaty, które mimo, że niewątpliwie przyczyniają się do poprawy Pani zdrowia, ale jak sama Pani wskazała we wniosku nie spełniają definicji leku, nie mogą zostać odliczone w zeznaniach rocznych, składanych za lata 2020-2024 oraz w latach następnych, jeżeli nie ulegnie zmianie stan faktyczny, a także, jeżeli nie ulegną w tym zakresie zmianie przepisy prawa podatkowego. Zatem nie przysługuje Pani prawo do zastosowania ulgi rehabilitacyjnej odnośnie ww. wydatków.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), Organ opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym we wniosku - nie prowadzi postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonano wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Co do powołanego przez Panią art. 2a Ordynacji podatkowej wyjaśnić należy, że stanowi on, iż niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika. Wobec tego, po pierwsze, muszą istnieć wątpliwości dotyczące treści przepisów prawa podatkowego. Po drugie, istniejące wątpliwości powinny mieć taki charakter, że nie da się ich rozstrzygnąć. Jeśli więc wątpliwości istnieją, ale mogą zostać wyeliminowane w procesie wykładni, wspomniana zasada nie ma zastosowania (wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt I SA/Bd 781/17).

W przepisie art. 2a Ordynacji podatkowej chodzi o wątpliwości organu podatkowego, a nie wątpliwości podatnika oraz, że podatnik nie może oczekiwać, aby art. 2a tej ustawy był stosowany w każdej sytuacji, gdy wynik wykładni przedstawiony przez organ podatkowy oznacza dla podatnika konsekwencje mniej korzystne niż zakładał (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1509/16; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Po 1261/16).

W Pani sprawie takie wątpliwości nie wystąpiły, gdyż treść przepisów prawa podatkowego mających zastosowanie do przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest jednoznaczna i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych, a ich wykładnia nie prowadzi do rozbieżnych wniosków.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.