Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.547.2026.3.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 8 lipca 2026 r. (wpływ 9 lipca 2026 r. i 13 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani wyłączną właścicielką działki budowlanej, którą nabyła do majątku osobistego w 2010 r. w drodze darowizny od rodziców. W 2010 r. nie była Pani jeszcze mężatką. Na wyżej wymienionej działce w 2025 r. zaczęła Pani wraz z mężem budowę domu jednorodzinnego dwulokalowego. Budowa domu pierwotnie miała służyć celom prywatnym, czyli zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych oraz potrzeb dzieci. Budowa nie została formalnie ukończona – budynek na przestrzeni dwóch miesięcy powinien osiągnąć stan surowy zamknięty. Nie dokonano jeszcze formalnego wyodrębnienia samodzielnych lokali mieszkalnych, ani nie założono dla nich osobnych ksiąg wieczystych. Pani i Pani męża sytuacja życiowa uległa zmianie, ponieważ Pani mąż niedawno odziedziczył dom po swojej zmarłej matce, jest to dom, w którym Państwo mieszkali i obecnie mieszkają. W związku z tym, plany Pani i Pani męża się zmieniły i postanowili Państwo dalej mieszkać w domu odziedziczonym przez Pani męża, a budowany dom dwulokalowy chcą Państwo doprowadzić do stanu deweloperskiego, a następnie sprzedać na rzecz osób trzecich. Chce Pani z mężem doprowadzić budowę do stanu deweloperskiego, aby ta sprzedaż była możliwa z ekonomicznego punktu widzenia. Działania te stanowią jedynie logiczne dokończenie rozpoczętego wcześniej prywatnego procesu budowlanego. Sprzedaż lokali nastąpi w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w zakresie handlu nieruchomościami, ani usług deweloperskich. Działka i wznoszony budynek nie były nigdy wykorzystywane w działalności gospodarczej. Decyzja wynika jedynie ze zmiany planów życiowych i rodzinnych. Nadmienia Pani, że Pani mąż prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zajmującą się wykończeniami. Po sprzedaży lokali, Pani mąż chce zrobić darowiznę bratu, gdyż ten zrzekł się udziałów w odziedziczonej nieruchomości po zmarłej matce. Jeśli chodzi o pozostałą kwotę ze sprzedaży, to nie chce Pani ukrywać, że za te pieniądze mają Państwo zamiar kupić mieszkanie lub działkę, plany nie są jeszcze sprecyzowane, gdyż jest to bliżej nieokreślona przyszłość. W obecnej sytuacji, są to tylko luźne przemyślenia, ponieważ Pani i Pani mąż nie wiecie jak się potoczy sprawa dokończenia budowy oraz sprzedaży.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Działkę otrzymała Pani kilkanaście lat temu od rodziców w drodze darowizny, przez te kilkanaście lat grunt był wykorzystywany do celów prywatnych. W zeszłym roku zaczęła Pani stawiać budynek systemem gospodarczym, który był jest i do momentu sprzedaży będzie wykorzystywany tylko do celów prywatnych. Nieruchomość nie będzie udostępniana osobom trzecim na podstawie umowy najmu dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

W związku z budową budynku nie przysługiwało Pani oraz nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT.

Działka leży w miejscowości X, numer ewidencyjny 6.

Z informacji jakie uzyskała Pani, to lokale może wyodrębnić dopiero po odbiorze budynku. Szacuje Pani, że będzie to 2027 r. lub 2028 r., ale możliwe że jeszcze później (wszystko zależy od możliwości finansowych). Obecnie, jak i po wyodrębnieniu lokali, będzie Pani ich jedyną właścicielką.

Budynek wzniesiony na działce stanowi jej cześć składową.

Nabywców lokali będzie Pani poszukiwała przez ogłoszenia w Internecie, na różnych portalach, np. .... itp.

Na pytanie Organu o treści: „Czy posiada Pani inne nieruchomości oprócz wskazanej we wniosku – jeżeli tak, to należy podać odrębnie do każdej nieruchomości – kiedy i w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tych nieruchomości, w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte przez Panią, w jaki sposób były wykorzystywane przez Panią od momentu wejścia w ich posiadanie, czy nieruchomości te udostępniała/udostępnia Pani innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze?”, wskazała Pani, że z mężem posiada udział 1/2 w mieszkaniu i z tego co się Pani zorientowała, to należy do Niej udział 1/4 w tym mieszkaniu. Pani mąż wraz z bratem zakupili mieszkanie w 2024 r. i z racji tego, że z mężem nie posiada Pani rozdzielności majątkowej, automatycznie stała się Pani współwłaścicielką tego mieszkania. Mieszkanie jest obecnie wynajmowane długoterminowo do 31 sierpnia 2026 r. Przychody z tego tytułu są rozliczane przez męża w ramach najmu prywatnego.

Nigdy nie sprzedawała Pani żadnej nieruchomości.

Pytania

1.  Czy w związku z planowaną sprzedażą dwóch wyodrębnionych lokali mieszkalnych w stanie deweloperskim, uzyskany przychód będzie zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ 5 lat podatkowych liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie gruntu?

2.  Czy w związku z dokończeniem budowy do stanu deweloperskiego, wyodrębnieniem i sprzedażą dwóch lokali mieszkalnych w okolicznościach opisanych w zdarzeniu przyszłym, będzie Pani działać w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, czy też transakcja ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, jako wyprzedaż majątku prywatnego?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1, dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie pytania nr 2, dotyczącego podatku od towarów i usług, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, w zakresie pytania nr 1, planowana sprzedaż lokali w stanie deweloperskim nie będzie stanowiła źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z zasadą superficies solo cedit (art. 48 Kodeksu cywilnego) budynek oraz wydzielone z niego lokale dzielą los prawny gruntu. Moment wykończenia budynku do stanu deweloperskiego, ani moment wyodrębnienia lokali, nie stanowią nowego „nabycia” w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponieważ grunt został nabyty kilkanaście lat temu (darowizna od rodziców), 5-letni termin podatkowy bezwzględnie upłynął. Transakcja na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych jest w pełni neutralna, a Pani nie ma obowiązku składania deklaracji PIT-39, ani zapłaty podatku dochodowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 562 ze zm.):

Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej, odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, jeżeli to odpłatne zbycie ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ww. ustawy:

Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech przesłankach:

-     zarobkowym celu działalności,

-     wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,

-     prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Op 18/08).

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”.

Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika – mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne spełnienie tych przesłanek.

Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy).

Ocena, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma ogromne znaczenie dla określenia chociażby takich kwestii, jak ustalenie sposobu opodatkowania przychodu, możliwości odliczenia kosztów jego uzyskania itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zaliczony częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.

Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez Panią do właściwego źródła przychodu, należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, o których mowa we wniosku.

Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać rozpatrywany całościowo zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy.

Z treści wniosku wynika, że:

·      Jest Pani wyłączną właścicielką działki budowlanej, którą nabyła do majątku osobistego w 2010 r. w drodze darowizny od rodziców. Działka leży w miejscowości X, numer ewidencyjny 6. W 2010 r. nie była Pani jeszcze mężatką. Przez kilkanaście lat grunt był wykorzystywany do celów prywatnych.

·      Na wyżej wymienionej działce w 2025 r. zaczęła Pani wraz z mężem budowę domu jednorodzinnego dwulokalowego. Budowa domu pierwotnie miała służyć celom prywatnym, czyli zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych oraz potrzeb dzieci. Budowa nie została formalnie ukończona – budynek na przestrzeni dwóch miesięcy powinien osiągnąć stan surowy zamknięty. Nie dokonano jeszcze formalnego wyodrębnienia samodzielnych lokali mieszkalnych, ani nie założono dla nich osobnych ksiąg wieczystych.

·      Pani i Pani męża sytuacja życiowa uległa zmianie, ponieważ mąż niedawno odziedziczył dom po swojej zmarłej matce, jest to dom, w którym Państwo mieszkali i obecnie mieszkają. W związku z tym, plany Pani i Pani męża się zmieniły, postanowili Państwo dalej mieszkać w domu odziedziczonym przez Pani męża, a budowany dom dwulokalowy chcą Państwo doprowadzić do stanu deweloperskiego, a następnie sprzedać na rzecz osób trzecich. Chce Pani z mężem doprowadzić budowę do stanu deweloperskiego, aby ta sprzedaż była możliwa z ekonomicznego punktu widzenia. Działania te stanowią jedynie logiczne dokończenie rozpoczętego wcześniej prywatnego procesu budowlanego.

·      Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w zakresie handlu nieruchomościami, ani usług deweloperskich. Działka i wznoszony budynek nie były nigdy wykorzystywane w działalności gospodarczej. Decyzja wynika jedynie ze zmiany planów życiowych i rodzinnych.

·      Po sprzedaży lokali, Pani mąż chce zrobić darowiznę bratu, gdyż ten zrzekł się udziałów w odziedziczonej nieruchomości po zmarłej matce. Jeśli chodzi o pozostałą kwotę ze sprzedaży, to nie chce Pani ukrywać, że za te pieniądze mają Państwo zamiar kupić mieszkanie lub działkę, plany nie są jeszcze sprecyzowane, gdyż jest to bliżej nieokreślona przyszłość.

·      Nieruchomość nie będzie udostępniana osobom trzecim na podstawie umowy najmu dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

·      Lokale może Pani wyodrębnić dopiero po odbiorze budynku. Szacuje Pani, że będzie to 2027 r. lub 2028 r., ale możliwe że jeszcze później (wszystko zależy od możliwości finansowych). Obecnie, jak i po wyodrębnieniu lokali, będzie Pani ich jedyną właścicielką.

·      Budynek wzniesiony na działce stanowi jej cześć składową.

·      Nabywców lokali będzie Pani poszukiwała przez ogłoszenia w Internecie, na różnych portalach, np. facebook, otodom, olx itp.

·      Nigdy nie sprzedawała Pani żadnej nieruchomości.

Przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że podejmowane przez Panią działania dotyczące planowanej sprzedaży dwóch wyodrębnionych lokali mieszkalnych, mieszczą się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, związanym ze zwykłym gospodarowaniem tym majątkiem i nie wskazują na działania o charakterze inwestycyjnym, typowym dla przedsięwzięć realizowanych w ramach działalności gospodarczej. Okoliczności opisane we wniosku nie wskazują, że sprzedaż dwóch lokali mieszkalnych opisanych we wniosku nastąpi w ramach zorganizowanej i ciągłej działalności, która wyczerpywałaby znamiona działalności gospodarczej, określone w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zakres, stopień zaangażowania i cel działania wskazuje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, kwoty uzyskane ze sprzedaży lokali mieszkalnych nie będą stanowiły przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, skutki podatkowe tych czynności należy ocenić w kontekście przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia. Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie planowana sprzedaż przez Panią dwóch wyodrębnionych lokali mieszkalnych podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy ich odpłatne zbycie nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie.

Działkę nr 6 nabyła Pani w 2010 r. w drodze darowizny. Na ww. działce w 2025 r. zaczęła Pani wraz z mężem budowę domu jednorodzinnego dwulokalowego. Zamierza Pani dokonać wyodrębnienia dwóch lokali mieszkalnych oraz ich zbycia.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nieruchomości, dlatego też ustalenie znaczenia tego pojęcia wymaga zastosowania definicji zawartych w przepisach ustawy Kodeks cywilny.

W myśl art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Częścią składową rzeczy – stosownie do przepisu art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego, jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.

Ponadto, jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego:

Wyżej wymienione przepisy wyrażają generalną zasadę, że budynek jako część składowa nieruchomości z wyjątkami przewidzianymi w ustawie – nie może być odrębnym przedmiotem własności i dzieli los prawny rzeczy głównej, tj. gruntu. Dlatego też, sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego. Jednocześnie regulacja zawarta w prawie cywilnym skutkuje tym, że datą nabycia nieruchomości jest data nabycia prawa własności gruntu bez względu na to, czy na gruncie tym wybudowano budynek, czy też nie i kiedy to nastąpiło. Odmienna sytuacja prawna występuje tylko w przypadku użytkowania wieczystego gruntu, kiedy na gruncie stanowiącym własność państwową lub gminną może być wzniesiony budynek stanowiący własność wieczystego użytkowania – art. 235 Kodeksu cywilnego. Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności. Odrębnym przedmiotem własności budynek będzie wówczas, gdy wzniesiono go na gruncie będącym w użytkowaniu wieczystym i w takim przypadku istotne znaczenie będzie miała data jego wybudowania.

Ponadto wskazać należy, że kwestie ustanowienia odrębnej własności lokalu reguluje ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 232).

Na mocy art. 2 ust. 1 wskazanej ustawy:

W świetle art. 2 ust. 2 przytoczonej ustawy:

Z art. 3 ust. 1 ustawy o własności lokali wynika, że:

Wedle art. 3 ust. 2 wskazanej ustawy:

Art. 3 ust. 3 przywołanej ustawy stanowi, że:

Na gruncie art. 7 ust. 1 powołanej ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 2 wskazanej ustawy:

Z art. 8 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że:

Dodatkowo na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 341 ze zm.):

Z powyższych przepisów wynika zatem, że gdy najpierw dochodzi do nabycia gruntu, a dopiero później wybudowany zostanie budynek, istotnym z podatkowego punktu widzenia jest moment nabycia gruntu.

Podkreślić także należy, że w wyniku wyodrębnienia lokali, wielkość budynku/lokalu mieszkalnego, z którego je wyodrębniono, jaką właściciel posiadał przed ich wyodrębnieniem nie zmieniła się, z czego wynika, że ustanowienie odrębnej własności lokali nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie występuje bowiem przysporzenie majątkowe ponad to, czego właścicielem był dokonujący tego wyodrębnienia.

Z powyższego wynika, że wyodrębnienie faktyczne lokali bez ustanowienia ich odrębnej własności nie zmienia stanu własności nieruchomości ani momentu jej nabycia. Również prawne wyodrębnienie lokali z nieruchomości nie powoduje, że momentem nabycia lokalu jest chwila ustanowienia odrębnej własności lokalu, czy założenia księgi wieczystej, o ile w wyniku ustanowienia odrębnej własności nie nastąpiło zwiększenie dotychczasowego stanu posiadania.

W konsekwencji, za datę nabycia dwóch lokali mieszkalnych, które zamierza Pani sprzedać, należy uznać datę nabycia w drodze darowizny nieruchomości – działki nr 6, gdyż termin pięcioletni nie może być liczony odrębnie dla nabycia własności gruntu oraz dla wybudowanego na tym gruncie budynku, stanowiącego jego część składową. Również momentem nabycia nie jest wydzielenie lokali mieszkalnych z budynku znajdującego się na przedmiotowej działce. Bieg tego terminu liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym nabyto działkę nr 6. Daty wybudowania budynku oraz wyodrębnienia lokali mieszkalnych nie mają znaczenia.

Z treści wniosku wynika, że działkę nr 6 nabyła Pani w 2010 r. Zatem stwierdzić należy, że planowana przez Panią sprzedaż dwóch wyodrębnionych lokali mieszkalnych, nie będzie stanowić dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostanie dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Reasumując, mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawione zdarzenie przyszłe wskazać należy, że planowana przez Panią sprzedaż dwóch wyodrębnionych lokali mieszkalnych, nie będzie mieć związku z działalnością gospodarczą i nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej. Zatem przychód ze sprzedaży ww. lokali mieszkalnych nie będzie stanowił źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc nie będzie stanowił przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej i nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.

Jednocześnie, planowana przez Panią sprzedaż dwóch wyodrębnionych lokali mieszkalnych, nie będzie stanowić dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż zostanie dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie działki nr 6 w drodze darowizny (tj. 2010 r.).

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie się różniło od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Jednocześnie wyjaśnić należy, że na powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma wpływu wystąpienie (lub niewystąpienie) obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług. Kwestie związane z podatkiem od towarów i usług są regulowane poprzez odrębne przepisy zawarte w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.). Oznacza to, że rozstrzygnięcia spraw w zakresie regulowanym ustawą o podatku od towarów i usług zasadniczo nie mają wpływu na rozstrzygnięcia w zakresie regulowanym ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.