Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.60.2026.2.KR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 21 lutego 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim objętym ustawową wspólnością majątkową.

1.  Nabycie lokalu mieszkalnego

W dniu 17 lutego 2022 r. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem nabyli do majątku wspólnego lokal mieszkalny położony przy ul. (…).

Cena nabycia lokalu wyniosła (…) zł. Zakup został sfinansowany kredytem hipotecznym zaciągniętym w banku (…) w kwocie (…) zł, przeznaczonym na sfinansowanie nabycia lokalu mieszkalnego oraz jego wykończenia.

W związku z nabyciem lokalu poniesiono koszty aktu notarialnego w wysokości (…) zł.

2.  Waloryzacja kosztów nabycia

Koszty nabycia lokalu mieszkalnego zostały podwyższone zgodnie z art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych o wskaźniki wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłoszone przez Prezesa GUS:

-     za rok 2023 - 13,20%,

-     za rok 2024 - 3,30%.

Waloryzacji dokonano od udokumentowanych kosztów nabycia obejmujących cenę zakupu lokalu oraz koszty aktu notarialnego.

3.  Nabycie domu jednorodzinnego

W dniu 22 marca 2024 r. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem nabyli do majątku wspólnego dom jednorodzinny położony w (…).

Cena nabycia domu wyniosła (…) zł. Zakup został sfinansowany kredytem hipotecznym zaciągniętym w banku (…) w kwocie (….) zł.

Od listopada 2024 r. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem faktycznie zamieszkują w tym domu.

4.  Sprzedaż lokalu mieszkalnego

W dniu 27 października 2025 r. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem dokonali odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego przy ul. (…) za cenę (…) zł.

W związku ze sprzedażą poniesiono koszt pośrednictwa w kwocie (…) zł, udokumentowany fakturą.

Część ceny sprzedaży została przekazana bezpośrednio na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na nabycie sprzedawanego lokalu mieszkalnego.

5.  Wydatkowanie przychodu ze sprzedaży

Po sprzedaży lokalu mieszkalnego Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem:

-     przeznaczyli (…) zł na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na nabycie sprzedawanego lokalu mieszkalnego,

-     przeznaczyli (…) zł na częściową spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup domu jednorodzinnego.

Ponadto Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem planują dokonywać regularnych, comiesięcznych nadpłat kredytu hipotecznego na zakup domu jednorodzinnego w wysokości (…) zł, finansowanych ze środków pochodzących z przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu, w terminie do 3 lat od końca roku podatkowego sprzedaży.

Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

W piśmie z 21 lutego 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania:

a)  jaka jest forma prawna nabytego w 2022 r. przez Panią i Pani męża lokalu mieszkalnego położonego przy ul. (…) będącego przedmiotem sprzedaży (np. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej (inny – jaki?))?

Odpowiedź: Forma prawna nabytego w 2022 r. lokalu mieszkalnego: lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość.

b)  czy kredyt hipoteczny finansujący zakup ww. lokalu mieszkalnego został zaciągnięty przez kredytobiorców, tj. Panią i Pani męża, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej?

Odpowiedź: Kredyt hipoteczny finansujący zakup ww. lokalu mieszkalnego został zaciągnięty przez kredytobiorców w banku mającym siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

c)  kiedy (podać datę) został zaciągnięty ww. kredyt? Czy z umowy kredytowej wynikało, że wszyscy kredytobiorcy, tj. Pani i Pani mąż odpowiadają solidarnie za wynikające z niej zadłużenie?

Odpowiedź: Ww. kredyt został zaciągnięty 30 sierpnia 2021 r. Z umowy kredytowej wynikało, że wszyscy kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za wynikające z niego zadłużenie.

d)  jaki był cel zaciągnięcia ww. kredytu hipotecznego? Czy przedmiotem kredytowania zaciągniętego ww. kredytu był zakup ww. lokalu mieszkalnego?

Odpowiedź: Przedmiotem kredytowania zaciągniętego ww. kredytu był zakup i wykończenie ww. lokalu mieszkalnego.

e)  czy kredyt hipoteczny finansujący zakup domu jednorodzinnego położonego w (…) został zaciągnięty przez kredytobiorców, tj. Panią i Pani męża, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej?

Odpowiedź: Kredyt hipoteczny finansujący zakup domu jednorodzinnego położonego w (…) został zaciągnięty przez kredytobiorców w banku mającym siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

f)   kiedy (podać datę) został zaciągnięty ww. kredyt? Czy z umowy kredytowej wynikało, że wszyscy kredytobiorcy, tj. Pani i Pani mąż odpowiadają solidarnie za wynikające z niej zadłużenie?

Ww. kredyt został zaciągnięty 21 marca 2024 r. Z umowy kredytowej wynikało, że wszyscy kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za wynikające z niego zadłużenie.

g)  jaki był cel zaciągnięcia ww. kredytu hipotecznego? Czy przedmiotem kredytowania zaciągniętego ww. kredytu był zakup ww. domu jednorodzinnego?

Odpowiedź: Przedmiotem kredytowania zaciągniętego ww. kredytu był zakup i remont ww. domu jednorodzinnego.

h)  czy wartość przychodu (tj. wartość wyrażona w umówionej cenie sprzedaży) uzyskanego przez Panią ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, została/zostanie wydatkowana przez Panią, w okresie nie później niż trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie na Pani własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na nabycie lokalu mieszkalnego oraz na spłatę oraz planowane nadpłaty kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup domu jednorodzinnego?

Odpowiedź: Wartość przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego częściowo (nie w 100%) została/zostanie wydatkowana na własne cele mieszkaniowe:

-     przychód: (…) zł,

-     koszt pośrednictwa sprzedaży lokalu mieszkalnego: (…) zł,

-     splata kredytu hipotecznego zaciągniętego na nabycie sprzedawanego lokalu mieszkalnego: (…) zł,

-     częściowa spłata kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup domu jednorodzinnego: (…) + (…)*(…) = (…) zł,

-     reszty przychodu (wg wyliczeń Wnioskodawczyni (…) zł) nie planują wydatkować na cele mieszkaniowe.

Pytania

1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym prawidłowe jest ustalenie dochodu z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego nabytego do majątku wspólnego małżonków poprzez przypisanie przychodu oraz kosztów uzyskania przychodu w wysokości 1/2 każdemu z małżonków, z uwzględnieniem waloryzacji kosztów nabycia, o której mowa w art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na:

-     spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na nabycie sprzedawanego lokalu mieszkalnego,

-     spłatę oraz planowane nadpłaty kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup domu jednorodzinnego nabytego do majątku wspólnego małżonków, w którym Wnioskodawczyni faktycznie realizuje własne cele mieszkaniowe,

uprawnia Wnioskodawczynię do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odpowiedniej proporcji?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż lokalu mieszkalnego dokonana przed upływem pięciu lat od końca roku, w którym nastąpiło jego nabycie, stanowi źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 30e tej ustawy.

W związku z nabyciem lokalu do majątku wspólnego małżonków, przychód oraz koszty uzyskania przychodu, w tym koszty nabycia podwyższone zgodnie z art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powinny zostać przypisane każdemu z małżonków w wysokości 1/2.

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że spełnione zostały warunki do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ przychód uzyskany ze sprzedaży lokalu mieszkalnego został i zostanie przeznaczony na realizację własnych celów mieszkaniowych, w szczególności poprzez spłatę kredytów hipotecznych zaciągniętych na nabycie sprzedawanego lokalu oraz na zakup domu jednorodzinnego, w którym Wnioskodawca faktycznie realizuje własne potrzeby mieszkaniowe.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni dodała, że:

1.  Jej zdaniem koszt uzyskania przychodu to zwaloryzowana suma cena nabycia lokalu mieszkalnego ((…) zł) i kosztów aktu notarialnego ((…) zł), a wydatki przeznaczone na spłatę obu kredytów (w wysokości i w sposobie opisanym we wniosku) może zaliczyć do wydatków na cele mieszkaniowe przy obliczaniu dochodu zwolnionego od podatku zgodnie ze wzorami:

dochód zwolniony od podatku = (dochód x wydatki na cele mieszkaniowe) : przychód z odpłatnego zbycia

dochód = przychód - koszty uzyskania przychodów.

2.  Każdemu z małżonków będzie przypisany po połowie: dochód, wydatki na cele mieszkaniowe, przychód, koszty uzyskania przychodu z uwzględnieniem waloryzacji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Tym samym, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.

Biorąc pod uwagę powyższe, sprzedaż w 2025 r. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, nabytego przez Panią w 2022 r., stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego lokalu mieszkalnego.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy:

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie wyłącznie art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nabycie lokalu mieszkalnego nastąpiło odpłatnie, tj. w drodze zakupu.

Do kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia zgodnie z art. 22 ust. 6c w zw. z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaliczyć można:

§  udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia;

§  udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych poczynione w czasie ich posiadania, których wysokość ustala się na podstawie faktury VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Wskazany powyżej art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter szczególny i wyczerpująco określa zasady ustalania kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy. Przepis ten tworzy katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie dopuszcza zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów innych wydatków niż wymienione.

Koszt nabycia, co do zasady, określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia jest cena, jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość, niezależnie od tego, czy zakup ten był sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z oszczędności nabywcy, koszty wytworzenia i koszty nakładów. Koszty nabycia nieruchomości obejmują nie tylko cenę zakupu, ale również inne wydatki związane z tym nabyciem, np. wynagrodzenie notariusza, podatek od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei stosownie do treści art. 22 ust. 6f ww. ustawy:

Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w sprawie wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów ogłaszany jest w Dzienniku Urzędowym RP „Monitor Polski” - do 15 października każdego roku (za pierwsze trzy kwartały w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego).

Dokonując literalnej wykładni normy prawnej określonej w art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazać należy, że przepis ten posługuje się zwrotem „koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c”, z powyższego zwrotu wynika jednoznacznie, że podstawą podwyższenia w niniejszej sprawie może być jedynie koszt nabycia. Podstawę waloryzacji w niniejszej sprawie stanowi zatem wynikająca z umowy sprzedaży cena, jaką zapłaciła Pani wraz z mężem nabywając lokal mieszkalny powiększona jedynie o koszty sporządzenia aktu notarialnego, tj. koszty notarialne wymienione w tym akcie.

Ponadto z art. 22 ust. 6f ww. ustawy wynika, że podwyższenia dokonuje się począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie. Podwyższenia nie dokonuje się o wskaźnik ogłoszony w roku nabycia oraz w roku zbycia.

Oznacza to, że zasadność podwyższenia kosztów nabycia lokalu mieszkalnego w przedmiotowej sprawie należy rozpatrywać tylko w odniesieniu do lat 2023-2024.

Zgodnie z komunikatami Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego:

·      z dnia 13 października 2023 r. w sprawie wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów 2023 r. (M.P. z 2023 r. poz. 1113) wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie I-III kwartału 2023 r. w stosunku do I-III kwartału 2022 r. wyniósł 113,2 (wzrost cen o 13,2%).

·      z dnia 15 października 2024 r. w sprawie wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów 2024 r. (M.P. z 2024 r. poz. 876) wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie I-III kwartału 2024 r. w stosunku do I-III kwartału 2023 r. wyniósł 103,3 (wzrost cen o 3,3%).

Wobec powyższego wskazać należy, że może Pani dokonać podwyższenia kosztów nabycia zgodnie z ww. przepisem art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2023-2024.

Jak wynika z przywołanych powyżej przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (lokalu mieszkalnego), określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży, pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nabycie tej nieruchomości (lokalu mieszkalnego) nastąpiło odpłatnie. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na informację wynikającą z wniosku i jego uzupełnia. Wskazała Pani w nich, że lokal mieszkalny nabyła Pani wraz z małżonkiem do majątku wspólnego.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast w myśl art. 6 ust. 2 ww. ustawy:

W przypadku dochodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, nie znajduje zastosowania art. 6 ust. 2 ww. ustawy, ponieważ dochody z tego tytułu zostały wyłączone z możliwości łącznego opodatkowania. Oznacza to, że podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu jest odrębnie każdy z małżonków, a nie małżonkowie łącznie. Obowiązek podatkowy obciąża zatem każdego z małżonków z osobna.

Skoro zatem, każdy z małżonków jest odrębnie podatnikiem podatku dochodowego od przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to każdy z nich zobowiązany jest do rozliczenia połowy przychodu, kosztów uzyskania przychodu i dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub prawa majątkowego (udziału) stanowiącej majątek wspólny małżeński i wyliczenia należnego podatku dochodowego.

Jednocześnie według treści art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):

Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.

W myśl art. 34¹ Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W świetle art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zatem każdy z małżonków ma zarówno prawo do udziału w majątku wspólnym, jak i w odniesieniu do poszczególnych składników majątku wspólnego. Co do zasady wspólność majątkowa trwa tak długo jak małżeństwo.

W przypadku małżonków będących współwłaścicielami nieruchomości należącej do ich majątku wspólnego zasadą jest, że każde z nich ma udział w całej nieruchomości wspólnej.

W świetle powyższego Pani należy przypisać 50% uzyskanych przychodów z tytułu odpłatnego zbycia opisanego we wniosku lokalu mieszkalnego wchodzącego w skład majątku wspólnego małżonków. Ma Pani także prawo do odliczenia 50% kosztów uzyskania przychodów na zasadach przewidzianych w art. 22 ust. 6c i ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stosownie do przypadającego udziału. Podstawę waloryzacji (podwyższenia) poniesionych przez małżonków (Panią i Pani męża) kosztów nabycia lokalu mieszkalnego, o której mowa w art. 22 ust. 6f ww. ustawy, w niniejszej sprawie stanowi wynikająca z umowy sprzedaży cena jaką Pani (i Pani mąż) zapłaciła nabywając w 2022 r. lokal mieszkalny, powiększona o wydatki notarialne, czyli wydatki za sporządzenie aktu notarialnego związanego z nabyciem lokalu mieszkalnego (pod warunkiem, że w istocie takie wydatki poniesiono).

Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Wątpliwości Pani dotyczą również ustalenia, czy przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na: spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na nabycie sprzedawanego lokalu mieszkalnego, a także na spłatę oraz planowane nadpłaty kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup domu jednorodzinnego nabytego do majątku wspólnego małżonków, uprawnia Panią do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do powyższego, wskazać należy, że dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D × W/P

gdzie:

D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 w zw. z ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei, jak stanowi art. 21 ust. 30 ww. ustawy:

Stosownie natomiast do art. 21 ust. 30a ww. ustawy:

Wskazać w tym miejscu należy, że ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.) stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne, bądź spełnienie określonych przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania, skutkuje zwolnieniem dochodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.

Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Zawarte w tych przepisach wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja uprawnia do zastosowania ww. zwolnienia ma charakter enumeratywny (wyczerpujący).

W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.

Jednym z celów, których realizacja uprawnia do zwolnienia jest wskazana w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spłata kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Z kolei z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jasno wynika, że kredyt, na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych musi być kredytem zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1, tj. m.in. na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a)), czy budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d)). Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt (pożyczka) ma być zaciągnięty na cele określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe. Istotne jest także, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży oraz aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.

W tym miejscu jeszcze raz należy podkreślić, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych dopuszcza możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego poprzez przeznaczenie przychodu ze sprzedaży na wskazane w tej ustawie cele mieszkaniowe, o jakich mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 21 ust. 25 pkt 2. Niemniej jednak, aby podatnik mógł wywodzić prawo do zastosowania przedmiotowego zwolnienia, a tym samym z niego skorzystać, to musi bezwzględnie spełnić wynikające z tego przepisu warunki.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie przeznaczając (wydatkując) – w ustawowo określonym terminie, tj. w okresie począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie – środki pieniężne (przychód) ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, nabytego przez Panią w 2022 r. – na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na nabycie i wykończenie tego lokalu mieszkalnego oraz na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup i remont domu jednorodzinnego, uprawnia Panią do zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z ust. 25 pkt 1 lit. a) i lit. d) w związku z ust. 30a ww. ustawy, odpowiednio do posiadanego udziału w wydatkach na własne cele mieszkaniowe – w wysokości połowy wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, tj. na spłatę kredytów.

Jak wyżej wskazano, ma Pan także prawo do odliczenia 50% kosztów uzyskania przychodów na zasadach przewidzianych w art. 22 ust. 6c-6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do odliczenia połowy wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 ww. ustawy w celu skorzystania z tzw. ulgi mieszkaniowej uregulowanej w art. 21 ust. 1 pkt 131 powołanej ustawy.

Należy ponownie podkreślić, że zwolnienie od podatku dochodu z odpłatnego zbycia, określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 i ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości (lokalu mieszkalnego), jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w osiągniętym z odpłatnego zbycia przychodzie (dochód zwolniony = D x W/P).

Natomiast, pozostała część dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości (lokalu mieszkalnego), odpowiadająca proporcjonalnie przychodowi niewydatkowanemu przez Panią na własne cele mieszkaniowe w terminie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło ww. odpłatne zbycie, podlegać będzie opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy.

Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście przedstawionego pytania (pytań), natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania (pytań) i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.

Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) różni się/będzie różnić się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym, niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Pani jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla innych osób (np. Pani męża).

W odniesieniu do wskazanych przez Panią we wniosku i jego uzupełnieniu kwot wyjaśniam, że wydając interpretacje w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa nie odnoszę się do kwot i nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.