Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.627.2026.3.ACZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 lipca 2026 r. złożyła Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 17 sierpnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni wraz z dwoma współkredytobiorcami (łącznie 3 osoby fizyczne: Wnioskodawczyni, syn Wnioskodawczyni oraz synowa Wnioskodawczyni) zawarli w przeszłości umowę kredytu hipotecznego indeksowanego/denominowanego do waluty CHF z (…) S.A. z siedzibą w (…) – (…) Oddziałem w (…). Podmiot ten w wyniku późniejszych przekształceń prawnych i fuzji stał się (…) S.A., wobec którego następnie ogłoszono upadłość.

Środki z tego kredytu zostały wypłacone w dwóch transzach, z których każda została w całości przeznaczona na realizację własnych celów mieszkaniowych w kręgu najbliższej rodziny współkredytobiorców, z zachowaniem następującej struktury własnościowej i użytkowej – jedyną właścicielką obu sfinansowanych lokali mieszkalnych jest Wnioskodawczyni.

Obie te nieruchomości zostały sfinansowane na podstawie tej jednej, wspólnej umowy kredytowej.

Środki z pierwszej transzy kredytu zostały przeznaczone bezpośrednio na sfinansowanie przekształcenia lokalu mieszkalnego ze spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu w spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu (którego jedyną właścicielką pozostaje Wnioskodawczyni). W lokalu tym na stałe zamieszkują i nieprzerwanie zaspokajają swoje własne, wyłączne cele mieszkaniowe syn Wnioskodawczyni wraz ze swoją żoną (synową Wnioskodawczyni) oraz ich 18-letnią córką (wnuczką Wnioskodawczyni). Synowa Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie m.in. sprzedaży detalicznej przez Internet, produkcji wyrobów tekstylnych oraz działalności artystycznej i twórczej (działalność rękodzielnicza) i posiada w tym lokalu zarejestrowany adres firmy. Rejestracja ta ma charakter wyłącznie ewidencyjny. W lokalu nie wydzielono żadnych pomieszczeń ani przestrzeni dedykowanych wyłącznie do prowadzenia działalności, a żadne faktury i koszty związane z utrzymaniem nieruchomości (np. prąd, czynsz, media) nie są odpisywane ani zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w rozliczeniu podatkowym firmy synowej Wnioskodawczyni. Syn oraz synowa Wnioskodawczyni rozliczają się z podatku dochodowego wspólnie jako małżonkowie.

Druga transza kredytu została uruchomiona pod zabezpieczenie hipoteczne ustanowione na wyżej wymienionym (pierwszym) mieszkaniu. Środki z tej transzy zostały w całości przeznaczone na zakup drugiej nieruchomości (drugiego odrębnego lokalu mieszkalnego) na rzecz Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni jest emerytką, na stałe zamieszkuje w tej drugiej ze sfinansowanych nieruchomości i zaspokaja w niej swoje własne cele mieszkaniowe. Nieruchomość ta służy wyłącznie prywatnym celom mieszkaniowym Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni prowadzi wprawdzie pozarolniczą działalność gospodarczą, jednak jest ona zarejestrowana i faktycznie wykonywana w zupełnie innym, odrębnym lokalu komercyjnym, w żaden sposób niepowiązanym z przedmiotowym kredytem ani sfinansowanymi nieruchomościami.

W czerwcu 2026 r. wszyscy trzej kredytobiorcy zawarli ugodę z Syndykiem Masy Upadłości (…) S.A. w upadłości. W treści ugody strony dokonały ostatecznego rozliczenia umowy kredytowej, uznając, że kredytobiorcy spłacili już na rzecz banku kwotę znacząco przewyższającą nominalną wartość faktycznie wypłaconego im pierwotnie kapitału w PLN. W konsekwencji zawartej ugody, Syndyk dokonał zamknięcia konta kredytowego i technicznego wyzerowania pozostałego w systemie bankowym, wirtualnego salda zadłużenia w CHF. W tekście ugody nie wskazano konkretnej kwoty kwotowego umorzenia, jednak Syndyk zawarł w niej zapis informujący, że w związku z tą operacją na początku 2027 r. wystawi na rzecz każdego z trzech kredytobiorców osobny formularz PIT-11. Syndyk zamierza wykazać w nim przychód z tzw. „innych źródeł” (art. 20 ust. 1 ustawy o PIT), stanowiący dla każdej z tej osób dokładnie po 1/3 całości kwoty technicznego wyzerowania salda.

Żaden z kredytobiorców nie korzystał nigdy wcześniej z zaniechania poboru podatku od umorzenia innych kredytów hipotecznych. Wnioskodawczyni podkreśla, że w wyniku operacji wyzerowania konta kredytobiorcy nie otrzymali żadnych realnych środków finansowych ani fizycznego przysporzenia majątkowego.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że umowa o kredyt została zawarta  (…) 2006 r.

Wszyscy kredytobiorcy odpowiadali za spłatę kredytu solidarnie, do pełnej wysokości.

Kredyt został udzielony przez bank podlegający nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego (KNF).

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jaki dokładnie cel zaciągnięcia kredytu został wpisany w umowie o kredyt, zgodnie z treścią tej umowy? Czy kredyt został zaciągnięty wyłącznie na przekształcenie lokalu mieszkalnego ze spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu w spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu i zakup odrębnego (drugiego) lokalu mieszkalnego – czy również na inne cele, w tym np. prowizje, ubezpieczenie itd.? Jeśli tak, proszę wskazać jakie cele były finansowane  z ww. kredytu?”, Wnioskodawczyni wskazała, że zgodnie z treścią umowy kredytowej, kredyt został zaciągnięty i podzielony na dwie transze przeznaczone na następujące cele:

1)    I transza:

·         pokrycie części wkładu budowlanego związanego z ustanowieniem własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego,

·         uiszczenie składki z tytułu ubezpieczenia od ryzyka utraty wartości nieruchomości,

·         zapłatę prowizji od kredytu,

·         pokrycie składek ubezpieczeniowych,

·         pokrycie kosztów z tytułu ustanowienia hipoteki.

2)    II transza:

·         pokrycie części ceny nabycia nieruchomości: spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Kredyt sfinansował zatem nie tylko bezpośrednie cele mieszkaniowe (wkład budowlany oraz zakup drugiego lokalu), ale również koszty okołokredytowe, takie jak prowizja od kredytu, opłaty z tytułu ustanowienia hipoteki oraz składki ubezpieczeniowe wynikające z umowy.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy druga transza kredytu została wypłacona Pani na podstawie aneksu do umowy kredytowej?”, Wnioskodawczyni wskazała, że wypłata II transzy została przewidziana bezpośrednio w pierwotnej treści umowy kredytowej na pokrycie części ceny nabycia drugiego lokalu mieszkalnego. Wypłata ta nastąpiła w wykonaniu pierwotnych postanowień umowy kredytowej i nie wymagała zawarcia osobnego aneksu do umowy.

Lokale położone są w Polsce pod adresami: ul. (…), (…), woj. (…) oraz ul. (…), (…), woj. (…).

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jaki tytuł prawny posiada drugi lokal mieszkalny, na zakup którego została przeznaczona druga transza kredytu (lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, inny – jaki)?”, Wnioskodawczyni wskazała, że drugi lokal stanowi spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu.

Przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu w spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu nastąpiło (…) września 2006 r., a zakup drugiego lokalu nastąpił (…) września 2006 r.

Raty kredytu nie były zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej przez któregokolwiek z kredytobiorców.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy zawarta ugoda była ugodą sądową, czy pozasądową?”, Wnioskodawczyni wskazała, że ugoda miała charakter pozasądowy.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy w ugodzie zostało potwierdzone, że umowa kredytowa jest ważna, lecz strony zmieniają jej treść (umowa o kredyt nadal obowiązuje, ale zmienia się jej treść)?”, Wnioskodawczyni wskazała, że zawarta ugoda miała charakter pozasądowy. Strony w ugodzie dokonały modyfikacji warunków rozliczenia umowy kredytowej w związku ze sporem co do jej wykonania, przy czym okres trwania umowy ustalono zgodnie z jej pierwotnym okresem. Ugoda doprowadziła do ostatecznego rozliczenia wzajemnych roszczeń, uznania kredytu za spłacony w całości i całkowitego wygaśnięcia zobowiązania.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jakie ustalenia w sprawie rozliczenia wzajemnych roszczeń, przewalutowania kredytu, umorzenia zobowiązania z tytułu kredytu, wypłaty przez bank na rzecz kredytobiorców konkretnych kwot (z jakiego tytułu?) zawierała ugoda dla Pani i pozostałych kredytobiorców? Czy w ramach ugody, poza umorzeniem, nastąpiło również „przewalutowanie” zaciągniętego kredytu i kredyt został rozliczony tak, jakby od początku był kredytem złotówkowym? Proszę o wskazanie jakie są dokładne postanowienia ugody w zakresie rozliczenia kredytu”, Wnioskodawczyni wskazała, że rozliczenie kredytu w ramach zawartej ugody zostało dokonane w taki sposób, że kredyt od daty jego zawarcia potraktowano tak, jakby był kredytem złotowym ze stałym oprocentowaniem przez cały czas jego trwania. Wszystkie spłaty dokonywane były bezpośrednio w walucie polskiej (PLN). W ramach ugody nie nastąpiła wypłata jakichkolwiek dodatkowych kwot ani świadczeń pieniężnych na rzecz Kredytobiorcy. W wyniku przyjętych zasad rozliczenia pozostała w systemie bankowym część zadłużenia została w całości umorzona, co doprowadziło do uznania kredytu za spłacony i całkowitego wygaśnięcia zobowiązania.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy „techniczne wyzerowanie pozostałego w systemie bankowym, wirtualnego salda zadłużenia w CHF” oznacza, że zgodnie z treścią ugody, w ramach tej ugody nastąpiło „umorzenie” kredytobiorcom przez bank zadłużenia (zwolnienie z długu) wynikającego z zawartej umowy o kredyt? Jakie sformułowanie zostało użyte w treści ugody w związku z „technicznym wyzerowaniem pozostałego w systemie bankowym, wirtualnego salda zadłużenia w CHF”?”, Wnioskodawczyni wskazała, że w treści ugody użyto wprost sformułowania, że Syndyk „uznaje Kredyt za spłacony i zwalnia Kredytobiorcę z długu, umarzając jednocześnie zadłużenie Kredytobiorcy w księgach z tytułu tej części Kredytu, która pozostała jeszcze do spłaty”. Wyzerowanie salda oznacza zatem prawne zwolnienie z długu (umorzenie zobowiązania) wynikającego z zawartej umowy kredytowej.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Co składało się na kwotę umorzonych wierzytelności, tj. czy była to:

·           kwota kapitału kredytu,

·           odsetki od kredytu (w tym odsetki skapitalizowane),

·           inne należności – jakie (np. prowizja, ubezpieczenie itd.)?”,

Wnioskodawczyni wskazała, że na kwotę umorzonych wierzytelności składała się ta część kredytu (kapitału oraz odsetek), która pozostała jeszcze do spłaty w księgach banku na dzień zawarcia ugody i została objęta zwolnieniem z długu na mocy postanowień ugody.

Umorzenie dotyczyło wszystkich współkredytobiorców i skutkowało całkowitym wygaśnięciem zobowiązania wobec banku po stronie każdego z nich.

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1.    Czy operacja wyzerowania salda księgowego kredytu w CHF przez Syndyka Masy Upadłości w wyniku zawartej ugody (zwolnienie z długu) skutkuje powstaniem po stronie Wnioskodawczyni przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT)?

2.    W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1 – czy w sytuacji, gdy środki z umowy kredytowej sfinansowały cele mieszkaniowe, Wnioskodawczyni może skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w odniesieniu do przypadającej na Nią kwoty umorzenia?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawczyni, w odniesieniu do pytania nr 1, operacja wyzerowania salda księgowego kredytu przez Syndyka Masy Upadłości w wyniku zawartej ugody nie skutkuje powstaniem po stronie Wnioskodawczyni przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT). Czynność ta ma charakter czysto księgowy i ewidencyjny. Nie stanowi dla Wnioskodawczyni realnego ani definitywnego przysporzenia majątkowego, zważywszy na fakt, że suma wpłat dokonanych w wykonaniu umowy kredytu przewyższyła wartość kapitału udzielonego przez bank.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w odniesieniu do pytania nr 2, w przypadku uznania przez organ, że po stronie Wnioskodawczyni powstał przychód podlegający opodatkowaniu (odpowiedź twierdząca na pytanie nr 1), do przypadającej na Nią kwoty umorzenia znajduje w całości zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia  11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Środki z kredytu hipotecznego zostały w całości przeznaczone na realizację celów mieszkaniowych wpisujących się w zakres przedmiotowy powołanego rozporządzenia. Wnioskodawczyni spełnia warunki podmiotowe oraz przedmiotowe do zastosowania zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych wyłącznie w zakresie własnej sytuacji prawnopodatkowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Źródła przychodów

Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. I tak zgodnie z ww. przepisem:

Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady ich ustalania zostały uregulowane  w art. 12-20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

W związku z tym, świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Umorzenie wierzytelności

Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia Pani przez bank w 2026 r. wierzytelności od zaciągniętego w 2006 r. kredytu hipotecznego, wskazać należy, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Natomiast instytucja zwolnienia z długu uregulowana została w art. 508 ustawy z dnia  23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Istota zwolnienia z długu sprowadza się do tego, że skoro wierzytelność jest prawem wierzyciela, nie ma przeszkód, aby wierzyciel zrzekł się tego prawa, tj. by umorzył zobowiązanie bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Zwolnienie z długu należy do czynności prawnych rozporządzających, bowiem skutkuje ono wygaśnięciem zobowiązania. Samo zrzeczenie się wierzyciela aktem jednostronnym nie wystarcza do zwolnienia z długu.

Dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, zawartego układu, czy też poprzez oświadczenie, umowę). Wierzytelność będzie umorzona wówczas, gdy wierzyciel uzyska wiadomość od dłużnika, że przyjął on (dłużnik) zwolnienie z długu.

Konsekwencją rozporządzeniowego charakteru umowy o zwolnienie z długu jest przysporzenie po stronie dłużnika, które następuje przez zmniejszenie pasywów jego majątku. Skoro zatem dłużnik godzi się na zawarcie zwolnienia z długu to osiąga on przychód, bowiem uzyskuje on przysporzenie.

Wobec tego na skuteczne zwolnienie z długu, w myśl art. 508 Kodeksu cywilnego, składają się dwa elementy:

1)    oświadczenie woli wierzyciela o umorzeniu zobowiązania,

2)    akceptacja tego oświadczenia przez dłużnika.

Przy czym wskazuje się, że zwolnienie z długu może odnosić się do wierzytelności istniejących. Dopuszczalne jest także zwolnienie z długu przyszłego.

Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Poprawność powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego  z 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2633/10, w którym Sąd wskazał, że:

Tym samym stwierdzam, że wartość umorzonych Pani kwot wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego (kwoty kapitału i odsetek), na podstawie zawartej w 2026 r. ugody z bankiem, stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9  w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Zaniechanie poboru podatku

Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów z tytułu takich umorzeń.

Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1672):

Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:

Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazanego w § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia:

Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona  w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności

Z opisu sprawy wynika, że kredyt zaciągnięty w 2006 r. będący przedmiotem zapytania został podzielony na II transze i przeznaczony na następujące cele:

1)    I transza:

·         pokrycie części wkładu budowlanego związanego z ustanowieniem własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego,

·         uiszczenie składki z tytułu ubezpieczenia od ryzyka utraty wartości nieruchomości,

·         zapłatę prowizji od kredytu,

·         pokrycie składek ubezpieczeniowych,

·         pokrycie kosztów z tytułu ustanowienia hipoteki.

2)    II transza:

·         pokrycie części ceny nabycia nieruchomości: spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe wynika, że w przypadku kredytu mieszkaniowego, kredyt powinien zostać zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.

Przy czym, przez jedną inwestycję mieszkaniową, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: jednego gospodarstwa domowego albo więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Natomiast, przez jedno gospodarstwo domowe, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

Zatem, z ww. rozporządzenia wynika wprost, że aby kwota umorzona osobom fizycznym wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe mogła skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie tego rozporządzenia, kredyt hipoteczny powinien zostać zaciągnięty na jedną inwestycję mieszkaniową  – tj. w przedmiotowej sprawie powinien dotyczyć albo inwestycji związanej ze spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu mieszkalnego położonego przy ul. (…) w (…) albo inwestycji związanej ze spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu mieszkalnego położonego przy ul. (…) w (…).

Tymczasem, z przedstawionego przez Panią opisu wynika, że kredyt zaciągnięty w 2006 r. nie został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, tj. związanej z jednym spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu mieszkalnego, lecz dotyczył dwóch odrębnych inwestycji mieszkaniowych (dwóch spółdzielczych własnościowych praw do lokali mieszkalnych).

Powyższego nie zmienia fakt, że w jednym lokalu mieszkalnym mieszka Pani syn z żoną oraz z córką,  a w drugim lokalu mieszkalnym mieszka Pani, ponieważ przedmiotem kredytowania były dwa odrębne spółdzielcze własnościowe prawa do lokali mieszkalnych:

·           pokrycie części wkładu budowlanego związanego z ustanowieniem (…) września 2006 r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego,

·           zakup (…) września 2006 r. drugiego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2006 r., która została Pani umorzona przez bank w 2026 r. (kwota kapitału i odsetek), stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9  w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, Pani stanowisko w odniesieniu do pytania nr 1, należało uznać za nieprawidłowe.

Skoro kredyt zaciągnięty w 2006 r. dotyczył dwóch różnych inwestycji mieszkaniowych, tj. dwóch spółdzielczych własnościowych praw do lokali mieszkalnych (pokrywał część wkładu budowlanego związanego z ustanowieniem spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego i finansował zakup drugiego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego) zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe nie znajdzie zastosowania do przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu tego kredytu.

W konsekwencji, od przychodu, który uzyskała Pani w 2026 r. w związku z umorzeniem kwoty wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego (kwoty kapitału i odsetek), jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zatem, Pani stanowisko w odniesieniu do pytania nr 2, również należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia  29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.

Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa  – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób  (np. pozostałych kredytobiorców).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.