Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.66.2026.2.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismem z 19 marca 2026 r. (data wpływu 24 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2025 r. poniosła Pani wydatek na zakup i montaż pieca gazowego marki (…), zgodnie z fakturą nr (…), z 10 września 2025 r., o łącznej wartości 9 400 zł. Dotychczas korzystała Pani z pieca węglowego, który wymagał ręcznej obsługi oraz dostarczania paliwa stałego. Ze względu na Pani niepełnosprawność (posiada Pani orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności z powodu cukrzycy i schorzeń krtani, orzeczenie wydane 5 sierpnia 2025 r., ważne do 31 sierpnia 2028 r.) obsługa pieca węglowego była dla Pani utrudniona i negatywnie wpływała na Pani codzienne funkcjonowanie, w szczególności ze względu na konieczność fizycznej obsługi i pylenie powstające przy jego użytkowaniu.

W związku z powyższym podjęła Pani decyzję o zmianie systemu ogrzewania na piec gazowy, co:

·      ułatwia wykonywanie codziennych czynności związanych z ogrzewaniem mieszkania,

·      ogranicza konieczność manualnej obsługi urządzenia,

·      poprawia warunki zdrowotne i komfort życia w związku z Pani niepełnosprawnością.

W związku z powyższym powstała wątpliwość, czy zakup i montaż pieca gazowego może zostać uznany za wydatek kwalifikujący się do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jako wydatek na adaptację mieszkania wynikający z Pani niepełnosprawności.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że Orzeczenie o Niepełnosprawności zostało wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (…), kod niepełnosprawności 11-I, 03-L.

Uzyskała Pani w 2025 r. dochody z tytułu stosunku pracy w szkole - nauczyciel zatrudniony na umowę o pracę opodatkowane na zasadach ogólnych, według skali podatkowej 12% .

Jest Pani jedynym właścicielem nieruchomości, w której zainstalowany został piec gazowy. Jest to dom, w którym Pani mieszka. Akt własności domu potwierdzony notarialnie.

Dokumenty potwierdzające poniesione wydatki na zakup i montaż pieca zawierają dane identyfikujące Panią jako kupującą - odbiorcę towaru i usługi oraz dane sprzedającego.

Na pytanie Organu o treści: „czy wydatki, które chciałaby Pani odliczyć, zostały/zostaną:

·      sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo

·      zostały Pani zwrócone w jakiejkolwiek formie – jeżeli tak, proszę wskazać w ramach jakiego programu i w jakiej wysokości otrzymała Pani zwrot,

·      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,

·      zostały/zostaną odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c,

·      zostały/zostaną odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,

·      zostały/zostaną uwzględnione przez Panią w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej (innych niż ulga rehabilitacyjna)?

wskazała Pani, że wydatek na zakup i instalację sfinansowała Pani w całości z własnych pieniędzy i nie korzystała z żadnego dofinansowania, programu, odliczenia. Chce Pani skorzystać z odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej na adaptację mieszkania wynikającą z Pani niepełnosprawności, o czym pisała we wniosku.

Pytanie

Czy zakup i montaż pieca gazowego może zostać uznany za wydatek na adaptację mieszkania lub inny wydatek rehabilitacyjny, który uprawnia do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej w rozumieniu art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Uważa Pani, że może odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej zakup pieca gazowego (zastąpiła Pani nim piec węglowy), ponieważ

·      ułatwia on Pani wykonywanie codziennych czynności związanych z ogrzewaniem mieszkania,

·      ogranicza konieczność manualnej obsługi urządzenia,

·      poprawia warunki zdrowotne i komfort życia w związku z Pani niepełnosprawnością.

Nie jest Pani już narażona na kurz, pył, dym, który unosił się codziennie w piwnicy i drażnił Pani drogi oddechowe. Problemem dla Pani było też schodzenie do chłodnej piwnicy, gdzie co pewien czas trzeba podrzucić drewna lub węgla do pieca.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b – 7g tego artykułu.

W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 przywołanej ustawy:

Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy zaznaczyć, że katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a cyt. ustawy jest niedozwolona.

Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z art. 26 ust. 13a ww. ustawy:

Z treści wniosku wynika, że:

·      w 2025 r. poniosła Pani wydatek na zakup i montaż pieca gazowego, zgodnie z fakturą nr (…), z 10 września 2025 r. Dotychczas korzystała Pani z pieca węglowego, który wymagał ręcznej obsługi oraz dostarczania paliwa stałego;

·      posiada Pani orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności z powodu cukrzycy i schorzeń krtani, orzeczenie wydane 5 sierpnia 2025 r., ważne do 31 sierpnia 2028 r., przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, kod niepełnosprawności 11-I, 03-L;

·      ze względu na Pani niepełnosprawność obsługa pieca węglowego była dla Pani utrudniona i negatywnie wpływała na Pani codzienne funkcjonowanie, w szczególności ze względu na konieczność fizycznej obsługi i pylenie powstające przy jego użytkowaniu;

W związku z powyższym podjęła Pani decyzję o zmianie systemu ogrzewania na piec gazowy, co: ułatwia wykonywanie codziennych czynności związanych z ogrzewaniem mieszkania, ogranicza konieczność manualnej obsługi urządzenia, poprawia warunki zdrowotne i komfort życia w związku z Pani niepełnosprawnością;

·      uzyskała Pani w 2025 r. dochody z tytułu stosunku pracy;

·      jest Pani jedynym właścicielem nieruchomości, w której zainstalowany został piec gazowy, jest to dom, w którym Pani mieszka;

·      dokumenty potwierdzające poniesione wydatki na zakup i montaż pieca zawierają dane identyfikujące Panią jako kupującą - odbiorcę towaru i usługi oraz dane sprzedającego;

·      wydatek na zakup i instalację sfinansowała Pani w całości z własnych pieniędzy i nie korzystała z żadnego dofinansowania, programu, odliczenia.

Rozpatrując, czy wymienione przez Panią wydatki na zakup i montaż pieca gazowego, mieszczą się w pojęciu adaptacji i wyposażenia mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, należy ustalić znaczenie użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”.

Zgodnie z językowym znaczeniem terminu – „adaptacja” to „przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś.

Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka, mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz budynku mieszkalnego – to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem, adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też, w przypadku każdej osoby niepełnosprawnej wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.

Dokonując wykładni zawartego w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań (budynków mieszkalnych), stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, należy wskazać, że w doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej (por. A. Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT. Komentarz, Lex, 2010, wyd. II). Należy zwrócić uwagę, że pojęcie „adaptacja” rozumieć należy jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy – w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej – wyrok WSA we Wrocławiu z 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 667/11.

Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego do innych potrzeb i jego wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma – dla uznania wydatków poniesionych na nie za wydatki na cele rehabilitacyjne – znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej adaptacji lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika.

W związku z przytoczonym przepisem art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki takie można uznać wydatki poniesione na np. likwidację barier architektonicznych, budowę podjazdów dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, „poszerzenie drzwi”, likwidację progów, założenie okien zamykanych z niskiego poziomu, położenie terakoty antypoślizgowej, likwidację wanny i zainstalowanie brodzika z panelem prysznicowym i siedziskiem dla osób niepełnosprawnych ruchowo, założenie „wiszącego” sedesu oraz umywalki „bez nogi” umożliwiających swobodne podjechanie wózkiem, także montaż wszelkiego rodzajów uchwytów, specjalnych baterii dla osób z niepełnosprawnymi dłońmi, montaż drzwi przesuwnych.

Wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań (budynków mieszkalnych), w przeciwieństwie do wydatków z tytułu zakupu sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych nie muszą mieć indywidualnego charakteru. Istotne jest jedynie czy wydatki te, są podyktowane potrzebami osoby niepełnosprawnej związanymi z tą niepełnosprawnością.

Pogląd ten potwierdził m.in. WSA w Łodzi w wyroku z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 1541/11, stwierdzając, że „nie można zgodzić się z tą częścią dokonanej przez organ wykładni art. 26 ust. 7a pkt 1 i 3 pdf, wedle której wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań muszą mieć, tak samo jak sprzęt rehabilitacyjny, indywidualny charakter. Z gramatycznego brzmienia pierwszego unormowania wynika bowiem, że wymóg „indywidualnego przeznaczenia” w ogóle nie dotyczy wydatków na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia, stosownie do treści art. 26 ust. 7a pkt 1 pdf, jest to by adaptacja (wyposażenie) mieszkania (budynku) odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Uwzględniając regulację zawartą w art. 26 ust. 1 pkt 6 pdf należy tego rodzaju wydatkom stawiać nadto warunek by służyły rehabilitacji osoby niepełnosprawnej lub ułatwiały jej wykonywanie czynności życiowych. Są to jedyne ustawowe wymogi stawiane wspomnianym wydatkom”.

W podobnej sprawie wypowiedział się również NSA w Szczecinie w wyroku z dnia 10 kwietnia 1997 r., sygn. akt SA/Sz 696/96, w którym stwierdził, że „dokonanie adaptacji mieszkania do innych potrzeb i jego wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma – dla uznania wydatków poniesionych na nie za wydatki na cele rehabilitacyjne – znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej adaptacji lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika lub osoby pozostającej na jego utrzymaniu. Za trafny uznać należy pogląd wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że wydatek związany z zastąpieniem ogrzewania piecowego ogrzewaniem centralnym gazowym jest wydatkiem poniesionym na modernizację mieszkania, czyli na jego unowocześnienie, przy czym między pojęciem modernizacji a pojęciem adaptacji lub wyposażenia mieszkania nie można stawiać znaku równości. Nie oznacza to jednak wcale, że unowocześnienie (modernizacja) mieszkania np. przez zmianę systemu ogrzewania nie może być równoznaczne z przystosowaniem (adaptacją) tego mieszkania lub jego wyposażeniem w konstrukcje czy też urządzenia podyktowane potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności. Coś, co dla podatnika pełnosprawnego stanowi tylko unowocześnienie jego mieszkania, dla podatnika niepełnosprawnego może stanowić przystosowanie tego mieszkania lub jego wyposażenie podyktowane jego potrzebami jako osoby niepełnosprawnej. O tym zatem, czy wyposażenie lokalu mieszkalnego w określone urządzenia (np. w ogrzewanie elektryczne lub gazowe zamiast dotychczasowego tradycyjnego ogrzewania węglowego) stanowi tylko jego modernizację, czy też jest podyktowane celami rehabilitacyjnymi, decydują potrzeby podatnika (lub osoby pozostającej na jego utrzymaniu) wynikające z jego niepełnosprawności. Ocena zatem, czy dany wydatek „mieszkaniowy” jest podyktowany tylko potrzebą remontu mieszkania (zachowania jego dotychczasowej substancji) lub jego modernizacją (unowocześnieniem) czy też potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności podatnika lub osoby pozostającej na jego utrzymaniu i zmierza do zaspokojenia tych potrzeb, powinna się dokonać nie tylko przez ocenę charakteru zmian dokonanych w szeroko rozumianej substancji mieszkaniowej, ale przede wszystkim przez pryzmat potrzeb, którymi zmiany te zostały podyktowane”.

Skoro, jak wynika z opisu sprawy, wydatki, które Pani poniosła w związku ze zmianą ogrzewania węglowego na ogrzewanie gazowe, stanowią wydatki na przystosowanie budynku mieszkalnego, jak i jego wyposażenie, odpowiadające potrzebom wynikającym z Pani niepełnosprawności i będą ułatwiały Pani wykonywanie czynności życiowych, to na gruncie rozpatrywanej sprawy uzasadnione jest uznanie ww. wydatków za wydatki na adaptację i wyposażenie budynku stosownie do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że udokumentowane wydatki, które Pani poniosła w związku ze zmianą ogrzewania węglowego na ogrzewanie gazowe, może Pani odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.