Podatniczka sprzedała 8 marca 2024 r. nieruchomość mieszkalną nabytą 17 września 2019 r., uzyskując przychód 260 000 zł. W celu skorzystania z ulgi mieszkaniowej nabyła 12 czerwca 2024 r. nową nieruchomość mieszkalną za 178 000 zł, pokryła opłaty notarialne (4 621 zł) i spłaciła kredyt hipoteczny (66 158,91 zł). Pozostałą kwotę 11 220,09 zł zamierza przeznaczyć na remont nabytej nieruchomości do końca 2027 r. Po zakupie mieszkała w nowym lokalu około roku, jednak planuje tymczasowy wyjazd do Norwegii do męża na okres 1-2 lat. W związku z wyjazdem zamierza wynająć…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 26 września 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
8 marca 2024 r. sprzedała Pani nieruchomość mieszkalną, której własność nabyła w drodze zakupu 17 września 2019 r. Okres pomiędzy nabyciem, a sprzedażą tej nieruchomości był krótszy niż 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Przychód ze sprzedaży wyniósł 260 000 zł.
W celu skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. ulga mieszkaniowa), 12 czerwca 2024 r. nabyła Pani nową nieruchomość mieszkalną. Na jej zakup przeznaczyła Pani 178 000 zł. Dodatkowo, z przychodu ze sprzedaży poprzedniej nieruchomości pokryła Pani opłaty notarialne w kwocie 4 621 zł oraz spłaciła kredyt hipoteczny związany ze sprzedaną nieruchomością w wysokości 66 158,91 zł. Łącznie na te cele przeznaczyła Pani 248 779,91 zł z przychodu 260 000 zł. W ten sposób na zaspokojenie własnych celów mieszkaniowych pozostała kwota 11 220,09 zł, którą zamierza Pani przeznaczyć na dalszy remont nabytej nieruchomości. Faktury dokumentujące te wydatki zostaną zgromadzone w późniejszym terminie, w miarę przeprowadzania remontu.
Po zakupie nowej nieruchomości, przez okres około roku, była ona użytkowana na Pani własne cele mieszkaniowe, w tym czasie okresowo odwiedzała Pani męża w Norwegii, który przebywa tam tymczasowo w celach zarobkowych. Małżonek przed wyjazdem również zamieszkiwał w X i nie wyraża chęci zamieszkania na stałe za granicą. Obecnie, ze względu na konieczność kontynuowania życia rodzinnego z mężem, podjęła Pani decyzję o tymczasowym dołączeniu do męża. Pani zamiarem jest powrót do Polski i zamieszkanie wraz z mężem w nabytej 12 czerwca 2024 r. nieruchomości. Planuje Pani przebywać w Norwegii orientacyjnie od września/października 2025 r. przez okres od roku do dwóch lat. Posiada Pani norweski numer identyfikacyjny, który został przyznany w 2024 r., m.in. w celu otwarcia konta bankowego, aby miała Pani dostęp do środków kiedy odwiedza męża w Norwegii. Numer ten był również związany z Pani krótkotrwałym (miesięcznym) zatrudnieniem w Norwegii w maju 2024 r. Podkreśla Pani, że Jej powiązania osobiste i ekonomiczne koncentrują się nadal w Polsce, co stanowi o polskiej rezydencji podatkowej. Posiada Pani również dokumenty potwierdzające pobyt i zatrudnienie męża w Norwegii. W związku z Pani wyjazdem, w celu uniknięcia ponoszenia zbędnych kosztów utrzymania pustego mieszkania oraz jego bieżącej konserwacji, zamierza Pani tymczasowo wynająć całą nabytą nieruchomość osobom trzecim. Podkreśla Pani, że jest to działanie mające charakter tymczasowy, a Jej ostatecznym celem pozostaje zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych w tej nieruchomości po powrocie do Polski oraz pełne udokumentowanie wydatków uprawniających do ulgi.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że w 2019 r. nabyła lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność, dla którego prowadzona jest księga wieczysta, usytuowany w budynku spółdzielni mieszkaniowej, do której uiszczała Pani opłaty eksploatacyjne. Nabycie ww. nieruchomości nastąpiło do Pani majątku osobistego, ponieważ nabyła ją przed zawarciem związku małżeńskiego.
Sprzedaż ww. nieruchomości nie nastąpiła w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Na pytanie Organu o treści: „miejsce położenia nieruchomości nabytej przez Panią w 2024 r. oraz jej stan prawny (np. lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, prawo własności nieruchomości niezabudowanej, prawo własności nieruchomości zabudowanej, prawo wieczystego użytkowania, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, inny ‒ jaki?)?”, wskazała Pani, że w 2024 r. nabyła nieruchomość położoną w X przy ulicy (…), stanowiącą samodzielny lokal mieszkalny (odrębną własność), dla którego uiszcza Pani opłaty eksploatacyjne na rzecz wspólnoty mieszkaniowej. Nabycie ww. nieruchomości (tej z 2024 r.) nastąpiło do Pani majątku osobistego, ponieważ w chwili nabycia posiada Pani ustanowioną rozdzielność majątkową małżeńską.
Wskazane we wniosku wydatki na remont nieruchomości nabytej w 2024 r. zostaną poniesione przez Panią do końca 2027 r.
Na pytanie Organu o treści: „w jaki sposób będą udokumentowane poniesione przez Panią wydatki na ww. remont? czy będzie Pani posiadała imienne faktury VAT wystawione na Panią potwierdzające wydatkowanie pieniędzy na ww. remont, które zostaną poniesione wyłącznie przez Panią? Czy faktury te będą wystawione do końca 2027 r.?”, wskazała Pani, że wszystkie poniesione wydatki na ww. remont nieruchomości nabytej w 2024 r. zostaną udokumentowane imiennymi fakturami VAT wystawionymi na Panią. Remont ten zostanie poniesiony wyłącznie przez Panią. Wszystkie faktury zostaną wystawione do końca 2027 r.
Pytanie
Czy czasowe wynajęcie nabytej 12 czerwca 2024 r. nieruchomości mieszkalnej, podyktowane koniecznością dołączenia do małżonka przebywającego za granicą i kontynuowania życia rodzinnego, a także zamiar zamieszkania w niej po powrocie do Polski i udokumentowanie pozostałych wydatków na własne cele mieszkaniowe w przyszłości, nie spowoduje utraty prawa do zwolnienia z opodatkowania przychodów ze sprzedaży nieruchomości, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Pani, celem ulgi mieszkaniowej jest wspieranie osób, które faktycznie inwestują uzyskane środki w zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Fakt zamieszkania w nabytej nieruchomości przez około rok od jej zakupu, jednoznacznie potwierdza pierwotny i rzeczywisty zamiar zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Brak zamieszkania w nieruchomości nieprzerwanie, czy też jej czasowe wynajęcie, nie może automatycznie prowadzić do utraty ulgi, zwłaszcza, gdy istnieją ku temu obiektywne i uzasadnione przyczyny. W Pani przypadku, taką przyczyną jest konieczność połączenia się z mężem i kontynuowania życia rodzinnego za granicą. Powrót do kraju i zamieszkanie w nabytej nieruchomości jest Pani definitywnym planem, co potwierdza trwały charakter przeznaczenia tej nieruchomości na własne cele mieszkaniowe. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w linii orzeczniczej sądów administracyjnych, które wskazują, że dla zachowania ulgi liczy się rzeczywisty zamiar podatnika i jego dążenie do zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, nawet jeśli z przyczyn niezależnych od niego następuje czasowe przesunięcie w realizacji tego zamiaru. Ponadto, fakt, że część środków zostanie przeznaczona na remont, który zostanie udokumentowany w przyszłości, jest zgodny z założeniami ulgi, dającej na to określony czas.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem przychodu, z którego dochód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zatem, sprzedaż przez Panią 8 marca 2024 r. nieruchomości mieszkalnej zakupionej 17 września 2019 r., czyli przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Jak wynika z powyższego, w przedstawionej sprawie podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (praw) określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
a) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.
Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że:
Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
dochód zwolniony = D × W/P
gdzie:
D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 w zw. z ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
1) wydatki poniesione na:
a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
‒ położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;
2) wydatki poniesione na:
a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)
‒ w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
W myśl art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
Zgodnie z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
Stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
- nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
- budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części
- przeznaczonych na cele rekreacyjne.
Z kolei jak stanowi art. 21 ust. 30 ww. ustawy:
Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
W myśl art. 21 ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 2, obejmują także wydatki na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętego w związku ze zbywaną nieruchomością lub prawem majątkowym na cele określone w ust. 25 pkt 1, w tym także gdy wydatki te odpowiadają równowartości wydatków uwzględnionych w kosztach uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), które sfinansowane zostały tym kredytem (pożyczką).
Wskazać należy, że ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.) stanowiącego, że:
Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.
Podkreślenia więc wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 w zw. z ust. 30a ww. ustawy własne cele mieszkaniowe.
We wniosku wskazała Pani, że w celu skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. ulga mieszkaniowa) w dniu 12 czerwca 2024 r. nabyła Pani nową nieruchomość mieszkalną położoną w X przy ulicy (…), stanowiącą samodzielny lokal mieszkalny (odrębną własność). Nabycie ww. nieruchomości nastąpiło do Pani majątku osobistego, ponieważ w chwili nabycia posiada Pani ustanowioną rozdzielność majątkową małżeńską. Na jej zakup przeznaczyła Pani 178 000 zł. Dodatkowo, z przychodu ze sprzedaży poprzedniej nieruchomości pokryła Pani opłaty notarialne w kwocie 4 621 zł oraz spłaciła kredyt hipoteczny związany ze sprzedaną nieruchomością mieszkalną w wysokości 66 158,91 zł. Łącznie na te cele przeznaczyła Pani 248 779,91 zł z przychodu 260 000 zł. W ten sposób na zaspokojenie własnych celów mieszkaniowych pozostała kwota 11 220,09 zł, którą zamierza Pani przeznaczyć na dalszy remont nabytej nieruchomości. Faktury dokumentujące te wydatki zostaną zgromadzone w późniejszym terminie, w miarę przeprowadzania remontu. Po zakupie nowej nieruchomości, przez okres około roku, była ona użytkowana na Pani własne cele mieszkaniowe, w tym czasie okresowo odwiedzała Pani męża w Norwegii, który przebywa tam tymczasowo w celach zarobkowych. Małżonek przed wyjazdem również zamieszkiwał w X i nie wyraża chęci zamieszkania na stałe za granicą. Obecnie, ze względu na konieczność kontynuowania życia rodzinnego z mężem, podjęła Pani decyzję o tymczasowym dołączeniu do męża. Pani zamiarem jest powrót do Polski i zamieszkanie wraz z mężem w nabytej 12 czerwca 2024 r. nieruchomości. Planuje Pani przebywać w Norwegii orientacyjnie od września/października 2025 r. przez okres od roku do dwóch lat. Posiada Pani norweski numer identyfikacyjny, który został przyznany w 2024 r., m.in. w celu otwarcia konta bankowego, aby miała Pani dostęp do środków kiedy odwiedza męża w Norwegii. Numer ten był również związany z Pani krótkotrwałym (miesięcznym) zatrudnieniem w Norwegii w maju 2024 r. Podkreśla Pani, że Jej powiązania osobiste i ekonomiczne koncentrują się nadal w Polsce, co stanowi o polskiej rezydencji podatkowej. W związku z Pani wyjazdem, w celu uniknięcia ponoszenia zbędnych kosztów utrzymania pustego mieszkania oraz jego bieżącej konserwacji, zamierza Pani tymczasowo wynająć całą nabytą nieruchomość osobom trzecim. Podkreśla Pani, że jest to działanie mające charakter tymczasowy, a Jej ostatecznym celem pozostaje zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych w tej nieruchomości po powrocie do Polski oraz pełne udokumentowanie wydatków uprawniających do ulgi. Wskazane we wniosku wydatki na remont nieruchomości nabytej w 2024 r. zostaną poniesione przez Panią do końca 2027 r. Wszystkie poniesione wydatki na remont nieruchomości nabytej w 2024 r. zostaną udokumentowane imiennymi fakturami VAT wystawionymi na Panią. Remont ten zostanie poniesiony wyłącznie przez Panią. Wszystkie faktury zostaną wystawione do końca 2027 r.
Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jasno wynika więc, że kredyt (pożyczka), na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości (udziału) lub praw majątkowych musi być kredytem (pożyczką) zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1, tj. m.in. na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ww. ustawy).
Wobec powyższego, spłacany kredyt (pożyczka) nie może być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika.
Istotne jest to, aby spłacany kredyt (pożyczka) zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i aby kredyt (pożyczka) ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży. Wydatkowanie środków ma służyć także własnym celom mieszkaniowym podatnika.
Przy czym, w myśl art. 21 ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może być to również kredyt zaciągnięty w związku ze zbywaną nieruchomością, w tym również kredyt, wydatki na spłatę którego odpowiadają równowartości wydatków uwzględnionych w kosztach uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, sfinansowanych tym kredytem.
Zatem, przychód ze sprzedaży nieruchomości mieszkalnej w 2024 r. przeznaczony na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup zbywanej nieruchomości, spełniający przesłanki wymienione w obowiązujących przepisach, korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. art. 21 ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym nie definiują pojęć zawartych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy i nie określają jakiego rodzaju wydatki wchodzą w zakres zwolnienia z tytułu remontu.
Wskazać należy, zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego [dostęp: https://sjp.pwn.pl], termin „remont” wyraża:
doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności.
Pojęcie remontu zostało również określone w art. 3 pkt 8 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.), zgodnie z którym:
Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie – należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do tej regulacji. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie ustawy Prawo budowlane nie może być wprost przenoszona na grunt ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatkowych.
Za „remont” budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące budynku, służące jego utrzymaniu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również, tzw. wykończenie budynku mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej nowo wybudowanego budynku. Co istotne, w każdym przypadku remont dotyczy „materii” budynku mieszkalnego, a więc jego: ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego, takiego jak: instalacja wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi budynku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych dopuszcza możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego poprzez przeznaczenie przychodu ze sprzedaży na wskazane w tej ustawie cele mieszkaniowe, o jakich mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 i ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na nabycie domu lub lokalu mieszkalnego, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy nabył lokal mieszkalny w celu zamieszkania w nim, ale w lokalu tym – z różnych powodów – zamieszka po upływie określonego czasu, np. kilku miesięcy lub po nabyciu tej nieruchomości będzie mieszkał tylko przez pewien czas. W takim przypadku, prawa do zwolnienia nie pozbawia podatnika okoliczność, że np. przez jakiś czas lokal będzie wynajmowany.
We wniosku wskazała Pani, że po zakupie nowej nieruchomości przez okres około roku, nieruchomość była użytkowana na Pani własne cele mieszkaniowe. Ponadto, Pani zamiarem jest powrót do Polski i zamieszkanie wraz z mężem w nabytej nieruchomości.
Do celów mieszkaniowych wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania z ww. zwolnienia, ustawodawca zakwalifikował m.in. nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.
Zatem, przychód ze sprzedaży w 2024 r. nieruchomości mieszkalnej na zakup w 2024 r. lokalu mieszkalnego (nieruchomości) korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Do celów mieszkaniowych wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania z ww. zwolnienia, ustawodawca zakwalifikował m.in. budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego.
We wniosku wskazała Pani, że remont lokalu mieszkalnego zostanie dokonany do końca 2027 r. i w tym okresie zostaną wystawione faktury. Zatem remont ten zostanie dokonany w terminie trzech lat, określonym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.
W rozpatrywanej sprawie nie ma przeszkód prawnych, aby przeznaczając przychód ze sprzedaży nieruchomości mieszkalnej w 2024 r. skorzystała Pani ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Reasumując stwierdzić należy, że odpłatne zbycie przez Panią w 2024 r. nieruchomości mieszkalnej zakupionej w 2019 r. stanowi dla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e tej ustawy.
Wydatkowanie przez Panią przychodu ze sprzedaży nieruchomości mieszkalnej na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na jej zakup, uprawnia Panią do zwolnienia od podatku dochodu z odpłatnego zbycia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 30a w zw. z ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ponadto, wydatkowanie przez Panią przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości mieszkalnej na nabycie lokalu mieszkalnego (nieruchomości), w którym to lokalu zamierza Pani realizować własne cele mieszkaniowe, uprawnia Panią do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ww. ustawy.
Jednocześnie wydatkowanie przez Panią przychodu ze sprzedaży nieruchomości mieszkalnej na remont lokalu mieszkalnego (nieruchomości), w którym będzie Pani realizować własne cele mieszkaniowe, uprawnia Panią do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki na remont powinny zostać poniesione do końca 2027 r. i muszą być udokumentowane dowodami wystawionymi na Pani imię i nazwisko. Czasowe wynajmowanie przez Panią nabytego lokalu mieszkalnego (nieruchomości) nie wyklucza możliwości skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy, w sytuacji, gdy ww. nieruchomość nabyła Pani na własne cele mieszkaniowe.
Zaznaczyć należy, że ww. zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu sprzedaży nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie osiągniętym z odpłatnego zbycia nieruchomości.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego i/lub zdarzenia przyszłego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy zainteresowany prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. W polskim systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego. W związku z tym, w interpretacji indywidualnej Organ nie może odnieść się do kwot i wyliczeń wskazanych przez Panią we wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a ;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. O podatku od towarów i usług ;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA) :
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres : Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo