Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.79.2026.2.AKU

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 11 marca 2026 r. (data wpływu 11 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani obywatelką Polski.

Od listopada 2015 r.  do stycznia 2023 r. nie płaciła Pani podatków w Polsce ponieważ, mieszkała za granicą, pracując i płacąc tam podatki.

Od listopada 2015 r. do lutego 2016 r. w …, Wielka Brytania, na stażu, więc podatki nie były odprowadzane.

Od marca 2016 r. do września 2019 r. w …, Węgry w dwóch różnych pracach.

Od października 2019 r. do lutego 2022 r. przebywała Pani w … w Niemczech i …. w Ukrainie.

Od końca lutego 2022 r. przebywa Pani w Polsce, jednak podatek w Polsce zaczęła płacić w lutym 2023 r. ze względu na fakt płacenia podatków w Ukrainie pod obowiązującą tam umową do końca stycznia 2023 r.

W piśmie z 11 marca 2026 r. udzieliła Pani następujących odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu.

Pyt.: Gdzie – w jakim państwie – miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych, zgodnie z wewnętrznym prawem tego państwa – w okresie trzech lat poprzedzających bezpośrednio rok, w którym przeprowadziła się Pani na stałe do Polski oraz od początku roku, w którym przeprowadziła się Pani do Polski do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadziła się Pani do Polski.

Odp.: „Mieszkałam od 1 stycznia 2019 r.  do 22 września 2019 r. na Węgrzech. Od 23 września do 30 października w Niemczech. Od 1 listopada 2019 r. do połowy lutego 2020 r. w Ukrainie. Od połowy lutego 2020 r. do końca września 2020 r. w Niemczech. Od października 2020 r. do 24 lutego 2022 r. w Ukrainie.

Zamieszkanie do celów podatkowych:

Od 1 stycznia 2019 do 22 września 2019 Węgry;

Od października 2019 do końca września 2020 r. mój pobyt nie miał charakteru stałego zamieszkania, nie miałam stałego ogniska domowego. Nie wynajmowałam na siebie żadnego mieszkania, przebywałam w różnych miejscach, mieszkaniach znajomych, mieszkaniu należącym do organizacji, w której pracuję w … i w …. Nie przebywałam w tym czasie w Polsce dłużej niż 10 dni;

Od września 2020 r. do lutego 2022 — Ukraina”.

Pyt.: W związku ze wskazaniem:

należy doprecyzować, gdzie miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie od 1 stycznia 2019 r. do lutego 2022 r.

Odp.: Odpowiedź jak wyżej.

Pyt.: Dokładną datę, od której przeniosła Pani swoje miejsce zamieszkania w 2022 r. na terytorium Polski.

Odp.: „W związku z tym, że mój powrót do Polski był spowodowany rozpoczęciem pełnoskalowej wojny w Ukrainie 24 lutego 2022 ciężko jest mi określić precyzyjną datę przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski. Wyjazd 24 lutego nie był planowany i zorganizowany. Przez kilka miesięcy, od lutego do maja 2022 r.  mieszkałam pomiędzy dwoma krajami — Polską a Ukrainą mieszkając u znajomych i rodziny, po kilka dni. Od ok. 5 maja już tylko w Polsce”.

Pyt.: Czy w okresie od  1 stycznia 2019 r. do lutego 2022 r. była Pani traktowana  jak rezydent podatkowy przez państwo, w którym Pani zamieszkiwała?

Odp.: Tak.

Pyt.: Czy posiada Pani certyfikat rezydencji (jeżeli tak, to wydany przez jakie państwo) lub inny dowód/inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską w latach 2019-2021 oraz w 2022 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadziła się Pani do Polski (np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne – prosimy wyjaśnić jakie)? Proszę wyjaśnić, czy dokumenty te potwierdzają Pani miejsce zamieszkania poza Polską również w okresie, w którym przebywała Pani w Polsce, tj.  od lutego 2022 r. Jaki okres, potwierdzający miejsce zamieszkania poza terytorium Polski, dokumentują dowody, które Pani posiada?

Odp.: „Mam dwie umowy o pracę. Jedną dla pracy na Węgrzech (od września 2018 do września 2019), drugą dla pracy w Ukrainie (od września 2019 do teraz), podpisaną z niemiecką organizacją pozarządową oddelegowującą mnie do pracy w Ukrainie, a później aneksowaną na pobyt w Polsce. Mam umowę najmu mieszkania w Ukrainie. Mam dwa dokumenty potwierdzające pobyt czasowy w Ukrainie ważne od lutego 2021 do lutego 2022 i drugi od lutego 2022 do lutego 2023”.

Pyt.: Czy w którymkolwiek z lat 2019 – 2021 oraz w 2022 r. – do momentu Pani przyjazdu do Polski, przebywała Pani na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym?

Odp.: Nie.

Pyt.: W którym z krajów – w latach 2019 – 2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechała Pani do Polski) – miała Pani ściślejsze powiązania osobiste rozumiane jako powiązania rodzinne (w szczególności rodzina, partner/mąż, dzieci, znajomi, aktywność społeczna, polityczna, sportową, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, itp.)? Należy to szczegółowo opisać.

Odp.: „Moja główna aktywność społeczna w okresie do września 2019 toczyła się na Węgrzech z wizytami w Polsce celem odwiedzenia rodziny (rodzice, siostra) oraz znajomych. Od 1 listopada 2019 do połowy lutego 2020 w Ukrainie z wizytami w Polsce celem odwiedzenia rodziny (rodzice, siostra) oraz znajomych. Od połowy lutego 2020 do końca września 2020 r. w Niemczech moja aktywność społeczna i podróże były mocno ograniczone ze względu na pandemię Covid-19. Od października 2020 do 24 lutego 2022 w Ukrainie z wizytami w Polsce celem odwiedzenia rodziny (rodzice, siostra) oraz znajomych.

We wszystkich miejscach wymienionych powyżej toczyło się ok. 90% mojej aktywności społecznej, życiowej, rodzinnej. Tam chodziłam na treningi, spotykałam się ze znajomymi, pracowałam, spędzałam czas wolny, uczestniczyłam w życiu społecznym. Około 10% pozostałego czasu spędzałam na wakacjach w Polsce lub innych krajach”.

Pyt.: Czy w latach 2019 – 2021 oraz w okresie od początku roku 2022 Pani najbliższa rodzina mieszkała w Polsce i czy w ww. okresie  pozostawała ona na Pani utrzymaniu?

Odp.: „Tak, moja rodzina — rodzice i siostra z mężem i dzieckiem mieszkają w Polsce. Nikt z nich nie był na moim utrzymaniu”.

Pyt.: Czy wyjechała Pani za granicę Polski tylko w celach zarobkowych, czy też z zamiarem przesiedlenia się na stałe? Czy wyjechała Pani wtedy sama czy z rodziną?

Odp.: „Wyjechałam za granicę celem podjęcia pracy, bez jasnej decyzji, czy to będzie stałe czy tymczasowe przesiedlenie. W tamtym czasie nie planowałam w perspektywie długookresowej. Myślałam, że nie wrócę do Polski w ciągu najbliższych 10 lat. Wyjechałam sama”.

Pyt.: Jakie, w latach 2019-2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadziła się Pani do Polski, miała Pani powiązania gospodarcze z Polską, a jakie z innym państwem (źródła dochodów, posiadane nieruchomości, inwestycje, oszczędności, kredyty, konta bankowe, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pana usługi (np. telefonia komórkowa, Internet), itp.)? Należy to szczegółowo opisać.

Odp.: „Moje powiązania z Polską w okresie 2019 - luty 2022 to posiadanie konta bankowego, polskiego numeru telefonu na kartę, aktywowanego w czasie, kiedy byłam w kraju, oszczędności w złotówkach, brak ruchomości i nieruchomości. Konto i numer telefonu przydawały się, kiedy odwiedzałam rodzinę i znajomych, spędzałam wakacje w Polsce. W tym samym okresie posiadałam też konta bankowe, numery telefonów (na kartę) i oszczędności w krajach, w których mieszkałam i ich walutach. Źródła dochodów były wyłącznie z krajów, w których mieszkałam (Węgry, Niemcy, Ukraina)”.

Pyt.: W którym z krajów – w latach 2019–2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadziła się Pani do Polski – prowadziła Pani aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależała do organizacji/klubów, itp.? Należy to szczegółowo opisać.

Odp.: „Od 1 stycznia 2019 do 22 września 2019 na Węgrzech. Od 23 września do 30 października będąc w Niemczech nie prowadziłam aktywności społecznej, politycznej, kulturalnej itp., gdyż był to zbyt krótki czas, żeby zaangażować się w społeczność. Od 1 listopada 2019 do połowy lutego 2020 w Ukrainie. Od połowy lutego 2020 do końca września 2020 w Niemczech nie prowadziłam aktywności społecznej, politycznej, kulturalnej itp. ze względu na ograniczenia pandemiczne. Od października 2020 r. do 24 lutego 2022 w Ukrainie”.

Pyt.: W którym z krajów – w latach 2019 – 2021 oraz w okresie od początku roku 2022 do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadziła się Pani do Polski – zazwyczaj Pani przebywała? Należy to szczegółowo opisać.

Odp.: „Przebywałam i mieszkałam w krajach niżej wymienianych. Pobyty w Polsce i innych krajach odbywały się okazjonalnie, w celach wakacyjnych, spotkań z rodziną i znajomymi.

Od 1 stycznia 2019 do 22 września 2019 mieszkałam na Węgrzech. Od 23 września do 30 października w Niemczech. Od 1 listopada 2019 do połowy lutego 2020 w Ukrainie. Od połowy lutego 2020 r. do końca września 2020 r. w Niemczech. Od października 2020 do 24 lutego 2022 w Ukrainie”.

Pyt.: Czy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski podlegała/podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce?

Odp.: „Tak. Choć za cały rok 2022 i styczeń 2023 podatki odprowadzałam w Ukrainie. Podatki w Polsce zaczęłam płacić w lutym 2023”.

Pyt.: Gdzie Pani mieszka po przyjeździe do Polski, np. w zakupionym lub wynajętym mieszkaniu? Jeśli w wynajętym mieszkaniu proszę wyjaśnić na jaki okres ono zostało wynajęte?

Odp.: „Od przyjazdu do Polski w lutym 2022 mieszkałam u rodziny i znajomych, po kilka dni do tygodni w różnych miejscach. Od lutego 2023 w wynajętym mieszkaniu, z mężem. Od września 2025 w zakupionym domu, z mężem”.

Pyt.: Z którego z krajów zarządza Pani swoim majątkiem w okresie od dnia przyjazdu do Polski (od lutego 2022 r.)?

Odp.: Z Polski.

Pyt.: W którym z krajów w okresie od dnia przyjazdu do Polski (od lutego 2022 r.) prowadzi Pani aktywność społeczną, polityczną, obywatelską, przynależy Pan do organizacji/klubów, itp.?

Odp.: W Polsce.

Pyt.: W którym z krajów zazwyczaj Pani przebywa w okresie od dnia przyjazdu do Polski (od lutego 2022 r.)? Ile dni w tym okresie spędziła Pani w Polsce?

Odp.: „W Polsce. Poza okresem wakacyjnym za granicą oraz podróży służbowych, cały czas jestem w Polsce”.

Pyt.: Czy suma osiąganych przez Panią przychodów przekroczy – w którymkolwiek roku podatkowym, w którym chce Pani skorzystać z ulgi na powrót – kwotę 85 528 zł (z wyłączeniem przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku)?

Odp.: Tak.

Pyt.: Czy korzystała Pani w całości lub w części, z tzw. „ulgi na powrót”?

Odp.: Nigdy ani w części, ani w całości.

Pyt.: W jakich latach podatkowych chciałaby Pani skorzystać z ulgi (należy wskazać konkretne lata podatkowe)?

Odp.: 2023, 2024, 2025, 2026.

Pytanie

Czy spełnia Pani warunki do korzystania ze zwolnienia z podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. „ulga na powrót”)?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, spełnia Pani warunki do korzystania ze zwolnienia z podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. „ulga na powrót”).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:

Powyższe przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a) tiret 13 ustawy z dnia 23 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).

Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:

Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Zwolnieniu z opodatkowania podlegają wyłącznie przychody uzyskane ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8, z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz z zasiłku macierzyńskiego.

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i co istotne, w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne, aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z treści wniosku wynika, że po wyjeździe z Ukrainy 24 lutego 2022 r. i powrocie do Polski podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.

Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy, który wskazuje, że prawo do omawianej ulgi przysługuje podatnikowi, który nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

·         trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

·         okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zagadnienie obowiązku podatkowego i miejsca zamieszkania dla celów podatkowych zostało zaprezentowane w art. 3 ust. 1, ust. 1a i ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 4a ustawy:

W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:

Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.  Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

Jednakże, zgodnie z art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, muszą to być dowody, które dokumentują miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, tj. w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz okresie od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z opisu sprawy wynika, że mieszkała Pani:

·         od 1 stycznia 2019 r. do 22 września 2019 r. na Węgrzech;

·         od 23 września do 30 października w Niemczech;

·         od 1 listopada 2019 r. do połowy lutego 2020 r. w Ukrainie;

·         od połowy lutego 2020 r. do końca września 2020 r. w Niemczech;

·         od października 2020 r. do 24 lutego 2022 r. w Ukrainie.

W tych krajach przez większość czasu Pani przebywała: pracując, chodząc na treningi, spotykając się ze znajomymi, spędzając czas wolny i uczestnicząc w życiu społecznym. Pobyty w Polsce i innych krajach odbywały się okazjonalnie, w celach wakacyjnych, spotkań z rodziną i znajomymi.

Zatem, w Pani sytuacji, okresem niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest okres obejmujący lata: 2019, 2020, 2021 oraz okres od 1 stycznia 2022 r. do momentu przeniesienia się do Polski na stałe.

Na dowód, iż w ww. okresie Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajdowało się poza Polską, posiada Pani dwie umowy o pracę – jedną z pracy na Węgrzech (od września 2018 r. do września 2019 r.) i drugą z pracy w Ukrainie (od września 2019 r. do teraz). Ma Pani także umowę najmu mieszkania w Ukrainie oraz dwa dokumenty potwierdzające pobyt czasowy w Ukrainie, ważne od lutego 2021 r. do lutego 2022 r. i drugi od lutego 2022 r. do lutego 2023 r. Z powyższych dokumentów wynika zatem, że nie posiada Pani dowodów na potwierdzenie pobytu na terytorium Niemiec w okresach: od 23 września 2019 r. do 30 października 2019 r. i od połowy lutego 2020 r. do końca września 2020 r.

Biorąc pod uwagę powyższe, skoro nie posiada Pani dowodów dokumentujących Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych za cały okres niezbędny do ustalenia prawa do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, to nie spełnia Pani wymagań wskazanych w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, nie przysługuje Pani prawo do skorzystania z ww. ulgi, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.