Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.854.2025.2.DA

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·      prawidłowe – w zakresie możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego z tytułu umorzenia kredytu hipotecznego w części, w jakiej został on zaciągnięty na zakup działki budowlanej;

·      nieprawidłowe – w zakresie możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego z tytułu umorzenia kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na refinansowanie kosztów poniesionych na potrzeby mieszkaniowe dotyczących wkładu własnego na zakup działki budowlanej;

·      prawidłowe – w zakresie możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku z tytułu umorzenia kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na pokrycie kosztów wliczonych w kredyt dotyczących kosztów sądowych i notarialnych związanych z koniecznością ustanowienia hipoteki na działce budowlanej;

·      nieprawidłowe – w zakresie możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku z tytułu umorzenia kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na pokrycie kosztów wliczonych w kredyt dotyczących przystąpienia przez kredytobiorcę do grupowego ubezpieczenia na życie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 22 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismami z 29 października 2025 r. (data wpływu 29 października 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W dniu … sierpnia 2008 r. Wnioskodawczyni wraz z ówczesnym narzeczonym – …, działając w charakterze konsumentów, zawarli z Bankiem ... z siedzibą w … (dalej: „Bank”) umowę kredytu hipotecznego nr … (dalej: „Umowa”). Na jej podstawie Bank zobowiązał się do udzielenia kredytu w kwocie 101 250 PLN. Do celów zaciągniętego kredytu należał: zakup działki budowlanej w … (96 000 zł), refinansowanie kosztów poniesionych na cele mieszkaniowe (4 000 zł) oraz koszty wliczone w kredyt (1 250 zł). Zgodnie z § 7 Umowy, kredyt miał zostać spłacony przez kredytobiorców w 540 równych ratach miesięcznych. Kredyt miał zostać wypłacony jednorazowo, w tym 96 000 zł na rachunek zbywcy kredytowanej nieruchomości i 4 000 zł na rachunek …. Walutę Umowy stanowił PLN, przy czym zgodnie z § 2 ust. 2 zd. pierwsze Umowy, kredyt był indeksowany do CHF, po przeliczeniu wypłaconej kwoty zgodnie z kursem kupna CHF według Tabeli Kursów walut Obcych obowiązującej w Banku w dniu uruchomienia kredytu lub transzy. Spłata kredytu, stosownie do treści § 7 miała nastąpić w złotych polskich, z zastosowaniem kursu sprzedaży obowiązującego w dniu płatności raty kredytu, zgodnie z Tabelą Kursów Walut Obcych Banku. Od momentu zawarcia Umowy kredyt był spłacany wspólnie przez kredytobiorców i w częściach równych.

… nabył działkę budowlaną nr A, położoną w … przy ul. … w dniu 12 sierpnia 2008 r. za cenę 100 000 zł. Nabycie przedmiotowej działki … było podyktowane ograniczeniami związanymi z możliwością nabycia działki rolnej, wynikających z ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego. Wnioskodawczyni nie posiadała statusu rolnika indywidualnego, co uniemożliwiało Jej nabycie przedmiotowej działki. Nabycie ww. działki nr A miało na celu zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni.

W dniu 5 września 2009 r. Wnioskodawczyni zawarła związek małżeński z ….

Z uwagi na brak środków finansowych, inwestycja budowlana na przedmiotowej działce nr A nie została rozpoczęta. Wnioskodawczyni wraz z mężem planuje rozpoczęcie inwestycji budowlanej, polegającej na budowie domu jednorodzinnego z garażem wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną w przyszłości.

W księgach rachunkowych Banku na dzień 28 lipca 2025 r. wysokość zadłużenia kredytobiorców z tytułu Umowy wynosiła 34 023,66 CHF, z czego kwota kapitału kredytu wynosiła 33 863,73, a kwota odsetek naliczonych do dnia 28 lipca 2025 r. wynosiła 159,93, co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po kursie 4,5514, zadłużenie kredytobiorców na dzień 28 lipca 2025 r. stanowiło równowartość 154 855,29 PLN. Wnioskodawczyni wraz z mężem planuje zawarcie z Bankiem ugody pozasądowej (dalej: „Ugoda”), na mocy której m.in. ustalono, że pozostałe do spłaty zadłużenie kredytobiorców wobec Banku z tytułu umowy kredytu, na dzień 28 lipca 2025 r. wynosiło 109 590,84 PLN z tytułu pozostałego do spłaty kapitału kredytu. Strony Ugody zgodziły się na obniżenie salda zadłużenia o kwotę 93 090,84 PLN. Na skutek obniżenia salda zadłużenia, o którym mowa w ust. 1, pozostałe do spłaty zadłużenie kredytobiorcy wobec Banku z tytułu Umowy, na dzień 28 lipca 2025 r. wyniosło 16 500 PLN. Na mocy przedmiotowej Ugody Bank zwolni Wnioskodawczynię i Jej męża z długu (umorzy zadłużenie kredytobiorców) w zakresie kwoty 138 355,29 zł stanowiącej różnicę między kwotą stanowiącą równowartość wysokości zadłużenia kredytobiorców w CHF na dzień 28 lipca 2025 r. wraz z należnymi od niej odsetkami (154 855,29 PLN), a kwotą 16 500 zł, pozostałą do spłaty przez Wnioskodawczynię i Jej męża tytułem kapitału kredytu. Wnioskodawczyni nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.

W uzupełnieniu wniosku wskazano:

Zaciągnięty przez Wnioskodawczynię oraz … w dniu … sierpnia 2008 r. kredyt hipoteczny został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

Pomiędzy Wnioskodawczynią i … powstał ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej z dniem zawarcia związku małżeńskiego, tj. z dniem 5 września 2009 r. Wskazana we wniosku działka nr A nie została włączona do majątku wspólnego małżonków, z uwagi na ograniczenia związane z możliwością nabycia działki rolnej, wynikających z ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego i brakiem statusu rolnika indywidualnego u Wnioskodawczyni.

Zgodnie z zawartą umową o kredyt wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości.

Wskazany we wniosku kredyt jest kredytem mieszkaniowym, zaciągniętym na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).

Ww. kredyt został zabezpieczony hipoteką ustanowioną na wskazanej we wniosku działce nr A położonej w miejscowości ….

W umowie kredytowej wyodrębniono kwoty kredytu na poszczególne cele.

Jako cel zaciągnięcia wskazanego we wniosku kredytu wpisano w umowie kredytowej:

·      zakup działki budowlanej - 96 000 zł,

·      refinansowanie kosztów poniesionych na potrzeby mieszkaniowe - 4 000 zł,

·      koszty wliczone w kredyt – 1 250 zł.

Kredyt, o którym mowa we wniosku, został w całości przeznaczony na cele wskazane w umowie kredytowej.

Przedmiotowy kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.

Celem inwestycji mieszkaniowej, na którą zaciągnięty został przedmiotowy kredyt było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.

Wskazana we wniosku działka nr A na dzień jej nabycia (tj. 12 sierpnia 2008 r.) nie była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

… wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr A w dniu 13 sierpnia 2010 r. Decyzja o warunkach zabudowy została wydana w dniu 21 listopada 2011 r.

Na pytanie Organu o treści: „czy działka nr A w momencie jej nabycia była działką rolną czy budowlaną; jeżeli ww. działka została nabyta jako działka rolna, to proszę wskazać czy i kiedy oraz na podstawie jakiej decyzji została przekształcona w działkę budowlaną”, Wnioskodawczyni wskazała: „Działka nr A miała charakter budowlany w momencie jej nabycia. Taki charakter zachowuje do chwili obecnej.”.

Od momentu nabycia, działka nr A była faktycznie wykorzystywana przez kredytobiorców na cele związane z planowaną inwestycją mieszkaniową. Przedmiotowa działka nie była wykorzystywana do celów rolniczych.

W stosunku do działki nr A podejmowane będą działania mające na celu postawienie na niej domu, takie jak: uzbrojenie terenu w przyłącza do sieci wodnej, gazowej lub elektrycznej, ogrodzenie działki i uzyskanie pozwolenia na budowę.

Pojęcie „refinansowanie kosztów poniesionych na cele mieszkaniowe” należy rozumieć jako wkład własny kredytobiorców w zakup działki budowlanej. Przedmiotowe koszty zostały poniesione przez kredytobiorców w częściach równych, tj. po 2 000 zł.

Pojęcie „koszty wliczone w kredyt” należy rozumieć jako koszty przystąpienia przez kredytobiorców do grupowego ubezpieczenia na życie oraz koszty sądowe i notarialne związane z koniecznością ustanowienia hipoteki na działce nr A.

Ugoda z Bankiem zostanie podpisana w 2025 r. przez oboje kredytobiorców na podstawie art. 917 i nast. ustawy Kodeks cywilny.

Umorzenie przez Bank kwoty kredytu będzie skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec Banku w części po stronie każdego ze współkredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług. Zadłużenie na dzień 28 lipca 2025 r. wynosiło 154 855,29 zł, natomiast po podpisaniu ugody wyniesie 109 590,84 zł i będzie obejmowało kapitał kredytu pozostały do spłaty.

Na kwotę, w stosunku do której kredytobiorcy zostaną zwolnieni z długu składa się kwota kapitału pozostałego do spłaty oraz odsetek skapitalizowanych. W skład kwoty umorzenia nie wchodzą odsetki karne.

Pytanie

Czy w rozumieniu przepisu § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 592), Wnioskodawczyni będzie zwolniona z obowiązku zapłaty podatku od osób fizycznych od części kwoty umorzonego kredytu hipotecznego?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, w rozumieniu § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 592), nie będzie Ona musiała płacić podatku dochodowego od osób fizycznych od części kwoty umorzonego przez Bank zobowiązania kredytowego, ponieważ środki finansowe (kredyt waloryzowany do CHF) na zakup działki budowlanej położonej przy ul. … w …, w ramach jednej inwestycji, zostały przeznaczone tylko i wyłącznie na cele mieszkaniowe kredytobiorców.

Uzasadnienie

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.; dalej: „ustawa o PIT”) jest zasada powszechności opodatkowania, o której traktuje art. 9 ust. 1 przywołanej ustawy. Zgodnie z treścią przywołanego przepisu, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z kolei, zgodnie z dyspozycją art. 9 ust. 2 ustawy o PIT, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

W świetle treści art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla potrzeb związanych z opodatkowaniem dochodu uznaje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca w art. 10 ustawy o PIT zawarł katalog źródeł przychodów, które podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. I tak, w pkt 9 przywołanej regulacji wskazano, że źródłem przychodów w rozumieniu ustawy o PIT są inne źródła.

W art. 20 ust. 1 ustawy o PIT zawarto otwarty katalog przychodów z innego źródła. Wśród przychodów tego rodzaju wymieniono w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Z uwagi na otwarty charakter katalogu przychodów z innych źródeł do tej kategorii można zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w dyspozycji art. 20 ust. 1 ustawy. W rezultacie każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy o PIT, stanowi dla świadczeniobiorcy przychód z innych źródeł.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 przywołanej ustawy, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Sam fakt otrzymania kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są neutralne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy zaistnieje wówczas gdy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o PIT).

Problematyka zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności z tytułu umowy kredytu została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 102).

Zgodnie z treścią § 1 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia, zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:

1)  umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:

a)  kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

b)  osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

2)  otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.

W § 1 ust. 2 wprowadzono z kolei następujące unormowanie:

Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:

1)  kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);

2)  odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

3)  opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.

Z kolei w myśl § 1 ust. 5 przywołanego rozporządzenia, przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

1)  jednego gospodarstwa domowego albo

2)  więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).

Przytoczone powyżej rozporządzenie Ministra Finansów wprowadza również definicję legalną (§ 3 przywołanego rozporządzenia) z której wynika, że, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:

1)  udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

2)  zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz

3)  zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei zgodnie z treścią § 4 przywołanego powyżej rozporządzenia Ministra Finansów, zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

W dyspozycji art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT przewidziano, że:

Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b)  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e)  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

− położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Reasumując powyższe rozważania, zaniechanie poboru podatku obejmuje umorzone osobom fizycznym kwoty wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, które zostały udzielone przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, jeżeli osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z § 3 przywoływanego powyżej rozporządzenia Ministra Finansów). Istotne jest przy tym, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT.

W niniejszej sprawie zostały zatem spełnione warunki do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego, o którym mowa w obszernie przywoływanym powyżej rozporządzeniu Ministra Finansów, przy czym zaniechanie będzie dotyczyć umorzonych przez Bank kwot kapitału, odsetek i opłat związanych z udzieleniem kredytu (stosownie do treści § 1 ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów). Kredyt został zaciągnięty na zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni, prowadzącej jedno gospodarstwo domowe z …. Fakt dotychczasowego braku realizacji inwestycji budowlanej nie wpływa na możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.

Analogiczne stanowiska zajmował Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w następujących interpretacjach indywidualnych:

·      0115-KDIT1.4011.590.2024.1.JG z dnia 8 listopada 2024 r.,

·      0115-KDIT2.4011.553.2023.1.RS z dnia 11 stycznia 2024 r.,

·      0115-KDIT2.4011.480.2023.2.MD z dnia 9 stycznia 2024 r.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

·      dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz

·      dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Źródła przychodów

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Umorzenie wierzytelności

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):

Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Poprawność powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2633/10, w którym Sąd wskazał, że „gdy dochodzi do umorzenia wierzytelności przez kredytodawcę nie jest istotne, czy u podstaw uzyskanego nieodpłatnego świadczenia leży umowa o zwolnienie z długu, czy też decyzja wierzyciela o rezygnacji z dochodzenia należności. Zasadnicze znaczenie ma bowiem to, że w następstwie takich zdarzeń dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku spłaty zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym przychód stanowiący równowartość umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już świadczyć na rzecz wierzyciela. Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia należności prowadzi więc do powstania przychodu, podobnie jak w przypadku zawarcia umowy o zwolnienie z długu, albowiem w każdym z tych przypadków po stronie dłużnika ustaje obowiązek spełnienia świadczenia. Należy bowiem zauważyć, że pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” obejmuje wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”.

Skoro zatem, w wyniku ugody z Bankiem nastąpi zwolnienie Pani z długu i Pani to zwolnienie z długu przyjmie, to wskutek zmniejszenia Pani zobowiązań wobec Banku, tj. umorzenia zadłużenia w zakresie części pozostałej do spłaty kwoty kredytu (kapitału i odsetek), po Pani stronie nastąpi przysporzenie majątkowe.

Tym samym, kwota wierzytelności z tytułu zaciągniętego … sierpnia 2008 r. kredytu mieszkaniowego, która zostanie Pani umorzona przez Bank, będzie stanowić dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie poboru podatku

Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. 2024 r. poz. 102 ze zm.):

Z kolei § 3 ww. rozporządzenia zmieniony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912), które weszło w życie 24 grudnia 2024 r. stanowi, że:

Z kolei § 4 ww. rozporządzenia zmieniony ww. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. stanowi, że:

W myśl natomiast § 4a ww. rozporządzenia dodanego rozporządzeniem zmieniającym z dnia 20 grudnia 2024 r.:

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:

Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia). Kwota ww. wierzytelności może przy tym obejmować kapitał, odsetki, a także prowizje oraz poniesione opłaty niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i dotyczył jednej inwestycji mieszkaniowej.

Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w części zaciągniętego na sfinansowanie zakupu nieruchomości gruntowej oraz pokrycie kosztów wliczonych w kredyt dotyczących kosztów sądowych i notarialnych związanych z koniecznością ustanowienia hipoteki na działce budowlanej

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, w § 3 pkt 3 odsyła do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków mieszkaniowych.

Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje, jaki grunt jest gruntem pod budowę budynku mieszkalnego uprawniający do skorzystania z ww. zwolnienia.

W celu doprecyzowania tego pojęcia, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ww. ustawy:

Definicję działki budowlanej zawiera również rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 ze zm.).

Przepis § 3 pkt 1a tego rozporządzenia stanowi, że:

W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

Z kolei, zgodnie z art. 4 ust. 2 ww. ustawy:

W myśl art. 6 ust. 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 6 ust. 2 ww. ustawy:

W świetle przepisu art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uznającego za wydatki na własne cele mieszkaniowe nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przeznaczenie nabytego gruntu pod budownictwo mieszkaniowe lub decyzji o warunkach zabudowy działki budynkiem mieszkalnym spełnia ww. przesłankę. Przepis ten ani rozporządzenie nie zawiera natomiast zapisu mówiącego, kiedy ewentualnie powinien na nim zostać wybudowany budynek mieszkalny.

Z wniosku i jego uzupełnienia wynika, że w 2008 r. zawarła Pani wraz z narzeczonym w Banku umowę o kredyt hipoteczny, którego celem było m.in. finansowanie zakupu działki budowlanej nr A położonej w … oraz pokrycie kosztów sądowych i notarialnych związanych z koniecznością ustanowienia hipoteki na ww. działce. Celem zakupu nieruchomości gruntowej, m.in. na zakup której zaciągnięty został kredyt hipoteczny, było/jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego, poprzez budowę domu jednorodzinnego w celu realizacji potrzeb mieszkaniowych na działce nr A. Dla działki nr A w dniu 21 listopada 2011 r. została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Działka nr A w momencie jej nabycia miała charakter budowlany i taki charakter zachowuje do chwili obecnej. W stosunku do działki nr A podejmowane będą działania mające na celu postawienie na niej domu, takie jak: uzbrojenie terenu w przyłącza do sieci wodnej, gazowej lub elektrycznej, ogrodzenie działki i uzyskanie pozwolenia na budowę.

W konsekwencji, stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2008 r., która zostanie Pani umorzona przez Bank w 2025 r. (kwota kapitału i odsetek), będzie stanowić dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W stosunku do tego przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w części zaciągniętego na sfinansowanie zakupu nieruchomości gruntowej (działki budowlanej nr A) w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego, poprzez budowę budynku mieszkalnego w celu realizacji potrzeb mieszkaniowych, dla której wydano decyzję o warunkach zabudowy oraz w części zaciągniętego na pokrycie kosztów wliczonych w kredyt dotyczących kosztów sądowych i notarialnych związanych z koniecznością ustanowienia hipoteki na ww. działce budowlanej, który uzyska Pani w 2025 r. (kwoty kapitału i odsetek), zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

W konsekwencji, od przychodu, który uzyska Pani w 2025 r. w związku z umorzeniem tej części kredytu hipotecznego, nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zatem w tej części Pani stanowisko uznano za prawidłowe.

Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w części zaciągniętego na refinansowanie kosztów poniesionych na potrzeby mieszkaniowe dotyczące wkładu własnego na zakup działki budowlanej

Odnosząc się do części kredytu zaciągniętego na refinansowanie kosztów poniesionych na potrzeby mieszkaniowe dotyczące wkładu własnego na zakup działki budowlanej, należy wyjaśnić, że zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest zdarzeniem rozumianym jako operacja pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel. Pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame.

Pojęcie kredyt refinansowy implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu, aby później możliwym było zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę. Zatem, czynność refinansowania wpłaconego wkładu własnego na zakup działki budowlanej kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia kredytu refinansowego. Otóż kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości aktualnie posiadanej nieruchomości.

Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie, pierwotnie wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny cel. Środki z kredytu na refinansowanie, poniekąd zastępują środki uprzednio wydatkowane z własnych zasobów.

Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie do kredytu mieszkaniowego i kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast przepis ten nie odnosi się do kredytów hipotecznych zaciągniętych na refinansowanie środków własnych poniesionych na wkład własny. Tego rodzaju wydatek nie został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem w Pani sprawie, do kwoty kredytu stanowiącej refinansowanie kosztów poniesionych na potrzeby mieszkaniowe dotyczące wkładu własnego na zakup działki budowlanej, nie będą miały zastosowania przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

Zatem w tej części Pani stanowisko uznano za nieprawidłowe.

Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w części zaciągniętego na pokrycie kosztów wliczonych w kredyt dotyczących przystąpienia przez Panią do grupowego ubezpieczenia na życie

W opisie sprawy wskazała Pani, że zgodnie z umową kredytową, przeznaczenie kredytu dotyczyło również finansowania kosztów wliczonych w kredyt dotyczących przystąpienia przez Panią do grupowego ubezpieczenia na życie, jednak zaniechanie nie znajdzie zastosowania do kwoty umorzonej wierzytelności, która będzie odpowiadała części kredytu hipotecznego zaciągniętego na ww. ubezpieczenie.

Odnosząc się do powyższego należy mieć na uwadze, że z literalnego brzmienia cytowanego wcześniej § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia wynika, że kwotami wierzytelności, które mogą korzystać z zaniechania są kwoty kapitału, odsetek, prowizji i opłat niezbędnych do zawarcia kredytu mieszkaniowego, zaś „koszty usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń” nie mogą z tego zaniechania skorzystać.

Wobec powyższego, w stosunku do przychodu, który uzyska Pani w 2025 r., związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w części zaciągniętego na sfinansowanie kosztów dotyczących przystąpienia przez Panią do grupowego ubezpieczenia na życie, nie znajdzie zastosowania zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

W konsekwencji, od ww. przychodu w związku z umorzeniem tej części kredytu hipotecznego, będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zatem, w tej części Pani stanowisko uznano za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację, ponadto zapadły w odmiennym stanie faktycznym. Interpretacje organów podatkowych wydawane są w indywidualnych sprawach podatników na podstawie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez podatnika. Powołane interpretacje nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa, więc zawartych w nich stanowisk organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tutejszy Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.

Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, iż interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (np. współkredytobiorcy – Pani męża).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.