Wnioskodawczyni wraz z mężem zawarła w 2009 roku umowę kredytu hipotecznego z bankiem na zakup lokalu mieszkalnego i refinansowanie kosztów zakupu. Kredyt został zabezpieczony hipoteką i wykorzystany na zakup lokalu, w którym zamieszkiwali od 2009 do 2015 roku. W 2025 roku planują zawrzeć ugodę z bankiem,…
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
· prawidłowe – w zakresie możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego z tytułu umorzenia kredytu hipotecznego w części, w jakiej został on zaciągnięty na zakup lokalu mieszkalnego;
· nieprawidłowe – w zakresie możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego z tytułu umorzenia kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na refinansowanie poniesionych kosztów związanych z zakupem lokalu mieszkalnego.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 26 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W dniu … czerwca 2009 r. będąc w związku małżeńskim z … na zasadach ustawowej wspólnoty małżeńskiej, Wnioskodawczyni wraz z mężem zawarła z Bankiem ... umowę kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty EUR. Kredyt został udzielony przez podmiot Bank ... - aktualnie po przekształceniach nazywa się on ..., jako bank w formie spółki akcyjnej (dalej: „Bank”), działa i działał na podstawie statutu, prawa bankowego, kodeksu spółek handlowych oraz innych przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Bank podlegał i podlega nadzorowi państwowemu.
Wszyscy kredytobiorcy, w tym Wnioskodawczyni, odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości kredytu. Bank kwotę kredytu wypłacił w PLN w wysokości 789 181,65 PLN.
Umowa, na podstawie której Bank udzielił ww. kredytu, spełnia wszystkie warunki definicji kredytu mieszkaniowego zgodnie z Dz. U. z 2024 r. poz. 102, z dnia 24 grudnia 2024 r. § 3.3. Wskazany kredyt został zabezpieczony hipoteką kaucyjną na dwóch nieruchomościach - lokalach mieszkalnych – położonych przy … (kredytowana nieruchomość) oraz ul. … (nieruchomość z majątku prywatnego Wnioskodawczyni sprzed związku małżeńskiego). W umowie kredytowej wskazano jako cel: zakup lokalu mieszkalnego na rynku wtórnym oraz refinansowanie kosztów zakupu lokalu mieszkalnego na rynku wtórnym.
Kredyt, o którym mowa we wniosku, został w całości przeznaczony na cele wskazane w umowie kredytowej. Środki z kredytu posłużyły Wnioskodawczyni i Jej mężowi na zakup lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość znajdującego się w …, … (dalej: „Lokal”). Akt notarialny zakupu Lokalu został podpisany dnia 3 lipca 2009 r., Rep. A numer ….
Właścicielami Lokalu od momentu podpisania aktu notarialnego jest Wnioskodawczyni wspólnie z mężem na zasadach wspólnoty majątkowej małżeńskiej. W księdze wieczystej dla Lokalu … wielkość udziału Wnioskodawczyni we własności jest wskazana jako 1/1 wspólność ustawowa majątkowa małżeńska.
Przedmiotowy kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji, tj. na jeden lokal mieszkalny, opisany powyżej.
Celem inwestycji mieszkaniowej, na którą zaciągnięty został przedmiotowy kredyt było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego, tj. gospodarstwa domowego prowadzonego przez małżeństwo Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni wraz z rodziną zamieszkiwała w tym Lokalu w okresie od listopada 2009 r. do sierpnia 2015 r.
Na dzień 2 lipca 2025 r. saldo ww. kredytu wynosi 128 310,95 EUR. Bank wystąpił do Wnioskodawczyni oraz Jej męża z propozycją ugody, przewidującą m.in. umorzenie części zadłużenia w kwocie 26 588,24 EUR (113 000 PLN). Ugoda zostanie zawarta w 2025 r., a jej warunki przewidują następujące zobowiązania stron.
Ustalenia w sprawie rozliczenia kredytu zaciągniętego … czerwca 2009 r., które będzie zawierać wskazana we wniosku ugoda z Bankiem.
Po przeprowadzonych negocjacjach Strony przyjęły, że zgodnym zamiarem Kredytobiorcy i Banku oraz celem niniejszej Ugody jest: polubowne rozstrzygnięcie sporu i zapobieżenie powstania w przyszłości nowego sporu o ważność i skuteczność Umowy oraz jej poszczególnych postanowień, w tym usunięcie wątpliwości co do ważności i skuteczności Kwestionowanych Klauzul oraz potwierdzenie ich skuteczności poprzez udzielenie przez Kredytobiorcę następczej, świadomej, wyraźnej i wolnej zgody ukierunkowanej jednoznacznie, wyraźnie i stanowczo na dopuszczalność ich stosowania oraz przywrócenie Kwestionowanym Klauzulom skuteczności z mocą wsteczną, oraz uchylenie niepewności co do roszczeń Stron związanych z zawarciem i wykonywaniem Umowy przez rozwiązania przyjęte w Ugodzie, w konsekwencji, jednoznaczne ustalenie praw i obowiązków Banku i Kredytobiorcy z tytułu Umowy, poprzez uczynienie wzajemnych ustępstw.
Kredytobiorca zgadza się na zmianę Umowy w taki sposób, że zapłata Faktycznej Kwoty Rozliczenia (zgodnie z poniższą definicją) będzie skutkować wygaśnięciem Umowy wskutek jej wykonania, a tym samym zakończeniem jakiegokolwiek stosunku prawnego pomiędzy Kredytobiorcą a Bankiem w odniesieniu do Kredytu.
W wykonaniu Umowy, Bank oraz Kredytobiorca dokonywali względem siebie zapłaty określonych kwot. Kredytobiorca i Bank uznają wzajemne uprawnienie stron do otrzymania tych kwot i nie zgłaszają względem siebie żadnych roszczeń względem tych kwot.
W związku z oświadczeniami Kredytobiorcy zawartymi w § 2 i § 3 powyżej oraz w związku z tym, że Kredytobiorca zadeklarował całkowitą spłatę Kredytu do dnia 05.03.2027 r. (dalej - „Dzień Ostatecznej Spłaty”), Strony ustalają, że Bank niniejszym zwalnia Kredytobiorcę z długu co do części kwoty kapitału Kredytu w wysokości 26 588,24 EUR (słownie euro: dwadzieścia sześć tysięcy pięćset osiemdziesiąt osiem euro 24/100) („Kwota Umorzenia”), co po przeliczeniu tej kwoty na złote według średniego kursu EUR w Narodowym Banku Polskim z dnia 02.07.2025 r., wynoszącego 4,2500 stanowi 113 000,00 PLN (słownie złotych: sto trzynaście tysięcy złotych 00/100). Zwolnienie z długu zostanie dokonane z chwilą wpisu do ksiąg Banku, o którym mowa w kolejnym zdaniu, co Kredytobiorca niniejszym przyjmuje. Rozliczenie w księgach Banku zwolnienia z długu o Kwotę Umorzenia nastąpi w terminie 21 dni liczonych od daty zawarcia niniejszej Ugody, z tym że nie wcześniej niż przed upływem 14 dni od daty zawarcia Ugody (dalej - „Dzień Rozliczenia”).
Kredytobiorca zobowiązuje się spłacić do Dnia Ostatecznej Spłaty „Faktyczną Kwotę Rozliczenia”, którą stanowi pozostała po umorzeniu dokonanym w ustępie poprzedzającym kwota Kredytu („Nominalna Kwota Rozliczenia”), odsetki naliczone do Dnia Rozliczenia oraz naliczane od pozostałej do spłaty Nominalnej Kwoty Rozliczenia od Dnia Rozliczenia do dnia faktycznej spłaty Nominalnej Kwoty Rozliczenia. Określone w Umowie: stopa odsetek, terminy płatności rat kapitałowo-odsetkowych, zasady ich obliczania nie ulegają zmianie. W okresie do Dnia Ostatecznej Spłaty wysokość miesięcznych rat kapitałowo- odsetkowych będzie naliczana przy założeniu, że okres spłaty Kredytu określony w Umowie nie ulega zmianie, co oznacza że do ich wyliczenia nie będzie brany pod uwagę Dzień Ostatecznej Spłaty, lecz data końcowa wynikająca z pierwotnego okresu określonego w Umowie. Wraz z ratą z Dnia Ostatecznej Spłaty Kredytobiorca będzie zobowiązany do zapłaty pozostałej Nominalnej Kwoty Rozliczenia.
Kredytobiorca uznaje roszczenie Banku o zapłatę Faktycznej Kwoty Rozliczenia (zgodnie z definicją powyżej) i zobowiązuje się do jej spłaty do Dnia Ostatecznej Spłaty w walucie EUR. Spłata Faktycznej Kwoty Rozliczenia winna być dokonana na dotychczasowy rachunek Banku. Bank zrzeka się wszelkich dalej idących roszczeń wynikających z Umowy lub w związku z nią ponad zapłatę Faktycznej Kwoty Rozliczenia.
W zakresie niezmienionym niniejszą Ugodą, Umowa pozostaje w mocy, z tym że Strony postanawiają, że w przypadku przeliczenia PLN na EUR po dacie zawarcia niniejszej Ugody zastosowanie będzie miał kurs średni Narodowego Banku Polskiego, którego wysokość będzie zależała od godziny wpływu środków do Banku. Dla środków, które wpłyną do Banku do godz. 17:00 danego dnia roboczego będzie zastosowany kurs średni NBP obowiązujący (ogłoszony) na koniec poprzedniego dnia roboczego, a dla płatności, które wpłyną do Banku po godzinie 17:00 kurs średni NBP obowiązujący (ogłoszony) w NBP jako pierwszy w dniu wpływu środków do Banku.
Brak zapłaty Faktycznej Kwoty Rozliczenia w pełnej wysokości w terminie określonym w punkcie 3 powyżej nie powoduje utraty mocy obowiązującej jakiegokolwiek postanowienia niniejszej Ugody. W przypadku zapłaty Faktycznej Kwoty Rozliczenia po Dniu Ostatecznej Spłaty Kredytobiorca zapłaci Bankowi odsetki od Faktycznej Kwoty Rozliczenia wg stopy odsetek ustawowych za opóźnienie za okres od Dnia Ostatecznej Spłaty do dnia zapłaty.
Środki Kredytobiorcy znajdujące się w Dniu Rozliczenia na rachunku technicznym przeznaczonym do przyjmowania przez Bank od Kredytobiorcy spłat Kredytu („Rachunek Techniczny”) w PLN, Bank przewalutuje na Rachunek Techniczny w EUR po kursie średnim NBP z Dnia Rozliczenia.
W zakresie niezmienionym niniejszą Ugodą Umowa pozostaje w mocy. Ugoda nie stanowi odnowienia w rozumieniu art. 506 k.c.
Dodatkowo Wnioskodawczyni jako kredytobiorca oświadczy przed Bankiem:
Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z części długu (umorzenia) powstaje po jego stronie przychód, który może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym, a przepisy prawa mogą nakładać na Bank obowiązek wypełnienia określonych obowiązków o charakterze podatkowym (np. sporządzenie informacji PIT-11). W związku z tym Kredytobiorca 1 informuje, że urzędem skarbowym właściwym ze względu na jego miejsce zamieszkania jest …, ul. …, …, Kredytobiorca 2 informuje, że urzędem skarbowym właściwym ze względu na jego miejsce zamieszkanie jest …, ul. …, ….
Kredytobiorca 1 oraz Kredytobiorca 2 oświadcza, że chce skorzystać z zaniechania poboru podatku w związku ze spełnieniem warunków opisanych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 z późn. zm. – zwanym dalej „Rozporządzeniem”). Oświadczenie Kredytobiorcy o chęci skorzystania z zaniechania poboru podatku w związku ze spełnieniem warunków opisanych w Rozporządzeniu, stanowi Załącznik nr 3 do Ugody. Jednocześnie, Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku złożenia przez niego oświadczenia o chęci skorzystania z zaniechania poboru podatku w związku ze spełnieniem warunków opisanych w Rozporządzeniu, powstały po jego stronie przychód może podlegać zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.
Ugoda wynika z faktu, że kredyt jest zawarty w EUR, a umowa kredytowa zawiera klauzule uznane za abuzywne, które są podstawą do unieważnienia umowy kredytowej przed sądem. Ugoda zostanie podpisana przez Wnioskodawczynię i Jej męża oraz pełnomocnika reprezentującego Bank.
W wyniku ugody nastąpi „umorzenie” Wnioskodawczyni oraz Jej mężowi (tj. wszystkim kredytobiorcom) części zadłużenia pozostałego do spłaty. Zobowiązanie wobec Banku do spłaty pozostałej części zadłużenia zostanie aktywne dla Wnioskodawczyni i Jej męża wraz z odsetkami z nich wynikającymi. Na kwotę, w stosunku do której Wnioskodawczyni i Jej mąż zostaną zwolnieni z długu, składa się wyłącznie kwota kapitału kredytu.
Kredyt pozostanie nadal denominowany w euro. Kredytobiorca uznaje roszczenie Banku o zapłatę faktycznej kwoty rozliczenia zobowiązuje się do jej spłaty do dnia ostatecznej spłaty w walucie EUR.
W przeszłości Wnioskodawczyni nie korzystała z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu zabezpieczonego hipotecznie i zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe. Mąż Wnioskodawczyni również nie korzystał z takiego umorzenia.
Ponadto, Wnioskodawczyni cytuje oświadczenie podatkowe kredytobiorcy:
„Wyrażenia pisane wielką literą mają znaczenie nadane im w Ugodzie, której załącznik stanowi niniejsze oświadczenie.
W odniesieniu do Umowy, mocą której Bank udzielił Kredytu, składam oświadczenie podatkowe w celu skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z Kredytem, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.102 z późn. zm. – dalej: Rozporządzenie).
Kredytobiorca oświadcza, że:
Środki z Kredytu zostały zaciągnięte w kwocie 775 000,00 PLN na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.”.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym, w przypadku zawarcia ugody z Bankiem i umorzenia części kwoty kapitału kredytu zadłużenia wynikającego z kredytu zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, przy jednoczesnym złożeniu przez Wnioskodawczynię stosownego oświadczenia o treści podanej powyżej, znajdzie zastosowanie zwolnienie z poboru podatku na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
Pani stanowisko w sprawie
Wnioskodawczyni uważa, że w przedstawionym stanie faktycznym przychód z tytułu umorzenia części kwoty kapitału kredytu hipotecznego będzie podlegał zaniechaniu poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 z późn. zm.).
Wnioskodawczyni spełnia warunki zastosowania zwolnienia, ponieważ:
kredyt hipoteczny został zaciągnięty na własne cele mieszkaniowe – umowa, na podstawie której Bank udzielił przedmiotowego kredytu spełnia wszystkie warunki definicji kredytu mieszkaniowego zgodnie z Dz.U.2024.102 z dnia 24 grudnia 2024 r. § 3.3.,
Wnioskodawczyni faktycznie zamieszkiwała w kredytowanej nieruchomości od listopada 2009 r. do sierpnia 2015 r.,
Wnioskodawczyni złoży oświadczenie wymagane przez ww. rozporządzenie.
Zdaniem Wnioskodawczyni, brak zamieszkiwania w nieruchomości w dacie zawarcia ugody nie wykluczy zastosowania zwolnienia.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Reguły dotyczące opodatkowania
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
· dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
· dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
Źródła przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są: inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
Umorzenie wierzytelności
Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.
Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Poprawność powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2633/10, w którym Sąd wskazał, że „gdy dochodzi do umorzenia wierzytelności przez kredytodawcę nie jest istotne, czy u podstaw uzyskanego nieodpłatnego świadczenia leży umowa o zwolnienie z długu, czy też decyzja wierzyciela o rezygnacji z dochodzenia należności. Zasadnicze znaczenie ma bowiem to, że w następstwie takich zdarzeń dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku spłaty zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym przychód stanowiący równowartość umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już świadczyć na rzecz wierzyciela. Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia należności prowadzi więc do powstania przychodu, podobnie jak w przypadku zawarcia umowy o zwolnienie z długu, albowiem w każdym z tych przypadków po stronie dłużnika ustaje obowiązek spełnienia świadczenia. Należy bowiem zauważyć, że pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” obejmuje wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”.
Skoro zatem, w wyniku ugody z Bankiem nastąpi zwolnienie Pani z długu (umorzenie Pani zadłużenia z tytułu kredytu), tj. wszelkich wierzytelności Banku wynikających z umowy kredytu i Pani to zwolnienie z długu przyjmie, to wskutek zmniejszenia Pani zobowiązań wobec Banku (umorzenia zadłużenia w zakresie części pozostałego do spłaty salda kredytu), po Pani stronie nastąpi przysporzenie majątkowe.
Tym samym, kwota wierzytelności z tytułu zaciągniętego … czerwca 2009 r. kredytu mieszkaniowego, która zostanie Pani umorzona przez Bank, będzie stanowić dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zaniechanie poboru podatku
Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. 2024 r. poz. 102 ze zm.):
1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:
a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
1) jednego gospodarstwa domowego albo
2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
Z kolei § 3 ww. rozporządzenia zmieniony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912), które weszło w życie 24 grudnia 2024 r. stanowi, że:
1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone w ust. 1.
Z kolei § 4 ww. rozporządzenia zmieniony ww. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. stanowi, że:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
W myśl natomiast § 4a ww. rozporządzenia dodanego rozporządzeniem zmieniającym z dnia 20 grudnia 2024 r.:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w § 3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia). Kwota ww. wierzytelności może przy tym obejmować kapitał, odsetki, a także prowizje oraz poniesione opłaty niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i dotyczył jednej inwestycji mieszkaniowej.
Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
Zgodnie z przedstawionym przez Panią opisem zdarzenia przyszłego, w 2009 r. zawarła Pani wraz z mężem w Banku umowę o kredyt hipoteczny, którego celem było:
W literze a) art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostało wymienione m.in. nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Zatem udzielony Pani kredyt w części, która odpowiada wydatkom poniesionym na nabycie na rynku wtórnym lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, wypełnia przesłanki do uznania go za kredyt mieszkaniowy, o którym mowa w ww. rozporządzeniu Ministra Finansów.
Odnosząc się natomiast do części kredytu zaciągniętego na refinansowanie kosztów zakupu ww. lokalu mieszkalnego na rynku wtórnym, należy wyjaśnić, że zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest zdarzeniem rozumianym jako operacja pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel. Pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame.
Pojęcie kredyt refinansowy implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu, aby później możliwym było zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę. Zatem, czynność refinansowania wpłaconego zadatku na zakup lokalu mieszkalnego oraz opłat notarialnych kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia kredytu refinansowego. Otóż kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości aktualnie posiadanej nieruchomości.
Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie, pierwotnie wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny cel. Środki z kredytu na refinansowanie, poniekąd zastępują środki uprzednio wydatkowane z własnych zasobów.
Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie do kredytu mieszkaniowego i kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast przepis ten nie odnosi się do kredytów hipotecznych zaciągniętych na refinansowanie środków własnych poniesionych na zakup lokalu mieszkalnego. Tego rodzaju wydatek nie został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem w Pani sprawie, do kwoty kredytu stanowiącej refinansowanie kosztów poniesionych na zakup lokalu mieszkalnego, nie będą miały zastosowania przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
Reasumując stwierdzić należy, że umorzenie przez Bank części kwoty kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2009 r., stanowić będzie dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Jednakże, do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego od kwoty umorzonej wierzytelności w części, w jakiej kwota kredytu zaciągnięta na finansowanie zakupu na rynku wtórnym lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu hipotecznego, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Będzie Pani bowiem spełniać wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania w odniesieniu do tej części umorzonego kredytu.
Natomiast, przychodem niekorzystającym z zaniechania na podstawie ww. rozporządzenia Ministra Finansów, od którego powinna Pani zapłacić podatek dochodowy, będzie kwota umorzonej wierzytelności, która będzie odpowiadała części kredytu hipotecznego, w jakiej został on zaciągnięty na refinansowanie kosztów poniesionych przez Panią na przedmiotowy lokal mieszkalny związanych z jego zakupem. Zatem od tej części umorzonej kwoty, w jakiej zgodnie z powyższymi wyjaśnieniami będzie stanowiła dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, powinna Pani zapłacić podatek dochodowy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, iż interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (np. współkredytobiorcy – Pani męża).
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo