Interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.90.2026.2.KR

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismami złożonymi 26 lutego 2026 r. i 26 marca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)

W 2023 r. wspólnie z ówczesnym partnerem nabyła Pani lokal mieszkalny położony (…) wraz z przysługującymi do niego udziałami w gruncie.

Lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, składał się z dwóch pokoi, kuchni, łazienki oraz przedpokoju, o powierzchni użytkowej (…) m², położony na trzeciej kondygnacji (drugim piętrze) budynku przy ul. (…) (kod pocztowy (…)), gmina (…), powiat (…), województwo (…). Dla lokalu Sąd Rejonowy (…), (…), prowadzi księgę wieczystą nr (…).

Z własnością lokalu związany był współudział w prawie użytkowania wieczystego w udziałach wynoszących po (…) części każde z nich (udziały w prawie nr (…) i nr (…)), działki gruntu nr (…) o powierzchni 0,6177 ha, oznaczonej jako Bp - zurbanizowane tereny niezabudowane, obręb ewidencyjny (…), położonej (…), gmina (…), powiat (…), województwo (…), której właścicielem jest Gmina (…). Dla wskazanej nieruchomości gruntowej oddanej w użytkowanie wieczyste Sąd Rejonowy (…), (…), prowadzi księgę wieczystą nr (…).

Udział w wyżej wskazanym lokalu mieszkalnym przysługiwał Pani w wysokości 1/2 części oraz działce gruntowej nr (…) przysługiwał Pani w wysokości (…) ((…) przysługiwało również byłemu partnerowi).

Umowa sprzedaży oraz oświadczenia o ustanowieniu hipoteki (Repertorium A nr (…)) zostały zawarte w dniu 27 września 2023 r. w Kancelarii Notarialnej (…), ul. (…).

Zakup nieruchomości został sfinansowany kredytem hipotecznym udzielonym przez bank (…) z siedzibą w (…), w państwie członkowskim Unii Europejskiej (Rzeczpospolita Polska), na podstawie umowy o kredyt nr (…) z dnia 14 września 2023 r.

Z umowy kredytowej wynikało, iż wszyscy kredytobiorcy, tj. Pani oraz Pani były partner, ponosiliście solidarną odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z zawartej umowy kredytu hipotecznego. W związku z udzieleniem kredytu bank utworzył rachunek bankowy przypisany do przedmiotowego kredytu, którego byliście współposiadaczami.

Decydując się na zaciągnięcie kredytu hipotecznego, Pani oraz Pani były partner wnieśliście wkład własny, który został pokryty przez każdego z Państwa w równych częściach, tj. po (…) zł.

Zgodnie z zapisami aktu notarialnego sprzedający potwierdzili otrzymanie kwoty (…) zł tytułem zadatku. Następnie każdy z kupujących zobowiązany był do dokonania wpłaty kwoty (…) zł na rachunek bankowy sprzedających; pierwszy przelew w wysokości (…) zł został zrealizowany w dniu zawarcia umowy, natomiast drugi - w dniu następnym.

W procesie zakupu nieruchomości Pani oraz Pani były partner korzystaliście również z usług agenta nieruchomości pośredniczącego w sprzedaży lokalu, którego wynagrodzenie wynosiło (…) zł. Z uwagi na fakt, iż w czasie zakupu Pani oraz Pani były partner pozostawaliście w związku partnerskim i prowadziliście wspólny budżet domowy, dwa przelewy w kwocie po (…) zł - zarówno w Pani imieniu, jak i w imieniu partnera - zostały wykonane z Pani rachunku bankowego. Natomiast z rachunku bankowego partnera została uiszczona kwota zadatku oraz opłata za usługi agenta nieruchomości.

W konsekwencji rzeczywisty wkład finansowy z Pani strony w zakup nieruchomości wyniósł (…) zł tytułem wkładu własnego oraz (…) zł tytułem połowy wynagrodzenia agenta nieruchomości, poniesionego w celu nabycia przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

W 2025 r. doszło do zakończenia Pani oraz Pani byłego partnera związku, przy czym wspólnie ustaliliście, iż były partner pozostanie w przedmiotowym lokalu mieszkalnym. W okresie wspólnego zamieszkiwania Pani oraz Pani były partner przeprowadziliście remont mieszkania oraz dokonaliście wymiany części wyposażenia i sprzętów, których koszty ponosiliście w równych częściach, korzystając ze wspólnego budżetu domowego. W ramach tych wydatków zakupiona została również sofa na raty na Pani nazwisko w Banku (…), przy czym koszty spłaty rat były faktycznie ponoszone przez obie strony po połowie. Po rozstaniu strony uwzględniły Pani finansowy wkład w przeprowadzony remont lokalu, który łącznie z wniesionym przez Panią wkładem własnym do kredytu hipotecznego oraz poniesionymi przez Panią kosztami usług agenta nieruchomości związanymi z nabyciem mieszkania został określony na kwotę (…) zł.

W dniu 18 marca 2025 r. w Kancelarii Notarialnej (…), przy ul. (…), została zawarta przedwstępna umowa zniesienia współwłasności oraz umowa darowizny (Repertorium A nr (…)). Następnie, w dniu 29 maja 2025 r., w tej samej kancelarii notarialnej strony zawarły umowę zniesienia współwłasności oraz umowę darowizny (Repertorium A nr (…)). W wyniku zawarcia wskazanych umów została Pani wykreślona z księgi wieczystej lokalu mieszkalnego nr (…) oraz z księgi wieczystej nieruchomości gruntowej nr (…).

Zgodnie z dokonanymi ustaleniami przekazała Pani byłemu partnerowi darowiznę w postaci przysługującego Pani udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu (Pani części udziału), którego wartość została określona na kwotę (…) zł.

Jednocześnie strony dokonały zniesienia współwłasności lokalu mieszkalnego zgodnie z § 4 pkt 2 aktu notarialnego, w którym oświadczyły, iż: „niniejsza umowa zniesienia współwłasności zostaje dokonana tytułem odpłatnym, tj. ze spłatą ze strony (…) na rzecz (…) w wysokości (…) złotych, która zostanie zapłacona przez (…) na rzecz (…) przelewem na wskazany przez nią rachunek bankowy”, co odpowiadało wcześniej dokonanym między stronami rozliczeniom finansowym.

Przeniesienie przysługującego Pani udziału w wyżej wskazanym lokalu mieszkalnym na rzecz byłego partnera nastąpiło w zamian za przejęcie przez niego całości zadłużenia wynikającego z wyżej wskazanego kredytu hipotecznego zaciągniętego wspólnie przez obie strony, zwolnienie Pani z długu oraz wystąpienie przez Panią z umowy kredytowej, a także w zamian za dokonanie na Pani rzecz spłaty w kwocie (…) zł, w której zawarta była kwota wniesionego przez Panią wkładu własnego, tj. (…) zł, opłata za usługi agenta nieruchomości, tj. (…) zł, oraz zakup sprzętów i remont mieszkania (…) zł.

Warunkiem zwolnienia Pani z zobowiązania kredytowego wobec banku, poprzez jego przejęcie przez byłego partnera, było przeniesienie na jego rzecz przysługującego Pani udziału w prawie własności wyżej wskazanego lokalu mieszkalnego, dokonane w drodze zawarcia umowy zniesienia współwłasności oraz umowy darowizny (Repertorium A nr (…)).

Po ustaniu związku Pani oraz Pani byłego partnera oraz dokonaniu przeniesienia zobowiązania kredytowego wyłącznie na byłego partnera, utworzony na rzecz kredytu hipotecznego rachunek bankowy został również przepisany na jego rzecz jako jedynego posiadacza (aneks do umowy rachunku bankowego (…), z dnia 3 czerwca 2025 r.).

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1.  Czy kwota (…) zł otrzymana przez Panią tytułem spłaty w związku ze zniesieniem współwłasności lokalu mieszkalnego, stanowiąca zwrot poniesionych przez Panią nakładów (wkładu własnego, kosztów pośrednictwa oraz kosztów remontu), podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy w związku z otrzymaniem wskazanej kwoty (…) zł w ramach odpłatnego zniesienia współwłasności powstaje po Pani stronie obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC), czy też obowiązek ten ciąży wyłącznie na osobie nabywającej udział ponad dotychczasowy stan współwłasności?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych (pytanie nr 2) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pani stanowisko w sprawie

Ad 1

W Pani ocenie, kwota (…) zł otrzymana przez Panią tytułem spłaty w związku ze zniesieniem współwłasności lokalu mieszkalnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ stanowi wyłącznie zwrot poniesionych przez Panią nakładów i nie powoduje realnego przysporzenia majątkowego.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpłatne zbycie nieruchomości lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat od nabycia stanowi źródło przychodu. Ma Pani świadomość, że zniesienie współwłasności ze spłatą mieści się formalnie w tym źródle przychodu.

Jednocześnie jednak, zgodnie z art. 30e ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podlega wyłącznie dochód, rozumiany jako różnica pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia a kosztami jego uzyskania. Z kolei art. 22 ust. 6c ww. ustawy wskazuje, że kosztami uzyskania przychodu są udokumentowane koszty nabycia nieruchomości oraz nakłady zwiększające jej wartość.

Otrzymana przez Panią kwota (…) zł:

-     odpowiada wartości faktycznie poniesionego przez Panią wkładu własnego,

-     obejmuje poniesione przez Panią koszty pośrednictwa w nabyciu nieruchomości,

-     uwzględnia poniesione przez Panią nakłady na remont i wyposażenie,

-     nie przekracza wartości Pani ekonomicznego udziału w nieruchomości,

-     nie stanowi wynagrodzenia przewyższającego poniesione wydatki.

W rezultacie nie uzyskała Pani żadnego zysku ani nadwyżki ponad poniesione koszty. Otrzymana kwota stanowi wyłącznie rozliczenie i zwrot poniesionych przez Panią nakładów.

W Pani ocenie, w opisanej sytuacji nie powstaje dochód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym brak jest podstaw do ustalenia zobowiązania podatkowego z tego tytułu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 2023 r. nabyła Pani wspólnie z ówczesnym partnerem lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość wraz z przysługującymi do niego udziałami w gruncie. Z własnością lokalu związany był współudział w prawie użytkowania wieczystego w udziałach wynoszących po (…) części działki gruntu nr (…) każde z nich. Udział w wyżej wskazanym lokalu mieszkalnym przysługiwał Pani w wysokości 1/2 części oraz działce gruntowej nr (…) przysługiwał Pani w wysokości (…) ((…) przysługiwało również byłemu partnerowi). Zakup nieruchomości został sfinansowany kredytem hipotecznym udzielonym przez bank na podstawie umowy o kredyt z 2023 r. Z umowy kredytowej wynikało, iż wszyscy kredytobiorcy, tj. Pani oraz Pani były partner, ponosiliście solidarną odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z zawartej umowy kredytu hipotecznego. Decydując się na zaciągnięcie kredytu hipotecznego, Pani oraz Pani były partner wnieśliście wkład własny, który został pokryty przez każdego z was w równych częściach, tj. po (…) zł. Zgodnie z zapisami aktu notarialnego sprzedający potwierdzili otrzymanie kwoty (…) zł tytułem zadatku. Następnie każdy z kupujących zobowiązany był do dokonania wpłaty kwoty (…) zł na rachunek bankowy sprzedających; pierwszy przelew w wysokości (…) zł został zrealizowany w dniu zawarcia umowy, natomiast drugi - w dniu następnym. W procesie zakupu nieruchomości Pani oraz Pani były partner korzystaliście również z usług agenta nieruchomości pośredniczącego w sprzedaży lokalu, którego wynagrodzenie wynosiło (…) zł. Z uwagi na fakt, iż w czasie zakupu Pani oraz Pani były partner pozostawaliście w związku partnerskim i prowadziliście wspólny budżet domowy, dwa przelewy w kwocie po (…) zł - zarówno w Pani imieniu, jak i w imieniu partnera - zostały wykonane z Pani rachunku bankowego. Natomiast z rachunku bankowego partnera została uiszczona kwota zadatku oraz opłata za usługi agenta nieruchomości. W konsekwencji rzeczywisty wkład finansowy z Pani strony w zakup nieruchomości wyniósł (…) zł tytułem wkładu własnego oraz (…) zł tytułem połowy wynagrodzenia agenta nieruchomości, poniesionego w celu nabycia przedmiotowego lokalu mieszkalnego. W 2025 r. doszło do zakończenia Pani oraz Pani byłego partnera związku, przy czym wspólnie ustaliliście, iż były partner pozostanie w przedmiotowym lokalu mieszkalnym. Po rozstaniu strony uwzględniły Pani finansowy wkład w przeprowadzony remont lokalu, który łącznie z wniesionym przez Panią wkładem własnym do kredytu hipotecznego oraz poniesionymi przez Panią kosztami usług agenta nieruchomości związanymi z nabyciem mieszkania został określony na kwotę (…) zł. W dniu 18 marca 2025 r. została zawarta przedwstępna umowa zniesienia współwłasności oraz umowa darowizny. Następnie, w dniu 29 maja 2025 r. strony zawarły umowę zniesienia współwłasności oraz umowę darowizny. W wyniku zawarcia wskazanych umów została Pani wykreślona z księgi wieczystej lokalu mieszkalnego oraz z księgi wieczystej nieruchomości gruntowej. Zgodnie z dokonanymi ustaleniami przekazała Pani byłemu partnerowi darowiznę w postaci przysługującego Pani udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu (Pani części udziału), którego wartość została określona na kwotę (…) zł. Jednocześnie strony dokonały zniesienia współwłasności lokalu mieszkalnego zgodnie z § 4 pkt 2 aktu notarialnego, w którym oświadczyły, iż: „niniejsza umowa zniesienia współwłasności zostaje dokonana tytułem odpłatnym, tj. ze spłatą ze strony Pani byłego partnera na rzecz Pani w wysokości (…) złotych, która zostanie zapłacona przez Pani byłego partnera na rzecz Pani przelewem na wskazany przez nią rachunek bankowy”, co odpowiadało wcześniej dokonanym między stronami rozliczeniom finansowym. Przeniesienie przysługującego Pani udziału w wyżej wskazanym lokalu mieszkalnym na rzecz byłego partnera nastąpiło w zamian za przejęcie przez niego całości zadłużenia wynikającego z wyżej wskazanego kredytu hipotecznego zaciągniętego wspólnie przez obie strony, zwolnienie Pani z długu oraz wystąpienie przez Panią z umowy kredytowej, a także w zamian za dokonanie na Pani rzecz spłaty w kwocie (…) zł, w której zawarta była kwota wniesionego przeze Panią wkładu własnego, tj. (…) zł, opłata za usługi agenta nieruchomości, tj. (…) zł, oraz zakup sprzętów i remont mieszkania (…) zł. Warunkiem zwolnienia Pani z zobowiązania kredytowego wobec banku, poprzez jego przejęcie przez byłego partnera, było przeniesienie na jego rzecz przysługującego Pani udziału w prawie własności wyżej wskazanego lokalu mieszkalnego, dokonane w drodze zawarcia umowy zniesienia współwłasności oraz umowy darowizny. Po ustaniu związku Pani oraz Pani byłego partnera oraz dokonaniu przeniesienia zobowiązania kredytowego wyłącznie na byłego partnera, utworzony na rzecz kredytu hipotecznego rachunek bankowy został również przepisany na jego rzecz jako jedynego posiadacza (aneks do umowy rachunku bankowego z dnia 3 czerwca 2025 r.).

Stosownie do art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Zgodnie z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 211 Kodeksu cywilnego:

Zatem, przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.

Stosownie do art. 212 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 519 § 1 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z art. 519 § 2 ww. Kodeksu:

Stosownie do art. 521 § 1 Kodeksu cywilnego:

Jak stanowi art. 521 § 2 Kodeksu cywilnego:

Podkreślenia wymaga fakt, że charakterystyczną cechą odpłatnego zbycia jest ekwiwalentność świadczeń stron, przy czym świadczenia stron względem siebie nie muszą mieć tego samego wymiaru ekonomicznego, ustalanego według kryteriów obiektywnych. Wskazać należy, że odpłatne czynności prawne charakteryzują się tym, że każda ze stron uzyskuje jakąś korzyść majątkową (niekoniecznie w postaci pieniężnej). Cechą umów odpłatnych jest to, że świadczenie jednej strony umowy znajduje swój odpowiednik w świadczeniu drugiej strony. Jest to sytuacja, gdy każda ze stron umowy uzyskuje ekwiwalent (równoważnik) dla świadczenia własnego. Nie dochodzi więc w takim przypadku do sytuacji, gdy tylko jedna ze stron odnosi korzyść z dokonanego świadczenia, a świadczenie zbywcy nie odbywa się kosztem uszczuplenia własnego majątku. Niewątpliwie w przypadku zbycia opisanego w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z klasycznym przykładem ekwiwalentności świadczeń. Istotą odpłatnego zbycia jest bowiem to, że zbywca (Pani) dokonując przysporzenia nie czyni tego kosztem własnego majątku, albowiem uzyskuje świadczenie, posiadające określony wymiar materialny, przejawiający się w zwolnieniu Pani ze spłacania kolejnych rat kredytu, a także w wyniku zniesienia współwłasności otrzyma również Pani spłatę w wysokości (…) zł.

Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również inne akty prawne nie zawierają definicji „odpłatnego zbycia” rzeczy lub praw. W celu ustalenia znaczenia tych terminów, należy więc posłużyć się wykładnią językową. Do stwierdzenia powstania przychodu warunkiem koniecznym jest uzyskanie przysporzenia majątkowego. Wskazać należy w tym miejscu na definicję przywołaną w komentarzu do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl której odpłatne zbycie stanowi przeniesienie prawa własności rzeczy lub praw na inną osobę za wynagrodzeniem. Podstawową formą odpłatnego zbycia będzie sprzedaż oraz zamiana. Zgodnie z zasadą swobody umów, odpłatne zbycie może nastąpić także w innej formie.

Zaznaczyć również należy, że „Cena odpłatnego zbycia wyrażona w umowie nie musi być wyrażona w pieniądzu (wartościach pieniężnych). Nie jest bowiem wykluczone, że zapłatą za przeniesienie własności rzeczy lub przeniesienie praw będzie inna forma przysporzenia majątkowego” (A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Podatek dochodowy od osób fizycznych. Komentarz, Lex, 2010, wyd. II).

Tym samym wynagrodzenie można określić nie tylko w pieniądzu, ale także poprzez inne określenie jego wartości, np. zwolnienie z długu, czy potrącenie wzajemnych wymagalnych wierzytelności.

Zatem pod pojęciem „odpłatne zbycie” należy rozumieć nie tylko sprzedaż, ale każdą czynność prawną, w wyniku której dochodzi do przeniesienia prawa własności nieruchomości, jej części lub udziału w niej za odpłatnością (niekoniecznie w formie gotówkowej), a więc co do zasady również zniesienie współwłasności, w następstwie którego współwłaściciel nieruchomości w zamian za nabycie udziału w tej nieruchomości przejmuje dług czy dokonuje spłaty.

Zatem, mając na uwadze powyższe wyjaśnienia w niniejszej sprawie mamy do czynienia z odpłatnym zbyciem udziału w lokalu mieszkalnym, które wyczerpuje dyspozycję przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl bowiem art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:

Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Tym samym określenie „zbycie” odnosi się do wszystkich przypadków przeniesienia własności, nie ogranicza się wyłącznie do sprzedaży, czy zamiany, lecz ma zastosowanie do wszystkich czynności prawnych, których skutkiem jest przeniesienie prawa własności do całej rzeczy lub udziału. Pod pojęciem „odpłatnego zbycia” należy rozumieć zatem każde zdarzenie i każdą czynność prawną, w wyniku których dochodzi do przeniesienia prawa własności nieruchomości (lub udziału w niej) za wynagrodzeniem.

W rozpatrywanej sprawie przeniesienie przez Panią udziału w lokalu mieszkalnym w drodze zniesienia współwłasności na rzecz drugiego współwłaściciela (tj. Pani byłego partnera) w zamian za przejęcie długu i spłatę będzie więc dla Pani odpłatnym zbyciem tego udziału (odpłatnym zniesieniem współwłasności).

Wyjaśnić bowiem należy, że konsekwencją zbycia udziału w nieruchomości w drodze zniesienia współwłasności będzie przejęcie przez drugiego współwłaściciela w całości kredytu hipotecznego zaciągniętego pierwotnie przez współwłaścicieli i zwolnienie podatnika z przypadającej na niego części długu wobec banku oraz dokonanie spłaty na rzecz zbywającego. Przejęcie kredytu, jak również dokonanie spłaty przez drugiego współwłaściciela stanowi formę odpłatności za przeniesienie własności udziału w lokalu mieszkalnym.

Zatem przeniesienie przez Panią w 2025 r. własności udziału w lokalu mieszkalnym na drugiego współwłaściciela w zamian za przejęcie Pani długu i spłatę na Pani rzecz będzie stanowiło źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż dokonane zostało przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (tj. od końca 2023 r.).

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Natomiast w myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przywołany powyżej przepis art. 22 ust. 6c ww. ustawy posługuje się pojęciem kosztu nabycia. Koszt nabycia, co do zasady, określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której podatnik staje się właścicielem (współwłaścicielem) nieruchomości lub prawa. Kosztem nabycia bez wątpienia będzie zatem cena jaką zapłaci nabywca zbywcy za nieruchomość (prawo) będącą przedmiotem sprzedaży, niezależnie od tego czy zakup nieruchomości (prawa) jest sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z oszczędności nabywcy.

Zatem w Pani przypadku kosztem uzyskania przychodu z tytułu zbycia udziału w lokalu mieszkalnym (przeniesienia jego własności na partnera) będzie koszt nabycia przez Panią tego lokalu w wysokości odpowiadającej Pani udziałowi. Bez znaczenia w tym wypadku jest fakt, że część wydatków jakie Pani poniosła na nabycie Pani udziału została zapłacona gotówką, a część sfinansowana kredytem bankowym.

W przedmiotowej sprawie wydatek na wynagrodzenie pośrednika od nieruchomości w części w jakiej został przez Panią poniesiony również może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu jako wydatek związany z nabyciem udziału w nieruchomości.

Jednocześnie wskazuję, że za nakłady poniesione na nieruchomość rozumie się wydatki ulepszające, modernizujące daną nieruchomość, czy też nawet wydatki remontowe, które zwiększają wartość rynkową nieruchomości poczynione w czasie jej posiadania.

Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na mocy art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Z przywołanych powyżej przepisów wynika, że w omawianej sprawie Pani dochodem z tytułu odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym, na podstawie umowy o zniesienie współwłasności, będzie różnica pomiędzy przychodem określonym na podstawie art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi na podstawie art. 22 ust. 6c ww. ustawy.

Skoro zwolnienie z długu jest formą odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części, to wartość długu z dnia dokonania zniesienia współwłasności, z którego zostanie Pani zwolniona będzie elementem (częścią) wynagrodzenia za przeniesienie prawa własności udziału w nieruchomości (lokalu mieszkalnym) – odpowiednikiem części ceny. Przychodem Pani będzie również kwota spłaty.

Nie sposób zgodzić się z Pani stanowiskiem, zaprezentowanym we wniosku, że kwota (…) zł otrzymana przez Panią tytułem spłaty w związku ze zniesieniem współwłasności lokalu mieszkalnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ stanowi wyłącznie zwrot poniesionych przez Panią nakładów i nie powoduje realnego przysporzenia majątkowego.

Powtórzyć należy, że w rozpatrywanej sprawie przeniesienie przez Panią udziału w lokalu mieszkalnym w drodze zniesienia współwłasności na rzecz drugiego współwłaściciela – będzie dla Pani odpłatnym zbyciem tego udziału (odpłatnym zniesieniem współwłasności), które wyczerpuje dyspozycję przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Konsekwencją zbycia udziału w lokalu mieszkalnym w drodze zniesienia współwłasności jest przejęcie przez drugiego współwłaściciela w całości kredytu hipotecznego zaciągniętego pierwotnie przez współwłaścicieli i dokonanie spłaty na Pani rzecz. Przejęcie kredytu i dokonanie spłaty przez drugiego współwłaściciela stanowi formę odpłatności za przeniesienie własności udziału w nieruchomości.

Zatem, dokonanie zniesienia współwłasności lokalu mieszkalnego, w wyniku którego przeniosła Pani udział w lokalu mieszkalnym na rzecz drugiego współwłaściciela (Pani byłego partnera) w zamian za m.in. spłatę stanowi formę odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym.

Podsumowując, przeniesienie przez Panią nabytego w 2023 r. udziału w lokalu mieszkalnym na rzecz drugiego współwłaściciela (Pani byłego partnera) w zamian za zwolnienie z długu oraz spłatę w związku ze zniesieniem współwłasności dokonanym w 2025 r. stanowi dla Pani źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z którego dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ust. 1 ww. ustawy.

Podstawą obliczenia podatku dochodowego będzie dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia, czyli ceną określoną w umowie o zniesienie współwłasności (wartość długu, z którego Pani została zwolniona oraz kwota otrzymanej spłaty), pomniejszoną o ewentualnie poniesione przez Panią koszty odpłatnego zbycia, a kosztami uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy (w szczególności poniesioną w 2023 r. przez Panią ceną nabycia przedmiotowego udziału w lokalu mieszkalnym, poniesionym przez Panią wynagrodzeniem pośrednika nieruchomości oraz poniesionymi przez Panią wydatkami remontowymi, które zwiększyły wartość rynkową nieruchomości poczynionymi w czasie jej posiadania).

Wobec tego, Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.