Małżeństwo zaciągnęło w 2008 roku kredyt mieszkaniowy w frankach szwajcarskich na budowę domu, zabezpieczony hipoteką. Umowa zawierała wady prawne, co doprowadziło do sporu z bankiem. Strony planują zawrzeć ugodę w 2025 roku, na mocy której kredyt zostanie przeliczony na…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
9 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1) Zainteresowana będąca stroną postępowania:…
2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:…
Opis zdarzenia przyszłego
Zainteresowana będąca stroną postępowania oraz Zainteresowany niebędący stroną postępowania (dalej: „Zainteresowani”) są małżeństwem objętym ustawową wspólnością majątkową. W dniu „30 sierpnia 200 r.” Zainteresowani zawarli z bankiem … (dalej: „Bank”), umowę kredytu mieszkaniowego …, denominowaną kursem franka szwajcarskiego, w wysokości 35 404,70 CHF, aneksowaną w dniu 19 września 2007 r. do wysokości 66 694,64 CHF (dalej: „Umowa”). Bank, z którym zawarli Umowę jest podmiotem, którego działalność podlegała nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
Kredyt przeznaczony został na dokończenie budowy domu znajdującego się w stanie surowym. Przedmiotowy kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Nieruchomość będąca przedmiotem kredytowania położona jest w Polsce. W celu zabezpieczenia spłaty kredytu na nieruchomości będącej przedmiotem kredytowania ustanowiono hipotekę umowną zwykłą w wysokości 66 694,64 CHF oraz hipotekę umowną kaucyjną w wysokości 33 350,00 CHF. Zgodnie z zawartą Umową Zainteresowani odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie.
Zważywszy, że Umowa, na podstawie której udzielony został kredyt obarczona była wadami prawnymi w szczególności zawierała postanowienia nieuzgodnione indywidualnie z Zainteresowanymi, które kształtowały Ich prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając Ich interesy, wystąpili Oni przeciwko Bankowi z roszczeniami dotyczącymi zwrotu zapłaconych rat kredytu oraz stwierdzenia nieważności Umowy. W toku prowadzonego sporu Strony (Zainteresowani oraz Bank) zgodnie wyraziły wolę jego polubownego zakończenia i zamierzają zawrzeć ugodę (dalej: „Ugoda”). Strony planują zawrzeć Ugodę w 2025 r. Celem Ugody ma być zakończenie sporu oraz uchylenie stanu niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy, na podstawie której udzielony został kredyt. W związku z zawarciem Ugody, Zainteresowani mają odstąpić od dochodzenia od Banku roszczeń objętych sporem oraz innych wywodzonych z zarzutu nieważności Umowy lub niedozwolonego charakteru postanowień Umowy, w zamian za zmianę postanowień Umowy w zakresie zobowiązań Zainteresowanych. Ze względu na przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym zmianę Umowy, na podstawie której udzielony został kredyt, w tym w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej, zgodnym zamiarem Stron będzie również zaniechanie dochodzenia w przyszłości roszczeń w zakresie związanym z postanowieniami dotyczącymi zawarcia i wykonywania Umowy w walucie obcej w brzmieniu sprzed zmiany Umowy dokonanej Ugodą. Na podstawie Ugody Strony postanowią, że kredyt udzielony na podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy stanowił kredyt złotowy. Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską, w wyniku przeprowadzonych negocjacji Strony uzgodniły, że pozostałe do spłaty zadłużenie Zainteresowanych wobec Banku z tytułu Umowy, na dzień zawarcia Ugody wyniesie 0 zł. W Ugodzie Strony postanowią, że Bank nie będzie zgłaszał roszczeń w stosunku do Zainteresowanych w związku z Umową. Jednocześnie Bank odstąpi od naliczania odsetek bieżących należnych z tytułu spłaty ostatniej raty. Tym samym Strony postanowią, że Kredyt udzielony na podstawie Umowy został spłacony w całości. Mocą Ugody Bank zwolni Zainteresowanych z długu (umorzy zadłużenie). Zgodnie z Ugodą na kwotę zwolnienia z długu składać się będzie zadłużenie z następującego tytułu: kapitału, odsetek skapitalizowanych, odsetek zapadłych niespłaconych, odsetek od zadłużenia przeterminowanego, odsetek zawieszonych, odsetek bieżących. Dodatkowo Bank zwolni Zainteresowanych z długu w części stanowiącej wysokość kosztów i opłat związanych z Umową.
Niezależnie od wartości umorzonego długu na podstawie Ugody Zainteresowani otrzymają od Banku tzw. kwotę dodatkową (dalej: „Kwota Dodatkowa)”. Wysokość Kwoty Dodatkowej została ustalona w procesie indywidualnych negocjacji z Bankiem. Na skutek dokonania zwrotu Kwoty Dodatkowej – w łącznym rozliczeniu Umowy i Ugody – nie dojdzie do sytuacji, w której Zainteresowani uiścili na rzecz Banku kwotę niższą aniżeli kwota finansowania otrzymana od Banku w złotówkach (kwota kapitału Kredytu). Środki kredytu (kwota Kapitału Kredytu) według Banku wynosiły 152 937,13 zł. Od początku trwania Umowy Zainteresowani uiścili na rzecz Banku w związku z zawartą Umową kwotę 206 019,56 zł (suma rat kapitałowych oraz odsetkowych). Różnica pomiędzy kwotą kapitału Kredytu w złotówkach oraz sumą dokonanych wpłat wynosi zatem 53 082,43 zł. Środki otrzymane przez Zainteresowanych tytułem Kwoty Dodatkowej mają wynieść 53 082,43 zł. Kwota Dodatkowa nie stanowi zatem realnego przysporzenia dla Zainteresowanych i będzie zwrotem dokonanych przez Zainteresowanych spłat rat kapitału i odsetek. Ugoda ma zostać zawarta przez oboje Kredytobiorców.
Kredyt, o którym mowa we wniosku został zaciągnięty na cele, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163). Kredyt został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej. Zainteresowani nie korzystali z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu/pożyczki zabezpieczonej hipoteką, przeznaczonej na cel, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy.
Koszty i opłaty związane z umową to koszty monitów, wezwań, opłaty za wydanie dokumentów.
W przypadku Zainteresowanych brak jest ww. kosztów i opłat i w konsekwencji w Ugodzie wskazana zostanie kwota 0 zł. Jednakże z uwagi na fakt, że ugoda zawierana jest na bankowym formularzu - wzorcu, Bank zawarł tego rodzaju postanowienie w treści Ugody.
Pytania
Czy w opisanej sytuacji Zainteresowani mogą skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od kwoty umorzonego Ugodą kredytu hipotecznego (zaciągniętego w dniu 30 sierpnia 2008 r. w banku … umową kredytu mieszkaniowego …) na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
Czy w związku z otrzymaniem kwoty dodatkowej na podstawie Ugody po stronie Zainteresowanych powstanie przychód podatkowy w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21,52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
dochodów, od których zaniechano poboru podatku na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej.
W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:
Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Z uwagi na wyróżnienie przez ustawodawcę przychodów o charakterze niepieniężnym, uznaje się, że przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy jest nie tylko uzyskanie przez podatnika nowych aktywów, ale także zmniejszenie jego pasywów.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie, za które się nie płaci, bezpłatne”. Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu. Nieodpłatne świadczenie w znaczeniu prawa podatkowego obejmuje nie tylko świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony), ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne oraz gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku mające konkretny wymiar finansowy.
Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, źródłami przychodów są: - inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę w przytoczonym już wcześniej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.
Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
Kwestia zaniechania podatku od kwoty umorzonych wierzytelności - które to umorzenie ma miejsce od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2026 r. - została uregulowana w § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.), zgodnie z którym:
Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
(…)
Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że, zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
W myśl § 3 ww. rozporządzenia:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone w ust. 1.
Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) w zw. z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to prawo należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.
W realiach niniejszej sprawy Zainteresowani zawrą z Bankiem (którego działalność podlegała nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym), umowę kredytu mieszkaniowego denominowaną kursem franka szwajcarskiego. Kredyt został zaciągnięty i przeznaczony na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Zainteresowani nie korzystali z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu/pożyczki zabezpieczonej hipoteką, przeznaczonej na cel, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W celu zabezpieczenia spłaty kredytu na nieruchomości będącej przedmiotem kredytowania ustanowiono zabezpieczenie hipoteczne. Zgodnie z zawartą Umową Zainteresowani odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie. Umowa, na podstawie której udzielony został kredyt obarczona była wadami prawnymi, w szczególności zawierała postanowienia nieuzgodnione indywidualnie z Zainteresowanymi. Zainteresowani wystąpili zatem przeciwko Bankowi z roszczeniami dotyczącymi zwrotu zapłaconych rat kredytu oraz stwierdzenia nieważności Umowy. W toku prowadzonego sporu Zainteresowani oraz Bank zamierzają zawrzeć ugodę. Celem Ugody ma być zakończenie sporu oraz uchylenie stanu niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy, na podstawie której udzielony został kredyt.
Na podstawie Ugody Strony postanowią, że kredyt udzielony na podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy stanowił kredyt złotowy. Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską, w wyniku przeprowadzonych negocjacji Strony uzgodniły, że pozostałe do spłaty zadłużenie Zainteresowanych wobec Banku z tytułu Umowy, na dzień zawarcia Ugody wyniesie 0 zł. Mocą Ugody Bank zwolni Zainteresowanych z długu (umorzy zadłużenie). Zgodnie z Ugodą na kwotę zwolnienia z długu składać się będzie zadłużenie z następującego tytułu: kapitału, odsetek skapitalizowanych, odsetek zapadłych niespłaconych, odsetek od zadłużenia przeterminowanego, odsetek zawieszonych, odsetek bieżących.
Dodatkowo Bank zwolni Zainteresowanych z długu w części stanowiącej wysokość kosztów i opłat związanych z Umową. Niezależnie od wartości umorzonego długu na podstawie Ugody Zainteresowani otrzymają od Banku tzw. Kwotę Dodatkową. Na skutek dokonania zwrotu Kwoty Dodatkowej - w łącznym rozliczeniu Umowy i Ugody - nie dojdzie do sytuacji, w której Zainteresowani uiścili na rzecz Banku kwotę niższą aniżeli kwota finansowania otrzymana od Banku w złotówkach (kwota kapitału Kredytu). Środki kredytu (kwota Kapitału Kredytu) według Banku wynosiły 152 937,13 zł. Od początku trwania Umowy Zainteresowani uiścili na rzecz Banku w związku z zawartą Umową kwotę 206 019,56 zł (suma rat kapitałowych oraz odsetkowych). Różnica pomiędzy kwotą kapitału Kredytu w złotówkach oraz sumą dokonanych wpłat wynosi zatem 53 082,43 zł. Środki otrzymane przez Zainteresowanych tytułem Kwoty Dodatkowej mają wynieść 53 082,43 zł. Kwota dodatkowa będzie zwrotem dokonanych przez Zainteresowanych spłat rat kapitału i odsetek.
Ww. Ugoda ma zostać zawarta przez oboje Kredytobiorców, zostanie podpisana w 2025 r.
Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że umorzona przez bank wierzytelność z tytułu kredytu zaciągniętego 29 marca 2007 r. stanowić będzie dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
Przechodząc do kwestii zaniechania poboru podatku dochodowego podkreślić jeszcze raz należy, że istotnym jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, w przypadku Zainteresowanych zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych będzie miało zastosowanie na zasadach wynikających z § 1 ww. rozporządzenia w odniesieniu do całości kwoty umorzenia wierzytelności wskazanej w Ugodzie.
Z kolei otrzymanie przez Zainteresowanych wynikającej z zawartej Ugody kwoty dodatkowej w wysokości 53 082,43 zł, która będzie zwrotem dokonanych przez Zainteresowanych spłat rat kapitału i odsetek ponad otrzymany kapitał (stanowi po przeliczeniu kredytu na walutę polską różnicę pomiędzy kwotą kapitału Kredytu w złotówkach oraz sumą dokonanych wpłat), nie spowoduje dodatkowego przysporzenia majątkowego po stronie Zainteresowanych. Tym samym, w związku z wypłatą przez bank opisanej Kwoty Dodatkowej, po stronie Zainteresowanych nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji nie wystąpi również obowiązek zapłaty podatku z tego tytułu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pani … (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo