Wnioskodawczyni, wraz z rodzeństwem, nabyła współwłasność nieruchomości w 2014 r. w wyniku zniesienia współwłasności po rodzicach. W 2024 r. sąd zniósł współwłasność, przyznając jedną działkę bratu, a drugą wnioskodawczyni i siostrze, z zrzeczeniem się przez brata udziału bez dopłat. W 2025 r. wnioskodawczyni…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
7 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 12 stycznia 2026 r. (data wpływu 12 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W 2014 r. …, … oraz … (rodzeństwo) zostali współwłaścicielami - każdy w udziale 1/3 części - zabudowanej nieruchomości położonej w …, przy ul. …, składającej się z działki o numerze ewidencyjnym …, (obręb …), o powierzchni … . Działka jest zabudowana dwoma niezależnymi budynkami jednorodzinnymi oznaczonymi numerami porządkowymi … i …. Wówczas dla nieruchomości tej Sąd Wieczystoksięgowy prowadził księgę wieczystą nr … . Uzyskali oni prawo własności do tej nieruchomości w ramach zniesienia współwłasności przez pozostałych współwłaścicieli: ich sióstr (… i …) oraz ojca (…), czego dowodem jest akt notarialny z dnia … grudnia 2014 r., Repertorium A nr …. W ramach tego samego aktu Wnioskodawczyni, … i … ustanowili na rzecz ojca … - dożywotnią i nieodpłatną służebność osobistą mieszkania. Ojciec mieszkał w domu znajdującym się na następnie wydzielonej działce nr …, aż do swojej śmierci w listopadzie 2023 r.
19 czerwca 2023 r. uprawniony geodeta sporządził mapę z projektem podziału przedmiotowej nieruchomości na dwie nieruchomości numerach: … i …. 7 lipca 2023 r. mapa ta została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za numerem … .
4 lipca 2024 r. Sąd Rejonowy … w …, sygn. akt …, zniósł współwłasność ww. nieruchomości w taki sposób, że:
- wyodrębnioną działkę … przyznał na wyłączną własność …,
- wyodrębnioną działkę nr … przyznał na współwłasność w udziałach po 1/2 części na rzecz … i Wnioskodawczyni. Brat … zrzekł się prawa współwłasności ww. nieruchomości na rzecz sióstr w zgodzie i bez obowiązku spłaty lub dopłat,
- Sąd ustalił, że zniesienie współwłasności następuje bez obowiązku spłat i dopłat pomiędzy wszystkimi współwłaścicielami.
17 lipca 2025 r. Wnioskodawczyni i Jej siostra sprzedały - każda swoje udziały wynoszące po 1/2 części działki … - … (ich siostrze) i jej mężowi …za łączną cenę 1100000 zł - akt notarialny Repertorium A nr ….
W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że działka nr … została zakupiona przez Jej rodziców, tj. … i … na podstawie umowy kupna z dnia 2 lipca 1992 r. Wpis do Księgi Wieczystej nr … . Podstawa nabycia: umowa kupna z dnia 2 lipca 1992 r., Rep. A nr …. Wpisano dnia 2 października 1992 r. Stan prawny działki nr … w czasie jej pierwotnego nabycia - działka stanowiła nieruchomość gruntową niezabudowaną. Przekształcenie nieruchomości we własność nastąpiło w dniu 21 czerwca 2010 r. na podstawie decyzji nr … wydanej z upoważnienia …, znak … o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na rzecz …, …, …, … oraz Wnioskodawczyni i … .
Działka nr … była przedmiotem postępowania spadkowego.
· Postępowanie spadkowe zostało przeprowadzone po zmarłej w dniu 8 kwietnia 1994 r. matce ….
· W skład masy spadkowej po zmarłej weszły: nieruchomość w postaci działki nr … i znajdujący się na niej murowany budynek mieszkalny w zabudowie szeregowej o powierzchni użytkowej … m2 , którego budowa została zakończona w 1995 r.
· Spadek po zmarłej … na podstawie ustawy nabyli: mąż -… - w 5/20 (pięciu dwudziestych części) oraz dzieci: …, …, … (później …), … Wnioskodawczyni (później ...) i … - po 3/20 (trzy dwudzieste) części spadku każde z nich, co stwierdził Sąd Rejonowy Wydział Cywilny w okazanym do aktu wypisie prawomocnego postanowienia z dnia 17 czerwca 2003 r., sygn. akt ….
· Dział spadku po zmarłej został przeprowadzony na podstawie aktu notarialnego Repertorium A nr … dnia 22 grudnia 2014 r. przed … notariuszem w …, prowadzącym Kancelarię Notarialną w … przy ul. … .
· Przedmiotem działu spadku była działka nr …wraz z budynkiem mieszkalnym w udziałach: mąż - … - w 5/20 (pięciu dwudziestych części) oraz dzieci: …, …, …, Wnioskodawczyni i … - po 3/20 (trzy dwudzieste) części spadku każde z nich.
· Udział w dziale spadku brali: …, …, …, …, Wnioskodawczyni i … .
· …, …, …, …, Wnioskodawczyni i … dokonali zniesienia współwłasności nieruchomości objętej księgę wieczystą nr …, stanowiącej zabudowaną działkę nr … w ten sposób, że nieruchomość tę nabyli:
- … w 1/3 (w jednej trzeciej) części,
- … w 1/3 w (jednej trzeciej) części,
- Wnioskodawczyni w 1/3 w (jednej trzeciej) części.
Zniesienie współwłasności nieruchomości nastąpiło nieodpłatnie. W związku z czym …, …, …, …, Wnioskodawczyni i …, oświadczyli, że nie zachowują wobec siebie żadnych roszczeń.
· Wartość rynkowa nabytych przez Wnioskodawczynię składników majątkowych w wyniku działu spadku mieściła się w udziale, jaki przysługiwał Jej we wszystkich składnikach majątkowych.
· Dział spadku nastąpił bez spłat i dopłat.
Wartość rynkowa składników majątkowych podlegających zniesieniu współwłasności w 2014 r. wynosiła 1 000 000 zł (jeden milion złotych).
Wartość rynkowa składników majątkowych nabytych przez Wnioskodawczynię w wyniku zniesienia współwłasności w 2014 r. wynosiła 333 333 zł (trzysta trzydzieści trzy tysiące, trzysta trzydzieści trzy złote).
Wartość rynkowa nabytych przez Wnioskodawczynię składników majątkowych w wyniku zniesienia współwłasności w 2014 r. mieściła się w udziale jaki przysługiwał Jej we wszystkich składnikach majątkowych podlegających zniesieniu współwłasności, nie przekroczyła wartości udziału Wnioskodawczyni. Wskutek zniesienia współwłasności nie uzyskała Ona przysporzenia majątkowego ponad wartość rynkową posiadanego przez Wnioskodawczynię udziału w składnikach majątkowych będących przedmiotem zniesienia współwłasności.
Wartość rynkowa składników majątkowych podlegających zniesieniu współwłasności w 2024 r. wynosiła 1 400 000 zł (jeden milion czterysta tysięcy złotych).
Wartość rynkowa nabytych przez Wnioskodawczynię składników majątkowych w wyniku zniesienia współwłasności w 2024 r. wynosiła 700 000 zł (siedemset tysięcy złotych).
Wartość rynkowa nabytych przez Wnioskodawczynię składników majątkowych w wyniku zniesienia współwłasności w 2024 r. mieściła się w udziale jaki przysługiwał Jej we wszystkich składnikach majątkowych podlegających zniesieniu współwłasności, nie przekroczyła wartości udziału Wnioskodawczyni. Wskutek zniesienia współwłasności nie uzyskała Ona przysporzenia majątkowego ponad wartość rynkową posiadanego przez siebie udziału w składnikach majątkowych będących przedmiotem zniesienia współwłasności.
Wnioskodawczyni nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej (zarobkowej) w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.163 ze zm.), w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami.
Sprzedaż nieruchomości nie nastąpiła w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pytanie
Czy Wnioskodawczyni po sprzedaży działki nr … w lipcu 2025 r., powinna odprowadzić podatek dochodowy od części udziałów, których stała się właścicielką po tym, jak w 2024 r. brat bez dopłat i rozliczeń zrzekł się na ich rzecz 1/3 swoich udziałów w tejże nieruchomości?
Pani stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawczyni, sprzedaż nieruchomości nie powoduje obowiązku odprowadzenia podatku dochodowego od wielkości udziałów, których zrzekł się brat, ponieważ w 2024 r. Brat przed sądem zrzekł się swego prawa współwłasności bez spłat i dopłat, a wartość działki w wyniku zniesienia współwłasności przez brata w 2024 r. była równa wartości udziałów współwłaścicielek (w tym Wnioskodawczyni) przed zniesieniem współwłasności przez brata.
Brak nowego nabycia - zgodnie z dotychczasową linią interpretacyjną KIS (np. interpretacje indywidualne z 2024-2025 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.200.2025.2.PT), zniesienie współwłasności lub nabycie dodatkowego udziału bez dopłat i spłat nie stanowi nowego nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
W przypadku zrzeczenia się udziału przez brata nie doszło do żadnej transakcji odpłatnej ani obowiązku dokonania dopłat - siostry po prostu przejęły jego udział w drodze jednostronnej czynności prawnej, co w świetle powyższych interpretacji nie zmienia daty pierwotnego nabycia nieruchomości. Zmiana udziałów wynikła z dobrowolnego podziału w gronie rodziny, a nie z transakcji rynkowej, zatem nie powstał nowy obowiązek podatkowy. Wszyscy współwłaściciele działali dobrowolnie i bez interesu finansowego. Zrzeczenie się udziału przez brata nastąpiło bez spłat i dopłat, w ramach dobrowolnej, zgodnej decyzji wszystkich współwłaścicieli, będących bliskimi członkami rodziny (rodzeństwem).
W świetle dotychczasowej praktyki organów podatkowych (m.in. interpretacje indywidualne KIS: z 26 stycznia 2024 r., nr 0112-KDSL1-2.4011.502.2023.2.AP oraz z 25 listopada 2024 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.769.2024.1 .MS2), zmiana udziałów w drodze dobrowolnego podziału między współwłaścicielami nie stanowi nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Przepisy prawa podatkowego przewidują również łaskawsze traktowanie transakcji w I grupie podatkowej, czyli między najbliższymi członkami rodziny, co obejmuje m.in. zrzeczenia się udziałów i darowizny między rodzeństwem, co dodatkowo uzasadnia brak obowiązku podatkowego w omawianej sytuacji.
W konsekwencji data pierwotnego nabycia udziałów (2014 r.) pozostaje decydująca dla oceny obowiązku podatkowego, a sprzedaż nieruchomości po upływie 5 lat od tej daty, nie powinna podlegać opodatkowaniu PIT. Wnioskodawczyni i siostra nie przekazały bratu żadnych środków finansowych.
Takie zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Za moment nabycia przez Wnioskodawczynię i siostrę udziałów w działce o nr …, należy więc uznać rok 2014.
Taką ocenę stanowiska Wnioskodawczyni ma również na podstawie wielu wcześniejszych interpretacji indywidualnych Dyrektora KIS w podobnych sprawach. Wśród takich podobnych spraw, dla których Dyrektor KIS wydał interpretację indywidualną, w której stanowił, że podatek dochodowy nie jest należny, wymienić trzeba m.in.:
- interpretacja indywidualna z 26 stycznia 2024 r., nr 0112-KDSL1 -2.4011.502.2023.2.AP - opis sprawy w postaci artykułu prasowego: https:....
- interpretacja indywidualna z 25 listopada 2024 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.769.2024.1.MS2.
Oświadczenia:
„Ja, …, posiadam obowiązek podatkowy na terenie RP. Nie prowadzę działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W odniesieniu do działki, której dotyczy niniejszy wniosek, w okresie pomiędzy zniesieniem współwłasności przez brata … w 2024 r. przez Sąd Rejonowy … w …, ani ja, ani współwłaścicielka - nie prowadziłam żadnych czynności w celu uatrakcyjnienia moich udziałów ww. działki ani żadnych innych działań zmierzających do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki.”
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
− jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.
We wniosku wskazała Pani, że działka nr … została zakupiona przez Pani rodziców na podstawie umowy kupna z dnia 2 lipca 1992 r.
Działka stanowiła nieruchomość gruntową niezabudowaną. Przekształcenie nieruchomości we własność nastąpiło w dniu 21 czerwca 2010 r. na podstawie decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. 19 czerwca 2023 r. geodeta uprawniony sporządził mapę z projektem podziału przedmiotowej nieruchomości na dwie nieruchomości o numerach: … i … .
Przekształcenie prawa wieczystego użytkowania we własność
W myśl art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Zatem, pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości lub praw majątkowych następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym samym, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
Z treści art. 48 Kodeksu cywilnego wynika, że:
Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane.
Z kolei art. 47 ww. Kodeksu:
Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.
Kwestie dotyczące prawa wieczystego użytkowania uregulowane zostały w ustawie Kodeks cywilny. Przepis art. 232 § 1 tej ustawy stanowi, że:
Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa a położone w granicach administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami, lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków mogą być oddawane w użytkowanie wieczyste osobom fizycznym, i osobom prawnym.
W świetle art. 233 ww. ustawy:
W granicach, określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste, użytkownik może korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać.
W myśl art. 234 Kodeksu cywilnego:
Do oddania gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste stosuje się odpowiednio przepisy o przeniesieniu własności nieruchomości.
Stosownie do art. 235 § 2 Kodeksu cywilnego:
Przysługująca wieczystemu użytkownikowi własność budynków i urządzeń na użytkowanym gruncie jest prawem związanym z użytkowaniem wieczystym.
Przepis art. 237 Kodeksu cywilnego:
Do przeniesienia użytkowania wieczystego stosuje się odpowiednio przepisy o przeniesieniu własności nieruchomości.
Użytkowanie wieczyste jest prawem rzeczowym, którego przedmiotem, zgodnie z art. 232 § 1 Kodeksu cywilnego może być grunt stanowiący własność Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków. Jest to prawo na rzeczy cudzej, jednak zakres i sposób określenia treści tego prawa zbliża je bardziej do prawa własności niż praw rzeczowych ograniczonych. Ponadto, na podstawie wyraźnych odesłań w art. 234 i art. 237 Kodeksu cywilnego do ww. prawa stosuje się odpowiednio przepisy o własności nieruchomości.
Granice prawa użytkowania wieczystego są wyznaczane przez ustawy, zasady współżycia społecznego oraz umowę o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. Uprawnienie do wyłącznego korzystania z gruntu przez użytkownika wieczystego gruntu jest skuteczne wobec osób trzecich, a także właściciela gruntu, chyba że umowa o której mowa wyżej zawiera odrębne uregulowania dotyczące uprawnień właściciela.
Użytkowanie wieczyste jest prawem zbywalnym, podlega dziedziczeniu oraz egzekucji. Użytkownik wieczysty może więc rozporządzać swoim prawem zarówno w drodze czynności prawnej inter vivos jak i mortis causa. Nie można być natomiast jednocześnie właścicielem i użytkownikiem wieczystym gruntu, ponieważ nabycie prawa własności przez użytkownika wieczystego gruntu prowadzi do wygaśnięcia użytkowania wieczystego (Kodeks cywilny, Komentarz pod red. Krzysztofa Pietrzykowskiego, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 1997).
Możliwe jest jednak przekształcenie prawa użytkowania wieczystego, przysługującego osobom fizycznym będącym dotychczasowymi użytkownikami wieczystymi, w prawo własności. Przekształcenie prawa wieczystego użytkowania w prawo własności jest tylko zmianą formy prawnej faktycznego prawa do nieruchomości.
Z zacytowanych przepisów wynika, że co do zasady budynki posadowione na nieruchomościach stanowią ich część składową, przez co dzielą los prawny nieruchomości. Odmiennie należy natomiast traktować budynki wzniesione na gruntach oddanych w użytkowanie wieczyste. Traktowane one być bowiem powinny jako odrębne nieruchomości i chociaż ściśle związane z gruntem stanowiące oddzielny przedmiot władania. Akcesoryjność prawa wieczystego użytkowania oznacza, że żadne z nich nie może stanowić samodzielnie przedmiotu obrotu prawnego.
W przypadku przekształcenia prawa użytkowania wieczystego, przysługującego osobom fizycznym będącym dotychczasowymi użytkownikami wieczystymi, w prawo własności, za datę nabycia nieruchomości, od której upływa pięcioletni termin określony w przywołanym art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie można uznać momentu przekształcenia prawa wieczystego użytkowania w prawo własności na podstawie aktu administracyjnego, jakim jest decyzja administracyjna. Jest to bowiem tylko zmiana formy prawnej faktycznego prawa do nieruchomości. Natomiast nabycie prawa do nieruchomości następuje w chwili zawarcia umowy o ustanowieniu (nabyciu) prawa wieczystego użytkowania. Wobec powyższego, ww. przekształcenie nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym, zarówno dla gruntu, jak i wybudowanego na nim budynku, należy przyjąć za datę nabycia dzień, w którym dokonano nabycia prawa wieczystego użytkowania gruntu.
Nieistotny dla opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest fakt podziału nieruchomości, jeżeli przez podział nieruchomości rozumie się proces mający na celu np. zyskanie korzystniejszej konfiguracji poszczególnych nieruchomości (działek). Jeżeli zatem właściciel (współwłaściciel) dokonuje podziału nieruchomości, nie mamy do czynienia z żadnym nabyciem, bo chodzi o nieruchomość, której ta osoba jest już właścicielem (współwłaścicielem). Sam podział nieruchomości (działek) nie stanowi przy tym daty nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W wyniku podziału właściciel (współwłaściciel) nie nabędzie żadnych nowych nieruchomości ponad to, czego jest już właścicielem. W wyniku samego podziału działek nie zmieni się struktura własności każdej z mniejszych działek wydzielonych w drodze podziału. Właściciel nadal będzie posiadał takiej samej wielkości nieruchomości jak przed podziałem, tyle że w mniejszych działkach. Stąd czynność ta nie ma wpływu na określenie początku biegu terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W omawianym przypadku pięcioletni termin, należy więc liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym Pani rodzice nabyli prawo wieczystego użytkowania gruntu (działki), tj. od końca 1992 r., czyli jego upływ nastąpił z dniem 31 grudnia 1997 r. Nieistotne dla liczenia terminu pozostają fakty przekształcenia prawa wieczystego użytkowania gruntu we własność oraz podziału nieruchomości na 2 działki.
Spadek
Przejście majątku, a więc praw i obowiązków majątkowych zmarłego, na inne osoby fizyczne i prawne reguluje Księga IV ustawy Kodeks cywilny.
Art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
Stosownie do art. 924 Kodeksu cywilnego:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Z art. 925 Kodeksu cywilnego:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
W świetle art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
Powołanie do spadku, czyli przekazanie w spadku majątku, wynika z ustawy albo z testamentu.
Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Według art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego, prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Z opisu sprawy we wniosku i jego uzupełnieniu wynika, że postępowanie spadkowe zostało przeprowadzone po zmarłej 8 kwietnia 1994 r. matce. W skład masy spadkowej po zmarłej weszło m.in. prawo wieczystego użytkowania gruntu (działki nr …). Spadek po zmarłej na podstawie ustawy, nabyli: mąż – … – w 5/20 oraz pięcioro dzieci – po 3/20 części spadku każde z nich.
Zatem, mając na uwadze brzmienie art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, termin 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, należy w niniejszej sprawie liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez spadkodawcę – matkę … prawa wieczystego użytkowania gruntu (działki nr …), tj. 1992 r.
Dział spadku
W myśl art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
Stosownie do treści art. 1035 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
Jednak zgodnie z art. 1036 ww. ustawy:
Istnieje możliwość rozporządzenia przez spadkobierców prawem lub rzeczą należącą do spadku, mimo istnienia współwłasności, jeśli następuje to za zgodną wolą wszystkich spadkobierców.
Stosownie do art. 1037 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
§ 1. Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.
§ 2. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.
Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział spadku powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.
Dział spadku odbywa się według tych samych zasad co zniesienie współwłasności w częściach ułamkowych (art. 210 ˗ 212 w związku z art. 1035 Kodeksu cywilnego).
Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.
Jeżeli w wyniku dokonanego działu spadku, przedmiotem którego były nieruchomości lub prawa majątkowe, udział w nich się zwiększa, tj. przekroczona zostaje wartość dotychczas posiadanego udziału w spadku, to data działu spadku będzie również datą nabycia tego udziału, o który uległ powiększeniu udział w dziedziczonych składnikach majątkowych po dokonaniu tej czynności. Wobec tego nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców (współwłaścicieli) należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza dotychczasowy udział w spadku, należy wówczas przyjąć datę dokonania działu spadku (tj. dzień zawarcia umowy bądź uprawomocnienia się orzeczenia sądu, jeżeli dział spadku dokonany był na drodze postępowania sądowego).
Zniesienie współwłasności
Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.
W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
Na podstawie art. 211 Kodeksu cywilnego:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
W myśl art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi.
Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia wyłącznie wówczas, jeżeli nabyte na własność mienie mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat.
Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Zatem jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części nieruchomości nabytej w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.
Użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
W drodze zniesienia współwłasności, Pani, Pani siostra i brat nabyli udział w wysokości 1/3 w nieruchomościach będących przedmiotem zniesienia współwłasności. Przed zniesieniem współwłasności posiadała Pani udział spadkowy w składnikach wchodzących w skład masy spadkowej w wysokości 3/20, a w wyniku zniesienia współwłasności wzrósł on do 1/3.
Zatem, w wyniku zniesienia współwłasności wystąpiło u Pani przysporzenie majątkowe. Nabyte przez Panią składniki majątkowe w wyniku zniesienia współwłasności przekroczyły wartość udziału przed zniesieniem współwłasności, a więc doszło do nabycia, gdyż zwiększył się stan Pani majątku osobistego.
Datą nabycia tej części nieruchomości jest więc data, w której nastąpiło zniesienie współwłasności, czyli 22 grudnia 2014 r.
Z kolei odnosząc się do zniesienia współwłasności dokonanego w 2024 r. należy wskazać, że przed dokonaniem zniesienia współwłasności Pani udział wynosił 1/3 części, natomiast w wyniku zniesienia współwłasności i zrzeczenia się przez Pani brata jego udziałów, Pani udział zwiększył się do 1/2 części.
Zatem, w wyniku zniesienia współwłasności wystąpiło u Pani przysporzenie majątkowe. Nabyte przez Panią składniki majątkowe w wyniku zniesienia współwłasności przekroczyły wartość udziału przed zniesieniem współwłasności, a więc doszło do nabycia, gdyż zwiększył się stan Pani majątku osobistego.
Datą nabycia tej części jest więc data, w której nastąpiło zniesienie współwłasności, czyli 4 lipca 2024 r.
Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że skoro wartość udziału w nieruchomości nabytego przez Panią w 2024 r. w wyniku zniesienia współwłasności przekroczyła wartość udziału w nieruchomości nabytego pierwotnie, to doszło do nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości nabytej w spadku i w wyniku zniesienia współwłasności
Jak wynika z wcześniejszych rozważań, nabycie przez Panią udziałów w działce gruntu nr …, wydzielonej z działki nr …, nastąpiło w datach, tj.:
- w 1992 r. w drodze spadku po matce, uwzględniając datę nabycia przez Pani matkę zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
- w 2014 r. w wyniku zniesienia współwłasności,
- w 2024 r. w wyniku ponownego zniesienia współwłasności.
Zatem, dokonując oceny skutków prawnych przedstawionego stanu faktycznego należy uznać, że odpłatne zbycie 17 lipca 2025 r. udziału w nieruchomości (działki nr …) w części przypadającej proporcjonalnie na udział nabyty w 1992 r. przez Pani matkę, jak również na udział nabyty w 2014 r. w wyniku zniesienia współwłasności, nie będzie stanowiło źródła przychodu, ponieważ zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpłatne zbycie przez Panią tych udziałów dokonane zostało po upływie pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie.
Natomiast odpłatne zbycie 17 lipca 2025 r. udziału w powyższej nieruchomości, w części przypadającej proporcjonalnie na udział, który nabyła Pani w 2024 r. w wyniku zniesienia współwłasności stanowi dla Pani źródło przychodu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
W myśl art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.
Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Pani stanowisko, w którym Pani stwierdziła, że (…) sprzedaż nieruchomości nie powoduje obowiązku odprowadzenia podatku dochodowego od wielkości udziałów, których zrzekł się brat, ponieważ w 2024 r. brat przed sądem zrzekł się swego prawa współwłasności bez spłat i dopłat, a wartość działki w wyniku zniesienia współwłasności przez brata w 2024 r. była równa wartości udziałów współwłaścicielek (w tym Wnioskodawczyni) przed zniesieniem współwłasności przez brata”, należało uznać za nieprawidłowe, ponieważ w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności nabyła Pani udziały, które należały wcześniej do Pani brata (…), tym samym uzyskując przysporzenie majątkowe w tej części.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
Wskazać również należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, jest osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej i będąca wnioskodawcą. W związku z tym, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani, nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (np. pozostałych współwłaścicieli).
Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe, mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo