Interpretacja 0113-KDIPT2-3.4011.123.2026.2.SJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 31 marca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEiDG). Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z tym posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 i ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm.) (dalej jako: „u.p.d.o.f.”). Przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność związana z oprogramowaniem o kodzie PKD 62.01.Z.

Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej dnia 1 września 2021 r., a wybrana przez Niego forma opodatkowania to podatek liniowy w wysokości 19% - podatkowa księga przychodów i rozchodów.

Na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej na podstawie art. 30ca u.p.d.o.f., w roku 2025.

Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, iż posiada indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, które dotyczyły możliwości skorzystania z ulgi IP BOX (w zakresie odrębnych umów z kontrahentami):

·      Interpretacja indywidualna z dnia 28 marca 2022 r. o sygn. 0115-KDIT3.4011.1048.2021.3.AWO;

·      Interpretacja indywidualna z dnia 28 marca 2023 r. o sygn. 0115-KDIT3.4011.30.2023.2.JS;

·      Interpretacja indywidualna z dnia 23 stycznia 2024 r. o sygn. 0112-KDSL1-2.4011.39.2024.2.AP.

Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 706). Wnioskodawca nie prowadzi również działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej ani na terenie objętym decyzją o wsparciu nowej inwestycji.

Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy wdrożenie oraz asystowanie przy uruchomieniach testowych.

Wnioskodawca (będący jednocześnie Zleceniobiorcą) zawarł umowę z kontrahentem, zgodnie z którą w ramach współpracy z kontrahentem realizuje prace badawczo-rozwojowe związane z projektowaniem oraz rozbudową …. Zakres obowiązków obejmuje tworzenie i rozwój nowych komponentów systemowych, usprawnianie istniejących mechanizmów przetwarzania danych oraz optymalizację wydajności i stabilności aplikacji. Prowadzone prace mają charakter twórczy i polegają na opracowywaniu innowacyjnych rozwiązań technicznych, eksperymentowaniu z prototypami oraz implementacji nowego, autorskiego kodu źródłowego dostosowanego do specyfiki i skali systemów produkcyjnych.

Wymagania zawarte względem Wnioskodawcy w umowie:

·      Biegła znajomość języka …;

·      Min. 4 lata doświadczenia w tworzeniu oprogramowania;

·      Zaawansowana znajomość języka …;

·      Bardzo dobra znajomość …;

·      Znajomość usług …;

·      Min. 1-2 lata doświadczenia w pracy z …;

·      Dobra znajomość narzędzi …;

·      Znajomość frameworków …;

·      Doskonała znajomość wyzwań związanych z systemami …;

·      Znajomość …;

·      Doświadczenie i znajomość wdrażania …;

·      Praktyczna znajomość tworzenia kodu …;

·      Praktyczna znajomość rozwiązań …;

·      Dobra znajomość modelowania …;

·      Znajomość programowania …;

·      Praktyczna znajomość frameworków ….

Czynności wykonywane w ramach świadczenia usług programistycznych na rzecz Spółki nie są wykonywane pod kierownictwem, ani w miejscu i czasie przez nią wyznaczonym. Wnioskodawca ma możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest związany sztywnymi godzinami pracy. Wnioskodawca jako niezależny przedsiębiorca, ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat i wykonywanie czynności w ramach tej umowy, a w szczególności za rażące zaniedbania. Wnioskodawca ponosi też ryzyko gospodarcze swojej działalności, ponieważ w razie niepowodzenia realizowanego projektu, straci klienta.

Umowa zawarta ze Spółką reguluje również kwestię przekazania autorskich praw majątkowych do wyników prac Wnioskodawcy. Wnioskodawca przenosi wszelkie autorskie prawa majątkowe do praw własności intelektualnej (programów komputerowych) każdorazowo w momencie powstania utworu.

Przeniesienie autorskich praw majątkowych odbywa się za wynagrodzeniem, wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych Wnioskodawca przenosi również na Spółkę prawo do zezwalania na wykonywanie zależnego prawa autorskiego.

Jak wynika z przedstawionego opisu przedmiotu działalności, Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia dla Spółki nowych zastosowań. Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie oprogramowania ma zatem miejsce w ramach działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawcy, a konkretniej – prac rozwojowych. Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększenia zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie stanowią przy tym rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do tworzonych, ulepszanych bądź modyfikowanych programów komputerowych. Co istotne nawet bieżąca optymalizacja kodu i struktury działania aplikacji (tzw. maintenance), jest ewidentnie działalnością twórczą prowadzącą do stworzenia unikatowego utworu poprawiającego funkcjonalność oprogramowania (ulepszenia). Należy zauważyć, iż są to nowe kody i powstaje w związku z tym nowe prawo własności intelektualnej, które jest przedmiotem ochrony art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawca tworząc konkretne i odrębne utwory jest ich wyłącznym autorem i z tego tytułu przysługują Mu do nich pełne autorskie prawa majątkowe i osobiste, a w momencie zapłaty przez kontrahenta, zgodnie z umową o współpracy, przenosi na kontrahenta te majątkowe prawa autorskie do całości, jak i wyodrębnionej, ukończonej lub nieukończonej części utworów w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, powstałych w ramach realizacji Umowy (w tym do wszelkich dokumentów, raportów, projektów, programów komputerowych, kodów źródłowych i innych utworów w rozumieniu powyższej ustawy, powstałych w ramach realizacji Umowy).

Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług na rzecz Spółki, są ukierunkowane na tworzenie, rozwijanie i modyfikowanie oprogramowania.

Wnioskodawca w związku z opisaną działalnością od 1 września 2021 r., prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję przychodów pochodzących z kwalifikowanego prawa IP powstającego w ramach działalności opisanej powyżej. Ewidencja ta pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu bądź straty przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 1 u.p.d.o.f. przypadających na każde wyżej wymienione prawo w sposób pozwalający na określenie kwalifikowanego dochodu. Celem zapewnienia transparentności ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia w ewidencji konkretne projekty, których prawa przenosi na rzecz Spółki, składającej się na wartość faktur przedstawianych comiesięcznie.

Uzupełnienie wniosku

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wytwarzał, rozwijał oraz ulepszał programy komputerowe stanowiące elementy złożonych systemów informatycznych działających w środowisku chmurowym, przeznaczonych do obsługi wielu użytkowników oraz integracji z zewnętrznymi usługami.

W szczególności realizowane prace obejmowały:

·      ….

Przed rozpoczęciem realizacji projektów Wnioskodawca dysponował wiedzą i doświadczeniem z zakresu programowania ….

Posiadał również doświadczenie w ...

W ramach działalności Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę z zakresu projektowania architektury ….

W szczególności wykorzystuje technologie takie jak ….

Rozwijane rozwiązania obejmują m.in. systemy obsługujące wielu użytkowników, integracje z zewnętrznymi dostawcami usług (np. płatności), a także mechanizmy umożliwiające skalowanie aplikacji oraz jej działanie w środowisku chmurowym.

Nowość i usprawnienia polegają na:

·      ….

Dotychczas Wnioskodawca oferował usługi związane z tworzeniem i rozwojem oprogramowania ….

Rozwiązania te były oparte na technologiach backendowych, ….

Celem prowadzonych prac było zaprojektowanie i wdrożenie rozwiązań umożliwiających rozwój systemu informatycznego poprzez:

·      ….

Efektem działań było powstanie nowych oraz ulepszonych modułów oprogramowania, umożliwiających:

·      ….

Realizacja przedsięwzięcia odbywała się etapowo i obejmowała:

·      analizę wymagań i istniejących rozwiązań,

·      projektowanie architektury oraz zmian w systemie,

·      implementację nowych funkcjonalności i modyfikację istniejących komponentów,

·      testowanie i optymalizację rozwiązań,

·      iteracyjne rozwijanie systemu w odpowiedzi na nowe wymagania.

Twórczy charakter prowadzonej działalności w odniesieniu do programów komputerowych przejawia się w samodzielnym projektowaniu oraz implementacji rozwiązań informatycznych dostosowanych do konkretnych wymagań funkcjonalnych i technicznych systemu.

Działania te nie polegają na odtwórczym wdrażaniu gotowych rozwiązań, lecz wymagają podejmowania indywidualnych decyzji projektowych, opracowywania koncepcji architektonicznych oraz tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych komponentów oprogramowania.

W ramach realizowanych prac podejmował Pan działania polegające na:

·      ….

Program komputerowy został rozwinięty w oparciu o technologie takie jak:

·      ….

Nowe koncepcje i rozwiązania zastosowane w ramach prac obejmowały w szczególności:

·      ….

Oryginalność programu komputerowego wynikała z konieczności zaprojektowania rozwiązań dostosowanych do nowych wymagań, w szczególności:

·      obsługi wielu klientów w ramach jednego systemu,

·      integracji z nowymi usługami zewnętrznymi,

·      zapewnienia skalowalności i niezawodności aplikacji,

·      dostosowania systemu do działania w środowisku chmurowym.

Rozwiązania te nie stanowiły odtworzenia wcześniej stosowanych implementacji, lecz wymagały opracowania nowych koncepcji oraz sposobów realizacji logiki systemu.

Różnice wynikały w szczególności z zastosowania:

·      ….

Zastosowanie powyższych technologii umożliwiło przejście od prostszych rozwiązań backendowych do bardziej zaawansowanego systemu działającego w środowisku chmurowym, zdolnego do obsługi wielu klientów oraz integracji z usługami zewnętrznymi.

Na etapie rozpoczęcia prac nad poszczególnymi programami komputerowymi realizowanymi w ramach projektów Wnioskodawca stawiał sobie cele związane z rozwojem i ulepszeniem systemu informatycznego, w szczególności:

·      implementację nowych funkcjonalności systemu,

·      dostosowanie istniejącej logiki aplikacyjnej do nowych wymagań biznesowych,

·      rozwój komponentów systemu w celu umożliwienia integracji z zewnętrznymi usługami (np. dostawcami płatności),

·      poprawę wydajności oraz przygotowanie systemu do działania w środowisku chmurowym,

·      udział w rozwoju architektury umożliwiającej obsługę wielu klientów (multi-tenant).

Prace były finansowane ze środków uzyskiwanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, tj. wynagrodzenia otrzymywanego od kontrahenta za realizację usług programistycznych.

W wyniku realizacji prac osiągnięto cele w postaci:

·      opracowania oraz implementacji nowych i ulepszonych komponentów systemu,

·      przygotowania rozwiązań umożliwiających integrację z zewnętrznymi usługami,

·      rozwoju funkcjonalności systemu oraz dostosowania go do nowych wymagań,

·      poprawy struktury kodu oraz wydajności aplikacji.

Projekt został doprowadzony do etapu przygotowania do wdrożenia produkcyjnego, jednak ostatecznie wdrożenie nie nastąpiło z przyczyn niezależnych, ….

Prace były realizowane przez Wnioskodawcę samodzielnie w zakresie powierzonych zadań (zasoby ludzkie), przy wykorzystaniu narzędzi programistycznych oraz infrastruktury informatycznej (zasoby rzeczowe), finansowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (zasoby finansowe).

Systematyczność prowadzonych przez Wnioskodawcę działań polega na realizacji prac w sposób uporządkowany, etapowy i metodyczny, obejmujący:

·      analizę istniejącego systemu oraz wymagań projektowych,

·      projektowanie zmian w zakresie powierzonych komponentów,

·      implementację nowych funkcjonalności oraz modyfikację istniejącego kodu,

·      testowanie oraz weryfikację poprawności działania rozwiązań,

·      iteracyjne rozwijanie systemu w odpowiedzi na nowe wymagania.

Prace były prowadzone w sposób ciągły, zgodnie z przyjętym podejściem projektowym, a kolejne działania wynikały z wcześniej zidentyfikowanych potrzeb oraz efektów poprzednich etapów.

Harmonogramy prac miały charakter techniczny i projektowy i były związane z realizacją kolejnych etapów rozwoju oprogramowania.

Obejmowały one w szczególności:

·      etap analizy i przygotowania zmian w systemie,

·      etap implementacji nowych funkcjonalności i modyfikacji istniejących komponentów,

·      etap integracji z usługami zewnętrznymi,

·      etap testowania i optymalizacji,

·      etap przygotowania rozwiązania do wdrożenia produkcyjnego.

Poszczególne etapy były realizowane sukcesywnie w trakcie projektu i doprowadziły do powstania nowych oraz ulepszonych elementów programu komputerowego, mimo że finalne wdrożenie nie zostało przeprowadzone z przyczyn niezależnych od Wnioskodawcy.

Wnioskodawca stwierdza, iż efekty pracy, które określa jako „programy komputerowe”, zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, stanowią utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W szczególności:

·      mają one oryginalny i twórczy charakter, stanowiący rezultat mojej indywidualnej działalności intelektualnej, polegającej na projektowaniu architektury systemu, tworzeniu logiki aplikacyjnej oraz implementacji rozwiązań programistycznych dostosowanych do konkretnych wymagań,

·      nie są efektem pracy polegającej wyłącznie na wykonywaniu czynności odtwórczych ani rutynowych, których rezultat można z góry określić jako powtarzalny — każdy projekt wymaga indywidualnego podejścia, analizy problemu oraz opracowania własnych rozwiązań,

·      nie stanowią jedynie technicznej realizacji szczegółowych instrukcji przekazanych przez kontrahenta — w ramach powierzonych zadań samodzielnie podejmuję decyzje dotyczące sposobu realizacji, architektury, doboru technologii oraz implementacji poszczególnych komponentów systemu.

W rezultacie wytwarzane i rozwijane programy komputerowe stanowią przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze i podlegają ochronie jako utwory w rozumieniu prawa autorskiego.

W związku z szeroką interpretacją pojęcia „programu komputerowego” należy stwierdzić, że wszystkie wymienione we wniosku efekty podejmowanych przez Wnioskodawcę prac stanowią i będą stanowić autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej – są i będą one tworzone/rozwijanie bądź ulepszane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności obejmującej prace rozwojowe.

Jak słusznie wskazuje E. Ferenc – Szydełko „nie ulega wątpliwości, że na potrzeby art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawie pokrewnym zbiór komend, przybierający określoną strukturę, mający na celu osiągnięcie konkretnego rezultatu” (E. Ferenc-Szydełko, komentarz do art. 74 [w:] Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2021). Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do wytworzonych programów komputerowych.

W przypadku wytworzenia/rozwinięcia/ulepszenia „programów komputerowych” – efekty pracy Wnioskodawcy w postaci powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją, stanowią nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Ponadto, w przypadku rozwoju oprogramowania lub jego części Wnioskodawca jest wyłącznym właścicielem oprogramowania, ale tego które sam wytworzył w wyniku modyfikacji bazowego oprogramowania. Rozwój/ulepszanie oprogramowania za każdym razem następuje na zlecenie danego kontrahenta, w związku z tym Wnioskodawca nie będzie więc właścicielem oprogramowania modyfikowanego, ale czasowo właścicielem wytworzonych składowych (części) oprogramowania, które powoduje finalnie ulepszenie bazowego oprogramowania.

Nowe oprogramowanie, które powoduje ulepszanie starego to nowe funkcjonalności, które są odrębnym programem komputerowym. Więc owe dodane funkcjonalności są częściami oprogramowania, które jest również przedmiotem praw autorskich oraz podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Właścicielem programu komputerowego, które powoduje ulepszenie oprogramowania właściwego (ulepszanego) stanie się więc finalnie Kontrahent. W wyniku ulepszania/modyfikacji powstają więc nowe kody, algorytmy w językach oprogramowania, a więc nowy program komputerowy stanowiący nowe prawo własności intelektualnej.

Każda funkcjonalność stworzona przez Wnioskodawcę stanowi odrębny program komputerowy podlegający ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W przypadku rozwoju oprogramowania Wnioskodawca jako twórca nowych funkcjonalności staje się w momencie stworzenia ich właścicielem, a więc przysługują mu autorskie prawa majątkowe do tych nowych funkcjonalności, które również stanowią odrębne programy komputerowe.

W związku z tym każdorazowo efektem prac prowadzonych przez Wnioskodawcę są programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca jest wyłącznym twórcą oprogramowania komputerowego, które wytworzył we własnym zakresie. Działania polegające na rozwijaniu oprogramowania zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania.

Efekty pracy Wnioskodawcy w postaci powstałych rozwiązań (nowych funkcjonalności), bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją, stanowią nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci oprogramowania podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Działania Wnioskodawcy w opisywanym przypadku zawsze zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności oprogramowania modyfikowanego, a ponadto nie są one efektem rutynowych lub okresowych zmian.

Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do ulepszonego/rozwiniętego oprogramowania.

Z uwagi na szerokie rozumienie pojęcia programu komputerowego, które zostało przedstawione również w objaśnieniach podatkowych Ministerstwa Finansów, Wnioskodawca wskazuje, że w wyniku rozwijania/ulepszania istniejącego oprogramowania komputerowego lub jego części powstaje odrębny program komputerowy podlegający ochronie prawnej.

Wnioskodawca jest wyłącznym twórcą oprogramowania, które wytworzył we własnym zakresie.

Sposób przenoszenia praw autorskich każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tej ustawy.

Zgodnie ze stanem faktycznym opisanym we wniosku umowa ma formę pisemną, a także w sposób szczegółowy reguluje moment przejścia praw autorskich, pola eksploatacji a także że przeniesienie autorskich praw majątkowych odbywa się odpłatnie w ramach wynagrodzenia.

Dochód, który Wnioskodawca zamierza opodatkować preferencyjną stawką podatkową, osiąga On ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Całość wynagrodzenia przysługującego Wnioskodawcy z tytułu realizacji określonego projektu programistycznego stanowi wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.

Wnioskodawca wskazuje, że faktury wystawiane na rzecz Spółki nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych, ponieważ zgodnie z zawartą umową z chwilą powstania utworu w ramach wynagrodzenia Wnioskodawca przenosi autorskie prawa majątkowe.

W związku z tym przeniesienie autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania komputerowego odbywa się w całości za wynagrodzeniem określonym przez strony w umowie.

W konsekwencji nie ma potrzeby wyodrębniać wynagrodzenia z tego tytułu na fakturze, ponieważ całość wynagrodzenia przysługującego Wnioskodawcy stanowi wynagrodzenie z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych.

Umowa zawarta ze Spółką wskazuje konkretnie, że wszelkie autorskie prawa majątkowe związane z realizacją usług stanowiących przedmiot zamówienia przechodzą na Spółkę w ramach wynagrodzenia, które otrzymuje Wnioskodawca.

Wnioskodawca wskazuje, że wyodrębnianie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego efektu następuje poprzez akceptację efektów prac przez Spółkę, czego potwierdzeniem jest wypłata wynagrodzenia. Dodatkowo Wnioskodawca prowadzi ewidencję czasu pracy ze wskazaniem czynności, które wykonał (np. zaprojektowanie i wykonanie danego modułu), a więc Spółka wie za jakie konkretnie prawa następuje zapłata wynagrodzenia – wypłata i akceptacja potwierdza przeniesienie praw.

Zgodnie z zapisami umowy, prawidłowe wykonanie usług jest potwierdzane poprzez potwierdzenie na tzw. Time sheet ilości przepracowanych godzin przez klienta. Wynagrodzenie Wnioskodawcy jest należne po potwierdzeniu przez kontrahenta pracochłonności usług oraz prawidłowości ich wykonania (lub rezultatów) przez kontrahenta.

Pytania

1.  Czy zgodnie z opisanym we wniosku stanem faktycznym, działalność Wnioskodawcy spełnia przesłankę uznania jej za działalność badawczo-rozwojową na gruncie art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy projekt - program komputerowy, tworzony przez Wnioskodawcę na podstawie opisanej umowy, spełnia przesłanki kwalifikowanego IP, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 - ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych?

3.  Czy zgodnie z opisanym we wniosku stanem faktycznym, Wnioskodawca może skorzystać z preferencji IP BOX, a tym samym objąć podatkiem dochodowym w wysokości 5% dochód uzyskiwany w działalności ujętej we wniosku w oparciu o art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

W ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez Niego działalność w części opisanej we wniosku spełnia w całości przesłankę uznania jej za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f., działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Użycie przez ustawodawcę spójnika „lub” oznacza, że dla uznania działalności gospodarczej podatnika za działalność badawczo-rozwojową wystarczające jest prowadzenie przez niego badań naukowych lub prac rozwojowych.

Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zostały zawarte w art. 5a pkt 39 i pkt 40 u.p.d.o.f.

W myśl art. 5a pkt 39 u.p.d.o.f., ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

• badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;
• badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe z kolei w myśl art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f. należy odczytywać poprzez definicję zawartą w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W świetle art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce badania naukowe są działalnością obejmującą:

• badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
• badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Z kolei stosownie do treści art. 4 ust. 3 omawianej ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Według podręcznika Frascati działalność badawczo-rozwojowa musi być nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna, możliwa do przeniesienia lub odtworzenia.

W opinii Wnioskodawcy prowadzona przez Niego działalność związana z oprogramowaniem spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w części dotyczącej prowadzenia prac rozwojowych.

Wnioskodawca nabywa, łączy oraz kształtuje i wykorzystuje aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności z zakresu technologii programistycznych do projektowania i tworzenia nowych bądź ulepszonych programów komputerowych (oprogramowania), które w efekcie przyczyna się do zwiększenia jego zasobów wiedzy oraz umiejętności. Zdobytą wiedzę i umiejętności Wnioskodawca może wykorzystać oraz wykorzystuje w ramach realizacji bieżących bądź przyszłych projektów. Tworzenie dedykowanych rozwiązań informatycznych w postaci oprogramowania komputerowego wymaga od Wnioskodawcy podjęcia określonego wysiłku intelektualnego. Wskazać należy, że z uwagi na stopień skomplikowania technicznego rozwiązań tworzonych przez Wnioskodawcę w ramach dotychczas realizowanych projektach, Wnioskodawca musi zlokalizować oraz zidentyfikować aktualnie dostępną wiedzę z zakresu technologii programistycznych. Jednak z uwagi na dynamiczny rozwój szeroko rozumianego IT Wnioskodawca musi odpowiednio tą wiedzę wyselekcjonować według kryterium przydatności na potrzeby realizacji danego projektu.

Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę nie jest wynikiem mechanicznych działań – tworzenie dedykowanych rozwiązań w postaci oprogramowania komputerowego wymaga od Wnioskodawcy podjęcia określonego wysiłku intelektualnego. W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca świadczy również usługi polegające na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian w oprogramowaniu, jednak Wnioskodawca nie zamierza objąć ulgą IP Box wynagrodzenia przypadającego na wykonywanie tych usług.

Rozwojowy charakter działalności Wnioskodawcy objawia się przede wszystkim przy tworzeniu kodu źródłowego oprogramowania, który stanowi wyraz jego kreatywności, a tak wytworzony program komputerowy stanowi nowy wytwór intelektu. Wnioskodawca realizując dany projekt programistyczny musi w sposób twórczy przełożyć oczekiwania Kontrahenta na określoną strukturę kodu źródłowego lub algorytmów, a przy tym procesie nieodzowne jest wykorzystywanie własnej wiedzy, doświadczenia oraz kreatywności przy obsłudze narzędzi programistycznych, aby móc dane założenie wdrożyć jako sprawnie działający program komputerowy. Wnioskodawcy nie jest narzucony żaden konkretny sposób stworzenia oprogramowania, wobec czego korzysta ze swobody w tym zakresie.

Aby daną działalność można było uznać za działalność badawczo-rozwojową, musi ona łącznie spełniać następujące kryteria:

• twórczości;
• systematyczności; oraz
• zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś).

Prace wykonywane są w sposób twórczy, tj. prowadzą do powstania nowych utworów podlegających ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawach autorskich. Tworzone lub ulepszane oprogramowanie stanowi nowy wytwór intelektu oraz posiada cechę nowości. Wnioskodawca realizując dany projekt określa dla niego cele, zasoby, a także wyznacza odpowiedni harmonogram. Usługi wykonywane przez Wnioskodawcę nie są wynikiem mechanicznych działań, a także nie są to czynności o charakterze rutynowym. Realizacja każdego projektu wymaga indywidualnego podejścia do problemu, a także zgromadzenia i wyselekcjonowania wiedzy oraz dobrania odpowiednich narzędzi informatycznych za pomocą, którego zostanie osiągnięty cel jakim jest wytworzenie oprogramowania komputerowego.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza robiący coś regularnie i starannie, o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu: też o efektach takich działań: planowy, metodyczny.

W opinii Wnioskodawca prowadzi działalność w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Minister Finansów w punkcie 40 objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX wskazuje, że „wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany”. Wnioskodawca z uwagi na przedmiot swojej działalności gospodarczej regularnie realizuje określone projekty programistyczne, które nakierowane są na tworzenie nowych rozwiązań niewystępujących dotychczas w jej praktyce gospodarczej, ani w praktyce gospodarczej Kontrahentów. Działania Wnioskodawcy nie mają charakteru jednorazowego, lecz prowadzone są w sposób ciągły i zorganizowany zgodnie z profesjonalnymi standardami.

Działalność Wnioskodawcy w zakresie projektowania i tworzenia kodu źródłowego nie mają charakteru rutynowych lub okresowych zmian, lecz stanowią systematyczny rozwój konkretnego produktu (poczynając od jego tworzenia). Systematyczność działań Wnioskodawcy w zakresie świadczenia usług programistycznych na rzecz Spółki przejawia się w tym, że Wnioskodawca planuje realizację projektów i prowadzi te projekty przyjmując dla nich określone cele do osiągnięcia, harmonogramy realizacji i dostępne mu zasoby. Działalność ta ma zawsze określony cel, a mianowicie dąży do zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań.

Z kolei kryterium zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań należy odnosić do wewnętrznej działalności danego podmiotu.

Jak wskazano w objaśnieniach podatkowych IP BOX „głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowych jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowszych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu”.

Realizacja zleconych projektów programistycznych z uwagi na ich charakter oraz stopień skomplikowania każdorazowo wymaga od Wnioskodawcy zlokalizowania obecnie istniejącej wiedzy i zasobów w celu ustalenia i zaimplementowania najbardziej optymalnego rozwiązania. Jednocześnie Wnioskodawca z uwagi na obszerność informacji musi zdobytą wiedzą odpowiednio wyselekcjonować pod względem jest przydatności na potrzeby realizacji danego zlecenia. Wnioskodawca z każdym projektem rozwija swoją specjalistyczną wiedzę i umiejętności, a następnie wykorzystuje oraz będzie wykorzystywał do bieżących bądź przyszłych projektów.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prowadzona przez Niego działalność gospodarcza z zakresu świadczenia usług programistycznych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w części dotyczącej prowadzenia prac rozwojowych.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, autorskie prawa majątkowe do utworu wytworzonego przez Wnioskodawcę oraz opisanego w niniejszym wniosku spełniają przesłanki, aby uznać je za kwalifikowane prawa własności intelektualne zgodnie z treścią art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f.

W świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f., kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Katalog kwalifikowanych IP zawartych w wyżej omawianym przepisie jest katalogiem zamkniętym. Oznacza to, że tylko i wyłącznie dochód uzyskiwany z tych praw może zostać opodatkowany preferencyjną 5% stawką podatku dochodowego.

W świetle art. 74 ust. 1-2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

W polskim porządku prawnym ustawodawca nie zdefiniował pojęcia „programy komputerowego”, co zdaniem większości doktryny prawa autorskiego należy zaaprobować (przykładowo: E. Ferenc-Szydełko, komentarz do art. 74 [w:] Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2021). Wobec tego przy próbie jego definicji należy odwołać się do literatury branżowej, doktryny prawa autorskiego, dyrektyw unijnych, a także orzecznictwa.

Zgodnie z Polską Normą PN-ISO/IEC 2382-1:1996-1.05.01 program komputerowy to jednostka syntaktyczna zgodna z zasadami konkretnego języka programowania, składająca się z deklaracji i instrukcji lub rozkazów potrzebnych do rozwiązania funkcji, zadania lub problemu (M. Szmit, Wybrane zagadnienia opiniowania sądowo-informatycznego, Warszawa 2014, s. 178).

Poprawne zastosowanie preferencji IP BOX wymaga także uwzględnienia zapisów zawartych w Raporcie OECD BEPS Plan działania nr 5 zgodnie z którym dla autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać znaczenie funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające. Zgodnie z akapitem 34 wspomnianego raportu „copyrighted software”, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu.

W Polsce oprogramowanie definiowane jest jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ono ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przy czym należy podkreślić, że zgodnie z omawianą ustawą przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci. Oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f., jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych podatnika.

Minister Finansów w objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX (dalej jako: „Objaśnienia podatkowe”) wskazuje, że mając na uwadze akapit 10 preambuły do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych „należy uznać, że pojęcie „program komputerowy” utożsamiane jest z pojęciem „oprogramowanie”. Synonimiczność (niemalże tożsamość) pojęć „program komputerowy” oraz „oprogramowanie” wynika również z orzecznictwa Europejskiego Urzędu Patentowego (sprawy o sygnaturach: T 0424/93, T 0761/11, T 2263/11, T 0204/93, T1173/97, T 1541/16). Europejski Urząd Patentowy zwraca uwagę na ścisły, często nierozerwalny związek pomiędzy pojęciem programu komputerowego a oprogramowania. W szczególności, z decyzji Europejskiego Urzędu Patentowego wynika, że program komputerowy to seria kroków (instrukcji), które są podejmowane przez komputer podczas wykonywania programu. Komponentami programu komputerowego są między innymi sekwencje instrukcji wykonywanych komputerowo, specyfikacje, cyfrowe przetwarzanie obrazów, moduły, obiekty, procedury, funkcje, pliki z kodem źródłowym lub pliki wykonywalne”.

W świetle art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych synonimiczność pojęć „program komputerowy” oraz „oprogramowanie” wynika również z publikacji doktryny prawa autorskiego (J. Pisuliński, Licencja na oprogramowanie a rozporządzanie rzeczą, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego 2018, nr 2, s. 74-84.).

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej tworzy zindywidualizowane rozwiązania informatyczne na potrzeby Spółki R oraz tzw. „klientów końcowych” tworząc przy tym kod źródłowy oprogramowania. W związku z tym stoi stanowisko, że autorskie prawa majątkowe do wytworzonych utworów stanowią kwalifikowane IP.

Ad 3

Biorąc pod uwagę opis stanu faktycznego oraz stanowisko Wnioskodawcy wyrażone w punktach 1-3, w Jego ocenie oprogramowanie, które podlega ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, powstałe w wyniku prowadzenia przez Niego działalności badawczo-rozwojowej stanowi kwalifikowane IP, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8. Wnioskodawca za wynagrodzeniem przenosił oraz przenosi na rzecz Spółki R autorskie prawa majątkowe do programów komputerowych wytworzonych w wyniku realizacji poszczególnych zleceń.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, dochód ten podlega opodatkowaniu preferencyjną 5% stawką podatku dochodowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej

Definicje ustawowe

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć jest w niej mowa o badaniach naukowych - oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897), a więc:

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:

Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:

Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest działalność twórcza obejmująca:

·      badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; lub

·      badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń; lub

·      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń,

·      podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej

Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny, kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę znaczeniową pojęcia „tworzyć” - określające czynność, której istotą jest element kreacyjny i „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do powstania rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego – jest to proces wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów niepowtarzalnych.

Jak wynika z Objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących co prawda innej ulgi podatkowej, tj. ulgi IP Box, na potrzeby definicji działalności badawczo-rozwojowej wskazuje się, że:

Badania podstawowe

Działalność badawczo-rozwojowa może obejmować badania podstawowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc:

·      prace empiryczne – czyli prace doświadczalne; lub

·      prace teoretyczne – czyli oparte na teorii naukowej, a nie na doświadczeniu;

mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.

Co istotne, aby prowadzone przez podmiot działania miały status badań podstawowych w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym muszą być prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.

Nie każde przeprowadzone doświadczenie jest badaniem podstawowym. Prace empiryczne muszą być prowadzone w odpowiednich warunkach (w odpowiednim środowisku), w oparciu o określoną metodę działań. Powinny być przeprowadzone w odpowiedniej próbie, uwzględniać stopień powtarzalność wyników. Prace te powinny być odpowiednio zarejestrowane lub opisane. Szczegółowe standardy prowadzenia prac empirycznych są uzależnione od przedmiotu badania.

Podobnie, nie każde rozważania prowadzone w oparciu o teorie naukowe będą miały status prac teoretycznych w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace teoretyczne w rozumieniu tej ustawy także muszą spełniać określone standardy, w tym dotyczące metodologii badan naukowych, komparatystyki, zasad wnioskowania.

Badania aplikacyjne

Działalność badawczo-rozwojowa może również obejmować badania aplikacyjne w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Aplikacja to m.in. „zastosowanie czegoś w praktyce”. Przedmiotem badań aplikacyjnych jest więc pozyskanie nowej wiedzy i umiejętności (opartych na wiedzy i doświadczeniu) dla potrzeb praktyki produkcyjnej lub usługowej w określonym zakresie. Podmiot podejmujący prace aplikacyjne – mając wiedzę o określonych produktach, procesach lub usługach (ich cechach, wadach) – podejmuje działalność badawczą, której celem jest zdobycie nowej wiedzy i umiejętności po to, aby:

·      opracować nowe produkty, procesy lub usługi lub

·      wprowadzić znaczące ulepszenia do istniejących produktów, procesów lub usług.

„Nowy” to „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”, „taki, który zajął miejsce poprzedniego”, „spotykany po raz pierwszy, dopiero co poznany lub będący od niedawna w jakimś środowisku”, „od niedawna istniejący, właśnie wynaleziony”.

Celem prac aplikacyjnych jest zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności – czyli takiej wiedzy i takich umiejętności, których podmiot prowadzący prace (pomimo bycia specjalistą w danej dziedzinie) wcześniej nie posiadał.

Nowym produktem, procesem lub usługą może być:

·      produkt, proces lub usługa, które nie istniały wcześniej, czyli takie, które zostały opracowane po raz pierwszy w wyniku badan aplikacyjnych;

·      produkt, proces lub usługi, które istniały już jako rodzaj produktu, procesu lub usługi, ale w wyniku badań aplikacyjnych opracowano ich nową koncepcję.

Ulepszenie natomiast to „to, co usprawniło funkcjonowanie czegoś”. Ulepszać to „zmienić coś tak, żeby stało się bardziej użyteczne lub funkcjonalne”. Celem prac aplikacyjnych dotyczących istniejących produktów, procesów lub usług nie są jakiekolwiek ulepszenia, ale ulepszenia znaczące – czyli mające duże znaczenie, dużą wagę, istotne z punktu widzenia funkcji i dotychczasowych cech ulepszanych produktów, procesów lub usług. Jednocześnie jednak skala zmian wprowadzonych do produktu, procesu lub usługi nie powoduje, że mówimy o nowym produkcie, procesie lub usłudze, ale o produkcie, procesie lub usłudze znacząco ulepszonych.

Analogicznie, jak w przypadku badań podstawowych, także badania aplikacyjne muszą być prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.

Prace rozwojowe

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, tj. obejmują:

·      nabycie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; i

·      wykorzystanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badan rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji (innowacja procesowa) oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług (innowacja produktowa).

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej

Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:

·      w sposób systematyczny,

·      w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Pojęcie „systematyczny” – w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.

Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych badań lub prac.

Pomocnym dla spełnienia kryterium systematyczności może być ustalenie:

·      wstępnych celów poszczególnych projektów badawczo-rozwojowych,

·      źródeł finansowania zaplanowanych prac oraz

·      osiągniętych celów poszczególnych projektów badawczo-rozwojowych,

·      zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych służących ich osiągnięciu,

·      harmonogramów związanych z prowadzonymi pracami.

Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Punktem wyjściowym dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie pewnego poziomu (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić, czy podjęte działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą wykorzystywaniu zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest określenie poziomu wiedzy „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów wiedzy, „wyjściowego” stanu jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla działalności badawczo-rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.

Należy uwzględnić zatem, iż głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmują szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. (zobacz: 3.2.1.3 Objaśnienia w zakresie IP BOX - Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań”).

Istotnym jest więc między innymi to:

·      jakimi zasobami wiedzy podatnik dysponował przed rozpoczęciem realizacji projektu badawczo-rozwojowego;

·      jaki rodzaj wiedzy podlegał następnie selekcji, wykorzystaniu i rozwijaniu pod względem przydatności do realizacji tego projektu.

Ocena charakteru prowadzonej przez Pana działalności

Jak wynika z treści wniosku, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez kontrahenta. W ramach współpracy z kontrahentem realizuje Pan prace badawczo-rozwojowe związane z projektowaniem oraz rozbudową systemów backendowych w technologii Java, w środowisku rozproszonym opartym o architekturę mikroserwisową. Zakres obowiązków obejmuje tworzenie i rozwój nowych komponentów systemowych, usprawnianie istniejących mechanizmów przetwarzania danych oraz optymalizację wydajności i stabilności aplikacji.

Twórczość Pana działalności

Jak wskazano w opisie okoliczności faktycznych:

·      efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się każdorazowo jako utwory w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.; dalej także: „ustawa o PAIPP”);

·      prowadzone prace mają charakter twórczy i polegają na opracowywaniu innowacyjnych rozwiązań technicznych, eksperymentowaniu z prototypami oraz implementacji nowego, autorskiego kodu źródłowego dostosowanego do specyfiki i skali systemów produkcyjnych;

·      wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększenia zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań;

·      czynności wykonywane przez Pana nie stanowią rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do tworzonych, ulepszanych bądź modyfikowanych programów komputerowych. Nawet bieżąca optymalizacja kodu i struktury działania aplikacji (tzw. maintenance) jest działalnością twórczą prowadzącą do stworzenia unikatowego utworu poprawiającego funkcjonalność oprogramowania (ulepszenia).

Systematyczność Pana działalności

We wniosku wskazał Pan między innymi, że systematyczność prowadzonych przez Pana działań polega na realizacji prac w sposób uporządkowany, etapowy i metodyczny, obejmujący: analizę istniejącego systemu oraz wymagań projektowych, projektowanie zmian w zakresie powierzonych komponentów, implementację nowych funkcjonalności oraz modyfikację istniejącego kodu, testowanie oraz weryfikację poprawności działania rozwiązań, iteracyjne rozwijanie systemu w odpowiedzi na nowe wymagania. Prace były prowadzone w sposób ciągły, zgodnie z przyjętym podejściem projektowym, a kolejne działania wynikały z wcześniej zidentyfikowanych potrzeb oraz efektów poprzednich etapów. Harmonogramy prac miały charakter techniczny i projektowy i były związane z realizacją kolejnych etapów rozwoju oprogramowania. Poszczególne etapy były realizowane sukcesywnie w trakcie projektu i doprowadziły do powstania nowych oraz ulepszonych elementów programu komputerowego, mimo że finalne wdrożenie nie zostało przeprowadzone z przyczyn niezależnych od Pana.

Prace rozwojowe i badania naukowe w ramach Pana działalności

Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań w ramach Pana działalności

Jak wskazał Pan we wniosku oraz jego uzupełnieniu:

·      w umowie z kontrahentem zawarte były liczne wymagania względem Pana m.in. znajomość: języków programowania, narzędzi, modelowania danych itp.;

·      wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększenia zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań;

·      w ramach prowadzonej działalności podejmuje Pan działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wskazał Pan, że brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłoby Panu uzyskanie przychodu;

·      przed rozpoczęciem realizacji projektów dysponował Pan wiedzą i doświadczeniem z zakresu programowania …. Posiadał Pan również doświadczenie w integracji systemów informatycznych oraz w pracy z aplikacjami obsługującymi wielu użytkowników;

·      w ramach działalności wykorzystuje Pan i rozwija wiedzę z zakresu projektowania architektury systemów … integracji systemów, pracy z usługami chmurowymi oraz optymalizacji wydajności aplikacji.

Reasumując, na podstawie tak przedstawionych informacji można uznać, że prace w zakresie opisanej we wniosku działalności:

·      stanowią działalność twórczą, wykonywaną w sposób systematyczny,

·      obejmują prace rozwojowe,

·      prowadzone są w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że opisane prace rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Pana polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ww. ustawy,

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Należy wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Mając na uwadze powyższe, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu komputerowego (oprogramowania) jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że:

·      tworzy Pan wymienione w opisie sprawy programy komputerowe w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·      w każdym przypadku - tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania utworów - efekty Pana samodzielnej pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

·      wyodrębnia Pan w prowadzonej odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, każde indywidualne prawo własności intelektualnej. W przedmiotowej ewidencji dokonuje Pan wyodrębnienia przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Ewidencję prowadzi Pan na bieżąco od 1 września 2021 r.

·      sposób przenoszenia praw autorskich każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Reasumując, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 tej ustawy.

Będzie Pan mógł w zeznaniu rocznym za 2025 r zastosować stawkę 5% od dochodów z powyższego tytułu, osiągniętych w ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny).

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 i 3 również należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.