Interpretacja 0113-KDIPT2-3.4011.126.2026.2.SJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 marca 2026 r. (wpływ 27 marca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanów faktycznych i zdarzeń przyszłych

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą od 16 sierpnia 2022 r. jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykonuje czynności w zakresie tworzenia oprogramowania komputerowego. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; dalej: „ustawa o PIT”). Dochody osiągane przez Wnioskodawcę są opodatkowane podatkiem liniowym.

Tworzenie oprogramowania przez Wnioskodawcę opiera się na indywidualnych, autorskich pomysłach opracowywanych w odpowiedzi na zgłaszane zapotrzebowanie kontrahentów.

Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności, samodzielnie tworzy programy komputerowe, korzystając m.in. z takich technologii i narzędzi, jak: ….

Od rozpoczęcia działalności gospodarczej Wnioskodawca pracował nad następującymi projektami:

1.  Symulacja … (sierpień 2022 r. – luty 2023 r.) 

2.  Symulacja … (marzec 2023 r. – sierpień 2023 r.)

3.  Symulacja … (czerwiec 2023 r. – wrzesień 2023 r

4.  Kosymulacja … (czerwiec 2023 r. – wrzesień 2023 r.) 

5.  Symulacja … (wrzesień 2023 r. – grudzień 2023 r.) 

6.  Symulacja … (styczeń 2024 r. – luty 2024 r.)

7.  Symulacja … (styczeń 2024 r. – marzec 2024 r.)

8.  Cyfrowy … (marzec 2024 r. – lipiec 2024 r.)

9.  Mobilna … (sierpień 2024 r. – październik 2024 r.)

10.  Symulacja … (wrzesień 2024 r.)

11.  Autonomiczny …

12.  Symulacja … (grudzień 2025 r. – obecnie)

Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie nigdy nie jest efektem powtarzalnych, rutynowych prac, które wymagają dla osiągnięcia rezultatu jedynie podstawowych umiejętności programistycznych i których rezultaty da się z góry określić i przewidzieć. Czynności podejmowane w ramach tworzenia oprogramowania zawsze mają charakter twórczy. Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie zawsze odznacza się oryginalnym oraz autorskim charakterem.

W związku z powyższym, tworzone oprogramowanie jako utwór, każdorazowo korzysta z ochrony prawnej przewidzianej na podstawie art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1062 ze zm.). Wnioskodawcy jako twórcy zawsze przysługują autorskie prawa osobiste do tworzonego oprogramowania, natomiast autorskie prawa majątkowe przysługują Wnioskodawcy do momentu przeniesienia ich na kontrahenta.

Zgodnie z umowami, na podstawie których Wnioskodawca świadczy usługi, a które to są zawierane z zachowaniem formy wskazanej w art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, transfer autorskich praw majątkowych Wnioskodawcy na kontrahenta następuje na ściśle określonych polach eksploatacji. Transfer autorskich praw majątkowych do oprogramowania odbywa się automatycznie i nie wymaga od żadnej ze stron składania dodatkowych oświadczeń.

Wynagrodzenie, które otrzymuje Wnioskodawca obejmuje całość czynności, jakie realizuje On w ramach danej umowy, w tym wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych Wnioskodawcy na rzecz kontrahenta. Faktury, które Wnioskodawca co miesiąc wystawia na rzecz kontrahenta nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów prac, gdyż nie jest to przyjęte w stosunkach gospodarczych.

Wnioskodawca zamierza obejmować ulgą IP BOX wyłącznie dochody z tytułu przeniesienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej - autorskich praw do oprogramowania, w tym celu prowadzi ewidencję czasu, jaki poświęcił na prowadzenie danych prac programistycznych.

Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonane czynności ponosi Wnioskodawca. Wnioskodawca wykonuje czynności w miejscu i czasie wybranym przez siebie, zapewniającym należyte wykonanie usługi. Jako wykonujący te czynności Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

Realizowane przez Wnioskodawcę prace w zakresie tworzenia oprogramowania mają charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii informatycznych tworzone są rozwiązania, które mają sprostać wymogom rynku oraz postępowi technologicznemu. Prowadzone prace nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do oprogramowania. Prace realizowane przez Wnioskodawcę nie są również projektami powtarzalnymi - każda nowa funkcjonalność, nowy projekt wymaga indywidualnego podejścia, w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii, a także przeprowadzenia koniecznych badań lub eksperymentów. W związku z tworzeniem oprogramowania wnioskodawca pracuje nad jego wytwarzaniem w usystematyzowany sposób, opisany szczegółowo powyżej.

Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność jest działalnością twórczą, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Jak wskazano powyżej, Wnioskodawca tworzy oprogramowanie bazując na swych indywidualnych, autorskich pomysłach opracowywanych w odpowiedzi na zgłaszane zapotrzebowanie kontrahentów. Wnioskodawca odpowiedzialny jest za dostarczenie konkretnego rozwiązania, wobec czego zobowiązany jest do samodzielnego opracowania i znalezienia odpowiedniego sposobu. Wnioskodawca prowadzi działalność systematycznie oraz uporządkowanie w sposób opisany powyżej.

Wskazać jednocześnie należy, iż od czerwca 2024 r. Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na własne potrzeby badawcze realizuje prace nad …. Wyniki prowadzonych prac są także wykorzystywane przez Wnioskodawcę do przygotowywania rozprawy doktorskiej.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca ponosi lub planuje ponosić następujące wydatki związane bezpośrednio z wytwarzaniem oprogramowania, a tym samym powstawaniem nowych praw własności intelektualnej:

a)  koszty transportu oraz wyjazdów służbowych - przez koszty transportu Wnioskodawca rozumie koszty użytkowania samochodu (w tym zakup paliwa, leasing, odpisy amortyzacyjne) oraz ewentualnych napraw, obejmujących koszty serwisu, części zamiennych, ubezpieczenia i przeglądów technicznych, a także koszty zakupu oraz użytkowania roweru, zakupu biletów na komunikację miejską, podróży samolotem oraz przejazdów taksówkami. W ramach kosztów związanych z wyjazdami służbowymi Wnioskodawca uznaje wydatki związane z zakupem biletów lotniczych, autobusowych oraz kolejowych, a także koszty noclegów;

b)  sprzęt komputerowy i urządzenia mobilne - za koszty sprzętu komputerowego i urządzeń mobilnych Wnioskodawca rozumie koszty zakupu monitora, laptopa, komputera stacjonarnego, części komputerowych (m.in. karty graficzne, procesory, dyski pamięci), tabletu, telefonu, czytnika elektronicznego, myszki, klawiatury, mikrofonu, kamery internetowej, pamięci zewnętrznej;

c)  książki branżowe i szkolenia – pod tą kategorią Wnioskodawca rozumie wydatki związane z zakupem szkoleń, kursów, biletów na konferencje branżowe oraz książek specjalistycznych, stanowiących źródło informacji o językach oprogramowania, narzędziach wykorzystywanych przy tworzeniu oprogramowania, technikach oprogramowania, technologiach informatycznych lub projektowaniu architektury systemów informatycznych, co służy podniesieniu kwalifikacji, poszerzając wiedzę z zakresu rozwiązań programistycznych;

d)  urządzenia, sprzęty i materiały biurowe – za koszty urządzeń, sprzętów i materiałów biurowych Wnioskodawca rozumie koszty zakupu mebli biurowych (biurka, krzesła biurowego, podstawki pod komputer, kontenerów (szafek) biurowych, szafy i regałów biurowych), oświetlenia, kabli, drukarki, papieru, tonerów, zakupu długopisów, notatników, brulionów, kartek samoprzylepnych, organizerów na biurko, segregatorów, koszulek i wkładów do segregatora, ołówków, cienkopisów, podkreślaczy, dziurkacza, zszywacza;

e)  oprogramowanie specjalistyczne – pod tą kategorią Wnioskodawca rozumie wydatki związane z zakupem specjalistycznych programów komputerowych oraz aplikacji umożliwiających prowadzenie prac;

f)   materiały projektowe – pod tą kategorią Wnioskodawca rozumie wydatki związane z zakupem części, sprzętów oraz produktów wykorzystywanych w celu przygotowania rozwiązań programistycznych, takich jak: zasilacze, baterie, mikrokontrolery, silniki, sterowniki, czujniki, drukarki 3D, części do druku, śrubki, narzędzia, elementy konstrukcyjne,;

g)  sprzęt fotograficzny i video – pod tą kategorią Wnioskodawca rozumie wydatki związane z zakupem sprzętu służącego do utrwalania i zbierania danych, a także dokumentowania eksperymentów, rejestracji wyników i osiągnięć na potrzeby publikacji oraz prezentacji wyników prac kontrahentom;

h)  księgowość – Wnioskodawca co miesiąc ponosi koszty usług księgowych.

W przypadku nieponoszenia wskazanych powyżej kosztów Wnioskodawca nie mógłby realizować prac, których realizacja skutkuje powstaniem nowego prawa własności intelektualnej. Koszty związane z transportem oraz możliwymi podróżami służbowymi umożliwią Wnioskodawcy dojazdy do miejsc prowadzenia prac, w tym laboratorium robotycznego, a także uczestnictwo w szkoleniach i konferencjach branżowych oraz bezpośrednie spotkania z kontrahentem celem poznania jego wymagań oraz oczekiwań związanych z tworzonym oprogramowaniem. Osobiste zapoznanie się z indywidualnymi potrzebami klienta wpływa zaś pozytywnie na efektywność oraz jakość świadczonych przez Wnioskodawcę usług. Korzystanie przez Wnioskodawcę ze sprzętu komputerowego i urządzeń mobilnych jest niezbędne dla sprawnego tworzenia oprogramowania.

Bez zakupu odpowiedniego sprzętu komputerowego, urządzeń mobilnych, oprogramowania specjalistycznego oraz materiałów projektowych wytwarzanie oprogramowania spełniającego wymogi kontrahenta nie byłoby możliwe. Sprzęt komputerowy stanowi podstawowe narzędzie pracy Wnioskodawcy. Oprogramowanie wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy. Dla jego finalnego kształtu decydujące znaczenie mają przede wszystkim posiadane przez Wnioskodawcę informacje specjalne i wiedza specjalistyczna. W tym celu Wnioskodawca nieustannie pogłębia swój zasób wiedzy, poprzez szkolenia oraz materiały edukacyjne. Jednocześnie, Wnioskodawca wskazuje, że pozyskanie tego rodzaju informacji nie zawsze jest możliwe za pomocą źródeł bezpłatnych (biblioteki, źródła internetowe), gdyż poziom specjalizacji wymagany przez literaturę przedmiotu i tempo jej zmian sprawia, że zasadne jest korzystanie jedynie z najnowszych, profesjonalnych publikacji i szkoleń. Wydatki związane z zakupem materiałów i sprzętów biurowych oraz eksploatacyjnych są Wnioskodawcy niezbędne dla tworzenia oprogramowania. Wnioskodawca wykorzystuje również sprzęt fotograficzny i video w bezpośrednim związku z prowadzonymi pracami programistycznymi. Sprzęt ten służy do utrwalania i zbierania danych wykorzystywanych w poszczególnych projektach, a także do dokumentowania przebiegu eksperymentów oraz testów. Rejestracja materiałów foto-wideo umożliwia analizę wyników, identyfikację błędów oraz optymalizację tworzonych rozwiązań, a także stanowi podstawę do przygotowywania raportów, publikacji oraz prezentacji efektów prac kontrahentom. W konsekwencji sprzęt fotograficzny i video wspiera proces tworzenia, rozwoju oraz doskonalenia oprogramowania i przyczynia się do powstania oraz utrwalania nowego prawa własności intelektualnej. Aby móc wykonywać swoje obowiązki, Wnioskodawca musi posiadać, rozwijać oraz utrzymywać odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe. Wydatki na usługi księgowe pozwalają na wyszczególnienie oraz prowadzenie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej w ramach ulgi IP BOX.

Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencje od sierpnia 2022 r., tj. od rozpoczęcia prac związanych z tworzeniem oprogramowania. Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji na bieżąco wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca ewidencję prowadzi w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a także kosztów przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Wnioskodawca chciałby skorzystać z preferencyjnej stawki podatku dochodowego w rozliczeniu za rok 2025, bieżący rok podatkowy, jak i lata następne (zakładając, że będzie prowadził prace programistyczne o charakterze zbliżonym do tych przedstawionych w niniejszym wniosku). Wolą Wnioskodawcy jest także skorzystanie z preferencyjnej stawki podatku dochodowego za lata 2022-2024.

Uzupełnienie wniosku

Tworzenie oprogramowania przez Wnioskodawcę opiera się na indywidualnych, autorskich pomysłach opracowywanych w odpowiedzi na zgłaszane zapotrzebowanie kontrahentów. Twórczy charakter prac przejawia się w tym, że Wnioskodawca w ramach powierzonych Mu zadań odpowiada za projektowanie architektury rozwiązań programowych i integruje wiele narzędzi inżynierskich (środowiska symulacji, komunikacja i wymiana danych między modułami, integracja ze sprzętem, algorytmy wizyjne itd.) w odpowiedzi na konkretne potrzeby poszczególnych projektów. Oprogramowanie powstaje jako zestaw modułów (symulacje, sterowniki, interfejsy, skrypty, konfiguracje) tworzonych na potrzeby danego zlecenia, a nie jako powielanie gotowych szablonów bez dostosowania.

Rodzaje tworzonych rozwiązań programowych obejmują w szczególności: oprogramowanie dosymulacji i cyfrowych bliźniaków systemów mechatronicznych, oprogramowanie sterowania oraz integracji ze sprzętem robotycznym i środowiskami uruchomieniowymi, oprogramowanie wizyjne i percepcji, a w wybranych projektach elementy oparte na uczeniu maszynowym lub metodach numerycznych, zgodnie z opisem realizacji przy projektach 1-12 we wniosku.

W ramach realizowanych projektów Wnioskodawca podejmował m.in. następujące działania:

1)  opracował architekturę systemu (podział na moduły odpowiedzialne za symulację, sterowanie, percepcję i komunikację, przepływ danych oraz interfejsy między komponentami), przygotowywał modele 3D, konfigurował symulację fizyki i dynamiki oraz budował infrastrukturę kosymulacji,

2)  opracował generatory trajektorii oraz moduły planowania ruchu i realizacji zadań (w tym logikę zadaniową tam, gdzie była potrzebna),

3)  implementował i integrował kontrolery oraz sterowniki dla robotów i systemów mechatronicznych,

4)  opracowywał rozwiązania z zakresu nawigacji robotów (w tym robotów mobilnych),

5)  integrował stworzone rozwiązania programowe ze sprzętem,

6)  przeprowadzał kalibrację i walidację; w zakresie wynikającym z projektu prowadził identyfikację modeli,

7)  w zakresie potrzebnym w danym projekcie przygotowywał i trenował modele sztucznej inteligencji oraz wdrażał je w systemy robotyczne i środowiska symulacyjne.

Szczegóły realizowanych projektów, w tym wykaz czynności dla poszczególnych projektów, zostały przybliżone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności, samodzielnie tworzy programy komputerowe, korzystając m.in. z takich technologii i narzędzi, jak: …. Podkreślić jednak należy, iż każdy projekt wymaga indywidualnego doboru narzędzi. W branży inżynierii oprogramowania robotycznego i symulacji zestaw stosowanych technologii oraz wersji narzędzi zmienia się w krótkich odstępach czasu; Wnioskodawca dobiera w danej chwili narzędzia adekwatne do konkretnego zadania.

Każdy projekt ma na celu rozwiązanie innego problemu technicznego i wymaga indywidualnego podejścia: ustalenia wymagań projektowych, doboru zakresu prac i narzędzi oraz, w konsekwencji, odrębnej realizacji względem wcześniejszych projektów (np. manipulator, pojazd podwodny, regolit, wiele robotów, moduł lewitacyjny, wózek, farma pionowa, prasa, system wizyjny pick-and-place, akumulatory, dron, roboty humanoidalne). W efekcie powstawały odrębne architektury integracji, modele oraz kod sterujący dopasowane do danego projektu; nie sprowadzało się to do modyfikowania jednej i tej samej aplikacji wyłącznie przez zmianę parametrów.

Zdarza się, że dwa projekty wykorzystują ten sam lub zbliżony zestaw narzędzi (np. to samo środowisko symulacji i ten sam język programowania), jednakże wówczas efektem prac Wnioskodawcy jest odrębny kod źródłowy o innej funkcjonalności, służący rozwiązaniu konkretnego problemu opisanego przy danym projekcie, a nie powielenie wcześniej stworzonego programu. Ten sam stos technologiczny może być nadal używany przy kolejnych zleceniach jako infrastruktura inżynierska; nie oznacza to jednak powielenia wcześniejszego gotowego rozwiązania. Kolejny projekt wymaga od Wnioskodawcy odrębnej konfiguracji, modeli oraz kodu.

Celem poszczególnych prac było uzyskanie działającego rozwiązania, każdorazowo wskazanego w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (m.in. środowisko symulacyjne, system sterowania lub percepcji). Poszczególne projekty zostały zrealizowane lub są kontynuowane zgodnie z harmonogramem czasowym w opisie stanu faktycznego (część projektów zakończona w podanym okresie, projekty oznaczone jako „obecnie” trwają). Wykonawcą usług w stosunku do kontrahenta jest wyłącznie Wnioskodawca - czynności w zakresie objętym umową wykonuje osobiście. Realizacja projektów niekiedy wymaga współpracy z innymi osobami wyznaczonymi przez kontrahenta, jednakże wskazany we wniosku oraz w niniejszym piśmie zakres prac i rezultatów dotyczy wyłącznie Wnioskodawcy.

Zasoby rzeczowe po stronie Wnioskodawcy obejmują sprzęt komputerowy, oprogramowanie narzędziowe, środowiska symulacji oraz, w zakresie materiałów projektowych, komponenty wymienione w katalogu kosztów we wniosku. Zdarza się, że niekiedy część zasobów rzeczowych może być udostępniana przez kontrahenta, jak np. licencje lub infrastruktura. Zasoby finansowe po Jego stronie to środki z działalności przeznaczane na amortyzację, zakupy niezbędnego sprzętu, licencji, podróży służbowych oraz pokrycie pozostałych wydatków związanych z wykonywaną działalnością.

Systematyczność polega na tym, że prace są prowadzone jako kolejne projekty realizowane dla kontrahenta, a nie jako pojedyncze, niepowiązane zlecenia: każdy projekt ma w opisie stanu faktycznego określony zakres czynności, użyte technologie oraz listę numerowanych kroków oddających przebieg prac dla tego projektu. Przed rozpoczęciem prac nad danym projektem sporządzana jest lista zadań do wykonania. Nakład pracy jest dokumentowany w ewidencji czasu pracy prowadzonej od sierpnia 2022 r. W ramach powtarzalnego schematu inżynierskiego realizacja obejmuje m.in. dopasowanie architektury i narzędzi do zadania, implementację i integrację modułów, testy oraz walidację w symulacji (a gdzie przewidziano, na sprzęcie fizycznym), z iteracyjnymi poprawkami.

Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych projektów Wnioskodawca dysponował zasobem wiedzy i umiejętności pozwalającym na samodzielne prowadzenie prac opisanych we wniosku, w tym umiejętnościami inżynierskimi i badawczymi… W miarę kolejnych projektów Wnioskodawca pogłębiał wiedzę projektową i poszerzał zestaw stosowanych narzędzi inżynierskich; szczegółowy wykaz technologii i przebieg prac przy poszczególnych projektach znajduje się w złożonym opisie stanu faktycznego.

Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija umiejętności programowania … Nowe zastosowania względem wcześniejszych realizacji wynikają z kolejnych, odrębnych przedmiotów prac (inne roboty, inne środowiska, inne algorytmy). Rozwiązania te nie są gotowym oprogramowaniem komercyjnym w sensie jednolitego wdrożenia powtarzalnego dla wielu odbiorców: powstają przez integrację symulacji, sterowania oraz (w danym projekcie) percepcji lub innych modułów w układzie dostosowanym do konkretnego zadania, opisanym przy poszczególnych projektach we wniosku.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca świadczył na rzecz kontrahenta usługi polegające na tworzeniu i rozwoju oprogramowania komputerowego oraz na powiązanych pracach inżynierskich i badawczych (w tym symulacji, integracji z oprogramowaniem i sprzętem, testach i walidacji), w ramach kolejnych projektów. Rezultatami świadczeń są w szczególności: kod źródłowy i powiązane artefakty programistyczne, konfiguracje i skrypty, modele symulacyjne oraz środowiska symulacji, w zakresie przekazanym kontrahentowi zgodnie z ustaleniami projektowymi. Realizacja obejmuje m.in. kolejne projekty na rzecz kontrahenta, analizę potrzeb i dobór metody, implementację i integrację modułów, testy w symulacji oraz w razie potrzeby na sprzęcie, iteracyjne poprawki oraz dokumentowanie czasu pracy.

Rozwiązania opierają się na wiedzy inżynierskiej i programistycznej Wnioskodawcy oraz na narzędziach wymienionych w opisie stanu faktycznego (lista technologii w pierwszym akapicie ogólnym i przy każdym projekcie). Samodzielne ustalenie właściwej metody, modeli i sposobu realizacji stanowi integralną część prac projektowych: obejmuje przegląd literatury oraz aktualnych publikacji i wyników badań istotnych dla postawionego zadania, a także porównywanie i praktyczne testowanie różnych podejść (w symulacji lub na stanowisku testowym), ocenę wariantów i walidację wyników, w zakresie opisanym przy poszczególnych projektach we wniosku. Na tej podstawie powstaje własna realizacja zadania.

Cele poszczególnych projektów opisano w każdym z dwunastu zestawów prac wskazanych w opisie stanu faktycznego. Cele były ustalane na wstępie danego projektu we współpracy z kontrahentem i zespołem projektowym, w zakresie wynikającym z potrzeb zlecenia. Efektem działań w danym projekcie jest działające oprogramowanie wraz z konfiguracją symulacji lub sterowania realizujące zamówiony zakres. Szczegółowy opis sposobu realizacji przedsięwzięć, ich efektów oraz istoty nowego zastosowania w danym przypadku znajduje się przy poszczególnych projektach wskazanych w opisie stanu faktycznego.

W ramach prowadzonych prac powstają zestawy kodu źródłowego, konfiguracji i modeli tworzone indywidualnie dla konkretnych projektów, a zakres prac nie ogranicza się do wklejenia gotowego rozwiązania. Przy każdym projekcie konieczny jest dobór architektury, integracja wielu komponentów i testy. Poszczególne realizacje mają na celu rozwiązanie konkretnego problemu technicznego wynikającego ze zlecenia i w praktyce wymagają indywidualnego ustalenia zakresu prac oraz doboru narzędzi. Prace wymagają specjalistycznej wiedzy inżynierskiej i programistycznej wykraczającej poza wyłącznie powtarzalne czynności. Efektem prac są odrębne realizacje programistyczne powiązane z poszczególnymi projektami (np. osobne środowiska symulacji, osobne moduły sterujące dla danego urządzenia). Wnioskodawca jako wykonawca umowy wykonuje powierzone Mu prace osobiście w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. W wielu realizacjach powstawały kolejno: modele i symulacje, środowiska symulacyjne i testowe oraz moduły pomocnicze, następnie integracja z oprogramowaniem układowym lub ze sprzętem. Szczegółowy przebieg etapów jest opisany przy poszczególnych projektach wskazanych w opisie stanu faktycznego.

Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie nie jest efektem powtarzalnych, rutynowych prac, które wymagają dla osiągnięcia rezultatu jedynie podstawowych umiejętności programistycznych i których rezultaty da się z góry określić i przewidzieć. Każdorazowo wymaga ono indywidualnego podejścia, analizy problemu oraz opracowania odpowiednich rozwiązań. Podejmowane czynności mają charakter kreatywny i prowadzą do powstawania rozwiązań o indywidualnych cechach, dostosowanych do specyfiki danego projektu.

W przebiegu opisanych prac zakres działań obejmował m.in. rozwój algorytmów sterowania, rozszerzenie funkcji symulacji, integrację percepcji, walidację w kolejnych scenariuszach, co prowadziło do możliwości testowania i sterowania w szerszym zakresie niż przed danym etapem prac (zgodnie z opisem stanu faktycznego).

Zgodnie z umową, na podstawie której Wnioskodawca świadczy usługi, a która to została zawarta z zachowaniem formy wskazanej w art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, transfer autorskich praw majątkowych Wnioskodawcy na kontrahenta następuje na ściśle określonych polach eksploatacji. Transfer autorskich praw majątkowych do oprogramowania odbywa się automatycznie, z chwilą odbioru dzieła i nie wymaga od żadnej ze stron składania dodatkowych oświadczeń.

Do wydatków związanych z kosztami użytkowania samochodu wnioskodawca zalicza wydatki związane z: zakupem paliwa, opłatami leasingowymi, odpisami amortyzacyjnymi, naprawami, serwisem, zakupem części zamiennych, ubezpieczeniem, przeglądami technicznymi, opłatami parkingowymi.

Do kategorii kosztów transportu wnioskodawca zalicza dodatkowo także wydatki związane z zakupem, serwisem i eksploatacją roweru oraz pojazdów elektrycznych osobistych, wynajem pojazdów mechanicznych na potrzeby działalności, opłaty za korzystanie z usług car-sharingu, wypożyczenie pojazdu lub jednośladu z systemu publicznego, przejazdy taksówkami, bilety na komunikację miejską, bilety lotnicze na podróże służbowe.

Do wydatków związanych z częściami komputerowymi Wnioskodawca zalicza wydatki na zakup: kart graficznych i akceleratorów obliczeniowych do zadań sztucznej inteligencji, procesorów, modułów pamięci RAM, płyt głównych, dysków pamięci, zasilaczy komputerowych, systemów chłodzenia procesora i obudów (w tym wentylatorów, radiatorów oraz chłodzenia cieczą), kart sieciowych przewodowych i bezprzewodowych, obudów komputerowych i serwerowych, modułów rozszerzeń PCI Express, komputerów stacjonarnych i serwerów skonfigurowanych do treningu modeli uczenia maszynowego, a także zestawów obliczeniowych złożonych z komponentów przeznaczonych do treningu modeli sztucznej inteligencji.

Oświetlenie, wskazane w kategorii wydatków dotyczących urządzeń, sprzętów i materiałów biurowych, dotyczy wyłącznie oświetlenia służącego celom biurowym — tj. lamp biurkowych, lamp podłogowych, lamp sufitowych, taśm LED w zestawach do oświetlania stanowiska pracy, żarówek i modułów LED do opraw biurowych.

Do produktów wykorzystywanych w celu przygotowania rozwiązań programistycznych Wnioskodawca zalicza: ….

Co do zasady wydatki, których dotyczy pytanie, są ponoszone w celu prowadzenia przez Wnioskodawcę działań związanych z tworzeniem lub rozwijaniem programów komputerowych, opisanych we wniosku. Jednakże może się zdarzyć, że niektóre z nich mogą być związane z całokształtem prowadzonej działalności gospodarczej. W takich przypadkach wydatki te nie będą przez Wnioskodawcę przypisywane wyłącznie do prac programistycznych.

Wnioskodawca stosuje alokację kosztów zgodnie z prowadzoną ewidencją, w tym ewidencją czasu. Wnioskodawca ewidencję prowadzi w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a także kosztów przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Pytania

1.  Czy przedstawione w opisie prace wykonywane przez Wnioskodawcę spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT?

2.  Czy odpłatne przeniesienie przez Wnioskodawcę prawa autorskiego do oprogramowania w ramach wykonywanych usług programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT?

3.  Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w przedstawionym we wniosku opisie, w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ww. ustawy, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?

4.  Czy możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT w przedstawionym przez Wnioskodawcę opisie?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

W ocenie Wnioskodawcy, prowadzone przez Niego prace spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.

Stosownie do treści art. 5a ust. 38 ustawy o PIT, przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Ustawodawca definiując w art. 5a pkt 39 ustawy o PIT, termin badania naukowe oraz definiując pojęcie prace rozwojowe odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „UPSWN”).

Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a pkt 39 w zw. z art. 4 ust. 2 UPSWN, rozumie się:

-     badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

-     badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a pkt 38 w zw. z art. 4 ust. 3 UPSWN, należy rozumieć działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej samodzielnie tworzy oprogramowanie. Tworzenie oprogramowania przez Wnioskodawcę opiera się na indywidualnych, autorskich pomysłach opracowywanych w odpowiedzi na zgłaszane zapotrzebowanie kontrahentów. Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie nigdy nie jest efektem powtarzalnych, rutynowych prac, które wymagają dla osiągnięcia rezultatu jedynie podstawowych umiejętności programistycznych, i których rezultaty da się z góry określić i przewidzieć. Czynności podejmowane w ramach tworzenia oprogramowania zawsze mają charakter twórczy.

Realizowane przez Wnioskodawcę prace w zakresie tworzenia oprogramowania mają charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii informatycznych tworzone są rozwiązania, które mają sprostać wymogom rynku oraz postępowi technologicznemu. Prowadzone prace nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do oprogramowania. Prace realizowane przez Wnioskodawcę nie są również projektami powtarzalnymi - każda nowa funkcjonalność, nowy projekt wymaga indywidualnego podejścia, w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii, a także przeprowadzenia koniecznych badań lub eksperymentów.

W związku z tworzeniem oprogramowania Wnioskodawca pracuje nad jego wytwarzaniem w usystematyzowany sposób, opisany szczegółowo powyżej.

W wyniku prac prowadzonych nad oprogramowaniem powstaje nowy kod źródłowy stanowiący oprogramowanie.

Ad 2

W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do oprogramowania w ramach wykonywanych usług programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Dochodem z kwalifikowanego IP zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:

1)  z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego IP,

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego IP,

3)  z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi,

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Wnioskodawca uzyskuje przychody z działalności, której założeniem jest stworzenie oprogramowania o określonych parametrach i przeniesienie praw autorskich do programu komputerowego na kontrahenta. Umowy zawierane przez Wnioskodawcę z kontrahentami wskazują, że w zakresie związanym z wytworzeniem oprogramowania lub jego części przenoszone są wszelkie prawa autorskie.

Wynagrodzenie za świadczenie usług jest każdorazowo określone w umowach, w myśl których otrzymywane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za całość czynności, jakie Wnioskodawca realizuje w ramach umowy, w tym wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do programu komputerowego. Wynagrodzenie jest płatne na podstawie wystawionej faktury.

Treść wiążących Wnioskodawcę umów stanowi, że kwalifikowane prawa własności intelektualnej (autorskie prawa majątkowe do oprogramowania), jakie Wnioskodawca wytworzy w ramach zleconej usługi należą w całości do kontrahenta za co nie przewiduje się dodatkowego wynagrodzenia, poza tym wskazanym w umowie.

Wobec tego otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu komputerowego i należy je zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.

Ad 3

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na wytworzenie danego programu komputerowego, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Ustawodawca wskazuje, że podatnik chcący skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik Nexus.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i ust. 5 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

[(a+b) x 1,3]/(a+b+c+d),

w którym poszczególne litery oznaczają:

1)  koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (lit. a),

2)  nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 (lit. b),

3)  nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 (lit. c),

4)  nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (lit. d).

Przepisy ustawy o PIT nie zawierają jakiegokolwiek katalogu kosztów kwalifikowanych. Natomiast zawierają odniesienie, że do kosztów kwalifikowanych nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym IP (art. 24d ust. 5 ustawy o PIT).

Za koszty niezwiązane bezpośrednio z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej są w szczególności: odsetki, opłaty finansowe oraz koszty związane z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów.

Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku, gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.

Wnioskodawca uzyskuje przychody z działalności, której założeniem jest przeniesienie praw autorskich do programu komputerowego. Za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone wynagrodzenie obejmujące należność za sprzedaż autorskich praw majątkowych do programów komputerowych.

W związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej Wnioskodawca ponosi, planuje ponieść lub może ponieść wydatki szczegółowo wskazane powyżej, które są również kosztami w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.

Koszty wskazane we wniosku są bezpośrednio związane z wytworzeniem programu komputerowego. W przypadku nieponoszenia wskazanych we wniosku kosztów Wnioskodawca nie mógłby prowadzić prac, których realizacja skutkuje powstaniem nowego prawa własności intelektualnej.

Zatem, wskazane wydatki jako bezpośrednio powiązane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością rozumianą jako samodzielne tworzenie oprogramowania, winny być uznane za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, ponoszone wydatki, w zakresie, w jakim przeznaczane są lub mogą być przeznaczane na wytworzenie danego programu komputerowego należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Ad 4

W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, sprzedaż autorskich praw do programu komputerowego w ramach prowadzonej działalności pozwala na opodatkowanie preferencyjną 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych z tej sprzedaży, gdyż:

1)  zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, które podlegają ochronie prawnej,

2)  spełnia kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, tj.:

-     działalnością twórczą (innowacyjność wewnętrzna),

-     obejmującą prace rozwojowe,

-     podejmowaną w sposób systematyczny,

-     w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań;

3)  ponoszone wydatki, w zakresie, w jakim przeznaczane są na wytworzenie danego programu komputerowego, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Artykuł 30ca ust. 1 i następne ustawy o PIT wskazują, że dla zastosowania 5% stawki podatku dochodowego konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

-     wytwarzanie, rozwijanie lub ulepszanie w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, spełniającej kryteria działalności badawczo-rozwojowej kwalifikowanych praw własności intelektualnej;

-     uzyskiwanie dochodu z kwalifikowanych prawa własności intelektualnej, które podlegają ochronie prawnej;

-     określenie wysokości dochodu jaki może być objęty preferencyjną stawką podatku za pomocą wskaźnika Nexus dla każdego kwalifikowanego IP odrębnie;

-     prowadzenie odrębnej ewidencji związanej z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej.

Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP.

W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym we wniosku opisie, zostały spełnione wszystkie ww. przesłanki, aby sprzedaż prawa autorskiego do programów komputerowych tworzonych samodzielnie w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej pozwalała na opodatkowanie preferencyjną 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych z tej sprzedaży.

Zdaniem Wnioskodawcy, przyjęta przez Niego wykładnia wskazanych na wstępie przepisów prawa pozwala na opodatkowanie preferencyjną 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży autorskich praw do programu komputerowego, które podlegają ochronie prawnej, w przypadku uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach prowadzonej działalności wykonuje Pan czynności w zakresie tworzenia oprogramowania komputerowego.

Tworzenie przez Pana oprogramowania opiera się na indywidualnych, autorskich pomysłach opracowywanych w odpowiedzi na zgłaszane zapotrzebowanie kontrahentów. Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych projektów dysponował Pan zasobem wiedzy i umiejętności pozwalającym na samodzielne prowadzenie prac opisanych we wniosku, w tym umiejętnościami inżynierskimi i badawczymi.

W ramach prowadzonych prac powstają zestawy kodu źródłowego, konfiguracji i modeli tworzone indywidualnie dla konkretnych projektów, a zakres prac nie ogranicza się do wklejenia gotowego rozwiązania. Przy każdym projekcie konieczny jest dobór architektury, integracja wielu komponentów i testy. Poszczególne realizacje mają na celu rozwiązanie konkretnego problemu technicznego wynikającego ze zlecenia i w praktyce wymagają indywidualnego ustalenia zakresu prac oraz doboru narzędzi.

W ramach prowadzonej działalności, samodzielnie tworzy programy komputerowe, korzystając m.in. z takich technologii i narzędzi, jak:

Od rozpoczęcia działalności gospodarczej pracował Pan nad następującymi projektami: (...)

Wytwarzane przez Pana oprogramowanie nigdy nie jest efektem powtarzalnych, rutynowych prac, które wymagają dla osiągnięcia rezultatu jedynie podstawowych umiejętności programistycznych, i których rezultaty da się z góry określić i przewidzieć. Czynności podejmowane w ramach tworzenia oprogramowania zawsze mają charakter twórczy. Tworzone przez Pana oprogramowanie odznacza się oryginalnym oraz autorskim charakterem.

Zgodnie z umowami, na podstawie których świadczy Pan usługi, a które to są zawierane z zachowaniem formy wskazanej w art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, transfer autorskich praw majątkowych na kontrahenta następuje na ściśle określonych polach eksploatacji. Transfer autorskich praw majątkowych do oprogramowania odbywa się automatycznie i nie wymaga od żadnej ze stron składania dodatkowych oświadczeń.

Tworzone oprogramowanie jako utwór, każdorazowo korzysta z ochrony prawnej przewidzianej na podstawie art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 74 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jako twórcy zawsze przysługują Panu autorskie prawa osobiste do tworzonego oprogramowania, natomiast autorskie prawa majątkowe przysługują Panu do momentu przeniesienia ich na kontrahenta za wynagrodzeniem przewidzianym umową.

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności wykonuje Pan czynności w zakresie tworzenia oprogramowania komputerowego. Tworzenie przez Pana oprogramowania opiera się na indywidualnych, autorskich pomysłach opracowywanych w odpowiedzi na zgłaszane zapotrzebowanie kontrahenta.

Wytwarzane przez Pana oprogramowanie nigdy nie jest efektem powtarzalnych, rutynowych prac, które wymagają dla osiągnięcia rezultatu jedynie podstawowych umiejętności programistycznych, i których rezultaty da się z góry określić i przewidzieć. Czynności podejmowane w ramach tworzenia oprogramowania zawsze mają charakter twórczy. Tworzone przez Pana oprogramowanie odznacza się oryginalnym oraz autorskim charakterem.

Realizowane przez Pana prace w zakresie tworzenia oprogramowania mają charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii informatycznych tworzone są rozwiązania, które mają sprostać wymogom rynku oraz postępowi technologicznemu. Prowadzone prace nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do oprogramowania. Prace realizowane przez Pana nie są również projektami powtarzalnymi - każda nowa funkcjonalność, nowy projekt wymaga indywidualnego podejścia, w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii.

Prowadzona przez Pana działalność jest działalnością twórczą, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Tworzy Pan oprogramowanie bazując na swoich indywidualnych, autorskich pomysłach opracowywanych w odpowiedzi na zgłaszane zapotrzebowanie kontrahentów. Jest Pan odpowiedzialny za dostarczenie konkretnego rozwiązania, wobec czego zobowiązany jest do samodzielnego opracowania i znalezienia odpowiedniego sposobu.

Realizowane przez Pana prace w zakresie tworzenia oprogramowania mają charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii informatycznych tworzone są rozwiązania, które mają sprostać wymogom rynku oraz postępowi technologicznemu. Prowadzone prace nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do oprogramowania. Prace realizowane przez Pana nie są również projektami powtarzalnymi - każda nowa funkcjonalność, nowy projekt wymaga indywidualnego podejścia, w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii, a także przeprowadzenia koniecznych badań lub eksperymentów.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

W przedstawionym opisie sprawy wskazał Pan, że systematyczność polega na tym, że prace są prowadzone jako kolejne projekty realizowane dla kontrahenta, a nie jako pojedyncze, niepowiązane zlecenia: każdy projekt ma w opisie stanu faktycznego określony zakres czynności, użyte technologie oraz listę numerowanych kroków oddających przebieg prac dla tego projektu. Przed rozpoczęciem prac nad danym projektem sporządzana jest lista zadań do wykonania. Nakład pracy jest dokumentowany w ewidencji czasu pracy prowadzonej od sierpnia 2022 r. W ramach powtarzalnego schematu inżynierskiego realizacja obejmuje m.in. dopasowanie architektury i narzędzi do zadania, implementację i integrację modułów, testy oraz walidację w symulacji (a gdzie przewidziano, na sprzęcie fizycznym), z iteracyjnymi poprawkami. Cele poszczególnych projektów opisano w każdym z dwunastu zestawów prac wskazanych w opisie stanu faktycznego (np. uzyskanie środowiska testowego, określenie parametrów eksploracji, analiza sił przy nabieraniu regolitu, walidacja sterownika wózka, itd.). Cele były ustalane na wstępie danego projektu we współpracy z kontrahentem i zespołem projektowym, w zakresie wynikającym z potrzeb zlecenia. Efektem działań w danym projekcie jest działające oprogramowanie wraz z konfiguracją symulacji lub sterowania realizujące zamówiony zakres. Szczegółowy opis sposobu realizacji przedsięwzięć, ich efektów oraz istoty nowego zastosowania w danym przypadku znajduje się przy poszczególnych projektach.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana projektów jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych projektów dysponował Pan zasobem wiedzy i umiejętności pozwalającym na samodzielne prowadzenie prac opisanych we wniosku, w tym umiejętnościami inżynierskimi i badawczymi (m.in. dobór metody, eksperymentowanie w symulacji lub na stanowisku testowym oraz walidacja wyników), a w szczególności z zakresu: ... W miarę kolejnych projektów pogłębiał Pan wiedzę projektową i poszerzał zestaw stosowanych narzędzi inżynierskich.

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

·      badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

·      prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazuje Pan we wniosku, realizowane przez Pana prace w zakresie tworzenia oprogramowania mają charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii informatycznych tworzone są rozwiązania, które mają sprostać wymogom rynku oraz postępowi technologicznemu. Prowadzone prace nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do oprogramowania. Prace realizowane przez Pana nie są również projektami powtarzalnymi - każda nowa funkcjonalność, nowy projekt wymaga indywidualnego podejścia, w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii, a także przeprowadzenia koniecznych badań lub eksperymentów.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z wniosku i jego uzupełnienia.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana (wykonywane prace) polegająca na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że:

·      tworzy Pan wymienione w opisie programy komputerowe w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·      efektem Pana twórczych prac są każdorazowo odrębne programy komputerowe – utwory podlegające ochronie określonej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

·      przenosi Pan odpłatnie ogół praw autorskich na rzecz kontrahenta na mocy umowy o współpracy w ramach wykonywanych usług, na podstawie umowy zawartej z zachowaniem formy wskazanej w art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

·      prowadzi Pan od sierpnia 2022 r. odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ewidencję prowadzi Pan w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a także kosztów przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:

Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu komputerowego (oprogramowanie) jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego (oprogramowania) w ramach wykonywanych usług programowania stanowi/będzie stanowić dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, może Pan/będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za lata 2022-2024, za 2025 r., bieżący rok podatkowy, jak i lata następne, o ile zmianie nie ulegnie przedstawiony stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.

Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

·      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

·      wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:

·      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz

·      wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.

Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.

W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania, można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.

Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

·  wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

·  kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

·  dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego, który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem, ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.

Reasumując, wydatki poniesione przez Pana na koszty transportu oraz wyjazdów służbowych, sprzęt komputerowy i urządzenia mobilne, książki branżowe i szkolenia, urządzenia, sprzęty i materiały biurowe, oprogramowanie specjalistyczne, materiały projektowe, sprzęt fotograficzny i video, księgowość, mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu właściwej proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·      stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń oraz

·      zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.