Interpretacja 0113-KDIPT2-3.4011.185.2026.1.KKA

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od osób prawnych i czynnym podatnikiem podatku VAT. Zarząd Spółki jest jednoosobowy, do składania oświadczeń w imieniu spółki jest upoważniony każdy z członków zarządu samodzielnie.

Spółka jako ubezpieczający zamierza zawrzeć indywidualne polisy na życie z Ubezpieczeniowym Funduszem Kapitałowym ze Składką Regularną oraz możliwością, uiszczania Składek Dodatkowych (dalej jako: „Polisa”), wskazując jako Ubezpieczonych swojego wspólnika (udziałowca będącego członkiem zarządu). Umowy ubezpieczenia zostały zawarte z towarzystwem ubezpieczeń (...).

Opisywany produkt to ubezpieczenie na życie i dożycie ze składką regularną, przeznaczone dla osób zainteresowanych regularnym oszczędzaniem. Celem umowy jest objęcie ubezpieczonego ubezpieczeniem na życie i dożycie, aby w przypadku śmierci ubezpieczonego zapewnić bezpieczeństwo finansowe wskazanych uposażonych lub innych uprawnionych osób poprzez wypłatę świadczenia ubezpieczeniowego określonego w umowie. W przypadku wygaśnięcia umowy wskutek upływu okresu ubezpieczenia ubezpieczony otrzyma sumę ubezpieczenia na dożycie, której wysokość wskażą Państwo w polisie oraz sumę udziałów w zysku naliczonych w ciągu całego okresu ubezpieczenia. Jeżeli ubezpieczający, będący osobą fizyczną, zdecyduje się na zawarcie dodatkowej umowy, będzie miał możliwość inwestowania pieniędzy w ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe, jednocześnie mając możliwość skorzystania z ulg podatkowych dzięki rachunkom IKE i IKZE. Kwestia ulg podatkowych w związku z inwestowaniem w IKZE nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

Produkt ubezpieczeniowy jest połączeniem ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym. Polisa składa się z dwóch elementów:

1)    Umowa Podstawowa: Ubezpieczenie na życie i dożycie.

2)    Umowa Dodatkowa: Ubezpieczenie na życie z ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi.

Możliwość inwestowania (UFK, IKE, IKZE)

Środki są inwestowane w Zarządzanej Platformy Inwestycyjnej przez międzynarodowy zespół profesjonalistów. Składki mogą być opłacane miesięcznie lub rocznie. Przedmiotem ubezpieczenia jest życie ubezpieczonych. Zakres ubezpieczenia obejmuje śmierć ubezpieczonych w okresie ubezpieczenia albo dożycie przez nich daty dożycia określonej w umowie. Uposażeni, czyli osoby uprawnione do otrzymania świadczenia z tytułu śmierci ubezpieczonego zostali określeni zgodnie
z Ogólnymi Warunkami Ubezpieczenia. Osobą uposażoną nie jest Spółka. Polisy mają tworzyć pozapłacowy składnik wynagrodzenia szeroko pojęty jako benefit. Ubezpieczyciel podejmuje decyzje o objęciu ochroną oraz o wysokości składki za ryzyko ubezpieczeniowe badając wiele czynników jak np.: wiek, stan zdrowia, rodzaj wykonywanej pracy itp. W ramach polisy wszystkie składki będą opłacane przez Spółkę, która wystąpi w roli Ubezpieczającego w zawartej umowie ubezpieczenia. Polisa będzie miała charakter ochronno-inwestycyjny, zaś składki opłacane przez Spółkę składać się będą z dwóch części:

1)    obowiązkowej składki regularnej oraz

2)    dobrowolnej składki dodatkowej, która również powiększy wysokość sumy ubezpieczenia na życie, w razie śmierci Ubezpieczonego.

Umowa nie stanowi grupowej umowy ubezpieczenia, jest indywidualną umową ubezpieczenia. Polisa zawiera liczne opłaty, między innymi za zarządzanie aktywami, za udział w zysku, za ryzyko ubezpieczeniowe, opłatę administracyjną itp. Przedmiotem Umów jest życie Ubezpieczonych oraz inwestowanie przez Ubezpieczyciela, w sposób wskazany przez Ubezpieczającego i na ryzyko Ubezpieczającego środków pochodzących ze składek wpłacanych z tytułu Umów w ramach Ubezpieczeniowych Funduszy Kapitałowych w okresie, na jaki Umowy zostaną zawarte (polisy mają zatem charakter ochronno-inwestycyjny).

… przedstawiła schemat lokowania środków w poszczególne UFK Zbalansowane i przenoszenia środków pomiędzy UFK Zbalansowanymi. UFK Zbalansowane to ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe nominowane w złotych, których aktywa są inwestowane w instrumenty finansowe wybrane przez Zarządzającego. Celem inwestycyjnym UFK Zbalansowanych jest wzrost wartości środków zgromadzonych w UFK Zbalansowanych poprzez lokowanie ich aktywów w wybrane fundusze inwestycyjne lub ETF. Zwrot z inwestycji zależy więc od wyników instrumentów finansowych wchodzących w skład UFK Zbalansowanych objętych przyjętym programem, które charakteryzują się zróżnicowaną polityką inwestycyjną oraz profilem ryzyka. Część środków zapewniających sprawne zarządzanie UFK Zbalansowanymi jest przechowywana na rachunkach bankowych. Do wyboru są dwa programy dynamiczny lub zrównoważony, środki są inwestowane w ramach Zarządzanej Platformy Inwestycyjnej przez międzynarodowy zespół profesjonalistów.

Ochrona ubezpieczeniowa z tytułu umowy rozpoczyna się od daty wskazanej w polisie albo aneksie do polisy, nie wcześniej niż z chwilą zapłacenia składki z tytułu umowy. Ochrona ubezpieczeniowa z tytułu umowy kończy się wraz z wygaśnięciem umowy, nie później jednak niż z chwilą śmierci ubezpieczonego.

Celem Umów nie jest realizacja zysków, w krótkim horyzoncie czasowym. Celem Umów jest ochrona życia Ubezpieczonego oraz długofalowe budowanie kapitału. Czas trwania umowy o ubezpieczenie może wynosić 10, 15, 20, 25 lub 30 lat. Zawarcie Umów wiąże się z inwestycją w instrumenty finansowe oferowane w postaci Ubezpieczeniowych Funduszy Kapitałowych o zróżnicowanym profilu ryzyka. Zgodnie z Ogólnymi Warunkami Umowy, zakres ubezpieczenia będą obejmowały
w zależności od umowy dożycie przez Ubezpieczonego daty Dożycia oraz życie Ubezpieczonego w Okresie Ubezpieczenia. Ze względu na inwestycyjny charakter Umów wysokości ww. świadczeń uzależnione będą od wartości zgromadzonych środków, czyli od Wartości Rachunku (sumy Części Bazowej Rachunku oraz Części Wolnej Rachunku). Dodatkowe umowy pozwolą na rozszerzenie ochrony ubezpieczonego o takie ryzyka jak ubezpieczenie od chorób, w wyniku nieszczęśliwego wypadku, operacji, pobytu w szpitalu w wyniku wypadku, inwalidztwa itp.

Ubezpieczający nie jest uprawniony do otrzymania świadczenia kapitałowego z polisy. Spółka również nie myśli o byciu uposażonym w tych polisach. Uprawnionymi byliby Ubezpieczeni lub uposażeni, domyślnie rodziny Ubezpieczonych, chyba że strony umowy wskażą inaczej. Po zawarciu umowy ubezpieczający może od niej odstąpić, składając stosowne oświadczenie w terminie.

Umowa może być wypowiedziana w każdej chwili (wypowiedzenie nie wymaga uzasadnienia).  Umowy przewidują regularne, miesięczne opłacanie składek z możliwością wpłacania kwot dodatkowych w dowolnym momencie trwania Umowy. Główny Rachunek składałby się z Części Bazowej, na którym Składki Regularne zapisywane będą w postaci Jednostek UFK oraz Części Wolnej, na którym Składki Dodatkowe będą również zapisywane w postaci Jednostek UFK. Opłacane składki (Regularne i Dodatkowe) są przeznaczane na cele inwestycyjne. Składki Regularne oraz Dodatkowe mogą być nadpłacane przez Ubezpieczającego.

Wniosek o wypłatę środków, w trakcie trwania ubezpieczenia, może składać wyłącznie Spółka, jako Ubezpieczający. Ubezpieczeni nie mają takiego uprawnienia i do chwili faktycznej wypłaty środków z polisy na ich rzecz nie mają oni żadnego prawa do tych środków (do momentu wypłaty środków z polisy zgodnie z dyspozycją Wnioskodawcy, Ubezpieczony nie ma żadnych uprawień do tych środków). Dysponentem środków zgromadzonych w części inwestycyjnej w trakcie ich gromadzenia będzie Wnioskodawca, zaś z chwilą wypłaty - ubezpieczony lub osoba trzecia, ale nie Ubezpieczający.

Umowy będą zawarte na czas określony. Początek Okresu Ubezpieczenia będzie wskazany na Polisie. Rekomendowany przez Towarzystwo Ubezpieczeniowe minimalny okres trwania Umów i długość trwania horyzontu inwestycyjnego wynosi kilkanaście lat. Okres ten wynika z potrzeby zapewnienia odpowiednio długiego czasu pozwalającego na zbudowanie zamierzonego kapitału w oparciu o regularne wpłaty oraz na długofalowym budowaniu relacji między Ubezpieczającym, a Ubezpieczonym. Prawa do ochrony nie można przenieść na nikogo innego. Jeśli chodzi o część kapitałową to zależy to od konstrukcji umowy lub od tego czy została dokonana cesja praw wynikających z umowy na Ubezpieczonego.

Z punktu widzenia Spółki jako pracodawcy, celem objęcia wspólnika (udziałowca) będącego członkiem zarządu i pracownika Ubezpieczeniem na życie z UFK dodatkowo zmotywuje te osoby do efektywnej pracy na rzecz Spółki oraz zwiększy lojalność wobec Spółki. Wspólnik będący członkiem zarządu wykonuje na Jej rzecz czynności, podobnie jak pracownik, który będzie zatrudniony w celach m.in. obsługi klienta i maksymalizacji sprzedaży. Ubezpieczony nie będzie skłonny do rezygnacji ze współpracy w sytuacji, gdy Spółka będzie opłacać za niego składki ubezpieczeniowe z częścią kapitałową. Ubezpieczony będzie również pracował wydajniej wiedząc, że jest objęty ochroną ubezpieczeniową, z której w razie zdarzenia ubezpieczeniowego skorzysta on sam lub osoby przez niego wskazane jako uposażeni, jeśli Ubezpieczony umrze.

Zatem, opłacanie wskazanych składek przez Spółkę służy umacnianiu więzi Ubezpieczonego ze Spółką i podtrzymywaniu współpracy.

Dodatkowe benefity pozapłacowe stanowiłyby dodatkowe świadczenia dla nich. Jest to dodatek do wynagrodzenia (pozapłacowy element), który wpłynie bezpośrednio na ich sytuację finansową, ale też wpłynie pozytywnie na ich morale. Ubezpieczenie na życie dla członka zarządu i pracownika wykupione przez spółkę może przysłużyć się efektywności wykonywanych przez nich zadań, bowiem służy zapewnieniu im oraz członkom ich rodzin bezpieczeństwa i stabilizacji, w sytuacji zajścia np. wypadku podczas wykonywania czynności na rzecz spółki. Zatem, ponoszone z tego tytułu wydatki, będą związane w sposób pośredni z uzyskanymi przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej.

Benefity dla kluczowych osób w przedsiębiorstwie służą zapewnieniu płynności w prowadzeniu biznesu i są standardem na polskim rynku. Ich stosowanie w Spółce przyczyni się to do zwiększenia tej grupy osób, którzy podejmą współpracę z nią w przyszłości. Spółka jest zdania, że ta forma benefitu przyczyni się do łatwiejszego pozyskiwania kolejnych wartościowych kluczowych współpracowników do swojej działalności.

Członek zarządu będący jednocześnie udziałowcem spółki oraz pracownik zatrudniony w Spółce, podpisując się pod wnioskiem o objęcie ich taką ochroną zgodzą się na warunki i zasady na jakich takie polisy by funkcjonowały. Opłacanie składek przez Spółkę sprzyjać będzie większemu zaangażowaniu Ubezpieczonego w efektywną pracę na rzecz Spółki, realizacji wyznaczanych jej celów, kreowaniu określonych i oczekiwanych postaw oraz będzie miało na celu zachęcanie do podejmowania większej odpowiedzialności, zachęcanie do uczciwości i lojalności wobec spółki, służyć również będzie utrzymaniu wartościowych współpracowników w Spółce. Powyższe przełoży się pośrednio na mniejszą rotację w firmie, stabilizację i tym samym wpłynie to na wysokość uzyskiwanych przychodów Spółki, oraz możliwość zachowania i zabezpieczenia źródła jej przychodów.

Ubezpieczenie uiszczane przez Spółkę z tytułu polisy na rzecz pracowników będzie mieścić się w dziale I w grupach 1, 3 i 5 oraz w dziale II w grupach 1 i 2 załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej.

Opłacanie składek ubezpieczeniowych będzie wskazane w umowach jako benefit, czyli pozapłacowy element wynagrodzenia. Ubezpieczony będzie podpisywał się również na wniosku jako strona umowy. Umowa bowiem obejmuje ochronę życia Ubezpieczonego, a dodatkowo wypełniana jest ankieta medyczna i udzielane są wszelkie zgody na zawarcie takiej polisy, które musi zaakceptować Ubezpieczony. Pod umową podpisze się Ubezpieczający jako firma i Ubezpieczony jako wspólnik będący członkiem zarządu czy pracownik. Polisy mają mieć charakter motywacyjny, sprzyjać większemu zaangażowaniu Ubezpieczonych w efektywną pracę na rzecz Spółki.

Wniosek dotyczy potencjalnie każdego pracownika zatrudnionego na umowę o pracę w spółce. Każdy pracownik będzie mógł skorzystać z tego benefitu w postaci objęcia ubezpieczeniem, o ile wyrazi taką wolę. Aktualnie składka będzie dotyczyć pracowników dobrowolnie, może więc dotyczyć pojedynczego pracownika lub ich grupy w zależności od wyrażenia przez nich chęci z objęcia opisywanym ubezpieczeniem. W zależności od przyszłych zdarzeń spółka podejmie decyzję, czy będzie to obejmować wszystkich pracowników czy też pojedynczych. Jeśli zostaną określone kryteria objęcia pracowników opisywanym ubezpieczeniem, to będą zależały od jasno określonego wkładu pracownika w rozwój firmy poprzez mierzalne pozycje zawarte w KPI przedsiębiorstwa, tj. staż pracy, ilość wprowadzonych produktów do sprzedaży, pozyskanie kluczowych klientów. Będzie zależało to również od woli pracownika do przyjęcia benefitu w takiej formie, na co Wnioskodawca nie ma żadnego wpływu, gdyż benefit ten ma mieć charakter dobrowolny w zakresie objęcia nim konkretnego pracownika.

Prawo do dodatkowego świadczenia w postaci ubezpieczenia na życie i dożycie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym dla członka zarządu - udziałowca będzie wynikało z uchwały wspólników.

Pytania

1.    Czy wykup części lub całości polisy, poza dochodem, o którym mowa w art. 24 ust. 15, będzie stanowił przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., dalej również jako: „ustawa o PIT”?

2.    Jeśli odpowiedź na ww. pytanie będzie negatywna, czy środki pieniężne otrzymane przez wspólnika (będącego członkiem zarządu) i ewentualnych pracowników na skutek dokonania wypłaty (wykupu) częściowej bądź całkowitej środków z polisy przez Spółkę na rzecz Ubezpieczonych, stanowią przychód zwolniony od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy PIT, w związku z czym od tego zwolnionego przychodu spółka jako płatnik nie będzie miała obowiązku poboru podatku dochodowego od osób fizycznych?

Państwa stanowisko w sprawie

Wypłaty środków z ww. polisy (wykupu), wykup części lub całości polisy, poza dochodem, o którym mowa w art. 24 ust. 15 ustawy o PIT, nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów ustawy.

Zgodnie z art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Według art. 11 ust. 2 ustawy, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

W myśl przepisu art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1)    jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2)    jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;

3)    jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4)    w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Ponieważ przepisy ustawy nie zawierają legalnej definicji pojęcia „nieodpłatne świadczenia”, należy przyjąć takie rozumienie tego terminu, jakie ukształtowało się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym.

Pojęcie „nieodpłatne świadczenie” było m.in. przedmiotem interpretacji Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów 18 listopada 2002 r. sygn. akt FSP 9/02 stwierdził, że „dla celów podatkowych pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” (...) ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko świadczenie w cywilistycznym znaczeniu (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony-por. art. 353 KC), ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2002 r. III RN 106/01, jeszcze nie publ., a także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 sierpnia 1999 r. III RN 31/99 – OSNAPU 2000 nr 13 poz. 496)”.

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednym ze źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 ww. ustawy są:

1)    stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;

2)    działalność wykonywana osobiście.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Przy czym, stosownie do art. 12 ust. 3 cytowanej ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Przychodami z działalności wykonywanej osobiście zgodnie z art. 13 pkt 7 ustawy są przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

W świetle art. 13 pkt 8 ustawy, przychodami z działalności wykonywanej osobiście są przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

a)    osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,

b)    właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,

c)    przedsiębiorstwa w spadku

-        z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

W myśl zaś art. 32 ust. 1 ww. ustawy, zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Z kolei stosownie art. 39 ust. 1 cytowanej ustawy, płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy osoby fizyczne, prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Wnioskodawca zamierza zawrzeć indywidualne polisy na życie z Ubezpieczeniowym Funduszem Kapitałowym ze Składką Regularną oraz możliwością, uiszczania Składek Dodatkowych (dalej jako: „Polisa”), wskazując jako Ubezpieczonych swojego wspólnika (udziałowca będącego członkiem zarządu) i ewentualnie pracowników Spółki.

Produkt ubezpieczeniowy jest połączeniem ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym. Polisa składa się z dwóch elementów:

1)    Umowa Podstawowa: Ubezpieczenie na życie i dożycie.

2)    Umowa Dodatkowa: Ubezpieczenie na życie z ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia, czy On zobowiązany jako pracodawca do pobrania zaliczki na podatek dochodowy na skutek dokonania wypłaty (wykupu) częściowej bądź całkowitej środków z polisy przez Spółkę na rzecz Ubezpieczonych wypłaconej na rzecz pracowników i członka zarządu.

Z treści art. 805 § 1 i § 2 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.) wynika, że przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.

Świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie:

1)    przy ubezpieczeniu majątkowym – określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku;

2)    przy ubezpieczeniu osobowym – umówionej sumy pieniężnej, renty lub innego świadczenia w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku w życiu osoby ubezpieczonej.

Na podstawie art. 808 § 1 ww. ustawy, ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek. Ubezpieczony może nie być imiennie wskazany w umowie, chyba że jest to konieczne do określenia przedmiotu ubezpieczenia.

Stosownie do art. 829 § 1 ustawy – Kodeks cywilny, ubezpieczenie osobowe może w szczególności dotyczyć:

1)    przy ubezpieczeniu na życie – śmierci osoby ubezpieczonej lub dożycia przez nią oznaczonego wieku,

2)    przy ubezpieczeniu następstw nieszczęśliwych wypadków – uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia lub śmierci wskutek nieszczęśliwego wypadku.

Kwestie uposażenia zostały natomiast uregulowane w art. 831 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym ubezpieczający może wskazać jedną lub więcej osób uprawnionych do otrzymania sumy ubezpieczenia w razie śmierci osoby ubezpieczonej; może również zawrzeć umowę ubezpieczenia na okaziciela. Ubezpieczający może każde z tych zastrzeżeń zmienić lub odwołać w każdym czasie.

Zawarta pomiędzy Spółką, a Ubezpieczycielem umowa ubezpieczeniowa przewiduje wypłatę środków zgromadzonych w części ochronnej oraz w części inwestycyjnej na rzecz ubezpieczonego (pracownika, członka zarządu). Uprawnionym do wypłaty środków z części inwestycyjnej jest ubezpieczony.

Jednocześnie w myśl art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych, z wyjątkiem:

a)    odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowano zgodnie z art. 27 ust. 1 lub art. 30c,

b)    dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 15 i 15a.

Stosownie do art. 24 ust. 15 ww. ustawy, dochodem z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową ubezpieczenia zawartą na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, w przypadku ubezpieczeń związanych z funduszami kapitałowymi, jest różnica między wypłaconą kwotą świadczenia a sumą składek wpłaconych do zakładu ubezpieczeń, które zostały przekazane na fundusz kapitałowy.

Według art. 24 ust. 15a tej ustawy, dochodem z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową ubezpieczenia na życie lub dożycie, zawartą na podstawie odrębnych przepisów, w której świadczenie zakładu ubezpieczeń z tytułu dożycia jest:

a)    ustalane na podstawie określonych indeksów lub innych wartości bazowych albo

b)    równe składce ubezpieczeniowej powiększonej o określony w umowie ubezpieczenia wskaźnik

-        jest różnica między wypłaconą kwotą świadczenia a składką wpłaconą do zakładu ubezpieczeń.

Natomiast na mocy art. 30a ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a.

Dochód z polisy, o którym mowa w art. 24 ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlega opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 5 tej ustawy.

Natomiast wypłacone ubezpieczonemu środki z umowy ubezpieczeniowej – do wysokości uprzednio zapłaconych przez Spółkę składek – nie będą stanowić przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ww. ustawy, a w konsekwencji późniejsza wypłata środków zgromadzonych w Towarzystwie – poza dochodem, o którym mowa w art. 24 ust. 15 – nie spowoduje powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, Spółka nie ma obowiązku pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy z tytułu uprzednio zapłaconych przez Spółkę składek.

Skoro środki z umowy ubezpieczeniowej – do wysokości uprzednio zapłaconych przez Spółkę składek nie będą stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu to nie będą mogły być objęte zwolnieniem przedmiotowym, gdyż stosowanie tego zwolnienia ma charakter wtórny w stosunku do powstania przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując, stwierdzić należy, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie będzie miało zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy. Sam wykup części lub całości polisy, poza dochodem, o którym mowa w art. 24 ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowi bowiem przychodu w rozumieniu przepisów ustawy.

Wykup dotyczy bowiem środków, które podlegają opodatkowaniu (w wysokości zapłaconej składki przez Spółkę) z tytułu przyznania pracownikowi i członkowi zarządu prawa do świadczenia z polisy.

W konsekwencji, ich późniejsza wypłata – poza dochodem, o którym mowa w art. 24 ust. 15 ustawy – dokonana na skutek wykupu polisy przez Spółkę nie powoduje powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy, a co za tym idzie nie może być objęta zwolnieniem przedmiotowym, gdyż jego stosowanie – jak wcześniej wyjaśniono – ma charakter wtórny w stosunku do powstania przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe, Spółka nie będzie miała obowiązku uiszczania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tego tytułu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Przepis art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Według art. 11 ust. 2 ustawy:

W myśl przepisu art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Ponieważ przepisy ustawy nie zawierają legalnej definicji pojęcia „nieodpłatne świadczenia”, należy przyjąć takie rozumienie tego terminu, jakie ukształtowało się w orzecznictwie sądowo-administracyjnym. Pojęcie „nieodpłatne świadczenie” było m.in. przedmiotem interpretacji Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów 18 listopada 2002 r. sygn. akt FSP 9/02 stwierdził, że „dla celów podatkowych pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” (…) ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko świadczenie w cywilistycznym znaczeniu (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony- por. art. 353 KC), ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2002 r., III RN 106/01, jeszcze nie publ., a także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 sierpnia 1999 r., III RN 31/99 - OSNAPU 2000 nr 13 poz. 496)”.

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Źródła przychodów

Jednym ze źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 ww. ustawy są:

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy:

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Przy czym, stosownie do art. 12 ust. 3 cytowanej ustawy:

Przychodami z działalności wykonywanej osobiście zgodnie z art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są:

Jak natomiast wynika z art. 13 pkt 9 ww. ustawy:

Przepisy dotyczące płatnika

Zgodnie z art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

W myśl zaś art. 32 ust. 1 ww. ustawy:

Z kolei stosownie art. 39 ust. 1 cytowanej ustawy:

Stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy:

Opis sprawy i Państwa wątpliwości

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że zamierzają Państwo zawrzeć indywidualne polisy na życie  z Ubezpieczeniowym Funduszem Kapitałowym ze Składką Regularną oraz możliwością, uiszczania Składek Dodatkowych (dalej jako: „Polisa”), wskazując jako Ubezpieczonych swojego wspólnika (udziałowca będącego członkiem zarządu) i pracowników.

Produkt ubezpieczeniowy jest połączeniem ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym. Polisa składa się z dwóch elementów:

1)    Umowa Podstawowa: Ubezpieczenie na życie i dożycie.

2)    Umowa Dodatkowa: Ubezpieczenie na życie z ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi.

Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy jesteście Państwo zobowiązani jako płatnik do pobrania zaliczki na podatek dochodowy na skutek dokonania wypłaty (wykupu) częściowej bądź całkowitej środków z polisy przez Spółkę na rzecz Ubezpieczonych, wypłaconej na rzecz wspólnika (będącego członkiem zarządu) i pracowników.

Przepisy Kodeksu cywilnego mające zastosowanie w Państwa sprawie

Z treści art. 805 § 1 i § 2 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) wynika, że:

Na podstawie art. 808 § 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 829 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Kwestie uposażenia zostały natomiast uregulowane w art. 831 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:

Moment powstania przychodu po stronie ubezpieczonego – członka zarządu i pracownika

Opłacanie przez Spółkę (Ubezpieczającego) składki w ramach umowy indywidualnego ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi w części ochronnej - stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast przychód z działalności wykonywanej osobiście, którym mowa w art. 13 pkt 7 lub art. 13 pkt 9 ww. ustawy, gdy ubezpieczonym jest członek zarządu, w dacie poniesienia wydatku przez Spółkę, czyli w dacie zapłaty składki firmie ubezpieczającej. Pracownik i członek zarządu zostaje objęty ochroną ubezpieczeniową - zatem ma miejsce przysporzenie majątkowe po ich stronie. Powyższe oznacza, że Spółka, jako płatnik, będzie obowiązana do obliczenia, pobrania i odprowadzenia do właściwego urzędu skarbowego zaliczki na podatek dochodowy z ww. tytułu.

Przychód powstanie w momencie zapłacenia składki przez Spółkę, gdyż ubezpieczony prawa wynikające z umowy ubezpieczenia nabywa z chwilą zawarcia przez Państwa umowy ubezpieczenia.

Na powstanie po stronie pracownika i członka zarządu przychodu, w momencie opłacenia składki przez ubezpieczającego nie wpływa okoliczność, że osoby ubezpieczone dopiero po kilku latach mogą uzyskać uprawnienie do otrzymania kwoty z tytułu objęcia ich ubezpieczeniem w zakresie składki ochronnej. W opisanym zdarzeniu przyszłym, Spółka zamierza opłacać za Ubezpieczonych składkę, którą osoby te musiałyby finansować z własnych środków, gdyby na własną rękę przystąpiły do analogicznego ubezpieczenia. Niewątpliwie zatem uzyskają one korzyść z tego tytułu, że opłaty składki dokonywać będzie za nich Spółka - jako ubezpieczający. Skoro ubezpieczony nie poniesie żadnych wydatków związanych z opłaceniem składki na ubezpieczenie, w tym kapitałowe (inwestycyjne), to każda wypłata na jego rzecz z tytułu realizacji umowy ubezpieczenia będzie dla niego korzystna.

Przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 7 lub art. 13 pkt 9 ww. ustawy powstanie również w sytuacji, gdy zgodnie z umową ubezpieczenia opłacającym składkę - w części inwestycyjnej - jest ubezpieczający, natomiast uprawnionym do wypłaty środków może być ubezpieczony pracownik, członek zarządu.

Przy czym, jedynie w przypadku, gdy z umowy ubezpieczenia jednoznacznie wynika, że beneficjentem wypłaconych z polisy świadczeń jest dany Ubezpieczony (pracownik, członek zarządu), przychód po stronie pracownika i członka zarządu powstaje w momencie wpłaty środków (składki) przez ubezpieczającego (pracodawca).

Natomiast, gdy do czasu wystąpienia o wypłatę przez ubezpieczającego (Spółkę) nie wiadomo, na czyją rzecz ostatecznie nastąpi wypłata (na rzecz ubezpieczającego czy ubezpieczonego pracownika, i członka zarządu, momentem otrzymania przez pracownika przychodów ze stosunku pracy, a w przypadku członka zarządu z działalności wykonywanej osobiście jest moment przyznania prawa do świadczenia z polisy. Przychód powstanie nie w wysokości wartości tego prawa, lecz w wysokości opłaconych przez pracodawcę składek na tę polisę. W przypadku częściowego wykupu polisy - powinno to stanowić odpowiednią proporcję takich wpłat do uzyskanych z tej polisy praw
do świadczeń.

Jeśli treść zawartej pomiędzy Spółką a Ubezpieczycielem umowy ubezpieczeniowej przewiduje wypłatę środków zgromadzonych w części ochronnej oraz w części inwestycyjnej na rzecz ubezpieczonego (pracownika, członka zarządu), a uprawnionym do wypłaty środków z części inwestycyjnej jest ubezpieczony, to składka opłacona przez Spółkę (Ubezpieczającego) w ramach umowy indywidualnego ubezpieczenia na życie i dożycie z Ubezpieczeniowym Funduszem Kapitałowym za Ubezpieczonego stanowi przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Ubezpieczonego pracownika oraz przychód z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy Ubezpieczonego członka zarządu.

Zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Jednocześnie w myśl art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochód z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej

Stosownie do art. 24 ust. 15 ww. ustawy:

Według art. 24 ust. 15a tej ustawy:

Natomiast na mocy art. 30a ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

Dochód z polisy, o którym mowa w art. 24 ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlega opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 5 tej ustawy.

Natomiast wypłacone ubezpieczonemu środki z umowy ubezpieczeniowej - do wysokości uprzednio zapłaconych przez Spółkę składek - nie będą stanowić przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ww. ustawy, a w konsekwencji późniejsza wypłata środków zgromadzonych w Towarzystwie - poza dochodem, o którym mowa w art. 24 ust. 15 - nie spowoduje powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, Spółka nie ma obowiązku pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy z tytułu uprzednio zapłaconych przez Spółkę składek.

Skoro środki z umowy ubezpieczeniowej - do wysokości uprzednio zapłaconych przez Spółkę składek nie będą stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu to nie będą mogły być objęte zwolnieniem przedmiotowym, gdyż stosowanie tego zwolnienia ma charakter wtórny w stosunku do powstania przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena Państwa stanowiska

Stwierdzam zatem, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie będzie miało zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy. Sam wykup części lub całości polisy, poza dochodem, o którym mowa w art. 24 ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowi bowiem przychodu w rozumieniu przepisów ustawy. Wykup dotyczy bowiem środków, które podlegają opodatkowaniu (w wysokości zapłaconej składki przez Spółkę) z tytułu przyznania pracownikowi i członkowi zarządu prawa do świadczenia z polisy. W konsekwencji, ich późniejsza wypłata – poza dochodem, o którym mowa w art. 24 ust. 15 ustawy – dokonana na skutek wykupu polisy przez Spółkę nie powoduje powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy, a co za tym idzie nie może być objęta zwolnieniem przedmiotowym, gdyż jego stosowanie – jak wcześniej wyjaśniono – ma charakter wtórny w stosunku do powstania przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji Spółka jako płatnik nie będzie miała obowiązku poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tego tytułu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej