Interpretacja 0113-KDIPT2-3.4011.207.2026.2.SJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 30 marca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, studentem poniżej 26. roku życia, posiadającym nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca wykonuje usługi na podstawie umowy zlecenia zawartej z firmą X z siedzibą w A.

W ramach realizacji ww. umowy, Wnioskodawca świadczy usługi programistyczne w obszarze Sztucznej Inteligencji (AI). Do głównych zadań Wnioskodawcy należy:

·      projektowanie, budowa i wdrażanie autorskich modeli predykcyjnych oraz algorytmów uczenia maszynowego;

·      pisanie i optymalizacja kodu źródłowego (w języku programowania .....);

·      tworzenie unikalnej dokumentacji technicznej, opisującej architekturę modeli oraz logikę zastosowanych algorytmów.

Wytwarzane przez Wnioskodawcę rezultaty (kod źródłowy, architektura modeli, dokumentacja) mają charakter twórczy, indywidualny i oryginalny. Nie są to czynności powtarzalne ani odtwórcze – każdy model predykcyjny jest wynikiem samodzielnej pracy intelektualnej Wnioskodawcy i stanowi utwór w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Istotne dokumenty:

Głównym dokumentem regulującym współpracę jest umowa zlecenia. Zawiera ona klauzulę, na mocy której Wnioskodawca przenosi na Zleceniodawcę (X) autorskie prawa majątkowe do wszelkich utworów wytworzonych w ramach realizacji zlecenia. Zgodnie z umową, wynagrodzenie Wnioskodawcy ustalane jest w oparciu o stawkę godzinową oraz liczbę godzin faktycznie przepracowanych w danym okresie rozliczeniowym. Umowa nie wyodrębnia wprost części stawki godzinowej stanowiącej honorarium autorskie. Zleceniodawca (płatnik), wystawiając informację PIT-11 za rok 2025, zastosował standardowe koszty uzyskania przychodów w wysokości 20%.

Wnioskodawca prowadzi szczegółową ewidencję utworów (rejestr prac twórczych), w której odnotowuje konkretne utwory przekazane Zleceniodawcy oraz czas poświęcony na ich wytworzenie. Ewidencja ta pozwala na precyzyjne oddzielenie czasu poświęconego na działalność twórczą od ewentualnych pozostałych czynności pomocniczych.

Wnioskodawca, dokonując rozliczenia rocznego za rok 2025, zamierza samodzielnie wykazać 50% koszty uzyskania przychodów od tej części wynagrodzenia, która odpowiada czasowi pracy poświęconemu na działalność twórczą, zgodnie z posiadaną ewidencją oraz z uwzględnieniem limitów określonych w art. 22 ust. 9aa ustawy o PIT.

Uzupełnienie wniosku

Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Centrum interesów osobistych oraz gospodarczych Wnioskodawcy znajduje się w Polsce, a czas pobytu Wnioskodawcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w roku podatkowym przekracza 183 dni.

Wnioskodawca jest twórcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wytwarzane przez Wnioskodawcę rezultaty prac (kod źródłowy modeli predykcyjnych, autorskie algorytmy AI oraz dokumentacja techniczna) posiadają cechy utworu, tj. stanowią przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci. Prace te nie mają charakteru odtwórczego ani technicznego; wymagają każdorazowo dokonania przez Wnioskodawcę samodzielnych wyborów w zakresie architektury modelu i logiki algorytmu.

Jednocześnie Wnioskodawca potwierdza, że uzyskiwane przez Niego przychody wynikają z rozporządzania prawami autorskimi. Zgodnie z postanowieniami umowy zlecenia zawartej z X, wszelkie autorskie prawa majątkowe do wytworzonych przez Wnioskodawcę utworów są przenoszone na Zleceniodawcę (co w umowie ujęto jako zrzeczenie się praw na rzecz Zleceniodawcy). Wypłacane Wnioskodawcy wynagrodzenie (honorarium) stanowi bezpośrednią zapłatę za to rozporządzenie prawami autorskimi do efektów Jego pracy twórczej.

Jako twórca wyników prac o charakterze indywidualnym i oryginalnym (utworów), Wnioskodawca nabywa do nich pierwotnie zarówno autorskie prawa osobiste, jak i autorskie prawa majątkowe z chwilą ich ustalenia. Autorskie prawa osobiste są niezbywalne i pozostają przy Wnioskodawcy. Natomiast autorskie prawa majątkowe do wytworzonych utworów są następnie, zgodnie z postanowieniami umowy zlecenia, przenoszone na Zleceniodawcę (X). Przeniesienie to następuje w drodze rozporządzenia tymi prawami przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta, co stanowi podstawę do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów.

Wnioskodawca zalicza wytwarzane utwory do kategorii wymienionej w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do działalności twórczej w zakresie programów komputerowych. Budowa modeli predykcyjnych AI oraz pisanie kodu źródłowego w językach programowania stanowią integralną część procesu tworzenia programów komputerowych. Również wytwarzana przez Wnioskodawcę dokumentacja techniczna jest nierozerwalnie związana z procesem projektowania i implementacji tych programów, stanowiąc ich opisową część składową, co mieści się w zakresie działalności twórczej wskazanej w pkt 1 powołanego artykułu.

Wnioskodawca wyjaśnia, że wykonuje zadania na podstawie umowy zlecenia (a nie umowy o dzieło). Z treści tej umowy jednoznacznie wynika, że w związku z wykonywaniem pracy twórczej następuje przeniesienie autorskich praw majątkowych na Zleceniodawcę (X). Kluczowe postanowienie umowy w tym zakresie brzmi: „Z chwilą ustalenia Utworu, chociażby miał on postać nieukończoną oraz w ramach wynagrodzenia, o którym mowa w […], Zleceniobiorca przenosi na Zleceniodawcę całość autorskich praw majątkowych do Utworu wraz z wyłącznym prawem zezwalania na wykonywanie zależnego prawa autorskiego”. Tym samym, ustalone wynagrodzenie ma charakter kompleksowy – obejmuje zarówno staranne wykonywanie prac, jak i przeniesienie całości autorskich praw majątkowych oraz innych praw własności intelektualnej do rezultatów tych prac. Zgodnie z zapisem umownym: „Zleceniobiorca za właściwe wykonywanie prac [...] oraz przeniesienie całości autorskich praw majątkowych i innych praw własności intelektualnej [...] otrzyma zryczałtowane wynagrodzenie za każdą godzinę wykonywania prac”. Wnioskodawca wskazuje, że choć technicznie wynagrodzenie jest kalkulowane w oparciu o stawkę godzinową, to w przypadku godzin poświęconych na działalność twórczą, stawka ta stanowi w całości honorarium autorskie za przeniesienie praw do wytworzonych utworów. Precyzyjne wyodrębnienie kwoty tego honorarium następuje na podstawie prowadzonej przez Wnioskodawcę ewidencji czasu pracy twórczej. Kwota honorarium za dany okres rozliczeniowy stanowi iloczyn godzin faktycznie poświęconych na pracę nad konkretnymi utworami oraz wskazanej w umowie stawki. W konsekwencji, każda wypłacona godzina pracy nad utworem jest bezpośrednią zapłatą za nabycie przez Spółkę praw do tego utworu, co wyczerpuje ustawowe wymogi zastosowania kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50%.

Wnioskodawca będzie wyłącznym twórcą utworów (fragmentów kodu, modeli predykcyjnych, dokumentacji), które są przedmiotem niniejszego wniosku i które zostaną wykazane w prowadzonej przez Wnioskodawcę ewidencji prac twórczych.

Wnioskodawca wyjaśnia, że choć praca odbywa się w ramach większych projektów zespołowych, to ewidencja obejmuje wyłącznie te rezultaty (utwory), które zostały wytworzone przez Niego samodzielnie i mają charakter indywidualny oraz oryginalny. W stosunku do tych konkretnych utworów Wnioskodawcy przysługują:

·      Autorskie prawa osobiste: które są niezbywalne i na zawsze pozostają przy Wnioskodawcy jako twórcy;

·      Autorskie prawa majątkowe: które pierwotnie przysługują Wnioskodawcy, a następnie są przenoszone na Zleceniodawcę (X) zgodnie z postanowieniami umowy.

Wnioskodawca nie będzie współwłaścicielem autorskich praw majątkowych po ich przekazaniu Zleceniodawcy – zostaną one w całości przeniesione na podmiot zamawiający (co w umowie określono terminem „zrzeczenia się praw” na rzecz Zleceniodawcy).

Zgodnie z postanowieniami umowy, przeniesienie autorskich praw majątkowych następuje z chwilą ustalenia Utworu, chociażby miał on postać nieukończoną. Oznacza to, że proces rozporządzania prawami odbywa się w sposób ciągły, w miarę postępu prac twórczych Wnioskodawcy. Wyodrębnienie utworu następuje poprzez jego utrwalenie w systemach informatycznych Zleceniodawcy (np. repozytorium kodu). Potwierdzeniem wykonania prac i przekazania praw do konkretnych utworów jest miesięczna ewidencja prac twórczych oraz raporty z systemów zarządzania projektami (np. ....), które pozwalają powiązać przepracowane i opłacone godziny z konkretnymi efektami pracy (Utworami).

Sposób przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworów następuje zgodnie z wymogami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

·      Zgodnie z art. 41, umowa zlecenia przewiduje przejście autorskich praw majątkowych na Zleceniodawcę. Wnioskodawca rozporządza prawami do utworów na polach eksploatacji wskazanych w umowie (m.in. utrwalanie, zwielokrotnianie, wprowadzanie do pamięci komputera);

·      Zgodnie z art. 53, umowa zlecenia określająca zasady przeniesienia praw autorskich została zawarta w formie pisemnej, co jest warunkiem niezbędnym dla ważności transakcji zbycia autorskich praw majątkowych.

Tym samym proces przeniesienia praw jest w pełni skuteczny prawnie i zgodny z obowiązującymi przepisami.

W ramach realizacji umowy zlecenia Wnioskodawca może wykonywać również czynności niebędące przedmiotem praw autorskich (np. udział w spotkaniach organizacyjnych, raportowanie, bieżąca komunikacja). Kwestia ta została uregulowana w sposób umożliwiający precyzyjne zróżnicowanie wynagrodzenia. Wnioskodawca prowadzi szczegółową ewidencję czasu pracy, w której każdorazowo wyodrębnia czas poświęcony na pracę twórczą (powstawanie utworów: kodu, modeli AI, dokumentacji) oraz czas poświęcony na pozostałe czynności techniczno-organizacyjne.

Wynagrodzenie należne Wnioskodawcy jest zróżnicowane w ten sposób, że 50% koszty uzyskania przychodów są stosowane wyłącznie do tej części wynagrodzenia (honorarium), która odpowiada czasowi pracy poświęconemu na działalność twórczą. Do pozostałej części wynagrodzenia (za czynności nietwórcze) stosowane są standardowe, 20% koszty uzyskania przychodów. Tym samym mechanizm ewidencjonowania godzin pozwala na jednoznaczne przypisanie części wynagrodzenia do konkretnych efektów pracy twórczej.

Kwota honorarium (wynagrodzenia) za przeniesienie autorskich praw majątkowych do Utworów jest ustalona w formie zryczałtowanej stawki za każdą godzinę wykonywania prac. W ocenie Wnioskodawcy i Zleceniodawcy, stawka ta stanowi rzetelny wyznacznik rzeczywistej wartości rynkowej przekazywanych praw autorskich oraz nakładu pracy twórczej. Przyjęcie modelu zryczałtowanej stawki godzinowej za godzinę pracy twórczej pozwala na obiektywne wycenienie Utworu w zależności od stopnia jego skomplikowania (mierzonego czasem niezbędnym na jego stworzenie). Tym samym, wynagrodzenie to bezpośrednio odzwierciedla wartość rynkową pracy twórczej Wnioskodawcy w obszarze wysokospecjalistycznych technologii AI.

Weryfikacja i kwalifikacja rezultatów prac jako utworów odbywa się na podstawie definicji „Utworu” zawartej w umowie zlecenia.

1.  Podstawa kwalifikacji: Podstawą jest uznanie przez strony w treści umowy, że efekty prac Wnioskodawcy w obszarze IT i AI stanowią utwory w rozumieniu prawa autorskiego. Weryfikacja polega na sprawdzeniu, czy wytworzony rezultat (np. kod modelu predykcyjnego) mieści się w zakresie prac określonych w § 1 Umowy.

2.  Kto dokonuje weryfikacji: Weryfikacja jest dwustopniowa. Wnioskodawca dokonuje pierwotnej kwalifikacji, rejestrując czas poświęcony na dany Utwór w ewidencji. Następnie Zleceniodawca (X), poprzez wyznaczonych pracowników merytorycznych (np. liderów zespołów), dokonuje odbioru tych prac.

3.  Sposób weryfikacji: Weryfikacja odbywa się poprzez proces akceptacji technicznej (code review) oraz potwierdzenie „właściwego wykonywania prac” (zgodnie z terminologią umowną). Zaakceptowanie Utworu w systemie (np. repozytorium kodu) jest tożsame z potwierdzeniem przez Spółkę, że powstał Utwór, do którego Spółka nabywa prawa, co stanowi podstawę do wypłaty zryczałtowanego wynagrodzenia za godziny poświęcone na jego stworzenie.

Wytwarzanie utworów na rzecz Zleceniodawcy odbywa się w celach zarobkowych, jednak nie nosi znamion działalności gospodarczej. Praca ma charakter systematyczny ze względu na harmonogram projektu realizowanego przez X, do którego Wnioskodawca został zaangażowany jako zleceniobiorca. Wnioskodawca wykonuje swoje zadania w sposób rzetelny i profesjonalny, co jest wymogiem współpracy z podmiotem z branży IT, jednak działania te są ściśle ograniczone zakresem i czasem trwania zawartej umowy zlecenia. Nie jest to działalność prowadzona „we własnym imieniu” w rozumieniu biznesowym – Wnioskodawca wykonuje usługi na rzecz i pod kierownictwem merytorycznym Zleceniodawcy, korzystając z dostarczonej przez niego infrastruktury.

Wykonywanie utworów ma charakter powtarzalny w okresie obowiązywania umowy zlecenia, co wynika ze specyfiki cyklu tworzenia oprogramowania AI.

Realizacja zleceń stanowi element aktywności zawodowej Wnioskodawcy w okresie trwania studiów, pozwalający na zdobycie doświadczenia w branży.

Prace są prowadzone w sposób uporządkowany, wynikający z przyjętej w firmie X metodologii prowadzenia projektów programistycznych. Wnioskodawca podkreśla jednak, że Jego aktywność nie jest „zorganizowana i ciągła” w rozumieniu definicji działalności gospodarczej z art. 3 ustawy Prawo przedsiębiorców, lecz stanowi realizację konkretnego, czasowego zobowiązania wynikającego z umowy zlecenia.

Realizacja zadań odbywa się pod ogólnym kierownictwem merytorycznym Zleceniodawcy. Choć praca programisty AI wymaga dużej samodzielności intelektualnej, to cele, priorytety oraz wymagania techniczne są wyznaczane przez Spółkę. Praca jest wykonywana w czasie skorelowanym z pracą zespołu projektowego X oraz w miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę (siedziba firmy lub praca zdalna w systemach teleinformatycznych Spółki). Wnioskodawca jest zobowiązany do raportowania postępów prac zgodnie z narzuconym przez Spółkę harmonogramem.

Wnioskodawca nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z realizacją umowy. Ryzyko to spoczywa w całości na Zleceniodawcy (X), który organizuje proces sprzedaży gotowych produktów (systemów AI) klientom końcowym, zapewnia infrastrukturę techniczną oraz ponosi odpowiedzialność za wynik finansowy projektów. Wnioskodawca odpowiada jedynie za staranne i rzetelne wykonanie powierzonych mu zadań programistycznych oraz przeniesienie praw autorskich do ich rezultatów. Wynagrodzenie Wnioskodawcy jest niezależne od sukcesu rynkowego gotowego oprogramowania, w którym wykorzystano jego utwory.

Wnioskodawca nie wystawia faktur na rzecz Spółki. Jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, Wnioskodawca rozlicza się na podstawie rachunków do umowy zlecenia, które są generowane przez Zleceniodawcę (płatnika).

Wnioskodawca wyjaśnia, że rachunki te opiewają na kwotę całkowitą wynikającą z liczby przepracowanych godzin. Jednakże, na podstawie prowadzonej przez Wnioskodawcę szczegółowej ewidencji czasu pracy twórczej, następuje precyzyjne wyodrębnienie części wynagrodzenia (honorarium) za przeniesienie autorskich praw majątkowych. To właśnie ta wyodrębniona w ewidencji kwota stanowi podstawę do naliczenia 50% kosztów uzyskania przychodów w zeznaniu rocznym PIT-37.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, Wnioskodawca ma prawo do samodzielnego zastosowania w zeznaniu rocznym (lub jego korekcie) za rok 2025 kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50%, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 w związku z art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do tej części wynagrodzenia wyliczonego w oparciu o stawkę godzinową, która przypada na faktyczny czas pracy twórczej poświęcony na wytworzenie utworów (modeli AI, kodu źródłowego, dokumentacji) i jest dokumentowana prowadzoną przez Wnioskodawcę ewidencją, mimo że płatnik (X) w wystawionej informacji PIT-11 zastosował koszty uzyskania przychodów w wysokości 20%?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, odpowiedź na pytanie przedstawione w sekcji G jest twierdząca.

Wnioskodawca ma prawo do samodzielnego zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów w zeznaniu rocznym PIT (lub jego korekcie) do części wynagrodzenia odpowiadającej pracy twórczej, mimo zastosowania przez płatnika (X) kosztów 20%.

Uzasadnienie stanowiska:

1.  Spełnienie definicji utworu i działalności twórczej

Zdaniem Wnioskodawcy, efekty jego pracy w obszarze AI (kod źródłowy, architektura modeli predykcyjnych, dokumentacja techniczna) w pełni wyczerpują definicję utworu zawartą w art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Prace te mają charakter indywidualny i oryginalny.

Co więcej, działalność ta wprost mieści się w katalogu art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT (działalność twórcza w zakresie programów komputerowych).

2.  Przeniesienie praw autorskich

Wnioskodawca wskazuje, że umowa zawarta z X zawiera niezbędne postanowienia o przeniesieniu autorskich praw majątkowych do wytworzonych utworów na Zleceniodawcę. Tym samym spełniona zostaje przesłanka rozporządzania prawami, o której mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT.

3.  Stawka godzinowa a honorarium autorskie

W opinii Wnioskodawcy, fakt rozliczania się w oparciu o stawkę godzinową nie stanowi przeszkody do stosowania 50% kosztów uzyskania przychodów. Stawka godzinowa jest jedynie technicznym sposobem kalkulacji wynagrodzenia, a nie określeniem charakteru pracy. Dzięki prowadzeniu szczegółowej ewidencji godzin poświęconych na tworzenie konkretnych utworów, Wnioskodawca jest w stanie precyzyjnie wyodrębnić kwotę honorarium za pracę twórczą z całości przychodu.

4.  Prawo do korekty kosztów w zeznaniu rocznym

Wnioskodawca uważa, że informacja PIT-11 wystawiona przez płatnika nie wiąże podatnika w sposób ostateczny w zakresie kosztów uzyskania przychodów. Płatnik (zleceniodawca) często stosuje bezpieczną dla siebie stawkę 20% ze względów administracyjnych. To na podatniku spoczywa ostateczny obowiązek rzetelnego wykazania kosztów w zeznaniu rocznym. Skoro Wnioskodawca posiada dowody w postaci rejestru utworów i ewidencji czasu pracy, ma prawo zastosować wyższe, ustawowe koszty (50%) w rozliczeniu rocznym, do wysokości limitu określonego w art. 22 ust. 9aa ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:

Stosownie do art. 13 ust. 8 powołanej ustawy:

Z opisu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że jest Pan osobą fizyczną, studentem poniżej 26. roku życia, posiadającym nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca wykonuje usługi na podstawie umowy zlecenia zawartej z firmą X z siedzibą w Rzeszowie. W ramach realizacji ww. umowy, świadczy Pan usługi programistyczne w obszarze Sztucznej Inteligencji (AI). Głównym dokumentem regulującym współpracę jest umowa zlecenia. Zawiera ona klauzulę, na mocy której Wnioskodawca przenosi na Zleceniodawcę (X) autorskie prawa majątkowe do wszelkich utworów wytworzonych w ramach realizacji zlecenia. Zgodnie z umową, Pan wynagrodzenie ustalane jest w oparciu o stawkę godzinową oraz liczbę godzin faktycznie przepracowanych w danym okresie rozliczeniowym. Umowa nie wyodrębnia wprost części stawki godzinowej stanowiącej honorarium autorskie. Zleceniodawca (płatnik), wystawiając informację PIT-11 za rok 2025, zastosował standardowe koszty uzyskania przychodów w wysokości 20%.

Pana wątpliwości dotyczą tego, czy ma prawo do samodzielnego zastosowania w zeznaniu rocznym (lub jego korekcie) za 2025 r. kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50%.

Koszty uzyskania przychodów są uregulowane w przepisach rozdziału 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W odniesieniu do niektórych przychodów ustawodawca dopuścił możliwość ustalania kosztów zryczałtowanych. W przypadku korzystania przez twórców z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów lub rozporządzania przez nich tymi prawami, mają zastosowanie 50% koszty uzyskanego przychodu. W takim przypadku, koszty uzyskania przychodów ustala się zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że:

W myśl art. 22 ust. 9a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 22 ust. 9aa ww. ustawy:

Skalę podatkową określa art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z jego brzmieniem:

Podstawa obliczenia podatku w złotych		Podatek wynosi
Ponad	do
	120 000	12% minus kwota zmniejszająca podatek 3 600 zł
120 000		10 800 zł + 32% nadwyżki ponad 120 000 zł

Zacytowane wyżej przepisy art. 22 ust. 9a oraz art. 22 ust. 9aa zawierają ograniczenie wysokości 50% kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym. W myśl tych przepisów, koszty te nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, czyli 120 000 zł.

Zgodnie zaś z art. 22 ust. 9b cytowanej ustawy:

Na podstawie art. 22 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei, zgodnie z art. 22 ust. 10a ww. ustawy:

W świetle powyższego, podatnik – twórca uzyskujący przychody stanowiące wyodrębnione honorarium z tytułu przeniesienia praw autorskich do stworzonych utworów i spełniający warunki zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, jest uprawniony zarówno do złożenia zeznania rocznego wykazującego koszty uzyskania przychodów określone w art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy, jak również do złożenia korekty zeznania rocznego w sytuacji, gdy w zeznaniu tym nie zostały uwzględnione przysługujące mu podwyższone kosztów uzyskania przychodu.

Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku należnego).

Należy wyjaśnić, że podatnik nie jest bezwzględnie zobowiązany do automatycznego przenoszenia danych z informacji PIT-11 do zeznania podatkowego – w szczególności, gdy są one nieprawidłowe. Formularz PIT-11 pełni funkcję informacyjną, ale gdy zawarta w nim kwota przychodu nie pokrywa się z rzeczywistością, podatnik powinien samodzielnie w zeznaniu podatkowym uwzględnić jego prawidłową wysokość.

Odnosząc powyższe do Pana sytuacji stwierdzam, że technicznie ma Pan możliwość złożenia korekty zeznania za rok 2025 w wysokości 50% kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 w związku z art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednak, jak wspomniano wyżej, by móc skorzystać z podwyższonych kosztów uzyskania przychodów konieczne jest spełnienie następujących przesłanek:

1)  powstanie w ramach stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej utworu będącego przedmiotem prawa autorskiego,

2)  dysponowanie obiektywnymi dowodami potwierdzającymi stworzenie przez pracownika utworu będącego przedmiotem prawa autorskiego,

3)  wyraźne wyodrębnienie honorarium autorskiego od innych składników wynagrodzenia pracownika.

W Pana przypadku, pomimo że w ramach umowy zlecenia tworzy Pan utwory będące przedmiotem prawa autorskiego, prowadzi Pan szczegółową ewidencję utworów (rejestr prac twórczych), w której odnotowuje konkretne utwory przekazane Zleceniodawcy oraz czas poświęcony na ich wytworzenie, nie została spełniona ostatnia przesłanka.

Jak wskazał Pan bowiem w opisie stanu faktycznego:

Zatem, skoro nie jest możliwe jednoznaczne określenie jaka część wynagrodzenia dotyczy przeniesienia praw autorskich, ponieważ umowa nie wyodrębnia wprost honorarium za przeniesienie praw autorskich, to do otrzymanego przez Pana wynagrodzenia nie można zastosować podwyższonych kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 w związku z art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazuję, że w odniesieniu do przychodów z wykonywanej osobiście działalności – wskazanych w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ustawodawca przyjął zryczałtowany sposób określenia wartości kosztów uzyskania tych przychodów.

Zasady rozpoznawania kosztów uzyskania przychodów z tytułu zawartej przez Pana umowy określa art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Tym samym, do Pana wynagrodzenia mają zastosowanie koszty uzyskania przychodów w wysokości 20% uzyskanego przychodu.

Zatem Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.