Ulga na powrót.
Podatniczka, obywatelka polska, w okresie od stycznia 2021 r. do marca 2024 r. mieszkała i pracowała w Niemczech, gdzie podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i posiadała centrum interesów życiowych. W dniu 5 kwietnia 2024 r. na stałe powróciła do Polski i od tego dnia podlega polskiemu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W latach 2024-2026 uzyskiwała dochody z pracy w Polsce. Nie posiadała certyfikatu…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 maja 2026 r. (data wpływu 19 maja 2026 r.) Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W okresie styczeń 2021 - marzec 2024 r. pracowała Pani i mieszkała na terytorium Niemiec. Była Pani zatrudniona na podstawie umowy o pracę u niemieckiego pracodawcy.
W latach 2021-2023 przebywała Pani na terytorium Niemiec powyżej 183 dni w roku oraz posiadała Pani tam miejsce zamieszkania. W związku z powyższym, podlegała Pani w Niemczech nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Nie posiadała Pani w tym okresie najbliższej rodziny (męża, dzieci). Pani życie zawodowe i osobiste koncentrowało się w Niemczech.
Sporadycznie przyjeżdżała Pani do Polski w celach prywatnych. Okazjonalne pobyty w Polsce miały charakter krótkotrwały i nie powodowały przeniesienia miejsca zamieszkania dla celów podatkowych do Polski.
Rozliczała się Pani podatkowo w Niemczech jako pracownik. W ramach niemieckiego rozliczenia podatkowego korzystała Pani m.in. z przysługujących tam odliczeń związanych z powrotami do polski. Do niemieckiego rozliczenia podatkowego dołączała pani dokument „Zaświadczenie/kraje UE/EOG”, który był niezbędny. Na tym dokumencie wpisywała Pani adres polski, gdyż w przeciwnym wypadku urząd skarbowy nie wydałby zaświadczenia o nie posiadaniu dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce.
W marcu 2024 r. Zakończyła Pani pracę w Niemczech i na stałe powróciła Pani do Polski.
Od sierpnia 2024 r. do stycznia 2026 r. osiągała Pani dochody w Polsce, była Pani zatrudniona przez polskiego pracodawcę, na stałe przebywała Pani w Polsce i obecnie poszukuje Pani pracy, posiadając status osoby bezrobotnej.
Nie korzystała Pani wcześniej ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wskazała Pani, że zamierza skorzystać z ulgi na powrót w latach podatkowych: 2025, 2026, 2027 i 2028. Do Niemiec wyjechała Pani w dniu 1 stycznia 2021 r. Na stałe do Polski powróciła Pani w dniu 5 kwietnia 2024 r.
W okresie od 1 stycznia 2021 r. do 5 kwietnia 2024 r. przebywała Pani i pracowała Pani w Niemczech. Nie posiadała Pani w Niemczech formalnego meldunku, jednak w tym okresie uzyskiwała Pani dochody z pracy wykonywanej na terytorium Niemiec, od których były pobierane podatki w Niemczech. Co roku rozliczała się Pani również z niemieckim urzędem skarbowym. W związku z powyższym, według Pani wiedzy i posiadanych dokumentów, w okresie od 1 stycznia 2021 r. do 5 kwietnia 2024 r. była Pani traktowana przez Niemcy jako osoba podlegająca tam opodatkowaniu z tytułu dochodów uzyskiwanych na terytorium Niemiec. Nie posiadała Pani jednak niemieckiego certyfikatu rezydencji podatkowej, ani dokumentu meldunkowego.
Nie posiada Pani certyfikatu rezydencji podatkowej z Niemiec. Posiada Pani natomiast inne dokumenty potwierdzające Pani zamieszkiwanie, pracę i rozliczanie się w Niemczech, w szczególności: dokumenty dotyczące zatrudnienia, niemieckie rozliczenia podatkowe, dokumenty potwierdzające pobór podatku w Niemczech oraz inne dokumenty związane z Pani pobytem i pracą w Niemczech.
W latach 2021-2023 oraz w okresie od początku 2024 r. do dnia poprzedzającego dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, od przychodów uzyskanych z Niemiec odprowadzała Pani podatki w Niemczech.
W okresie od początku roku, w którym przeniosła Pani miejsce zamieszkania do Polski, do dnia poprzedzającego dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski posiadała Pani powiązania zarówno z Polską, jak i z Niemcami. W Polsce posiadała Pani możliwość zamieszkania oraz więzi rodzinne, natomiast w Niemczech wykonywała Pani pracę zarobkową, uzyskiwała dochody oraz podlegałam opodatkowaniu. Jednocześnie w okresie od 1 stycznia 2021 r. do dnia poprzedzającego powrót do Polski centrum Pani interesów życiowych i gospodarczych znajdowało się w Niemczech. Tam wykonywała Pani pracę, osiągała główne źródło dochodów oraz realizowała codzienne sprawy życiowe związane z pobytem i zatrudnieniem.
Od dnia powrotu na stałe do Polski, tj. od 5 kwietnia 2024 r. w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegała Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski posiadała Pani obywatelstwo polskie. Potwierdziła Pani, że miała miejsce zamieszkania nieprzerwanie przez okres obejmujący trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym przeniosła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz przez okres od początku roku, w którym przeniosła Pani miejsce zamieszkania do Polski, do dnia poprzedzającego dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski - w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Niemczech.
Nie posiada Pani certyfikatu rezydencji podatkowej z Niemiec. Posiada Pani natomiast inne dowody dokumentujące Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską w latach 2021-2023 oraz w 2024 r. do dnia poprzedzającego dzień przeprowadzki do Polski, w szczególności: dokumenty potwierdzające zatrudnienie w Niemczech, niemieckie rozliczenia podatkowe, dokumenty potwierdzające pobór podatku od wynagrodzenia w Niemczech (tzw. kwitki z wypłaty) oraz świadectwo pracy, na tych dokumentach podany jest Pani adres zamieszkania w Niemczech.
W roku podatkowym 2025 suma osiąganych przez Panią przychodów objętych ulgą na powrót nie przekroczyła kwoty 85 528 zł. W kolejnych latach podatkowych, w których zamierza Pani korzystać z ulgi na powrót, wysokość osiąganych przychodów nie jest Pani obecnie znana i nie jest Pani w stanie przewidzieć, czy kwota ta zostanie przekroczona. W przypadku przekroczenia limitu zwolnienie będzie stosowane wyłącznie do wysokości określonej w przepisach ustawy.
W okresie, w którym zamierza Pani skorzystać z ulgi na powrót, uzyskiwała/będzie Pani uzyskiwać dochody ze stosunku pracy.
Przychody, o których mowa powyżej, nie są i nie będą:
- opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym,
- zwolnione z podatku dochodowego na podstawie innych przepisów,
- przychodami, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Potwierdziła Pani, że nie korzystała wcześniej, ani w całości, ani w części, z ulgi na powrót.
Pytanie
Czy mimo korzystania z ulg podatkowych niemieckich, polegających na odliczeniu kosztów kilkukrotnego przyjazdu do polski może Pani skorzystać z ulgi na powrót określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych począwszy od 2025 r.?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, spełnia Pani warunki do zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.
Zgodnie z tym przepisem, zwolnienie przysługuje podatnikowi, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium polski po 31 grudnia 2021 r. pod warunkiem że w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok powrotu nie posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.
Przez kilka lat mieszkała Pani i pracowała w Niemczech, gdzie przebywała pani ponad 183 dni w roku i podlegała Pani tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Od marca 2024 r. mieszka Pani tylko na terytorium Polski.
W związku z powyższym spełnia Pani warunki zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT i może Pani korzystać z ulgi na powrót przez cztery kolejne lata podatkowe, w tym począwszy od 2025 r.
W uzupełnieniu wniosku doprecyzowała Pani własne stanowisko, w którym wskazała, że stan faktyczny przedstawiony we wniosku dotyczy możliwości zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ulga na powrót). W dniu 5 kwietnia 2024 r. przeniosła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i od tego dnia podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W okresie od 1 stycznia 2021 r. do 5 kwietnia 2024 r. wykonywała Pani pracę na terytorium Niemiec, uzyskiwała tam dochody, od których pobierane były podatki oraz dokonywała Pani corocznych rozliczeń podatkowych w Niemczech. W tym okresie centrum Pani interesów życiowych i gospodarczych znajdowało się w Niemczech.
Posiada Pani dokumenty potwierdzające wykonywanie pracy, uzyskiwanie dochodów oraz rozliczanie podatków w Niemczech.
Nie korzystała Pani wcześniej z ulgi na powrót. W roku podatkowym 2025 osiągnięte przez Panią przychody objęte ulgą nie przekroczyły ustawowego limitu zwolnienia. W kolejnych latach zwolnienie będzie stosowane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Brak formalnego meldunku w Niemczech nie zmienia faktu, że w okresie od 1 stycznia 2021 r. do 5 kwietnia 2024 r. Pani życie zawodowe, podatkowe i prywatne było związane z Niemcami. W tym okresie pracowała Pani w Niemczech, uzyskiwała tam dochody, od których pobierano podatek, a następnie dokonywała Pani rocznych rozliczeń podatkowych w Niemczech.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są:
Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3) podatnik:
a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b) miał miejsce zamieszkania:
- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia – w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.
Oceniając możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić od kiedy – w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – może Pani być uznana za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski, tj. kiedy nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski.
W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
Należy wskazać, że dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zwolnieniu z opodatkowania podlegają wyłącznie przychody uzyskane ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8, z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz z zasiłku macierzyńskiego.
Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:
1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;
8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
Przy czym, w myśl art. 3 ust. 2d ww. ustawy:
Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 2b pkt 7, uważa się przychody wymienione w art. 29 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 2b pkt 1-6.
Wskazana wyżej zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób fizycznych niebędących jej rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych ze źródła przychodów położonych na jej terytorium. Nie są natomiast w Polsce opodatkowane osoby fizyczne z tytułu dochodów, których źródło jest położone za granicą. Warunkiem posiadania w Polsce statusu podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak na terytorium Polski miejsca zamieszkania lub zakładu.
Na podkreślenie zasługuje również fakt, że katalog dochodów (przychodów) wymienionych w art. 3 ust. 2b ww. ustawy, nie jest katalogiem zamkniętym. Tak więc, ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na zasadzie „źródła”. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczypospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl natomiast art. 4a ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
W opisie sprawy wskazała Pani, że 5 kwietnia 2024 r. powróciła Pani na stałe do Polski. Od dnia powrotu na stałe do Polski, tj. od 5 kwietnia 2024 r. w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz jak Pani wskazała od sierpnia 2024 r. do stycznia 2026 r. osiągała Pani dochody w Polsce, była Pani zatrudniona przez polskiego pracodawcę, na stałe przebywa Pani w Polsce i obecnie poszukuje Pani pracy, posiadając status osoby bezrobotnej. Oznacza to, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Panią spełniony.
Ponadto wyjaśniła Pani, że w okresie od 1 stycznia 2021 r. do 5 kwietnia 2024 r. przebywała Pani i pracowała w Niemczech. W latach 2021-2023 oraz w okresie od początku 2024 r. do dnia poprzedzającego dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, od przychodów uzyskanych z Niemiec odprowadzała Pani podatki w Niemczech. Potwierdziła Pani, że okresie od 1 stycznia 2021 r. do dnia poprzedzającego powrót do Polski centrum Pani interesów życiowych i gospodarczych znajdowało się w Niemczech. Tam wykonywała Pani pracę, osiągała główne źródło dochodów oraz realizowała codzienne sprawy życiowe związane z pobytem i zatrudnieniem. Potwierdziła Pani, że miała miejsce zamieszkania nieprzerwanie przez okres obejmujący trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym przeniosła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz przez okres od początku roku, w którym przeniosła Pani miejsce zamieszkania do Polski, do dnia poprzedzającego dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski - w państwie członkowskim Unii Europejskiej, tj. w Niemczech.
Zatem uznać należy, że spełniła Pani wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przez trzy lata kalendarzowe (2021 r., 2022 r. i 2023 r.), poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania oraz okres od początku 2024 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania, nie posiadała Pani miejsca zamieszkania w Polsce.
Wyjaśniła Pani również, że posiada polskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.
Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622):
Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
We wniosku wskazała Pani, że nie posiada certyfikatu rezydencji podatkowej z Niemiec. Posiada Pani natomiast inne dowody dokumentujące Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską w latach 2021-2023 oraz w 2024 r. do dnia poprzedzającego dzień przeprowadzki do Polski, w szczególności: dokumenty potwierdzające zatrudnienie w Niemczech, niemieckie rozliczenia podatkowe, dokumenty potwierdzające pobór podatku od wynagrodzenia w Niemczech (tzw. kwitki z wypłaty) oraz świadectwo pracy, na tych dokumentach podany jest Pani adres zamieszkania w Niemczech.
W oparciu o przedstawione przez Panią wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wyjaśniła Pani również, że nie korzystała Pani wcześniej z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani w całości, ani w części.
W okresie, w którym zamierza Pani skorzystać z ulgi na powrót, uzyskiwała/będzie uzyskiwała Pani dochody ze stosunku pracy.
Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
W konsekwencji należy uznać, że zostały spełnione przesłanki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawniające Panią do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 tej ustawy.
Bez wpływu na możliwość zastosowania ww. zwolnienia pozostaje okoliczność korzystania przez Panią w Niemczech z ulg podatkowych związanych z odliczeniem kosztów przyjazdów do Polski. Fakt korzystania z przewidzianych w prawie niemieckim preferencji podatkowych nie stanowi przesłanki wyłączającej prawo do ulgi na powrót określonej w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem, przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi na powrót począwszy od 2025 r., tj. w latach 2025-2028, przy spełnieniu pozostałych warunków wynikających z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz z uwzględnieniem limitu zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy.
Zatem, Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako: „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo