Interpretacja 0113-KDIPT2-3.4011.275.2025.2.AK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania odsetek od kont oszczędnościowych założonych w banku francuskim. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 maja 2025 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Ma Pani w banku francuskim dwa konta: A; B (…). Są one oprocentowane, a odsetki naliczane są raz pod koniec roku. Wielkość wkładów i wysokość oprocentowania ustalana jest przez Państwo Francuskie, które jest także gwarantem zgromadzonych na tych kontach środków. Od odsetek we Francji nie płaci się żadnych podatków, gdyż jest to rodzaj „pożyczek” od obywateli. Francuski Urząd Skarbowy nie przekazuje Polsce informacji o powstałych odsetkach (taką pisemną informację uzyskała Pani od francuskiego Urzędu Skarbowego).

Uzupełnienie wniosku

Wniosek dotyczy następujących lat podatkowych: 2021, 2022, 2023, 2024 i przyszłych.

W tym okresie podlega Pani i będzie Pani podlegać nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Do 3 października 2021 r. mieszkała Pani we Francji. Tu też składała Pani deklaracje podatkowe.

Od 4 października 2021 r. jest Pani rezydentem polskim.

Nie zamierza Pani zmieniać miejsca zamieszkania.

Bankowi we Francji dostarczyła Pani osobiście, za pokwitowaniem, informację o opuszczeniu Francji wraz z dokumentem potwierdzającym Pani miejsce zamieszkania w Polsce.

W okresie objętym wnioskiem ani żadnym innym nie wykonywała Pani działalności handlowej ani przemysłowej przy pomocy zakładu położonego we Francji i odsetki nie należą do tego zakładu.

Nie wykonywała ani nie wykonuje Pani wolnego zawodu we Francji. Odsetki nie są z tym związane.

Konta A i B są kontami oszczędnościowymi, bezterminowymi.

Ich gwarantem jest Skarb Państwa Francuskiego, który determinuje wysokość wkładów i wysokość oprocentowania. Jest to rodzaj „pożyczek” od obywateli, rodzaj obligacji.

Informacje o nich nie są przekazywane przez Urząd Skarbowy z Francji do Polski, ponieważ nie jest to wymagane prawem.

Dochód na tych kontach, odsetki, powstaje, ponieważ są oprocentowane.

Pytanie

Czy w Polsce, będąc rezydentem od 4 października 2021 r., powinna Pani płacić podatek od tych odsetek?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Uważa Pani, że nie powinna Pani płacić zryczałtowanego podatku dochodowego od odsetek od tych kont.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Jak wynika z cytowanego przepisu, źródłem nieograniczonego obowiązku podatkowego jest miejsce zamieszkania podatnika w Polsce. Treść tego obowiązku odnosi się natomiast do całości dochodów (przychodów) uzyskiwanych przez tego podatnika, tj. zarówno dochodów (przychodów) uzyskiwanych w Polsce, jak i zagranicznych.

Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski uważa się przy tym – osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Z art. 4a ww. ustawy wynika, że:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zapisy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania mają pierwszeństwo przed polskim wewnętrznym prawem podatkowym.

W myśl art. 30a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, z odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, prowadzonych przez podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 5.

Stosownie natomiast do art. 30a ust. 2 ww. ustawy:

Przepisy ust. 1 pkt 1-5 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Na podstawie art. 30a ust. 9 omawianej ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, uzyskujący poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej przychody (dochody) określone w ust. 1 pkt 1-5, od zryczałtowanego podatku obliczonego zgodnie z ust. 1, od tych przychodów (dochodów), odliczają kwotę równą podatkowi zapłaconemu za granicą, jednakże odliczenie to nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego od tych przychodów (dochodów) przy zastosowaniu stawki 19%.

Na mocy art. 30a ust. 11 ww. ustawy:

Kwoty zryczałtowanego podatku obliczonego od przychodów (dochodów), o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, uzyskanych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz kwotę podatku zapłaconego za granicą, o których mowa w ust. 9, podatnicy są obowiązani wykazać w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub 1a.

Z opisu sprawy wynika, że ma Pani w banku francuskim dwa konta: A; B (…). Są one oprocentowane, a odsetki naliczane są raz pod koniec roku. Wielkość wkładów i wysokość oprocentowania ustalana jest przez Państwo Francuskie, które jest także gwarantem zgromadzonych na tych kontach środków. Od odsetek we Francji nie płaci się żadnych podatków, gdyż jest to rodzaj „pożyczek” od obywateli. Francuski Urząd Skarbowy nie przekazuje Polsce informacji o powstałych odsetkach. Od 2021 r. podlega Pani i będzie Pani podlegać nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Do 3 października 2021 mieszkała Pani we Francji. Tu też składała Pani deklaracje podatkowe. Od 4 października 2021 jest Pani rezydentem polskim. Nie zamierza Pani zmieniać miejsca zamieszkania. Bankowi we Francji dostarczyła Pani osobiście, za pokwitowaniem, informację o opuszczeniu Francji wraz z dokumentem potwierdzającym Pani miejsce zamieszkania w Polsce. W okresie objętym wnioskiem ani żadnym innym nie wykonywała Pani działalności handlowej ani przemysłowej przy pomocy zakładu położonego we Francji i odsetki nie należą do tego zakładu. Nie wykonywała ani nie wykonuje Pani wolnego zawodu we Francji. Odsetki nie są z tym związane. Konta A i B są kontami oszczędnościowymi, bezterminowymi. Ich gwarantem jest Skarb Państwa Francuskiego, który determinuje wysokość wkładów i wysokość oprocentowania. Jest to rodzaj „pożyczek” od obywateli, rodzaj obligacji. Dochód na tych kontach, odsetki, powstaje, ponieważ są oprocentowane.

Na podstawie powyższego wskazać należy, że w Pani sprawie ma zastosowanie umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Francuskiej w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzona w Warszawie dnia 20 czerwca 1975 r. (Dz. U. z 1977 r. nr 1 poz. 5) zmodyfikowana przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mającą na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz przez Francję dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”). Dniem wejścia w życie i stosowania postanowień Konwencji MLI dla Polski jest 1 lipca 2018 r., natomiast dla Francji 1 stycznia 2019 r.

Kwestia opodatkowania odsetek została zawarta w art. 11 omawianej umowy. Przepisy dotyczące odsetek nie zostały zmienione przez Konwencję MLI.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. umowy:

Odsetki, które pochodzą z jednego Umawiającego się Państwa i wypłacane są osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie.

W świetle art. 11 ust. 2 umowy:

Użyty w niniejszym artykule wyraz „odsetki” oznacza dochody z wierzytelności wszelkiego rodzaju, tak zabezpieczonych, jak i nie zabezpieczonych hipoteką lub klauzulą udziału w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek publicznych i skryptów dłużnych, w tym również premie i udziały związane z powyższymi tytułami. Kary za zwłokę w wypłacie odsetek nie są traktowane jako odsetki w rozumieniu niniejszego artykułu.

W myśl art. 11 ust. 3 umowy:

Postanowień ustępu 1 nie stosuje się, jeżeli odbiorca odsetek mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie wykonuje w drugim Umawiającym się Państwie, z którego pochodzą odsetki, bądź działalność handlową lub przemysłową przy pomocy zakładu położonego w tym Państwie, bądź to wolny zawód w oparciu o stałą placówkę położoną w tym Państwie i jeżeli wierzytelności, na których zaspokojenie są płacone odsetki faktycznie należą do tego zakładu lub związane są z wykonywaniem wolnego zawodu. W tym przypadku mają zastosowanie odpowiednio postanowienia artykułów 7 lub 14.

Jak wynika z art. 11 ust. 4 umowy:

Uważa się, że odsetki pochodzą z Umawiającego się Państwa, jeżeli dłużnikiem jest samo Państwo, jednostka samorządu lokalnego, osoba prawna prawa publicznego lub osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Państwie. Jednakże, jeżeli płatnik odsetek posiadający lub nie posiadający miejsca zamieszkania lub siedziby w Umawiającym się Państwie, ma w Umawiającym się Państwie zakład, na rzecz którego została zaciągnięta pożyczka powodująca płatność odsetek i który ponosi ich koszty, uważa się, że powyższe odsetki pochodzą z tego Umawiającego się Państwa, w którym położony jest zakład.

Stosownie do art. 11 ust. 5 umowy:

Jeżeli między dłużnikiem i wierzycielem lub między każdym z nich a osobą trzecią istnieją szczególne stosunki i dlatego zapłacone odsetki, biorąc pod uwagę wierzytelność, przekraczają kwotę, którą dłużnik i wierzyciel umówiliby bez tych stosunków, wówczas postanowienia tego artykułu stosuje się tylko do tej ostatnio wymienionej kwoty. W tym przypadku nadwyżka ponad tę kwotę podlega opodatkowaniu według prawa każdego Umawiającego się Państwa i przy uwzględnieniu innych postanowień niniejszej umowy.

Z Komentarza Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku do art. 11 – opodatkowanie odsetek wynika, że:

Uważa się powszechnie, że określenie „odsetki” oznacza wynagrodzenie z tytułu pożyczonych pieniędzy i że wynagrodzenie to wchodzi w zakres „dochodu z majątku ruchomego (…).

Ustęp 3 podaje znaczenie określenia „odsetki” na potrzeby traktowania podatkowego zawartego w artykule. Pojęciem tym określa się ogólnie dochód z wszelkiego rodzaju wierzytelności, zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych hipoteką lub prawem uczestniczenia w zyskach. Określenie „wszelkiego rodzaju wierzytelności” obejmuje oczywiście depozyty pieniężne i wartości w formie pieniężnej, jak również państwowe papiery wartościowe, obligacje i skrypty dłużne”.

Z kolei w Komentarzu pod red. B. Brzezińskiego do art. 11 ust. 3 MK OECD wskazano, że:

Termin odsetki jest rozumiany szeroko i oznacza „dochody z wierzytelności wszelkiego rodzaju” z tytułu udostępnienia dłużnikowi na czas oznaczony lub nieoznaczony kapitału w formie pieniężnej, które są zaliczane do kategorii dochodów z majątku ruchomego (…). Należy przy tym odróżnić wypłatę odsetek od spłaty samego zobowiązania głównego, tj. wierzytelności, z tytułu której są one wypłacane. Są to dwa odrębne rodzaje wierzytelności. Termin odsetki w szczególności oznacza dochód z: wierzytelności pieniężnych, zabezpieczeń wierzytelności w formie pieniężnej, rządowych papierów wartościowych, obligacji i innych papierów wartościowych. (…)

Z zakresu znaczeniowego terminu odsetki wyłączone zostały – zgodnie ze zdaniem drugim ust. 3 art. 11 MK OECD – kary umowne i odsetki za zwłokę z tytułu nieterminowej realizacji zobowiązań. Płatności tego typu nie mogą być uważane za odsetki z tego względu, że nie są zapłatą za korzystanie (czasowe) z cudzego kapitału, ale formą rekompensaty za poniesione szkody (odszkodowanie) (MK OECD – Komentarz do art. 11 pkt 22).

Zatem zgodnie z ww. umową, odsetki od bankowych produktów oszczędnościowych podlegają opodatkowaniu tylko w Państwie, w którym osoba będąca właścicielem odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

W świetle powołanych przepisów obowiązek rozliczenia w Polsce dochodu z tytułu odsetek od środków zgromadzonych na rachunku bankowym ciąży na osobie, która posiada miejsce zamieszka na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, czyli jest polskim rezydentem podatkowym.

Podsumowując, stwierdzam, że dochód z tytułu odsetek wypłaconych przez bank z siedzibą we Francji na Pani rzecz (polskiego rezydenta podatkowego) podlega opodatkowaniu w Polsce.

Zatem, Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.