Skutki podatkowe darowizny środków pieniężnych.
Podatniczka, obywatelka Ukrainy, mieszka w Polsce od 2016 r., posiada zezwolenie na pobyt czasowy, nie ma stałego pobytu ani obywatelstwa polskiego, jest rezydentem podatkowym w Polsce. Jej matka, również obywatelka Ukrainy, przyjechała do Polski na kilka dni. W 2026 r. matka dokonała na rzecz córki darowizny gotówki w USD na terytorium Polski. Środki pochodziły ze sprzedaży nieruchomości na Ukrainie. Darowizna została wpłacona na polskie konto bankowe córki. Podatniczka…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest:
- nieprawidłowe – w części dotyczącej podlegania otrzymanej darowizny pod zakres przedmiotowy ustawy o podatku od spadków i darowizn,
- prawidłowe – w części dotyczącej braku obowiązku zapłaty podatku od spadków i darowizn i braku obowiązku złożenia deklaracji w podatku od spadków i darowizn,
- nieprawidłowe – w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 5 maja 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pani obywatelką Ukrainy, mieszka Pani w Polsce od 2016 r., aktualnie posiada Pani zezwolenie na pobyt czasowy, nie posiada Pani stałego pobytu w Polsce oraz nie jest Pani obywatelką RP. Pracuje Pani na podstawie umowy o pracę oraz jest Pani rezydentem podatkowym w Polsce. Pani matka, obywatelka Ukrainy, przyjechała do Polski na kilka dni w ramach ruchu bezwizowego, również nie posiada stałego pobytu oraz obywatelstwa polskiego. W dniu … 2026 r. między Pani matką jako Darczyńcą, i Panią jako Obdarowaną, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej została zawarta niepoświadczona notarialnie umowa darowizny o przekazaniu gotówki w dolarach amerykańskich. Środki pieniężne, które otrzymała Pani tytułem darowizny, w momencie przekazania znajdowały się na terytorium Polski. Wartość środków pieniężnych darowizny to … USD. Pieniądze, które matka Pani przekazała w darowiźnie, pochodzą ze sprzedaży przez Pani matkę nieruchomości na Ukrainie, co potwierdza poświadczona notarialnie umowa kupna-sprzedaży w języku ukraińskim wraz z tłumaczeniem przysięgłym w języku polskim, zaświadczenie z banku o wpłacie oraz wypłacie gotówki z konta Pani matki w języku ukraińskim wraz z tłumaczeniem przysięgłym w języku polskim, a także deklaracja środków pieniężnych sporządzona na granicy RP. Tego samego dnia … 2026 r. wpłaciła Pani tę darowiznę na Pani konto bankowe w polskim banku z tytułem przelewu „Darowizna dla córki od matki …”.
Uzupełnienie opis stanu faktycznego
W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazała Pani, że w momencie otrzymania darowizny, podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym nabycie przez Panią środków pieniężnych znajdujących się w dniu darowizny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (jako czynność podlegająca pod zakres przedmiotowy ustawy o podatku od spadków i darowizn na podstawie jej art. 1 ust. 1 pkt 2) jest na mocy art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych całkowicie wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a jednocześnie, z uwagi na spełnienie przesłanek podmiotowych dotyczących braku obywatelstwa polskiego oraz braku miejsca stałego pobytu obu stron w Polsce, nie podlega ono opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn?
Pani stanowisko w sprawie
Uważa Pani, że nabycie środków pieniężnych poprzez zawarcie umowy darowizny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega pod zakres przedmiotowy ustawy o podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2. W związku z tym, w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych ma zastosowanie art. 2 ust. 1 pkt 3. Jednocześnie, ze względu na brak stałego miejsca pobytu oraz obywatelstwa polskiego, zastosowanie ma art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
W związku z powyższym, otrzymanie przez Panią środków … USD w opisanych okolicznościach: nie rodzi obowiązku zapłaty podatku od spadków i darowizn, nie rodzi obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, nie rodzi obowiązku składania zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych na formularzu SD-Z2 ani deklaracji podatkowej SD-3, nie rodzi obowiązku wykazywania otrzymanej kwoty w rocznym zeznaniu podatkowym o wysokości osiągniętego dochodu.
W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazała Pani, że Pani stanowisko w tej sprawie nie ulega zmianie, ponieważ uważa Pani, że fakt podlegania nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce pozostaje bez wpływu na prawidłowość przedstawionego stanowiska. Uważa Pani, że stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn. Przedmiotowa darowizna – jako dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – podlega zakresowi przedmiotowemu ustawy o podatku od spadków i darowizn (art. 1 ust. 1 pkt 2), co skutkuje jej wyłączeniem z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od rezydencji podatkowej obdarowanej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.
W myśl art. 2 ww. ustawy:
Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Stosownie do art. 3 pkt 1 ww. ustawy:
Podatkowi nie podlega: nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jak wynika z powyższych przepisów – co do zasady (z wyjątkami określonymi w art. 3 pkt 1 ww. ustawy) – nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:
- nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
- nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą; jednakże w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Natomiast nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny nie podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:
- nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą, jednakże w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca nie jest obywatelem polskim lub nie ma miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub,
- nabywane rzeczy ruchome znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale w dniu nabycia zarówno darczyńca jak i obdarowany nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Uogólniając, należy wskazać, że ustawodawca w ustawie o podatku od spadków i darowizn określił dwa samoistne stany prawne – normujące odmienne zdarzenia – w zakresie przysporzenia majątkowego, z którymi prawo wiąże powstanie obowiązku podatkowego.
Pierwszy, określony w treści art. 1 ww. ustawy, odnosi się do nabycia rzeczy lub praw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od obywatelstwa czy też miejsca zamieszkania uprawnionej osoby fizycznej.
Drugi stan prawny, określony w art. 2 cyt. ustawy, odnosi się do posiadania obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ustawodawca jako wiodącą przyjął zasadę domicylu, zgodnie z którą obowiązek podatkowy ciąży na osobie mającej stałe miejsce zamieszkania w Polsce, nawet gdy chodzi o nabycie rzeczy lub praw majątkowych za granicą. Drugą zaś z zasad w zakresie przedmiotu opodatkowania jest zasada obywatelstwa i miejsca stałego pobytu, stosownie do której obowiązek podatkowy powstaje z momentem otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny, jeżeli nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że jest Pani obywatelką Ukrainy, mieszka Pani w Polsce od 2016 r. aktualnie posiada Pani zezwolenie na pobyt czasowy, nie posiada Pani stałego pobytu w Polsce oraz nie jest Pani obywatelką RP. Pani matka, obywatelka Ukrainy, przyjechała do Polski na kilka dni w ramach ruchu bezwizowego, również nie posiada stałego pobytu oraz obywatelstwa polskiego. W dniu … 2026 r. między Pani matką jako Darczyńcą, i Panią jako Obdarowaną, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej została zawarta niepoświadczona notarialnie umowa darowizny o przekazaniu gotówki w dolarach amerykańskich. Środki pieniężne, które otrzymała Pani tytułem darowizny, w momencie przekazania znajdowały się na terytorium Polski. Tego samego dnia … 2026 r. wpłaciła Pani tę darowiznę na Pani konto bankowe w polskim banku.
Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiot darowizny, który stanowiły środki pieniężne, w chwili zawarcia umowy znajdował się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści wniosku jasno wynika, iż Pani matka podarowała Pani środki pieniężne w gotówce na terytorium Polski.
W przedmiotowej sprawie znajduje zatem zastosowanie – co do zasady – ogólna reguła opodatkowania określona w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten dotyczy bowiem rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W analizowanej sprawie istotne znaczenie ma jednak regulacja zawarta w art. 3 pkt 1 ww. ustawy. Według jego postanowień, nie podlega podatkowi nabycie tytułem darowizny własności rzeczy ruchomych, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca (obdarowany), ani darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W tym miejscu podkreślić należy, iż przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy – nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu.
Kwestie stałego pobytu cudzoziemców reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1079 ze zm.). Warunki udzielania zezwolenia na pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i następnych ustawy o cudzoziemcach.
Zgodnie natomiast z art. 98 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach:
Zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi udziela się albo - w przypadkach, o których mowa w art. 160, art. 181 i art. 187 - można udzielić na jego wniosek, jeżeli spełnia wymogi określone ze względu na deklarowany cel pobytu, a okoliczności, które są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadniają jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
Jak wynika z treści wniosku, jest Pani obywatelką Ukrainy, która mieszka w Polsce od 2016 r., posiada Pani zezwolenie na pobyt czasowy, nie posiada Pani stałego pobytu w Polsce oraz nie jest Pani obywatelką RP. Pani matka również jest obywatelką Ukrainy, również nie posiada stałego pobytu oraz obywatelstwa polskiego.
Tym samym, opisane we wniosku nabycie tytułem darowizny było wyłączone z opodatkowania na podstawie cytowanego art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Wyłączenie z opodatkowania oznacza, że dana czynność, w tym przypadku darowizna środków pieniężnych w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Zatem, ze względu na fakt, że nabycie przez Panią środków pieniężnych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej było wyłączone z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, Pani stanowisko, zgodnie z którym, nabycie przez Panią darowizny na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej podlega pod zakres przedmiotowy ustawy o podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2, należało uznać za nieprawidłowe.
Skoro nabycie przez Panią środków pieniężnych tytułem darowizny nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, to słusznie Pani wskazała, że nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku od spadków i darowizn oraz składania formularza zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych SD-Z2 ani deklaracji podatkowej SD-3. W tej części Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Mając na uwadze powyższe, skutki podatkowe otrzymania przez Panią darowizny od matki należy ocenić przez pryzmat przepisów dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych.
Obowiązek podatkowy w Polsce
Odnosząc się do Pani wątpliwości związanych z opodatkowaniem darowizny na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyjaśniam, że na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.
W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym”.
Na podstawie art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Natomiast podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Pod pojęciem przychodu należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
Stosownie natomiast do art. 11a ust. 1 ww. ustawy:
Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.
Mając na uwadze, że otrzymała Pani darowiznę środków pieniężnych od matki będącej obywatelką Ukrainy, zastosowanie znajdują postanowienia Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 63 poz. 269).
Umowa ta nie zawiera odrębnych postanowień dotyczących opodatkowania darowizn środków pieniężnych otrzymywanych przez osoby fizyczne. W konsekwencji zastosowanie znajduje art. 21 ust. 1 ww. Konwencji, zgodnie z którym:
Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, a które nie zostały wymienione w poprzednich artykułach niniejszej konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
Z tego względu otrzymane przez Panią w darowiźnie środki pieniężne stosownie do art. 21 ust. 1 tej umowy podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, tj. w państwie, w którym posiada Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Jak już wcześniej wyjaśniłem, nabycie przez Panią środków pieniężnych otrzymanych z tytułu darowizny nie będzie podlegało przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Oznacza to, że w przedstawionej sytuacji nie będzie miało zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, w przedstawionej sytuacji zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Otrzymanie środków pieniężnych w drodze darowizny, stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Darowizna jest umową, przez którą należy rozumieć zobowiązanie się darczyńcy do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Skoro zatem, nieodpłatnie otrzymała Pani od darczyńcy środki pieniężne, to niewątpliwie skutkiem tego zdarzenia jest uzyskanie przez Panią korzyści kosztem innego podmiotu.
W Polsce przychód ten na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł. Zgodnie z tym przepisem:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 tej ustawy. W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy – jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
Na podstawie art. 45 ust. 1 ww. ustawy:
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
W konsekwencji uznać należy, że w związku z otrzymaniem przez Panią środków pieniężnych w drodze darowizny, uzyskała Pani przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten, będzie Pani zobowiązana wykazać w zeznaniu podatkowym PIT-36 składanym za rok podatkowy, w którym otrzymała Pani darowiznę, łącznie z innymi dochodami osiągniętymi w tym samym roku podatkowym i opodatkować na zasadach ogólnych, według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem, Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo