Opodatkowanie kwoty otrzymanej od banku w wyniku zawarcia ugody i wzajemnego rozliczenia świadczeń, stanowiąca różnicę pomiędzy świadczeniem Wnioskodawcy (łączna suma wpłaconych rat kredytu) a świadczeniem banku (kapitał kredytu).
Interpretacja dotyczy dwóch byłych małżonków (osoby fizyczne), którzy w 2005 r. zaciągnęli kredyt hipoteczny denominowany/indeksowany do CHF z abuzywnymi klauzulami waloryzacyjnymi. Kredyt został spłacony przed terminem, a następnie kredytobiorcy wnieśli pozew o stwierdzenie nieważności umowy. W toku postępowania bank zaproponował ugodę, która przewiduje zwrot zapłaconych odsetek, kosztów kredytu, kosztów zastępstwa procesowego…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
20 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 15 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 2 czerwca 2026 r. (data wpływu 5 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem wspólnym:
1. Zainteresowany będący stroną postępowania:…
2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:….
Opis zdarzenia przyszłego
W 2005 r. Zainteresowani zaciągnęli w banku kredyt hipoteczny denominowany/indeksowany do waluty obcej (franków szwajcarskich - CHF) na cele mieszkaniowe - Umowa kredytu zawierała klauzule waloryzacyjne przeliczające kwotę kredytu oraz raty spłaty według kursów ustalanych jednostronnie przez bank.
Kredyt został przez Zainteresowanych spłacony w całości przed terminem zapadalności wynikającym z umowy, wraz z należnymi odsetkami. W związku z niekorzystnymi zmianami kursu franka szwajcarskiego do złotego, łączna kwota wpłacona do banku tytułem spłaty kredytu (kapitał x odsetki + inne koszty) znacząco przekroczyła pierwotnie wypłaconą kwotę kredytu.
Postępowanie sądowe
Po spłacie kredytu, działając za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika procesowego, wnieśliście Państwo przeciwko bankowi pozew cywilny o:
• stwierdzenie nieważności (trwałej bezskutecznej) umowy kredytu.
Pozew został oparty na zarzucie nieważności umowy kredytu z uwagi na niedozwolone klauzule umowne w rozumieniu art. 385 Kodeksu cywilnego.
Propozycja ugody i jej warunki
W toku postępowania sądowego przed wydaniem wyroku, bank zaproponował zawarcie ugody sądowej. Warunki proponowanej ugody obejmują:
1. Zwrot przez bank na rzecz Zainteresowanych zapłaconych przez Zainteresowanych odsetek od kredytu.
2. Zwrot innych kosztów kredytu uiszczonych przez Klienta (prowizje, opłaty administracyjne, ubezpieczenia itp.).
3. Zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 100% stawki minimalnej, która to kwota nie przekracza maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego możliwych do zasądzenia na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2023 poz. 1935 t.j. z dnia 20 września 2023 r.).
4. Wzajemne rozliczenie świadczeń stron polegające na:
Okoliczności związane z kredytem
Uzupełnienie wniosku
Na pytanie wezwania:
Jaki stosunek prawny Państwa łączy? Jeśli są Państwo małżeństwem, to proszę o wskazanie czy między małżonkami obowiązuje ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej, bądź rozdzielności majątkowe?
Odpowiedzieli Zainteresowani:
Jesteśmy po rozwodzie od stycznia 2015 r.
Na pytanie wezwania:
Czy posiadają Państwo nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. z. U. z 2026 r. poz. 592)?
Odpowiedzieli Zainteresowani:
Tak.
Na pytanie wezwania:
Jakie jest miejsce położenia i adres nieruchomości, o której we wniosku?
Odpowiedzieli Zainteresowani ....
Na pytanie wezwania:
Czy kwoty stanowiące zwrot kosztów zastępstwa procesowego w sprawie, które bank zwróci Państwu stanowi poniesione przez kredytobiorców opłaty i nie przewyższają one faktycznie poniesionych przez kredytobiorców wydatków z tego tytułu?
Odpowiedzieli Zainteresowani:
Kwota ta stanowi nasz koszt z tytułu zastępstwa procesowego i nie przewyższa ona faktycznie poniesionych kosztów z tego tytułu.
Na pytanie wezwania:
Czy kwota, którą bank wypłaci Państwu tytułem nadpłaty wynikającej z różnicy pomiędzy wpłaconymi do banku ratami, a udzielonym kredytem stanowi zwrot środków, które zostały wpłacone przez kredytobiorców do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie uznane są za nadpłatę kredytu nienależną bankowi?
Odpowiedzieli Zainteresowani:
Tak.
Pytania
1. Czy kwota otrzymana od banku w wyniku zawarcia ugody i wzajemnego rozliczenia świadczeń, stanowiąca różnicę pomiędzy świadczeniem Wnioskodawcy (łączna suma wpłaconych rat kredytu) a świadczeniem banku (kapitał kredytu), będzie stanowiła przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym?
2. Czy zwrot kosztów zastępstwa procesowego (wynagrodzenia pełnomocnika) wypłacony przez bank w - ramach ugody stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
Ad 1
W ocenie Zainteresowanych, kwota otrzymana od banku w wyniku zawarcia ugody nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Uzasadnienie:
Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
W przedmiotowej sprawie ugoda oraz wzajemne rozliczenie świadczeń mają charakter restytucyjny - ich celem jest przywrócenie stanu, jaki istniałby, gdyby umowa kredytu nie została zawarta lub gdyby nie zawierała niedozwolonych postanowień umownych.
Kwota, którą otrzymają od banku, stanowi de facto zwrot nadpłaconych wcześniej przez Zainteresowanych środków, które bank pobrał nienależnie w oparciu o abuzywne klauzule umowne. Nie jest to zatem nowe przysporzenie majątkowe, lecz odzyskanie własnych środków, które nigdy nie powinny były zostać pobrane przez bank.
W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w interpretacjach organów podatkowych ugruntowany jest pogląd, że zwrot nadpłaconych rat kredytu nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o PIT, ponieważ podatnik odzyskuje jedynie środki, które wcześniej wypłacił z własnego majątku.
W ocenie Zainteresowanych, wypłata przez bank środków w ramach ugody ma charakter zwrotu nienależnego świadczenia i nie prowadzi do powstania po stronie Zainteresowanych przychodu podlegającego opodatkowaniu. Jest to jedynie rozliczenie wzajemnych roszczeń stron wynikających z nieważności lub bezskuteczności postanowień umowy kredytu.
Ad 2
W ocenie Zainteresowanych, zwrot kosztów zastępstwa procesowego nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Uzasadnienie:
Zwrot kosztów zastępstwa procesowego stanowi zwrot wydatków, które Zainteresowani ponieśli w związku z dochodzeniem swoich praw w postępowaniu sądowym. Jest to rekompensata kosztów, które musieli ponieść, aby uzyskać ochronę prawną i odzyskać nienależnie pobrane przez bank świadczenia.
Zwrot kosztów procesu nie stanowi nowego przysporzenia majątkowego, lecz jedynie kompensatę wydatków, które zostały już poniesione. Podatnik odzyskuje środki, które wcześniej wypłacił na pokrycie kosztów postępowania sądowego, co nie prowadzi do powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT.
Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem organów podatkowych, zwrot kosztów sądowych ma charakter zwrotny - strona odzyskuje jedynie uprzednio poniesione wydatki.
Mając na uwadze zwrotny charakter kosztów procesu należy uznać, że zwrot ten nie rodzi obowiązku podatkowego, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych wydatków.
W przypadku Zainteresowanych zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 100% minimalnej stawki wynagrodzenia radcy prawnego w postępowaniu w I instancji odpowiada rzeczywiście poniesionym kosztom. Koszty te zostały w pierwszej kolejności sfinansowane ze własnych środków Zainteresowanych, a następnie na podstawie ugody zostaną zwrócone Zainteresowanym. Kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej nakładów - nie jest zatem dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana kwota tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego jest obojętna podatkowo.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Reguły dotyczące opodatkowania
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego przepisu:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
Źródła przychodów
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
Wskazali Zainteresowani, że w 2005 r. zaciągnęli w banku kredyt hipoteczny denominowany/indeksowany do waluty obcej (franków szwajcarskich - CHF) na cele mieszkaniowe - Umowa kredytu zawierała klauzule waloryzacyjne przeliczające kwotę kredytu oraz raty spłaty według kursów ustalanych jednostronnie przez bank. Po spłacie kredytu, działając za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika procesowego, wnieśli przeciwko bankowi pozew cywilny o stwierdzenie nieważności (trwałej bezskutecznej) umowy kredytu.
Pozew został oparty na zarzucie nieważności umowy kredytu z uwagi na niedozwolone klauzule umowne w rozumieniu art. 385 Kodeksu cywilnego.
W toku postępowania sądowego przed wydaniem wyroku, bank zaproponował zawarcie ugody sądowej. Warunki proponowanej ugody obejmują:
Skutki podatkowe wypłaty kwoty określonej przez bank
Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.
Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.
Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania, czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień, czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
Zgodnie natomiast z definicją dochodu, jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze, czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec
Jak wynika z opisu sprawy, w wyniku ugody Zainteresowani otrzymają od banku kwotę stanowiącą różnicę między tym, co zapłacili bankowi, a tym, co rzeczywiście powinni byli zapłacić Zainteresowani przy prawidłowej umowie kredytowej.
W przypadku zwrotu wpłaconych wcześniej środków pieniężnych - taka operacja nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty kredytu ponad to, co powinien był zapłacić. Taka wypłata będzie więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Reasumując, skoro Zainteresowani otrzymali od Banku zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazali Oni na rzecz Banku, w ramach spłaty rat udzielonego kredytu, to ww. kwota otrzymana na podstawie ugody z Bankiem nie spowodowała faktycznego przyrostu w Ich majątku, a tym samym ww. zwrot nie spowoduje powstania po stronie Zainteresowanych dodatkowego przysporzenia majątkowego.
Tym samym, powyższa kwota, która będzie wypłacona przez Bank na podstawie ugody nie będzie stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w rozumieniu art. 11 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ponadto, należy wskazać, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym, brak jest podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego, w przypadku gdy nabył lokal mieszkalny, w którym zamieszkiwał, a następnie wynajął go.
Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
Skutki podatkowe zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
W odniesieniu natomiast do kwoty, którą mają otrzymać Zainteresowani na podstawie ugody tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wskazać należy, że zgodnie z art. 98 § 1, § 2, § 3, § 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2026 poz. 468 ze zm.):
§ 1. Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).
§ 2. Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu prowadzącego postępowanie.
§ 3. Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
§ 4. Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
Koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda.
Wobec powyższego, skoro jak Zainteresowani wskazali we wniosku – bank na podstawie ugody ma zwrócić koszty zastępstwa procesowego w wysokości 100% stawki minimalnej, która to kwota nie przekracza maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego możliwych do zasądzenia na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych, to stwierdzam, że zwrot ten również nie stanowi dla Zainteresowanych przychodu.
Zwrócone na rzecz Zainteresowanych koszty zastępstwa procesowego nie stanowią przysporzenia po Ich stronie i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem ww. kosztów procesowych nie nastąpiło realne przysporzenie majątkowe. Kwoty te stanowią jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez Nich wydatków – nie są więc dochodem podlegającym opodatkowaniu.
Pieniądze te nie są przychodem Zainteresowanych w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Zainteresowanych w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Zainteresowanych może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno -skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622).
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pan …(Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … .Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo