Interpretacja 0113-KDIPT2-3.4011.309.2026.2.GG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 marca 2026 r wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 czerwca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

... S.A. (dalej jako: „Wnioskodawca”, „Spółka”) prowadzi działalność (...). Wnioskodawca jest spółką kapitałową będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz posiada status podatnika od towarów i usług (VAT) czynnego.

W związku z wypłatą wynagrodzeń za pracę na rzecz zatrudnionych pracowników, występuje w roli płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Spółka planuje przekazywać swoim pracownikom zatrudnionym na umowę o pracę nagrody rzeczowe, które wydawane będą w związku z osiągnięciem odpowiedniego stażu pracy w Spółce („Nagrody”).

Nagrodami będą sztabki złota, a to, o jakiej wadze sztabkę otrzyma pracownik, uzależnione będzie od stażu pracy w Spółce. Im wyższy staż pracy, tym większa waga sztabki (jej wartość). W pierwszym etapie jednocześnie zostaną uhonorowane osoby, które osiągnęły staż pracy w Spółce wynoszący 5, 10 oraz 15 lat. W kolejnych etapach Spółka będzie systematycznie wyróżniać pracowników po osiągnięciu określonego stażu. Nagrodę otrzymywać będą pracownicy, których staż pracy wynosi 5 lat oraz wielokrotność tego okresu (10, 15 lat itd.). W celu obliczenia stażu pracy, Spółka uwzględniać będzie wyłącznie okresy zatrudnienia w Spółce lub w jej podmiotach zależnych mających siedzibę w Polsce, niezależnie od podstawy prawnej zatrudnienia w poszczególnych okresach (w szczególności umowa o pracę, umowa zlecenia, umowę o dzieło), rodzaju umowy o pracę (na czas określony lub nieokreślony), wymiaru czasu pracy (pełny lub niepełny etat) oraz rodzaju wykonywanej pracy lub zajmowanego stanowiska. Na ustalenie stażu pracy nie będą wpływać negatywnie okresy nieobecności w pracy, w szczególności z powodu urlopu wypoczynkowego, urlopu bezpłatnego, urlopów związanych z rodzicielstwem, niezdolności do pracy potwierdzonej zwolnieniem lekarskim (również długotrwałym), jak również pozostawanie przez pracownika w okresie wypowiedzenia.

Przekazanie Nagrody będzie miało charakter nieodpłatny i bezzwrotny oraz nie będzie powiązane z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony pracownika. W szczególności, przyznanie Nagrody przez Spółkę (jej otrzymanie przez pracownika) będzie niezależne od wyników pracy pracownika, jej efektywności, jakości wykonywanych obowiązków lub ocen pracowniczych.

Nagrody nie będą stanowić dodatkowej formy wynagrodzenia ani gratyfikacji za wykonaną pracę. Nagrody mają mieć charakter okolicznościowy i mają stanowić formę gratulacji oraz podziękowania dla pracownika za długoletni staż pracy w Spółce. Intencją Spółki jest aby Nagrodę otrzymał każdy pracownik, który osiągnie wymagany staż pracy, co ma służyć budowaniu wizerunku pracodawcy jako podmiotu działającego w sposób transparentny i etyczny.

Nagrody będą finansowane ze środków obrotowych Spółki. Otrzymanie Nagrody nie będzie wynikać z zawartych ze Spółką umów o pracę, regulaminu pracy, regulaminu wynagradzania ani innych aktów wewnętrznych obowiązujących u pracodawcy. Pracownikowi nie będzie przysługiwać roszczenie o przyznanie lub wydanie Nagrody, a jej przyjęcie będzie miało charakter dobrowolny.

Spółka planuje przekazywać Nagrody poszczególnym pracownikom po osiągnięciu przez nich odpowiedniego stażu pracy, nie później niż w terminie 90 dni od dnia uzyskania kwalifikowanego stażu. Wydawanie Nagród będzie odbywać się więc na bieżąco, w siedzibie Spółki. Z uwagi na przyjętą w organizacji zasadę transparentności, Spółka planuje zamieścić w wewnętrznym intranecie informację o zasadach programu nagród, w szczególności dotyczących sposobu ustalania stażu pracy, systemu przyznawania i wydawania Nagród oraz ich odbioru. Informacja ta będzie miała charakter instrukcyjny, w tym w formie pytań i odpowiedzi, tak, aby pracownicy mogli z wyprzedzeniem zapoznać się z zasadami programu. Celem powstania i funkcjonowania tego typu materiałów jest wyłącznie uporządkowanie procesów w Spółce i umożliwienie sprawnego i spójnego działania osób organizujących przygotowanie i przekazanie Nagród – nie stanowią one podstawy do ewentualnego roszczenia o wydanie Nagrody ze strony pracownika.

Pytanie

Czy w związku z przekazaniem pracownikom Nagród z okazji jubileuszu oraz w okolicznościach wskazanych powyżej powstanie po ich stronie przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji czy na Wnioskodawcy będą spoczywać obowiązki płatnika związane z obliczeniem i poborem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 26 lipca 2991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) (dalej: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wręczane przez Wnioskodawcę Nagrody z okazji i w okolicznościach opisanych w stanie faktycznym nie będą stanowić dla pracowników przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i w związku z tym, na Wnioskodawcy, jako płatniku podatku dochodowego od osób fizycznych, nie będzie ciążyć obowiązek pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1 ww. Ustawy.

Powyższe stanowisko znajduje oparcie w ogólnych zasadach opodatkowania wynikających z przepisów Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wyraźnie wyłączonych w ustawie (art. 9 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Ustawa wskazuje zarówno dochody wyłączone z zakresu opodatkowania, których uzyskanie nie powoduje powstania obowiązku podatkowego (jak np. w art. 2 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wśród wyłączeń wskazanych w tym przepisie w ust. 1 pkt 3 wskazane zostały przychody podlegające przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn) jak i wymienia katalog dochodów zwolnionych z opodatkowania, których uzyskanie powoduje powstanie obowiązku podatkowego, ale bez powstania zobowiązania podatkowego z tego tytułu (są to dochody wskazane w art. 9 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. dochody wymienione w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochody, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku).

Niezależnie od powyższego, dla prawidłowej kwalifikacji podatkowej istotne jest także określenie, czym jest przychód oraz z jakiego źródła pochodzi. Zgodnie z art. 11 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 -15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Jak wynika z treści powołanego przepisu, przychodem jest każde przysporzenie majątkowe o wymiernej wartości finansowej, otrzymane w formie świadczenia pieniężnego, rzeczowego, a także świadczenia nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego.

Co do zasady, o zakwalifikowaniu danego przysporzenia do przychodów podatnika decyduje jego definitywny charakter, rozumiany jako ostateczne i faktyczne zwiększenie majątku tej osoby. Przyjęcie, że przychód musi mieć charakter definitywny, oznacza, że za przychody podatkowe mogą być uznane wyłącznie takie świadczenia, które nie podlegają zwrotowi. W celu ustalenia, czy dane świadczenie stanowi przychód podatnika, konieczne jest ustalenie stosunku prawnego będącego podstawą danej czynności.;

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 tej Ustawy, źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Stosownie do art. 12 ust. 1 powołanej Ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń,  a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została  z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W przypadku zakwalifikowania danego świadczenia jako przychodu ze stosunku pracy, na zakładzie pracy jako płatniku ciążą obowiązki związane z obliczaniem i pobieraniem podatku: zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy (art. 32 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Jak zostało wspomniane na wstępie niniejszego stanowiska, podatkowi dochodowemu od osób fizycznych nie podlegają m.in. przychody podlegające przepisom o podatku od spadków i darowizn. Stosownie zaś do treści art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.

Umowa darowizny jest z kolei zdefiniowania w art. 888 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, zgodnie z którym, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Z powyższych przepisów wynika, że w razie zakwalifikowania danego przychodu jako podlegającemu podatkowi od darowizny, przychód ten nie będzie podlegał podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, a tym samym na zakładzie pracy (pracodawcy) nie będą ciążyły obowiązki płatnika tego podatku. W tym kontekście istotne jest rozróżnienie, którego dokonał Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., o sygn. akt K 7/13. Trybunał wskazał w nim, że nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez pracowników od pracodawców można uznać za przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W uzasadnieniu wyroku podkreślono istotną tezę dotyczącą świadczeń wyjątkowych, niestandardowych, wynikających ze szczególnych okoliczności – pewne nieodpłatne świadczenia mogą stanowić rodzaj darowizny od pracodawcy dla pracownika.

W ocenie Trybunału: „jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami) nie dokonują darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest oczywiste, że wynagrodzenie za pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać, lecz także postać różnego rodzaju świadczeń, które – nawet nieujęte w umowie o pracę – w praktyce są postrzegane jako jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca rzeczywiście chce obdarować konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę należałoby potraktować jako podlegającą ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn”.

W uzasadnieniu wyroku Trybunału wyraźnie zaznaczono więc, iż pracodawca może obdarować pracownika z tytułu ważnych, niestandardowych okazji.

Mając na uwadze powyższe, w celu oceny, czy uzyskane przez pracowników od Wnioskodawcy Nagrody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też są wyłączone z opodatkowania, w pierwszej kolejności konieczna jest ocena, czy Nagrody te nie stanowią darowizny, a więc czynności wymienionej w art. 1    ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Jak wskazano powyżej, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

W opinii Wnioskodawcy, w sytuacji opisanej w niniejszym wniosku występują wszelkie istotne warunki do zakwalifikowania omawianej czynności jako darowizny, tj. świadczenia kosztem majątku darczyńcy na rzecz obdarowanego oraz brak ekwiwalentu ze strony obdarowanego. W stanie faktycznym będącym przedmiotem wniosku o interpretację, Nagrody będą finansowane ze środków obrotowych Spółki. Nagrody są wręczane z inicjatywy Wnioskodawcy, a Pracownicy nie oczekują tego rodzaju świadczeń od Wnioskodawcy w związku z ich zatrudnieniem. Wnioskodawca gratyfikuje swoich Pracowników wyłącznie z tytułu osiągniętego stażu pracy. Jedyną przesłanką otrzymania Nagrody jest przepracowanie określonego czasu u tego samego pracodawcy, czyli Spółki.

Tym samym Nagroda stanowi świadczenie wyjątkowe i nieekwiwalentne, ponieważ przyczyną jej przyznania są wyjątkowe okoliczności, zaś Pracownicy nie są zobligowani do jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Innymi słowy, przyznanie Nagrody nie wynika z wiążącego strony stosunku pracy rozumianego jako ekwiwalentny stosunek prawny, gdyż nie stanowi wynagrodzenia za świadczoną pracę i nie jest dodatkowym nieodpłatnym świadczeniem    z tego tytułu. Przyznanie Nagrody nie ma charakteru motywującego obdarowanego do bardziej wydajnej pracy, ale stanowi uhonorowanie długotrwałej, wieloletniej pracy Pracowników na rzecz Spółki.

Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w następujących interpretacjach indywidualnych, przykładowo w: •interpretacji indywidualnej z 14 lutego 2024 r., znak: 0112 -KDIL2-1.4011.39.2024.2.DJ; •interpretacji indywidualnej z 17 lutego 2025 r., znak: 0114 -KDIP3-1.4011.994.2024.1.AK; •interpretacji indywidualnej z 2 lipca 2025 r., znak: 0112 -KDIL2- 1.4011.504.2025.1.KF; •interpretacji indywidualnej z 25 września 2025 r., znak: 0115-KDIT1.4011.601.2025.1.JG; •interpretacji indywidualnej z 7 listopada 2025 r., znak: 0111-KDIB2-3.4015.330.2025.3.AD; •interpretacji indywidualnej z 7 listopada 2025 r., znak: 0114-KDIP3-2.4011.819.2025.3.MJ.

W opinii Wnioskodawcy, w sytuacji opisanej w niniejszym wniosku występują wszelkie istotne warunki do zakwalifikowania omawianej czynności jako darowizny, tj. świadczenia kosztem majątku darczyńcy na rzecz obdarowanego. Przekazywanie Nagród Pracownikom spełnia kluczową dla darowizny cechę braku ekwiwalentności (świadczeń wzajemnych). Tym samym Nagrody uzyskane przez Pracowników z okazji wskazanych w opisie stanu faktycznego podlegają przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, i jako takie na podstawie art. 2 ust. 1  pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem na Wnioskodawcy, jako płatniku, nie ciąży obowiązek pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy bądź, od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku, w drodze rozporządzenia.

Ogólne pojęcie przychodu ustawodawca zdefiniował w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego:

Przychodem będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne. Co do zasady, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danego podatnika decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa on aktywa tej osoby. Konsekwencją przyjęcia tezy o charakterze przychodu, jako definitywnego przysporzenia w majątku podatnika jest uznanie, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko te przychody, które nie mają charakteru zwrotnego. W celu określenia, co stanowi przychód podatnika, należy zidentyfikować stosunek prawny leżący u podstaw danej czynności.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W świetle art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy:

Na mocy art. 12 ust. 3 powyższej ustawy:

Zgodnie z art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Treść ww. przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Zatem do przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie powstawał obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca do przychodów ze stosunku pracy zalicza bowiem nie tylko otrzymane pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy (produktu), wykonania usługi, bądź udostępnienia rzeczy lub praw.

Na podmiocie dokonującym ww. świadczeń (pracodawcy) ciążą natomiast obowiązki płatnika, wynikające z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Niezależnie od powyższego, w art. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród wyłączeń określonych w tym przepisie w ust. 1 pkt 3 wskazane zostały:

Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego.

Na mocy art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r.   poz. 478):

Umowa darowizny zdefiniowana natomiast została w art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), w myśl którego:

Z treści wniosku wynika, że zamierzają Państwo przekazywać swoim pracownikom nagrody rzeczowe w postaci sztabek złota, które wydawane będą w związku z osiągnięciem odpowiedniego stażu pracy w Spółce. Przekazanie Nagrody będzie miało charakter nieodpłatny i bezzwrotny oraz nie będzie powiązane z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony pracownika. W szczególności, przyznanie Nagrody przez Spółkę (jej otrzymanie przez pracownika) będzie niezależne od wyników pracy pracownika, jej efektywności, jakości wykonywanych obowiązków lub ocen pracowniczych. Nagrody nie będą stanowić dodatkowej formy wynagrodzenia ani gratyfikacji za wykonaną pracę. Nagrody mają mieć charakter okolicznościowy i mają stanowić formę gratulacji oraz podziękowania dla pracownika za długoletni staż pracy w Spółce. Intencją Spółki jest aby Nagrodę otrzymał każdy pracownik, który osiągnie wymagany staż pracy, co ma służyć budowaniu wizerunku pracodawcy, jako podmiotu działającego w sposób transparentny i etyczny.

Organ podatkowy stwierdza, że kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników od pracodawców budziła wątpliwości po stronie pracowników oraz pracodawców i prowadziła do sporów interpretacyjnych. Orzecznictwo sądów administracyjnych w tej materii również było niejednolite. Zagadnienie to zostało ostatecznie rozstrzygnięte przez Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny wskazał, że nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez pracowników od pracodawców można uznać za przychód w rozumieniu ustawy.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy, powołane przepisy prawa podatkowego oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13, uznać należy, że przekazanie pracownikom ww. prezentów, o których mowa we wniosku, w odniesieniu do których Spółka nie jest zobowiązana do ich przekazywania na podstawie zawartej umowy o pracę oraz innych aktów wewnętrznych Spółki, gdyż są one dobrowolnym świadczeniem ze strony Spółki, a prezent stanowi formę gratulacji, docenienia, uhonorowania danej osoby z okazji przejścia na emeryturę, co do zasady będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość wręczonych Państwa pracownikom nagród rzeczowych w postaci sztabek złota w okolicznościach wskazanych we wniosku, nie będzie stanowić dla nich przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, z ww. tytułu nie będą ciążyć na Państwu obowiązki płatnika związane z obliczeniem, i poborem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych, stwierdzam, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

­  Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.   – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

­  Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

­  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

­  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

­  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.