Wnioskodawczyni, będąca rodzicem niepełnosprawnego dziecka w wieku przedszkolnym, zawarła z gminą umowę o zwrot kosztów dowozu dziecka do niepublicznego przedszkola specjalnego, co wynika z obowiązku gminy na mocy ustawy Prawo oświatowe, ponieważ…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 14 stycznia 2026 r. (wpływ 28 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni jest rodzicem dziecka w wieku 5,5 roku, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności oraz orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego.
Dziecko uczęszcza do niepublicznego przedszkola specjalnego, które jest najbliższą placówką zapewniającą realizację zaleceń wynikających z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego.
Odległość pomiędzy miejscem zamieszkania dziecka a przedszkolem wynosi około 16 km.
Na podstawie art. 32 ust. 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, gmina zawarła z Wnioskodawczynią umowę o zwrot kosztów dowozu dziecka do przedszkola, ponieważ nie zapewnia transportu zbiorowego.
Zwrot kosztów obejmuje koszty ponoszone przez rodzica w związku z dowozem dziecka do przedszkola i jest realizacją ustawowego obowiązku gminy w zakresie zapewnienia bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu dziecka niepełnosprawnego.
Gmina poinformowała Wnioskodawczynię, że wypłacane kwoty zwrotu kosztów dowozu stanowią przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i że zostanie wystawiona informacja PIT.
Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość, czy otrzymywany zwrot kosztów dowozu w opisanym stanie faktycznym rzeczywiście stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym
Pytanie
Czy zwrot kosztów dowozu dziecka niepełnosprawnego w wieku przedszkolnym do niepublicznego przedszkola specjalnego, wypłacany rodzicowi przez gminę na podstawie art. 32 ust. 6 ustawy - Prawo oświatowe, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni, zwrot kosztów dowozu dziecka niepełnosprawnego do przedszkola nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wypłacane środki nie mają charakteru przysporzenia majątkowego, lecz stanowią refundację wydatków poniesionych przez rodzica w imieniu gminy, która realizuje w ten sposób swój ustawowy obowiązek zapewnienia bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu dziecka niepełnosprawnego, wynikający z art. 32 ust. 6 ustawy - Prawo oświatowe.
Zwrot kosztów dowozu ma charakter techniczny i kompensacyjny, nie zwiększa majątku Wnioskodawczyni, a jedynie rekompensuje poniesione wydatki. Środki te nie mogą być wykorzystane na inne cele niż realizacja obowiązku dowozu dziecka do placówki oświatowej.
Fakt, że dziecko uczęszcza do przedszkola niepublicznego, nie zmienia charakteru świadczenia, gdyż obowiązek gminy odnosi się do zapewnienia dowozu do najbliższej placówki umożliwiającej realizację zaleceń wynikających z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, niezależnie od jej statusu publicznego lub niepublicznego.
W ocenie Wnioskodawczyni, opodatkowanie zwrotu kosztów dowozu prowadziłoby do naruszenia zasady równości oraz do faktycznego przerzucenia części kosztów realizacji zadania własnego gminy na rodzica dziecka niepełnosprawnego.
W konsekwencji otrzymywany zwrot kosztów dowozu nie powinien być kwalifikowany jako przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z generalną zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 , 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są „inne źródła”.
W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 , uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14 , dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Oznacza to, że przychodem z innych źródeł będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne, czy częściowo odpłatne.
Z kolei w myśl art. 21 ust. 1 pkt 40c ww. ustawy:
Wolny od podatku dochodowego jest zwrot kosztów przejazdu, o których mowa w art. 39 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe.
Zgodnie z art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 ze zm.; dalej: „ustawa Prawo oświatowe”):
Jeżeli droga dziecka z domu do szkoły, w której obwodzie dziecko mieszka:
1) przekracza odległości wymienione w ust. 2, obowiązkiem gminy jest zapewnienie bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu dziecka albo zwrot kosztów przejazdu dziecka środkami komunikacji publicznej, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice, a do ukończenia przez dziecko 7 lat - także zwrot kosztów przejazdu opiekuna dziecka środkami komunikacji publicznej;
2) nie przekracza odległości wymienionych w ust. 2, gmina może zorganizować bezpłatny transport, zapewniając opiekę w czasie przewozu.
Natomiast z art. 39 ust. 4 ww. ustawy wynika, że:
Obowiązkiem gminy jest:
1) zapewnienie uczniom niepełnosprawnym, których kształcenie i wychowanie odbywa się na podstawie art. 127, bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższej szkoły podstawowej, a uczniom z niepełnosprawnością ruchową, w tym z afazją, z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym – także do najbliższej szkoły ponadpodstawowej, do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym uczeń kończy 21 rok życia;
2) zapewnienie dzieciom i młodzieży, o których mowa w art. 36 ust. 17, a także dzieciom i młodzieży z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna, bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do ośrodka rewalidacyjno-wychowawczego, do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym kończą:
a) 24 rok życia – w przypadku uczniów z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna,
b) 25 rok życia – w przypadku uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych.
Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że jest Pani rodzicem dziecka w wieku 5,5 roku, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności oraz orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Dziecko uczęszcza do niepublicznego przedszkola specjalnego, które jest najbliższą placówką zapewniającą realizację zaleceń wynikających z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. Odległość pomiędzy miejscem zamieszkania dziecka a przedszkolem wynosi około 16 km. Na podstawie art. 32 ust. 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, zawarła Pani z gminą umowę o zwrot kosztów dowozu dziecka do przedszkola, ponieważ nie zapewnia transportu zbiorowego. Zwrot kosztów obejmuje koszty ponoszone przez rodzica w związku z dowozem dziecka do przedszkola i jest realizacją ustawowego obowiązku gminy w zakresie zapewnienia bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu dziecka niepełnosprawnego.
W związku z powyższym wskazać należy, że stosownie do art. 32 ust. 5 ustawy Prawo oświatowe:
Jeżeli droga, o której mowa w ust. 3, przekracza 3 km, obowiązkiem gminy jest zapewnienie bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu dziecka albo zwrot kosztów przejazdu dziecka i opiekuna środkami komunikacji publicznej, jeżeli dowożenie zapewniają rodzice.
Zgodnie z art. 32 ust. 6 ww. ustawy:
Obowiązkiem gminy jest zapewnienie niepełnosprawnym dzieciom pięcioletnim i sześcioletnim oraz dzieciom objętym wychowaniem przedszkolnym na podstawie art. 31 ust. 2 bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższego przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej, innej formy wychowania przedszkolnego lub ośrodka rewalidacyjno-wychowawczego.
W myśl art. 32 ust. 7 ustawy Prawo oświatowe:
Gmina może zorganizować dzieciom bezpłatny transport i opiekę w czasie przewozu do przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej lub innej formy wychowania przedszkolnego również w przypadkach, w których nie ma takiego obowiązku.
Na podstawie art. 39 ust. 4a omawianej ustawy:
Gmina może zorganizować dzieciom i młodzieży niepełnosprawnej, których kształcenie i wychowanie odbywa się na podstawie art. 127, bezpłatny transport i opiekę w czasie przewozu do szkoły ponadpodstawowej oraz ośrodka, o którym mowa w art. 2 pkt 7, również w przypadkach, w których nie ma takiego obowiązku.
Zgodnie z art. 39a ust. 1 ww. ustawy:
Obowiązki, o których mowa w art. 32 ust. 6 i art. 39 ust. 4 , gmina spełnia poprzez zorganizowanie bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu dzieci, młodzieży i uczniów we własnym zakresie albo poprzez zwrot rodzicom kosztów przewozu dzieci, młodzieży i uczniów oraz rodziców.
W myśl art. 39a ust. 2 ww. ustawy:
Zwrot kosztów jednorazowego przewozu następuje w wysokości określonej według wzoru:
koszt = (a-b) × c
gdzie:
a - liczba kilometrów przewozu drogami publicznymi z miejsca zamieszkania do przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej, innej formy wychowania przedszkolnego, ośrodka rewalidacyjno-wychowawczego, szkoły podstawowej albo szkoły ponadpodstawowej, a także przewozu rodzica z tego miejsca do miejsca zamieszkania lub miejsca pracy, i z powrotem,
b - liczba kilometrów przewozu drogami publicznymi z miejsca zamieszkania rodzica do miejsca pracy i z powrotem, jeżeli nie wykonywałby przewozu, o którym mowa w lit. a,
c - stawka za 1 kilometr przebiegu pojazdu.
Zgodnie z art. 39a ust. 4 ww. ustawy:
Zwrot kosztów przewozu, o którym mowa w ust. 1, następuje na podstawie umowy zawartej między wójtem (burmistrzem, prezydentem miasta) a rodzicami.
Stosownie do treści art. 127 ust. 7 ww. ustawy:
Gmina może zorganizować bezpłatne dowożenie dziecka objętego wczesnym wspomaganiem rozwoju i jego opiekuna z miejsca zamieszkania dziecka do szkoły lub placówki, w której to wspomaganie jest prowadzone, a w razie potrzeby także bezpłatną opiekę nad dzieckiem w czasie dowożenia.
Mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, że zapewnienie dzieciom wymienionym w zacytowanych przepisach, bezpłatnego transportu i opieki do przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły podstawowej, szkoły ponadpodstawowej i ośrodka, w którym realizują i będą realizować obowiązek szkolny i nauki, należy do obowiązków gminy lub daje gminie możliwość zapewnienia omawianego transportu i opieki, podobnie jak zwrot kosztów przejazdu dziecka lub jego opiekuna, jeśli istnieje taka konieczność, jeżeli to rodzice zapewniają dowóz dzieci we własnym zakresie.
Zatem, zwrot rodzicom niepełnosprawnych dzieci objętych wychowaniem przedszkolnym i w razie potrzeby ich opiekunom, kosztu dowozu do przedszkola, oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły podstawowej, szkoły ponadpodstawowej i ośrodka, w którym realizują i będą realizować obowiązek szkolny i nauki, wynikający z art. 32 ust. 5, art. 32 ust. 6, art. 32 ust. 7 oraz art. 39 ust. 4a i art. 127 ust. 7 ustawy Prawo oświatowe, dokonywany w wysokości i przy spełnieniu warunków wynikających z art. 39a ust. 2 ww. ustawy, nie skutkuje powstaniem u tych osób przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i oczywiście zwolnień przedmiotowych, w tym zwolnienia wymienionego w art. 21 ust. 1 pkt 40c ww. ustawy.
W konsekwencji, zwrot kosztów dowozu dziecka niepełnosprawnego w wieku przedszkolnym do niepublicznego przedszkola specjalnego, wypłacany Pani przez gminę na podstawie art. 32 ust. 6 ustawy Prawo oświatowe, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo