Interpretacja 0113-KDIPT2-3.4011.335.2026.2.MS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 czerwca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (dalej także: „Podatnik” lub „Wnioskodawca”), jest osobą fizyczną, obywatelem Polskim (posiadającym nieograniczony obowiązek podatkowy). Podatnik posiada siedzibę działalności gospodarczej tylko w Polsce. Stałe miejsce zamieszkania do celów podatkowych Podatnika to Polska. W ramach swojej działalności (jednoosobowa działalność gospodarcza) opodatkowanej w oparciu o ustawę o zryczałtowanym podatku dochodowym (dodatkowo: podatnik korzysta ze zwolnienia z VAT na mocy art. 113 ustawy o VAT oraz jest zarejestrowanym do VAT UE), wykonał w styczniu i lutym 2026 r. usługi, jako podwykonawca dla Zleceniodawcy, tj. kontrahenta polskiego - firmy „X”. Usługa obejmowała „wykonanie prac ogólnobudowlanych na terytorium Danii”. Zleceniodawca - firma X posiada również siedzibę tylko w Polsce. Dodatkowo, podatnik dostał wytyczne odnośnie faktury od Zleceniodawcy usługi (Firmy X) o następującej treści:

„Informuję, że wynagrodzenie za wykonane prace podlega opodatkowaniu w Danii. Podatek dochodowy jest tam pobierany u źródła przez duńskiego płatnika – firmę „Y” – i odprowadzany bezpośrednio do właściwego urzędu skarbowego w Danii. Potrącenie następuje w ramach rozliczenia z Państwa Zleceniodawcą, tj. firmą polska „X”. Następnie firma polska „X” wystawia notę obciążeniową obejmującą kwotę podatku zapłaconego w Danii, co pozwala formalnie rozliczyć potrąconą kwotę”.

Nadmienię, że Zleceniodawca firma polska X – była głównym wykonawcą usług dla duńskiej firmy Y. Podatnik posiada jedynie ze Zleceniodawcą - firmą X, umowę współpracy, z której wynika zakres świadczonych usług, tj. wsparcie techniczne prac realizowanych przez Zleceniodawcę - firmę X. W umowie Podatnika i Zleceniodawcy, nie ma żadnych danych duńskiej firmy Y, tj. duńskiego płatnika podatku, ani informacji o zgodzie na „wynajem Podatnika”, jako tzw. siły roboczej przez duńską firmę Y. Podatnik nie jest pracownikiem Zleceniodawcy - firmy X - łączy ich tylko umowa współpracy dla świadczonych usług. Podatnik nie jest również zatrudniony w żadnej innej duńskiej firmie.

Podatnikowi od wartości faktury (którą wystawił dla Zleceniodawcy - firmy X) została potrącona kwota w wysokości 35,6% wartości faktury (rzekoma kwota pobranego i zapłaconego podatku w Danii) i o taką kwotę otrzymał pomniejszony przelew za fakturę na rachunek bankowy.

W następnym miesiącu Podatnik otrzymał notę obciążeniową od Zleceniodawcy - polskiej firmy X tytułem: wartość obciążenia podatkiem w Danii. Otrzymana nota obciążeniowa, u Podatnika nie pomniejszy przychodu (podstawy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym), gdyż forma opodatkowania, tj. ryczałt wyklucza takie praktyki. Podatnik nie otrzymał żadnych innych dokumentów potwierdzających wpłatę podatku w Danii.

Na ten moment faktura wystawiona przez Podatnika, na usługi ogólnobudowlane w Danii, w pełnej wysokości (uwzględniającej pobrane obciążenia podatkowe) została ujęta w ewidencji przychodów – i od takiej kwoty została odprowadzona zaliczka na zryczałtowany podatek dochodowy, za dany miesiąc ,w wysokości 8,5% do polskiego Urzędu Skarbowego. W konsekwencji podatek odprowadzony został od kwoty, której de facto podatnik na konto nie otrzymał (Podatnik otrzymał o 35,6% mniej).

Dodatkowo, Podatnik zamierza wykonywać również działalność na terytorium Polski. W celu potwierdzenia założeń i zamiarów Podatnik informuje, że ma obowiązującą aktywną A1, gdzie zadeklarował naprzemienność wykonywanych usług w proporcji 75% usług poza Polską, 25% wykonywanych usług na terenie Polski. Działalność gospodarcza będzie również prowadzona w odniesieniu do klientów również z terenu Polski. W obecnej chwili usługi poza Polską świadczone będą dla jednego kontrahenta (obecnego Zleceniodawcy - firmy X).Usługi budowlane w Danii nie będą wykonywane łącznie przez 12 miesięcy u tego samego inwestora. Zrealizowane usługi, i realizowane obecnie dotyczą jednego placu budowy obejmujących wykonywanie jednego zlecenia. Prace nie były/nie są powiązane w sposób geograficzny i handlowy.

Podatnik będzie dokonywał/dokonuje następujących czynności w ramach usługi budowlanej:

Montaż ścian i sufitów,

•        montaż paneli ściennych i dekoracyjnych,

•        montaż ścian działowych,

•        instalowanie sufitów podwieszanych.

Montaż podłóg

•        układanie wykładzin hotelowych,

•        montaż paneli lub podłóg winylowych,

•        montaż listew przypodłogowych.

Montaż wyposażenia kabin

•        składanie i montowanie mebli kabinowych,

•        montaż łóżek, szaf, półek,

•        montaż drzwi kabinowych i łazienkowych.

Prace stolarskie i zabudowy

•        montaż zabudowy meblowej,

•        instalowanie blatów, paneli dekoracyjnych,

•        dopasowywanie elementów drewnianych i laminowanych.

Montaż elementów dekoracyjnych

•        lustra,

•        panele ozdobne,

•        elementy metalowe i szklane.

Prace poprawkowe i wykończeniowe

•        silikonowanie i uszczelnianie,

•        regulacja drzwi i mebli,

•        poprawki.

Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat wykonywanych w Danii usług ponosiła polska firma X - Zleceniodawca Podatnika, a wykonywanie czynności w Danii nadzorował Menager polskiej firmy X - czyli Menager Zleceniodawcy (Podatnik otrzymywał szczegółowe instrukcje od Zleceniodawcy i podmiotu zlecającego). Usługi wykonywane na terytorium Danii były wykonywane z materiałów dostarczonych/powierzonych przez duńską firmę - Y. Materiały były własnością duńskiego kontrahenta. Jedyna przestrzeń, którą Podatnik dysponował w Danii do przechowywania sprzętu - to udostępniony kontener na narzędzia. Wnioskodawca nadmienia, iż narzędzia służące do pracy w Danii były/są własnością Podatnika. Podatnik nie korzystał z narzędzi Zleceniodawcy X, ani z narzędzi duńskiej firmy - Y. Kontrakt ze Zleceniodawcą trwa od stycznia 2026 r. do chwili obecnej. Podatnik nie zatrudniał, ani w chwili obecnej nie zatrudnia żadnych pracowników w związku z wykonywaniem usług na terytorium Danii. Wszystkie czynności w Danii wykonywał/wykonuje sam. Podatnik był/ jest jednoosobowym podwykonawcą usługi.

W myśl Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku według art. 7 pkt 1 1 (winno być: ust. 1), zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można przypisać je temu zakładowi - Podatnik nie posiadał, ani nie posiada zakładu na terytorium Danii.

Podatnik uważa, że osiągnięty przychód ze świadczonych usług ogólnobudowlanych na terytorium Danii, wykonany na rzecz polskiego Zleceniodawcy w całości będzie opodatkowany w Polsce.

Według Podatnika zasadnym jest zapłata 8,5% zaliczki na zryczałtowany podatek dochodowy do polskiego Urzędu Skarbowego od całej wartości Faktury.

Podatnik w rejestrze CEIDG nie ma określonego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Nie posiada placówki działalności gospodarczej i jedyny adres - to adres do doręczeń - będący adresem zamieszkania Podatnika. Działalność jest prowadzona od 2024 r. Brak stałego miejsca prowadzenia działalności wynika z charakteru wykonywanych prac, m.in. usługi budowlane, tj. świadczone na obiektach zleceniodawców (Podatnik nie posiada stałej placówki).

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Na moje pytanie:

Odpowiedział Pan:

Na moje pytanie:

Odpowiedział Pan:

Na moje pytanie o:

Odpowiedział Pan:

Na moje pytanie:

Odpowiedział Pan:

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1.    Czy Wnioskodawca działając jako podwykonawca na rzecz polskiego kontrahenta i wykonując usługi budowlane na terytorium Danii jest zwolniony z opodatkowania swoich dochodów w Polsce, gdyż Zleceniodawca pobrał już od Wnioskodawcy duński podatek?

2.    Czy otrzymana nota korygująca, którą wystawił Polski Zleceniodawca pracy w Danii, zawierająca treść „podatek zapłacony w Danii wraz z podaną kwotą”, uprawnia Wnioskodawcę do pomniejszenia podstawy opodatkowania zryczałtowanym podatek dochodowym?

3.    Czy podstawą opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce będzie wartość faktury (wartość przychodów) wystawionej na rzecz polskiego Zleceniodawcy X za usługi budowalne wykonane na terytorium Danii?

4.    Czy w myśl art. 7 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Warszawie dnia 6 grudnia 2001 r. osiągnięty przez Wnioskodawcę zysk, tzn. przychód z działalności z tytułu wykonywanych usług budowlanych na terytorium Danii powinien w całości być opodatkowany w Polsce?

Pytania nr 5-7 sformułowane we wniosku

5.    Czy podatnik ma zwrócić się do Zleceniodawcy -firmy X od zwrot dokonanych potrąceń w związku z pobranym podatkiem?

6.    Czy w opisanym stanie faktycznym Podatnik zmuszony jest do naliczenia duńskiego podatku i jego zapłaty w Danii?

7.    Jeśli podatek duński był zasadny - to czy Podatnik powinien otrzymać jakieś inne dokumenty potwierdzające zapłatę tego podatku ?

Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy pytań nr 1-4 ostatecznie sformułowanych w uzupełnieniu wniosku, natomiast w zakresie pytań nr 5-7 pierwotnie postawionych we wniosku, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pana stanowisko w sprawie (po uzupełnieniu)

Ad 1

W opinii Wnioskodawcy, nie jest On zobowiązany do zapłaty duńskiego podatku, gdyż całość swoich dochodów powinien, według Niego, opodatkowywać w Polsce. Wnioskodawca uważa, że osiągnięty przychód ze świadczonych usług ogólnobudowlanych na terytorium Danii, które wykonał na rzecz polskiego Zleceniodawcy X, w całości musi opodatkować w Polsce.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymana nota korygująca, nie uprawnia Wnioskodawcy do dokonywania pomniejszenia podstawy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Podstawa opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym to według Niego bezwzględnie wartość faktury (wartość osiągniętych przychodów).

Ad 3

W opinii Wnioskodawcy tak. Faktura za usługi budowalne wykonywane w Danii, która została wystawiona na rzecz polskiego Zleceniodawcy X, w całości będzie stanowiła podstawę podatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce.

Ad 4

W opinii Wnioskodawcy tak. Zgodnie z treścią artykułu: „Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można przypisać je temu zakładowi” - Wnioskodawca nie posiada zakładu na terytorium Danii, więc całość swoich przychodów z usług wykonywanych na terytorium Danii według Niego jest zobowiązany opodatkować w Polsce.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

W myśl art. 3 ust. 1a tej ustawy:

Natomiast stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

Z powołanych przepisów wynika zasada nieograniczonego obowiązku podatkowego. Oznacza ona, że polski rezydent podatkowy podlega w Polsce opodatkowaniu od całości uzyskiwanych dochodów, a w przypadku opodatkowania ryczałtem od przychodów, od całości przychodów, bez względu na to, czy źródło tych przychodów znajduje się w Polsce, czy za granicą.

Jednocześnie zgodnie z art. 4a wyżej cytowanej ustawy:

W opisanych okolicznościach wskazał Pan, że posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl wyżej wymienionych przepisów. Niemniej jednak dla prawidłowej oceny kwestii opodatkowania Pana przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej, w ramach której świadczy Pan jako podwykonawca usługi budowlane na terytorium Danii na rzecz Zleceniodawcy, tj. kontrahenta polskiego (Spółki z o.o.), konieczne jest uwzględnienie postanowień Konwencji z 6 grudnia 2001 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 2003 r. Nr 43 poz. 368 ze zm., dalej: konwencja polsko-duńska). Przy czym wskazać należy, że zarówno Polska, jak i Dania notyfikowały ww. konwencję polsko-duńską do objęcia Konwencją wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369). Dniem wejścia w życie postanowień Konwencji MLI dla Polski jest dzień 1 lipca 2018 r., natomiast dla Danii dzień 1 stycznia 2020 r.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 Konwencji polsko-duńskiej:

Przepis ten określa zasadę, zgodnie z którą zyski osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce. Wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, gdy osoba ta prowadzi działalność poprzez zakład położony w Danii - w takiej sytuacji zyski, które można przypisać temu zakładowi, mogą być opodatkowane w Danii.

Oznacza to, że zasadą wynikającą z art. 7 ust. 1 Konwencji polsko-duńskiej, jest opodatkowanie zysków przedsiębiorstwa w państwie rezydencji podatnika. Drugie państwo, tj. państwo, w którym faktycznie wykonywane są czynności, może opodatkować te zyski tylko wtedy, gdy działalność jest prowadzona w tym drugim państwie poprzez położony tam zakład. Samo wykonywanie usług na terytorium drugiego państwa nie jest więc wystarczające do przyznania temu państwu prawa do opodatkowania zysków przedsiębiorstwa. Konieczne jest istnienie zakładu w rozumieniu właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Znaczenie pojęcia „zakładu” wyjaśnia art. 5 Konwencji polsko-duńskiej. I tak:

Stosownie natomiast do art. 5 ust. 3 Konwencji polsko-duńskiej:

Z powyższej regulacji wynika, że w przypadku działalności budowlanej lub instalacyjnej samo wykonywanie prac na terytorium Danii nie oznacza jeszcze powstania zakładu. Konwencja przewiduje w tym zakresie szczególny próg czasowy. Plac budowy, prace budowlane lub instalacyjne stanowią zakład wyłącznie wtedy, gdy trwają dłużej niż dwanaście miesięcy. Jeżeli okres ten nie zostanie przekroczony, plac budowy ani prace budowlane lub instalacyjne nie stanowią zakładu w rozumieniu art. 5 Konwencji.

Takie rozumienie pojęcia zakładu odpowiada również komentarzowi do Modelowej Konwencji OECD. W komentarzu do art. 5 Modelowej Konwencji OECD wskazuje się, że pojęcie zakładu służy określeniu granicy, od której państwo źródła może opodatkować zyski przedsiębiorstwa zagranicznego. W przypadku placu budowy, prac budowlanych lub instalacyjnych decydujące znaczenie ma spełnienie warunku czasowego określonego w umowie. Dopóki plac budowy, projekt budowlany lub instalacyjny nie przekracza okresu wskazanego w umowie, co do zasady nie powstaje zakład z tego tytułu. Komentarz ten ma znaczenie pomocnicze przy wykładni umów o unikaniu podwójnego opodatkowania opartych na Modelowej Konwencji OECD.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Posiada Pan siedzibę działalności gospodarczej wyłącznie w Polsce, a stałym miejscem zamieszkania dla celów podatkowych jest Polska. W ramach działalności świadczył Pan usługi budowlane jako podwykonawca polskiego kontrahenta, tj. spółki z o.o. posiadającej siedzibę w Polsce. Usługi obejmowały prace ogólnobudowlane wykonywane na terytorium Danii.

Wskazał Pan, że posiada Pan jedynie ze Zleceniodawcą - firmą X - umowę współpracy, z której wynika zakres świadczonych usług, tj. wsparcie techniczne prac realizowanych przez Zleceniodawcę. W umowie tej nie ma danych duńskiej firmy Y, tj. duńskiego płatnika podatku, ani informacji o zgodzie na „wynajem Pana” jako tzw. siły roboczej przez duńską firmę Y. Wskazał Pan również, że nie jest Pan pracownikiem Zleceniodawcy - firmy X - łączy Pana z tym podmiotem wyłącznie umowa współpracy dla świadczonych usług. Nie jest Pan również zatrudniony w żadnej duńskiej firmie.

Ponadto wskazał Pan, że nie posiadał Pan i nie posiada zakładu na terytorium Danii. W rejestrze CEIDG nie ma Pan określonego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej i nie posiada Pan placówki działalności gospodarczej. Podał Pan, że jedyna przestrzeń, którą dysponował Pan w Danii do przechowywania sprzętu, to udostępniony kontener na narzędzia.

Wskazał Pan także, że usługi budowlane w Danii nie będą wykonywane łącznie przez 12 miesięcy u tego samego inwestora oraz że nie posiadał Pan i nie posiada zakładu na terytorium Danii. Zrealizowane usługi i usługi realizowane obecnie dotyczą jednego placu budowy obejmującego wykonywanie jednego zlecenia. Podał Pan również, że nie zatrudniał Pan i obecnie nie zatrudnia żadnych pracowników w związku z wykonywaniem usług na terytorium Danii, a wszystkie czynności w Danii wykonywał i wykonuje Pan samodzielnie jako jednoosobowy podwykonawca usługi.

W świetle powyższego, skoro - zgodnie z opisem sprawy - nie posiada Pan na terytorium Danii zakładu w rozumieniu art. 5 Konwencji, a usługi ogólnobudowlane wykonywane na terytorium Danii nie przekraczają okresu 12 miesięcy, to na gruncie art. 7 ust. 1 Konwencji brak jest podstaw do wyłączenia tych zysków/przychodów z opodatkowania w Polsce jako państwie Pana rezydencji podatkowej.

W konsekwencji zyski/przychody z Pana działalności gospodarczej z tytułu usług ogólnobudowlanych wykonywanych na terytorium Danii na rzecz polskiego Zleceniodawcy podlegają opodatkowaniu w Polsce, zgodnie z wybraną przez Pana formą opodatkowania.

Odnosząc się bezpośrednio do Pana wątpliwości objętych pytaniem nr 1, należy wskazać, że samo potrącenie przez polskiego Zleceniodawcę z Pana wynagrodzenia kwoty określonej jako podatek duński nie powoduje zwolnienia Pana przychodu z opodatkowania w Polsce.

W polskich przepisach podatkowych oraz w Konwencji polsko-duńskiej nie przewidziano zasady, zgodnie z którą samo pobranie albo potrącenie określonej kwoty przez kontrahenta, opisanej jako podatek zapłacony za granicą, automatycznie zwalnia polskiego rezydenta podatkowego z obowiązku rozliczenia tego przychodu w Polsce. O zakresie i sposobie opodatkowania decydują przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym oraz właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jeżeli zgodnie z właściwą umową o unikaniu podwójnego opodatkowania dany dochód podlega opodatkowaniu również za granicą, w Polsce zastosowanie może znaleźć właściwa metoda unikania podwójnego opodatkowania. Mechanizm ten nie polega jednak na tym, że sam fakt potrącenia podatku za granicą powoduje zwolnienie przychodu z opodatkowania w Polsce. W pierwszej kolejności należy ustalić sposób opodatkowania danego dochodu wynikający z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W rozpatrywanej sprawie, przy wskazaniu przez Pana braku zakładu na terytorium Danii w rozumieniu art. 5 Konwencji polsko-duńskiej oraz wskazaniu, że prace ogólnobudowlane wykonywane na terytorium Danii nie trwają dłużej niż 12 miesięcy, art. 7 ust. 1 tej Konwencji prowadzi do wniosku, że przychody/zyski z Pana działalności gospodarczej z tytułu usług wykonanych w Danii na rzecz polskiego Zleceniodawcy podlegają opodatkowaniu w Polsce jako państwie Pana rezydencji podatkowej.

Oznacza to, że przychody z działalności gospodarczej osiągnięte z tytułu usług ogólnobudowlanych wykonanych na terytorium Danii na rzecz polskiego Zleceniodawcy powinien Pan opodatkować w Polsce zgodnie z wybraną formą opodatkowania, tj. ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

W rezultacie należy stwierdzić, że samo potrącenie przez polskiego Zleceniodawcę kwoty określonej jako podatek duński nie powoduje zwolnienia Pana przychodu z opodatkowania w Polsce. Jednocześnie, przy wskazaniu, że nie posiada Pan zakładu na terytorium Danii, a prace ogólnobudowlane nie trwają dłużej niż 12 miesięcy, przychód z usług ogólnobudowlanych wykonanych na terytorium Danii na rzecz polskiego Zleceniodawcy podlega opodatkowaniu w Polsce.

Należy przy tym zaznaczyć, że interpretacja nie rozstrzyga, czy kwota potrącona przez Zleceniodawcę została prawidłowo pobrana na gruncie wewnętrznych przepisów prawa duńskiego. Organ interpretacyjny nie jest właściwy do oceny obowiązków podatkowych wynikających z prawa duńskiego ani do oceny prawidłowości działań duńskiego płatnika lub polskiego Zleceniodawcy w zakresie rozliczeń z duńskim organem podatkowym. Przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena skutków podatkowych w zakresie polskich przepisów prawa podatkowego oraz Konwencji polsko-duńskiej.

W związku z powyższym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1, zgodnie z którym przychód osiągnięty ze świadczenia usług ogólnobudowlanych na terytorium Danii na rzecz polskiego Zleceniodawcy powinien zostać opodatkowany w Polsce, należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do Pana wątpliwości objętych pytaniem nr 4, wskazać należy, że wyjaśnienia  przedstawione powyżej w zakresie art. 5 i art. 7 Konwencji polsko-duńskiej pozostają aktualne również przy ocenie, czy osiągnięty przez Pana zysk, tj. przychód z działalności gospodarczej z tytułu wykonywania usług ogólnobudowlanych na terytorium Danii, powinien podlegać opodatkowaniu w Polsce.

Jak wyjaśniono powyżej, zgodnie z art. 7 ust. 1 Konwencji polsko-duńskiej, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Natomiast, zgodnie z art. 5 ust. 3 tej Konwencji plac budowy, prace budowlane lub instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy, gdy trwają dłużej niż dwanaście miesięcy.

Skoro zatem - jak wynika z przedstawionego opisu sprawy - nie posiadał Pan i nie posiada zakładu na terytorium Danii, a usługi ogólnobudowlane wykonywane na terytorium Danii nie będą wykonywane łącznie przez okres przekraczający 12 miesięcy, to na gruncie art. 7 ust. 1 Konwencji polsko-duńskiej przychody/zyski z Pana działalności gospodarczej z tytułu tych usług podlegają opodatkowaniu w Polsce jako państwie Pana rezydencji podatkowej.

Należy przy tym wyjaśnić, że Konwencja polsko-duńska posługuje się pojęciem „zysków przedsiębiorstwa”. Pojęcie to służy określeniu, któremu państwu przysługuje prawo do opodatkowania danej kategorii dochodu. Konwencja nie określa jednak technicznego sposobu ustalenia podstawy opodatkowania według przepisów prawa wewnętrznego państwa, któremu przysługuje prawo opodatkowania.

Skoro więc, przy uwzględnieniu przedstawionego przez Pana opisu sprawy, przychody/zyski z działalności gospodarczej z tytułu usług ogólnobudowlanych wykonywanych na terytorium Danii podlegają opodatkowaniu w Polsce, to sposób ich opodatkowania należy ustalić na podstawie polskich przepisów podatkowych właściwych dla wybranej przez Pana formy opodatkowania.

Wskazać należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Według art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów m.in. są:

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Co do zasady przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej są wszelkie przysporzenia majątkowe, uzyskane w związku z tą działalnością, o ile ustawa nie wyłącza ich z tej kategorii. Przy czym, przychodem tym są nie tylko otrzymane przychody, ale również przychody należne.

Stosownie do art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Zasady opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych uregulowane są w przepisach ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843).

Stosownie do art. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy:

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy:

Ponadto, w art. 12 ust. 2 ww. ustawy:

Stosownie do art. 11 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy:

Z powołanych przepisów wynika, że w przypadku podatnika opodatkowanego ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych opodatkowaniu podlega przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychodem tym są kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane. Ryczałt jest zatem formą opodatkowania przychodu, a nie dochodu rozumianego jako różnica między przychodami a kosztami ich uzyskania.

Nie ma więc sprzeczności pomiędzy użytym w art. 7 ust. 1 Konwencji polsko-duńskiej pojęciem „zysków przedsiębiorstwa” a opodatkowaniem w Polsce przychodu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Konwencja rozstrzyga, któremu państwu przysługuje prawo do opodatkowania danej kategorii dochodu, natomiast przepisy prawa polskiego określają, w jaki sposób dochód albo przychód jest opodatkowany w Polsce.

W Pana przypadku, skoro wybrał Pan opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, to przychody z działalności gospodarczej z tytułu usług ogólnobudowlanych wykonywanych na terytorium Danii należy rozliczyć w Polsce według zasad wynikających z ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z uwzględnieniem art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, skoro jak Pan wskazał - nie posiada Pan zakładu na terytorium Danii w rozumieniu art. 5 Konwencji polsko-duńskiej, a usługi ogólnobudowlane wykonywane na terytorium Danii nie przekraczają okresu 12 miesięcy, osiągnięty przez Pana przychód z działalności gospodarczej z tytułu wykonywania tych usług powinien podlegać opodatkowaniu w Polsce.

W związku z powyższym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 4, zgodnie z którym osiągnięty przez Pana przychód z działalności gospodarczej z tytułu wykonywania usług ogólnobudowlanych na terytorium Danii powinien być opodatkowany w Polsce, należało uznać za prawidłowe.

Przedmiotem pytania nr 2 jest ustalenie, czy otrzymana przez Pana nota korygująca/obciążeniowa, wystawiona przez polskiego Zleceniodawcę i zawierająca opis „podatek zapłacony w Danii wraz z podaną kwotą”, uprawnia Pana do pomniejszenia podstawy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Wystawił Pan fakturę na rzecz polskiego Zleceniodawcy X za wykonane usługi budowlane na terytorium Danii. Od wartości tej faktury Zleceniodawca potrącił kwotę odpowiadającą 35,6% wartości faktury, wskazując, że jest to kwota podatku pobranego i zapłaconego w Danii. W kolejnym miesiącu otrzymał Pan od Zleceniodawcy notę obciążeniową/notę korygującą tytułem „wartość obciążenia podatkiem w Danii”. Nie otrzymał Pan innych dokumentów potwierdzających zapłatę podatku w Danii.

Jak już wskazałem, zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Z powołanego przepisu wynika, że przychodem z działalności gospodarczej są kwoty należne podatnikowi z tytułu wykonanych świadczeń, nawet jeżeli nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane. Pojęcie „kwoty należne” oznacza takie kwoty, których podatnik może skutecznie domagać się od kontrahenta z tytułu wykonanej usługi, dostawy towaru albo innego świadczenia związanego z działalnością gospodarczą. Przychód należny powstaje zatem niezależnie od tego, czy należność została faktycznie zapłacona w całości, czy tylko w części, chyba że wystąpią zdarzenia przewidziane w ustawie, takie jak zwrot towarów, udzielenie bonifikaty lub skonta albo inna skuteczna korekta przychodu wynikająca z przepisów podatkowych.

W tym miejscu należy wskazać, że konstrukcja ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych różni się od opodatkowania dochodu na zasadach ogólnych. W przypadku ryczałtu przedmiotem opodatkowania jest przychód, a nie dochód rozumiany jako różnica między przychodami a kosztami ich uzyskania.

Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, podatek zryczałtowany pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania przychodów. Oznacza to, że podatnik opodatkowany ryczałtem nie może pomniejszać podstawy opodatkowania o wydatki, koszty, obciążenia ekonomiczne ani inne potrącenia, chyba że ustawa wprost przewiduje określone odliczenie od przychodu albo od podatku.

Zakres możliwych odliczeń od przychodu w ryczałcie określa w szczególności art. 11 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Przepis ten przewiduje możliwość odliczenia od przychodu niektórych odliczeń wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są warunki ustawowe. Nie wynika jednak z niego, aby podatnik mógł pomniejszyć przychód o kwotę potrąconą przez kontrahenta i opisaną jako podatek zapłacony w innym państwie, jeżeli kwota ta nie stanowi zwrotu towarów, bonifikaty, skonta ani korekty należnego wynagrodzenia.

Należy również zauważyć, że ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym przewiduje szczególne zasady uwzględniania podatku zapłaconego za granicą. Nie następuje to jednak przez pomniejszenie przychodu o kwotę zagranicznego podatku, lecz przez zastosowanie odpowiednich mechanizmów unikania podwójnego opodatkowania, jeżeli w danej sprawie znajdują one zastosowanie. Mechanizm ten dotyczy sposobu obliczenia podatku, a nie ustalenia przychodu należnego.

Zatem nawet gdyby przyjąć, że podatek został faktycznie pobrany za granicą i że był podatkiem przypisanym Panu jako podatnikowi, okoliczność ta nie oznacza automatycznie, że kwota tego podatku pomniejsza przychód podlegający opodatkowaniu ryczałtem. Podatek zapłacony za granicą może być - przy spełnieniu ustawowych warunków - uwzględniony na zasadach właściwych dla eliminacji podwójnego opodatkowania, lecz nie jako pomniejszenie przychodu należnego wynikającego z faktury.

Odnosząc powyższe regulacje do przedstawionej sprawy, należy stwierdzić, że otrzymana przez Pana nota korygująca/obciążeniowa, wystawiona przez polskiego Zleceniodawcę i zawierająca opis „podatek zapłacony w Danii”, nie stanowi dokumentu, który samodzielnie zmniejsza Pana przychód z działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy nie wynika, aby nota dokumentowała udzielenie rabatu, bonifikaty, skonta, zwrotu należności, obniżenia ceny usługi albo inną korektę wynagrodzenia należnego Panu za wykonane usługi budowlane. Z opisu wynika natomiast, że nota została wystawiona w celu obciążenia Pana kwotą określoną jako podatek w Danii. Tego rodzaju obciążenie nie jest zdarzeniem wymienionym w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako pomniejszające przychód należny.

Sama nazwa dokumentu nie przesądza o jego skutkach podatkowych. Dla ustalenia przychodu w podatku dochodowym istotna jest treść czynności i jej wpływ na wysokość należnego wynagrodzenia. Jeżeli dokument nazwany notą korygującą/obciążeniową nie zmienia wysokości wynagrodzenia za usługę, lecz jedynie dokumentuje obciążenie podatnika określoną kwotą, to nie wpływa on na wysokość przychodu należnego z tytułu wykonanej usługi.

Nie można zatem utożsamiać kwoty faktycznie otrzymanej z podstawą opodatkowania ryczałtem. Jeżeli faktura została wystawiona na pełną wartość wykonanej usługi, a potrącenie dokonane przez kontrahenta nie stanowiło obniżenia ceny tej usługi, to przychodem należnym pozostaje kwota wynikająca z faktury. Potrącenie części tej należności przez Zleceniodawcę z tytułu określonego jako „podatek zapłacony w Danii” nie powoduje zmniejszenia podstawy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

Podkreślić należy, że ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym przewiduje szczególne zasady dokonywania odliczeń od przychodów opodatkowanych ryczałtem. Zgodnie z art. 11 ust. 1 tej ustawy, podatnik uzyskujący przychody, o których mowa w art. 6 ust. 1, 1a i 1d, opłacający ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, może odliczyć od tych przychodów odliczenia wskazane w tym przepisie, na zasadach w nim określonych.

Powołany przepis potwierdza, że pomniejszenie przychodu opodatkowanego ryczałtem może nastąpić wyłącznie w przypadkach przewidzianych w ustawie. Kwota wynikająca z otrzymanej przez Pana noty obciążeniowej/korygującej, opisanej jako „podatek zapłacony w Danii”, nie została wskazana w art. 11 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym jako odliczenie od przychodu. Nie stanowi ona również zwrotu towarów, bonifikaty ani skonta w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji otrzymana nota nie może stanowić podstawy do pomniejszenia przychodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

W związku z powyższym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2, zgodnie z którym otrzymana nota korygująca nie uprawnia Pana do pomniejszenia podstawy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja nie rozstrzyga, czy kwota wskazana w nocie została prawidłowo pobrana na gruncie przepisów prawa duńskiego, ani czy może Pan dochodzić jej zwrotu od kontrahenta lub właściwego organu podatkowego. Kwestie te pozostają poza zakresem niniejszej interpretacji. Przedmiotem oceny jest wyłącznie to, czy otrzymana nota uprawnia do pomniejszenia podstawy opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w Polsce.

Odnosząc się natomiast do Pana wątpliwości objętych pytaniem nr 3, należy wskazać, że rozważania przedstawione powyżej w zakresie ustalenia przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz zasad opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych pozostają aktualne również przy ocenie, czy podstawą opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce będzie wartość faktury wystawionej na rzecz polskiego Zleceniodawcy X za usługi budowlane wykonane na terytorium Danii.

Jak wskazano powyżej, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Oznacza to, że dla ustalenia przychodu z działalności gospodarczej nie jest decydująca wyłącznie kwota faktycznie otrzymana na rachunek bankowy. Istotne jest to, jaka kwota jest Panu należna z tytułu wykonanej usługi. Przychodem należnym jest bowiem kwota, której podatnik może domagać się od kontrahenta w związku z wykonanym świadczeniem.

Z opisu sprawy wynika, że wykonał Pan usługi ogólnobudowlane na terytorium Danii na rzecz polskiego Zleceniodawcy X i z tego tytułu wystawił Pan fakturę na pełną wartość wykonanego świadczenia. Zleceniodawca dokonał następnie potrącenia kwoty odpowiadającej 35,6% wartości faktury, określając tę kwotę jako podatek pobrany i zapłacony w Danii. W konsekwencji otrzymał Pan przelew w kwocie niższej niż wartość wynikająca z faktury.

Samo potrącenie części należności przez Zleceniodawcę nie oznacza jednak, że przychód należny z tytułu wykonanej usługi uległ zmniejszeniu. Jak wyjaśniłem przy odpowiedzi na pytanie nr 2, otrzymana nota korygująca/obciążeniowa tytułem „podatku zapłaconego w Danii” nie dokumentuje zwrotu towarów, udzielenia bonifikaty, skonta, rabatu ani obniżenia wynagrodzenia za wykonaną usługę. Nie jest również odliczeniem od przychodu przewidzianym w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Skoro zatem, faktura wystawiona na rzecz polskiego Zleceniodawcy X dokumentuje należne Panu wynagrodzenie za wykonane usługi ogólnobudowlane, to kwota wynikająca z tej faktury stanowi przychód należny z pozarolniczej działalności gospodarczej. Przychód ten podlega opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym w związku z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie można zatem utożsamiać podstawy opodatkowania ryczałtem z kwotą faktycznie otrzymaną, jeżeli różnica między wartością faktury a otrzymaną kwotą wynika z potrącenia dokonanego przez kontrahenta i opisanego jako „podatek zapłacony w Danii”, a nie z obniżenia wynagrodzenia za wykonaną usługę.

W konsekwencji podstawą opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce będzie pełna wartość przychodu należnego wynikająca z faktury wystawionej przez Pana na rzecz polskiego Zleceniodawcy X za usługi ogólnobudowlane wykonane na terytorium Danii.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3, zgodnie z którym faktura za usługi budowlane wykonane w Danii, wystawiona na rzecz polskiego Zleceniodawcy X, w całości będzie stanowiła podstawę opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym w Polsce, należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Podkreślić należy, że organ wydający interpretację indywidualną nie prowadzi postępowania dowodowego i nie dokonuje ustaleń faktycznych w sprawie. Organ opiera się wyłącznie na opisie sprawy przedstawionym przez Wnioskodawcę. Oznacza to, że niniejsza interpretacja została wydana przy założeniu, że przedstawiony przez Pana opis stanu faktycznego jest zgodny z rzeczywistością. W szczególności przyjęto jako element opisu sprawy, że posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, nie posiadał Pan i nie posiada zakładu na terytorium Danii, a usługi budowlane wykonywane na terytorium Danii nie trwały i nie będą trwały łącznie dłużej niż 12 miesięcy.

Końcowo należy wskazać, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie kwestię objętą zadanymi pytaniami. Interpretacja nie rozstrzyga prawidłowości poboru podatku na terytorium Danii na gruncie duńskich przepisów wewnętrznych ani właściwej stawki ryczałtu dla świadczonych usług, ponieważ kwestie te nie są przedmiotem rozstrzygnięcia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.