Interpretacja 0113-KDIPT2-3.4011.343.2026.3.SJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 14 maja 2026 r. i 12 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Wnioskodawca uzyskuje dochody ze stosunku pracy na podstawie umowy o pracę.

Dodatkowo Wnioskodawca uzyskuje dochody z działalności na platformach oferujących dostęp do rachunków symulacyjnych w modelu proprietary trading prowadzonych przez podmioty zagraniczne. Wnioskodawca zaakceptował regulamin takiej platformy. Model współpracy polega na tym, że Wnioskodawca wykonuje czynności polegające na zawieraniu transakcji na rachunku udostępnionym przez podmiot trzeci. Transakcje wykonywane są wyłącznie w środowisku symulacyjnym (konto demo), bez wykorzystania rzeczywistych środków finansowych i bez skutków prawnych oraz finansowych na rzeczywistym rynku. Wnioskodawca nie inwestuje własnych środków finansowych, nie zarządza kapitałem własnym ani cudzym oraz nie świadczy usług doradztwa inwestycyjnego. W przypadku osiągnięcia pozytywnego wyniku Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie stanowiące określony procent wypracowanego wyniku (tzw. profit share). Wynagrodzenie to stanowi zapłatę za czynności o charakterze niematerialnym. W celu uzyskania dostępu do rachunku Wnioskodawca ponosi opłaty za tzw. challenge (testy weryfikacyjne).

Środki pieniężne są wypłacane bezpośrednio na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Wnioskodawca dokonał dotychczas dwóch wypłat i nie jest w stanie określić częstotliwości uzyskiwania przychodów, które mogą mieć charakter nieregularny i zależą od osiąganych wyników. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w tym zakresie.

Uzupełnienie wniosku

Wniosek dotyczy roku podatkowego 2026. Wnioskodawca wskazuje, że niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie okresu, w którym Wnioskodawca nie prowadził pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie opisanych czynności. W okresie objętym wnioskiem czynności nie były wykonywane w ramach zarejestrowanej działalności gospodarczej, nie miały charakteru zorganizowanej i ciągłej działalności gospodarczej prowadzonej we własnym imieniu, lecz były wykonywane poza działalnością gospodarczą, równolegle do zatrudnienia na podstawie umowy o pracę.

Opisane czynności nie polegają na handlu instrumentami finansowymi w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. Wnioskodawca nie zawiera rzeczywistych transakcji na rynku finansowym oraz nie nabywa ani nie zbywa instrumentów finansowych w rozumieniu wskazanej ustawy.

Wnioskodawca współpracuje z podmiotem zagranicznym prowadzącym platformę typu proprietary trading. Współpraca polega na uczestnictwie w programie simulated trading organizowanym przez platformę proprietary trading, w ramach którego Wnioskodawca wykonuje czynności analityczne i podejmuje decyzje tradingowe wyłącznie w środowisku symulacyjnym (demo) udostępnionym przez platformę.

Wnioskodawca nie korzysta z rzeczywistych środków finansowych oraz nie dokonuje rzeczywistych transakcji rynkowych. Wszystkie operacje wykonywane są wyłącznie w środowisku demonstracyjnym. W celu uzyskania dostępu do rachunku symulacyjnego Wnioskodawca uiszcza opłatę za udział w tzw. challenge (etapie weryfikacyjnym). Po spełnieniu warunków określonych przez platformę Wnioskodawca uzyskuje możliwość otrzymywania środków pieniężnych (Reward) przewidzianych regulaminem platformy. Środki pieniężne wypłacane Wnioskodawcy stanowią określony w regulaminie procent wyniku osiągniętego w środowisku symulacyjnym. Wnioskodawca nie świadczy usług doradztwa inwestycyjnego, nie zarządza powierzonym kapitałem klientów ani nie wykonuje czynności maklerskich. Umowa nie posiada cech klasycznej umowy zlecenia uregulowanej w art. 734–751 Kodeksu cywilnego.

W szczególności:

·       Wnioskodawca nie działa na zlecenie platformy w celu dokonania określonej czynności prawnej,

·       brak jest podporządkowania charakterystycznego dla stosunku zlecenia,

·       platforma nie wyznacza miejsca ani czasu wykonywania czynności,

·       otrzymanie środków pieniężnych (Reward) zależne jest wyłącznie od osiągniętego wyniku w ramach programu platformy.

Z umowy nie wynika, aby Wnioskodawca korzystał ze środków pieniężnych udostępnionych Mu na podstawie umowy pożyczki ani innej umowy o podobnym charakterze. Wnioskodawca nie otrzymuje do dyspozycji rzeczywistych środków finansowych. Udostępniany rachunek ma charakter wyłącznie symulacyjny.

Na możliwość uzyskania środków pieniężnych określanych jako Reward oraz ich wysokość wpływa osiągnięcie dodatniego wyniku w środowisku symulacyjnym oraz spełnienie warunków określonych w regulaminie platformy. W przypadku niespełnienia warunków platformy lub osiągnięcia negatywnego wyniku środki pieniężne (Reward) nie przysługują.

Środki pieniężne otrzymywane przez Wnioskodawcę stanowią Reward wypłacany zgodnie z regulaminem platformy, którego wysokość uzależniona jest od wyniku osiągniętego w środowisku symulacyjnym. W niektórych przypadkach regulamin platformy może przewidywać również wypłatę kwoty odpowiadającej wcześniej poniesionej opłacie za challenge po spełnieniu określonych warunków programu.

Wynik osiągany przez Wnioskodawcę dotyczy wyłącznie środowiska symulacyjnego (simulated trading) prowadzonego przez platformę proprietary trading. Wnioskodawca nie staje się właścicielem środków wykorzystywanych w środowisku symulacyjnym.

Czynności wykonywane są przez Wnioskodawcę na terytorium Polski. Wnioskodawca nie posiada na terytorium Republiki Czeskiej zakładu w rozumieniu umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Wnioskodawca nie dokonuje rzeczywistych inwestycji ani nie nabywa instrumentów finansowych. Wnioskodawca nie staje się właścicielem żadnych walorów finansowych.

Współpraca z platformą odbywa się zdalnie za pośrednictwem internetu. Wnioskodawca korzysta z własnego komputera, dostępu do internetu oraz własnej wiedzy i umiejętności analitycznych. Platforma zapewnia wyłącznie dostęp do środowiska symulacyjnego.

Transakcje w środowisku symulacyjnym wykonywane są przez Wnioskodawcę samodzielnie w ramach konta udostępnionego przez platformę.

Wobec osób trzecich odpowiedzialność za funkcjonowanie platformy oraz programu proprietary trading ponosi podmiot prowadzący platformę. Wnioskodawca nie zawiera transakcji z osobami trzecimi, nie świadczy usług na rzecz osób trzecich oraz nie wykonuje czynności wobec klientów lub inwestorów. Wnioskodawca odpowiada wobec platformy za przestrzeganie regulaminu programu.

Wnioskodawca wykonuje czynności samodzielnie. Platforma nie wyznacza miejsca ani czasu wykonywania czynności.

Platforma kontroluje jedynie przestrzeganie zasad programu określonych w regulaminie, w szczególności limitów ryzyka, zasad dotyczących maksymalnych strat oraz innych parametrów programu.

Wnioskodawca ponosi ryzyko ekonomiczne związane z możliwością:

·         utraty opłaty za challenge,

·         nieuzyskania środków pieniężnych (reward),

·         niespełnienia warunków programu platformy.

Wnioskodawca nie ma jednak możliwości poniesienia strat przekraczających wniesione opłaty, ponieważ nie korzysta z rzeczywistych środków finansowych.

Wydatki ponoszone na zakup dostępu do rachunków symulacyjnych (challenge) pozostają w bezpośrednim związku z możliwością uzyskania przychodu.

Bez poniesienia tych wydatków Wnioskodawca nie uzyskałby dostępu do programu proprietary trading ani możliwości otrzymywania środków pieniężnych w formule Reward/profit share przewidzianej regulaminem platformy.

Pytania

1.   Do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z działalności na platformach typu proprietary trading?

2.   Czy przychody te powinny być rozliczane w zeznaniu PIT-36 czy PIT-37?

3.   Czy Wnioskodawca ma prawo do zastosowania 20% kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

4.   Czy Wnioskodawca ma prawo do uwzględnienia jako kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na zakup dostępu do rachunków (tzw. challenge)?

5.   Czy momentem powstania przychodu jest moment faktycznego otrzymania środków pieniężnych na rachunek bankowy Wnioskodawcy?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, przychody uzyskiwane z działalności na platformach typu proprietary trading nie stanowią przychodów z kapitałów pieniężnych, ponieważ Wnioskodawca nie inwestuje własnych środków finansowych ani nie dokonuje rzeczywistego obrotu instrumentami finansowymi. Wnioskodawca wykonuje czynności wyłącznie w środowisku symulacyjnym (konto demo), bez skutków prawnych i finansowych na rzeczywistym rynku, a Jego wynagrodzenie ma charakter udziału w wyniku (profit share) i stanowi zapłatę za czynności o charakterze niematerialnym.

W ocenie Wnioskodawcy, przychody te powinny zostać zakwalifikowane jako przychody z działalności wykonywanej osobiście lub innych źródeł, a nie jako przychody z działalności gospodarczej, ponieważ czynności te nie mają charakteru zorganizowanego i ciągłego.

W konsekwencji przychody te powinny być rozliczane w zeznaniu PIT-36.

Zdaniem Wnioskodawcy, ma On prawo do zastosowania 20% kosztów uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wydatki poniesione na zakup dostępu do rachunków (tzw. challenge) pozostają w związku z osiąganymi przychodami i powinny stanowić koszty uzyskania przychodu. Momentem powstania przychodu jest moment faktycznego otrzymania środków pieniężnych na rachunek bankowy Wnioskodawcy.

W związku z uzupełnieniem opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podtrzymuje stanowisko przedstawione we wniosku pierwotnym.

W szczególności Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:

·       uzyskiwane przychody nie stanowią przychodów z kapitałów pieniężnych,

·       przychody te powinny zostać zakwalifikowane do przychodów z działalności wykonywanej osobiście lub innych źródeł,

·       przychody powinny być rozliczane w zeznaniu PIT-36,

·       Wnioskodawca ma prawo do zastosowania 20% kosztów uzyskania przychodu,

·       wydatki ponoszone na udział w challenge oraz uzyskanie dostępu do programu platformy stanowią koszty uzyskania przychodu,

·       momentem powstania przychodu jest moment faktycznego otrzymania środków pieniężnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia.

Natomiast na podstawie art. 5a pkt 6 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Ponadto, w świetle art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Jak wynika z treści art. 5b ust. 1 przywołanej ustawy, niespełnienie któregokolwiek z warunków wymienionych w tym przepisie oznacza, że wykonywane czynności mogą być klasyfikowane na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako pozarolnicza działalność gospodarcza.

Z kolei w myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, odrębnym od pozarolniczej działalności gospodarczej źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

Działalność wykonywana osobiście została określona w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a:

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zatem zaliczenie przychodów do źródła „działalność wykonywana osobiście”, o której mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy, zależy od łącznego spełnienia następujących warunków:

·       zleconą usługę podatnik wykona osobiście, tj. bez udziału osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia lub umowy o dzieło, które wykonywałyby czynności związane z istotą tej usługi,

·       umowa zlecenia lub umowa o dzieło została zawarta z osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą lub osobą prawną i jej jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej,

·       zlecona usługa nie wchodzi w zakres prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Przychody zaliczone do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegają opodatkowaniu przy zastosowaniu skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 tej ustawy.

W myśl art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się:

1) odsetki od pożyczek;

2) odsetki od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 5 ;

3) odsetki (dyskonto) od papierów wartościowych;

3a) wykup przez emitenta obligacji, od których są należne świadczenia okresowe;

4) dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:

a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych,

b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach,

c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,

d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b ;

5) przychody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 1c;

6) przychody z:

a) odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych,

b) realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

7) przychody z odpłatnego zbycia prawa poboru, w tym również ze zbycia prawa poboru akcji nowej emisji przez pracowniczy fundusz emerytalny w imieniu członka funduszu;

8) przychody członków pracowniczych funduszy emerytalnych z tytułu przeniesienia akcji złożonych na rachunkach ilościowych do aktywów tych funduszy;

9) wartość wkładu określoną w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku wartość wkładu określoną w innym dokumencie o podobnym charakterze - w przypadku wniesienia do spółki albo do spółdzielni wkładu niepieniężnego; jeżeli jednak wartość ta jest niższa od wartości rynkowej tego wkładu albo wartość wkładu nie została określona w statucie, umowie albo innym dokumencie o podobnym charakterze, za przychód uważa się wartość rynkową takiego wkładu określoną na dzień przeniesienia własności przedmiotu wkładu niepieniężnego; przepis art. 19 ust. 3 stosuje się odpowiednio;

10) przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających;

11) przychody z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej;

12) przychody z tytułu otrzymania składników majątku w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną, wystąpieniem wspólnika z takiej spółki lub zmniejszeniem udziału kapitałowego w takiej spółce, w wyniku otrzymania których Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia tych składników majątku.

W świetle art. 44 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:

Podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4 i 6-9, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 1 są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.

W myśl art. 44 ust. 3a ww. ustawy:

Podatnicy uzyskujący dochody, o których mowa w ust. 1a, są obowiązani w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany, a za grudzień - przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania, wpłacać zaliczki miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Za dochód, o którym mowa w zdaniu pierwszym, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody po odliczeniu miesięcznych kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 lub 9 oraz zapłaconych w danym miesiącu składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lub 2a. Przy obliczaniu zaliczki podatnik może stosować wyższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Prop trading jest formą zarobkowania opartą na współpracy pomiędzy firmą tradingową a osobą fizyczną (traderem). Trader dokonując transakcji giełdowych kupna/sprzedaży korzysta z kapitału oraz infrastruktury firmy tradingowej. Trader dokonuje zatem obrotu kapitałem firmy, z którą zawarł umowę prop tradingu, generując dla niej określony zysk, natomiast sam otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie.

Konstrukcja prop tradingu zbliżona jest do umowy zlecenia regulowanej przez art. 734 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym:

Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. W braku odmiennej umowy zlecenie obejmuje umocowanie do wykonania czynności w imieniu dającego zlecenie. Przepis ten nie uchybia przepisom o formie pełnomocnictwa.

Trader przyjmuje bowiem rolę zleceniobiorcy, który za wynagrodzeniem zobowiązuje się do dokonywania transakcji giełdowych.

Ponadto, w myśl art. 735 ustawy Kodeks cywilny:

§ 1 Jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie.

§ 2 Jeżeli nie ma obowiązującej taryfy, a nie umówiono się o wysokość wynagrodzenia, należy się wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy.

Mając na względzie ww. cechy umowy prop tradingu uznać należy, że w przypadku gdy umowa taka zawierana jest poza działalnością gospodarczą, to przychód powstały z tego tytułu zakwalifikować należy do źródła zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. działalności wykonywanej osobiście.

Natomiast w sytuacji, gdyby usługi wynikające z zawartych umów prop tradingu świadczone były w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to w takim przypadku przychody z prop tradingu należałoby zakwalifikować jako uzyskiwane w ramach źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednak kwalifikacja do źródła pozarolnicza działalność gospodarcza możliwa jest pod warunkiem, że nie będą spełnione negatywne przesłanki działalności gospodarczej, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W opisie sprawy wskazał Pan, że zawarte umowy nie posiadają cech umowy zlecenia uregulowanej w art. 734-751 Kodeksu cywilnego, ale wyjaśnił Pan również, że na możliwość uzyskania wynagrodzenia oraz jego wysokość wpływa osiągnięcie dodatniego wyniku w środowisku symulacyjnym oraz spełnienie warunków określonych w regulaminie platformy. Z opisu stanu faktycznego wynika, że opisane we wniosku oraz jego uzupełnieniu okoliczności, w ramach których uzyskuje Pan dochody z działalności na platformach oferujących dostęp do rachunków symulacyjnych w modelu proprietary trading, są ściśle określone przez firmę umożliwiającą prop trading i są zaakceptowane przez Pana. W przypadku wypracowania zysku w oparciu o ustalone przez firmę zasady, otrzymuje Pan od niej wynagrodzenie (środki pieniężne – Reward). Z całokształtu zaprezentowanych przez Pana informacji wynika, że nie prowadzi Pan działalności gospodarczej.

Nie będą to również przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 ww. ustawy, z racji tego, że dokonuje Pan obrotu rzeczywistymi instrumentami finansowymi a jedynie działa Pan w środowisku symulacyjnym. A taka kategoria „instrumentów demo” nie mieści się w kategorii przychodów zaliczanych do przychodów z zysków kapitałowych.

Wobec powyższego, uzyskiwane przez Pana przychody z opisanego we wniosku prop tradingu kwalifikują się jako przychody uzyskane z tytułu działalności wykonywanej osobiście, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Druk PIT-36, w przeciwieństwie do druku PIT-37, przeznaczony jest dla podatników, którzy uzyskiwali dochody bez pośrednictwa płatników i zobowiązani byli do samodzielnego obliczania i odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w roku podatkowym, którego dotyczy zeznanie podatkowe.

Ponieważ przychody z działalności wykonywanej osobiście nie zostały rozliczone przez płatnika, a rozlicza się Pan osobiście, powinien Pan te przychody rozliczyć na formularzu PIT-36.

W odniesieniu do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera szczegółowych zasad dotyczących ustalenia momentu uzyskania przychodu. Zastosowanie znajdzie zatem ogólna definicja przychodu zawarta w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z treścią tego przepisu:

Przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przy czym przez pojęcie „otrzymane” należy rozumieć takie pieniądze i wartości pieniężne, które zostały podatnikowi dane. Mając na uwadze istnienie wielu form rozliczeń, należy uznać, że otrzymane pieniądze to nie tylko wypłacona gotówka, ale również kwota, która wpłynęła na rachunek bankowy podatnika.

Natomiast „postawionymi do dyspozycji” są takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik – wykazując określoną aktywność – ma możliwość włączyć do swojego władztwa. Innymi słowy, podatnik ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy, a nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone środki do dyspozycji.

O powstaniu przychodu można zatem mówić nie tylko w sytuacji, w której podatnik faktycznie otrzyma określoną ilość środków pieniężnych, ale też wtedy gdy zostaną mu one udostępnione w ten sposób, że będzie mógł nimi rozporządzać. Z definicji pojęcia przychodu jako świadczenia otrzymanego czy też w niektórych przypadkach postawionego do dyspozycji wnosić można również o momencie jego uzyskania.

I tak, przychód powstaje w momencie faktycznego uzyskania przez podatnika (postawienia do jego dyspozycji) określonych kwot. Przychód dla tradera powstaje zatem z chwilą wypłaty wynagrodzenia lub pozostawienia środków do jego dyspozycji.

Mając na uwadze powyższe, należy zgodzić się z Panem, że w świetle art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód po Pana stronie powstał w momencie postanowienia wynagrodzenia do Pana dyspozycji na platformie, udostępnionej przez firmę proptradingową.

Przy czym, w przypadku przychodów w walucie obcej, należy dokonać ich odpowiedniego przeliczenia na złote. Stosownie bowiem do art. 11a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Podsumowując, momentem uzyskania przychodu podatkowego przez Pana od firmy prop tradingowej jest moment faktycznego otrzymania środków pieniężnych.

W związku z powyższym Pana stanowisko w odniesieniu do pytania nr 1 i nr 2 oraz nr 5 należy uznać za prawidłowe.

Odnosząc się do Pana wątpliwości dotyczących prawa do zastosowania 20% kosztów uzyskania przychodu oraz możliwości uwzględnienia jako kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na zakup dostępu do rachunków (tzw. challenge), wskazać należy, że zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

·       pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

·       nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·       być właściwie udokumentowany.

Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły potrącania wydatków w określonym czasie.

Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszty uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętych przychodów.

Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz, aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodów w przyszłości.

Podkreślam przy tym, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodami uzyskanymi z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tych przychodów – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, że świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.

Zatem, co do zasady, wydatki ponoszone na zakup dostępu do rachunków symulacyjnych (challenge), ponieważ jak wskazał Pan we opisie sprawy, pozostają w bezpośrednim związku z możliwością uzyskania przychodu i bez poniesienia tych wydatków nie uzyskałby Pan dostępu do programu proprietary trading ani możliwości otrzymywania wynagrodzenia (środków pieniężnych – Reward) w formule profit share, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie natomiast do treści art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy:

Koszty uzyskania niektórych przychodów określa się z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4-6 i 8 – w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Ponieważ, jak wskazano wcześniej, przychód uzyskuje Pan z działalności wykonywanej osobiście, będzie Pan uprawniony do zastosowania 20% kosztów uzyskania przychodu.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 i nr 4 należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.