Określenie momentu powstania obowiązku płatnika z tytułu zaliczek na gruncie art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w kontekście wyznaczenia dnia układowego.
Spółka (Wnioskodawca) w dniu 11 marca 2026 r. wypłaciła wynagrodzenia za luty 2026 r. i pobrała zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT-4). W dniu 30 marca 2026 r. wobec Spółki ustalono dzień układowy w postępowaniu o zatwierdzenie układu (restrukturyzacja). Termin przekazania zaliczek do urzędu skarbowego przypadał na 20 kwietnia 2026 r., a…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
29 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 czerwca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dniu 30 marca 2026 r. wobec Spółki został ustalony dzień układowy w ramach postępowania o zatwierdzenie układu (zgodnie z ustawą Prawo restrukturyzacyjne).
W dniu 11 marca 2026 r. Spółka dokonała wypłaty wynagrodzeń za miesiąc luty 2026 r. i z tego tytułu pobrała stosowne zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT-4). Całość świadczeń pracowniczych za ten okres została zatem wypłacona przed dniem układowym. Termin płatności pobranych w dniu 11 marca zaliczek przypada na 20 kwietnia 2026 r., a więc już po ustaleniu dnia układowego i objęciu Spółki ochroną restrukturyzacyjną.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Obwieszczenie o ustaleniu dnia układowego w Krajowym Rejestrze Zadłużonych zostało dokonane w dniu 30 marca 2026 r. Dniem układowym Wnioskodawcy w postępowaniu o zatwierdzenie układu jest 30 marca 2026 r. Funkcję nadzorcy układu od dnia 30 marca 2026 r. pełni X.
Kwota pobranych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wynagrodzeń za luty 2026 r., wypłaconych i opodatkowanych przez Wnioskodawcę w dniu 11 marca 2026 r., została w całości uwzględniona i wykazana w spisie wierzytelności sporządzonym według stanu na dzień układowy, tj. 30 marca 2026 r.
Wnioskodawca wywodzi niedopuszczalność zapłaty zobowiązania odpowiadającego pobranym zaliczkom PIT-4 z art. 252 ust. 1 w związku z art. 189 ust. 2, art. 211 ust. 3 i 4 oraz art. 150 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne, przy uwzględnieniu skutków obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego w postępowaniu o zatwierdzenie układu. Wnioskodawca wskazuje te przepisy wyłącznie jako element opisu przyjętego stanu faktycznego i podstawę kwalifikacji wierzytelności w spisie wierzytelności; nie oczekuje od Organu dokonania wykładni przepisów Prawa restrukturyzacyjnego w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej.
Wnioskodawca doprecyzowuje ponadto, że wniosek dotyczy wyłącznie pobranych przez Spółkę zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzeń za luty 2026 r., wypłaconych w dniu 11 marca 2026 r. Wniosek nie dotyczy ustalenia wysokości tych zaliczek, sposobu ich rachunkowego obliczenia ani wykładni przepisów Prawa restrukturyzacyjnego.
Pytanie (ostatecznie postawione w uzupełnieniu wniosku)
Czy w opisanym stanie faktycznym art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy interpretować w ten sposób, że obowiązek płatnika dotyczący kwot zaliczek pobranych przez Wnioskodawcę w dniu 11 marca 2026 r. z tytułu wypłaty wynagrodzeń za luty 2026 r. powstał w związku z pobraniem tych zaliczek w marcu 2026 r., a późniejszy ustawowy termin ich przekazania na rachunek urzędu skarbowego, przypadający na 20 kwietnia 2026 r., nie powoduje powstania nowego, odrębnego obowiązku podatkowego płatnika po dniu układowym?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy interpretować w ten sposób, że obowiązek płatnika dotyczy kwot zaliczek pobranych w miesiącu ich pobrania, natomiast termin do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu pobrania zaliczek jest terminem przekazania pobranych kwot, a nie momentem powstania nowego obowiązku podatkowego płatnika.
W opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca wypłacił wynagrodzenia za luty 2026 r. oraz pobrał zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych w dniu 11 marca 2026 r. Zdarzenie istotne z perspektywy art. 38 ust. 1 ustawy o PIT – pobranie zaliczek przez płatnika – nastąpiło zatem przed dniem układowym, tj. przed 30 marca 2026 r. Późniejszy termin przekazania tych zaliczek na rachunek urzędu skarbowego, przypadający na 20 kwietnia 2026 r. nie zmienia tego, że zaliczki zostały pobrane w marcu 2026 r. i nie powoduje powstania nowego obowiązku podatkowego płatnika dopiero w dniu płatności.
W konsekwencji, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sporna kwota pozostaje kwotą zaliczek pobranych przez płatnika w marcu 2026 r. od wynagrodzeń wypłaconych przed dniem układowym.
Art. 38 ust. 1 ustawy o PIT określa termin i rachunek, na który co do zasady płatnik przekazuje pobrane zaliczki, natomiast nie przesądza o tym, że sam termin płatności przypadający po dniu układowym przekształca tę kwotę w odrębne zobowiązanie bieżące powstałe po dniu układowym.
Jeżeli z przyczyn wskazanych w opisie stanu faktycznego między kwotą podatku pobranego a kwotą faktycznie wpłaconą wystąpi różnica, Wnioskodawca powinien wyjaśnić tę różnicę w deklaracji, o której mowa w art. 38 ust. 1a ustawy o PIT, zgodnie z art. 38 ust. 1 zdanie drugie tej ustawy. Nie oznacza to jednak, że na gruncie art. 38 ust. 1 ustawy o PIT powstaje nowy obowiązek podatkowy płatnika w dacie 20 kwietnia 2026 r.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące płatnika
Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622):
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj. obliczenie, pobranie i wpłacenie podatku, zaliczki.
Z kolei jak stanowi art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
Obowiązki płatnika
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592), ustawa reguluje m.in. opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych.
Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób fizycznych:
· tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika;
· obliczenie i pobór podatku przez płatnika.
Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach. W odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku przez płatnika w przypadkach wskazanych w Rozdziale 7: „Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników”. Jak wynika z przepisów tego Rozdziału ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych przez:
· określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z podatnikiem oraz
· określenie kategorii przychodów (dochodów), w odniesieniu do których na ww. podmiotach ciążą obowiązki płatnika podatku.
Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników:
· nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy, ale
· mają obowiązki o charakterze informacyjnym.
W myśl art. 38 ust. 1 cyt. ustawy:
Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
Moment powstania wierzytelności a status wierzytelności układowej
W myśl art. 76 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 533):
1. Spis wierzytelności obejmuje wierzytelności osobiste w stosunku do dłużnika powstałe przed dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego.
2. Umieszczenie wierzytelności w spisie wierzytelności określa sumę, z którą wierzyciel uczestniczy w postępowaniu restrukturyzacyjnym.
Kluczowym przepisem regulującym moment powstania wierzytelności na jej status w restrukturyzacji jest art. 150 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Układ obejmuje:
1) wierzytelności osobiste powstałe przed dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (…).
Z kolei w myśl ust. 2 ww. artykułu:
Wierzytelności wobec dłużnika wynikające z umowy wzajemnej, która nie została wykonana w całości lub części przed dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego, są objęte układem tylko w przypadku, gdy świadczenie drugiej strony jest świadczeniem podzielnym i tylko w zakresie, w jakim druga strona spełniła świadczenie przed dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego i nie otrzymała świadczenia wzajemnego.
W myśl art. 189 ustawy Prawo restrukturyzacyjne:
1. Dzień wydania postanowienia o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego, postępowania układowego lub postępowania sanacyjnego jest dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego.
2. W postępowaniu o zatwierdzenie układu uznaje się, że skutki otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego powstają z dniem układowym, o którym mowa w art. 211.
Art. 211 ww. ustawy stanowi natomiast, że:
1. Niezwłocznie po rozpoczęciu przez nadzorcę układu pełnienia swojej funkcji dłużnik dokonuje ustalenia dnia układowego.
2. Dzień układowy przypada niewcześniej niż cztery miesiące i niepóźniej niż dzień przed dniem złożenia wniosku o zatwierdzenie układu.
2a.W przypadku dokonania obwieszczenia na podstawie art. 226a ust. 1 dzień układowy przypada ponadto niepóźniej niż na dzień dokonania obwieszczenia.
3. Według stanu z dnia układowego określa się uprawnienia wierzycieli do głosowania nad układem oraz skutki przyjętego układu.
4. Wierzytelności powstałe po dniu układowym nie są objęte układem.
A zgodnie z art. 252 ust. 1 tej ustawy:
Od dnia otwarcia przyspieszonego postępowania układowego do dnia jego zakończenia albo uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu przyspieszonego postępowania układowego, spełnianie przez dłużnika albo zarządcę świadczeń wynikających z wierzytelności, które z mocy prawa są objęte układem, jest niedopuszczalne.
Wnioski końcowe oraz ocena Państwa stanowiska
Kluczowe znaczenie dla ustalenia, czy wierzytelność wchodzi do układu, ma data jej powstania, a nie data jej wymagalności.
Obowiązek płatnika z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, pobranych od pracowników 11 marca 2026 r. powstaje w dniu ich faktycznego pobrania (wypłaty wynagrodzenia), co oznacza, że wynikająca z niego wierzytelność podatkowa względem Skarbu Państwa istnieje już w tej dacie i jako zobowiązanie powstałe przed dniem układowym podlega objęciu układem restrukturyzacyjnym, podczas gdy przypadający do 20 kwietnia 2026 r. ustawowy termin jej przekazania do urzędu skarbowego nie kreuje nowego, odrębnego obowiązku podatkowego.
Mając na uwadze okoliczności sprawy oraz powołane przeze mnie regulacje prawne uznaję, że zaprezentowana przez Państwa interpretacja przepisu art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest w pełni prawidłowa.
Jednocześnie, uznaję Państwa stanowisko za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu fatycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo