Interpretacja 0113-KDIPT2-3.4011.401.2026.2.MS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 1 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca wraz ze swoją ówczesną partnerką (od 2010 r. małżonką) w 2008 r. zawarł z Bankiem X (obecnie następcą prawnym jest Bank Y) umowę kredytu hipotecznego denominowanego w walucie CHF. Kredyt został przeznaczony wyłącznie na zakup lokalu mieszkalnego, który od momentu nabycia nieprzerwanie stanowi miejsce zamieszkania Wnioskodawcy oraz Jego rodziny i służy realizacji ich własnych celów mieszkaniowych. Wnioskodawca oraz Jego małżonka byli od początku stronami umowy kredytowej oraz współwłaścicielami nieruchomości. Kredyt nie był przeznaczony na cele związane z działalnością gospodarczą, nie stanowił kredytu refinansowego ani konsolidacyjnego oraz nie był wykorzystywany do finansowania innych zobowiązań. W trakcie trwania małżeństwa w lokalu zamieszkała powiększająca się rodzina Wnioskodawcy – w 2012 r. urodziło się pierwsze dziecko, a w 2015 r. drugie dziecko. Lokal mieszkalny przez cały okres pozostawał, i nadal pozostaje, centrum życiowym rodziny. W 2026 r. Wnioskodawca oraz Jego małżonka zawarli z bankiem ugodę dotyczącą przedmiotowego kredytu. Ugoda ta miała charakter restrukturyzacyjny i odnosiła się wyłącznie do pierwotnej umowy kredytowej. W ramach ugody dokonano przeliczenia kredytu w taki sposób, jak gdyby od początku był on kredytem złotówkowym. Przeliczenie to miało charakter techniczny i nastąpiło w ramach istniejącego stosunku prawnego, nie skutkując zawarciem nowej umowy kredytowej, ani powstaniem nowego zobowiązania, lecz jedynie zmianą waluty oraz zasad rozliczenia pierwotnego kredytu. W wyniku dokonanych rozliczeń powstała kwota zadłużenia wyrażona w złotych polskich, która następnie została w całości umorzona przez bank w 2026 r. Umorzenie to nastąpiło jako element końcowego rozliczenia kredytu hipotecznego w ramach zawartej ugody. Po dokonaniu umorzenia saldo zadłużenia wynosiło 0 zł, a umowa kredytowa została definitywnie zakończona. Wnioskodawca oraz Jego małżonka nigdy wcześniej nie korzystali z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do umorzonych wierzytelności wynikających z kredytów mieszkaniowych zaciągniętych na realizację innych inwestycji mieszkaniowych. Bank poinformował Wnioskodawcę, że w związku ze złożonym oświadczeniem o spełnianiu warunków do zastosowania przepisów o zaniechaniu poboru podatku dochodowego nie planuje wystawienia informacji PIT-11.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Wnioskodawca skazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Kredyt hipoteczny został udzielony w 2008 r. przez Bank X, którego następcą prawnym jest Bank Y Bank ten był podmiotem uprawnionym do udzielania kredytów i podlegał nadzorowi właściwego organu nadzoru nad rynkiem finansowym.

Umowa kredytu, której dotyczyła ugoda, przewidywała solidarną odpowiedzialność kredytobiorców za zobowiązania wynikające z umowy kredytu.

Kredyt został zaciągnięty wyłącznie w celu sfinansowania zakupu lokalu mieszkalnego służącego zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych. Od chwili nabycia lokal ten stanowi miejsce zamieszkania Wnioskodawcy oraz miejsce zamieszkania Jego rodziny.

Lokal mieszkalny, na który został zaciągnięty w 2008 r. kredyt hipoteczny, znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kredyt hipoteczny został zabezpieczony hipoteką ustanowioną na prawie własności lokalu mieszkalnego położonego przy ul. …, stanowiącego przedmiot kredytowania.

Ww. kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.

Kredyt hipoteczny został zaciągnięty przez Wnioskodawcę i drugiego kredytobiorcę i był w całości wydatkowany na cele wskazane w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwota wierzytelności umorzonej przez bank w 2026 r. w ramach zawartej ugody obejmowała wyłącznie kwotę kapitału kredytu mieszkaniowego. Nie obejmowała odsetek, kosztów ani opłat.

Kwota umorzonej wierzytelności nie obejmowała kosztów usług dodatkowych.

Porozumienie potwierdzało obowiązywanie pierwotnej umowy kredytu i stanowiło zmianę jej warunków. Nie doszło do zawarcia nowej umowy kredytu. Rozliczenie kredytu oraz umorzenie zadłużenia nastąpiło w ramach istniejącego stosunku prawnego.

Umorzenie przez bank zadłużenia z kredytu dotyczyło wszystkich kredytobiorców będących stronami umowy kredytu i doprowadziło do całkowitego wygaśnięcia zobowiązania wobec banku po stronie każdego z kredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług.

Pytanie

1.    Czy w przedstawionym stanie faktycznym umorzenie zadłużenia kredytu hipotecznego denominowanego w CHF, przeliczonego na kredyt złotowy w wyniku ugody z bankiem, korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów dotyczącego kredytów mieszkaniowych?

2.    Czy w związku z przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca jest obowiązany do wykazania przychodu z tytułu umorzenia kredytu w zeznaniu rocznym PIT oraz zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?

 Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, umorzenie zadłużenia powstałego w wyniku przeliczenia kredytu hipotecznego denominowanego w CHF na kredyt złotowy, dokonane na podstawie ugody zawartej z bankiem, korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, przewidzianego w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Kredyt będący przedmiotem wniosku został zaciągnięty w 2008 r. wyłącznie na realizację własnych celów mieszkaniowych Wnioskodawcy i Jego małżonki, tj. na zakup lokalu mieszkalnego, który od momentu nabycia stanowi nieprzerwanie miejsce zamieszkania rodziny oraz centrum jej interesów życiowych. Przedmiotowy kredyt dotyczył jednej nieruchomości mieszkalnej i nie był związany z finansowaniem innych zobowiązań, w szczególności nie stanowił kredytu refinansowego ani konsolidacyjnego. Ugoda zawarta z bankiem w 2026 r. miała charakter restrukturyzacyjny i odnosiła się wyłącznie do pierwotnej umowy kredytowej. Przeliczenie kredytu z waluty CHF na PLN miało charakter techniczny i nastąpiło w ramach tej samej umowy kredytowej, nie skutkując powstaniem nowego zobowiązania, lecz jedynie zmianą waluty oraz zasad rozliczenia istniejącego zadłużenia. W konsekwencji umorzenie części zobowiązania kredytowego nastąpiło w bezpośrednim związku z kredytem hipotecznym zaciągniętym na własne cele mieszkaniowe, a więc spełnia przesłanki określone w powołanym rozporządzeniu Ministra Finansów. Ponadto, Wnioskodawca oraz Jego małżonka nie korzystali wcześniej z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do umorzonych wierzytelności związanych z innymi kredytami mieszkaniowymi. W związku z powyższym, ewentualny przychód powstały w wyniku umorzenia zobowiązania korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych. W konsekwencji, na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu, ani obowiązek wykazania tego przychodu w zeznaniu rocznym PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Źródła przychodów

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 – inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Umorzenie wierzytelności i zaniechanie poboru podatku

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę w przytoczonym już wcześniej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy Kodeks cywilny:

Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Z przedstawionego opisu sprawy i jego uzupełnienia wynika, że w 2026 r. bank umorzył Panu wierzytelność wynikającą z pierwotnej umowy kredytu hipotecznego zawartej w 2008 r. Kwota wierzytelności umorzonej przez bank w ramach zawartej ugody obejmowała wyłącznie kwotę kapitału kredytu mieszkaniowego. Nie obejmowała odsetek, kosztów ani opłat. Kwota umorzonej wierzytelności nie obejmowała również kosztów usług dodatkowych.

Umorzenie przez bank zadłużenia z kredytu dotyczyło wszystkich kredytobiorców będących stronami umowy kredytu i doprowadziło do całkowitego wygaśnięcia zobowiązania wobec banku po stronie każdego z kredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług.

W wyniku umorzenia wierzytelności doszło zatem do zmniejszenia Pana zobowiązania wobec banku. Osiągnął Pan przysporzenie majątkowe, ponieważ nie jest Pan już zobowiązany do spłaty umorzonej kwoty kapitału kredytu mieszkaniowego.

Tym samym kwotę wierzytelności, która została Panu umorzona na podstawie ugody dotyczącej umowy kredytu hipotecznego, należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1672).

Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia:

Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:

Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:

-        do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,

-        do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,

-        do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz

-        w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).

Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z literalnego odczytania ww. przepisów wynika, że zaniechaniu poboru podatku podlega umorzona kwota z tytułu kredytu mieszkaniowego/kredytów mieszkaniowych zaciągniętego/zaciągniętych na realizację wyłącznie jednej inwestycji oraz w przypadku, gdy kredytobiorca nie korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji.

W przypadku umorzenia wierzytelności z tytułu dwóch kredytów zaciągniętych na różne inwestycje mieszkaniowe zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych ma zastosowanie tylko do jednego kredytu. Przepisy rozporządzenia nie precyzują natomiast konieczności zastosowania zaniechania tylko w odniesieniu do pierwszego umorzenia (w ramach pierwszego kredytu).

Ocena Pana sytuacji podatkowej

Z opisu sprawy i jego uzupełnienia wynika, że w 2008 r. zawarł Pan wraz z drugim kredytobiorcą umowę kredytu hipotecznego denominowanego w walucie CHF. Kredyt został udzielony przez bank, tj. podmiot uprawniony do udzielania kredytów i podlegający nadzorowi właściwego organu nadzoru nad rynkiem finansowym.

Kredyt został zaciągnięty wyłącznie w celu sfinansowania zakupu lokalu mieszkalnego służącego zaspokojeniu Pana własnych potrzeb mieszkaniowych. Od chwili nabycia lokal ten stanowi Pana miejsce zamieszkania oraz miejsce zamieszkania Pana rodziny. Lokal mieszkalny znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wskazał Pan, że kredyt hipoteczny został zabezpieczony hipoteką ustanowioną na prawie własności lokalu mieszkalnego stanowiącego przedmiot kredytowania. Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Został zaciągnięty przez Pana i drugiego kredytobiorcę i był w całości wydatkowany na cele wskazane w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W 2026 r. zawarł Pan wraz z drugim kredytobiorcą ugodę z bankiem. Porozumienie potwierdzało obowiązywanie pierwotnej umowy kredytu i stanowiło zmianę jej warunków. Nie doszło do zawarcia nowej umowy kredytu. Rozliczenie kredytu oraz umorzenie zadłużenia nastąpiło w ramach istniejącego stosunku prawnego.

Kwota wierzytelności umorzonej przez bank w 2026 r. w ramach zawartej ugody obejmowała wyłącznie kwotę kapitału kredytu mieszkaniowego. Nie obejmowała odsetek, kosztów ani opłat. Kwota umorzonej wierzytelności nie obejmowała kosztów usług dodatkowych.

Umorzenie przez bank zadłużenia z kredytu dotyczyło wszystkich kredytobiorców będących stronami umowy kredytu i doprowadziło do całkowitego wygaśnięcia zobowiązania wobec banku po stronie każdego z kredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego po Pana stronie powstał przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie przychód ten korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów/przychodów związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

Spełnione bowiem zostały przesłanki zastosowania ww. rozporządzenia. Kredyt został udzielony przed 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów i podlegający nadzorowi właściwego organu nadzoru nad rynkiem finansowym. Kredyt był zabezpieczony hipotecznie. Został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej i w całości wydatkowany na cele wskazane w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Umorzona wierzytelność obejmowała wyłącznie kapitał kredytu mieszkaniowego, a więc składnik wymieniony w § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia. Umorzona kwota nie obejmowała kosztów usług dodatkowych.

Ponadto wskazał Pan, że Pan oraz Pana małżonka nigdy wcześniej nie korzystaliście z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do umorzonych wierzytelności wynikających z kredytów mieszkaniowych zaciągniętych na realizację innych inwestycji mieszkaniowych.

Okoliczność, że w ramach ugody dokonano przeliczenia kredytu denominowanego w CHF w taki sposób, jak gdyby od początku był on kredytem złotowym, nie wyłącza sama w sobie możliwości zastosowania zaniechania poboru podatku. Istotne jest bowiem, że - jak Pan wskazał - ugoda dotyczyła pierwotnej umowy kredytu, nie doszło do zawarcia nowej umowy kredytu, a umorzenie zadłużenia nastąpiło w ramach istniejącego stosunku prawnego. Przy spełnieniu warunków określonych w rozporządzeniu Ministra Finansów, do przychodu powstałego z tytułu umorzenia wierzytelności może znaleźć zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.

W konsekwencji, mimo że umorzenie wierzytelności skutkuje powstaniem po Pana stronie przychodu z innych źródeł, to przychód ten jest objęty zaniechaniem poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.

Tym samym nie jest Pan obowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu umorzenia tej wierzytelności. Nie jest Pan również obowiązany do wykazania tego przychodu w rocznym zeznaniu podatkowym.

Pana stanowisko należało więc uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy wyłącznie skutków podatkowych powstałych po Pana stronie. Nie rozstrzyga skutków podatkowych po stronie drugiego kredytobiorcy, który nie jest stroną postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.