Możliwość obniżenia daniny solidarnościowej o poniesioną stratę w latach ubiegłych.
Podatnik prowadzi od 2017 roku jednoosobową działalność gospodarczą, opodatkowaną według stawki liniowej. W latach 2023 i 2024 poniósł stratę w łącznej wysokości 3 764 798,50 zł. W rozliczeniu za rok 2025 jego dochody przekroczyły 1 000 000 zł, co skutkuje obowiązkiem zapłaty daniny solidarnościowej…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 maja 2026 r. wpłynął Pana z 28 kwietnia 2026 r. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Podatnik prowadzi od stycznia 2017 r. działalność gospodarczą, jako osoba fizyczna na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, dla której prowadzi księgi rachunkowe i opodatkowuje dochody według stawki liniowej. W roku 2023 i w roku 2024 poniósł stratę z działalności gospodarczej w wysokości 3 764 798, 50 zł. W rozliczeniu podatku dochodowego za rok 2025 przekroczył sumę dochodów 1 000 000 zł, co będzie skutkowało powstaniem obowiązku zapłaty daniny solidarnościowej w roku 2026 .
Pytanie
Czy podatnik będzie mógł dokonać obniżenia dochodów wykazanych w deklaracji DSF-1 w 2026 r. o wartość straty (za rok 2023 i za rok 2024) odliczonej w PIT-36L za rok 2025 ?
Pana stanowisko w sprawie
Zgodnie z art. 30h pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”), podstawę obliczenia daniny solidarnościowej stanowi nadwyżka ponad 1 000 000 zł sumy dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 ust. 1, 9 i 9a, art. 30b, art. 30c oraz art. 30f po ich pomniejszeniu o:
1) kwoty składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz składek, o których mowa w art. 30c ust. 2 pkt 2,
2) kwoty, o których mowa w art. 30f ust. 5
- odliczone od tych dochodów.
Użycie przez ustawodawcę w pierwszej części ww. przepisu sformułowania „sumy dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 ust. 1, 9 i 9a, art. 30b, art. 30c oraz art. 30f” pozwala na zastosowanie - przy określaniu dochodu stanowiącego podstawę wyliczenia daniny solidarnościowej - wszystkich zasad opodatkowania zawartych w art. 30c ustawy PIT.
W art. 30h ust. 2 ww. ustawy mowa jest o pomniejszeniu sumy dochodów podlegających opodatkowaniu o kwoty wymienione w tym przepisie.
Z art. 9 ust. 3 cytowanej ustawy wynika zaś, że o wysokość straty obniża się dochód uzyskany z danego źródła.
Podatnik poniósł stratę w roku 2023 i w roku 2024 na tym samym źródle co uzyskał dochód stanowiący podstawę opodatkowania daniną solidarnościową.
W związku z powyższym podatnik ma prawo pomniejszyć tę podstawę o poniesioną stratę też na tym samym źródle.
Po odpowiedzi Ministerstwa Finansów na interpelację poselską nr 42274 w lipcu 2023 r., które podzieliło ww. stanowisko sądów administracyjnych w zakresie możliwości uwzględniania straty z lat ubiegłych przy ustalaniu podstawy obliczenia daniny solidarnościowej, tut. Organ przy wydawaniu interpretacji indywidualnych zaczął uznawać za prawidłowe stanowisko podatników w przedmiocie możliwości uwzględnienia straty przy ustalaniu wysokości daniny solidarnościowej.
Wśród najnowszych interpretacji wymienić można interpretacje indywidualne z:
· 28 października 2024 r. nr 0112-KDIL2-2.4011.614.2024.2.AA;
· 13 września 2024 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.472.2024.1.MS;
· 13 września 2024 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.469.2024.1.MS;
· 2 lipca 2024 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.317.2024.2.NM.
Ustalając wysokość dochodu stanowiącego podstawę ustalenia daniny solidarnościowej podatnik uwzględnia straty z lat ubiegłych, jednakże straty te muszą dotyczyć dochodu, który powstał w określonym źródle przychodu i który jednocześnie jest uwzględniony w podstawie obliczenia daniny solidarnościowej za dany okres.
Co istotne Szef Krajowej Administracji Skarbowej pismem z dnia 1 marca 2024 r. znak: DOP3.8220.2.2024.HTCE zmienił niekorzystną dla podatnika interpretację podatkową z dnia 30 lipca 2023 r. wydaną przez Dyrektora KIS, stwierdzając w zmienionej interpretacji, że na potrzeby ustalenia podstawy obliczenia daniny solidarnościowej podatnik mógł uwzględnić w tej podstawie stratę z tego samego źródła przychodów.
Stanowisko to potwierdza również aktualne orzecznictwo, m.in. wyrok WSA w Gliwicach z 17 października 2024 r. sygn. akt I SA/GI 575/24; wyrok WSA w Poznaniu z 14 grudnia 2023 r. sygn. akt I SA/ Po 612/23; wyrok WSA w Lublinie z 20 grudnia 2023 r. sygn. akt I SA/Lu 421/23; wyrok NSA z 14 lutego 2023 r. sygn. akt II FSK 1099/22.
Ustawodawca nie przewidział szczególnych zasad ustalania dochodu z poszczególnych źródeł przy obliczaniu podstawy daniny solidarnościowej i nie są one autonomiczne wobec przepisów regulujących zasady ustalania podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Gdyby intencją racjonalnego ustawodawcy było uniemożliwienie odliczenia straty z lat ubiegłych przy ustalaniu podstawy obliczenia daniny solidarnościowej, to taka regulacja zostałaby wprost zawarta w przepisach ustawy o PIT, a tak nie jest.
Opierając się na wyżej opisanych stanowiskach organów podatkowych i sądów administracyjnych, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że podstawę daniny solidarnościowej w 2026 r. można pomniejszyć o poniesioną w 2023 r. i w 2024 r. stratę z tytułu działalności gospodarczej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Na podstawie art. 9 ust. 2 wskazanej wyżej ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Natomiast w myśl art. 9 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
O wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może:
1) obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo
2) obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty.
Z brzmienia art. 9 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może:
1) obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo
2) obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty.
Zatem, przepis ten wprost wskazuje, że strata z danego źródła przychodów może obniżyć jedynie dochód uzyskany z tego samego źródła.
Zgodnie z art. 30h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoby fizyczne są obowiązane do zapłaty daniny solidarnościowej w wysokości 4% podstawy obliczenia tej daniny.
Stosownie do brzmienia ustępu 2 tego artykułu:
Podstawę obliczenia daniny solidarnościowej stanowi nadwyżka ponad 1 000 000 zł sumy dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 ust. 1, 9 i 9a, art. 30b, art. 30c oraz art. 30f po ich pomniejszeniu o:
1) kwoty składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a, oraz składek, o których mowa w art. 30c ust. 2 pkt 2,
2) kwoty, o których mowa w art. 30f ust. 5
– odliczone od tych dochodów.
Przepis art. 30h ust. 2 wskazuje na kategorie dochodów, w oparciu o które oblicza się daninę solidarnościową. Należą do nich:
Posługując się w art. 30h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odesłaniem do art. 27 ust. 1, 9 i 9a, art. 30b, art. 30c oraz art. 30f ustawy ustawodawca mówi wyłącznie o dochodach podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w tych przepisach.
W myśl art. 30h ust. 3 ww. ustawy:
Przy ustalaniu wysokości podstawy obliczenia daniny solidarnościowej w roku kalendarzowym, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się dochody i kwoty pomniejszające te dochody zgodnie z ust. 2 wykazywane w:
1) rocznym obliczeniu podatku, o którym mowa w art. 34 ust. 7, jeżeli podatek wynikający z tego rozliczenia jest podatkiem należnym,
2) zeznaniach wymienionych w art. 45 ust. 1, ust. 1a pkt 1 i 2 oraz ust. 1aa
- których termin złożenia upływa w okresie od dnia następującego po dniu upływu terminu na złożenie deklaracji o wysokości daniny solidarnościowej w roku poprzedzającym ten rok kalendarzowy do dnia upływu terminu, o którym mowa w ust. 4.
W myśl art. 30h ust. 4 tej ustawy:
Osoby fizyczne, o których mowa w ust. 1, są obowiązane składać urzędom skarbowym deklarację o wysokości daniny solidarnościowej, według udostępnionego wzoru, w terminie do dnia 30 kwietnia roku kalendarzowego i w tym terminie wpłacić daninę solidarnościową. Przepisy art. 45 ust. 1b i 1c stosuje się odpowiednio.
Danina solidarnościowa jest podatkiem odrębnym od podatku dochodowego od osób fizycznych. Zostało to wyraźnie wskazane w art. 1 ustawy:
Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych oraz daninę solidarnościową.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w 2023 r. i w 2024 r. poniósł Pan stratę z działalności gospodarczej. W rozliczeniu podatku dochodowego za 2025 r. przekroczył sumę dochodów 1 000 000 zł, co będzie skutkowało powstaniem obowiązku zapłaty daniny solidarnościowej w 2026 r.
Zauważam, że regulacja wskazana w art. 30h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera szczególnych zasad ustalania dochodu z poszczególnych źródeł przychodów przy obliczaniu podstawy daniny solidarnościowej.
Nie można zatem przyjąć, że przepisy regulujące zasady ustalania podstawy obliczenia daniny solidarnościowej stanowią:
Innymi słowy, jeżeli podstawę obliczenia daniny solidarnościowej ustala się na podstawie zasad określonych w art. 27 ust. 1, art. 30b i art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - to co do zasady - zastosowanie (do obliczenia tej podstawy) znajduje również art. 9 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ustalając wysokość dochodu stanowiącego podstawę ustalenia daniny solidarnościowej podatnik uwzględnia straty z lat ubiegłych, jednakże straty te muszą dotyczyć dochodu, który powstał w określonym źródle przychodu i który jednocześnie jest uwzględniony w podstawie obliczenia daniny solidarnościowej za dany okres.
Reasumując, w opisanej przez Pana sprawie, skoro w 2023 r. i 2024 r. poniósł Pan stratę ze źródła działalność gospodarcza i odliczył ją Pan w PIT-36L za rok 2025, to w składanej w 2026 r. deklaracji DSF-1 może Pan uwzględnić straty z tego źródła w myśl art. 30h ust. 2 w zw. z art. 9 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z powyższych względów Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo