Oddział spółki akcyjnej, działający jako pracodawca i płatnik podatku, wypłacił byłemu pracownikowi zadośćuczynienie za mobbing w kwocie 100 000 zł, zasądzone wyrokiem sądu. Świadczenie to uznano za zwolnione z podatku dochodowego, ale płatnik potrącił z niego składki na ubezpieczenia społeczne…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
X S.A. Oddział ….. (dalej: Wnioskodawca, Oddział, Płatnik) jest jednostką organizacyjną Spółki Y S.A. (dalej: Spółka), zajmującej się …..
X nie posiada osobowości prawnej, ale jako Oddział Spółki podlega ujawnieniu w Krajowym Rejestrze Sądowym.
Wnioskodawca jest pracodawcą w rozumieniu przepisu art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeksu pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277; dalej: Kodeks pracy) dla zatrudnionych w Oddziale, na postawie stosunku pracy, pracowników. W związku z dokonywaniem przez Wnioskodawcę wypłat wynagrodzeń i innych świadczeń dla zatrudnionych na umowę o pracę w Oddziale pracowników oraz na rzecz byłych pracowników - emerytów i rencistów - Wnioskodawca pełni funkcję płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie określonym przepisami ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163; dalej: ustawa o PIT). Jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych Wnioskodawca posługuje się numerem NIP: …..
Na rzecz byłego pracownika Oddziału zostało zasądzone zadośćuczynienie za mobbing w kwocie 100 000 zł przyznane na podstawie art. 943 § 1-3 Kodeksu pracy.
Sąd nie wskazał w wyroku, że świadczenie ma zostać wypłacone w kwocie netto. Wnioskodawca przyjął więc, ze zasądzona kwota jest kwotą brutto. Takie postępowanie potwierdza utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego i sądów powszechnych:
Wypłata zadośćuczynienia została dokonana dnia 23.07.2025 r. Zadośćuczynienie za mobbing zostało zwolnione z opodatkowania, natomiast Wnioskodawca z wypłaconego świadczenia potrącił składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości 13 710 zł. Zasądzona kwota zadośćuczynienia wynosiła 100 000 zł. Na konto byłego pracownika przelano kwotę 86 290 zł (po potrąceniu składek ZUS) plus odsetki.
Potrącone składki na ubezpieczenie społeczne zostały przekazane przez płatnika na konto Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dnia 20.08.2025 r.
Zadośćuczynienie zostało zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT, zgodnie z którym wolne od opodatkowania są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia przyznane na podstawie wyroku lub ugody sądowej - do wysokości określonej w tym wyroku lub ugodzie - z wyłączeniem świadczeń:
a) związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,
b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby szkody nie wyrządzono.
Płatnik zastosował zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT, ponieważ zadośćuczynienie zostało przyznane na podstawie wyroku sądu, nie dotyczyło działalności gospodarczej oraz nie dotyczyło utraconych korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono lecz stanowiło rekompensatę za szkodę (rozstrój zdrowia), w związku z czym zostały spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia.
Zgodnie z treścią art. 943 § 1-3 ustawy Kodeksu pracy, pracownik (lub były pracownik), u którego mobbing wywołał rozstrój zdrowia, może dochodzić od pracodawcy odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Co Istotne, zadośćuczynienia za mobbing może dochodzić jedynie pracownik i tylko od pracodawcy, nie zaś od innych osób. W związku z tym, nie ulega wątpliwości, że zadośćuczynienie to ma swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy.
Kwota zasądzona na rzecz byłego pracownika z tytułu zadośćuczynienia w związku z mobbingiem, stanowiła przychód ze stosunku pracy w rozumieniu przepisów ustawy o PIT oraz ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 350; dalej: ustawa o SUS) w związku z tym, stanowiła podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne oraz zdrowotne. W § 2 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 316; dalej: rozporządzenie składkowe) wskazano świadczenia wyłączone z podstawy wymian: składki składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe. W katalogu wyłączeń nie zostały jednak ujęte odszkodowania ani zadośćuczynienia z tytułu mobbingu.
W konsekwencji, zadośćuczynienie za rozstrój zdrowia wywołany działaniami mobbingowymi - jako przychód ze stosunku pracy - podlegało oskładkowaniu.
Były pracownik nie zgodził się z oskładkowaniem zadośćuczynienia i zwrócił się do komornika. Komornik wyegzekwował z rachunku Oddziału kwotę 13 710 zł i wypłacił ją byłemu pracownikowi.
Wnioskodawca nie zgadza się z działaniami komornika i uważa, że zasadnie potrącił z wypłaconego zadośćuczynienia składki na ubezpieczenia społeczne.
Jednocześnie Wnioskodawca powziął wątpliwość w zakresie wykazania w informacji PIT-11 kwoty wyegzekwowanej przez komornika. W wyroku zasądzono kwotę 100 000 zł. Natomiast, faktycznie Oddział poniósł ciężar w kwocie 113 710 zł. W informacji PIT-11 nie zostanie wykazana kwota zadośćuczynienia 100 000 zł, ponieważ została ona zwolniona z opodatkowania. W informacji PIT-11 Płatnik nie wykaże kwoty składek na ubezpieczenie społeczne, które pobrał i odprowadził do ZUS, ponieważ ich podstawę stanowił dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy.
Pytanie
Czy Płatnik powinien wykazać w informacji PIT-11 kwotę 13 710 zł, która została wyegzekwowana z rachunku Oddziału przez komornika i przekazana przez komornika byłemu pracownikowi?
Państwa stanowisko w sprawie
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie jest On zobowiązany do wykazania w Informacji PIT-11 kwoty 13 710 zł, która została wyegzekwowana z rachunku Oddziału przez komornika, a następnie została wypłacona przez komornika byłemu pracownikowi.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody m.in. ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Na mocy art. 32 ust. 1 ustawy o PIT, zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
Na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy o PIT, płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
W myśl art. 39 ust. 1 ustawy o PIT, płatnicy o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych
w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub Innych umów międzynarodowych.
Na podstawie wyroku sądu Oddział wypłacił na rzecz byłego pracownika kwotę 100 000 zł tytułem zadośćuczynienia za mobbing zasądzonego na podstawie art. 943 § 1-3 Kodeksu pracy. Wypłacone zadośćuczynienie zostało zwolnione z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT.
Od kwoty zadośćuczynienia Płatnik pobrał składki na ubezpieczenia społeczne w wysokości 13 710 zł, ponieważ zadośćuczynienie nie jest wymienione w § 2 rozporządzenia składkowego jako wyłączone z podstawy wymiaru składek, a następnie przekazał składki do ZUS.
Były pracownik otrzymał na rachunek bankowy kwotę 86 290 zł oraz odsetki.
Pracownik nie zgodził się z oskładkowaniem świadczenia i zwrócił się do komornika, który wyegzekwował z rachunku spółki kwotę 13 710 zł i wypłacił ją byłemu pracownikowi.
Płatnik nie ma obowiązku wystawienia informacji PIT-11 za 2025 rok, w której wykaże kwotę wypłaconego zadośćuczynienia.
Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o PIT, informacje imienne, które sporządzają płatnicy, o których mowa w art. 32, sporządzane są według ustalonego wzoru.
W objaśnieniu 13 do informacji o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11 wskazano, że w kwocie przychodów, w części E, nie uwzględnia się przychodów wolnych od podatku na podstawie przepisów ustawy oraz przychodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku; jednakże w kolumnie E należy wykazać dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub Innych umów międzynarodowych.
A zatem, Wnioskodawca nie wykaże w informacji PIT-11 kwoty wypłaconego zadośćuczynienia jako przychodu zwolnionego od opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o PIT.
Jednocześnie w informacji PIT-11 zgodnie z objaśnieniem 20 do formularza, w poz. 95 i 96 nie wykazuje się składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, a w przypadku składek zagranicznych, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Podstawą naliczenia składek ZUS był przychód zwolniony z opodatkowania, więc Płatnik nie wykaże pobranych i odprowadzonych do ZUS składek w informacji PIT-11.
Płatnik nie wystawi więc informacji PIT-11 z wykazaną kwotą wypłaconego zadośćuczynienia z tytułu mobbingu. Jednocześnie Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie jest również zobowiązany do wykazania w informacji PIT-11 kwoty 13 710 zł wyegzekwowanej z rachunku Oddziału przez komornika.
Wyegzekwowana z rachunku Oddziału kwota została wypłacona byłemu pracownikowi przez komornika. Wnioskodawca nie dokonał tej wypłaty, nie miał więc obowiązków wynikających z art. 32 ust. 1 ustawy o PIT i nie był obowiązany do poboru zaliczki. Płatnik nie jest również zobowiązany w myśl art. 39 ust. 1 ustawy o PIT do sporządzenia i przekazania podatnikowi i urzędowi skarbowemu informacji imiennej PIT-11.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), rozpatrzone.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo