Obowiązki płatnika z tytułu wypłaty wynagrodzenia za zbycie udziałów na rzecz spółki w celu ich umorzenia.
W 2008 r. wspólnicy spółki z o.o. zawarli przed notariuszem umowę odpłatnego zbycia udziałów jednego z nich na rzecz spółki w celu ich umorzenia. Spółka dokonała częściowego rozliczenia z byłym wspólnikiem. Po 10 latach były wspólnik wytoczył spółce powództwo, kwestionując prawidłowość rozliczenia. W maju 2026 r. sąd zasądził od spółki na rzecz byłego wspólnika niewypłaconą część wynagrodzenia z transakcji umorzeniowej z 2008 r. Spółka wypłaciła zasądzoną…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 czerwca 2026 r wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W 2008 r. wspólnicy spółki z o.o. podpisali przed notariuszem umowę o zbycie udziałów jednego z nich na rzecz spółki, w celu ich umorzenia. Spółka dokonała rozliczenia z byłym wspólnikiem. Po upływie 10 lat były wspólnik podał spółkę do sądu, gdyż w jego ocenie rozliczenie sprzed lat nie było prawidłowe. W konsekwencji długiego procesowania się stron, w maju 2026 zapadł wyrok o wypłatę na rzecz byłego wspólnika niewypłaconej części wynagrodzenia z transakcji umorzeniowej z 2008 r. W obecnym stanie rzeczy spółka ma wątpliwość kto jest płatnikiem podatku dochodowego od zasądzonej na rzecz byłego wspólnika kwoty.
Jeżeli chodzi o zbycie udziałów na rzecz spółki w celu ich umorzenia dokonane w 2008 r., to spółka była płatnikiem 19% zryczałtowanego PIT od dochodu wspólnika na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy o PIT. Dochód ten był kwalifikowany jako dochód z udziału w zyskach osób prawnych i podlegał 19% zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT. Spółka była płatnikiem na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy o PIT. Podstawą opodatkowania był dochód ustalony według art. 24 ust. 5d ustawy o PIT. To odróżnia tę sytuację od obecnego stanu prawnego po 1 stycznia 2011 r., gdzie dobrowolne zbycie udziałów w celu umorzenia jest rozliczane samodzielnie przez podatnika w PIT-38. Wyrok z 2026 r. nie tworzy nowego stosunku prawnego, lecz zasądza niewypłaconą część wynagrodzenia z transakcji umorzeniowej z 2008 r. W dniu 2 czerwca 2026 r. spółka dokonała wypłaty zasądzonej kwoty byłemu wspólnikowi. Wypłata dokonana 2 czerwca 2026 r. na podstawie wyroku sądu nie tworzy nowego tytułu podatkowego, a jest jedynie wykonaniem, choć opóźnionym i przymusowym, obowiązku zapłaty wynagrodzenia wynikającego z czynności dokonanej w 2008 r. - zbycia udziałów na rzecz spółki w celu ich umorzenia.
Pytanie
Kto jest płatnikiem podatku dochodowego od zasądzonej kwoty?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Spółki, do wypłaconej kwoty należy zastosować przepisy sprzed zmiany w 2011 r. Tak więc, od części stanowiącej dodatkowe wynagrodzenie za zbycie udziałów w celu umorzenia Spółka powinna obliczyć i pobrać 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z uwzględnieniem kosztów według art. 24 ust. 5d ustawy o PIT.
W konsekwencji powyższego, Spółka powinna wpłacić podatek do urzędu skarbowego jako płatnik, do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu pobrania podatku (do 20 lipca 2026 r.) oraz wykazać pobrany zryczałtowany podatek w PIT-8AR za rok, w którym dokonano wypłaty, czyli za 2026 r. Dodatkową przyczyną, dla której Spółka czuje się w obowiązku być płatnikiem ww. podatku jest ogromne prawdopodobieństwo nieuiszczenia należnego podatku przez byłego wspólnika.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że w 2008 r. doszło do odpłatnego zbycia przez wspólnika udziału na rzecz Spółki - w celu ich umorzenia. W tym samym roku nastąpiło skuteczne przeniesienie udziałów na Państwa rzecz oraz częściowe rozliczenie wynagrodzenia należnego byłemu wspólnikowi.
Następnie, w wyniku sporu dotyczącego prawidłowości wysokości tego rozliczenia, wyrokiem sądu wydanym w 2026 r. zasądzono od Państwa na rzecz byłego wspólnika dalszą część wynagrodzenia należnego z tytułu umowy zbycia udziałów celem umorzenia zawartej w 2008 r. Jak wynika z opisu sprawy, wyrok nie ustanowił nowego świadczenia, lecz potwierdził istnienie obowiązku zapłaty niewypłaconej części wynagrodzenia wynikającego z transakcji przeprowadzonej w 2008 r. Wypłata zasądzonej kwoty byłemu wspólnikowi nastąpiła 2 czerwca 2026 r.
Na wstępie należy wskazać, że status płatnika został określony w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.; zwanej dalej: „Ordynacją podatkową”). Zgodnie z tym przepisem:
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku oraz wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Z powołanego przepisu wynika, że status płatnika nie powstaje wyłącznie w następstwie dokonania wypłaty określonego świadczenia. Obowiązek obliczenia, pobrania i wpłacenia podatku musi wynikać z przepisów właściwej ustawy podatkowej.
W rozpatrywanej sprawie konieczne jest zatem ustalenie, czy do wypłaty dokonanej w 2026 r. należy zastosować zasady opodatkowania właściwe dla odpłatnego zbycia udziałów na rzecz spółki w celu ich umorzenia, dokonanego w 2008 r., czy też zasady obowiązujące w odniesieniu do zbycia udziałów dokonywanego po 31 grudnia 2010 r.
Charakter czynności dokonanej w 2008 r.
Zgodnie z art. 199 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2008 r., udział mógł zostać umorzony za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę. Czynność taka stanowiła umorzenie dobrowolne.
Stosownie natomiast do art. 200 § 1 Kodeksu spółek handlowych, spółka nie mogła co do zasady obejmować, nabywać ani przyjmować w zastaw własnych udziałów, jednak zakaz ten nie dotyczył między innymi nabycia udziałów w celu ich umorzenia.
W przypadku dobrowolnego umorzenia udziałów należy odróżnić odpłatne zbycie udziałów przez wspólnika na rzecz spółki od następującego później prawnego umorzenia tych udziałów. Wynagrodzenie otrzymywane przez wspólnika pozostaje bezpośrednio związane z czynnością odpłatnego zbycia udziałów na rzecz spółki.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych właściwe dla transakcji z 2008 r.
Skutki podatkowe czynności dokonanej w 2008 r. należy ocenić na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2008 r.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, źródłami przychodów są:
kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c),
Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się:
dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, których podstawą uzyskania są udziały (akcje) w spółce mającej osobowość prawną lub spółdzielni, w tym również:
a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych,
b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach,
c) podział majątku likwidowanej spółki (spółdzielni),
d) wartość dokonanych na rzecz udziałowców i akcjonariuszy nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b,
Zgodnie natomiast z art. 24 ust. 5 pkt 2 ww. ustawy:
Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także:
- dochód uzyskany z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) na rzecz spółki w celu umorzenia tych udziałów (akcji);
Przepis ten zatem wprost obejmował dochód uzyskiwany przez wspólnika z tytułu odpłatnego zbycia udziałów na rzecz spółki w celu ich dobrowolnego umorzenia.
Użycie przez ustawodawcę w art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sformułowania „faktycznie uzyskany” oznaczało, że opodatkowaniu podlegał dochód rzeczywiście otrzymany albo postawiony do dyspozycji wspólnika. Nie oznaczało to jednak, że dokonanie wypłaty w późniejszym okresie zmieniało charakter czynności prawnej będącej źródłem wynagrodzenia.
Należy bowiem odróżnić moment dokonania czynności odpłatnego zbycia udziałów, który określa charakter prawny świadczenia, od momentu faktycznego otrzymania wynagrodzenia, który wyznacza moment realizacji obowiązku poboru podatku.
W przedstawionej sprawie zbycie i przeniesienie udziałów na Państwa rzecz nastąpiło w 2008 r. Wypłata dokonana w 2026 r. nie jest wynagrodzeniem za nowe zbycie udziałów, lecz realizacją istniejącej od 2008 r. wierzytelności o zapłatę pozostałej części wynagrodzenia.
Ustalenie dochodu i wysokości podatku
Stosownie do art. 24 ust. 5d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochodem z umorzenia udziałów lub akcji w spółkach mających osobowość prawną jest nadwyżka przychodu otrzymanego w związku z umorzeniem nad kosztami uzyskania przychodu obliczonymi zgodnie z art. 22 ust. 1f albo art. 23 ust. 1 pkt 38; jeżeli nabycie nastąpiło w drodze spadku lub darowizny, koszty ustala się do wysokości wartości z dnia nabycia spadku lub darowizny.
Oznacza to, że opodatkowaniu nie podlegała automatycznie cała kwota wynagrodzenia, lecz dochód ustalony przy uwzględnieniu kosztów nabycia albo objęcia udziałów, określonych zgodnie z przepisami wskazanymi w art. 24 ust. 5d ustawy o PIT.
Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a:
z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych;
Stosownie do art. 30a ust. 6 ww. ustawy:
Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4 oraz pkt 6, 8 i 9, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1, 2 i 4, ust. 5a i 5d.
Wprawdzie art. 30a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidywał zasadę, zgodnie z którą zryczałtowany podatek pobierało się bez pomniejszania przychodu o koszty jego uzyskania, jednak przepis ten zawierał zastrzeżenie odnoszące się między innymi do art. 24 ust. 5d ww. ustawy. Tym samym, w przypadku wynagrodzenia za udziały zbyte na rzecz spółki w celu ich umorzenia podatek był pobierany od dochodu ustalonego zgodnie z art. 24 ust. 5d ww. ustawy.
Obowiązki płatnika
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
Z powołanego przepisu wynika, że osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, dokonujące określonych wypłat, były obowiązane jako płatnicy wykonywać wskazane w tym przepisie obowiązki.
Stosownie do art. 41 ust. 4 ww. ustawy:
Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5.
Ustawodawca w artykule 41 ust. 4 o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazał, że płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 1 tej ustawy, byli obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat, świadczeń albo od pieniędzy lub wartości pieniężnych stawianych do dyspozycji podatnika z tytułów określonych między innymi w art. 30a ust. 1 ww. ustawy.
Skoro dochód uzyskany z odpłatnego zbycia udziałów na rzecz spółki w celu ich umorzenia stanowił na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochód z udziału w zyskach osób prawnych i podlegał 19% zryczałtowanemu podatkowi na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 4 tej ustawy, to podmiotem zobowiązanym do poboru podatku była spółka dokonująca wypłaty wynagrodzenia.
Zmiana przepisów od 1 stycznia 2011 r.
Artykuł 24 ust. 5 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, został uchylony przez art. 1 pkt 16 lit. d ustawy z dnia 25 listopada 2010 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2010 r. Nr 226, poz. 1478 ze zm.), zwanej dalej „ustawą nowelizującą”. Ustawa ta weszła w życie 1 stycznia 2011 r.
Zgodnie z art. 13 ustawy nowelizującej, przepisy ustaw zmienianych w art. 1-3, w brzmieniu nadanym tą ustawą, miały zastosowanie do dochodów uzyskanych oraz strat poniesionych od 1 stycznia 2011 r.
Od 1 stycznia 2011 r. odpłatne zbycie udziałów na rzecz spółki w celu ich umorzenia nie jest odrębnie kwalifikowane jako dochód z udziału w zyskach osób prawnych. W odniesieniu do transakcji dokonywanych po tej dacie dochód jest co do zasady kwalifikowany jako dochód z odpłatnego zbycia udziałów i rozliczany samodzielnie przez podatnika.
Nie oznacza to jednak, że każda wypłata dokonana po 31 grudnia 2010 r., wynikająca z czynności zbycia udziałów przeprowadzonej przed tą datą, powinna zostać uznana za wynagrodzenie z tytułu nowej transakcji dokonanej pod rządami zmienionych przepisów.
Zbycie udziałów jest czynnością jednorazową. W rozpatrywanej sprawie wspólnik zbył udziały i przeniósł je na Państwa rzecz w 2008 r. W 2026 r. nie doszło do kolejnego odpłatnego zbycia udziałów. Były wspólnik otrzymał jedynie niewypłaconą wcześniej część wynagrodzenia należnego z tytułu czynności dokonanej w 2008 r.
Późniejsza wypłata wynagrodzenia wyznacza moment faktycznego uzyskania należności i wykonania obowiązków płatnika, nie zmienia jednak charakteru czynności prawnej, z której wynagrodzenie to wynika.
Z przedstawionego przez Państwa opisu wynika, że wyrok wydany w maju 2026 r. nie ustanowił nowego świadczenia i nie zmienił podstawy prawnej należności. Sąd zasądził niewypłaconą część wynagrodzenia należnego byłemu wspólnikowi na podstawie umowy odpłatnego zbycia udziałów zawartej w 2008 r.
Źródłem wypłaty pozostaje zatem umowa zbycia udziałów, a nie sam wyrok sądu. Wyrok potwierdził istnienie oraz wysokość obowiązku zapłaty i umożliwił jego przymusowe wykonanie.
Okoliczność, że należność została wypłacona w wykonaniu wyroku sądu, nie zmienia jej kwalifikacji podatkowej. Zasądzona kwota zachowuje charakter niewypłaconej części wynagrodzenia za udziały zbyte na rzecz spółki w celu ich umorzenia.
Wykonanie obowiązków płatnika w 2026 r.
Zasady przekazania pobranego podatku i złożenia rocznej deklaracji należy ocenić według przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązujących w chwili wykonania tych obowiązków, tj. według (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2026 r.
O kwalifikacji podatkowej wypłaconego świadczenia, sposobie ustalenia dochodu, wysokości podatku oraz obowiązku jego pobrania przez Państwa jako płatnika rozstrzygają art. 24 ust. 5 pkt 2, art. 24 ust. 5d, art. 30a ust. 1 pkt 4 oraz art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu właściwym dla odpłatnego zbycia udziałów dokonanego w 2008 r.
Na podstawie tych przepisów dochód uzyskany z odpłatnego zbycia udziałów na rzecz spółki w celu ich umorzenia był kwalifikowany jako dochód z udziału w zyskach osób prawnych, podlegający opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Do obliczenia i pobrania tego podatku obowiązana była spółka dokonująca wypłaty wynagrodzenia.
W konsekwencji, dokonując 2 czerwca 2026 r. wypłaty niewypłaconej części wynagrodzenia za udziały zbyte na Państwa rzecz w 2008 r. w celu ich umorzenia, działali Państwo jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych. Na Państwu ciążył zatem obowiązek obliczenia i pobrania 19% zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodu ustalonego zgodnie z art. 24 ust. 5d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonania odpłatnego zbycia udziałów, tj. w 2008 r.
Natomiast sposób wykonania obowiązków płatnika związanych z przekazaniem pobranego podatku właściwemu organowi podatkowemu oraz złożeniem deklaracji rocznej należy oceniać na podstawie przepisów obowiązujących w chwili dokonania wypłaty i pobrania podatku, tj. w 2026 r.
W myśl z art. art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
Z przywołanego przepisu wynika, że płatnicy, o których mowa w art. 41 tej ustawy, przekazują kwoty pobranego zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatek został pobrany, na rachunek urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną - według jego siedziby albo miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
Stosownie do art. 42 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.
W konsekwencji, stosownie do art. 42 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 2026 r., Państwo, jako płatnik, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego właściwego według swojej siedziby roczną deklarację o zryczałtowanym podatku dochodowym, sporządzoną według ustalonego wzoru. Zryczałtowany podatek pobrany w związku z wypłatą dokonaną 2 czerwca 2026 r. podlega wykazaniu w deklaracji PIT-8AR za 2026 r., w części dotyczącej dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ww. ustawy.
Pobrany zryczałtowany podatek powinien zatem zostać wykazany przez Państwa w deklaracji PIT-8AR za 2026 r. Deklarację PIT-8AR składa się wyłącznie właściwemu urzędowi skarbowemu.
W odniesieniu do należności objętej Państwa pytaniem nie ciąży natomiast na Państwu obowiązek sporządzenia dla byłego wspólnika informacji PIT-8C. Należność ta podlega bowiem opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem pobieranym przez płatnika, a nie samodzielnemu rozliczeniu przez byłego wspólnika w zeznaniu PIT-38.
Okoliczność wskazana przez Państwa, że istnieje prawdopodobieństwo nieuiszczenia podatku przez byłego wspólnika, nie ma znaczenia dla ustalenia podmiotu zobowiązanego do wykonania obowiązków płatnika. Obowiązki płatnika wynikają bezpośrednio z art. 8 Ordynacji podatkowej oraz właściwych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie z oceny prawdopodobieństwa samodzielnego wykonania zobowiązania podatkowego przez podatnika.
Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, że zasądzona wyrokiem sądu i wypłacona przez Państwa 2 czerwca 2026 r. kwota stanowi niewypłaconą wcześniej część wynagrodzenia należnego byłemu wspólnikowi z tytułu odpłatnego zbycia w 2008 r. udziałów na rzecz Państwa w celu ich umorzenia. Późniejszy termin wypłaty należności oraz okoliczność, że nastąpiła ona w wykonaniu wyroku sądu, nie zmieniają źródła ani charakteru prawnego wypłaconego świadczenia.
W konsekwencji płatnikiem 19% zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłaconej należności są Państwo. Na Państwu ciąży obowiązek obliczenia i pobrania podatku, przekazania pobranego podatku na rachunek właściwego urzędu skarbowego zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz wykazania go w deklaracji PIT-8AR za 2026 r. zgodnie z art. 42 ust. 1a tej ustawy.
Zatem Państwa stanowisko, należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Jednocześnie informuję, że dokumenty dołączone do wniosku nie są przedmiotem oceny. Zwracam uwagę na fakt, że interpretacja indywidualna stanowi ocenę Państwa stanowiska dokonaną na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Dlatego też załączone dokumenty nie podlegały analizie.
Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretację opieramy się wyłącznie na opisie stanu faktycznego podanego we wniosku – nie prowadzimy postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości Państwa stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo