Interpretacja 0113-KDIPT2-3.4011.492.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

-     prawidłowe – w zakresie pytań nr 1 i 2;

-     nieprawidłowe – w zakresie pytania nr 3.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 lipca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Chcą Państwo zorganizować kilkudniową wycieczkę integracyjną dla uprawnionych do korzystania z ZFŚS pracowników. Udział jest dobrowolny i powszechnie dostępny dla pracowników. Chętni zapisują się na listę. Koszty zorganizowania wycieczki (autokar, nocleg, wyżywienie, ubezpieczenie, opłaty za atrakcje turystyczne, przewodnik – udokumentowane fakturami) w całości pokryte mają być ze środków ZFŚS. Zastosowana będzie dopłata, która będzie zależała od dochodów uzyskanych w roku poprzednim, przypadających na członka rodziny w gospodarstwie domowym. Wycieczka ma być zorganizowana w celu poprawy atmosfery w pracy, budowania silnych więzi, wzajemnego osobistego poznania się pracowników, integracji załogi, zmotywowania oraz rozwijania umiejętności współpracy. Ma się to przyczynić do efektywności pracy i lepszych relacji służbowych.

Chcą Państwo zorganizować wyjazd integracyjny do teatru dla wszystkich pracowników uprawnionych do korzystania z ZFŚS. Udział jest dobrowolny i powszechnie dostępny dla pracowników. Chętni pracownicy wpisują się na listę. Ponieważ wyjazd nastąpi bezpośrednio po godzinach pracy, przed spektaklem będzie można skorzystać z obiadu w pobliskiej restauracji. Koszt wyjazdu obejmuje: transport, poczęstunek, bilet wstępu do teatru, ubezpieczenie. Te wszystkie wydatki będą udokumentowane fakturami. Wyjazd w całości będzie pokryty ze środków ZFŚS. Taki wyjazd ma służyć poprawie atmosfery w pracy, integracji załogi, zrelaksowaniu się. Ma się to przyczynić do efektywności pracy i lepszych relacji służbowych.

Każdego roku w grudniu z okazji Mikołajek finansują Państwo ze środków ZFŚS pomoc rzeczową, którą stanowią paczki ze słodyczami dla dzieci pracowników. Wartość paczek jest zróżnicowana i zależy od dochodów uzyskanych w roku poprzednim, przypadających na członka rodziny w gospodarstwie domowym. Paczki są przyznawane na podstawie wcześniej złożonego wniosku o przyznanie pomocy rzeczowej w postaci paczek dla dzieci z ZFŚS i dla uprawnionych do korzystania z ZFŚS pracowników. Wartość paczek jest ustalana na podstawie zapisów Państwa wewnętrznego Regulaminu ZFŚS. Celem obdarowywania dzieci tymi paczkami jest sprawienie im radości. Tego rodzaju prezent dla dziecka stanowi pozytywny akcent w relacjach pracodawcy z pracownikami. Przyczynia się do przyjaznej i życzliwej atmosfery wśród społeczności pracowniczej.

Uzupełnienie wniosku

Na pytanie:

Czy przekazywanie pracownikom świadczeń, o których mowa we wniosku, będzie stanowić element wynagrodzenia, czy gratyfikacji za pracę?

Odpowiedzieli Państwo:

Nie. Ww. świadczenia nie będą stanowić elementu wynagrodzenia czy gratyfikacji za wykonywanie określonych obowiązków czy usług.

Na pytanie:

Czy posiadają Państwo regulamin przyznawania ww. świadczeń pracownikom obowiązujący u Państwa?

Odpowiedzieli Państwo:

Tak, posiadają Państwo taki regulamin. Ww. świadczenia są wypłacane na podstawie Regulaminu Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w Powiatowym Domu Pomocy Społecznej w ..., który zawiera zasady przyznawania ww. świadczeń dla naszych pracowników.

Na pytanie:

Czy do przyznawania ww. świadczeń pracownikom będą Państwo zobowiązani na podstawie umowy o pracę bądź innego dokumentu, jak również, czy przekazywanie ww. świadczeń wiąże się z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony pracownika?

Odpowiedzieli Państwo:

Ww. świadczenia będą przyznawane osobom uprawnionym pozostającym w stosunku pracy (na podstawie umowy o pracę) z pracodawcą, zgodnie z przepisami ustawy o ZFŚS oraz postanowieniami obowiązującego regulaminu ZFŚS. Przekazanie świadczeń nie wiąże się z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony pracownika – świadczenia te nie stanowią wynagrodzenia ani ekwiwalentu za pracę.

Na pytanie:

Czy przyznanie ww. świadczeń będzie leżało w interesie osób uprawnionych do ich otrzymania (tj. nie w interesie Państwa jako pracodawcy) oraz przyniesie tym osobom korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść?

Odpowiedzieli Państwo:

Przyznanie ww. świadczeń nie będzie leżało w interesie osób uprawnionych, tylko w interesie Państwa jako pracodawcy. Celem organizacji wyjazdów integracyjnych jest integracja zespołu pracowników, zwiększenie ich efektywności w pracy i poprawy ich wzajemnych relacji. Finansowanie paczek dla dzieci, ma na celu zwiększenia zadowolenia pracowników.

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1.  Czy dofinansowanie z ZFŚS do wycieczki integracyjnej organizowanej przez zakład pracy, stanowi przychód pracownika, w postaci nieodpłatnego świadczenia ze strony wnioskodawcy i czy podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji, czy na Wnioskodawcy będą ciążyły obowiązki płatnika w związku z ww. świadczeniem?

2.  Czy dofinansowanie z ZFŚS do wyjazdu integracyjnego do teatru organizowanego przez zakład pracy i w całości sfinansowanego ze środków ZFŚS, stanowi przychód pracownika, w postaci nieodpłatnego świadczenia ze strony Wnioskodawcy i czy podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji, czy na Wnioskodawcy będą ciążyły obowiązki płatnika w związku z ww. świadczeniem?

3.  Czy paczki ze słodyczami dla dzieci pracowników sfinansowane z ZFŚS, stanowią przychód pracownika w postaci nieodpłatnego świadczenia ze strony Wnioskodawcy i czy podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji, czy na Wnioskodawcy będą ciążyły obowiązki płatnika w związku z ww. świadczeniem?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Ad 1

Uważają Państwo, że dofinansowanie uczestnictwa w wycieczce integracyjnej dla pracownika, organizowanej przez pracodawcę ze środków ZFŚS, nie będzie stanowić dla pracownika przychodu ze stosunku pracy (art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) a na pracodawcy, czyli na Państwu, nie będzie ciążył obowiązek płatnika (art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), gdyż świadczenie to nie jest spełnione w interesie pracownika, a w interesie pracodawcy. Udział w nim jest dobrowolny. Organizacja wycieczki ma na celu poprawę relacji w pracy i nie przynosi wymiernych korzyści finansowych pracownikom, choćby w postaci zaoszczędzonego wydatku. Udział pracownika w tego typu wydarzeniu nie spełnia kryterium wystąpienia po stronie pracownika korzyści majątkowej i tym samym nie ma podstawy do naliczenia i pobrania przez płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ad 2

Uważają Państwo, że dofinansowanie uczestnictwa w wyjeździe do teatru dla pracownika, organizowanej przez pracodawcę ze środków ZFŚS, nie będzie stanowić dla pracownika przychodu ze stosunku pracy (art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) a na pracodawcy, czyli na Państwu, nie będzie ciążył obowiązek płatnika (art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), gdyż świadczenie to nie jest spełnione w interesie pracownika, a w interesie pracodawcy. Udział w nim jest dobrowolny. Organizacja wyjazdu do teatru ma na celu poprawę relacji w pracy i nie przynosi wymiernych korzyści finansowych pracownikom, choćby w postaci zaoszczędzonego wydatku. Udział pracownika w tego typu wydarzeniu nie spełnia kryterium wystąpienia po stronie pracownika korzyści majątkowej i tym samym nie ma podstawy do naliczenia i pobrania przez płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ad 3

Uważają Państwo, że finansowanie z ZFŚS paczek ze słodyczami dla dzieci nie stanowi dla pracownika przychodu, a zatem nie podlega opodatkowaniu. Paczki te są przeznaczone dla dzieci pracowników i nie przynoszą wymiernych korzyści finansowych pracownikom. Nie można zakładać, że gdyby nie paczki zakupione przez pracodawcę, pracownik wydałby pieniądze na zakup takich paczek dla swoich dzieci.

Wobec tego, uważają Państwo, że takie świadczenie powinno być wyłączone z opodatkowania i nie powinni Państwo być zobowiązani do naliczenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od tego dofinansowania z ZFŚS.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z przepisu art. 11 ust. 2 ww. ustawy wynika, że:

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Stosownie do treści art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;

3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Na mocy art. 11 ust. 2b cytowanej ustawy:

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Ponieważ za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika – to wskazać należy, że dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.

W świetle art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Na mocy art. 12 ust. 2 ww. ustawy:

Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy.

Stosownie do art. 12 ust. 3 omawianej ustawy:

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Przy czym, stosownie do art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

W art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca sformułował katalog zwolnień podatkowych.

Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Z ww. przepisu wynika, że zastosowanie zwolnienia możliwe jest, gdy spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki:

-     świadczenie otrzymuje pracownik,

-     świadczenie ma związek z finansowaniem działalności socjalnej określonej w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych,

-     świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego lub świadczenia pieniężnego,

-     źródłem finansowania są w całości środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych,

-     a wartość świadczenia nie przekroczy w roku podatkowym kwoty 1000 zł.

Analiza treści przepisu art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że limit zwolnienia ustalony przez ustawodawcę jest jeden i dotyczy wszystkich świadczeń wypłacanych w danym roku z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i funduszy związków zawodowych niezależnie od tego, w ilu zakładach dany pracownik jest zatrudniony i od ilu podmiotów uprawnionych (pracodawców i związków zawodowych) otrzymuje świadczenia z ww. funduszy.

Przepisy regulujące finansowanie działalności socjalnej z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych zostały zawarte w ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 288 ze zm.).

W świetle art. 2 pkt 1 tej ustawy:

Użyte w ustawie określenie działalność socjalna oznacza – usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, klubach dziecięcych, sprawowanej przez dziennego opiekuna lub nianię, w przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej – rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy:

Przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat z Funduszu uzależnia się od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z Funduszu.

Zaś stosownie do art. 8 ust. 2 powołanej wyżej ustawy:

Zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z Funduszu, z uwzględnieniem ust. 1-1b, oraz zasady przeznaczania środków Funduszu na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej określa pracodawca w regulaminie ustalanym zgodnie z art. 27 ust. 1 albo art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. z 2022 r. poz. 854 ). Pracodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, uzgadnia regulamin z pracownikami, o których mowa w art. 4 ust. 3.

Z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Stosownie do art. 38 ust. 1 powyższej ustawy:

Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Z powodu niejednolitości stanowisk sądowych dotyczących kwestii „nieodpłatnego świadczenia”, zasadniczego znaczenia nabrał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 (Dz. U. z 2014 r. poz. 947), w którym to Trybunał dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu z tytułu stosunku pracy.

Definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Trybunał Konstytucyjny wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia, które:

·       po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

·       po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

·       po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Aby można było uznać, że pracownik otrzymał nieodpłatne świadczenie, powyższe przesłanki muszą być spełnione łącznie.

Nieodpłatne świadczenie jest więc przychodem pracownika ze stosunku pracy – gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy zostanie spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzysta z niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełni określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy będzie dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie. Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.

Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów.

Powyższe przesłanki mają charakter uniwersalny i mogą być odpowiednio stosowane także w celu dokonania oceny wystąpienia przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń również u osób innych niż pracownicy.

Jak zauważył Trybunał Konstytucyjny w powołanym wyżej wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13:

Obiektywne kryterium – wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) – nie jest natomiast spełnione, gdy pracodawca proponuje pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe).

Integracyjny charakter zorganizowanego dla pracowników wydarzenia, chociażby wydarzenie to przyjęło formę wyjazdu (wycieczki), wpływa zatem na ocenę, że biorący w nim udział pracownicy nie uzyskują przysporzenia majątkowego, które należałoby uznać za ich przychód.

Ocena skutków podatkowych dofinansowania do wycieczki integracyjnej

W opisie zdarzenia przyszłego wskazali Państwo, że chcą Państwo zorganizować kilkudniową wycieczkę integracyjną dla uprawnionych do korzystania z ZFSS pracowników. Udział jest dobrowolny i powszechnie dostępny dla pracowników. Chętni zapisują się na listę. Koszty zorganizowania wycieczki (autokar, nocleg, wyżywienie, ubezpieczenie, opłaty za atrakcje turystyczne, przewodnik – udokumentowane fakturami) w całości pokryte mają być ze środków ZFŚS. Zastosowana będzie dopłata, która będzie zależała od dochodów uzyskanych w roku poprzednim, przypadających na członka rodziny w gospodarstwie domowym. Wycieczka ma być zorganizowana w celu poprawy atmosfery w pracy, budowania silnych więzi, wzajemnego osobistego poznania się pracowników, integracji załogi, zmotywowania oraz rozwijania umiejętności współpracy. Ma się to przyczynić do efektywności pracy i lepszych relacji służbowych.

Przenosząc poczynione wyżej rozważania na grunt tej sprawy stwierdzam, że dobrowolny udział w wyjeździe integracyjnym, dofinansowanym z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, którego głównym celem organizacji wyjazdów integracyjnych jest integracja zespołu pracowników, zwiększenie ich efektywności w pracy i poprawy ich wzajemnych relacji – nie będzie stanowić dla Państwa pracowników przysporzenia majątkowego. Tym samym dofinansowanie do wyjazdu integracyjnego nie będzie stanowić dla tych osób nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji powyższego, dofinansowanie z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych wycieczek integracyjnych Państwa pracownikom nie spowoduje powstania u tych osób przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń. Tym samym nie będą na Państwu ciążyć obowiązki płatnika wskazane w art. 32 ust. 1 i art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc obowiązki obliczenia, pobrania i przekazania zaliczek na podatek dochodowy.

Jednocześnie odnotowania wymaga, że o celu integracyjnym, a co za tym idzie uznaniu, bądź nieuznaniu świadczenia za przychód podatkowy, decyduje charakter organizowanego i dofinansowanego wyjazdu, nie zaś sam zapis w regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Mając powyższe na uwadze, Państwa stanowisko uznałem w ww. zakresie za prawidłowe.

Ocena skutków podatkowych sfinansowania z ZFŚS wyjazdu integracyjnego do teatru

W opisie zdarzenia przyszłego wskazali Państwo także, że chcą Państwo zorganizować wyjazd integracyjny do teatru dla wszystkich pracowników uprawnionych do korzystania z ZFŚS. Udział jest dobrowolny i powszechnie dostępny dla pracowników. Chętni pracownicy wpisują się na listę. Ponieważ wyjazd nastąpi bezpośrednio po godzinach pracy, przed spektaklem będzie można skorzystać z obiadu w pobliskiej restauracji. Koszt wyjazdu obejmuje: transport, poczęstunek, bilet wstępu do teatru, ubezpieczenie. Te wszystkie wydatki będą udokumentowane fakturami. Wyjazd w całości będzie pokryty ze środków ZFŚS. Taki wyjazd ma służyć poprawie atmosfery w pracy, integracji załogi, zrelaksowaniu się. Ma się to przyczynić do efektywności pracy i lepszych relacji służbowych. Przyznanie ww. świadczeń nie będzie leżało w interesie osób uprawnionych, tylko w interesie Państwa jako pracodawcy. Celem organizacji wyjazdów integracyjnych jest integracja zespołu pracowników, zwiększenie ich efektywności w pracy i poprawy ich wzajemnych relacji.

Wobec powyższego stwierdzam, że dobrowolny udział w wyjeździe integracyjnym do teatru, sfinansowanym z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, którego głównym celem jest integracja zespołu pracowników, zwiększenie ich efektywności w pracy i poprawy ich wzajemnych relacji – nie będzie stanowić dla Państwa pracowników przysporzenia majątkowego. Tym samym sfinansowanie wyjazdu integracyjnego nie będzie stanowić dla tych osób nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji powyższego, sfinansowanie z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych wyjazdów integracyjnych (w tym do teatru) Państwa pracownikom nie spowoduje powstania u tych osób przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń. Tym samym nie będą na Państwu ciążyć obowiązki płatnika wskazane w art. 32 ust. 1 i art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc obowiązki obliczenia, pobrania i przekazania zaliczek na podatek dochodowy.

Jednocześnie zaznaczam, że o celu integracyjnym, a co za tym idzie uznaniu, bądź nieuznaniu świadczenia za przychód podatkowy, decyduje charakter organizowanego i dofinansowanego wyjazdu, nie zaś sam zapis w regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Zatem Państwa stanowisko w ww. zakresie uznałem za prawidłowe.

Ocena skutków podatkowych sfinansowania ze środków ZFŚS paczek dla dzieci

W opisie zdarzenia przyszłego wskazali Państwo również, że każdego roku w grudniu z okazji Mikołajek finansują Państwo ze środków ZFŚS pomoc rzeczową, którą stanowią paczki ze słodyczami dla dzieci pracowników. Wartość paczek jest zróżnicowana i zależy od dochodów uzyskanych w roku poprzednim, przypadających na członka rodziny w gospodarstwie domowym. Paczki są przyznawane na podstawie wcześniej złożonego wniosku o przyznanie pomocy rzeczowej w postaci paczek dla dzieci z ZFŚS i dla uprawnionych do korzystania z ZFŚS pracowników. Wartość paczek jest ustalana na podstawie zapisów Państwa wewnętrznego Regulaminu ZFŚS. Celem obdarowywania dzieci tymi paczkami jest sprawienie im radości. Tego rodzaju prezent dla dziecka stanowi pozytywny akcent w relacjach pracodawcy z pracownikami. Przyczynia się do przyjaznej i życzliwej atmosfery wśród społeczności pracowniczej. Ww. świadczenia są wypłacane na podstawie Regulaminu Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w Powiatowym Domu Pomocy Społecznej w ..., który zawiera zasady przyznawania ww. świadczeń dla Państwa pracowników.

W odniesieniu do przekazania świadczeń rzeczowych w postaci paczek ze słodyczami dla dzieci pracowników z okazji Mikołajek sfinansowanych w całości ze środków ZFŚS, stwierdzam, że wartość tych paczek będzie stanowić dla pracowników przychód ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten będzie korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym wartości 1 000 zł, zgodnie z brzmieniem art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy.

Oznacza to, że dopiero po przekroczeniu kwoty 1 000 zł w odniesieniu do wszystkich świadczeń rzeczowych i świadczeń pieniężnych otrzymanych przez pracownika w roku podatkowym w ramach ZFŚS na Państwu będzie ciążył obowiązek obliczenia, pobrania i przekazania zaliczki na podatek dochodowy stosownie do art. 32 i art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec tego Państwa stanowisko w tym zakresie jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy tylko i wyłącznie zagadnień będących przedmiotem zapytania, inne kwestie nie podlegały ocenie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.