Interpretacja 0113-KDIPT2-3.4011.512.2021.15.AK

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

1.  ponownie rozpatruję sprawę Pani wniosku z 7 czerwca 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 1 grudnia 2022 r. sygn. akt I SA/Wr 180/22 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 kwietnia 2026 r. sygn. akt II FSK 845/23; i

2.  stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 czerwca 2021 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z wycofaniem Nieruchomości z majątku Spółki i przekazaniem jej nieodpłatnie do majątków prywatnych wspólników. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 6 sierpnia 2021 r. (data wpływu 6 sierpnia 2021 r. i 10 sierpnia 2021 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, wspólnikiem spółki partnerskiej A (dalej: Spółka), posiadającą 50% udziałów w zyskach Spółki.

Wnioskodawczyni ma miejsce zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, w związku z czym podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Spółka partnerska prowadzi działalność gospodarczą od 2005 r., przedmiotem działalności Spółki jest przygotowanie dokumentacji projektowej wraz z niezbędnymi uzgodnieniami, pozwoleniem na budowę i nadzorem autorskim inwestycji.

Spółka jest właścicielem nieruchomości zabudowanej położonej w ..., przy ul. ..., dla której Sąd Rejonowy dla ..., ... Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr ... Wspólnicy planują wycofanie Nieruchomości ze Spółki oraz jej nieodpłatne przekazanie do majątków prywatnych. W wyniku wycofania Nieruchomości ze Spółki każdy ze Wspólników otrzyma udziały we własności Nieruchomości odpowiadające wysokości jego udziałów w zyskach Spółki. Wycofanie Nieruchomości ze Spółki zostanie udokumentowane uchwałą wspólników oraz umową przeniesienia własności sporządzonymi w formie aktu notarialnego. W celu przeniesienia udziałów w Nieruchomości na rzecz Wspólników zostanie zawarta umowa nienazwana inna niż umowa darowizny przenosząca nieodpłatnie prawo własności. Wycofanie Nieruchomości ze Spółki nie będzie dokonywane w ramach umowy sprzedaży, darowizny, wypłaty zysku ze Spółki ani nie będzie wiązać się z wycofaniem lub obniżeniem wartości wkładów wniesionych przez Wspólników do Spółki.

W piśmie z 6 sierpnia 2021 r. Wnioskodawczyni wskazała, że celem wycofania nieruchomości ze Spółki jest chęć uregulowania stosunków majątkowych w spółce partnerskiej. Zgodnie z przepisami Kodeksu spółek handlowych, za wszystkie zobowiązania spółka partnerska odpowiada całym swoim majątkiem, który stanowi jej własność. Natomiast odpowiedzialność partnera w spółce partnerskiej nie obejmuje zobowiązań, które powstały w związku z wykonywaniem przez pozostałych partnerów wolnego zawodu w spółce. Takie zapisy Kodeksu sprawiają, że korzystnym dla Wspólników jest przeniesienie nieruchomości do majątków osobistych w celu dywersyfikacji ryzyka związanego z uczestnictwem w spółce.

Planowane jest użytkowanie nieruchomości w Spółce na podstawie umowy najmu lub dzierżawy.

Jedyną podstawą prawną do przeniesienia własności Nieruchomości będzie uchwała, o której mowa w opisie zdarzenia przyszłego. Umowa i dotychczasowe uchwały wspólników nie odnoszą się w żaden sposób do przeniesienia własności Nieruchomości.

Jedyną podstawą prawną do przeniesienia własności Nieruchomości będzie uchwała, o której mowa w opisie zdarzenia przyszłego. Poza podjęciem wskazanej uchwały nie przewiduje w związku z opisanymi działaniami zmian w zakresie praw i obowiązków wspólnika.

Nie jest planowane zakończenie działalności Spółki oraz nie są planowane zmiany w składzie wspólników.

Pytanie

Czy wycofanie nieruchomości z majątku Spółki i przekazanie jej nieodpłatnie do majątków wspólników spowoduje powstanie z tego tytułu jakiegokolwiek obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, wycofanie nieruchomości z majątku Spółki i przeniesienie jej do majątku osobistego wspólników, nie spowoduje powstania u Niej obowiązku podatkowego na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej ustawa p.d.o.f.).

Spółka partnerska jest osobową spółką prawa handlowego i tym samym nie posiada zdolności prawnej, z punktu widzenia prawa podatkowego, podatnikami są poszczególni wspólnicy tej spółki, czyli osoby fizyczne, które są zobowiązane do prowadzenia spraw spółki.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o p.d.o.f., przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

Dochód osiągnięty z tytułu udziału w spółce stanowi dla jej wspólnika – osoby fizycznej, dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej, podlegający opodatkowaniu według zasad przewidzianych dla tego źródła.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o p.d.o.f., opodatkowaniu p.d.o.f. podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 3 i 8 powołanej ustawy, źródłami przychodów są:

1)  pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),

2)  odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 (pkt 8):

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, nie mają zastosowania do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy – nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat (art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy).

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Z kolei przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o p.d.o.f. stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

W przedmiotowym wniosku wskazano, że planowane jest wycofanie ze Spółki środka trwałego – i przekazanie go wspólnikom, w tym Wnioskodawczyni. Wycofanie to nie nastąpi tytułem wypłaty zysku w Spółce. Z treści przywoływanych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.

Zatem, wycofanie wskazanego we wniosku składnika majątku ze spółki osobowej na rzecz Wnioskodawczyni nie spowoduje dla Niej powstania przychodu, brak jest bowiem odpłatności tego przesunięcia. Z żadnego z powołanych powyżej przepisów oraz innych przepisów ustawy o p.d.o.f., nie wynika, aby otrzymanie wycofanie składnika majątku w związku z wycofaniem z działalności gospodarczej spółki składnika majątku, powodowało powstanie przychodu u Wnioskodawczyni.

Zdaniem Wnioskodawczyni w przedmiotowej sprawie nie znajdą zastosowania przepisy art. 14 ust. 2e i 2f ustawy o p.d.o.f, ponieważ podatnik w wyniku opisanych czynności nie reguluje żadnego zobowiązania. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 grudnia 2018 r. nr 0112-KDIL3-3.4011.370.2018.1.DS, interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 marca 2018 r. nr 0112-KDIL3-3.4011.59.2018.1.WS, interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 sierpnia 2020 r. nr 0115-KDIT3.4011.407.2020.2.AD, interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 lutego 2021 r. nr 0115-KDIT3.4011.731.2020.7.KR.

Reasumując, otrzymanie w związku z wycofaniem z działalności gospodarczej Spółki składnika majątku nie spowoduje u Wnioskodawczyni powstania przychodu w rozumieniu ustawy o p.d.o.f.

Postanowienie o odmowie wydania interpretacji

Na podstawie wydanej 2 listopada 2021 r. opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej znak: DKP3.8083.40.2021, wydałem 10 listopada 2021 r. postanowienie znak: 0113-KDIPT2-3.4011.512.2021.2.AK o odmowie wydania interpretacji indywidualnej w sprawie Pani wniosku z 7 czerwca 2021 r. w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Postanowienie zostało przez Panią odebrane 18 listopada 2021 r.

Pismem z 25 listopada 2021 r. (wpływ tego samego dnia poprzez platformę ePUAP) złożyła Pani zażalenie na powyższe postanowienie.

Postanowieniem z 17 stycznia 2022 r. znak: 0113-KDIPT2-3.4011.512.2021.4.MS utrzymałem w mocy zaskarżone postanowienie.

Postanowienie utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie zostało Pani doręczone 17 stycznia 2022 r.

Skarga na postanowienie o odmowie wydania interpretacji

15 lutego 2022 r. (za pośrednictwem platformy ePUAP) wniosła Pani skargę z 14 lutego 2022 r. na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skargę uzupełniła Pani 22 lutego 2022 r.

W skardze tej wniosła Pani o:

1.   uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia,

2.   zasądzenie kosztów postępowania sądowego na rzecz Skarżącej,

3.   rozpatrzenie sprawy w trybie art. 119 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej – wyrokiem z 1 grudnia 2022 r. sygn. akt I SA/Wr 180/22.

Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 1 kwietnia 2026 r. sygn. akt II FSK 845/23 oddalił skargę kasacyjną.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie, stał się prawomocny – 1 kwietnia 2026 r.

Prawomocny wyrok wpłynął do Organu 30 czerwca 2026 r.

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

·       uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oraz Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;

·       ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu złożenia wniosku.

Na dzień złożenia wniosku obowiązywał tekst jednolity ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych opublikowany w Dz. U. z 2021 r. poz. 1426.

W opisanej we wniosku sytuacji, nie oceniam poprawności i skuteczności przedstawionej czynności prawnej (bo nie do tego jestem uprawniony). Oceniam jedynie jej skutki podatkowe, zgodnie z nadanymi uprawnieniami, zawartymi w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z tym przepisem:

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Ta interpretacja – zgodnie ze złożonym wnioskiem – została wydana wyłącznie dla Pani, tym samym płynąca z niej funkcja ochronna ma zastosowanie tylko dla Pani, nie dotyczy pozostałych wspólników spółki.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.