Interpretacja 0113-KDIPT2-3.4011.565.2026.2.KKA

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 sierpnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X (dalej jako: „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Wnioskodawca jest wspólnikiem X sp. j. (dalej: „K” lub „Spółka”), posiadającej siedzibę ….oraz wpisanej do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Wnioskodawca w odniesieniu do dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej - Spółki, korzysta z formy opodatkowania stawką liniową w myśl art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej: „ustawa o PIT”). Dochody Wnioskodawcy opodatkowane w tej formie obejmują dochody z K (w części, w jakiej uczestniczy w zysku).

Z uwagi na transparentność podatkową spółki jawnej, K nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych ani od osób prawnych. Podatnikami podatku dochodowego są wspólnicy Spółki, w tym Wnioskodawca, którzy rozpoznają przychody i koszty uzyskania przychodów osiągane za pośrednictwem Spółki proporcjonalnie do posiadanych praw do udziału w zysku Spółki, zgodnie z art. 5b ust. 2 oraz art. 8 ust. 1-2 ustawy o PIT.

Spółka działa w ramach K , której celem jest …. Świadczenie usług w zakresie …. Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą w szczególności na świadczeniu usług w zakresie ….

W związku z tym - mając na uwadze zmieniające się warunki prawne, biznesowe oraz technologiczne - Spółka przez cały czas wdraża nowe rozwiązania i usługi. Wymaga to od Spółki ciągłego dostosowywania się do nowych okoliczności, w szczególności w zakresie rozwiązań informatycznych.

Przeważającym przedmiotem działalności Spółki jest przetwarzanie danych; zarządzanie stronami internetowymi (hosting) i podobna działalność (PKD 63.11.Z). Ponadto Spółka prowadzi działalność m.in. w zakresie …

Prace te są realizowane w szczególności w obszarze …. W obszarze …obejmują one rozwój:

i.    ......

W obszarze …. obejmują natomiast rozwój narzędzi ….

Powyższa aktywność stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów ustawy o PIT (dalej: „działalność BR”). Wnioskodawca wskazuje, że w odniesieniu do części realizowanych przez Spółkę projektów uzyskał już interpretację indywidualną z 17 lutego 2025 r. znak 0115-KDIT3.4011.944.2024.2.PS, w której Organ potwierdził, że projekty dotyczące …. stanowią działalność badawczo-rozwojową, a związane z nimi koszty osobowe mogą stanowić koszty kwalifikowane ulgi BR.

Wnioskodawca wskazuje zatem, że kwestia rozstrzygnięcia, czy działalność prowadzona przez Spółkę spełnia przesłanki działalności BR, nie jest przedmiotem zapytania w ramach niniejszej interpretacji indywidualnej.

W związku z prowadzoną działalnością, Spółka nabywa autorskie prawa majątkowe do rezultatów prac programistycznych od podmiotów zewnętrznych (dalej: „Kontrahenci”), które stanowią integralne elementy zaawansowanych systemów i rozwiązań informatycznych wykorzystywanych przez Spółkę do świadczenia usług opartych na rozwiązaniach …na rzecz klientów oraz do obsługi jej własnych procesów wewnętrznych.

W szczególności, w ramach prac o charakterze twórczym Kontrahenci realizują na rzecz Spółki prace mające na celu wytworzenie określonych rezultatów w postaci …. przeznaczonych do wykorzystania w systemach informatycznych Spółki.

Komponenty te nie stanowią samodzielnych, niezależnych produktów przeznaczonych do odrębnej komercjalizacji, lecz są integrowane w ramach wewnętrznych procesów wytwórczych Spółki i wykorzystywane przez jej zespoły do tworzenia oraz rozwijania kompleksowych systemów i rozwiązań informatycznych.

Umowy z Kontrahentami przewidują, że zasadniczym celem współpracy jest wytworzenie takich rezultatów prac i przeniesienie na Spółkę autorskich praw majątkowych do tych rezultatów. Umowy zawierane z Kontrahentami przewidują przeniesienie na Spółkę autorskich praw majątkowych do wytworzonych rezultatów prac w możliwie najszerszym zakresie, w szczególności do modułów, komponentów, bibliotek lub innych funkcjonalności oprogramowania.

W zakresie prac o charakterze twórczym dokumentacja rozliczeń z Kontrahentami, faktury oraz załączniki do faktur lub inne dokumenty, pozwala na identyfikację konkretnych modułów, komponentów, bibliotek lub innych funkcjonalności objętych pracami programistycznymi oraz przypisanie do nich odpowiedniej części wynagrodzenia należnego danemu Kontrahentowi za wytworzenie tych rezultatów.

Rezultatem prac wykonywanych przez Kontrahentów nie są zatem pojedyncze „linijki kodu”, lecz możliwe do wyodrębnienia technicznie elementy oprogramowania, takie jak moduły, komponenty, biblioteki lub inne funkcjonalności (dalej łącznie: „Komponenty”), które mają określoną funkcję, mogą stanowić samodzielny przedmiot ochrony prawno-autorskiej oraz mogą być wielokrotnie wykorzystywane w działalności Wnioskodawcy.

Autorskie prawa majątkowe do Komponentów nabywanych przez Spółkę od Kontrahentów (dalej: „Prawa Autorskie”) wykorzystywane są w działalności gospodarczej Spółki, w tym w realizowanych projektach o charakterze badawczo-rozwojowym.

Spółka zamierza ująć Prawa Autorskie do Komponentów w zakresie, w jakim spełniają przesłanki uznania ich za wartości niematerialne i prawne, w rozumieniu ustawy o PIT, w ewidencji wartości niematerialnych i prawnych (dalej: „WNiP”) oraz rozpoznać odpisy amortyzacyjne od tych WNiP dla celów podatkowych. Jednocześnie, w przypadku Praw Autorskich do Komponentów o wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł, ustalonej zgodnie z art. 22g ustawy o PIT, Spółka będzie mogła zastosować jednorazowe odpisy amortyzacyjne zgodnie z art. 22f ust. 3 ustawy o PIT.

Powyższa klasyfikacja podatkowa będzie dotyczyć wyłącznie tych praw autorskich, które:

a)  mogą zostać zidentyfikowane w dokumentacji na podstawie posiadanych dokumentów księgowych,

b)  stanowią odrębne moduły, komponenty, biblioteki lub inne funkcjonalności,

c)  spełniają przesłanki uznania ich za WNiP, zostaną wprowadzone do ewidencji WNiP i będą amortyzowane według zasad przewidzianych w ustawie o PIT.

Wnioskodawca wskazuje zatem, że przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie te Prawa Autorskie, które przenoszone na Spółkę zostaną jednoznacznie wyodrębnione w prowadzonej dokumentacji jako odrębne WNiP, a także w zakresie, w jakim będą wykorzystywane w działalności badawczo‑rozwojowej Spółki.

Spółka prowadzi również dokumentację projektową obejmującą karty projektowe, opisy celów biznesowych i dodatkowe materiały, a także szczegółowe zapisy prac projektowych prowadzone w wykorzystywanych systemach i narzędziach współpracy. W połączeniu z dokumentacją dotyczącą nabywanych Praw Autorskich umożliwia to przypisanie konkretnych Praw Autorskich oraz odpowiadających im odpisów amortyzacyjnych do realizowanych projektów w ramach działalności badawczo-rozwojowej Spółki.

Spółka nie jest centrum badawczo‑rozwojowym w rozumieniu ustawy o PIT oraz nie korzysta ze zwolnień podatkowych z tytułu działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej ani na podstawie decyzji o wsparciu.

Uzupełnienie wniosku

Wnioskodawca potwierdza, że stan faktyczny przedstawiony we wniosku o interpretację pozostaje aktualny i prawidłowo odzwierciedla Jego sytuację oraz sposób prowadzenia działalności gospodarczej, tj. Wnioskodawca będzie prowadził w zakresie prac/projektów działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.

Wnioskodawca wskazuje, że obecnie prowadzi pełne księgi rachunkowe, natomiast na potrzeby zdarzenia przyszłego, będzie prowadził dodatkową, pomocniczą ewidencję prowadzoną w arkuszach kalkulacyjnych. Na podstawie ewidencji Spółka będzie miała możliwość alokowania wydatków na poszczególne prace rozwojowe, co przełoży się na możliwość przypisania określonych kosztów do działalności badawczo-rozwojowej oraz ich późniejszą identyfikację na potrzeby podatkowe.

Wnioskodawca potwierdza, że w prowadzonych księgach rachunkowych oraz w pomocniczej ewidencji prowadzonej w arkuszach kalkulacyjnych będą wyodrębniane koszty nabycia autorskich praw majątkowych do Komponentów, zgodnie z art. 24a ust. 1b ustawy o PIT. Prowadzona ewidencja będzie umożliwiała przypisanie ponoszonych wydatków do konkretnych Komponentów oraz identyfikację kosztów związanych z nabyciem praw autorskich do tych Komponentów na podstawie dokumentów źródłowych, w szczególności umów, faktur oraz zapisów księgowych. W konsekwencji, Wnioskodawca będzie dysponował danymi pozwalającymi na wyodrębnienie kosztów praw autorskich do Komponentów w sposób umożliwiający ich prawidłowe ujęcie dla celów podatkowych.

Wnioskodawca potwierdza, że odpisy amortyzacyjne, w tym jednorazowe odpisy amortyzacyjne dokonywane na podstawie art. 22f ust. 3 ustawy o PIT, od wprowadzonych do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych autorskich praw majątkowych do Komponentów, będą stanowiły dla Niego koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Wnioskodawca wskazuje, że koszty nabycia autorskich praw majątkowych do Komponentów ponoszone w związku z realizacją działalności stanowiącej działalność badawczo-rozwojową:

a)  nie zostały oraz nie zostaną zwrócone Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie, w szczególności w formie dotacji, subwencji, dopłat, refundacji, zwrotu wydatków ani jakiegokolwiek innego dofinansowania;

b)  wydatki te są ujmowane w księgach rachunkowych i w rachunku zysków i strat jako koszty okresu, zgodnie z zasadami stosowanymi przez Wnioskodawcę, i w konsekwencji wchodzą do wyniku podatkowego (dochodu/straty) w okresie ich poniesienia, zgodnie z ogólnymi zasadami rozliczania kosztów uzyskania przychodów. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że koszty te nie zostały dotychczas odliczone przez Niego od podstawy obliczenia podatku na podstawie przepisów ustawy o PIT.

W związku z częściowo zbieżnym zakresem pytań, Wnioskodawca wskazuje łącznie, że przedmiotem nabywanych od Kontrahentów autorskich praw majątkowych są elementy kodu źródłowego, zmiany lub funkcjonalności tworzone w ramach prac nad określonym Komponentem, które następnie są integrowane z nowymi albo już istniejącymi Komponentami w ramach prac rozwojowych prowadzonych przez Wnioskodawcę.

Tak jak zostało to wskazane we wniosku, rezultatem prac wykonywanych przez Kontrahentów, są możliwe do wyodrębnienia technicznie elementy kodu źródłowego, zmiany lub funkcjonalności odnoszące się do określonych elementów oprogramowania, takich jak moduły, biblioteki, podkomponenty lub inne funkcjonalności.

Elementy te mają określoną funkcję, stanowią samodzielny przedmiot ochrony prawno-autorskiej oraz są wykorzystywane w ramach działalności Wnioskodawcy. Jednocześnie Wnioskodawca doprecyzowuje, że Kontrahenci nie przekazują gotowych, samodzielnych Komponentów przeznaczonych do bezpośredniego wdrożenia, lecz przenoszą prawa autorskie do określonych elementów kodu źródłowego lub zmian do kodu źródłowego, które następnie są integrowane z nowymi albo już istniejącymi rozwiązaniami w Spółce.

W konsekwencji, z perspektywy oceny sposobu wykorzystania nabywanych praw, istotne jest to, że nabywane prawa autorskie do elementów kodu źródłowego przekazywane przez Kontrahentów co do zasady są funkcjonalnie związane z realizacją prac rozwojowych w formie integracji z nowymi albo już istniejącymi Komponentami. Elementy te nie funkcjonują jako odrębne, gotowe produkty, lecz są nabywane z zamiarem ich wykorzystania w procesie tworzenia, rozwijania lub ulepszania kompleksowych systemów i rozwiązań informatycznych, które są tworzone, rozwijane lub ulepszane w toku działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawcy.

Wnioskodawca podkreśla również, że nabywane elementy kodu źródłowego w większości nie mają charakteru standardowych, „pudełkowych” rozwiązań, które mogłyby zostać automatycznie i bez istotnych prac wdrożone w innym projekcie. W praktyce ich wykorzystanie w przeważającej mierze wymaga integracji z pozostałymi elementami danego Komponentu, a także dostosowania, weryfikacji oraz walidacji w danym środowisku projektowym. Spółka jednoznacznie wskazuje, że pytanie zawarte we Wniosku, dotyczy tych autorskich praw do elementów kodu źródłowego przenoszonych przez Kontrahentów, które następnie są integrowane w ramach prac B+R realizowanych przez pracowników Spółki – w praktyce może wydarzyć się sytuacja, w której dane prawo autorskie do elementu kodu źródłowego / zmian, będzie gotowe do komercjalizacji (bez ingerencji prac po B+R Spółki), natomiast przedmiotowy wniosek nie dotyczy takich WNiP.

Tym samym Wnioskodawca wskazuje, że nabywane od Kontrahentów autorskie prawa majątkowe do elementów kodu źródłowego, na moment przyjęcia ich do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych oraz przez cały okres ich amortyzacji podatkowej, będą wykorzystywane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej, poprzez ich integrację z nowymi albo już istniejącymi Komponentami w ramach prac rozwojowych prowadzonych przez Wnioskodawcę.

Przedmiotem nabycia są autorskie prawa majątkowe do elementów kodu źródłowego, zmian lub funkcjonalności, które są następnie integrowane z nowymi albo już istniejącymi Komponentami ramach prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez Wnioskodawcę.

Spółka wskazuje, że prawa autorskie, na moment przyjęcia ich do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych oraz przez cały okres ich amortyzacji podatkowej, pozostają funkcjonalnie związane z działalnością badawczo-rozwojową Wnioskodawcy, ponieważ stanowią element procesu tworzenia, rozwijania lub ulepszania Komponentów (Spółka jednoznacznie wskazuje, że zgodnie z powyższymi wyjaśnieniami, przedmiotem pytania nie jest sytuacja, w której spółka nabywa gotowy do komercjalizacji Komponent, a jedynie sytuacja, w której ww. prawa autorskie będą pooddawane integracji w ramach prac B+R realizowanych przez pracowników Spółki). W konsekwencji, przy tak przedstawionym modelu wykorzystania, Wnioskodawca nie identyfikuje potrzeby stosowania odrębnego klucza alokacji między działalnością badawczo-rozwojową a innymi rodzajami działalności Spółki.

Umowy zawierane z Kontrahentami określają moment oraz warunki przejścia autorskich praw majątkowych do poszczególnych Komponentów na rzecz Spółki. Zgodnie z postanowieniami umów, przeniesienie autorskich praw majątkowych do Komponentów następuje z chwilą ich ustalenia, niezależnie od sposobu utrwalenia oraz bez konieczności składania dodatkowych oświadczeń woli przez Kontrahentów.

Oznacza to, że Spółka nabywa autorskie prawa majątkowe do Komponentów automatycznie, już w momencie, w którym dany Komponent przybierze postać umożliwiającą jego identyfikację. Przeniesienie praw następuje w ramach wynagrodzenia przewidzianego w umowie i obejmuje wskazane w niej pola eksploatacji, a także prawo do wykonywania oraz zezwalania na wykonywanie praw zależnych.

Pytanie

Czy odpisy amortyzacyjne od praw autorskich do modułów, komponentów, bibliotek lub innych funkcjonalności oprogramowania (Komponentów) nabywanych od Kontrahentów i wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 3 ustawy o PIT po stronie Wnioskodawcy jako wspólnika Spółki, proporcjonalnie do Jego udziału w zyskach Spółki?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne od praw autorskich do modułów, komponentów, bibliotek lub innych funkcjonalności oprogramowania (Komponentów) nabywanych od Kontrahentów i wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, będą stanowiły – w odpowiedniej części – koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 3 ustawy o PIT po stronie Wnioskodawcy jako wspólnika Spółki, proporcjonalnie do Jego udziału w zyskach Spółki.

Uzasadnienie

1.  Prawa Autorskie do Komponentów jako WNiP

Zgodnie z art. 22b ust. 1 ustawy o PIT, amortyzacji podlegają wartości niematerialne i prawne, z zastrzeżeniem art. 22c, które zasadniczo muszą być:

a)  nabyte od innego podmiotu,

b)  nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania m.in. autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,

c)  o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok,

d)  wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

W opisanym zdarzeniu przyszłym, Prawa Autorskie do Komponentów stanowią autorskie prawa majątkowe nabywane przez Spółkę od Kontrahentów. Przedmiotem przeniesienia są możliwe do wyodrębnienia elementy oprogramowania (Komponenty, do których przysługują Prawa Autorskie), które są przeznaczone do wykorzystania w działalności gospodarczej Spółki (w tym do realizacji prac badawczo rozwojowych np. w systemach informatycznych Spółki). Ze względu na możliwość wielokrotnego wykorzystywania Komponentów (oraz sam model realizowania prac przez Spółkę) w działalności Spółki, przewidywany okres ich używania co do zasady jest dłuższy niż rok. Komponenty są też niewątpliwie związane z prowadzoną przez Niego działalnością gospodarczą – stanowią istotny element działalności Wnioskodawcy.

W konsekwencji, Spółka wprowadzi Prawa Autorskie do Komponentów do ewidencji WNiP oraz będzie dokonywała od nich odpisów amortyzacyjnych na zasadach określonych w ustawie o PIT. Na wartość początkową Komponentów jako WNiP będzie składała się cena ich nabycia od Kontrahentów, wynikająca z dokumentacji rozliczeniowej (w szczególności faktur i załączników do faktur), stanowiąca cenę nabycia poszczególnych praw autorskich w rozumieniu art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT. Jednocześnie, w przypadku Praw Autorskich o wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł, ustalonej zgodnie z art. 22g ustawy o PIT, Wnioskodawca może korzystać z dokonywania jednorazowych odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22f ust. 3 ustawy o PIT.

2.  Odpisy amortyzacyjne od WNiP wykorzystywanych w działalności BR jako koszty kwalifikowane ulgi BR

Zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy o PIT, podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT (pozarolnicza działalność gospodarcza) może odliczyć od podstawy opodatkowania koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność BR, zwane kosztami kwalifikowanymi.

Z kolei zgodnie z art. 26e ust. 3 ustawy o PIT, za koszty kwalifikowane uznaje się również dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz WNiP wykorzystywanych w prowadzonej działalności BR, z uwzględnieniem ograniczeń wskazanych w tym przepisie.

Oznacza to, że dla uznania określonych odpisów amortyzacyjnych za koszty kwalifikowane ulgi BR konieczne jest łączne spełnienie co najmniej następujących przesłanek:

·      podatnik prowadzi działalność BR,

·      dany składnik stanowi WNiP (co zostało przedstawione w pkt 1 powyżej),

·      WNiP są wykorzystywane w działalności BR, w zakresie odpowiadającym rzeczywistemu wykorzystaniu tych praw w tej działalności,

·      odpisy amortyzacyjne od tych WNiP są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.

W ocenie Wnioskodawcy, w zakresie zdarzenia przyszłego wszystkie powyższe warunki należy uznać za spełnione.

Spółka prowadzi działalność obejmującą rozwój rozwiązań informatycznych oraz narzędzi wspierających działalność operacyjną i biznesową, realizowaną w szczególności w obszarze IT oraz controllingu. Prace te mają charakter planowy i systematyczny, a w odniesieniu do części przedsięwzięć potwierdzono już, że projekty dotyczące controllingu, wdrażania nowych funkcjonalności w wykorzystywanym systemie informatycznym oraz rozwijania funkcjonalności istniejących produktów w związku ze zmianami otoczenia regulacyjno‑technologicznego stanowią działalność badawczo-rozwojową.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, kwestia rozstrzygnięcia, czy działalność Spółki spełnia przesłanki działalności BR, nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

Dla zastosowania art. 26e ust. 3 ustawy o PIT nie jest wystarczające samo istnienie WNiP. Konieczne jest również to, aby dane WNiP były wykorzystywane w działalności BR.

W niniejszej sprawie nabywane Komponenty są integrowane z systemami informatycznymi rozwijanymi przez Spółkę, w szczególności w ramach projektów stanowiących działalność badawczo‑rozwojową. Stanowią one elementy większych rozwiązań technologicznych rozwijanych przez Spółkę i są wykorzystywane przez jej zespoły w procesie tworzenia nowych lub ulepszonych funkcjonalności. Umowy zawierane z Kontrahentami przewidują przeniesienie na Spółkę autorskich praw majątkowych do rezultatów ich prac w postaci Komponentów. Należy podkreślić, że Komponenty te stanowią integralne elementy zaawansowanych systemów i rozwiązań informatycznych, wykorzystywanych przez Spółkę do świadczenia usług opartych na rozwiązaniach IT na rzecz klientów oraz do obsługi jej własnych procesów wewnętrznych. W praktyce, każdy z takich Komponentów jest częścią większej całości – buduje nowe funkcjonalności, rozszerza możliwości istniejących produktów lub jest podstawą do wdrażania innowacyjnych rozwiązań technologicznych. Ich tworzenie oraz implementacja odbywają się w ramach realizowanych przez Spółkę projektów badawczo-rozwojowych, ukierunkowanych na rozwój i doskonalenie narzędzi wspierających działalność operacyjną oraz biznesową. Dzięki temu, Komponenty nie tylko wzbogacają portfolio oferowanych produktów, lecz także umożliwiają Spółce szybkie reagowanie na zmieniające się potrzeby rynku oraz podnoszenie efektywności wewnętrznych procesów. Spółka wykorzystuje efekty prac realizowanych przez Kontrahentów w prowadzonych pracach badawczo-rozwojowych poprzez np. użycie fragmentów kodu źródłowego do wytworzenia nowego oprogramowania lub nowej funkcjonalności oprogramowania. W konsekwencji, mając na uwadze, że koszty ww. prac zostaną rozpoznane w wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej, wartość ta niewątpliwie będzie wykorzystywana w prowadzonej przez Spółkę działalności badawczo-rozwojowej.

Należy podkreślić, że WNiP powstałe w wyniku tych działań są bezpośrednio i funkcjonalnie związane z działalnością badawczo-rozwojową Spółki. Każdy z Komponentów, będący odrębnym WNiP, nie tylko zostaje wprowadzony do ewidencji, ale również jest aktywnie wykorzystywany w procesach BR, zarówno na etapie prac rozwojowych, jak i podczas wdrażania nowych rozwiązań oraz testowania innowacyjnych technologii. Przykładem tego jest użycie fragmentów kodu lub całych modułów jako podstawy do budowy nowych aplikacji, integracji z istniejącymi systemami, czy rozszerzania funkcjonalności produktów odpowiadających na aktualne wyzwania rynkowe i regulacyjne.

Skoro zatem Prawa Autorskie dotyczące Komponentów, są wykorzystywane w projektach stanowiących działalność BR realizowanych przez Spółkę, to należy stwierdzić, że pomiędzy tymi prawami, a działalnością BR występuje bezpośredni i funkcjonalny związek.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie te Prawa Autorskie, które mogą zostać jednoznacznie zidentyfikowane w dokumentacji, stanowią odrębne Komponenty oprogramowania i są wykorzystywane w działalności BR.

Spółka zamierza ustalać wartość początkową Praw Autorskich objętych niniejszym wnioskiem w sposób opisany w zdarzeniu przyszłym – na wartość początkową będzie składała się należna Kontrahentom cena za wytworzenie konkretnych Komponentów i przeniesienia Praw Autorskich do nich (cena nabycia). Następnie Prawa Autorskie zostaną wprowadzone do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych, a odpisy amortyzacyjne będą dokonywane zgodnie z obowiązującą stawką podatkową.

Przy takim założeniu należy uznać, że skoro:

·      określone Prawa Autorskie stanowią WNiP,

·      odpisy amortyzacyjne od tych praw będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodów,

·      prawa te będą wykorzystywane w działalności BR,

to odpisy amortyzacyjne od takich praw mieszczą się w zakresie zastosowania art. 26e ust. 3 ustawy o PIT.

Wnioskodawca wskazuje, że dotychczasowa praktyka interpretacyjna organów podatkowych potwierdza stanowisko, zgodnie z którym poszczególne moduły, komponenty lub inne wyodrębnione elementy oprogramowania, nabywane przez podatnika od zewnętrznych wykonawców, mogą być traktowane jako odrębne wartości niematerialne i prawne, pomimo że w sensie funkcjonalnym stanowią część większego systemu.

Powyższe znajduje potwierdzenie również na gruncie ustawy o PIT. W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 kwietnia 2025 r. sygn. 0112‑KDIL2‑2.4011.52.2025.1.IM, Organ wskazał, że: „Również w zakresie modułów zewnętrznych, do których zostaną przeniesione prawa autorskie, będą one stanowić wartości niematerialne i prawne. W sytuacji, gdy nabyła Pani licencję do takiego modułu, jest ona także wartością niematerialną i prawną”. Jednocześnie Dyrektor KIS podsumował, że: „zgodnie z art. 22b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabywane przez Panią usługi w części dotyczącej, przeniesienia praw autorskich i licencji do Systemu oraz praw autorskich i licencji do modułów zewnętrznych stanowią odrębne wartości niematerialne i prawne”.

Analogiczne podejście było prezentowane również na gruncie ustawy o CIT. Podejście to zostało zaakceptowane m.in. w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 sierpnia 2018 r. sygn. 0111‑KDIB1‑1.4010.244.2018.1.ŚS, z 7 lipca 2020 r. sygn. 0114‑KDIP2‑1.4010.193.2020.1.MR oraz z 27 marca 2024 r. sygn. 0111‑KDIB1‑1.4010.761.2023.2.AND.

W interpretacji indywidualnej z:

a)  21 sierpnia 2018 r. sygn. 0111‑KDIB1‑1.4010.244.2018.1.ŚS, Dyrektor KIS uznał, że wydatki na nabycie praw autorskich do kodów źródłowych tworzących komponenty projektu powinny być amortyzowane jako odrębne wartości niematerialne i prawne, a nie jako jedna zbiorcza wartość w postaci całej platformy. W szczególności wskazano, że: „Spółka nabywa od innych podmiotów (…) prawa autorskie do efektów ich prac - prace te polegają na tworzeniu kodów źródłowych do poszczególnych komponentów platformy”, a „kody źródłowe tworzą elementy składowe (…) takie jak (…) moduły dla poszczególnych użytkowników itp., które wykorzystywane mogą być niezależnie od siebie”. Ponadto Organ potwierdził, że „wartościami niematerialnymi i prawnymi będą poszczególne nabyte przez Spółkę prawa majątkowe (kody źródłowe), które winny zostać ujęte odrębnie w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych według wartości początkowej ustalonej na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, tj. według ceny nabycia poszczególnych praw autorskich”;

b)  7 lipca 2020 r. sygn. 0114‑KDIP2‑1.4010.193.2020.1.MR, Organ potwierdził, że wydatki na nabycie autorskich praw majątkowych do kodów źródłowych stanowiących elementy oprogramowania mogą być rozpoznawane poprzez odpisy amortyzacyjne od odrębnych wartości niematerialnych i prawnych, wskazując, że: „wartościami niematerialnymi i prawnymi będą poszczególne nabyte przez Spółkę prawa majątkowe (kody źródłowe), które winny zostać ujęte odrębnie w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych według wartości początkowej ustalonej na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, tj. według ceny nabycia poszczególnych praw autorskich i tylko od tych praw Spółka będzie mogła dokonywać odpisów amortyzacyjnych i zaliczać je w ciężar kosztów podatkowych”;

c)  27 marca 2024 r. sygn. 0111‑KDIB1‑1.4010.761.2023.2.AND, Organ uznał za prawidłowe podejście polegające na kwalifikowaniu nabywanych praw autorskich do kodów źródłowych jako wartości niematerialnych i prawnych, wskazując, że: „kody źródłowe będą stanowić wartości niematerialne i prawne (…) i będą podlegać amortyzacji”, a wydatki na ich nabycie „będą stanowiły koszty uzyskania przychodu jako odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości niematerialnej i prawnej”.

Natomiast na możliwość zaliczania do kosztów kwalifikowanych ulgi B+R odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności B+R wskazuje interpretacja indywidualna z 28 grudnia 2016 r. sygn. 2461‑IBPB‑1‑2.4510.865.2016.2.ANK, w której Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach potwierdził, że odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności badawczo‑rozwojowej mogą stanowić koszty kwalifikowane, wskazując, że: „za koszty kwalifikowane uznaje się także (…) odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo‑rozwojowej”, a także że „za koszty kwalifikowane mogą zostać uznane odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych (…) w części jaka odpowiada ich wykorzystaniu (…) na potrzeby działalności B+R”.

Możliwość zaliczenia określonych odpisów amortyzacyjnych do kosztów kwalifikowanych wymaga również, aby podatnik był w stanie wykazać związek WNiP, od których te odpisy są dokonywane z działalnością BR oraz prawidłowo wyodrębnić koszty objęte ulgą.

Wnioskodawca prowadzi dokumentację projektową obejmującą karty projektowe, opisy celów biznesowych i dodatkowe materiały, a także szczegółowe zapisy prac projektowych prowadzone w wykorzystywanych systemach i narzędziach współpracy.

Ponadto w odniesieniu do prac o charakterze twórczym faktury oraz załączniki do faktur pozwalają na identyfikację konkretnych Komponentów oraz przypisanej do nich części ceny, a same prawa do fragmentów kodu źródłowego będą objęte szczegółową ewidencją.

W konsekwencji należy uznać, że Spółka będzie dysponować odpowiednimi narzędziami organizacyjnymi i dokumentacyjnymi pozwalającymi na identyfikację Praw Autorskich związanych z pracami twórczymi, ustalenie ich wartości, przypisanie ich do określonych projektów oraz wykazanie związku tych praw z działalnością BR.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne od Praw Autorskich do Komponentów nabywanych od Kontrahentów, ujmowanych przez Spółkę jako WNiP i wykorzystywanych w prowadzonej przez Spółkę działalności BR, będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 3 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Status podatkowy spółki jawnej w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Zgodnie z art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Natomiast w myśl art. 5a pkt 28 lit. e ww. ustawy:

Z dniem 1 stycznia 2021 r. nastąpiły zmiany w opodatkowaniu spółek jawnych mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spółka jawna, po spełnieniu określonych przesłanek, staje się bowiem podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Powyższe jest konsekwencją nowelizacji ustaw z zakresu podatków dochodowych przez ustawę z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123).

Status spółki jawnej jako spółki osobowej na gruncie Kodeksu spółek handlowych

W myśl art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.; dalej: „KSH”):

Zgodnie z definicją zawartą w art. 22 § 1 KSH:

Stosownie do art. 22 § 2 KSH:

Ustalanie przychodów, kosztów i ulg podatkowych wspólników

Na mocy art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy:

Z kolei w myśl art. 8 ust. 2 tej ustawy:

Z powyższych regulacji wynika, że dochód spółki jawnej – która nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych – podlega opodatkowaniu na poziomie jej wspólników. Jeżeli zatem wspólnikiem transparentnej spółki jawnej jest osoba fizyczna, opodatkowanie odbywa się na zasadach przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że podatnikami podatku dochodowego nie jest sama spółka jawna, lecz jej wspólnicy.

Przychody oraz koszty uzyskania przychodów związane z działalnością spółki jawnej wspólnicy będący osobami fizycznymi określają proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku spółki. Jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, przyjmuje się, że udziały wspólników w zysku są równe.

Źródło przychodów – pozarolnicza działalność gospodarcza

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej

Definicje ustawowe

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć jest w niej mowa o badaniach naukowych - oznacza to:

Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:

Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest działalność twórcza obejmująca:

·      badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; lub

·      badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń; lub

·      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń,

- podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Możliwość skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej

Zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis ten normuje tzw. ulgę badawczo-rozwojową (ulgę B+R). Jest ona szczególnym instrumentem, którego celem jest zachęcanie podatników prowadzących działalność gospodarczą do podejmowania działań o charakterze badawczo-rozwojowym. Ma to wpływać na innowacyjność oferowanych przez nich produktów, usług lub procesów realizowanych w ich przedsiębiorstwach. W dalszej perspektywie ulga badawczo-rozwojowa ma służyć wzrostowi nowoczesności, innowacyjności i konkurencyjności gospodarki.

Mechanizm ulgi sprowadza się do możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania określonej wartości wskazanych rodzajowo kosztów uzyskania przychodów dotyczących działalności badawczo-rozwojowej (kosztów kwalifikowanych).

Mając na względzie wysokie koszty działań o charakterze badawczo-rozwojowym ustawodawca zdecydował o możliwości „dwukrotnego” uwzględnienia wartości tych kosztów w rachunku podatkowym podatnika – raz jako kosztów uzyskania przychodów i ponownie jako odliczenia od podstawy obliczenia podatku.

Wracając do istoty wniosku, jak wynika z treści art. 26e ust. 1 ustawy, z ulgi badawczo-rozwojowej może skorzystać podatnik, który spełnia łącznie następujące warunki:

1)  uzyskuje przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej;

2)  prowadzi działalność badawczo-rozwojową;

3)  ponosi na działalność badawczo-rozwojową koszty uzyskania przychodów określone jako „koszty kwalifikowane”.

Na podstawie art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 26e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Art. 26e ust. 6 ww. ustawy stanowi natomiast:

Dodatkowo, na podstawie art. 26e ust. 7 ww. ustawy:

Na podstawie art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Pamiętać trzeba też, że stosowanie do treści art. 24a ust. 1b ustawy:

Zatem dodatkowym warunkiem dla prawa odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym jest wyodrębnienie tych kosztów w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy.

Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z omawianej preferencji podatkowej są więc zobowiązani w prowadzonej księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

Reasumując, ulga badawczo-rozwojowa polega na możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania określonej kwoty kosztów podatkowych poniesionych przez podatnika na działalność badawczo-rozwojową, czyli tzw. „kosztów kwalifikowanych”.

Oznacza to, że koszty związane z działalnością badawczo-rozwojową dwukrotnie wpływają na wysokość podstawy obliczenia podatku dochodowego u przedsiębiorcy inwestującego w taką działalność (raz jako koszty uzyskania przychodu, a drugi raz jako koszty kwalifikowane) i w efekcie znacznie pomniejszają wysokość opłacanego podatku dochodowego.

W oparciu o wskazane wyżej przepisy, należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

1.  Podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową;

2.  Koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o PIT;

3.  Koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2 - 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

4.  Ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ww. ustawy, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów;

5.  Jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu;

6.  W ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik wyodrębnił w sposób prawidłowy koszty działalności badawczo-rozwojowej;

7.  Podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu;

8.  Kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;

9.  Koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Z wniosku wynika, że:

·      korzysta Pan z formy opodatkowania stawką liniową w myśl art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·      będzie Pan prowadził w zakresie prac/projektów działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·      Spółka, w której jest Pan wspólnikiem nie jest centrum badawczo‑rozwojowym w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·      Spółka, w której jest Pan wspólnikiem nie korzysta ze zwolnień podatkowych z tytułu działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej ani na podstawie decyzji o wsparciu;

·      odpisy amortyzacyjne, w tym jednorazowe odpisy amortyzacyjne dokonywane na podstawie art. 22f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od wprowadzonych do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych autorskich praw majątkowych do Komponentów, będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 tej ustawy;

·      w prowadzonych księgach rachunkowych oraz w pomocniczej ewidencji prowadzonej w arkuszach kalkulacyjnych będą wyodrębniane koszty nabycia autorskich praw majątkowych do Komponentów, zgodnie z art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·      koszty nabycia autorskich praw majątkowych do Komponentów ponoszone w związku z realizacją działalności stanowiącej działalność badawczo-rozwojową nie zostały oraz nie zostaną Panu zwrócone w jakiejkolwiek formie, w szczególności w formie dotacji, subwencji, dopłat, refundacji, zwrotu wydatków ani jakiegokolwiek innego dofinansowania.

Biorąc powyższe pod uwagę – co do zasady – ma Pan prawo do zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej.

Odpisy amortyzacyjne jako koszty kwalifikowane

Wyjaśniam, że kosztami kwalifikowanymi mogą być – zgodnie z cytowanym już wyżej art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – dokonywane w roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

Na podstawie powyższej regulacji – należy wskazać na przesłanki, które muszą zostać spełnione, aby odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowiły koszty kwalifikowane. Są to:

·      odpisy amortyzacyjne zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz zostały dokonane w danym roku podatkowym;

·      odpisy amortyzacyjne nie dotyczą środków trwałych wprost wyłączonych z zakresu ulgi, tj. samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością;

·      środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, których dotyczą odpisy amortyzacyjne, są wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Wyjaśniam więc, że choć ustawodawca nie użył w treści art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że za koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w całości stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej.

Natomiast w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Ocena Pana stanowiska

Mając na względzie okoliczności Pana sprawy oraz powołane wyżej regulacje prawne stwierdzam, że Pana stanowisko, w świetle którego odpisy amortyzacyjne od praw autorskich do modułów, komponentów, bibliotek lub innych funkcjonalności oprogramowania (Komponentów) nabywanych od Kontrahentów i wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, będą stanowiły – w odpowiedniej części – koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest prawidłowe.

Powyższe oznacza, że będzie Pan uprawniony do odliczenia w ramach ulgi badawczo-rozwojowej poniesionych w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności badawczo-rozwojowej ww. kosztów odpisów amortyzacyjnych, proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku Spółki.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych informuję, że dotyczą one tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonych stanach faktycznych czy zdarzeniach przyszłych i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.

Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, ta interpretacja dotyczy wyłącznie Pana i nie wywołuje skutków prawnych wobec innych wspólników Spółki.

Zastrzegam również, że – stosowanie do istoty Pana wniosku – przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest kwestia odpowiedniego limitowania kosztów kwalifikowanych (art. 26e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.