Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie transportu i usług serwisowych pojazdów. W 2025 roku dokonał formalnego wyodrębnienia działalności serwisowej jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa (ZCP) poprzez zarządzenie. ZCP obejmuje kompleksowy zespół składników materialnych (środki trwałe, urządzenia warsztatowe, narzędzia), niematerialnych (wartości niematerialne i prawne, bazy danych, know-how), wierzytelności i zobowiązania, prawa i obowiązki z umów oraz pracowników przeniesionych na zasadach art. 231 Kodeksu pracy. Wyodrębnienie spełnia kryteria organizacyjne,…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 sierpnia 2025 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
… prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą … z siedzibą w … (dalej: Wnioskodawca), której przedmiotem jest szeroko rozumiana działalność transportowa oraz usługi okołotransportowe. W ramach tej działalności realizowane są m.in. usługi serwisowe polegające na utrzymaniu i naprawie pojazdów wykorzystywanych w działalności transportowej. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług oraz podlega opodatkowaniu podatkiem liniowym.
Firma Wnioskodawcy istnieje od … r., przez te lata jej działalność znacznie się rozrosła. Na dzień dzisiejszy firma posiada sporą flotę samochodową, w ewidencji środków trwałych jest ok. … ciągników siodłowych i naczep. Taka ilość floty wymusiła na Wnioskodawcy stworzenie w ramach funkcjonującego przedsiębiorstwa zaplecza do remontów i napraw niniejszych składników. Wynikało to z tego, że biorąc pod uwagę specyfikę działalności Wnioskodawcy, w ramach której Wnioskodawca jest zobowiązany do przewozu towarów w określonych terminach, duże znaczenie miała możliwość błyskawicznych napraw, tak aby usterki sprzętu nie wpływały na ciągłość i terminowość realizacji zleceń. Biorąc pod uwagę skalę potrzeb, przez ostatnie lata, opisywana część działalności stała się na tyle duża, że Wnioskodawca w 2025 r. dokonał wyodrębnienia jej jako tzw. zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”). Wyodrębnienie to miało charakter formalny poprzez podjęcie przez Wnioskodawcę stosownego zarządzenia w tym zakresie.
Wyodrębniona ZCP obejmuje działalność serwisową i została wyposażona w takie zaplecze techniczne, że jest w stanie funkcjonować jako samodzielna jednostka organizacyjna i gospodarcza.
ZCP obejmuje zespół składników materialnych i niematerialnych, które są bezpośrednio związane z działalnością serwisową. W skład ZCP wchodzą:
1. Składniki materialne, takie jak: środki trwałe, specjalistyczne urządzenia warsztatowe, narzędzia oraz inne przedmioty związane z działalnością serwisową, między innymi są to:
2. Składniki niematerialne, w tym: wartości niematerialne i prawne, bazy danych,know-how oraz inne prawa niemajątkowe związane z działalnością ZCP.
3. Wierzytelności i zobowiązania wynikające z działalności ZCP, które zostaną przekazane zgodnie ze stanem na dzień zawarcia umowy.
4. Prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych w ramach działalności ZCP, w tym w szczególności: umów najmu, licencji oraz umów z kontrahentami i pracownikami.
5. Zakład pracy, który został przeniesiony na zasadach określonych w art. 231 Kodeksu pracy, obejmujący pracowników związanych z działalnością ZCP.
Wyodrębnienie ZCP w strukturze przedsiębiorstwa Wnioskodawcy zostało przeprowadzone w sposób spełniający kryteria zorganizowanej części przedsiębiorstwa, tj.:
1. Wyodrębnienie organizacyjne:
ZCP została formalnie wyodrębniona jako samodzielny dział serwisowy na podstawie zarządzenia Wnioskodawcy. W ramach tej struktury, ZCP funkcjonuje jako odrębna jednostka organizacyjna w przedsiębiorstwie, co umożliwia jej niezależne działanie. Dział serwisowy został wyposażony w przypisane składniki majątkowe (np. narzędzia, sprzęt, zaplecze techniczne) oraz niemajątkowe (np. prawa i umowy). Ponadto, Serwis działa w ściśle określonym i przystosowanym do tego typu działalności miejscu oraz w ramach ZCP utworzono dedykowany zespół pracowników, który realizuje zadania przypisane wyłącznie do tej jednostki, zapewniając jej zdolność do samodzielnego wykonywania przypisanych funkcji operacyjnych i zarządczych.
2. Wyodrębnienie finansowe:
ZCP dysponuje autonomią finansową, umożliwiającą przypisanie przychodów, kosztów, należności i zobowiązań bezpośrednio związanych z jej działalnością. W ramach działalności Wnioskodawcy, istnieje możliwość przyporządkowania zdarzeń gospodarczych do ZCP w sposób umożliwiający ich identyfikację i oddzielne śledzenie.
3.Wyodrębnienie funkcjonalne:
ZCP obejmuje niezbędne składniki majątkowe oraz niemajątkowe, które umożliwiają jej samodzielne realizowanie określonych zadań gospodarczych. Składniki te, tworzą spójną całość, co zapewnia funkcjonalną autonomię jednostki w zakresie prowadzenia działalności serwisowej. ZCP jest zdolna do samodzielnego generowania przychodów, ponieważ w skład tej jednostki wchodzą zasoby materialne i niematerialne, które pozwalają jej na efektywne i niezależne wykonywanie przypisanych funkcji gospodarczych. ZCP posiada wszystkie niezbędne elementy do działania na rynku, co zapewnia jej zdolność do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
Uzupełnienie wniosku
Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Na skutek wniesienia aportu do spółki z o.o. nastąpi przejęcie pracowników w trybie art. 231 Kodeksu pracy.
Nowy podmiot przyjmie dla celów podatkowych składniki wchodzące w skład działalności serwisowej w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych Wnioskodawcy.
Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Zespół składników materialnych i niematerialnych związanych z działalnością serwisową zostanie sprzedany lub wniesiony aportem do innego podmiotu. Działalność serwisowa jest wyodrębniana, ponieważ Wnioskodawca rozważa sprzedaż części przedsiębiorstwa zajmującej się transportem, przy jednoczesnym pozostawieniu dla siebie części serwisowej.
W celu prowadzenia działalności serwisowej nie jest konieczne podejmowanie dodatkowych działań przez nabywcę.
Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
1. Czy szczegółowo opisane ZCP jako część działalności gospodarczej Wnioskodawcy stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy w rozumieniu art. 5a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym czy jej sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2. Czy szczegółowo opisane ZCP jako część działalności gospodarczej Wnioskodawcy stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym czy jej dostawa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?
Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na Pana pytanie nr 1 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie pytania nr 2, dotyczącego podatku od towarów i usług, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pana stanowisko w sprawie, po uzupełnieniu wniosku
Pana zdaniem, wyodrębnione przez Pana składniki majątku związane z działalnością serwisową powinny zostać uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 5a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z tym przepisem, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Aby zespół składników majątku można było uznać za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, muszą być spełnione następujące warunki:
W skład zespołu muszą wchodzić zarówno składniki materialne, jak i niematerialne, w tym zobowiązania.
Zespół ten musi być wydzielony organizacyjnie w istniejącym przedsiębiorstwie.
Zespół ten musi być wydzielony finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie.
Zespół ten musi być przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych.
Zespół ten mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo.
Odnosząc powyższe warunki do stanu faktycznego, Pana zdaniem, należy stwierdzić, że:
Działalność serwisowa posiada odrębną infrastrukturę i wyspecjalizowaną kadrę, a także wyodrębnioną ewidencję księgową, co potwierdza jej autonomię.
Zespół składników majątkowych serwisu jest na tyle samodzielny, że po oddzieleniu od reszty przedsiębiorstwa, bez dokonywania znaczących zmian, mógłby kontynuować działalność w sposób zorganizowany i ciągły, osiągając cel gospodarczy, jakim jest świadczenie usług serwisowych.
W konsekwencji, transakcję sprzedaży ZCP należy zakwalifikować jako sprzedaż składników majątkowych związanych z działalnością gospodarczą, która skutkuje powstaniem obowiązku rozpoznania przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5a pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Ilekroć w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa – oznacza to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Przez przedsiębiorstwo, należy przy tym rozumieć, przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego (art. 5a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Według natomiast art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5. koncesje, licencje i zezwolenia;
6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8. tajemnice przedsiębiorstwa;
9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Jak wynika z powołanej definicji, przedsiębiorstwo jest zespołem składników majątkowych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Przez „zespół” należy rozumieć zbiór składników, pomiędzy którymi istnieją powiązania pozwalające uznać go za funkcjonalną całość. Przeznaczeniem tego zespołu jest prowadzenie działalności gospodarczej, a zatem powiązania pomiędzy jego elementami wynikają z funkcji pełnionych w działalności. W sytuacji, gdy w ramach przedsiębiorstwa są prowadzone działalności gospodarcze w różnych zakresach, to przy odpowiednim zorganizowaniu tych zakresów działalności możliwym jest wyodrębnienie zorganizowanych części przedsiębiorstwa.
Stosownie do art. 5a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, status zorganizowanej części przedsiębiorstwa posiada tylko taka część mienia przedsiębiorstwa, która spełnia łącznie następujące warunki:
1) stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań);
2) jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniona w istniejącym przedsiębiorstwie;
3) jest przeznaczona do realizacji określonych zadań gospodarczych;
4) mogłaby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze.
Zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest więc dowolnym zbiorem składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) wchodzących w skład przedsiębiorstwa, nie jest sumą poszczególnych składników majątkowych należących do przedsiębiorstwa. Jest to wyodrębniony organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespół tych składników, zdolny do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie realizującym określone zadania gospodarcze.
O wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić, gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w strukturze tego przedsiębiorstwa. Nie chodzi tu jednak wyłącznie o formalne wyodrębnienie (np. dział, wydział, oddział itp.), ale przede wszystkim o określoną formę zorganizowania funkcjonowania tej części przedsiębiorstwa (przypisana baza majątkowa, określone zasady funkcjonowania, struktura zarządzania).
Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, gdy sposób prowadzenia ewidencji rachunkowej przedsiębiorstwa pozwala na przyporządkowanie majątku, przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a ściślej do realizowanych przez nią zadań gospodarczych. Nie należy jednak utożsamiać tego pojęcia z pełną samodzielnością finansową.
Wyodrębnienie funkcjonalne to przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych (działalności gospodarczej w danym zakresie). Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.
Kolejną cechą definiującą zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest zdolność do bycia niezależnym przedsiębiorstwem samodzielnie realizującym określone zadania gospodarcze. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą tworzyć pewną całość gospodarczą zdolną do urzeczywistniania określonych zadań gospodarczych. Składniki muszą umożliwić ich nabywcy kontynuowanie działalności gospodarczej, prowadzeniu której służy zorganizowana część przedsiębiorstwa u jej zbywcy.
Wskazanie jakie składniki zorganizowanej części przedsiębiorstwa determinują spełnianie przez nią takiej funkcji nie jest możliwe in abstracto. Jest to uzależnione od przedmiotu i warunków prowadzenia działalności gospodarczej podatnika. Stąd konieczność indywidualnego analizowania każdego przypadku.
Jak wskazał Pan w opisie stanu faktycznego, wyodrębniona ZCP obejmuje działalność serwisową i została wyposażona w takie zaplecze techniczne, że jest w stanie funkcjonować jako samodzielna jednostka organizacyjna i gospodarcza. ZCP obejmuje zespół składników materialnych i niematerialnych, które są bezpośrednio związane z działalnością serwisową. W skład ZCP wchodzą:
1. Składniki materialne, takie jak: środki trwałe, specjalistyczne urządzenia warsztatowe, narzędzia oraz inne przedmioty związane z działalnością serwisową, między innymi są to: Agregat prądotwórczy, komputer diagnostyczny, Kompresor, Stacja do obsługi klimatyzacji, Montażownica do kół, Montażownica osobowa do kół, sprzęt biurowy wykorzystywany przez pracowników Serwisu.
2. Składniki niematerialne, w tym: wartości niematerialne i prawne, bazy danych, know-how oraz inne prawa niemajątkowe związane z działalnością ZCP.
3. Wierzytelności i zobowiązania wynikające z działalności ZCP, które zostaną przekazane zgodnie ze stanem na dzień zawarcia umowy.
4. Prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych w ramach działalności ZCP, w tym w szczególności: umów najmu, licencji oraz umów z kontrahentami i pracownikami.
5. Zakład pracy, który został przeniesiony na zasadach określonych w art. 231 Kodeksu pracy, obejmujący pracowników związanych z działalnością ZCP.
Wyodrębnienie ZCP w strukturze Pana przedsiębiorstwa zostało przeprowadzone w sposób spełniający kryteria zorganizowanej części przedsiębiorstwa, tj.:
Zatem prawidłowo Pan wskazał we własnym stanowisku, że wskazany wyżej ZCP spełnia przesłanki uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 5a pkt 4 ustawy.
Przechodząc do kolejnej kwestii związanej ze sprzedażą działalności gospodarczej uznanej za zorganizowaną część przedsiębiorstwa wskazuje, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje odrębnych uregulowań w zakresie sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a zatem sprzedaż taką należy traktować jako sprzedaż poszczególnych składników majątku. Wobec tego – zastosowanie (co do zasady) znajdą przepisy tej ustawy regulujące zagadnienia dotyczące odpłatnego zbycia poszczególnych składników majątkowych (zarówno materialnych, jak i niematerialnych), przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Przepis ten stanowi ogólną definicję przychodu w ramach działalności gospodarczej. Przychodem tym jest każde przysporzenie, które powiększa aktywa podatnika. Przy czym, co ważne, są to przychody należne, czyli takie, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. „Należność” odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności.
Omawiany przepis znajdzie zastosowanie w przypadku sprzedaży towarów, zapasów i wyrobów gotowych, w tym stanowiących składniki zbywanej zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ujętych w ewidencji zastosowanie znajdzie art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:
a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
– wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Z tego natomiast przepisu wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są też przychody ze sprzedaży składników majątkowych będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi prawnymi, przy czym nie ma tu znaczenia, czy były one ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
Regulacja ta znajduje zastosowanie także w przypadku, gdy środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne są składnikami zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlegającej odpłatnemu zbyciu.
Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 7ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wierzytelności dotyczącej prowadzonej działalności gospodarczej, w tym w sposób określony w art. 17 ust. 1 pkt 9, w wysokości jej wartości wyrażonej w cenie określonej w umowie; w tym przypadku przepisy pkt 7b, 7c i 7e stosuje się odpowiednio.
Zatem sprzedaż wierzytelności własnej, jeżeli wierzytelność ta uprzednio, na podstawie art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, została zarachowana jako przychód należny, stanowi odrębne zdarzenie, które skutkuje powstaniem przychodu należnego ze zbycia tej wierzytelności, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 7ca tej ustawy.
Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie generować przychód ze źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Reasumując – transakcje sprzedaży przez Pana zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy zakwalifikować jako sprzedaż składników majątkowych związanych z działalnością gospodarczą, która skutkuje powstaniem obowiązku rozpoznania po Pana stronie przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych ze źródła przychodów, jakim jest działalność gospodarcza.
Zatem Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo