Interpretacja 0113-KDIPT2-3.4011.720.2025.2.KKA

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 października 2025 r. (data wpływu 28 października 2025 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Pani A (dalej: „Wnioskodawczyni”, „Podatniczka”) będąc pracownikiem naukowym zatrudnionym przez X w ….. za zgodą i zgodnie z rekomendacją X w 2024 r. zawarła umowę („C” - umowa powołania, rodzaj stosunku prawnego na wzór umowy o pracę przewidzianej w polskich przepisach, w kodeksie pracy) z Y , spółką zarejestrowaną w Republice Cypryjskiej, o numerze rejestracyjnym…. z siedzibą…, Cypr (dalej także jako: „Pracodawca”) na stanowisku profesora nadzwyczajnego.

Do zadań Podatniczki należy między innymi:

a.    nauczanie następujących kursów: (…)

Obowiązki Pracownika obejmują również wszelkie inne obowiązki, w tym m.in. doradzanie studentom i prace administracyjne, które są zwykle związane z tym stanowiskiem i mogą być określone przez Uniwersytet.

Członkowie wydziału są zobowiązani do prowadzenia zajęć zgodnie z programem nauczania dostarczonym przez Uniwersytet.

W wyniku umowy o współpracę pomiędzy Pracodawcą , a….., miasto ….., Chiny (dalej jako: „Uniwersytet”) Podatniczka została oddelegowana do Chin, na wyżej wymieniony Uniwersytet celem wykonywania umowy zawartej z Pracodawcą.

Podatniczka wykonywała umowy z Pracodawcą poza granicami Polski w terminie: 28.02.2024 r. - 5.06.2024 r. oraz 2.09.2024 r. - 13.12.2024 r., łącznie co najmniej 200 dni w 2024 r. We wskazanych terminach Podatniczka mieszkała w Chinach, w pozostałym okresie 2024 r. - mieszkała w Polsce.

Stałym miejscem zamieszkania podatniczki jest Polska (...). W Chinach Podatniczka jedynie wykonywała umowę z Y, jednak centrum interesów życiowych Podatniczki znajduje się w Polsce - ma tu Ona mieszkanie, rodzinę i pracę. Jest obywatelką Polski i zazwyczaj przebywa w Polsce.

Płatnikiem wynagrodzenia zgodnie z zawartą umową jest Y.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Na moją prośbę o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moją prośbę o wskazanie:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Na moje pytanie o treści:

odpowiedziała Pani:

Pytania

1.    Czy wynagrodzenie uzyskane przez Wnioskodawczynię w 2024 r. z tytułu umowy zawartej z  Y, wykonywanej poza terytorium Polski (na terytorium Chińskiej Republiki Ludowej), podlega opodatkowaniu w Polsce, zgodnie z ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., dalej również jako: „ustawa o PIT”)?

2.    Czy w świetle art. 3 ust. 2a oraz art. 27 ust. 9 i 9a ustawy o PIT oraz postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych przez Polskę z Republiką Cypryjską i Chińską Republiką Ludową, Wnioskodawczyni może zastosować zwolnienie z opodatkowania dochodów uzyskanych za granicą (metodę wyłączenia z progresją) lub inną metodę unikania podwójnego opodatkowania?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, wynagrodzenie uzyskane w 2024 r. z tytułu pracy wykonywanej na podstawie umowy z Y., realizowanej na terytorium Chińskiej Republiki Ludowej, nie podlega opodatkowaniu w Polsce. Wynika to z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych przez Polskę z Republikę Cypryjską i Chińską Republiką Ludową.

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że dochód uzyskany przez Nią z tytułu pracy wykonywanej fizycznie w Chinach w 2024 r. nie podlega opodatkowaniu w Polsce. Dochód ten podlega zwolnieniu z opodatkowania w Polsce z zastosowaniem metody wyłączenia z progresją, tj. może być uwzględniony jedynie przy wyliczeniu efektywnej stopy podatkowej dla pozostałych dochodów uzyskanych w Polsce (jeśli takie wystąpią).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Jednakże, zgodnie z art. 4a tej ustawy, przepisy art. 3 ust. 1 i 1a stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania:

1.    Dochody, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z wykonywania usług zawodowych albo z innej samodzielnej działalności, będą podlegać opodatkowaniu tylko w tym Państwie, z wyjątkiem jednej z następujących okoliczności, w których takie dochody mogą być również opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie:

a)    jeżeli ta osoba dysponuje zwykle stałą placówką dla wykonywania swojej działalności w drugim Umawiającym się Państwie; w takim przypadku dochody mogą być opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie, jednak tylko w takiej wysokości, która może być przypisana tej stałej placówce;

b)    jeżeli ta osoba przebywa w drugim Umawiającym się Państwie przez okres lub okresy przekraczające łącznie 183 dni w danym roku kalendarzowym; w takim przypadku tylko ta część dochodu pochodząca z wykonywania działalności w tym drugim Umawiającym się Państwie może być opodatkowana w tym drugim Państwie.

2.    Określenie „usługi zawodowe” obejmuje w szczególności samodzielnie wykonywaną działalność naukową, literacką, artystyczną, wychowawczą lub oświatową, jak również samodzielnie wykonywaną działalność lekarzy, prawników, inżynierów, architektów, stomatologów oraz księgowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania:

1.    Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16,18,19, 20 i 21 pensje, płace i podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, będą podlegać opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to osiągane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Umawiającym się Państwie.

2.    Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu wynagrodzenia, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, będą podlegać opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli:

a)    odbiorca przebywa w drugim Państwie łącznie przez okres lub okresy nie dłuższe niż 183 dni podczas danego roku kalendarzowego i

b)    wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w jego imieniu, który nie ma w tym drugim Państwie miejsca zamieszkania lub siedziby, oraz

c)    wynagrodzenia nie są wypłacane przez zakład lub stalą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Umawiającym się Państwie.

3.    Bez względu na postanowienia ustępu 1 i 2 niniejszego artykułu wynagrodzenia z pracy najemnej, wykonywanej na pokładzie statku lub samolotu w komunikacji międzynarodowej przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa, mogą być opodatkowane tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.

Artykuł 20 ww. umowy, Profesorowie i pracownicy badawczy, osoba, która ma lub bezpośrednio przed przybyciem do Umawiającego się Państwa miała miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie i przebywa w pierwszym wymienionym Umawiającym się Państwie głównie w celu nauczania, prowadzenia wykładów albo prowadzenia prac badawczych na uniwersytecie, w szkole wyższej, szkole lub instytucie kształcenia albo instytucie badań naukowych, uznanym przez Rząd pierwszego wymienionego Państwa, będzie zwolniona od opodatkowania w pierwszym wymienionym Umawiającym się Państwie z tytułu wynagrodzenia za nauczanie, prowadzenie wykładów lub prac badawczych przez okres 5 lat, licząc od daty jej pierwszego przyjazdu do pierwszego wymienionego Umawiającego się Państwa.

W przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawczyni wykonywała pracę na terytorium Chin przez co najmniej 200 dni w 2024 r. Oznacza to, że zgodnie z umową, dochód ten może być opodatkowany w Chinach.

Metoda unikania podwójnego opodatkowania

Art. 23 ust. 1 lit. a) ww. umowy stanowi, że jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w Chinach, to Polska (...) zwolni taki dochód od opodatkowania.

Jest to tzw. metoda wyłączenia z progresją.

Zgodnie z art. 27 ust. 8 ustawy o PIT, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga dochody ze źródeł przychodów położonych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które są zwolnione od podatku na podstawie umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, to podatek od pozostałych dochodów ustala się w takiej proporcji, w jakiej pozostaje podatek obliczony od łącznej sumy dochodów do tej sumy dochodów.

W świetle powyższych przepisów, wynagrodzenie uzyskane przez Wnioskodawczynię w 2024 r. z tytułu pracy wykonywanej w Chinach na podstawie umowy z cypryjskim Pracodawcą nie podlega opodatkowaniu w Polsce. Dochód ten powinien być jednak uwzględniony przy ustalaniu stawki podatkowej od ewentualnych innych dochodów osiągniętych w Polsce, zgodnie z metodą wyłączenia z progresją.

Wnioskodawczyni jest polską rezydentką podatkową, jednak dochód, którego dotyczy niniejszy wniosek, został uzyskany z pracy faktycznie wykonywanej na terytorium Chińskiej Republiki Ludowej. Praca była świadczona przez okres przekraczający 183 dni w roku podatkowym, a wynagrodzenie było wypłacane przez pracodawcę cypryjskiego. Praca ta nie miała żadnego związku z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - nie była wykonywana ani z Polski, ani na rzecz polskiego podmiotu, nie generowała przychodów w Polsce i nie była finansowana przez polski zakład.

Dochód uzyskany przez Wnioskodawczynię z tytułu umowy zawartej z Y wykonywanej na terytorium Chińskiej Republiki Ludowej, stanowi dochód z pracy najemnej w rozumieniu art. 15 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a Chinami. Wnioskodawczyni realizowała obowiązki dydaktyczne i organizacyjne w strukturach zagranicznego uniwersytetu, zgodnie z programem nauczania, pozostając w organizacyjnym podporządkowaniu pracodawcy i otrzymując od niego stałe wynagrodzenie. Praca nie była wykonywana na własny rachunek, ani w sposób samodzielny, co wyklucza kwalifikację jako działalność niezależna. Z uwagi na fakt, że praca była wykonywana w Chinach, przez okres przekraczający 183 dni w roku podatkowym, prawo do opodatkowania tego dochodu przysługuje Chinom jako państwu źródła. W konsekwencji, Polska - jako państwo rezydencji Wnioskodawczyni- zobowiązana jest do zastosowania metody wyłączenia z progresją i zwolnienia tego dochodu z opodatkowania na jej terytorium.

Zgodnie z umową zawartą przez Polskę z Chinami, dochód z pracy najemnej, czy to niezależnej (art. 14 lub 15) wykonywanej na terytorium Chin może być opodatkowany w tym państwie. Jednocześnie, zgodnie z postanowieniami tej umowy, Polska jako państwo rezydencji podatnika ma obowiązek zwolnić ten dochód z opodatkowania na swoim terytorium, stosując metodę wyłączenia z progresją. Oznacza to, że dochód ten nie podlega opodatkowaniu w Polsce.

Z perspektywy systemowej i celowościowej należy podkreślić, że celem przepisów o unikaniu podwójnego opodatkowania jest wyeliminowanie sytuacji, w której ten sam dochód byłby opodatkowany równolegle w dwóch państwach. W przedstawionym stanie faktycznym obowiązek podatkowy związany z tym dochodem powinien zostać zrealizowany wyłącznie w państwie jego źródła - czyli w Chinach - a Polska jako państwo rezydencji powinna zastosować mechanizm zwolnienia.

Artykuł 20 umowy Polska-Chiny nie znajduje zastosowania w niniejszym stanie faktycznym, ponieważ dotyczy sytuacji, w której osoba fizyczna przybywa do drugiego państwa (tu: Chin) i otrzymuje wynagrodzenie za nauczanie lub badania bezpośrednio od instytucji uznanej przez rząd tego państwa. Wnioskodawczyni była zatrudniona przez uczelnię cypryjską, która pozostała stroną wypłacającą wynagrodzenie, a jej obecność w Chinach wynikała z oddelegowania w ramach współpracy między uczelniami. Artykuł 20 dotyczy opodatkowania w państwie źródła (Chiny), natomiast w przedmiotowej sprawie ocenie podlega obowiązek podatkowy w Polsce jako państwie rezydencji, a ten regulowany jest przez art. 15 i 23 umowy.

W konsekwencji, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że uzyskane przez Nią w 2024 r. wynagrodzenie za pracę wykonywaną w Chinach nie podlega opodatkowaniu w Polsce, a Polska powinna uznać prawo do opodatkowania tego dochodu przez państwo, na którego terytorium praca była wykonywana.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek podatkowy w Polsce

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:

W myśl art. 3 ust. 2a ustawy:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast podatnicy podlegający ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych”, to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu tej osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Powyższe przepisy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, co wynika z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Na podstawie art. 4a ww. ustawy:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika w świetle Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu

W związku z tym, że pracę na rzecz Y, wykonuje Pani przebywając na terytorium Chin, w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie uregulowania Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Chińskiej Republiki Ludowej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Pekinie dnia 7 czerwca 1988 r. (Dz. U. z 1989 r. Nr 13 poz. 65; dalej: „Umowa”) zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Chiny dnia 7 czerwca 2017 r. (tzw. „Konwencja MLI”).

Niniejsza Umowa dotyczy osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub w obu Umawiających się Państwach.

W świetle art. 3 ust. 1 lit. c Umowy:

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. Umowy:

W myśl art. 4 ust. 2 ww. Umowy:

Modelowa Konwencja OECD

Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD uważa się, iż miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe. Zgodnie z ww. Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość tego ogniska, co oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.

Ponadto zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.

Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Miejsce opodatkowania dochodów na podstawie umowy/Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania

Miejsce opodatkowania dochodów z pracy, zgodnie z umowami/Konwencjami o unikaniu podwójnego opodatkowania uzależnione jest nie tyle od podmiotu wypłacającego wynagrodzenie, co od miejsca wykonywania pracy. Zatem, zakres obowiązku podatkowego polskich rezydentów podatkowych wykonujących pracę za granicą modyfikowany jest przez umowy/Konwencje o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte przez Polskę z krajem, w którym praca jest wykonywana.

Zgodnie z zasadą wyrażaną w umowach/Konwencjach o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody osób fizycznych mających miejsce zamieszkania w jednym z umawiających się państw, uzyskiwane z tytułu pracy najemnej świadczonej na terytorium drugiego państwa, mogą być opodatkowane w tym państwie, w którym praca ta jest rzeczywiście wykonywana. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii, gdzie uzyskiwane są wynagrodzenia w zamian za świadczoną pracę najemną, ma określenie miejsca jej wykonywania. Za miejsce wykonywania pracy należy uznać zawsze to miejsce, w którym osoba fizyczna przebywa, kiedy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie. Pierwszeństwo w opodatkowaniu dochodów z pracy najemnej ma zawsze to państwo, w którym praca jest wykonywana.

Pensje, płace i podobne wynagrodzenia w świetle Umowy polsko-chińskiej

Jak wynika z art. 15 ust. 1 Umowy:

Zatem z treści art. 15 ust. 1 umowy wynika, że wynagrodzenia osób mających miejsce zamieszkania w Polsce, z pracy wykonywanej tylko na terytorium Polski, podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce.

Należy zwrócić również uwagę na tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Zgodnie zatem z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD (pkt 1) w zakresie art. 15 ust. 1, ustalającym ogólną zasadę w zakresie opodatkowania dochodu z tytułu pracy najemnej, z wyjątkiem emerytur, taki dochód podlega opodatkowaniu w państwie, w którym praca jest rzeczywiście wykonywana. Praca jest wykonywana w miejscu, w którym osoba fizycznie przebywa, gdy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie.

W świetle powyższego, wynagrodzenia z tytułu pracy otrzymywane przez Panią jako osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce, podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, chyba że są to świadczenia osiągane z pracy wykonywanej na terytorium Chin.

Stosownie do art. 15 ust. 2 Umowy:

W sytuacji, gdy warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 2 ww. umowy polsko – chińskiej zostaną spełnione łącznie, to otrzymane przez osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski wynagrodzenie z tytułu pracy najemnej wykonywanej na terytorium Chin podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.

Niespełnienie natomiast któregokolwiek z tych warunków oznacza, że zgodnie z art. 15 ust. 1 umowy ww. wynagrodzenie podlega opodatkowaniu w państwie miejsca zamieszkania podatnika (w Polsce) oraz w państwie, w którym praca jest wykonywana (w Chinach).

Wskazała Pani, że wykonywała umowy z Pracodawcą poza granicami Polski w terminach:
28 lutego 2024 r. – 5 czerwca 2024 r. oraz 2 września 2024 r. – 13 grudnia 2024 r., tj. łącznie co najmniej 200 dni w 2024 r. We wskazanych terminach mieszkała Pani w Chinach, w pozostałym okresie 2024 r. mieszkała Pani w Polsce.

Powyższe oznacza, że przesłanka określona w art. 15 ust. 2 lit. a) ww. Umowy nie została spełniona. W tym przypadku Pani dochód z pracy wykonywanej na terytorium Chin podlega opodatkowaniu – stosownie do art. 15 ust. 1 ww. Umowy, tj. zarówno w Polsce, jak i w Chinach.

Jednakże w stosunku do opodatkowania dochodów uzyskanych przez profesorów i nauczycieli umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Chinami zawiera szczegółowe regulacje zawarte w art. 20 tej Umowy. Zgodnie z jego treścią:

Zastosowanie zwolnienia wynikającego z wymienionego wyżej przepisu art. 20 Umowy polsko-chińskiej jest uzależnione od łącznego spełnienia określonych w tym przepisie przesłanek. Konsekwencją niespełnienia którejkolwiek z nich jest brak możliwości zastosowania zwolnienia wynikającego z tego przepisu.

W świetle powyższego profesor lub nauczyciel, który przebywa w Chinach w celu nauczania lub prowadzenia prac badawczych m.in. na uniwersytecie przez okres nieprzekraczający dwóch lat, który otrzymuje wynagrodzenie za nauczanie, prowadzenie wykładów lub prac badawczych oraz który ma lub miał bezpośrednio przed tym okresem miejsce zamieszkania w Polsce, będzie zwolniony w Chinach od podatku od wynagrodzenia otrzymanego z tytułu takiego nauczania lub badań.

Ocena Pani sytuacji

Jak wskazała Pani we wniosku i jego uzupełnieniu, wyjechała Pani do Chin w celu prowadzenia wykładów (zajęć) i prowadzenia prac badawczych na Uniwersytecie, z tego też tytułu uzyskiwała Pani w 2024 r. wynagrodzenie od Pracodawcy. Uniwersytet, na którym prowadziła Pani działalność naukowo-dydaktyczną jest uczelnią uznawaną przez rząd Chin. Bezpośrednio przed przybyciem do Chin miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Okres pobytu w Chinach nie przekroczył dwóch lat.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz omówione przepisy prawa stwierdzam więc, że będzie Pani spełniać warunki do skorzystania ze zwolnienia wskazanego w art. 20 ust. 1 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Chinami.

Skoro więc dochód uzyskany z tytułu pracy naukowej w Chinach nie będzie tam podlegać opodatkowaniu, to będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce.

Podsumowując powyższe stwierdzam, że wynagrodzenie uzyskane przez Panią w 2024 r. z tytułu umowy zawartej z Pracodawcą, tj. Y, wykonywanej na terytorium Chińskiej Republiki Ludowej – wbrew Pani stanowisku podlega opodatkowaniu w Polsce, co czyni, że Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za nieprawidłowe.

W przypadku, gdy osiągnięty dochód podlega opodatkowaniu tylko w jednym kraju – w Pani przypadku w Polsce, nie występuje ryzyko podwójnego opodatkowania i w takiej sytuacji metoda unikania podwójnego opodatkowania nie ma zastosowania.

Tym samym, do opodatkowania tego dochodu w Polsce stosuje się przepisy polskiego prawa podatkowego, co oznacza, że Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 również uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.