Wnioskodawca, będący pracodawcą, planuje przekazywanie pracownikom świadczeń okolicznościowych, takich jak bony zakupowe, paczki rzeczowe i vouchery pobytowe, z okazji wydarzeń życiowych i świąt, poza Zakładowym Funduszem Świadczeń Socjalnych, finansując je ze środków obrotowych. Świadczenia te nie są powiązane z wykonywaniem…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 listopada 2025 r. (data wpływu 28 listopada 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca w ramach Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych przeznacza środki między innymi na pomoc rzeczową realizowaną w formie paczek rzeczowych, bonów zakupowych ... lub voucherów pobytowych. Świadczenia rzeczowe są przyznawane okolicznościowo z konkretnych okazji, tj.: Świąt Bożego Narodzenia, Dnia Świętego Mikołaja, Dnia Kobiet, urodzin pracownika, ślubu pracownika lub narodzin dziecka pracownika. Pracodawca planuje zmiany w zakresie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Pomoc rzeczowa realizowana obecnie z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych ma być przekazywana poza Zakładowym Funduszem Świadczeń Socjalnych i finansowana ze środków obrotowych bez różnicowania kwot bonów zakupowych, paczek rzeczowych czy voucherów pobytowych. Przekazywane świadczenia nie będą powiązane z wykonywaną pracą, w związku z tym nie będą stanowić elementu wynagrodzenia, czy gratyfikacji. Będę miały formę okolicznościowego świadczenia dla pracownika z okazji ważnych wydarzeń w jego życiu, (tj. dzień urodzin, dzień narodzin dziecka pracownika, dzień ślubu pracownika, dzień Kobiet oraz dzień Świętego Mikołaja 6 grudnia). Przekazywanie pracownikom wyżej wymienionych świadczeń nie zostało i nie zostanie uregulowane w Regulaminie Pracy ani Regulaminie Wynagradzania Spółki.
Do przyznawania wyżej wymienionych świadczeń Spółka nie jest i nie będzie zobowiązana na podstawie umów o pracę z pracownikami, czy na podstawie innych dokumentów do umowy. Przekazywanie tych świadczeń nie wiąże się ze świadczeniem wzajemnym ze strony pracownika.
Pytania
1. Czy przekazywane bony zakupowe z okazji urodzin pracownika lub narodzin jego dziecka, vouchery pobytowe z okazji ślubu pracownika, paczki rzeczowe dla dzieci pracowników z okazji Dnia Świętego Mikołaja oraz prezenty rzeczowe na Dzień Kobiet będą stanowić nieodpłatne świadczenie ze stosunku pracy powodujące powstanie przychodu po stronie pracowników w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT?
2. Czy w związku z tym na Spółce, jako płatniku podatku dochodowego od osób fizycznych, spoczywać będzie obowiązek obliczenia i pobrania zaliczek na podatek w oparciu o przepis art. 32 ust. 1 ustawy o PIT od wartości tych świadczeń?
Państwa stanowisko w sprawie
Zgodnie z interpretacją indywidualną wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 grudnia 2024 r. sygn. 0114-KDIP3-1.4011.771.2024.1.MS2: „Przekazanie Pracownikom Voucherów okolicznościowych oraz Kart podarunkowych nie wynika z zawartych z Pracownikami umów o pracę, czy też z innych regulacji, takich jak Regulamin Pracy, czy też Regulamin Wynagradzania. Przekazanie Voucherów okolicznościowych oraz Kart podarunkowych nie wynika z ciążących na Spółce obowiązków, a Pracownicy nie mają roszczenia o wydanie Voucherów okolicznościowych, czy też Kart podarunkowych. Wydatki na nabycie Voucherów okolicznościowych oraz Kart podarunkowych nie są ujmowane przez Spółkę jako koszt uzyskania przychodu”.
Podobne stanowisko zajął także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 23 września 2021 r. sygn. 0112-KDIL2-1.4011.647.2021.1.MKA w której uznał, że: „bony podarunkowe, które nie stanowią dla pracowników dodatkowej gratyfikacji/wynagrodzenia za pracę, lecz są im przekazywane dobrowolnie przez pracodawcę (nie są związane z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony pracownika, są przekazywane niezależnie od osiągniętych przez niego w pracy wyników, ocen rocznych, wskaźników absencji), stanowią darowiznę podlegającą przepisom o podatku od spadków i darowizn”.
Również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 13 października 2021 r. sygn. 0111-KDIB2-2.4015.99.2023.5.MM, 0115-KDIT2.4011.361.2023.5.ENB uznał, że upominki przekazywane pracownikom z okazji jubileuszu pracy nie są opodatkowane PIT.
Z uwagi na powyższe, pojawia się wątpliwość, czy wszystkie świadczenia otrzymywane przez pracowników od pracodawcy można uznać za przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stan faktyczny, na którym Wnioskodawca opiera swoje stanowisko jest analogiczny do stanów faktycznych, na których zostały wydane przywołane interpretacje indywidualne.
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przekazywane pracownikom bony zakupowe z okazji urodzin pracownika lub narodzin jego dziecka, vouchery pobytowe z okazji ślubu pracownika, paczki rzeczowe dla dzieci z okazji Dnia świętego Mikołaja oraz prezenty rzeczowe na Dzień Kobiet nie będą stanowić nieodpłatnego świadczenia ze stosunku pracy powodującego powstanie przychodu po stronie pracowników w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT w związku z ad. 12 ust. 1 ustawy o PIT.
W związku z tym na Spółce jako płatniku nie będzie ciążył obowiązek obliczenia i pobrania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w oparciu o przepis art. 32 ust. 1 ustawy o PIT od wartości przekazanych świadczeń.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania.
W art. 10 ust. 1 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie w pkt 1 między innymi wymieniony został stosunek służbowy. W myśl tego przepisu:
Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
Na podstawie natomiast art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym przypadku, w którym uzyska on od pracodawcy realną korzyść mającą wymiar finansowy, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl bowiem art. 12 ust. 4 ww. ustawy:
Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.
Z kolei na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w art. 2, przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród wyłączeń wskazanych w tym przepisie w ust. 1 pkt 3 wskazane zostały:
Przychody podlegające przepisom o podatku od spadków i darowizn.
Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego.
Na mocy art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
Umowa darowizny zdefiniowana natomiast została w art. § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), w myśl którego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników od pracodawców budziła wątpliwości po stronie pracowników oraz pracodawców i prowadziła do sporów interpretacyjnych. Orzecznictwo sądów administracyjnych w tej materii również było niejednolite.
Zagadnienie to zostało ostatecznie rozstrzygnięte przez Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13. W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny wskazał, że nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez pracowników od pracodawców można uznać za przychód w rozumieniu ustawy.
W ocenie Trybunału jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami) nie dokonują darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest oczywiste, że wynagrodzenie za pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać lecz także postać różnego rodzaju świadczeń, które – nawet nieujęte w umowie o pracę – w praktyce są postrzegane jako jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca rzeczywiście chce obdarować konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę należałoby potraktować jako podlegającą ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2016 r., poz. 205). A zatem to nie zamiar obdarowania stanowi kryterium odróżnienia świadczeń pracodawcy, o których wartość należy podnieść podlegający opodatkowaniu dochód pracownika, od tych, które jego dochodu nie zwiększają. Kryterium tym musi być obiektywna ocena, czy świadczenie leżało w interesie pracownika, a jest tak wtedy, gdy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku.
Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy, powołane przepisy prawa podatkowego oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13, uznać należy, że planowane przekazywanie pracownikom bonów zakupowych z okazji urodzin pracownika lub narodzin jego dziecka, voucherów pobytowych z okazji ślubu pracownika, paczek rzeczowych dla dzieci pracowników z okazji Dnia Świętego Mikołaja oraz prezentów rzeczowych na Dzień Kobiet, które nie będą stanowić dodatkowej formy wynagrodzenia, jak również nie będą się wiązać z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony pracowników, lecz ich celem będzie wzmacnianie relacji i zaangażowania pracowników, nie będzie generować powstania po ich stronie przychodu z powyższego tytułu.
Darowizna na rzecz pracowników, ww. świadczeń, co do zasady będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
Z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przekazanie pracownikom ww. świadczeń nie będzie stanowić dla nich przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z powyższym na Państwu, jako płatniku nie będą ciążyć obowiązki płatnika związane z obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z powyższego tytułu na podstawie art. 32 ust. 1 ww. ustawy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ….. . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo