Interpretacja 0113-KDIPT2-3.4011.825.2025.2.JŚ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 7 grudnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą …, w ramach której świadczy m.in. usługi programistyczne. Jego przedsiębiorstwo jest prowadzone od 15 września 2017 r. Zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności gospodarczej działalność przedsiębiorstwa wnioskodawcy polega na 62.10.B Pozostała działalność w zakresie programowania, 62.10.B Pozostała działalność w zakresie programowania, 62.10.A Działalność w zakresie programowania gier komputerowych, 62.20.B Pozostała działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki oraz zarządzaniem urządzeniami informatycznymi.

Wnioskodawca, począwszy od dnia 1 stycznia 2019 r. był opodatkowany podatkiem liniowym i prowadził podatkową księgę dochodów i rozchodów. Wnioskodawca od początku prowadzenia działalności gospodarczej posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT.

Począwszy od dnia 1 stycznia 2019 r. Wnioskodawca, w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, uzyskiwał dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci autorskich praw z programów komputerowych. Dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci autorskich praw z programów komputerowych Wnioskodawca osiągał w ramach projektów realizowanych na rzecz spółki … ... (USA), dalej jako: „X" lub „Spółka”. Wnioskodawca, w ramach swojej działalności gospodarczej, i zawartej ze Spółką umowy tworzy dla Spółki innowacyjne oprogramowanie. Zgodnie z zawartą ze Spółką umową Wnioskodawca przenosił w latach 2019-2024, na mocy umowy, wszelkie prawa własności intelektualnej - w tym przede wszystkim autorskie prawa majątkowe - do stworzonych w ramach tych projektów i umów oprogramowania. Projekty, realizowane przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki na mocy zawartej umowy były realizowane w latach 2019-2024.

W ramach tych projektów Wnioskodawca tworzył i przenosił na Spółkę prawa autorskie do następujących programów komputerowych:

1)  2019-2022: A.

W tych latach Wnioskodawca tworzył system do analizowania aktywności ludzi w mediach społecznościowych (....) dotyczącej programów telewizyjnych oraz wydarzeń sportowych. System zbierał odpowiednie informacje, agreguje je i pozwala przeglądać użytkownikom końcowym w postaci raportów o różnym poziomie szczegółowości. Dostępne w nich dane mogą być na różne sposoby filtrowane i zawężone do interesujących dla odbiorcy widoków. Program jest innowacyjny pod względem metodyki zbierania danych na temat zaangażowania użytkowników w kontekście poszczególnych programów, sposobu przetwarzania bardzo dużych ilości danych, ich agregowania i dzielenia na kategorie.

Ponadto, umożliwia zapisywanie i porównywanie różnych zestawów w poszukiwaniu prawidłowości i zależności między treścią różnych programów telewizyjnych a ich popularnością w mediach społecznościowych. Ważnym elementem jest też dbałość o poprawność danych, więc system posiada autorski mechanizm kontroli jakości, który również rozwijamy. Duża dynamika innowacji w branży usług chmurowych wymuszała na Wnioskodawcy, przy tworzeniu tego programu komputerowego, badanie, ewaluację i finalnie implementację nowych rozwiązań otwierających nowe możliwości lub pozwalających osiągać cel programu w sposób bardziej efektywny.

2)  2023: B.

W roku 2023 Wnioskodawca tworzył platformę umożliwiającą użytkownikom tworzenie i przechowywanie osobistych historii rodzinnych, które po roku są automatycznie składane w drukowaną książkę. System, będący liderem rynku w swojej kategorii, obsługuje codziennie tysiące użytkowników i przetwarza duże wolumeny treści tekstowych i multimedialnych przesyłanych przez e-mail, aplikację webową oraz kanały głosowe. Innowacyjność rozwiązania polega na integracji wielu źródeł danych, automatycznej transkrypcji nagrań oraz w pełni zautomatyzowanym procesie składania książek. Programista rozwija zaawansowany system frontendowy umożliwiający użytkownikom edycję treści, nanoszenie poprawek i podgląd końcowego projektu książki przed drukiem, z naciskiem na płynność działania i wysoką jakość interakcji w przeglądarce.

3)  2023-2025: C.

W tych latach Wnioskodawca tworzył system (program komputerowy) analityczny przetwarzający ogromne zbiory tzw. „danych alternatywnych” - zewnętrznych, nieustrukturyzowanych informacji rynkowych, które są następnie agregowane, analizowane i prezentowane klientom w postaci interaktywnych raportów. Programista opracowuje od podstaw system do agregacji i obliczania metryk, zapewniający wydajne przetwarzanie dużych wolumenów danych oraz elastyczną prezentację wyników. Rozwija również moduł wspierający manualną klasyfikację danych wejściowych oraz integruje rozwiązania oparte na sztucznej inteligencji, w tym chatbota ułatwiającego interakcję z danymi i wynikami analiz. Innowacyjność projektu polega na połączeniu zaawansowanej inżynierii danych, skalowalnej architektury obliczeniowej oraz inteligentnych mechanizmów wspomagających analizę i interpretację danych.

Tworzone przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki w ramach umów programy komputerowe w pełni podpadają pod kategorię programu komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i w art. 74 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. W szczególności Wnioskodawca wskazuje, że podstawą tworzonego oprogramowania był kod źródłowy, a więc zapis programu komputerowego przy pomocy określonego języka programowania, opisujący operacje, jakie powinien wykonać komputer (bądź inne urządzenie, w tym w szczególności urządzenie mobilne) na zgromadzonych lub otrzymanych danych. Tworzone w ramach umów przez Wnioskodawcę oprogramowania odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze były kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.

Ponadto, nie były efektem pracy która wymagała do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny, jak również nie jest jedynie „techniczną”, a nie „twórczą”, realizacją projektu.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy z tytułu podejmowanych prac programistycznych polegających na tworzeniu oprogramowań oraz przeniesienia autorskich praw majątkowych było płatne w trakcie obowiązywania umowy, na podstawie systematycznie wystawianych przez Wnioskodawcę faktur. Wynagrodzenie to obejmowało wynagrodzenie za wszystkie czynności i usługi realizowane przez Wnioskodawcę w ramach umowy i stanowiło również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do wszystkich utworów, które Wnioskodawca wykonywał w ramach realizacji umowy, a więc za przeniesienie autorskich praw majątkowych do tworzonych w ramach umowy oprogramowania - programów komputerowych.

Wykonując czynności opisane umowami Wnioskodawca ponosił ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wykonując prace programistyczne na rzecz Spółki Wnioskodawca ponosił ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalności gospodarczą. Czynności związane z oprogramowaniem Wnioskodawca wykonywał w Polsce. Wnioskodawca ponosił odpowiedzialność za świadczone przez siebie usługi i rezultaty wobec Spółki jako podmiotu, z którym łączyła go umowa i na rzecz którego świadczył usługi. W razie niewykonania bądź nienależytego wykonania usługi, Wnioskodawca ponosiłby odpowiedzialność odszkodowawczą wobec Spółki. Zlecone Wnioskodawcy czynności na podstawie umowy nie były wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności, jako że Wnioskodawca nie miał ze Spółką umowy o pracę tylko umowę zlecenia o współpracę gospodarczą.

Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie w ramach Umowy było tworzone w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności rozwojowej. Tworzone przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki oprogramowanie było tworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podjęta przez Wnioskodawcę działalność obejmowała nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowywał nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Oprogramowanie komputerowe, o którym mowa we wniosku było tworzone w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej oznaczającej działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Wnioskodawca wskazuje, że tworzone przez Niego w ramach umowy oprogramowanie było całkowicie innowacyjne na rynku, a podobny system nie istniał jeszcze na żadnym rynku - tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie było całkowicie innowacyjne. Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowiło zupełnie nową technologię, dlatego prace z nią miały charakter odkrywczy i badawczo rozwojowy, a Wnioskodawca, w ramach podejmowanych prac nad tworzeniem oprogramowania, musiał również dokonać odkrycia ograniczeń technologii oraz odnalezienia poprawnych i optymalnych zastosowań technologii.

Charakter podejmowanych przez Wnioskodawcę, w ramach umowy, prac rozwojowych polegał na analizie prac naukowych, czy nabywania zawartej tam wiedzy i wykorzystania umiejętności programistycznych do tworzenia podobnych dowodów i testowania różnych algorytmów dla sieci. Wszystkie produkty powstałe w wyniku tych działań to produkty i usługi nowe, które nie istniały na rynkach.

Dochody osiągane przez Wnioskodawcę z tytułu umowy łączącej go ze Spółką za świadczone usługi programistyczne i przeniesienie autorskich praw majątkowych do tworzonych programów komputerowych były, począwszy od 1 stycznia 2019 r. wyodrębniane w ewidencji księgowej Wnioskodawcy, która była prowadzona zgodnie z wymogami przewidzianymi w art. 30cb ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca, począwszy od 1 stycznia 2019 r., prowadził odrębną od podatkowej księgi dochodów i rozchodów ewidencję, od momentu poniesienia pierwszych kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, ze zm.). Wnioskodawca począwszy od 1 stycznia 2019r., prowadził księgowość w formie podatkowej księgi dochodów i rozchodów wobec czego wszystkie przychody, koszty i autorskie prawa majątkowe do opracowywanego dzieła wykazywał w odrębnej ewidencji. Ewidencja ta była prowadzona w sposób należyty i zapewniała określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Obejmowała ona wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, do końca danego miesiąca kalendarzowego, poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych zadań.

Wnioskodawca począwszy od 1 stycznia 2019 r., prowadził odrębną ewidencję do każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i wyodrębniał dochody, koszty uzyskania dochodów i dochód (stratę), przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Wnioskodawca preferencyjną stawkę podatku dochodowego zastosuje tylko do dochodów uzyskiwanych w ramach umowy, tj. z dochodów z przeniesienia autorskich praw do programów komputerowych. Wnioskodawca obliczy tzw. wskaźnik Nexus zgodnie z wymogami art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, biorąc pod uwagę wymogi ustawy i wskazany przepis. Przy obliczaniu wskaźnika Nexus Wnioskodawca, zgodnie z wymogami ustawy, uwzględni koszty.

Uzupełnienie

Praca Wnioskodawcy obejmuje zarówno tworzenie nowych rozwiązań informatycznych od podstaw, jak i rozbudowę, modyfikację oraz ulepszanie istniejących systemów. W każdym z tych przypadków rezultatem działań wnioskodawcy jest powstanie nowego kodu źródłowego, algorytmów lub funkcjonalności, które wcześniej w danym systemie nie istniały.

Systematyczność: Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność ma charakter zorganizowany i metodyczny. Prace programistyczne realizuję w oparciu o metodykę zwinnego zarządzania projektami (.....). Cykl pracy Wnioskodawcy jest podzielony na dwutygodniowe etapy (tzw. sprinty), które posiadają precyzyjnie zdefiniowane cele operacyjne, wynikające z długoterminowej strategii rozwoju produktu (.....).

Proces pracy Wnioskodawcy jest uporządkowany i obejmuje następujące etapy:

1.    Analizę wymagań technicznych i biznesowych.

2.    Projektowanie architektury systemu oraz dekompozycję zadań na mniejsze moduły.

3.    Implementację rozwiązań (tworzenie kodu programistycznego).

4.    Weryfikację i testowanie wytworzonych funkcjonalności przed ich wdrożeniem.

Cele: W poszczególnych latach realizowałem następujące, ściśle określone cele projektowe:

• Lata 2019-2022 (Projekt: A):

Celem projektu był (...). Konkretnym celem Wnioskodawcy była rozbudowa systemu o integrację z nowymi platformami (....) oraz stworzenie mechanizmów prezentacji tych danych. Kluczowym zadaniem było opracowanie systemu raportowego, który agregowałby dane z różnych źródeł w jeden spójny widok dla użytkownika końcowego.

• Rok 2023 (Projekt: B):

Celem był (...). Kluczowym elementem było stworzenie zautomatyzowanego systemu, który przetwarza różnorodne dane wejściowe (tekst, głos, obrazy) i formatuje je do postaci gotowej do druku książki.

• Lata 2023-2025 (Projekt: C):

Celem było (...). Zadaniem Wnioskodawcy była budowa warstwy prezentacyjnej systemu oraz narzędzi interaktywnych. Skupiłem się na implementacji platformy raportowej oraz stworzeniu funkcjonalności typu chatbot (z wykorzystaniem gotowych modeli językowych LLM), która umożliwia użytkownikom odpytywanie bazy wiedzy w języku naturalnym.

• Rok 2025 (Projekt: D):

Celem jest (...). Praca Wnioskodawcy w tym projekcie polega na zaprojektowaniu i wdrożeniu architektury całego rozwiązania, które integruje mechanizmy planowania ręcznego z wynikami automatycznego równoważenia obciążenia (auto-balancing). Wnioskodawca koncentruje się na tworzeniu warstwy logicznej i wizualnej systemu, zapewniając jego wydajność i skalowalność w środowisku klinicznym.

Źródła finansowania: Prace Wnioskodawca finansuje ze środków własnych w ramach prowadzonej działalności (koszty infrastruktury technicznej, oprogramowania, biura) oraz z przychodów uzyskiwanych od klienta za zrealizowane usługi programistyczne.

Osiągnięte cele i zasoby: Wykorzystując własną wiedzę inżynierską oraz zasoby techniczne, zrealizowałem opisane powyżej cele poprzez wytworzenie konkretnych, działających modułów oprogramowania i wdrożenie ich w środowiskach produkcyjnych.

Harmonogramy: Harmonogramy prac były wyznaczane przez cykle wydawnicze oprogramowania oraz kluczowe kamienie milowe zdefiniowane dla każdego z wymienionych projektów.

Umiejętności i technologie: W ramach realizowanych zleceń Wnioskodawca wykorzystuje specjalistyczną wiedzę z zakresu inżynierii oprogramowania oraz technologie dobrane specyficznie do wymogów danego projektu: (...).

Innowacyjność: Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie charakteryzuje się innowacyjnością technologiczną w następujących obszarach:

·         W projekcie A innowacyjność polegała na opracowaniu i wdrożeniu ustandaryzowanych metryk, które pozwoliły na bezpośrednie porównywanie danych pochodzących z zupełnie różnych ekosystemów (...). Inne systemy dostępne na rynku nie oferowały możliwości zestawiania tak niejednorodnych źródeł danych w ramach jednego spójnego raportu.

·         W projekcie B kluczową innowacją jest pełna automatyzacja procesu składu publikacji (książki) z nieustrukturyzowanych danych cyfrowych oraz zaawansowany interfejs edycyjny działający w przeglądarce.

·         W projekcie C innowacyjność opiera się na połączeniu klasycznej analityki danych z interfejsem konwersacyjnym opartym o sztuczną inteligencję (integracja LLM). Pozwala to na dynamiczną prezentację skomplikowanych zestawień oraz interakcję z systemem raportowym w języku naturalnym, co stanowi nową jakość w dostępności danych rynkowych.

·         W projekcie D innowacją jest stworzenie wydajnej architektury wieloużytkownikowej, która umożliwia zarządzanie grafikami w czasie rzeczywistym w środowisku o krytycznym znaczeniu operacyjnym. System integruje zaawansowane wyniki optymalizacyjne z interfejsem użytkownika, co pozwala na płynną współpracę algorytmów z decyzjami personelu medycznego.

Oferta: oferta Wnioskodawcy obejmuje specjalistyczne usługi programistyczne, w tym tworzenie kodu źródłowego, projektowanie architektury systemów oraz analizę techniczną.

Rozwiązania wiedzowe: prace Wnioskodawcy opierają się na zaawansowanej wiedzy z dziedziny informatyki, w szczególności: inżynierii oprogramowania, algorytmiki, struktur danych oraz projektowania baz danych i interfejsów użytkownika.

Realizacja: Prace Wnioskodawca realizuje poprzez pisanie kodu źródłowego i konfigurację systemów zgodnie z przyjętymi założeniami projektowymi, a ich efektem są funkcjonujące aplikacje komputerowe.

Współpraca z kontrahentem opiera się na stałych, miesięcznych okresach rozliczeniowych. Podstawą rozliczenia jest koniec każdego miesiąca kalendarzowego.

Zgodnie z przyjętym modelem współpracy, przekazanie praw do efektów mojej pracy następuje w momencie otrzymania zapłaty. Proces wyodrębnienia konkretnych efektów pracy (oprogramowania) przebiega następująco:

1.    Wnioskodawca prowadzi szczegółową, bieżącą ewidencję czasu pracy w systemie informatycznym Y.

2.    Każda godzina pracy Wnioskodawcy jest w tym systemie przypisana do konkretnego projektu.

3.    System ten umożliwia Wnioskodawcy precyzyjne rozdzielenie czasu poświęconego na prace twórcze (programistyczne) od czasu poświęconego na inne czynności

4.    Zapłata za fakturę stanowi finalne potwierdzenie przekazania praw do tych konkretnych rozwiązań (kodu), które powstały w wymiarze czasu zarejestrowanym w systemie Y jako prace projektowe.

5.    Mimo że Wnioskodawca jest częścią zespołu projektowego, za realizację powierzonych Jemu zadań odpowiadam samodzielnie. To Wnioskodawca osobiście tworzy kod źródłowy, projektuje rozwiązania techniczne i decyduje o sposobie ich implementacji. Efekty tej pracy są rezultatem indywidualnych działań twórczych Wnioskodawcy.

6.    Efekty pracy Wnioskodawcy, które Wnioskodawca nazywa „oprogramowaniem” zawsze były odrębnymi programami komputerowymi, które podlegały ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz czy przysługiwały Wnioskodawcy osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych „oprogramowani”.

7.    Sposób „przeniesienia” każdego z majątkowych praw autorskich do „programów komputerowych” następował zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.

8.    Opisanej sytuacji faktycznej prawa Wnioskodawcy do „programów komputerowych”, o których mowa we wniosku, stanowiły kwalifikowane prawa własności intelektualnej (kwalifikowane IP) w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ww. ustawy.

9.    Preferencyjną stawką podatkową wnioskodawca zamierza objąć tylko tę część wynagrodzenia od kontrahenta, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że do kwalifikowanego dochodu uzyskiwanego przez Wnioskodawcę w latach 2019-2024, tj. od 1 stycznia 2019 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. z tytułu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. praw autorskich do programów komputerowych tworzonych przez Wnioskodawcę i sprzedawanych (przenoszonych za wynagrodzeniem) na rzecz Spółki w ramach współpracy gospodarczej Wnioskodawca zastosuje i będzie stosował przepisy art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkuje te dochody 5% stawką podatku dochodowego?

Pana stanowisko w sprawie

Wnioskodawca spełnia wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci dochodu z praw autorskich do programu komputerowego, wobec czego zarówno prawidłowo opodatkuje 5% stawką podatku dochodowego dochody z kwalifikowanego IP osiągane, począwszy od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 31 grudnia 2024 r., w ramach umowy ze Spółką.

Stosownie do art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, dalej jako: „ustawa o PiT”,: podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)    patent,

2)    prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)    prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)    prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)    dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)    prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)    wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),

8)    autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo- rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a-    prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b-    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c-    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d-    nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

5. Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)    z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)    ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)    z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)    z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Do ustalenia dochodów, o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepis art. 23o stosuje się odpowiednio.

W przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie dochodu przypadającego na poszczególne kwalifikowane prawa własności intelektualnej, podatnik może obliczyć kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z ust. 4-6 dla tego samego rodzaju produktu lub usługi lub dla tej samej grupy produktów lub usług, w których zostało wykorzystane kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

O wysokość straty z kwalifikowanych praw własności intelektualnej poniesionej w roku podatkowym obniża się dochód osiągnięty w najbliższych kolejno następujących po sobie 5 latach podatkowych z tego samego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tego samego rodzaju produktu lub usługi lub tej samej grupy produktów lub usług, w których zostało wykorzystane kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Przepisy ust. 1-11 stosuje się odpowiednio do ekspektatywy uzyskania kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w związku ze zgłoszeniem lub złożeniem wniosku o uzyskanie takiego prawa ochronnego do właściwego organu, od dnia zgłoszenia lub złożenia wniosku.

W przypadku wycofania zgłoszenia lub wniosku, odmowy udzielenia prawa ochronnego, odrzucenia zgłoszenia lub odrzucenia wniosku o rejestrację podatnik jest obowiązany opodatkować zgodnie z art. 27 lub art. 30c kwalifikowane dochody z prawa własności intelektualnej uzyskane w okresie od dnia zgłoszenia lub złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 12, do dnia wycofania wniosku lub zgłoszenia, odmowy udzielenia prawa ochronnego, odrzucenia zgłoszenia lub odrzucenia wniosku o rejestrację. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się podatek zapłacony na podstawie ust. 1.14. Przepisy ust. 1-13 stosuje się odpowiednio do dochodów z licencji do korzystania z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej przysługującej podatnikowi na podstawie umowy, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez podatnika z tego prawa, pod warunkiem uprzedniego prowadzenia przez podatnika prac badawczo -rozwojowych, których efektem jest kwalifikowane prawo własności intelektualnej, na które udzielono tej licencji.

Ponadto, zgodnie z art. 30cb ustawy o PIT: Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)    wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)    prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie dochodów, kosztów uzyskania dochodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)    wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę dochodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Aby podatnik mógł skorzystać z tej 5% stawki podatku musi więc spełnić dwa podstawowe warunki:

1)      uzyskiwać dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej;

2)      prowadzić działalność badawczo-rozwojową.

Przez dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej rozumiemy dochody uzyskiwane z tytułu:

1)    patentu;

2)    prawa ochronnego na wzór użytkowy;

3)    prawa z rejestracji wzoru użytkowego;

4)    prawa z rejestracji topografii układu scalonego;

5)    dodatkowego prawa ochronnego dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin;

6)    prawa z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu;

7)    wyłącznego prawa, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin;

8)    autorskiego prawa do programu komputerowego.

Pojęcie programu komputerowego nie zostało zdefiniowane w ustawie o PIT. Praktyka stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności interpretacyjnych. Innymi słowy, w obecnym stanie prawnym w Polsce nie ma możliwości ustawowego i wyczerpującego zdefiniowania pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego.

Autorskie prawo do programu komputerowego gwarantowane jest na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1191, z późn. zm.). Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.

Ze względu na bardzo ograniczone źródła interpretacji wobec programu komputerowego w stricte polskich aktach prawnych oraz polskiej literaturze na potrzeby preferencji IP Box warto także odnieść się do właściwych dla omawianego zagadnienia źródeł wywodzących się od organizacji ponadnarodowych i międzynarodowych, do których przynależy Polska, w szczególności Unii Europejskiej oraz OECD.

Zgodnie z akapitem 10 preambuły do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych: „Rolą programu komputerowego jest wejście w kontakt i wspólne funkcjonowanie z innymi częściami składowymi systemu komputerowego i użytkownikami, w tym celu wymagane są logiczne i tam, gdzie to właściwe, fizyczne wzajemne połączenia i wzajemne oddziaływanie, tak aby pozwoli wszystkim elementom oprogramowania i sprzętu komputerowego funkcjonować z innym oprogramowaniem, sprzętem komputerowy i użytkownikami we wszelkich formach działania, do jakich są przeznaczone.

Części programu umożliwiające takie wzajemne połączenia i wzajemne oddziaływanie między elementami oprogramowania i sprzętu komputerowego są ogólnie znane pod nazwą „interfejsów”. To funkcjonalne wzajemne połączenie i wzajemne oddziaływanie jest ogólnie znane pod nazwą „interoperacyjności”; podczas gdy sama „interoperacyjność” może być zdefiniowana jako zdolność do wymiany informacji oraz wszechstronnego wykorzystania informacji już wymienionych. Pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.

Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. Uwzględnienie autorskiego prawa do programu komputerowego w szerokim rozumieniu (funkcjonalnie) - jako oprogramowanie.

Realizowane przez Wnioskodawcę w latach 2019-2024 usługi programistyczne na rzecz Spółki w postaci tworzenia opisanego oprogramowania polegały na tworzeniu programu komputerowego w rozumieniu wyżej wymienionych przepisów, a oprogramowanie to w pełni podpadało pod kategorię programu komputerowego, o którym mowa w tym przepisie i w art. 74 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. W szczególności Wnioskodawca wskazuje, że podstawą tworzonego oprogramowania był kod źródłowy, a więc zapis programu komputerowego przy pomocy określonego języka programowania, opisujący operacje, jakie powinien wykonać komputer (bądź inne urządzenie, w tym w szczególności urządzenie mobilne) na zgromadzonych lub otrzymanych danych.

Tworzone przez Wnioskodawcę w ramach Umowy oprogramowanie było objęte prawno-autorską ochroną, bowiem stanowiło utwór w rozumieniu przepisów o prawie autorskim. Tworzone oprogramowanie komputerowe było wytworem myśli Wnioskodawcy, a poprzez jego zmaterializowanie w postaci kodu źródłowego, zapisanego w repozytorium kodów, który był przekazywany Spółce był zmaterializowany, wobec czego Wnioskodawca był jego twórcą, posiadającym pełnię praw autorskich.

Dlatego też spełnione zostały wszelkie przesłanki do uznania przedmiotowych oprogramowań za utwory w rozumieniu praw autorskiego i objęcia ich ochroną prawno-autorską, a co za tym idzie również do opodatkowania dochodów uzyskiwanych przez Wnioskodawcę w ramach umowy ze Spółką w latach 2019-2024 5% stawką podatku dochodowego.

Wnioskodawca wskazuje, że uzyskiwane przez Niego w ramach umowy i współpracy ze Spółką dochody, które zamierza opodatkować 5% stawką podatku, stanowią dochody, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PiT, tj. dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. W ramach umowy Wnioskodawca tworzył i bowiem od podstaw nowe, innowacyjne oprogramowanie i przenosił prawa własności intelektualnej (autorskie prawa majątkowe) do tych oprogramowań na rzecz Spółki. Wynagrodzenie to wypłacane mu przez Spółkę obejmowało wynagrodzenie za tworzenie oprogramowania oraz za przeniesienie praw autorskich do niego. Ponadto kwalifikowane prawo własności intelektualnej musi zostać wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo- rozwojowej.

Art. 5a pkt 38 ustawy o PiT definiuje działalność badawczo-rozwojową jako: „działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań,,.

Zdefiniowane zostały także same pojęcia „badań naukowych” i „prac rozwojowych”, przez które należy rozumieć - odpowiednio:

1)    badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne oraz badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń;

2)    działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Realizowane przez Wnioskodawcę, w ramach umowy usługi programistyczne na rzecz Spółki w postaci tworzenia opisanego oprogramowania stanowiły działalność badawczo-rozwojową bowiem wypełniało wszystkie 3 przesłanki, tj. była twórcza (bowiem Wnioskodawca od podstaw tworzył autorskie programy komputerowe, który były innowacyjne i nie występowały dotychczas na rynku), była wykonywana systematycznie (bowiem usługi te były świadczone w ramach podpisanych umów i prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej) jak również w ramach tworzenia tego programu Wnioskodawca wykorzystywał swoją wiedze i umiejętności jako programisty i pogłębiał również swoją wiedzę. Wszystkie produkty powstałe w wyniku tych działań to produkty i usługi nowe, które nie istnieją aktualnie na rynkach na rynkach. A skoro prowadzona działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową (prace rozwojowe/badania naukowe), to istnieje możliwość zastosowania 5% stawki podatku na zasadach wskazanych w przepisach art. 30ca ustawy. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że począwszy od 1 stycznia 2019 r. spełniał wszystkie ustawowe wymogi wskazane w art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z tym przepisem podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)    wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)    prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie dochodów, kosztów uzyskania dochodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)    wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Wnioskodawca obliczy ponadto tzw. wskaźnik „Nexus” zgodnie z wymogami art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, biorąc pod uwagę wymogi ustawy i wskazany przepis. Przy obliczaniu wskaźnika nexus Wnioskodawca, zgodnie z wymogami ustawy, uwzględni koszty. Podatnicy prowadzący podatkową księgę dochodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ww. ustawy), co również zostało przez Wnioskodawcę, począwszy od dnia 1 stycznia 2019 r., spełnione.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.):

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

W powołanym przepisie ustawodawca wskazuje zamknięty katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za uzyskany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wśród nich wymienił sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (pkt 2) oraz uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie sprzedaży produktu lub usługi (pkt 3).

W przypadku kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, sprzedaż ta polega na przeniesieniu przez podatnika przysługujących mu autorskich praw majątkowych do programu komputerowego na inny podmiot.

Natomiast uwzględnienie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie sprzedaży produktu lub usługi dotyczy sytuacji, gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej działalności gospodarczej. Produkt lub usługa oferowane przez podatnika są wynikiem posiadania przez niego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Kształt, cechy, właściwości produktów lub usług są efektem wykorzystania w praktyce gospodarczej podatnika wartości intelektualnych, które powstały w wyniku prowadzonych przez niego prac badawczo-rozwojowych i które podlegają ochronie prawnej jako „przypisane” do podatnika. Przykładem są sytuacje, gdy produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane przez podatnika patenty albo usługa jest świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które podlegają ochronie jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej. 

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że począwszy od dnia 1 stycznia 2019 r. – w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, uzyskiwał Pan dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci autorskich praw z programów komputerowych. Pana proces pracy jest uporządkowany i obejmuje następujące etapy:

1.    Analizę wymagań technicznych i biznesowych.

2.    Projektowanie architektury systemu oraz dekompozycję zadań na mniejsze moduły.

3.    Implementację rozwiązań (tworzenie kodu programistycznego).

4.    Weryfikację i testowanie wytworzonych funkcjonalności przed ich wdrożeniem.

Oprogramowanie komputerowe, o którym mowa we wniosku było tworzone w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej oznaczającej działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Ponadto wyjaśnił Pan, że tworzone przez Pana na rzecz Spółki oprogramowanie było tworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazuje Pan, że tworzone przez Pana na rzecz Spółki w ramach umów programy komputerowe w pełni podpadają pod kategorię programu komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w art. 74 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Sposób „przeniesienia” każdego z majątkowych praw autorskich do „programów komputerowych” następował zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.

Począwszy od 1 stycznia 2019 r., prowadził Pan odrębną ewidencję do każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i wyodrębniał dochody, koszty uzyskania dochodów i dochód (stratę), przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24, dalej ustawa o PAIPP).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego, wytwarzanego przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na Zleceniodawcę mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za okres 2019-2024, tj. od 1 stycznia 2019 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

‒     dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒     wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.