Interpretacja 0113-KDIPT2-3.4011.88.2026.2.MS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 7 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 marca 2026 r. (data wpływu 26 marca 2026 r.) Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu niezależnie od miejsca osiągania dochodów. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności gospodarczej pod firmą „X” numer NIP …, a także jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca osiąga przychodu, z prowadzonej działalności gospodarczej, które są opodatkowane metodą liniową.

Przedmiotem działalności gospodarczej firmy jest świadczenie specjalistycznych usług w zakresie regeneracji i naprawy elementów maszyn budowlanych oraz przemysłowych, w szczególności poprzez tulejowanie elementów roboczych oraz remonty łyżek i osprzętu roboczego. Działalność ta ma charakter techniczny, inżynieryjny i warsztatowy, a jej celem jest przywrócenie sprawności technicznej, wydłużenie okresu eksploatacji oraz poprawa parametrów użytkowych maszyn i ich podzespołów.

Zakres prac obejmuje zarówno standardowe naprawy, jak i indywidualnie projektowane rozwiązania technologiczne, dostosowane do konkretnego typu maszyny, stopnia zużycia oraz warunków jej eksploatacji.

Tulejowanie polega na regeneracji zużytych punktów obrotu, połączeń ruchomych oraz gniazd sworzni w maszynach budowlanych i przemysłowych. Prace te mają na celu przywrócenie właściwych luzów roboczych, osiowości oraz parametrów wytrzymałościowych elementów konstrukcyjnych.

Zakres usług obejmuje m.in.:

·         ocenę stopnia zużycia elementów,

·         przygotowanie otworów pod nowe tuleje,

·         wykonanie lub dobór odpowiednich tulei i sworzni,

·         ich montaż oraz dopasowanie do konkretnego przypadku technicznego.

Każde zlecenie ma charakter jednostkowy, ponieważ różnice w konstrukcji maszyn, materiałach, historii eksploatacji oraz wcześniejszych naprawach powodują, że nie istnieje jeden uniwersalny schemat postępowania.

Firma zatrudnia wyspecjalizowanych fachowców posiadających wieloletnie doświadczenie w zakresie obróbki metalu, spawania, mechaniki maszyn oraz regeneracji elementów konstrukcyjnych. Każdorazowo, przed przystąpieniem do realizacji zlecenia, pracownicy dokonują indywidualnej oceny problemu technicznego, obejmującej m.in. analizę zużycia, geometrii elementów oraz potencjalnych ryzyk technologicznych.

Decyzje dotyczące sposobu tulejowania, doboru technologii oraz kolejności prac są podejmowane na podstawie wiedzy eksperckiej, a nie według sztywnego, powtarzalnego schematu.

W okresie ostatnich 5 lat firma wypracowała liczne autorskie sposoby tulejowania, regeneracji oraz spawania elementów maszyn, dostosowane do różnych materiałów, gabarytów oraz stopnia zużycia. Rozwiązania te powstawały w odpowiedzi na konkretne problemy techniczne pojawiające się w trakcie realizacji zleceń.

Każdy większy projekt realizowany w firmie wiąże się z:

·         analizą istniejących rozwiązań,

·         wykorzystaniem wcześniej zdobytej wiedzy i doświadczeń,

·         testowaniem nowych wariantów technologicznych,

·         wyciąganiem wniosków, które są następnie wykorzystywane przy kolejnych realizacjach.

W efekcie wykonywane prace nie mają wyłącznie charakteru odtwórczego, lecz prowadzą do systematycznego poszerzania know-how przedsiębiorstwa, usprawniania procesów technologicznych oraz zwiększania zakresu możliwych do realizacji zleceń w przyszłości.

Drugim istotnym obszarem działalności firmy są remonty łyżek oraz osprzętu roboczego maszyn budowlanych, obejmujące zarówno naprawy konstrukcyjne, jak i regenerację elementów narażonych na intensywne zużycie.

Prace te polegają na:

•        wymianie lub odbudowie zużytych elementów,

•        przywracaniu właściwej geometrii konstrukcji,

•        wzmacnianiu newralgicznych punktów narażonych na przeciążenia.

Remonty realizowane są w sposób indywidualny, z uwzględnieniem rodzaju maszyny, warunków pracy oraz oczekiwań klienta co do trwałości i parametrów użytkowych.

Podobnie jak w przypadku tulejowania, remont łyżek wymaga każdorazowej oceny technicznej przez doświadczonych pracowników. Różnice w materiałach, stopniu zużycia oraz wcześniejszych modyfikacjach powodują, że zakres i sposób naprawy nie mogą być określone wyłącznie na podstawie dokumentacji producenta.

Decyzje technologiczne są podejmowane w oparciu o:

•        doświadczenie zespołu,

•        wcześniejsze realizacje,

•        testowane w praktyce rozwiązania warsztatowe.

W ramach remontów łyżek oraz tulejowania firma prowadzi działania o charakterze rozwojowym, polegające na ciągłym doskonaleniu metod spawania, montażu oraz regeneracji elementów roboczych. Technologia wykorzystywana przez Wnioskodawcę w tym zakresie ma charakter autonomiczny, tj. została wypracowana wewnętrznie w toku wieloletniej praktyki warsztatowej i nie stanowi prostego odtworzenia powszechnie dostępnych lub gotowych rozwiązań rynkowych.

Autonomiczność stosowanych rozwiązań jest naturalną konsekwencją specyfiki rynku – w Polsce funkcjonuje bardzo ograniczona liczba podmiotów specjalizujących się w kompleksowych remontach łyżek maszyn budowlanych na wysokim poziomie technicznym. W efekcie nie istnieją uniwersalne, szablonowe procedury ani ogólnodostępne standardy technologiczne, które mogłyby zostać bezpośrednio zaimplementowane w działalności Wnioskodawcy.

Proces remontu łyżek jest wysoko złożony i wieloetapowy, a jego prawidłowe przeprowadzenie każdorazowo wymaga:

•        indywidualnej analizy stanu technicznego elementu,

•        doboru odpowiednich metod spawania i regeneracji,

•        uwzględnienia rodzaju materiału, stopnia zużycia oraz wcześniejszych napraw,

•        oparcia się na własnej wiedzy, doświadczeniu oraz wcześniej wypracowanych rozwiązaniach technologicznych.

W konsekwencji, każdy realizowany projekt ma charakter niepowtarzalny, a wcześniejsze doświadczenia oraz wnioski z poprzednich realizacji stanowią punkt wyjścia do dalszego rozwoju kompetencji technicznych Wnioskodawcy. Zdobyta w ten sposób wiedza jest następnie wykorzystywana przy kolejnych zleceniach, co prowadzi do systematycznego podnoszenia jakości świadczonych usług oraz rozszerzania zakresu oferowanych rozwiązań technologicznych.

Wszystkie wyniki realizowanych prac, w tym zastosowane rozwiązania technologiczne, napotkane problemy techniczne oraz sposoby ich rozwiązania, są systematycznie dokumentowane w ramach realizowanych zleceń. Dokumentacja ta obejmuje w szczególności opisy wykonanych czynności, zakres zastosowanych technologii, zużyte materiały, liczbę roboczogodzin oraz wnioski wynikające z realizacji danego projektu.

Zgromadzona dokumentacja oraz zdobyte doświadczenia są każdorazowo brane pod uwagę przy realizacji kolejnych projektów, które również podlegają analogicznemu procesowi dokumentowania. Wiedza wypracowana w ramach wcześniejszych realizacji stanowi punkt odniesienia dla dalszych prac, jednak nie ma charakteru zamkniętego ani ostatecznego – jest ona stale rozwijana, modyfikowana i dostosowywana do nowych wyzwań technicznych.

Dzięki temu działalność Wnioskodawcy ma charakter ciągły, uporządkowany i systematyczny, a prowadzone prace skutkują stopniowym zwiększaniem zasobu wiedzy technicznej oraz jej praktycznym wykorzystaniem w kolejnych realizacjach.

W praktyce, w firmie Wnioskodawcy proces realizacji usługi można podzielić na następujące etapy:

1.         Etap wstępny – analiza problemu technicznego

Proces realizacji zleceń rozpoczyna się od kontaktu z klientem oraz wstępnej analizy problemu technicznego. Już na tym etapie dokonywana jest pierwsza ocena rodzaju maszyny, zakresu potencjalnych prac oraz stopnia złożoności zlecenia. W przypadku bardziej skomplikowanych projektów konieczne są dodatkowe oględziny maszyny lub jej elementów, przeprowadzane bezpośrednio u klienta lub w warsztacie Wnioskodawcy.

Na tym etapie nie jest jeszcze możliwe jednoznaczne określenie technologii naprawy – decyzje w tym zakresie zapadają dopiero po dalszych analizach i pomiarach. Już sam etap diagnozy wymaga wykorzystania specjalistycznej wiedzy oraz doświadczenia, ponieważ wiele problemów technicznych ujawnia się dopiero po częściowym lub całkowitym demontażu elementów.

2.         Diagnoza techniczna i pomiary

Kolejnym etapem jest szczegółowa diagnoza techniczna, obejmująca precyzyjne pomiary zużycia, ocenę geometrii elementów oraz analizę ich stanu materiałowego. Na podstawie tych działań formułowane są hipotezy dotyczące możliwych wariantów technologicznych naprawy lub regeneracji.

Na tym etapie często okazuje się, że rzeczywisty zakres zużycia odbiega od pierwotnych założeń, co wymusza modyfikację planowanych rozwiązań technologicznych. Wymaga to elastycznego podejścia oraz zdolności do projektowania niestandardowych rozwiązań, opartych na wiedzy własnej Wnioskodawcy.

3.         Planowanie i opracowanie rozwiązań technologicznych

Na podstawie zgromadzonych danych opracowywany jest indywidualny plan realizacji zlecenia, obejmujący dobór technologii, metod regeneracji, materiałów oraz kolejności prac. Na tym etapie Wnioskodawca decyduje m.in., czy możliwe jest zastosowanie standardowych komponentów, czy też konieczne jest dorabianie elementów lub modyfikacja istniejących rozwiązań.

Proces ten ma charakter twórczy i analityczny – nie polega na prostym odtworzeniu znanych schematów, lecz na doborze, a często również opracowaniu rozwiązań technologicznych najlepiej odpowiadających danemu przypadkowi technicznemu. W naprawie Wnioskodawca używa komponentów gotowych lub jeśli tego wymaga naprawa, samodzielnie dorabia elementy w ramach realizowanych zleceń, które powstają na podstawie technologii opracowanej przez Wnioskodawcę, dostosowanej do konkretnych warunków technicznych, materiałowych oraz eksploatacyjnych.

W toku analizy i realizacji prac, pracownicy Wnioskodawcy wykorzystują wcześniej zdobytą wiedzę i doświadczenie, jednocześnie podejmując działania mające na celu jej dalsze udoskonalanie i rozwijanie w ramach nowych projektów. Każda kolejna realizacja stanowi źródło nowych wniosków i doświadczeń, które są następnie wykorzystywane przy planowaniu i wykonywaniu kolejnych zleceń, co prowadzi do systematycznego zwiększania zasobu wiedzy technicznej przedsiębiorstwa.

4.         Procesy warsztatowe – tulejowanie elementów maszyn

Proces tulejowania każdorazowo rozpoczyna się od przygotowania elementów do regeneracji, przy czym przygotowanie to nie ma charakteru powtarzalnego ani schematycznego. Zużyte punkty obrotu oraz gniazda tulei wymagają indywidualnego opracowania technologicznego, ponieważ różnią się stopniem zużycia, geometrią, materiałem oraz historią wcześniejszych napraw.

Każda tuleja musi zostać przygotowana od podstaw, tj. dopasowana do konkretnego otworu i warunków pracy danego elementu. W praktyce oznacza to konieczność każdorazowego zaprojektowania sposobu regeneracji, a nie jedynie wymiany standardowego komponentu.

Istotnym etapem procesu jest dokładne oczyszczenie elementów. Wnioskodawca opracował i wykonał własne, dedykowane stanowisko do mycia wysokociśnieniowego, wyposażone w myjki wysokociśnieniowe oraz konstrukcję własnego projektu, obejmującą:

•        ściany boczne,

•        podesty robocze,

•        wannę ociekową.

Stanowisko to, o wymiarach ok. …, zostało zaprojektowane i wykonane we własnym zakresie w odpowiedzi na brak rozwiązań rynkowych umożliwiających efektywne i bezpieczne mycie elementów o dużych gabarytach. Rozwiązanie to zwiększyło jakość przygotowania elementów oraz efektywność dalszych prac technologicznych.

Jednym z kluczowych elementów procesu tulejowania jest przygotowanie otworów pod nowe tuleje. Wnioskodawca opracował autorską metodę rozwiercania otworów na zaadaptowanej wiertarce kolumnowej, co stanowi innowację warsztatową.

W ramach tej innowacji dokonano m.in.:

•        konwersji wiertarki kolumnowej do prac o podwyższonej precyzji,

•        opracowania nowego systemu wiercenia, z wykorzystaniem narzędzi stosowanych dotychczas w innych typach obrabiarek,

•        doboru i testowania nowych frezów i narzędzi skrawających,

•        zaprojektowania i wdrożenia systemu chłodzenia, który….

Proces adaptacji stanowiska wymagał przeliczenia całej kinematyki urządzenia, przeprowadzenia serii testów, prób wiercenia oraz stopniowego dostrajania parametrów pracy. Prace te miały charakter eksperymentalny i rozwojowy, ponieważ rozwiązania te nie miały gotowych odpowiedników rynkowych.

Dodatkowo dokonano przebudowy stanowiska roboczego oraz organizacji pracy, tak aby zwiększyć efektywność, bezpieczeństwo oraz powtarzalność uzyskiwanych rezultatów.

W ramach opracowania stanowiska stworzono również dedykowane narzędzia do obsługi przebudowanego stołu roboczego, zaprojektowane i wykonane całkowicie we własnym zakresie. Rozwiązania te nie są dostępne jako produkty gotowe na rynku.

Efektem przeprowadzonych prac było stworzenie nowego stanowiska technologicznego, które:

•        nie miało gotowego odpowiednika rynkowego,

•        umożliwiło realizację zleceń wcześniej niemożliwych do wykonania we własnym zakresie,

•        pozwoliło ograniczyć lub wyeliminować konieczność zlecania części prac podmiotom zewnętrznym.

W zależności od stanu technicznego elementu, stosowane są różne warianty technologiczne:

a)    Roztaczanie i rozwiercanie.….

b)    Wypalanie i dorabianie tulei.…

Dobór wariantu każdorazowo wymaga indywidualnej analizy i stanowi element twórczy procesu.

5.         Procesy Warsztatowe – naprawa łyżek

Naprawa łyżek realizowana jest w oparciu o indywidualnie opracowaną technologię Wnioskodawcy, która jest stale udoskonalana w toku kolejnych realizacji. Ze względu na właściwości materiałów trudnościeralnych oraz duże gabaryty elementów, proces ten nie może być realizowany w sposób szablonowy.

Wnioskodawca opracował własną technologię przygotowania otworów…, obejmującą:

•        …

Rozwiązanie to pozwala na skuteczne wiercenie materiałów, które w standardowych warunkach są bardzo trudne lub niemożliwe do obróbki.

Proces wiercenia realizowany jest z wykorzystaniem… i wykonanego przez Wnioskodawcę. Stanowisko to umożliwia precyzyjne ustawienie lemiesza względem wiertarki i znacząco zwiększa dokładność oraz bezpieczeństwo pracy.

Proces wiercenia w dużym uproszczeniu jest podzielony na etapy:

•        pierwszy etap – wykonanie otworów…,

•        transport elementu przy użyciu żurawia elektrycznego, …,

•        drugi etap – wykonanie otworów docelowych….

Dzięki temu proces jest szybszy, tańszy i bardziej precyzyjny niż przy zastosowaniu standardowych metod.

Kolejno po wykonaniu powyższych procesów następuje montaż i spawanie, które również są i były stale opracowywane przez firmę Wnioskodawcy a w praktyce polega on na tym, że:

W pierwszej kolejności wszystkie elementy są przymierzane i ustawiane na stole montażowym lub – w przypadku bardzo dużych łyżek – bezpośrednio na posadzce warsztatu. Praca ta wymaga indywidualnego dopasowania elementów do siebie, z uwzględnieniem wcześniejszej regeneracji, właściwości materiałów oraz specyfiki konstrukcji.

Aby zapewnić dokładną geometrię podczas spawania, stosowane są różnego rodzaju ściski i rozpory, będące autorskimi rozwiązaniami Wnioskodawcy. Konstrukcja i rozmieszczenie tych urządzeń są każdorazowo dostosowywane do rozmiaru i kształtu elementów, co minimalizuje ryzyko odkształceń oraz naprężeń cieplnych.

Spawanie prowadzone jest według opracowanej, innowacyjnej sekwencji, która ogranicza naprężenia cieplne i deformacje elementów:

1)    Montaż i spawanie …,

2)    Montaż i spawanie …,

3)    Montaż i spawanie ….

Taka metoda, wypracowana przez Wnioskodawcę, pozwala zachować stabilność wymiarową nawet przy dużych elementach i minimalizuje ryzyko odkształceń w trakcie ….

Po zakończeniu spawania elementy pozostają w ściskach i rozporach aż do pełnego ostygnięcia, co zapewnia ich prawidłową geometrię i trwałość konstrukcyjną. Następnie wykonywane są czynności wykończeniowe:

•        Czyszczenie…,

•        końcowe kontrole wymiarowe i jakościowe,

•        malowanie i przygotowanie do montażu końcowego w maszynie lub przekazania klientowi.

Całość procesu montażu i spawania jest indywidualną technologią opracowaną przez Wnioskodawcę, wykorzystującą wcześniejsze doświadczenia oraz wiedzę zdobywaną przy realizacji poprzednich projektów. Metody te są stale udoskonalane – zarówno w zakresie narzędzi, urządzeń, jak i sekwencji prac – co umożliwia realizację zleceń o wysokim stopniu trudności, których wykonanie przy użyciu standardowych metod byłoby niemożliwe lub mniej efektywne.

Wobec powyższego Wnioskodawca powziął wątpliwości czy całość działań związanych z przygotowaniem i rozwojem stanowisk pracy, opracowaniem technologii, budową i modyfikacją myjni, adaptacją i konwersją maszyn, projektowaniem dedykowanych narzędzi oraz doskonaleniem procesów spawania, montażu i regeneracji stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów podatkowych.

Wyżej opisane działania miały na celu zwiększanie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie tej wiedzy do tworzenia nowych lub istotnie ulepszonych procesów technologicznych. Nie polegają one na prostym odtwarzaniu znanych i powszechnie stosowanych rozwiązań, lecz na samodzielnym opracowywaniu, testowaniu i wdrażaniu technologii dostosowanych do specyfiki realizowanych projektów.

Przygotowanie stanowisk roboczych, rozwój własnych technologii mycia, regeneracji i spawania, a także ciągłe modyfikowanie organizacji pracy i wykorzystywanych narzędzi odbywa się w odpowiedzi na rzeczywiste problemy techniczne i ograniczenia rynkowe. Efektem tych działań jest powstawanie nowych lub znacząco ulepszonych rozwiązań technologicznych, które zwiększają efektywność, jakość oraz zakres usług świadczonych przez Wnioskodawcę.

Prace B+R są realizowane przez pracowników Wnioskodawcy, którzy wyodrębnieni są wewnątrz struktury organizacyjnej Wnioskodawcy i są to m.in:

•        Spawacze,

•        Technolodzy.

W ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawca ponosi szereg wydatków związanych z prowadzoną działalnością (dalej: „Wydatki”) i ich funkcjonowaniem. Wydatki zasadniczo można zaliczyć do jednej z następujących kategorii:

• wynagrodzenia na rzecz osób realizujących prace badawczo-rozwojowe, zatrudnionych na podstawie umów o pracę, umów o dzieło oraz umów zlecenia (dalej: „Pracownicy”), oraz inne świadczenia realizowane na rzecz Pracowników, będące przychodami ze stosunku pracy lub z działalności wykonywanej osobiście (dalej: „Wydatki Pracownicze”), a także składki na ubezpieczenia społeczne określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 300 z późn. zm., dalej: „USUS”), których podstawą wymiaru są przychody podatkowe Pracowników, finansowane przez Wnioskodawcę (dalej: „Składki”),

• wydatki na nabycie surowców/półproduktów wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej (dalej: „Surowce”), w celu wykonywanych usług,
• wydatki na nabycie wyposażenia niezbędnych do prowadzenia prac badawczo-rozwojowych, utrzymania ich oraz koszty związane z ich wykorzystywaniem (dalej: „Wyposażenie”).

W celu wykonywanych prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca zatrudnia na podstawie umów o pracę, dzieło i zlecenie Pracowników, w których zakres obowiązków wchodzi uczestniczenie w pracach badawczo-rozwojowych realizowanych przez Wnioskodawcę.

Pracownicy nie poświęcają całości czasu pracy wyłącznie na czynności dające się zakwalifikować jako praca badawczo-rozwojowa, a do zakresu ich obowiązków należą również czynnością związane z koniecznością np. dopełnienia czynności administracyjnych. Sytuacja ta odzwierciedlona jest w ramach prowadzonych przez Wnioskodawcę kart pracy obrazujących zaangażowanie Pracowników w prace B+R oraz zawierające ewidencję czasu pracy.

W związku z zatrudnieniem Pracowników, Wnioskodawca ponosi/może ponosić w przyszłości przykładowe Wydatki Pracownicze:

-        wynagrodzenie zasadnicze oraz dodatki za pracę w godzinach nadliczbowych,

-        wynagrodzenie chorobowe i inne wynagrodzenie wypłacane na podstawie szczególnych przepisów prawa pracy,

-        ekwiwalent za niewykorzystany urlop,

-        premie, bonusy i nagrody,

-        diety i inne należności za czas podróży służbowej,

-        wydatki związane z zapewnieniem Pracownikom uczestnictwa w szkoleniach, targach podnoszących kwalifikacje zawodowe,

-        wydatki związane z zapewnieniem Pracownikom innych świadczeń o charakterze niepieniężnym (ubezpieczenie na życie, karnety sportowe, bony i karty podarunkowe, itp.),

-        wpłaty na pracownicze programy kapitałowe w części finansowanej przez Spółkę (winno być Wnioskodawcę).

Wszystkie opisane powyżej Wydatki Pracownicze stanowią po stronie Pracowników przychody ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 lub dochody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 ust. 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej także: „ustawa o PIT”), aczkolwiek niektóre z nich mogą w całości lub w części podlegać zwolnieniu z opodatkowania.

Niezależnie od powyższego, Wnioskodawca ponosi również koszty związane z opłacaniem Składek, których podstawą wymiaru są przychody podatkowe Pracowników.

•        Wydatki na nabycie Surowców

W związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, Wnioskodawca nabywa Surowce.

•        Wydatki na nabycie Wyposażenia

Wydatki Wnioskodawcy na nabycie Wyposażenia obejmują/mogą obejmować w przyszłości następujące pozycje:

• wydatki na nabycie sprzętu komputerowego i akcesoriów komputerowych (m.in.: komputery, monitory, laptopy, kable, drukarki, myszy komputerowe, tonery) wykorzystywanych w toku prac badawczo-rozwojowych;

• wydatki na nabycie materiałów biurowych (m.in., segregatory, długopisy, korektory, koszulki, papier) wykorzystywanych w ramach prac badawczo-rozwojowych,
• wydatki na maszyny:

•      myjki wysokociśnieniowe,

•      wiertarki kolumnowe,

•      piec do obróbki cieplnej,

•      wytaczarka mobilna,

•      wiertarka magnetyczna,

•      żuraw elektryczny,

•      spawarki.

• wydatki na nabycie części/materiałów eksploatacyjnych do Urządzeń,
• wydatki na energię elektryczną zużywaną przez Urządzenia, w zakresie w jakim Urządzenia wykorzystywane są do prac B+R, w oparciu o przelicznik umożliwiający oszacowanie kosztów związanych wyłącznie z pracami B+R, np. czas pracy maszyn.

Wnioskodawca zaznacza, że:

•        w związku z prowadzoną przez Niego działalnością badawczo-rozwojową, zamierza korzystać z odliczenia kosztów kwalifikowanych od podstawy opodatkowania na zasadach określonych w art. 26e ustawy o PIT;

•        prowadzi On opisaną działalność w sposób stały i zamierza prowadzić działalność badawczo-rozwojową w sposób opisany powyżej również w przyszłości;

•        każdorazowo będzie dokonywał oceny prac prowadzonych w ramach danego projektu pod kątem spełnienia ustawowych przesłanek uznania ich za działalność badawczo-rozwojową;

•        w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę ewidencji, jest i będzie w stanie wyodrębniać koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, w sposób umożliwiający określenie wysokości przysługującej ulgi B+R, przede wszystkim przez przypisanie kosztów do poszczególnych projektów uznanych uprzednio za badawczo-rozwojowe;

•        jest i będzie możliwe określenie, jaka część wynagrodzenia pracowników Wnioskodawcy dotyczy działalności badawczo-rozwojowej - w oparciu o prowadzoną rejestrację czasu pracy i analizę zaangażowania czasowego pracowników w projekty badawczo-rozwojowe oraz pozostałe;

•        nie posiada On statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1402 z późn. zm.);

•        nie prowadzi On działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej ani w ramach Polskiej Strefy Inwestycji, tj. Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnień podatkowych o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a i art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o PIT. W sytuacji, gdyby w przyszłości zdecydował się natomiast na skorzystanie ze wsparcia dla inwestycji, ulga B+R nie będzie stosowana względem kosztów, które będą uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Uzupełnienie stanu faktycznego

26 marca 2026 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu, tj.:

Na pytanie o treści:

Jakiego konkretnego roku podatkowego dotyczy Pana wniosek?

Odpowiedział Pan:

Wniosek dotyczy lat podatkowych 2020, 2021, 2022, 2023, 2024, 2025, oraz wszystkich przyszłych lat podatkowych, w których Wnioskodawca, będzie kontynuował wykonywanie działalności wskazanej we wniosku.

Na pytanie o treści:

Jaki rodzaj dokumentacji podatkowej dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych Pan prowadzi?

Odpowiedział Pan:

Wnioskodawca jako formę opodatkowania dochodów wybrał podatek liniowym oraz prowadzi Podatkową Księgę Przychodów i Rozchodów (dalej: „KPiR”).

Na pytanie o treści:

Czy stosownie do treści art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w prowadzonej księdze przychodów i rozchodów lub w księgach rachunkowych wyodrębniał/wyodrębnia Pan koszty działalności w zakresie tulejowania oraz remontów łyżek i osprzętu roboczego w celu skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 26e ww. ustawy?

Odpowiedział Pan:

Wnioskodawca w latach poprzednich nie wyodrębniał w KPiR kosztów działalności w zakresie tulejowania oraz remontów łyżek i osprzętu roboczego (dalej: „Remonty”), przy czym na podstawie dodatkowej prowadzonej ewidencji i dokumentacji wewnętrznej jest w stanie przyporządkować koszty związane z Remontami w celu skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 26e ustawy o PIT.

Na pytanie o treści:

W czym przejawia się twórczy charakter działalności w zakresie tulejowania oraz remontów łyżek i osprzętu roboczego, w szczególności:

a)  co było efektem tych prac, tj. jakie nowe zastosowanie powstało przy wykonaniu poszczególnych projektów,

b)  jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan zastosował,

c)  co powoduje, że projekty różniły się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana lub na rynku; na czym polega ich oryginalność,

d)  co to za oryginalne koncepcje i hipotezy, na których opiera Pan prowadzoną działalność mającą stanowić działalność badawczo-rozwojową,

e)  zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powoduje, że projekty różniły się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana lub na rynku?

Odpowiedział Pan:

W ocenie Wnioskodawcy, twórczy charakter działalności Wnioskodawcy w zakresie tulejowania oraz remontów łyżek i osprzętu roboczego przejawia się w systematycznym opracowywaniu, testowaniu oraz wdrażaniu nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań technologicznych, które nie mają charakteru odtwórczego ani rutynowego, lecz powstają w odpowiedzi na indywidualne, często nietypowe problemy techniczne.

Działalność ta wiąże się z występowaniem niepewności technologicznej - na etapie planowania prac nie jest możliwe jednoznaczne określenie końcowego efektu ani optymalnej metody wykonania, co wymusza prowadzenie prób, testów oraz opracowywanie własnych rozwiązań.

a)    Efektem prowadzonych prac, w ocenie Wnioskodawcy, jest powstawanie nowych lub istotnie ulepszonych zastosowań technologicznych, w szczególności: opracowanie technologii regeneracji zużytych punktów obrotu i gniazd tulei umożliwiającej przywrócenie parametrów technicznych elementów, które wcześniej kwalifikowały się do wymiany, stworzenie metod umożliwiających obróbkę elementów o dużych gabarytach i niestandardowej geometrii, które nie mogły być efektywnie naprawiane przy użyciu standardowych rozwiązań, opracowanie technologii wiercenia i przygotowania otworów w materiałach trudnoobrabialnych (np. lemiesze), wdrożenie sekwencji spawania minimalizującej naprężenia cieplne i deformacje, co pozwala na zachowanie geometrii dużych konstrukcji, stworzenie rozwiązań umożliwiających realizację napraw bez konieczności korzystania z usług podmiotów zewnętrznych.

Każdy projekt prowadzi do uzyskania nowych wniosków i rozszerzenia zasobu wiedzy, które następnie znajdują zastosowanie w kolejnych realizacjach.

b)    W ramach działalności Wnioskodawca opracował i zastosował szereg rozwiązań, które w Jego ocenie, stanowią rozwiązania autorskie, które wcześniej nie funkcjonowały w Jego praktyce gospodarczej, m.in.: adaptację wiertarki kolumnowej do prac o podwyższonej precyzji poprzez: zmianę kinematyki pracy urządzenia, zastosowanie niestandardowych narzędzi skrawających, opracowanie dedykowanego systemu chłodzenia, zaprojektowanie i wykonanie stanowiska do mycia wysokociśnieniowego dużych elementów (konstrukcja własna), stworzenie stołu rolkowego z mechanizmem podnoszenia do precyzyjnego ustawiania elementów, opracowanie dedykowanych zawiesi i narzędzi transportowych, stworzenie autorskich ścisków i rozpór do stabilizacji elementów w trakcie spawania, opracowanie wieloetapowego procesu wiercenia (wstępne + końcowe operacje na różnych stanowiskach), wprowadzenie technologii przygotowania materiału poprzez kontrolowane nagrzewanie i studzenie przed obróbką.

Rozwiązania te nie były dostępne jako gotowe produkty rynkowe i zostały opracowane samodzielnie.

c)    Oryginalność realizowanych projektów w ocenie Wnioskodawcy polega na tym, że: każdy przypadek wymaga indywidualnego podejścia wynikającego z różnic w:

·      stopniu zużycia elementów,

•      właściwościach materiałowych,

•      historii eksploatacji,

brak jest możliwości zastosowania uniwersalnych procedur technologicznych, stosowane rozwiązania są wynikiem własnych analiz, testów i doświadczeń, a nie implementacją gotowych standardów, w wielu przypadkach rozwiązania powstają w warunkach braku dostępnych technologii rynkowych.

W konsekwencji efekty prac Wnioskodawcy różnią się od rozwiązań funkcjonujących na rynku tym, że są dostosowane do konkretnych, jednostkowych problemów technicznych i nie mają charakteru powtarzalnego.

d)    Działalność Wnioskodawcy opiera się na formułowaniu i weryfikowaniu hipotez technologicznych, takich jak: możliwość przywrócenia funkcjonalności elementów poprzez zmianę sposobu obróbki i doboru materiałów, wpływ sekwencji spawania na ograniczenie odkształceń konstrukcji, możliwość poprawy obrabialności materiałów poprzez kontrolowane nagrzewanie i chłodzenie, możliwość zwiększenia precyzji obróbki poprzez modyfikację parametrów pracy urządzeń, wpływ konstrukcji stanowisk roboczych na dokładność i efektywność procesów. Hipotezy te są następnie weryfikowane w praktyce poprzez testy i próby technologiczne, co prowadzi do wypracowania nowych rozwiązań.

e)    Odróżnienie projektów Wnioskodawcy od rozwiązań funkcjonujących na rynku wynika z zastosowania m.in.: autorskiej technologii tulejowania opartej na indywidualnym projektowaniu procesu regeneracji, zmodyfikowanych maszyn (np. wiertarki kolumnowej) o funkcjonalności wykraczającej poza standardowe zastosowania, dedykowanych stanowisk roboczych (myjnia, stoły, systemy transportowe), technologii przygotowania materiału przed obróbką (nagrzewanie i studzenie), opracowanej sekwencji spawania ograniczającej naprężenia i deformacje, indywidualnie projektowanych narzędzi i oprzyrządowania.

Zastosowanie powyższych rozwiązań powoduje, że realizowane projekty nie stanowią powielenia istniejących metod, lecz prowadzą do powstania nowych lub istotnie ulepszonych procesów technologicznych.

Na pytanie o treści:

W odniesieniu do kryterium „systematyczności”:

a)  jakie cele postawił Pan w zakresie realizacji prac związanych z projektami,

b)  jakie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych zostały faktycznie zrealizowane poszczególne projekty,

c)  jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane (w jakim okresie), a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do którego projektu?

Odpowiedział Pan:

Wnioskodawca wskazuje, że prowadzona działalność w zakresie tulejowania oraz remontów łyżek i osprzętu roboczego w Jego ocenie ma charakter systematyczny w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, tj. jest prowadzona w sposób zaplanowany, uporządkowany oraz metodyczny, a nie incydentalny lub przypadkowy.

Zdaniem Wnioskodawcy systematyczność przejawia się w powtarzalnym modelu realizacji projektów, obejmującym kolejne, logicznie powiązane etapy: analizę problemu, diagnozę techniczną, opracowanie rozwiązania, testowanie oraz wdrożenie, a następnie dokumentowanie wyników i wykorzystywanie zdobytej wiedzy w kolejnych realizacjach.

a)    Wnioskodawca realizując projekty związane z tulejowaniem oraz remontami łyżek i osprzętu roboczego każdorazowo stawia sobie cele, które Jego zdaniem, mają charakter technologiczny i rozwojowy, w szczególności:

•        opracowanie skutecznych metod regeneracji elementów zużytych w stopniu uniemożliwiającym zastosowanie standardowych rozwiązań,

•        zwiększenie trwałości i parametrów użytkowych regenerowanych elementów,

•        opracowanie technologii umożliwiających obróbkę materiałów trudnoobrabialnych,

•        ograniczenie deformacji i naprężeń w procesach spawania,

•        zwiększenie precyzji i powtarzalności procesów technologicznych,

•        rozwój własnego zaplecza technologicznego poprzez projektowanie i budowę stanowisk roboczych oraz narzędzi,

•        ograniczenie konieczności korzystania z usług podmiotów zewnętrznych poprzez rozwój własnych kompetencji technologicznych.

Cele te nie mają charakteru jednorazowego - są stale rozwijane i doprecyzowywane w kolejnych projektach.

b)    W ramach prowadzonych prac Wnioskodawca osiągnął szereg konkretnych rezultatów, m.in.:

•        opracowanie i wdrożenie …,

•        stworzenie technologii przygotowania materiałów do obróbki …,

•        opracowanie sekwencji spawania ograniczającej deformacje konstrukcji,

•        przystosowanie i modyfikacja maszyn …,

•        zaprojektowanie i wykonanie dedykowanych stanowisk roboczych …,

•        zwiększenie zakresu możliwych do realizacji prac oraz poprawa jakości i efektywności procesów.

Zasoby ludzkie:

•        wyspecjalizowani pracownicy (spawacze, technolodzy, operatorzy maszyn),

•        osoby posiadające doświadczenie w obróbce metalu, mechanice i technologii spawania,

•        pracownicy zaangażowani zarówno w prace koncepcyjne, jak i wykonawcze.

Zasoby rzeczowe:

•        maszyny i urządzenia (wiertarki, spawarki, żurawie, wytaczarki),

•        zmodyfikowane i zaadaptowane urządzenia,

•        autorskie stanowiska robocze i narzędzia,

•        materiały i surowce wykorzystywane w procesach technologicznych.

Zasoby finansowe:

•        środki własne przeznaczane na:

•        zakup i modyfikację maszyn,

•        nabycie materiałów i surowców,

•        wynagrodzenia pracowników,

•        rozwój infrastruktury technologicznej.

Realizacja projektów odbywa się w ramach bieżącej działalności gospodarczej, przy wykorzystaniu dostępnych zasobów, które są na bieżąco rozwijane.

c)    Wnioskodawca nie opracowuje formalnych, długoterminowych harmonogramów projektów w rozumieniu dokumentów o sztywnych ramach czasowych, co wynika ze specyfiki działalności - każdy projekt ma indywidualny charakter, a jego zakres i przebieg uzależniony jest od stanu technicznego elementów oraz ujawniających się w trakcie prac problemów.

Niemniej jednak prace realizowane są według uporządkowanego i powtarzalnego schematu etapowego, obejmującego:

1)    etap analizy problemu technicznego,

2)    etap diagnozy i pomiarów,

3)    etap opracowania rozwiązania technologicznego,

4)    etap realizacji i testowania,

5)    etap weryfikacji efektów i wyciągania wniosków.

Poszczególne etapy są realizowane w określonej kolejności i w ramach przyjętej organizacji pracy, co zapewnia planowy i systematyczny charakter działań.

Czas realizacji poszczególnych projektów jest zróżnicowany i uzależniony od stopnia skomplikowania prac - od kilku dni do kilku tygodni - przy czym w trakcie realizacji możliwe jest modyfikowanie przyjętych założeń w związku z ujawniającymi się okolicznościami technicznymi.

Pomimo braku formalnych harmonogramów o charakterze sztywnym, każdy projekt jest realizowany zgodnie z przyjętą metodyką działania oraz dokumentowany, co pozwala na zachowanie ciągłości, powtarzalności procesu oraz wykorzystanie zdobytej wiedzy w kolejnych realizacjach.

Na pytanie o treści:

W odniesieniu do kryterium „w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań”:

a)     jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem prac związanych z poszczególnymi projektami,

b)     jaki rodzaj wiedzy i umiejętności Pan wykorzystał i rozwinął w ramach prowadzonych prac związanych z poszczególnymi projektami,

c)      wskazanie miejsca, sposobu wykorzystywania oraz selekcji wiedzy pod względem jej przydatności (jaka wiedza została wykorzystana) podczas ww. prac,

d)     czy w ramach prac połączono i kształtowano istniejącą wiedzę (jaką); co było efektem tego połączenia i kształtowania,

e)     czy Pana prace miały na celu przede wszystkim zdobywanie nowej wiedzy i umiejętności – jeśli tak, prosimy wskazać, jakiego zakresu ta wiedza i umiejętności dotyczą,

f)       czy zdobycie nowej wiedzy i umiejętności służyło opracowaniu nowych produktów, procesów lub usług bądź wprowadzaniu do nich znaczących ulepszeń; jeśli tak, to w czym się to przejawia,

g)     czy Pana prace związane z poszczególnymi projektami były ukierunkowane na nowe odkrycia – jeśli tak, prosimy wskazać jakie;

h)     jakie innowacyjne idee i rozwiązania Pan sformułował podczas prowadzenia opisanej działalności mającej stanowić działalność badawczo-rozwojową?

Przy udzieleniu odpowiedzi na pytania 4-6, proszę ustosunkować się odrębnie do każdego z projektów, mających być przedmiotem interpretacji indywidualnej.

Odpowiedział Pan:

Działalność Wnioskodawcy spełnia, w Jego ocenie, kryterium prowadzenia prac „w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania tej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań", ponieważ polega na systematycznym rozwijaniu i praktycznym wykorzystywaniu wiedzy technicznej w zakresie regeneracji i napraw elementów maszyn.

a)    Przed rozpoczęciem projektów Wnioskodawca dysponował wiedzą i doświadczeniem w zakresie: obróbki metali i mechaniki maszyn, technologii spawania, standardowych metod regeneracji elementów (tulejowanie, naprawy konstrukcyjne), obsługi maszyn i urządzeń warsztatowych.

Była to jednak wiedza ogólna i niewystarczająca do rozwiązywania niestandardowych problemów technicznych występujących w konkretnych realizacjach.

b)    W ramach projektów rozwinięto w szczególności wiedzę dotyczącą:

Tulejowania:…

Remonty łyżek:…

•        .

c)    Wiedza wykorzystywana jest na etapie diagnozy technicznej i planowania prac, przy doborze technologii i materiałów, w trakcie realizacji i testowania rozwiązań. Selekcja wiedzy odbywa się poprzez:

•        analizę wcześniejszych realizacji,

•        ocenę skuteczności stosowanych metod,

•        eliminowanie rozwiązań nieskutecznych i rozwijanie efektywnych.

Wiedza jest dokumentowana w ramach realizowanych projektów i wykorzystywana przy kolejnych zleceniach.

d)    W ramach prac dochodzi do łączenia i kształtowania istniejącej wiedzy z zakresu:

•        mechaniki,

•        obróbki skrawaniem,

•        spawalnictwa,

•        organizacji procesów technologicznych.

Efektem tego jest opracowanie nowych lub ulepszonych procesów technologicznych, np.:

•        zmodyfikowanych metod tulejowania,

•        autorskich sekwencji spawania,

•        nowych sposobów przygotowania materiałów do obróbki.

e)    Prace były ukierunkowane na zdobywanie nowej wiedzy w zakresie: zachowania materiałów w procesach obróbki i spawania, możliwości adaptacji urządzeń do nowych funkcji, czy też sposobów zwiększania precyzji i trwałości napraw. Zdobywana wiedza ma charakter praktyczny i technologiczny.

f)     Zdobyta wiedza została wykorzystana do:

•        opracowania nowych metod regeneracji elementów wcześniej nienaprawialnych,

•        zwiększenia trwałości i dokładności wykonania,

•        opracowania technologii spawania ograniczającej deformacje,

•        umożliwienia obróbki materiałów trudnoobrabialnych,

•        poprawy jakości i efektywności napraw.

g)    Prace prowadziły do praktycznych „odkryć” technologicznych, w szczególności: wpływu kontrolowanego nagrzewania na obrabialność materiałów, wpływu sekwencji spawania na stabilność konstrukcji, możliwości zwiększenia precyzji poprzez modyfikację parametrów pracy urządzeń.

h)    W ramach działalności sformułowano i wdrożono m.in.: koncepcję adaptacji standardowych maszyn do specjalistycznych zastosowań, autorskie technologie przygotowania materiałów przed obróbką, indywidualne podejście do projektowania procesu naprawy zamiast stosowania schematów, rozwiązania konstrukcyjne stanowisk roboczych i narzędzi.

Na pytanie o treści:

Czy w ramach projektów w zakresie tulejowania oraz remontów łyżek i osprzętu roboczego  powstawały autorskie koncepcje rozwiązań technicznych, procesowych lub inne (jakie)? Proszę pokrótce opisać.

Odpowiedział Pan:

W ramach realizowanych projektów w zakresie tulejowania oraz remontów łyżek i osprzętu roboczego, zdaniem Wnioskodawcy, powstawały autorskie koncepcje rozwiązań technicznych oraz procesowych, które były opracowywane indywidualnie w odpowiedzi na konkretne problemy techniczne występujące w trakcie realizacji zleceń. W obszarze tulejowania koncepcje te dotyczyły w szczególności sposobów regeneracji zużytych otworów poprzez dobór niestandardowych metod obróbki, takich jak roztaczanie, rozwiercanie czy dorabianie tulei dopasowanych do konkretnego przypadku, a także adaptacji posiadanych maszyn do nowych zastosowań, w tym przystosowania wiertarki kolumnowej do prac wymagających zwiększonej precyzji. Obejmowały one również projektowanie dedykowanych narzędzi i oprzyrządowania oraz organizację procesu obróbki w sposób zapewniający większą dokładność i powtarzalność rezultatów.

Z kolei w zakresie remontów łyżek i osprzętu roboczego autorskie koncepcje obejmowały opracowanie sekwencji spawania ograniczającej powstawanie naprężeni i deformacji konstrukcji, a także metody przygotowania materiału do obróbki, polegające na jego kontrolowanym nagrzewaniu i studzeniu w celu poprawy właściwości technologicznych. Ponadto Wnioskodawca opracowywał indywidualne rozwiązania w zakresie stabilizacji elementów podczas montażu i spawania, jak również wieloetapowe metody wiercenia i obróbki materiałów trudnoobrabialnych. Wszystkie wskazane koncepcje miały charakter autorski, nie wynikały z zastosowania gotowych schematów i były każdorazowo weryfikowane w praktyce, co prowadziło do powstania nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań wykorzystywanych w działalności Wnioskodawcy.

Na pytanie o treści:

Czy podejmowane działania w ramach realizowanych projektów wymagały indywidualnego podejścia, a nie jedynie zastosowania powszechnie znanych na rynku praktyk i rozwiązań?

Odpowiedział Pan:

Podjęcie działań, przy realizacji każdego projektu wymaga indywidualnego podejścia, z uwagi na to, że zużycie lub zniszczenie jakiegokolwiek elementu konstrukcyjnego, który jest obiektem prac jest inna. Na rynku nie istnieje powszechne zastosowanie, lub sposób naprawy sprzętów, jakich podejmuje się Wnioskodawca, dlatego też za każdym razem konieczne jest indywidualne podejście i analiza tego jakie z rozwiązań wypracowywanych przez Wnioskodawcę może mieć zastosowanie w danej sytuacji.

Na pytania o treści:

• Jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem działalności, o której mowa we wniosku, a jakie zasoby pozyskał Pan w toku prowadzonych przez Pana prac będących przedmiotem wniosku?
• Proszę wskazać jaką konkretnie wiedzę istniejącą wykorzystał Pan w ramach opisanej działalności? Czy w wyniku ww. prac powstaje nowa wiedza? Jeśli tak, to z jakiej dziedziny/dyscypliny?

Odpowiedział Pan:

Przed rozpoczęciem działalności opisanej we wniosku, Wnioskodawca, posiadał podstawowe zasoby wiedzy z zakresu tulejowania, jak i spawania. W toku prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności, nabył On natomiast wiedzę specjalistyczną, którą wykorzystuje w toku realizacji projektów. Do tej pory w toku prowadzenia działalności wskazanej we wniosku Wnioskodawca nabywa kolejną wiedzę i umiejętności, które zezwalają Mu na realizowanie projektów, o wyższym zaawansowaniu i ze zwiększoną efektywnością.

Na pytanie o treści:

Czy Pana działalność nosząca znamiona działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzona w sposób systematyczny, tj. metodyczny, zaplanowany i ciągły?

Odpowiedział Pan:

Działalność Wnioskodawcy, prowadzona jest, w Jego ocenie, w sposób systematyczny.

Na pytanie o treści:

Czy Pana działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług?

Odpowiedział Pan:

W toku prowadzonej działalności, Wnioskodawca, wykorzystuje, nabywa oraz łączy wiedzę i umiejętności, co zmienia się na tworzenie nowych ulepszonych procesów i innowacyjnej usługi.

Na pytanie o treści:

Czy Pana prace, mające stanowić działalność badawczo-rozwojową, obejmują rutynowe i okresowe zmiany wprowadzone do Pana produktów, nawet jeżeli mają one charakter ulepszenia?

Odpowiedział Pan:

Prace wykonywane przez Wnioskodawcę, nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do Jego produktów.

Na pytanie o treści:

Czy przedmiotem Pana pytań, nie jest/nie są:

a)     czynności wdrożeniowe w zakresie opracowywanych produktów i usług,

b)     produkcja seryjna,

c)      serwisowanie,

d)     itp. prace spoza prac badawczo-rozwojowych.

Wskazać należy, że etap wdrożenia produktu/usługi rozumiany już jako uruchomienie produkcji, nie stanowi działalności badawczo-rozwojowej. Rozumiany w ten sposób etap wdrożenia produktu/usługi jest to moment, który rozpoczyna już proces produkcji, który nie ma charakteru twórczego mającego na celu tworzenie, projektowanie nowej bądź ulepszonej wersji produktu/usługi itd.

Odpowiedział Pan:

Przedmiotem pytań Wnioskodawcy, w Jego ocenie, nie są czynności wdrożeniowe, produkcja seryjna, serwisowanie - tj. czynności wykonywane w celu utrzymania maszyn, urządzeń lub pojazdów w pełnej sprawności technicznej i zapewnienia ich bezpiecznego użytkowania oraz inne prace spoza prac badawczo – rozwojowych.

Na pytanie o treści:

Czy podejmowane prace w zakresie wszystkich opisanych we wniosku procesów i projektów, które noszą znamiona działalności badawczo-rozwojowej dotyczyły/dotyczą zastosowania praktycznie nowych/unikalnych/innowacyjnych rozwiązań, które cechują się zupełną nowością/innowacyjnością w skali Pana działalności gospodarczej, a charakter tych prac stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej)?

Odpowiedział Pan:

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez Niego działalność, która w Jego ocenie, spełnia znamiona działalności gospodarczej, zdaniem Wnioskodawcy, cechuje się innowacyjnością w skali prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej, i w Jego ocenie, stanowi również przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.

Na pytanie o treści:

Czy wszystkie efekty Pana prac opisanych we wniosku, które uważa Pan za działalność badawczo-rozwojową :

a)    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem;

b)    zawsze są i będą kreacją nowego, nieistniejącego wcześniej produktu;

c)    nie są i nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

d)    nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a są/będą „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów?

Odpowiedział Pan:

W ocenie Wnioskodawcy, należy zaznaczyć, że w ramach opisanych we wniosku prac wiele efektów odznaczało się cechami twórczymi i wprowadzało nowe rozwiązania w zakresie procesów regeneracji tulei oraz remontów łyżek i osprzętu roboczego. Jednocześnie charakter tych efektów bywa różny - niektóre z nich stanowią rzeczywiście autorskie rozwiązania techniczne, których zastosowanie wcześniej nie występowało w praktyce Wnioskodawcy ani szerzej na rynku, podczas gdy inne opierają się na adaptacji lub udoskonaleniu istniejących metod. W efekcie część projektów prowadziła do powstania nowych zastosowań lub ulepszeń, natomiast inne efekty mają charakter bardziej przewidywalny i powtarzalny w ramach ustalonych procedur, choć ich realizacja nadal wymagała wiedzy specjalistycznej i doświadczenia w zakresie obróbki i regeneracji sprzętu. Takie zróżnicowanie pokazuje, że działalność, która w ocenie Wnioskodawcy, stanowi badawczo-rozwojową w tym kontekście nie jest jednorodna i obejmuje zarówno twórcze eksperymenty, jak i prace o charakterze praktycznym, ułatwiające wprowadzenie usprawnień w procesach produkcyjnych.

Na pytanie o treści:

Jakich konkretnie pracowników dotyczy pytanie nr 3 i nr 4, np. zatrudnionych na umowę o pracę, inny rodzaj umowy (jaki)?

Odpowiedział Pan:

Pytania 3 i 4 dotyczą pracowników pozostających z Wnioskodawcą w stosunku pracy, jak i zleceniobiorców i wykonawców świadczących usługi na podstawie umowy zlecenia i o dzieło

Na pytania o treści:

• Jakie konkretnie „wydatki pracownicze” związane z tulejowaniem chce Pan zaliczyć do kosztów, o których mowa w art. 26e ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
• Jakie konkretnie „wydatki pracownicze” związane z remontami łyżek i osprzętu roboczego chce Pan zaliczyć do kosztów, o których mowa w art. 26e ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Odpowiedział Pan:

Koszty pracownicze, związane z tulejowaniem, jak i z remontami łyżek i osprzętu, jakie Wnioskodawca zamierza zaliczyć do kosztów, o których mowa w art. 26e ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to wydatki związane z wynagrodzeniami, w tym premiami, a także składki na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenia zdrowotne.

Na pytanie o treści:

Czy jakiekolwiek składniki wynagrodzenia, które zamierza Pan rozpoznać jako koszty kwalifikowane będą pokrywane ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych?

Odpowiedział Pan:

Składki i wynagrodzenia nie będą pokrywane z ZFŚS.

Na pytanie o treści:

Czy Pana Pracownicy zatrudnieni w oparciu o umowy o pracę/umowy zlecenie/umowy o dzieło realizowali/realizują wyłącznie prace badawczo-rozwojowe? Jeżeli nie, to czy koszty kwalifikowane zamierza Pan odliczać jedynie w części, w jakiej ww. pracownicy realizują zadania w ramach prac badawczo-rozwojowych?

Odpowiedział Pan:

Pracownicy oraz Zleceniobiorcy, co do zasady wykonują czynności opisane we wniosku, niemniej jednak, w wypadku w którym wykonywaliby inne czynności, Wnioskodawca jest w stanie ustalić, jaka część ich wynagrodzenia, związana jest z wykonywaniem czynności opisanych we wniosku.

Na pytania o treści:

• Jakie konkretnie koszty związane z tulejowaniem chce Pan zaliczyć do art. 26e ust 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
• Jakie konkretnie koszty związane z remontami łyżek i osprzętu roboczego chce Pan zaliczyć do art. 26e ust 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
• Jakich surowców związanych z tulejowaniem i z remontami łyżek i osprzętu roboczego opisanych we wniosku dotyczy Pana pytanie nr 5 i nr 6? Proszę, żeby Pan wymienił te surowce.
• czy wszystkie przedstawione w stanie faktycznym surowce i wyposażenie, będące przedmiotem pytania nr 5 i nr 6, są bezpośrednio przez Pana wykorzystywane w związku z prowadzonymi przez Pan i Pana pracowników pracami, które uważa Pan za działalność badawczo-rozwojową, oraz są wykorzystywane wyłącznie w tej działalności i wyłącznie takie będą odliczane w ramach kosztów kwalifikowanych?
• Czy wszystkie koszty dotyczące „Surowców i Wyposażenia” to wydatki, bez których niemożliwe będzie:

a)    prowadzenie samych badań,

b)    wdrażanie różnych procesów w ramach prac badawczo – rozwojowych,

c)    wprowadzenie i wykorzystanie odpowiednich narzędzi i oprzyrządowania dla prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej?

Opowiedział Pan:

Wnioskodawca zamierza uznać za koszty związane z tulejowaniem wydatki związane z zakupem materiałów i surowców niezbędnych do wykonywania prac, takich jak m.in.:

•        stal węglowa konstrukcyjna,

•        stal stopowa narzędziowa,

•        brąz stopowy odpornościowy,

•        miedź elektrolityczna,

•        aluminium i stopy aluminiowe,

•        tworzywa sztuczne techniczne (np. ptfe, nylon),

•        smary i pasty montażowe,

•        kleje i żywice epoksydowe do łączenia,

•        guma techniczna do tulei amortyzujących,

•        filc lub materiały kompozytowe do tulei ślizgowych,

•        druty spawalnicze stalowe,

•        elektrody otulone do spawania stali,

•        stal węglowa,

•        stal stopowa,

•        spawarki,

•        palniki,

•        sprzęt bhp, taki jak maski i przyłbice, rękawice i odzież,

•        szczotki druciane,

•        młotki,

•        przycinarki.

Należy natomiast zaznaczyć, że powyższy katalog nie stanowi katalogu zamkniętego, bowiem w zależności od potrzeb danego projektu, może występować konieczność nabycia materiału lub surowca, dostosowanego do jego specyficznych potrzeb.

Powyższe materiały i surowce, będą wykorzystywane bezpośrednio przy wykonywaniu czynności opisanych we wniosku, w wypadku, w którym dane narzędzie lub surowiec, zostanie wykorzystane do innych czynności niż te wskazane we wniosku, Wnioskodawca ustali w jakiej proporcji, zostały one wykorzystane przy innych czynnościach i w ramach tej proporcji odliczy je od kosztów, o których mowa art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie należy wskazać, że prowadzenie działalności opisanej we wniosku, nie byłoby możliwe, bez wykorzystania materiałów i surowców wskazanych powyżej, a co za tym idzie, bez poniesienia wydatku na ich rzecz i zdaniem Wnioskodawcy przy czym stanowi to jedynie Jego ocenę, mieszczą się w katalogu zamkniętym wskazanym w art. 26e ust. 2, ust. 2a i ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na pytanie o treści:

Czy koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową, były/są/będą zaliczane, w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej, w tym poprzez odpisy amortyzacyjne?

Odpowiedział Pan:

Koszty które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi, były zaliczane do KUP w działalności gospodarczej Podatnika.

Na pytanie o treści:

Czy koszty realizowanych prac (w zakresie realizowanych projektów) będących przedmiotem zapytań, ponosi Pan ze środków własnych, które nie były/nie będą zwracane w jakiejkolwiek formie lub nie zostały/nie zostaną odliczone od podstawy obliczenia podatku? Jeśli otrzymał Pan zwrot w jakiejkolwiek formie poniesionych wydatków, o których mowa we wniosku, to należy dokładnie wskazać, których wydatków to dotyczy?

Odpowiedział Pan:

Wydatki związane z realizowaniem prac wskazanych we wniosku, były i są finansowane ze środków własnych Wnioskodawcy.

Na pytanie o treści:

Czy ponoszone przez Pana wydatki, które mogą stanowić koszty kwalifikowane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, zamierza Pan odliczyć w ramach ulgi B+R, wyłącznie w tej części, w której nie były/nie są zwracane w jakiejkolwiek formie lub nie zostały/nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Odpowiedział Pan:

Wnioskodawca zamierza obliczyć w ramach ulgi wydatki jedynie w tej części, w jakiej nie były wcześniej zwracane lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania.

Na pytanie o treści:

Czy przedmiotem Pana wątpliwości w zakresie pytania nr 3 i nr 4, jest również możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych ulgi B+R należności z tytułu, cyt.: „ekwiwalentów za niewykorzystany urlop, wynagrodzenia za czas choroby, urlopu lub innej nieobecności pracowników”?

Odpowiedział Pan:

Koszty wskazane przez organ nie są przedmiotem wniosku.

Na pytanie o treści:

Czy wydatki pracownicze, o których mowa we wniosku stanowią koszty kwalifikowane tylko w takiej części, w jakiej czas przeznaczony przez pracowników na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy w danym miesiącu?

Odpowiedział Pan:

Wydatki pracownicze o których mowa we wniosku stanowią koszty kwalifikowane tylko w takiej części, w jakiej czas przeznaczony przez pracowników na realizację działalności wskazanej we wniosku pozostaje w ogólnym czasie pracy w danym miesiącu.

Na pytanie o treści:

Czy wszyscy Pana pracownicy wykonywali tylko i wyłącznie czynności w ramach działalności mającej stanowić działalność badawczo-rozwojową, czy też inne czynności, proszę wskazać jakie oraz sposób rozliczania jego czasu pracy?

Odpowiedział Pan:

Pracownicy i zleceniobiorcy mogą wykonywać czynności inne niż wskazane we wniosku, przy czym jak wskazano wyżej, ich wynagrodzenie zostanie odliczone w ramach ulgi, jedynie w proporcji, w jakiej poświecili się wykonywaniu czynności wskazanych we wniosku. Pracownicy i zleceniobiorcy, rozliczani są ryczałtowo lub godzinowo, przy czym Wnioskodawca jest w stanie stwierdzić ile czasu spędzili nad praca związaną z każdym projektem, co zezwala Mu na ustalenie dogodnej proporcji.

Pytania

1.    Czy działalność w zakresie tulejowania przedstawiona przez Wnioskodawcę w stanie faktycznym wypełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.    Czy działalność w zakresie remontów łyżek i osprzętu roboczego przedstawiona przez Wnioskodawcę w stanie faktycznym wypełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ww. ustawy?

3.    Czy „wydatki pracownicze” wskazane w stanie faktycznym, związane z tulejowaniem stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a ww. ustawy?

4.    Czy „wydatki pracownicze” wskazane w stanie faktycznym, związane z remontami łyżek i osprzętu roboczego stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a ww. ustawy?

5.    Czy wydatki poniesione na nabycie Surowców i Wyposażenia na prace związane z Tulejowaniem, wskazane w stanie faktycznym, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 2 ww. ustawy?

6.    Czy wydatki poniesione na nabycie Surowców i Wyposażenia na prace związane z remontami łyżek i osprzętu roboczego, wskazane w stanie faktycznym, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 2 ww. ustawy?

Pana stanowisko w sprawie

1.    Działalność w zakresie tulejowania przedstawiona przez Wnioskodawcę w stanie faktycznym wypełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38–40 ustawy o PIT.

2.    Działalność w zakresie remontów łyżek i osprzętu roboczego przedstawiona przez Wnioskodawcę w stanie faktycznym wypełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38–40 ustawy o PIT.

3.    „Wydatki pracownicze” wskazane w stanie faktycznym, związane z tulejowaniem stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o PIT.

4.    „Wydatki pracownicze” wskazane w stanie faktycznym, związane z remontami łyżek i osprzętu roboczego stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o PIT.

5.    Wydatki poniesione na nabycie Surowców i Wyposażenia na prace związane z Tulejowaniem, wskazane w stanie faktycznym, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT.

6.    Wydatki poniesione na nabycie Surowców i Wyposażenia na prace związane z remontami łyżek i osprzętu roboczego, wskazane w stanie faktycznym, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust 2 pkt 2 ustawy o PIT.

UZASADNIENIE

Ad 1 i Ad 2

Zgodnie z brzmieniem art. 26e ust. 1 ustawy o PIT, podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt. 3 ustawy o PIT, odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2 ustawy o PIT, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.

Definicję działalności „badawczo-rozwojowej” zawarto w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, który mówi, że termin „działalność badawczo-rozwojowa” oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (www.sjp.pl) słowo „twórczy” oznacza „mający na celu tworzenie, odkrywczy, kreatywny”. Dodatkowo, jak zostało wskazane w Rozdziale 3.2.1.1 akapit 32 Objaśnień z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box (dalej: „Objaśnienia’), we fragmencie odnoszącym się do wykładni słowa „twórczy”: „w doktrynie prawa autorskiego cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, funkcjonalności, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, realizacja Projektów B+R ma charakter twórczy, oryginalny i indywidualny. Projekty B+R są ukierunkowane na opracowywanie nowych rozwiązań oraz koncepcji, które są wykorzystywane do opracowania stworzenia usługi. Każdorazowo podejmowany Projekt B+R wymaga innowatorskiego, zindywidualizowanego podejścia. Dodatkowo, prowadzone prace obejmują wykorzystanie aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności.

W świetle wyżej przytoczonych definicji, w ocenie Wnioskodawcy, realizowane przez Niego Projekty B+R mają charakter „twórczy”.

Prace rozwojowe w rozumieniu art. 5a pkt 39 ustawy o PIT, są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnej wiedzy i umiejętności, w tym zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Należy również wspomnieć, że realizowane przez Wnioskodawcę prace w ramach Projektów B+R, były/są/będą dokonywane w nieregularnych odstępach czasu i miały/mają/będą miały różny zakres. Wypełnione zostają tym samym znamiona prac rozwojowych zawarte w art. 5a pkt 39 ustawy o PIT. Przepis ten odmawia uznania za prace rozwojowe działalności wykonywanej w sposób rutynowy i okresowy. Ustawa o PIT nie definiuje jednak pojęcia „rutynowy”, dlatego organy podatkowe często odwołują się do pojęć ze słownika języka polskiego. Takie podejście odnajdujemy m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 listopada 2017 r. o sygn. akt 0111-KDIB1-3.4010.352.2017.2.MST, który w swoim piśmie przywołuje znaczenie ze „Słownika języka polskiego PWN pod red. W. Doroszewskiego” (http://sjp.pwn.pl) stanowiąc, że poprzez słowo „rutynowy” należy rozumieć: „wykonywany często i niemal automatycznie” i „wykonywany według utartych schematów”.

W przypadku Wnioskodawcy, nie mamy do czynienia z działaniami wykonywanymi automatycznie i „według utartych schematów”. Jak już zostało wskazane, Wnioskodawca realizuje Projekty B+R. Nie można zatem uznać, że są to działania automatyczne i według utartych schematów, gdyż wszystkie czynności podejmowane w trakcie realizacji prac będących przedmiotem wniosku, są zindywidualizowane, a wyniki tych prac każdorazowo są niepowtarzalne. Istotą działania jest wysiłek intelektualny i technologiczny oraz twórczy wkład dedykowanych Pracowników w proces realizacji Projektów B+R. Następujące zmiany mają niewątpliwie charakter twórczy, a ich wprowadzenie wymaga od Wnioskodawcy innowacyjności, wyspecjalizowanego personelu oraz zaplecza technicznego potrzebnych do finalizacji projektu, co jest przeciwnością działań wykonywanych w sposób rutynowy.

W przepisach nie znajdziemy również definicji słowa „okresowy”. Podobnie jak powyżej, należy odnieść się do wykładni językowej tego określenia. Słownik Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) wskazuje na następujące znaczenia słowa „okresowy”: „powtarzający się, występujący co pewien czas” oraz „dotyczący danego okresu”. Na podstawie przedstawionej definicji, znaczenie słowa „okresowy’ sugeruje, że chodzi o podejmowanie czynności podobnych do siebie i w jakiś sposób się powtarzających. Z tego wynika, że przedstawiona działalność Wnioskodawcy nie ma znamion okresowości, ponieważ czynności związane z realizacją Projektów B+R każdorazowo mają na celu stworzenie czegoś nowego, niepowtarzalnego.

Wnioskodawca wskazuje dodatkowo, że realizowane przez Niego Projekty B+R są prowadzone w sposób systematyczny. Świadczy o tym jasny i etapowy przebieg prac, jaki przedstawiono w opisie stanu faktycznego. Przedstawiony stan faktyczny wskazuje także na to, że Wnioskodawca realizuje prace w ramach etapów o określonej długości. Takie usystematyzowanie podejmowanych działań dowodzi ich systematyczności oraz braku incydentalności.

Należy więc zauważyć, że cały cykl działań podejmowanych przez Wnioskodawcę, od momentu rozpoczęcia myślenia o nowym Projekcie B+R, stanowi nierozerwalny ciąg prac. Albowiem pomiędzy poszczególnymi fazami działań Wnioskodawcy istnieje wyraźny związek. Tworzą one bowiem spójny, systematyczny proces pozwalający na wytworzenie od podstaw innowacyjnych rozwiązań, które następnie są implementowane i dają wymierny efekt w postaci nowego Produktu. W konsekwencji, między poszczególnymi etapami procesu twórczego istnieje ścisła zależność i związek przyczynowo - skutkowy, co wskazuje na spełnienie warunku „systematyczności” z definicji zawartej w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.

Wnioskodawca jest odpowiedzialny za samodzielne opracowanie koncepcji, która pozwoli na stworzenie Produktu. Podstawą do działania jest wiedza oraz doświadczenie wyspecjalizowanych Pracowników, co pozwala na osiągnięcie wyniku dopasowanego do oczekiwań kontrahentów.

Prowadzone Projekty B+R nie są „odtwórczym” bądź „rutynowym” działaniem, które nie spełniałoby definicji prac rozwojowych, o których mowa w art. 5a pkt 40 ustawy o PIT.

Reasumując, realizowane przez Wnioskodawcę Projekty B+R wpisują się w definicję działalności badawczo-rozwojowej zawartą w ustawie o PIT, ponieważ mają charakter twórczy, nie obejmują zmian o charakterze rutynowym bądź okresowym, są prowadzone w sposób systematyczny, zgodnie z góry powziętym zamiarem, przez pracowników posiadających odpowiednie kompetencje i wykształcenie. Realizowane przez Wnioskodawcę projekty prowadzą do stworzenia nowych rozwiązań. W rezultacie uprawnia to Wnioskodawcę do skorzystania z preferencji podatkowych zawartych w art. 26e ustawy o PIT.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach organów podatkowych, które odnoszą się do podmiotów zajmujących się działalnością polegają na autorskim wytwarzaniu różnych przedmiotów.

Przykładowo w interpretacji z 7 czerwca 2022 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.239.2022.2.JG, DKIS zgodził się z poniższym uzasadnieniem podatnika, odstępując od własnego uzasadnienia:

„Wnioskodawca opracowuje w ramach projektów nowe rozwiązania techniczne lub technologiczne (w ramach czego powstaje nowa wiedza), a w tym celu wykorzystuje i łączy wiedzę oraz umiejętności osób realizujących projekt z różnych dziedzin, przede wszystkim z zakresu architektury, inżynierii i wytrzymałości materiałów, tak by projektowane rozwiązanie osiągnęło zakładane na początku projektu parametry techniczne (w tym celu testowane są różne materiały i sposoby ich łączenia).

Na nierutynowy charakter prowadzonych projektów rozwojowych wskazuje fakt, iż prace związane z ich realizacją wykonywane są w następstwie przyjęcia założeń, których spełnienie nie jest możliwe przy wykorzystaniu dotychczasowych wykorzystywanych przez Wnioskodawcę rozwiązań i produktów, lecz konieczne jest opracowanie nowych rozwiązań technicznych lub technologicznych oraz przeprowadzenie ich walidacji, w tym w warunkach rzeczywistych”.

Czy też interpretacji z 2 września 2025 r. znak 0114-KDIP2-1.4010.341.2025.2.MR1, w której DKIS wskazał, że: „Jak wynika z opisu sprawy nierutynowany charakter projektów realizowanych przez Spółkę wynika z faktu, że prowadzone prace poprzedzone są koniecznością przeprowadzenia prac koncepcyjnych, opracowania specyficznych wymagań oraz planów wykonania, a w trakcie wykonywania zadań pracownicy Spółki często stają przed koniecznością zmierzenia się z sytuacją, w której w danym obszarze (w momencie definiowania wymagań) brakuje określonych informacji.

Sytuacja ta określana jest jako tzw. „niepewność badawcza”, charakterystyczna dla prowadzenia prac badawczo-rozwojowych i wymaga od pracowników Spółki samodzielnego opracowania koncepcji danego rozwiązania, która nie posiada jeszcze modelowego sposobu postępowania w ramach działalności prowadzonej przez Spółkę w tym rozważenia czy opracowanie rozwiązania jest możliwe przy użyciu zakładanych metod.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa uznać należy, że opisana we wniosku działalność Spółki spełnia ustawową definicję działalności badawczo-rozwojowej, a tym samym, jako taka może być klasyfikowana na cele podatkowe.”

Należy zatem stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie jest prawidłowe.

Ad 3 (winno być również Ad 4)

Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy PIT, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.: poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.

Art. 26e ust. 2 pkt 1a ustawy o PIT, wskazuje natomiast, że za koszty kwalifikowane uznaje się poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Natomiast na podstawie art. 13 ust. 8 ustawy o PIT, za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej.

Wnioskodawca zamierza odliczyć od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 30c ust 2 ustawy o PIT, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową zwane „kosztami kwalifikowanymi” w zakresie wynagrodzeń pracowniczych, o których mowa w art. 26ed ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o PIT, wyłącznie w zakresie proporcjonalnej części przypadającej na działalność badawczo-rozwojową danego pracownika lub zleceniobiorcy w stosunku do ogólnego czasu pracy pracownika w miesiącu.

Podatnik tym samym nie będzie rozpoznawał jako koszty kwalifikowane składników wynagrodzenia, takich jak składki na Fundusz Pracy i składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z uwagi na ich unormowanie poza ustawą PIT. Wszelkie nieobecności niezwiązane bezpośrednio z czasem poświęconym na wykonywanie faktycznej działalności badawczo-rozwojowej efektywnie będą pomniejszać normę czasu pracy na działalność badawczo-rozwojową względem ogólnej normy czasu pracy w danym miesiącu i tym samym zmniejszać koszty mogące stanowić koszt kwalifikowany.

Ponadto, Wnioskodawca wyłączy z normy czasu pracy na czynności B+R czas na czynności niestanowiące prac rozwojowych, co wynika z rzetelnie prowadzonej szczegółowej ewidencji czasu pracy przez wszystkich pracowników i zleceniobiorców biorących udział w pracach B+R Wnioskodawcy. Pracownicy i zleceniobiorcy B+R wykonują również sporadycznie inne czynności niezwiązane z pracami z zakresu B+R stąd prowadzą rozbudowaną ewidencję czasu pracy w podziale na czynności stanowiące prace rozwojowe i inne czynności niestanowiące prac rozwojowych. Tak prowadzona ewidencja czasu pracy ułatwia Podatnikowi rzetelną weryfikację udziału procentowego czasu pracy B+R względem ogólnej normy czasu pracy w danym miesiącu w celu skalkulowania kosztów kwalifikowanych z tytułu wynagrodzenia do ulgi.

Z uwagi na powyższe, możliwym będzie zatem zaliczenie przez Wnioskodawcę do kosztów kwalifikowanych wydatków związanych z wynagrodzeniami oraz świadczeniami społecznymi i zdrowotnymi pracowników i zleceniobiorców, biorących udział, przy działalności B+R Spółki.

Powyższe stanowisko znajduje również pokrycie w linii interpretacyjnej DKIS, przykładowo w interpretacji z 7 października 2025 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.489.2025.2.JMS DKIS wskazał, że:

„Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm., dalej: „u.p.d.o.f.”): za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.

Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane, poza należnościami z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.), należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1a u.p.d.o.p.).

Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f., za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zatem, koszty kwalifikowane prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowią wydatki na wynagrodzenia osób z którymi zawarta została umowa zlecenia lub umowa o dzieło, a którzy wykonują określone prace w ramach prowadzonej przez Państwa działalności badawczo-rozwojowej, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia i o dzieło w danym miesiącu.

Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a u.p.d.o.p.”.

Cytowana powyżej interpretacja, znajdywać będzie również uzasadnienie w niniejszym stanie faktycznym bowiem regulacje dot. ulgi zawarte w ustawie o PIT, jak i CIT są analogiczne.

Ad 3 (winno być Ad 4 i Ad 5)

Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o PIT, za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Z uwagi na przedmiot działalności Wnioskodawcy oraz to, na czym bezpośrednio polega prowadzona przez Niego działalność badawczo-rozwojowa, zmuszony jest On do nabywania wszelakiego rodzaju materiałów i surowców, wskazanych w stanie faktycznym, w części nazwanej wydatki na Surowce i Wyposażenie takie jak:

-     wydatki na nabycie sprzętu komputerowego i akcesoriów komputerowych (m.in. komputery, monitory, laptopy, kable, drukarki, myszy komputerowe, tonery) wykorzystywanych w toku prac badawczo-rozwojowych,

-     wydatki na nabycie materiałów biurowych (m.in., segregatory, długopisy, korektory, koszulki, papier) wykorzystywanych w ramach prac badawczo-rozwojowych,

-     wydatki na maszyny:

•        myjki wysokociśnieniowe, 

•        wiertarki kolumnowe, 

•        piec do obróbki cieplnej,

•        wytaczarka mobilna,

•        wiertarka magnetyczna,

•        żuraw elektryczny,

•        spawarki.

-     wydatki na nabycie części/materiałów eksploatacyjnych do Urządzeń,

-     wydatki na energię elektryczną zużywaną przez Urządzenia, w zakresie, w jakim Urządzenia wykorzystywane są do prac B+R, w oparciu o przelicznik umożliwiający oszacowanie kosztów związanych wyłącznie z pracami B+R, np. czas pracy maszyn,

-     wydatki na Surowce, takie jak wszystkie niezbędne surowce wymagane do wykonywania prac B+R.

Przepisy ustawy o PIT, nie zawierają definicji pojęcia materiałów czy surowców. W związku z tym, posłużyć się należy literalnym znaczeniem tych pojęć. W rozumieniu słownikowym, pojęcie materiałów oznacza to, z czego są wytwarzane lub składają się przedmioty (surowce, tworzywa, budulce), natomiast surowce należy rozumieć jako materiały podlegające dalszej przeróbce na półwyroby lub wyroby gotowe, tworzywa (sjp.pl) lub też materiał naturalny pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służący do wytwarzania jakichś produktów lub energii (sjp.pwn.pl).

Pomocniczo przytoczyć można także znaczenie pojęcia materiałów na gruncie ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości, za materiały uważa się składniki majątku zużywane na własne potrzeby.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy, za materiały i surowce w powyżej przywołanym znaczeniu uznać należy wszelkiego rodzaju dobra nabywane i zużywane w celu wytworzenia produktu, świadczenia usług lub utrzymania infrastruktury.

Natomiast w zakresie bezpośredniego związku nabywanych materiałów i surowców z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, ustawodawca nie zawarł w przepisach podatkowych szczegółowych objaśnień w tym zakresie, pozostawiając tym samym swobodę podatnikom w zakresie stwierdzenia zaistnienia takiego związku. W przypadku działalności Wnioskodawcy, której istotnym etapem jest proces tulejowania i remontowania osprzętu roboczego i łyżek, bezpośredni związek materiałów i surowców z działalnością B+R wydaje się być, zdaniem Wnioskodawcy, ewidentny. Niemożliwy wskazanym powyżej, przy pominięciu przy tym nabywania surowców niezbędnych do ich wykonywania, czy też związanych z opłatami od energii elektrycznej, itd. które stanowią niezbędne elementy prac.

Warto w tym miejscu wskazać, że DKIS wskazał już, w podobnym stanie faktycznym w ramach interpretacji z 24 kwietnia 2024 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.60.2024.2.PC, że: „Odnosząc się do kosztów nabycia materiałów i surowców należy odwołać się do art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, który stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.

Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).

Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120 z późn. zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.

Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Bek–Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).

W tym miejscu zauważyć należy, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Wobec powyższego, koszty ponoszone przez Państwa na nabycie materiałów i surowców do realizacji projektów z Obszarów B+R opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym stanowią/będą stanowiły koszty kwalifikowane na zasadach opisanych w art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT.”

Należy zatem uznać, że wydatki wskazane przez Wnioskodawcę, również stanowią koszty kwalifikowane. Tak jak wyżej należy również wskazać, że dorobek interpretacyjny oparty o ustawę o podatku dochodowym od osób pranych w zakresie ulgi na działalność badawczo rozwojową, należy stosować odpowiednio w wypadku podatku dochodowego od osób fizycznych, konstrukcje te bowiem w obu ustawach są analogiczne.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592)

Powziął Pan wątpliwość, czy świadczone przez Pana usługi w zakresie regeneracji i naprawy elementów maszyn budowlanych oraz przemysłowych, w szczególności poprzez tulejowanie elementów roboczych oraz remonty łyżek i sprzętu roboczego spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, a w związku z tym, czy może Pan skorzystać z ulgi na działalność badawczo-rozwojową.

W myśl art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.  U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i  technologii produkcji.

Przenosząc powyższe na grunt Pan sprawy, wyraźnie podkreślam, że w celu stwierdzenia, czy prowadzi Pan działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych Pana aktywności, które spełniają definicję wskazaną w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podmiotu lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u  tego podmiotu.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o  działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w  sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podmiot stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu, przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podmiot podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podmiot zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo -rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Ponadto kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

-        badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o  szkolnictwie wyższym i nauce oraz

-        prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe, konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·         nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·         łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·         kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·         wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

• nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;
• łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;
• kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i  umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
• wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·         planowaniu produkcji oraz

·         projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z  uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres. 

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Podsumowując, działalność badawczo-rozwojowa to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, w tym badań naukowych (nakierowanych na nową wiedzę i umiejętności) oraz prac rozwojowych (nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i umiejętności) w celu zwiększenia zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług (również w formie nowych technologii).

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że przepisy dotyczące działalności badawczo-rozwojowej należy interpretować ściśle, a zatem do działalności badawczo-rozwojowej można zaliczyć tylko te działania podatnika, które wyczerpują znamiona definicji zawartej w treści art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przenosząc przedstawiony przez Pana opis działalności gospodarczej na grunt obowiązujących przepisów prawa podatkowego, nie można uznać, że wskazane czynności spełniają łącznie przesłanki działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 i pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzona przez Pana działalność polega na wykonywaniu usług w zakresie regeneracji i naprawy elementów maszyn budowlanych i przemysłowych, w szczególności poprzez tulejowanie elementów roboczych oraz remonty łyżek i osprzętu roboczego. Wskazuje Pan, że działalność ta ma charakter techniczny, inżynieryjny i warsztatowy, a jej celem jest przywrócenie sprawności technicznej, wydłużenie okresu eksploatacji oraz poprawa parametrów użytkowych maszyn i ich podzespołów. Wskazuje Pan także, że czynności te wymagają każdorazowo indywidualnego podejścia, analizy stanu technicznego elementu oraz doboru odpowiednich metod obróbki, spawania czy montażu. W ramach działalności wykorzystuje Pan posiadaną wiedzę z zakresu obróbki metali, mechaniki i technologii spawania, którą rozwija w toku realizacji kolejnych zleceń, a także stosuje różnego rodzaju modyfikacje urządzeń oraz organizacji procesu pracy.

Jednocześnie z przedstawionych okoliczności wynika, że efekty Pana prac mają zróżnicowany charakter – jak sam Pan wskazał, część z nich ma charakter bardziej przewidywalny i powtarzalny w ramach wypracowanych procedur, a działalność obejmuje zarówno elementy o charakterze twórczym, jak i czynności praktyczne związane z bieżącą realizacją usług. Okoliczność ta ma istotne znaczenie dla oceny spełnienia przesłanki twórczości, która - zgodnie z definicją ustawową - powinna charakteryzować działalność badawczo-rozwojową jako całość, a nie jedynie jej wybrane elementy.

Analiza przedstawionego opisu prowadzi do wniosku, że zasadniczym celem podejmowanych przez Pana działań jest przywrócenie funkcjonalności zużytych lub uszkodzonych elementów oraz realizacja konkretnych zleceń klientów. Działania te, mimo że mogą wymagać doświadczenia, wiedzy specjalistycznej oraz indywidualnego podejścia do danego przypadku, wpisują się w zakres działalności usługowej o charakterze technicznym. Są one ukierunkowane na osiągnięcie z góry określonego rezultatu w postaci naprawy lub regeneracji elementu, a nie na systematyczne zwiększanie zasobów wiedzy w sposób wykraczający poza potrzeby realizacji bieżących zleceń.

Nie można również pominąć, że – jak Pan wskazał – nie wszystkie realizowane prace prowadzą do powstania nowych rozwiązań, a część z nich polega na adaptacji lub zastosowaniu już znanych metod, dostosowanych do konkretnego przypadku. Takie działania, nawet jeśli wymagają modyfikacji czy dostosowania technologii, nie stanowią prac rozwojowych w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli mają charakter powtarzalny lub sprowadzają się do wykorzystania dostępnej wiedzy w celu wykonania usługi.

Ponadto z opisu sprawy wynika, że działalność nie jest prowadzona w oparciu o wyodrębnione projekty badawczo-rozwojowe o jasno określonych celach poznawczych lub technologicznych, lecz realizowana jest w ramach bieżącej działalności gospodarczej, w odpowiedzi na konkretne potrzeby klientów. Jak wynika z opisu sprawy, nie opracowuje Pan formalnych harmonogramów projektów, a zakres i przebieg prac uzależniony jest od specyfiki oraz bieżących zleceń klientów, co wskazuje, że działania te mają charakter typowej działalności usługowej, a nie odrębnych, zaplanowanych projektów ukierunkowanych na tworzenie nowych rozwiązań.

W konsekwencji należy stwierdzić, że podejmowane przez Pana czynności, choć mogą wiązać się z wykorzystaniem i rozwijaniem wiedzy technicznej oraz niekiedy prowadzić do usprawnień stosowanych metod, nie spełniają łącznie przesłanek działalności badawczo-rozwojowej.

W szczególności brak jest podstaw do uznania, że działalność ta ma charakter twórczy w znaczeniu przyjętym w przepisach o działalności badawczo-rozwojowej, czyli że prowadzi do powstawania nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań, a jej głównym celem nie jest zwiększanie zasobów wiedzy i wykorzystywanie ich do tworzenia nowych zastosowań, lecz realizacja usług naprawczych i regeneracyjnych.

Wobec powyższego stwierdzam, że prowadzona przez Pana działalność w zakresie tulejowania oraz w zakresie remontów łyżek i osprzętu roboczego nie stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 i pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2, należało uznać za nieprawidłowe.

W związku z uznaniem, że działalność opisana we wniosku nie stanowi działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pytania nr 3-6 dotyczące warunków skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej pozostają bez znaczenia, gdyż ulga ta ma zastosowanie wyłącznie w przypadku prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, co w niniejszej sprawie nie występuje.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.