Interpretacja 0113-KDIPT2-3.4011.923.2025.1.JŚ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z art. 3 ust. 1 i ust. 1a ustawy o PIT.

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, prowadzącej działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego. Spółka ta posiada siedzibę na terytorium Polski i podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości osiąganych dochodów, bez względu na miejsce ich uzyskania.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością powstała w wyniku przekształcenia X spółka cywilna ..., ..., na podstawie aktu notarialnego z dnia 26 października 2023 r. (Pan ... prowadził jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą X ..., z siedzibą w …). Przekształcenie zostało skutecznie zarejestrowane w Krajowym Rejestrze Sądowym z dniem 1 grudnia 2023 r. Po przekształceniu spółka z ograniczoną odpowiedzialnością kontynuuje działalność w zakresie tożsamym z działalnością prowadzoną wcześniej przez spółkę cywilną.

Niniejszy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy okresów rozliczeniowych od 2019 r. do 2023 r., tj. czasu, w którym Wnioskodawca był wspólnikiem wyżej wskazanej spółki cywilnej i w związku z tym podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach przewidzianych w ustawie o PIT.

Wnioskodawca specjalizował się w projektowaniu i produkcji instalacji technologicznych oraz przemysłowych, a także w wytwarzaniu zbiorników bezciśnieniowych i urządzeń wykorzystywanych w produkcji spożywczej i przemysłowej. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca stale doskonalił standardy jakości, dostosowując oferowane rozwiązania do indywidualnych potrzeb klientów. Fundamentem działalności Wnioskodawcy były trzy kluczowe elementy: precyzja wykonania wpływająca na efektywność procesów produkcyjnych, elastyczność umożliwiająca dostosowanie produktów do specyfiki danego zakładu, oraz sprawna i terminowa realizacja zamówień – od przyjęcia zlecenia po końcowy montaż urządzeń.

Wnioskodawca, działając w ramach Spółki cywilnej jako doświadczony producent zaawansowanych technologicznie rozwiązań dla przemysłu, prowadził działalność gospodarczą obejmującą projektowanie, produkcję i montaż niestandardowych instalacji technologicznych, zbiorników bezciśnieniowych oraz urządzeń dla przemysłu spożywczego czy chemicznego (dalej: „Rozwiązania technologiczne”). Specjalizował się w dostarczaniu innowacyjnych, indywidualnie zaprojektowanych Rozwiązań technologicznych, które nie były dostępne jako standardowe produkty na rynku, a ich realizacja wymagała podejścia „szytego na miarę”, zgodnego ze specyficznymi wymaganiami klientów.

Realizowane przez Wnioskodawcę projekty badawczo-rozwojowe miały charakter twórczy i systematyczny – obejmowały opracowywanie nowych, wcześniej niestosowanych rozwiązań konstrukcyjnych, materiałowych i technologicznych. Projekty te były kompleksowe: od opracowania koncepcji, przez projektowanie techniczne, aż po wykonanie i wdrożenie gotowych rozwiązań u klientów. W ich ramach wykonywano m.in. projektowanie i produkcję zbiorników ze stali nierdzewnej i węglowej, usługi spawalnicze metodą TIG, cięcie laserowe, a także montaż instalacji procesowych i linii rozlewniczych.

Działania te były realizowane przez wysoko wykwalifikowany zespół – projektantów, spawaczy i monterów – posiadających odpowiednie wykształcenie i doświadczenie. Wnioskodawca wykorzystywał nowoczesne oprogramowanie projektowe i obliczeniowe oraz zaawansowany park maszynowy. W siedzibie w Y (woj. ...) dysponował pomieszczeniami technicznymi wyposażonymi m.in. w laser ...o mocy 4 kW, prasy krawędziowe i urządzenia do walcowania, co umożliwiało efektywną realizację niestandardowych projektów technologicznych odpowiadających indywidualnym potrzebom klientów przemysłowych.

Poniżej przedstawiono przykładowe opisy realizowanych prac, ilustrujące zakres oraz innowacyjny charakter działalności Wnioskodawcy.

Przykładowe projekty badawczo-rozwojowe realizowane przez Wnioskodawcę

1)      Projektowanie i produkcja zaawansowanych zbiorników przemysłowych

Wnioskodawca realizował projekty, których przedmiotem było projektowanie oraz wykonanie specjalistycznych zbiorników ze stali nierdzewnej, kwasoodpornej oraz węglowej. Zbiorniki te były przeznaczone do zastosowania w wymagających środowiskach produkcyjnych, w tym w przemyśle spożywczym, chemicznym i farmaceutycznym. Każdy projekt rozpoczynał się od opracowania indywidualnej koncepcji konstrukcyjnej, bazującej na założeniach procesowych klienta oraz specyfice medium, jakie miało być przechowywane lub przetwarzane.

Zespół inżynierski Wnioskodawcy, wykorzystując zaawansowane oprogramowanie projektowe (m.in. ...., narzędzia do symulacji wytrzymałościowej i przepływowej), opracowywał kompleksową dokumentację projektową. Na podstawie przeprowadzonych obliczeń określano m.in. grubość i rodzaj zastosowanych materiałów (blachy zimnowalcowane, gorącowalcowane, powierzchnie 2B), układ konstrukcyjny, sposób posadowienia oraz parametry spoin i wymaganych zabezpieczeń antykorozyjnych.

Z uwagi na szczególne wymagania technologiczne, Wnioskodawca opracowywał również metody uzyskania bardzo niskiej chropowatości wewnętrznych powierzchni zbiorników – w niektórych przypadkach osiągano parametr Ra < 0,2 µm, co wymagało zastosowania indywidualnie dobranych procedur szlifowania i wykończenia.

2)      Zastosowanie zaawansowanych technologii spawalniczych i cięcia

W projektach zbiornikowych oraz instalacyjnych wykorzystywane były technologie cięcia i łączenia materiałów, które wymagały opracowania odpowiednich parametrów procesowych. Wnioskodawca stosował spawanie metodą TIG, a także spawanie plazmowe i laserowe – każdorazowo dobierając parametry w oparciu o rodzaj materiału, grubość i planowaną funkcję elementu.

Do przygotowania elementów konstrukcyjnych wykorzystywany był laser ...o mocy 4 kW, który umożliwiał precyzyjne cięcie stali nierdzewnej (do 15 mm), węglowej (do 20 mm), aluminium (do 15 mm) oraz miedzi i mosiądzu (do 8 mm). Parametry cięcia oraz geometria elementów były projektowane w sposób zindywidualizowany, a cały proces technologiczny poprzedzany był analizą technologiczną – obejmującą m.in. projektowanie układu cięcia oraz planowanie sekwencji dalszych operacji (walcowania, krawędziowania, spawania itp.).

3)      Projekt i realizacja instalacji procesowej w ramach połączenia technologicznego zakładu

W ramach innego projektu Wnioskodawca zrealizował zadanie polegające na zaprojektowaniu oraz wykonaniu technicznego i technologicznego połączenia nowego budynku produkcyjnego z istniejącą częścią zakładu. Projekt obejmował zaprojektowanie estakady dla rurociągów oraz jej wykonanie (słupy, belki, ramki, uchwyty), a następnie zaprojektowanie i wykonanie ciągów rurociągowych: pary, kondensatu, wody, glikolu, sprężonego powietrza oraz linii produktowych.

Każdy z ciągów technologicznych był indywidualnie zaprojektowany, a sposób jego prowadzenia oraz parametry izolacji i ogrzewania były przedmiotem wcześniejszych analiz oraz testów prowadzonych przez zespół projektowy. W trakcie realizacji projektu zastosowano innowacyjne podejście do integracji nowych instalacji z istniejącą infrastrukturą zakładową, uwzględniające autorskie rozwiązania konstrukcyjne i instalacyjne opracowane przez pracowników Wnioskodawcy. W szczególności wykorzystano nowatorskie metody prowadzenia i mocowania rurociągów na estakadzie oraz niestandardowe konfiguracje komponentów instalacyjnych, dostosowane do warunków przestrzennych i procesowych konkretnego zakładu.

Istotnym wyzwaniem technicznym było wpięcie nowych instalacji w działający już system zakładowy, przy jednoczesnym zachowaniu ciągłości funkcjonowania istniejącej infrastruktury. Zastosowano również innowacyjne rozwiązania w zakresie wykonania zautomatyzowanej instalacji mycia CIP, która musiała spełniać precyzyjnie określone parametry przepływu, temperatury i kompatybilności chemicznej z obsługiwanym procesem. Opracowane w ramach projektu rozwiązania technologiczne miały charakter niestandardowy i zostały wypracowane w wyniku prac koncepcyjnych i projektowych zespołu Wnioskodawcy, przy wykorzystaniu jego wiedzy technicznej oraz doświadczenia.

Jak już zostało wspomniane, Wnioskodawca dysponował wykwalifikowanym zespołem inżynierów oraz specjalistów z zakresu konstrukcji, budowy maszyn, technologii spawalniczych oraz automatyki przemysłowej. Pracownicy posiadali odpowiednie wykształcenie kierunkowe oraz doświadczenie umożliwiające samodzielne opracowywanie nowych rozwiązań technologicznych – od etapu koncepcji, przez projektowanie, aż po wdrożenie u klienta.

Projekty realizowane były przy użyciu nowoczesnych stanowisk projektowych oraz urządzeń przemysłowych, w tym m.in. specjalistycznych narzędzi do modelowania 3D, oprogramowania obliczeniowego, maszyn do precyzyjnego cięcia, urządzeń spawalniczych oraz mobilnych zestawów montażowych. Dodatkowo Wnioskodawca prowadził dokumentację projektową oraz ewidencję czasu pracy, materiałów i etapów realizacyjnych – co pozwalało na systematyczne prowadzenie procesu badawczo-rozwojowego i wyodrębnienie jego poszczególnych faz.

Rodzaj alokowanych kosztów działalności badawczo-rozwojowej

W związku z realizacją prac o charakterze badawczo-rozwojowym, Wnioskodawca alokował do tej działalności koszty bezpośrednio związane z opracowywaniem nowych rozwiązań technologicznych – w szczególności w zakresie projektowania i wytwarzania zbiorników przemysłowych oraz rozbudowanych instalacji procesowych. Wśród tych kosztów Wnioskodawca wyodrębniał przede wszystkim koszty osobowe, koszty materiałów i surowców oraz koszty amortyzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wykorzystanych w toku realizacji poszczególnych projektów (dalej łącznie jako: „Koszty kwalifikowane”).

1)    Koszty osobowe

Wnioskodawca zatrudniał pracowników wykonujących czynności bezpośrednio związane z działalnością badawczo-rozwojową, a ich zaangażowanie dokumentowane było poprzez prowadzoną ewidencję czasu pracy. Na podstawie tej ewidencji wyodrębniano część kosztów osobowych przypadającą na działania B+R.

W związku z zatrudnieniem pracowników na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, Wnioskodawca ponosił koszty pracownicze obejmujące m.in.:

-       wynagrodzenia zasadnicze,

-       składki z tytułu należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez pracodawcę, z wyłączeniem składek na Fundusz Pracy, FGŚP, Fundusz Solidarnościowy oraz wpłat na ZFŚS,

-       premie, bonusy i nagrody związane z realizacją zadań w ramach projektów B+R, również kwalifikowane jako przychody ze stosunku pracy (art. 12 ust. 1 ustawy o PIT),

-       koszty delegacji służbowych – w tym diety i inne należności wypłacone za czas podróży służbowej, pod warunkiem że podróże te miały bezpośredni związek z realizowanymi projektami B+R,

-       wydatki na szkolenia pracowników, których celem było podnoszenie kwalifikacji niezbędnych do prowadzenia prac rozwojowych,

-       inne świadczenia niepieniężne, takie jak: ubezpieczenia na życie, prywatna opieka medyczna, karnety sportowe, bony i karty podarunkowe – w zakresie, w jakim dotyczyły pracowników realizujących prace B+R.

2)     Koszty materiałów i surowców

Do kosztów kwalifikowanych działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawca zaliczał również wydatki na zakup materiałów i surowców wykorzystywanych bezpośrednio w toku realizacji poszczególnych projektów. Dotyczyło to w szczególności:

-       stali nierdzewnej i węglowej stosowanej do produkcji zbiorników,

-       komponentów instalacyjnych (rury, kształtki, armatura, izolacje, zawory itp.),

-       materiałów eksploatacyjnych używanych w procesie spawania i obróbki (druty, elektrody, gazy techniczne),

-       elementów konstrukcyjnych estakad, wsporników, mocowań,

-       materiałów uszczelniających, grzewczych i zabezpieczających.

Materiały te były przypisywane do konkretnych rozwiązań technologicznych na podstawie ewidencji prowadzonej w ramach projektów. Dokumentacja ta zawierała szczegółowe zestawienie wykorzystanych surowców i materiałów, wraz z informacją o ich przeznaczeniu i wartości fakturowej. W ewidencji ujmowane były wyłącznie te materiały, które zostały faktycznie zużyte w trakcie prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.

3)     Koszty amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

W ramach realizowanej działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawca alokował również koszty amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które były wykorzystywane w prowadzeniu prac nad poszczególnymi rozwiązaniami technologicznymi.

Amortyzacji podlegały wyłącznie te środki trwałe i wartości niematerialne i prawne, które były faktycznie i bezpośrednio wykorzystywane w związku z realizacją konkretnych projektów badawczo-rozwojowych – tj. służyły projektowaniu, testowaniu, wytwarzaniu, analizowaniu lub modyfikacji rozwiązań technologicznych. Dotyczyło to w szczególności:

specjalistycznych maszyn i urządzeń (np. laserów do cięcia, stanowisk spawalniczych, urządzeń do szlifowania i polerowania),

-       komputerów i stacji roboczych wykorzystywanych przez konstruktorów i technologów,

-       licencji na specjalistyczne oprogramowanie inżynierskie, projektowe i symulacyjne,

-       narzędzi pomiarowych i diagnostycznych,

-       wyposażenia stanowisk roboczych i urządzeń wspierających prace projektowe.

Wnioskodawca nie uwzględniał w kosztach kwalifikowanych amortyzacji dotyczącej samochodów osobowych, a także budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością, nawet jeżeli były one wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności badawczo- rozwojowej.

Koszty amortyzacji były przypisywane do poszczególnych projektów na podstawie prowadzonej ewidencji środków trwałych oraz analizy stopnia wykorzystania danego składnika majątkowego na potrzeby konkretnej działalności B+R. Umożliwiało to wyodrębnienie części odpisów amortyzacyjnych, które mogły zostać zakwalifikowane jako koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy o PIT.

Wnioskodawca zamierza odliczyć od podstawy opodatkowania Koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z przepisami obowiązującymi w odniesieniu do każdego z lat podatkowych objętych niniejszym wnioskiem.

Wnioskodawca będzie każdorazowo identyfikował koszty kwalifikowane zgodnie z katalogiem i zasadami obowiązującymi w danym roku podatkowym, w tym również z uwzględnieniem limitów odliczeń oraz przepisów przejściowych, o ile miałyby one zastosowanie.

Informacje dodatkowe

Wnioskodawca dodatkowo wskazuje, że:

1)    Jego zdaniem prowadzona przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojowa spełnia przesłanki uznania jej za działalność B+R w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Niniejszy wniosek składany jest w celu uzyskania ostatecznego potwierdzenia tego stanowiska przez organ podatkowy,

2)    chce skorzystać z możliwości zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej w zakresie kosztów poniesionych na realizację prac badawczo-rozwojowych, w okresie od 2019 r. do 2023 r.,

3)    Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego w rozumieniu art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej oraz nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej

4)    w przypadku uznania przez tutejszy organ podatkowy stanowiska Wnioskodawcy w zakresie prawa do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej za prawidłowe, odliczy koszty kwalifikowane od podstawy opodatkowania na zasadach określonych w art. 26e ustawy PIT, zgodnie z limitami określonymi w art. 26e ust. 7 ustawy o PIT (w brzmieniu obowiązującym dla każdego z lat podatkowych),

5)    w przypadku otrzymania dofinansowania ze środków publicznych Firma planuje pomniejszać kwotę kosztów kwalifikowanych odliczanych od podstawy opodatkowania o wartość otrzymanego wsparcia, zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy o PIT.

W latach podatkowych objętych wnioskiem, tj. w okresie od 2019 r. do 2023 r., Wnioskodawca – jako wspólnik spółki cywilnej – opodatkowywał dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej podatkiem liniowym, zgodnie z art. 30c ustawy o PIT.

Wnioskodawca podkreśla, że poniżej przedstawione projekty stanowią przykładowe realizacje prac badawczo-rozwojowych. Wnioskodawca wskazuje je jako reprezentatywne dla sposobu prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.

Przedstawione poniżej trzy projekty są zatem wybranymi przykładami, które w sposób reprezentatywny ilustrują twórczy i rozwojowy charakter działalności Wnioskodawcy.

Projektowanie i produkcja zaawansowanych zbiorników przemysłowych

·         Efekt prac i nowe zastosowania

Efektem projektów było opracowanie nowych konstrukcji zbiorników, każdorazowo dostosowanych do indywidualnych wymagań procesowych odbiorcy (parametry medium, ciśnienie, temperatura, wymagania higieniczne, sposób mycia CIP). Powstawały rozwiązania, które nie istniały wcześniej ani w działalności spółki, ani jako gotowe produkty rynkowe.

W niektórych projektach osiągnięto bardzo niską chropowatość powierzchni wewnętrznej (m.in. Ra < 0,2 μm), co wymagało opracowania dedykowanych sposobów wykończenia.

·         Nowe koncepcje i narzędzia

Wnioskodawca opracowywał m.in.:

-      indywidualne modele zbiorników (np. ....),

-      analizy wytrzymałościowe i przepływowe,

-      dopasowane procedury wykończenia powierzchni,

-      parametry spawania i obróbki odpowiednie do danego projektu.

·         Oryginalność i różnice

Oryginalność wynikała m.in. z:

·         braku możliwości zastosowania gotowych wzorów konstrukcyjnych,

·         każdorazowego dostosowania geometrii, materiału i funkcjonalności do potrzeb klienta,

·         konieczności opracowania rozwiązań, które umożliwiały spełnienie nietypowych wymogów procesowych.

-       Hipotezy projektowe

Przykładowo analizowano:

-       jak osiągnąć określoną chropowatość przy zachowaniu wymogów wytrzymałościowych,

-       jak dobrać grubość materiału do zadanych warunków pracy.

-       Technologie odróżniające projekty

Zastosowane technologie różniły się od wcześniejszych rozwiązań stosowanych w spółce ze względu na konieczność ich indywidualnego dostosowania do specyfiki konkretnego projektu, w szczególności poprzez wykorzystanie:

-       oprogramowania CAD i narzędzi obliczeniowych,

-       technologii precyzyjnego wykończenia powierzchni,

-       spawania TIG i laserowego w konfiguracjach dostosowanych do konkretnego projektu.

Zastosowanie zaawansowanych technologii spawalniczych i cięcia

·         Efekt prac i nowe zastosowania

Efektem było opracowanie nowych parametrów i procedur cięcia i spawania dla różnych materiałów oraz grubości — z uwzględnieniem geometrii danego elementu. Powstawały procedury, których nie można było powielić przy innym projekcie.

W niektórych projektach osiągnięto bardzo niską chropowatość powierzchni wewnętrznej (m.in. Ra < 0,2 μm), co wymagało opracowania dedykowanych sposobów wykończenia.

·         Nowe koncepcje i narzędzia

W szczególności opracowywano:

-           indywidualne ustawienia cięcia laserem ...4 kW,

-           strategie przygotowania elementów przed spawaniem,

-           parametry spawania TIG i laserowego dostosowane do danego stopu i grubości,

-           sposoby ograniczenia odkształceń.

·         Oryginalność i różnice

Twórczość polegała m.in. na:

-       konieczności dostosowania procedur do unikalnych elementów konstrukcyjnych,

-       braku możliwości wykorzystania standardowych parametrów produkcyjnych,

-       każdorazowej potrzebie dobrania ustawień technologicznych na podstawie prób i analiz.

·         Hipotezy projektowe

Przykładowo analizowano:

-       jaki wpływ na jakość spoiny ma zmiana parametrów przesuwu,

-       jakie ustawienia zapewniają optymalny efekt cięcia w danym materiale.

·         Technologie odróżniające projekty

W realizacji projektów zastosowano technologie, które – ze względu na konieczność indywidualnego dostosowania parametrów do specyfiki danego zadania – odróżniały je od standardowych procesów produkcyjnych, w szczególności:

-       laser ...4 kW,

-       precyzyjne procesy spawania TIG i laserowego,

-       projektowanie elementów w systemach CAD.

Projekt i realizacja instalacji procesowej (połączenie technologiczne zakładu i instalacja CIP)

·         Efekt prac i nowe zastosowania

Efektem było stworzenie nowej instalacji technologicznej, w tym estakady, ciągów rurociągów oraz instalacji CIP — zaprojektowanych i wykonanych pod indywidualne warunki zakładu. Integracja nowych instalacji z istniejącą infrastrukturą wymagała opracowania własnych rozwiązań.

·         Nowe koncepcje

Opracowywano m.in.:

-       układy mocowań i tras rurociągowych dostosowane do warunków przestrzennych,

-       konfiguracje instalacji uwzględniające wymagania procesowe,

-       sposób integracji systemu CIP z infrastrukturą zakładu,

-       projekty izolacji i ogrzewania instalacji.

-       Oryginalność i różnice

Wynikała m.in. z:

-       projektowania całej instalacji od podstaw pod unikalne warunki zakładu,

-       konieczności zapewnienia ciągłości pracy istniejących systemów,

-       braku możliwości zastosowania gotowych schematów instalacyjnych.

-       Hipotezy projektowe

Przykładowo analizowano:

-       najlepsze trasy rurociągów przy uwzględnieniu kolizji i wymogów sanitarnych,

-       sposób integracji CIP przy zachowaniu parametrów procesowych.

-       Technologie odróżniające projekty

W ramach prac wykorzystano technologie, które musiały zostać dostosowane do indywidualnych warunków zakładu oraz specyfiki realizowanego projektu, w szczególności:

-       projektowanie tras rurociągów,

-       indywidualne konstrukcje wsporcze,

-       opracowanie parametrów pracy instalacji CIP.

Prace realizowane przez spółkę cywilną spełniały kryterium systematyczności, ponieważ każdy projekt miał jasno określone cele, był realizowany przez odpowiednio dobrany zespół oraz z wykorzystaniem zdefiniowanych zasobów technicznych i finansowych. Poniżej przedstawiono dane dotyczące poszczególnych projektów.

Projektowanie i produkcja zaawansowanych zbiorników przemysłowych

Celem projektów było opracowanie oraz wykonanie zbiorników o parametrach technicznych odpowiadających indywidualnym wymaganiom klienta, obejmujących m.in. odporność chemiczną, parametry pracy, sposób prowadzenia medium, chropowatość powierzchni oraz kompatybilność z systemami mycia CIP.

W realizację angażowano zespół inżynierów konstruktorów, technologów oraz pracowników produkcji posiadających doświadczenie w obróbce i spawaniu stali. Wykorzystywano m.in.:

-       oprogramowanie projektowe CAD i narzędzia symulacyjne,

-       urządzenia do precyzyjnej obróbki i cięcia,

-       stanowiska spawalnicze dostosowane do pracy ze stalą nierdzewną i kwasoodporną.

Finansowanie pochodziło co do zasady z własnych środków.

Cele projektów zostały zrealizowane poprzez wykonanie zbiorników o konstrukcji i parametrach dostosowanych do specyficznych wymogów użytkowych. Powstały rozwiązania, które nie istniały wcześniej w działalności spółki cywilnej i nie mogły zostać wykorzystane bez dostosowania w innym projekcie.

Zastosowanie zaawansowanych technologii spawalniczych i cięcia

Celem było opracowanie nowych parametrów cięcia laserowego oraz spawania — dopasowanych do materiału, grubości, geometrii elementu oraz wymagań konstrukcyjnych danego projektu.

W projekt zaangażowani byli specjaliści od spawania oraz operatorzy urządzeń CNC. Wykorzystywane zasoby obejmowały:

-           laser ...4 kW do cięcia elementów metalowych,

-           stanowiska do spawania TIG i laserowego,

-           oprogramowanie CAD do przygotowania elementów.

Finansowanie pochodziło co do zasady z własnych środków.

Opracowano nowe procedury i ustawienia technologiczne dla cięcia i spawania, pozwalające uzyskać elementy o wymaganej jakości oraz precyzji. Efekty te były indywidualne dla danego projektu i wynikały z przeprowadzonych analiz oraz prób.

Projekt i realizacja instalacji procesowej (połączenie technologiczne zakładu i instalacja CIP)

Celem było zaprojektowanie i wykonanie indywidualnej instalacji procesowej — w szczególności estakady, rurociągów oraz instalacji CIP — dostosowanej do warunków technicznych i przestrzennych zakładu oraz wymogów procesu produkcyjnego.

W projekcie uczestniczył zespół konstruktorów, technologów i monterów instalacji. Wykorzystywano m.in.:

-           oprogramowanie do projektowania układów rurociągowych,

-           narzędzia do prefabrykacji elementów stalowych,

-           profesjonalny sprzęt instalacyjny.

Finansowanie pochodziło co do zasady z własnych środków.

Opracowano i wykonano kompletną instalację technologiczną spełniającą wymagania produkcyjne i sanitarne, przy jednoczesnej integracji z istniejącą infrastrukturą zakładu. Osiągnięcie tego celu potwierdza planowy, uporządkowany charakter prowadzonych działań.

Poniżej przedstawiono informacje dotyczące zasobów wiedzy wykorzystywanych i rozwijanych w ramach każdego projektu.

Projektowanie i produkcja zaawansowanych zbiorników przemysłowych

·                Zasoby wiedzy przed rozpoczęciem projektu

Przed przystąpieniem do prac Wnioskodawca oraz pracownicy spółki dysponowali wiedzą wynikającą z wykształcenia i doświadczenia zawodowego w zakresie:

-       projektowania konstrukcji stalowych,

-       obróbki materiałowej i technologii spawalniczych,

-       użytkowania oprogramowania CAD,

-       pracy z materiałami nierdzewnymi i kwasoodpornymi.

Wiedza była rozwijana także poprzez bieżącą praktykę zawodową oraz szkolenia techniczne.

·         Wykorzystana i rozwinięta wiedza

W ramach projektu rozwinięto wiedzę dotyczącą:

-       projektowania konstrukcji o niestandardowych wymaganiach użytkowych,

-       optymalizacji grubości, geometrii i układu elementów zbiornika,

-       sposobów wykończenia powierzchni w celu uzyskania bardzo niskiej chropowatości,

-       doboru parametrów spawania i obróbki dla różnych gatunków stali.

·         Miejsce i sposób wykorzystania wiedzy

Na etapie analizy wymagań klienta określano zakres wiedzy potrzebny do realizacji projektu.

Wiedza była wykorzystywana przy:

-       tworzeniu modeli,

-       wykonywaniu analiz wytrzymałościowych,

-       doborze technologii spawania i obróbki,

-       projektowaniu układów den, króćców i wsporników.

-       Łączenie i kształtowanie wiedzy

Połączono wiedzę:

-       konstrukcyjną,

-       materiałową,

-       technologiczną (spawanie, obróbka, wykończenie powierzchni).

Efektem było opracowanie konstrukcji zbiornika, która spełniała nietypowe wymagania procesowe i wcześniej nie występowała w działalności spółki cywilnej.

·         Czy prace służyły zdobywaniu nowej wiedzy?

W każdym projekcie zdobywano nową wiedzę dotyczącą zależności między:

-       geometrią zbiornika a procesem przepływu,

-       technologią wykończenia a oczekiwaną chropowatością,

-       parametrami spawania a stabilnością konstrukcji.

•      Czy zdobyta wiedza służyła tworzeniu nowych produktów?

Wynikiem projektu było opracowanie nowych konstrukcji zbiorników o właściwościach niedostępnych w standardowych rozwiązaniach.

•      Innowacyjne idee i rozwiązania

Innowacyjnym rozwiązaniem było m.in. zaprojektowanie zbiorników o parametrach dostosowanych do unikalnych procesów klienta, w tym osiąganie chropowatości wewnętrznej na poziomie Ra < 0,2 μm oraz integracja z wymaganiami CIP.

Zastosowanie zaawansowanych technologii spawalniczych i cięcia

•       Zasoby wiedzy przed rozpoczęciem projektu

Wnioskodawca i jego zespół dysponowali wiedzą w zakresie:

-       technologii spawania TIG i laserowego,

-       obsługi urządzeń CNC i lasera Fiber,

-       projektowania elementów w CAD,

-       właściwości materiałów (stal nierdzewna, węglowa, aluminium, mosiądz).

Wiedza była rozwijana także poprzez bieżącą praktykę zawodową oraz szkolenia techniczne.

-       Wykorzystana i rozwinięta wiedza

Projekt pozwolił rozwinąć wiedzę dotyczącą:

-       parametrów cięcia laserowego dla różnych materiałów,

-       wpływu geometrii elementu na sposób cięcia i spawania,

-       sposobów ograniczania odkształceń materiałowych,

-       konfiguracji spawania odpowiednich do danej grubości i stopu metalu.

-       Miejsce i sposób wykorzystania wiedzy

Wiedza wykorzystywana była przy:

-       przygotowywaniu geometrii elementów w CAD,

-       przeprowadzaniu prób technologicznych,

-       dobieraniu parametrów mocy, prędkości cięcia i sposobu prowadzenia spoiny.

•       Łączenie i kształtowanie wiedzy

Połączono wiedzę:

•       materiałową (reakcja metalu na ciepło),

•       technologiczną (cięcie, spawanie),

•       konstrukcyjną (wpływ geometrii na proces).

Efektem były procedury technologiczne dopasowane do specyficznych elementów danego projektu.

•       Czy prace służyły zdobywaniu nowej wiedzy?

Każdy projekt wymagał opracowania nowych parametrów obróbki, których nie można było przejąć z wcześniejszych realizacji.

•       Czy zdobyta wiedza służyła tworzeniu nowych produktów?

Efektem było uzyskanie elementów o precyzji i jakości wymaganej w danym projekcie, co stanowiło nowe zastosowanie wiedzy technologicznej.

•       Innowacyjne idee i rozwiązania

Innowacją było opracowanie sposobów cięcia i spawania, które umożliwiały realizację elementów o nietypowych materiałach, grubościach lub geometriach.

Projekt i realizacja instalacji procesowej (połączenie technologiczne zakładu i instalacja CIP)

•       Zasoby wiedzy przed rozpoczęciem projektu

Zespół dysponował wiedzą dotyczącą m.in.:

-       projektowania instalacji technologicznych,

-       prowadzenia rurociągów i konstrukcji wsporczych,

-       parametrów pracy instalacji pary, wody, mediów procesowych i CIP.

Wiedza była rozwijana także poprzez bieżącą praktykę zawodową oraz szkolenia techniczne.

• Wykorzystana i rozwinięta wiedza

Projekt pozwolił rozwinąć wiedzę w zakresie:

- projektowania tras rurociągów w złożonych warunkach przestrzennych,

- integracji nowych instalacji z istniejącymi systemami,

- projektowania parametrów instalacji CIP,

-       minimalizacji kolizji i optymalizacji przepływów.

-       Miejsce i sposób wykorzystania wiedzy

Wiedza była wykorzystywana przy m.in.:

-       analizie warunków zakładu,

-       prefabrykacji elementów,

-       planowaniu sposobu wpięcia instalacji w działający system.

• Łączenie i kształtowanie wiedzy

Połączono wiedzę:

- konstrukcyjną (podpory, estakady),

- hydrauliczną (parametry przepływu),

- procesową (temperatura, medium, CIP).

Efektem była instalacja dopasowana do unikalnych warunków zakładu.

·         Czy prace służyły zdobywaniu nowej wiedzy?

Projekt wymagał opracowania nowych sposobów prowadzenia rurociągów, rozwiązywania kolizji i integracji z istniejącą infrastrukturą.

·         Czy zdobyta wiedza służyła tworzeniu nowych produktów?

Wiedza pozyskana w trakcie realizacji projektu została wykorzystana do opracowywania kolejnych, indywidualnych rozwiązań technicznych. Realizacja instalacji umożliwiła spółce dalszy rozwój kompetencji projektowych i technologicznych, które są wykorzystywane przy tworzeniu nowych, niestandardowych rozwiązań dla kolejnych klientów.

·         Innowacyjne idee i rozwiązania

Innowacyjnym rozwiązaniem było opracowanie układów rurociągowych i konstrukcyjnych dostosowanych do specyfiki konkretnego zakładu, a także dostosowanie parametrów instalacji CIP do określonych procesów.

Spółka cywilna, w której Wnioskodawca był wspólnikiem, prowadziła księgi rachunkowe.

Koszty działalności badawczo-rozwojowej są wyodrębnione zgodnie z art. 24a ust. 1b ustawy o PIT.

Koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową, były zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej w ramach spółki cywilnej, w tym również poprzez odpisy amortyzacyjne, jeżeli dotyczyło to środków trwałych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej.

Spółka cywilna nie prowadziła działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, nie zostały uwzględnione w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a ani 63b ustawy o PIT.

Wnioskodawca informuje, że w 2021 r. otrzymał dofinansowanie w ramach Projektu nr Z pt. „…” w ramach Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014–2020, Osi priorytetowej I: Przedsiębiorcza Polska Wschodnia, Działania 1.4 – Wzór na konkurencję, etap II, zawartego pomiędzy Wnioskodawcą a Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości.

Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że:

·         żadne koszty sfinansowane w jakiejkolwiek części ze środków tego dofinansowania nie są i nie będą zaliczane do kosztów kwalifikowanych ulgi badawczo-rozwojowej,

·         koszty, które Wnioskodawca zamierza odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, nie zostały i nie zostaną mu w żadnej formie zwrócone,

·         oraz koszty, który Wnioskodawca zamierza odliczyć nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania w jakimkolwiek trybie.

W uldze badawczo-rozwojowej Wnioskodawca zamierza uwzględnić wyłącznie koszty faktycznie poniesione przez niego, niepokryte ze środków np. dotacyjnych.

Wszystkie nabywane przez spółkę cywilną materiały i surowce były bezpośrednio wykorzystywane w ramach działalności mającej stanowić działalność badawczo-rozwojową, tj. wyłącznie przy realizacji projektów identyfikowanych przez Wnioskodawcę jako badawczo- rozwojowej (w szczególności takich jak projektowanie i wykonanie zbiorników przemysłowych, elementów do cięcia i spawania oraz instalacji procesowych).

Przedmiotem wniosku Wnioskodawcy nie są czynności wdrożeniowe, produkcja seryjna, serwisowanie ani inne prace niemieszczące się w zakresie działalności badawczo-rozwojowej. Wniosek dotyczy wyłącznie działań o charakterze badawczo-rozwojowym.

Spółka cywilna realizowała poszczególne projekty opisane we wniosku w sposób zaplanowany, uporządkowany i metodyczny, zgodnie z wewnętrznym sposobem organizacji pracy charakterystycznym dla działalności inżynieryjnej. Dla każdego projektu określano zakres prac, zasoby, cele techniczne oraz kolejność działań.

W ramach każdego projektu funkcjonował harmonogram prac, uwzględniający m.in.:

·         cele techniczne i funkcjonalne projektu,

·         zadania przypisane do poszczególnych etapów,

·         zasoby ludzkie i rzeczowe niezbędne do ich wykonania,

·         terminy realizacji poszczególnych części projektu.

Harmonogramy wynikały z charakteru projektów i obejmowały stałe etapy właściwe dla prac projektowo-technologicznych, takich jak:

·         analiza wymagań klienta oraz warunków technicznych,

·         przygotowanie koncepcji projektowej,

·         opracowanie danych do projektowania technicznego,

·         dobór odpowiednich technologii wykonania (cięcie, spawanie, obróbka, wykończenie),

·         realizacja elementów projektowych i jednostkowych konstrukcji,

·         przeprowadzenie testów oraz odbiorów technicznych.

W celu realizacji poszczególnych projektów spółka cywilna opracowywała harmonogramy prac, obejmujące kolejność etapów oraz zakres czynności niezbędnych do osiągnięcia zakładanych efektów technicznych. Harmonogramy te wynikały z charakteru prac projektowo- technologicznych i były powiązane z ewidencją działań prowadzoną przez spółkę cywilną.

Harmonogramy obejmowały w szczególności:

·         określenie celów projektu,

·         podział projektu na etapy (analiza wymagań, koncepcja, projektowanie, dobór technologii, wykonanie elementów, montaż, testy),

·         przypisanie zadań do odpowiednich członków zespołu,

·         wskazanie zasobów niezbędnych do realizacji poszczególnych etapów,

·         ustalenie kolejności działań i zakładanych terminów ich realizacji.

Okresy realizacji poszczególnych etapów projektu były wyznaczane zgodnie z przyjętym harmonogramem. Dzięki temu możliwe było bieżące monitorowanie przebiegu projektu oraz realizacji zaplanowanych prac.

Spółka korzystała z harmonogramów, uwzględniających specyfikę projektów inżynieryjnych, a następstwo etapów wynikało bezpośrednio z przyjętej metodyki pracy oraz z charakteru realizowanych zadań.

Wszystkie harmonogramy opracowane na potrzeby poszczególnych projektów zostały zrealizowane zgodnie z założonym zakresem prac, kolejnością etapów oraz ustalonymi terminami. Realizacja harmonogramów doprowadziła do osiągnięcia konkretnych efektów technicznych w każdym projekcie.

Projektowanie i produkcja zaawansowanych zbiorników przemysłowych

Zrealizowany harmonogram obejmował analizę wymagań, przygotowanie koncepcji, projektowanie, dobór technologii, wykonanie elementów oraz testy. Efekt: wykonanie zbiorników o konstrukcji i parametrach dostosowanych do indywidualnych wymagań klientów.

Technologie cięcia i spawania

Zrealizowano harmonogram obejmujący analizę materiałów, przygotowanie parametrów technologicznych, wykonanie prób i wdrożenie procedur. Efekt: opracowanie nowych parametrów cięcia laserowego i spawania, dostosowanych do konkretnych elementów.

Instalacja procesowa i CIP

Zrealizowano harmonogram obejmujący analizę warunków zakładu, projektowanie, prefabrykację, montaż i odbiory. Efekt: wykonanie kompletnej instalacji procesowej, zintegrowanej z istniejącą infrastrukturą zakładu.

Co do zasady, spółka cywilna ponosiła koszty realizacji prac mających charakter działalności badawczo-rozwojowej ze środków własnych.

Wnioskodawca oświadcza jednocześnie, że wszelkie koszty, które w jakiejkolwiek części zostały sfinansowane ze źródeł zewnętrznych nie będą uwzględniane przy rozliczeniu ulgi badawczo-rozwojowej.

Osoby mające bezpośredni związek z realizowanymi projektami B+R wykonywały swoje zadania zarówno na podstawie umów o pracę, jak i umów o współpracy B2B zawieranych z osobami prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą. Spółka zamierza jednak uwzględnić w rozliczeniu ulgi B+R wyłącznie te koszty osobowe, które dotyczą pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę, natomiast koszty współpracy B2B nie będą ujmowane jako koszty kwalifikowane.

Spółka cywilna nawiązała współpracę w modelu B2B z osobami prowadzącymi działalność gospodarczą. Współpraca ta dotyczyła usług świadczonych w ramach prowadzonych przez te osoby działalności, jednak koszty tej współpracy nie będą wykazywane jako koszty kwalifikowane w ramach ulgi B+R.

Wszystkie nabywane materiały, surowce i narzędzia w ramach prowadzonych prac badawczo- rozwojowych były bezpośrednio wykorzystywane w ramach działalności badawczo- rozwojowej spółki cywilnej.

Wnioskodawca potwierdza, że koszty dotyczące ekwiwalentów za niewykorzystany urlop, wynagrodzeń za czas choroby, urlopu oraz innych usprawiedliwionych nieobecności pracowników — nie są przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Koszty, o których mowa w pytaniu nr 2, stanowią koszty kwalifikowane wyłącznie w tej części, w jakiej czas przeznaczony przez pracowników na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie ich pracy w danym miesiącu.

Pracownicy spółki cywilnej nie wykonywali wyłącznie czynności związanych z działalnością badawczo-rozwojową. Poza pracami B+R realizowali również inne zadania wynikające z bieżącej działalności operacyjnej spółki.

Czas pracy pracowników był ewidencjonowany z podziałem na poszczególne zadania, a udział czasu przeznaczonego na realizację prac B+R był ustalany na podstawie prowadzonej ewidencji.

Pytania

1.  Czy opisane we wniosku działania realizowane przez Wnioskodawcę w ramach poszczególnych projektów w latach 2019-2023 stanowią – w świetle art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – działalność badawczo-rozwojową, której prowadzenie uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania odliczenia, o którym mowa w art. 26e ustawy o PIT?

2.  Czy koszty ponoszone przez Wnioskodawcę w latach 2019-2023 w związku z realizacją poszczególnych projektów – obejmujące w szczególności (i) wynagrodzenia pracowników wraz ze składkami finansowanymi przez Wnioskodawcę, (ii) koszty materiałów i surowców oraz (iii) odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych – mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o PIT, i w konsekwencji podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania zgodnie z art. 26e ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane we wniosku działania realizowane w latach 2019-2023 w ramach poszczególnych projektów spełniają przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, o których mowa w art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, czynności te stanowią działalność badawczo- rozwojową w rozumieniu ustawy o PIT, a Wnioskodawca ma prawo do zastosowania odliczenia, o którym mowa w art. 26e ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W kontekście badań naukowych istotny jest art. 5a pkt 39 ustawy o PIT, zgodnie, z którym przez badania naukowe rozumie się:

a)      badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

b)      badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Przenosząc definicje badań naukowych z art. 4 ust. 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, należy zauważyć, że badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)    badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)    badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Co ważne, na gruncie ustawy o PIT, zdefiniowane zostały także prace rozwojowe. One również uprawnione są do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową. Na gruncie art. 5a pkt 40 ustawy o PIT prace rozwojowe są to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Zgodnie z ww. art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Biorąc pod uwagę wyżej wskazane przepisy, które definiują działalność badawczo-rozwojową, działalność taka znajduje swoje zastosowanie, w momencie gdy realizowane projekty:

1)      mają twórczy charakter,

2)      mają określony cel, jakim jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie w celu tworzenia nowych rozwiązań, zastosowań,

3)      prowadzone są w sposób systematyczny.

Pokrewne stanowisko w tym zakresie prezentowane jest również przez Ministerstwo Finansów, które w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących ulgi IP Box - preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej, określiło, że: „Powyższe ukazuje, że ustawodawca użył, ale nie zdefiniował w ustawie o CIT i ustawie o PIT, pojęć spoza ustaw podatkowych na potrzeby pełnego zrekonstruowania definicji działalności badawczo-rozwojowej mającej znaczenie dla zastosowania przepisów podatkowych. Dotyczy to nie tylko stosowania omawianej preferencji IP Box, ale i obowiązującej w polskim systemie prawa podatkowego ulgi badawczo-rozwojowej. W konsekwencji, kryteria działalności badawczo-rozwojowej:

1)    twórczość;

2)    systematyczność oraz

3)    zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań”.

Przedstawione wyżej (w pkt I, II, III) pojęcia zostały w objaśnieniach tych zdefiniowane w następujący sposób:

a)        Systematyczność, powinna być rozumiana jako:

„W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności” czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. (...) Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany”.

b)        Twórczość, powinna być rozumiana jako:

„Działalność twórcza oznacza, że "ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia. Ponadto, uznać należy, iż na potrzeby działalności badawczo- rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika”.

c)         Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań powinno być rozumiane jako:

„W świetle konstrukcji definicji badawczo-rozwojowej należy uznać, że „zwiększenie zasobów wiedzy" odnosi się przede wszystkim do prowadzenia badań naukowych, natomiast „wykorzystanie już istniejącej lub zwiększonej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań” dotyczy przede wszystkim prac rozwojowych. Innymi słowy, działalność badawczo- rozwojowa to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, w tym badań naukowych (nakierowanych na nową wiedzę i umiejętności) oraz prac rozwojowych (nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i umiejętności) w celu zwiększenia zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług (również w formie nowych technologii)”.

Definicja działalności badawczo-rozwojowej zakłada, że działania kwalifikujące się jako badania naukowe powinny prowadzić do zwiększenia zasobów wiedzy. Natomiast w przypadku prac rozwojowych, wystarczające jest zastosowanie dostępnej wiedzy i istniejących umiejętności w praktyce – np. przy projektowaniu, planowaniu produkcji czy opracowywaniu nowych lub ulepszonych produktów, procesów technologicznych bądź usług.

Warto zauważyć, że ani na potrzeby ulgi B+R, ani w kontekście preferencji IP Box, przepisy nie precyzują, co należy rozumieć przez „zwiększenie zasobów wiedzy”. W konsekwencji brak jest jednoznacznego rozstrzygnięcia, czy pojęcie to odnosi się do wiedzy o charakterze powszechnym (naukowym, branżowym), czy też może dotyczyć wiedzy wewnętrznej – rozwijanej w ramach konkretnego przedsiębiorstwa lub przez jego zespół.

Z uwagi na brak ustawowego ograniczenia co do zakresu „zasobów wiedzy”, nie sposób wykluczyć, że za ich zwiększenie można uznać również rozwój wiedzy występującej wyłącznie w ramach danego podmiotu gospodarczego. Kluczowe znaczenie ma bowiem cel podejmowanych działań – tj. ukierunkowanie ich na generowanie nowej wiedzy oraz wykorzystywanie jej w praktyce do tworzenia nowych rozwiązań technologicznych. Bez względu na to, czy rezultaty tych działań znajdują zastosowanie wyłącznie w danym przedsiębiorstwie, czy też w szerszym ujęciu (branżowym, krajowym, międzynarodowym) – ich charakter może odpowiadać wymogom przypisanym działalności B+R.

W tym zakresie stanowisko organów podatkowych jest spójne – potwierdzają one, że brak powszechnego charakteru rezultatów projektu nie przesądza o wyłączeniu działań z definicji działalności badawczo-rozwojowej. Przeciwnie, również działania o znaczeniu ograniczonym do jednego przedsiębiorstwa mogą stanowić działalność B+R, o ile spełniają ustawowe kryteria.

Powyższe potwierdza m.in.:

-      interpretacja Dyrektora Krajowa Informacji Skarbowej z 14 marca 2017 r., sygn. 1462- IPPB5.4510.21.2017.2.MR, w której wskazano, że: „(...) innowacja jest to każda zmiana, która coś ulepsza, daje nową jakość lub pozwala stworzyć nowy produkt, usługę bądź nową jakość. Może to być zmiana radykalna, dająca zupełnie nowy produkt, ale również cząstkowa, prowadzona do udoskonalenia produktu. Dlatego też definicja tego słowa jest bardzo szeroka”.

-      również w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 kwietnia 2019 r. sygn. 0114-KDIP3-1.4011.143.2019.1.ES, wskazano, iż: „Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. (...) z art. 5a pkt 38 ww. ustawy wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób, czyli chodzi o bieżące prowadzenie prac badawczo-rozwojowych podjętych w przyszłości, jak i rozpoczęcie działań badawczo-rozwojowych przy jednoczesnym założeniu, że podatnik w przyszłości będzie dalej podejmował i realizował prace tego rodzaju. Przesłankę tę należy zatem rozumieć jako zakaz obejmowania ulgą incydentalnych działań podatnika. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.”.

W ocenie Wnioskodawcy, opisane w stanie faktycznym projekty, które obejmowały projektowanie, wykonanie i wdrażanie nowych rozwiązań technologicznych, spełniały ustawowe przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, określone w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.

Projekty realizowane przez Wnioskodawcę cechowały się twórczością w rozumieniu przepisów podatkowych oraz objaśnień Ministerstwa Finansów. Wnioskodawca nie realizował gotowych schematów ani powtarzalnych czynności odtwórczych – Jego działalność polegała na opracowywaniu indywidualnych, „szytych na miarę” rozwiązań technologicznych, które uwzględniały specyficzne potrzeby każdego klienta oraz wymagania konkretnego środowiska przemysłowego (m.in. spożywczego czy chemicznego).

Nowość rozwiązań wyrażała się m.in. w:

-    zastosowaniu unikalnych układów konstrukcyjnych,

-    doborze materiałów i komponentów w zależności od medium i warunków procesowych,

-    opracowaniu metod osiągania wyjątkowo niskiej chropowatości powierzchni wewnętrznych zbiorników (Ra < 0,2 µm),

-    wdrażaniu nietypowych systemów instalacyjnych, np. dla linii CIP, wymagających integracji z istniejącą infrastrukturą i spełnienia ścisłych norm.

Ponadto, Wnioskodawca opracowywał rozwiązania, które wcześniej nie istniały w jego zakładzie – a niejednokrotnie również nie były dostępne na rynku jako gotowe produkty. Innowacyjność projektów wynikała bezpośrednio z pracy zespołu konstruktorów, technologów i monterów, którzy samodzielnie wypracowywali nowe podejścia techniczne i projektowe.

Dodatkowo, działania Wnioskodawcy miały charakter zaplanowany i uporządkowany, co oznacza, że były realizowane w sposób systematyczny. Każdy projekt przebiegał według wewnętrznie ustalonego schematu, obejmującego:

-           analizę zapotrzebowania klienta,

-           koncepcyjne opracowanie rozwiązania,

-           przygotowanie dokumentacji technicznej,

-           wykonanie elementów na miejscu,

-           montaż i uruchomienie u klienta.

Wnioskodawca prowadził ewidencję działań projektowych, czasu pracy, materiałów oraz etapów realizacji. Harmonogramy projektów uwzględniały cele, zadania, zasoby oraz terminy.

Tym samym, projekty te nie miały charakteru przypadkowego ani jednorazowego, lecz wpisywały się w metodyczny sposób realizowania działalności projektowo-produkcyjnej.

W ocenie Wnioskodawcy taka organizacja pracy spełnia przesłankę systematyczności, rozumianej jako działanie metodyczne, zgodne z planem i celem, nawet jeśli dane projekty były uruchamiane w reakcji na zapotrzebowanie rynkowe, a nie prowadzono ich w sposób ciągły przez cały rok.

Podkreślić również należy, że realizowane przez Wnioskodawcę projekty – niezależnie od ich przedmiotu – skutkowały tworzeniem i poszerzaniem zasobu wiedzy technicznej w przedsiębiorstwie, zarówno w zakresie rozwiązań konstrukcyjnych, jak i praktyki ich wdrożenia. Zdobyta wiedza była dokumentowana i wykorzystywana przy kolejnych zadaniach, również w formie modyfikacji wcześniejszych założeń lub ponownego zastosowania przetestowanych metod.

Równocześnie projekty te stanowiły wykorzystanie aktualnie dostępnej wiedzy w sposób ukierunkowany na tworzenie nowych zastosowań – zarówno w kontekście nowych urządzeń, jak i nowych konfiguracji procesów (np. montaż instalacji procesowej obejmującej różne medium, o różnej temperaturze, ułożonych na wspólnej estakadzie z wymogiem izolacji termicznej i zgodności z istniejącą infrastrukturą).

Wnioskodawca stale łączył istniejące kompetencje z nowo zdobytą wiedzą technologiczną, projektową i wykonawczą – w celu tworzenia nowych rozwiązań, niedostępnych jako gotowe produkty rynkowe. Wiedza uzyskana w toku jednego projektu była wykorzystywana do optymalizacji kolejnych realizacji.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że opisane projekty:

-    miały charakter twórczy, ponieważ obejmowały opracowanie nowych, wcześniej niestosowanych rozwiązań technologicznych;

-    były realizowane w sposób systematyczny, według zaplanowanego i uporządkowanego modelu działania;

-    prowadziły do zwiększania zasobów wiedzy w przedsiębiorstwie, a także wykorzystywania tej wiedzy w praktyce do tworzenia nowych zastosowań, zgodnych ze specyficznymi potrzebami klientów.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, spełniały one definicję działalności badawczo- rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, i mogą stanowić podstawę do skorzystania z ulgi B+R.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty ponoszone w latach 2019-2023 w związku z realizacją poszczególnych projektów - w zakresie w jakim pozostają w bezpośrednim związku z działalnością badawczo-rozwojową - stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o PIT. W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wskazane koszty podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania zgodnie z art. 26e ustawy o PIT.

W sytuacji, gdy opisana w niniejszym wniosku działalność Wnioskodawcy zostanie uznana za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, Wnioskodawca będzie uprawniony do skorzystania z preferencji przewidzianej w art. 26e ust. 1 tej ustawy, tj. do odliczenia od podstawy opodatkowania poniesionych kosztów kwalifikowanych.

Wnioskodawca realizował wskazane we wniosku prace badawczo-rozwojowe w oparciu o środki własne. Dodatkowo, na potrzeby wybranych projektów, Wnioskodawca uzyskał dofinansowanie ze środków pochodzących z funduszy Unii Europejskiej. Mając na uwadze obowiązujące przepisy, Wnioskodawca wskazuje, że za koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ustawy o PIT, uznaje wyłącznie te wydatki, które nie zostały mu w żadnej formie zwrócone, w szczególności w ramach otrzymanego dofinansowania.

Zgodnie z art. 26e ust. 8 ustawy i PIT, podatnicy korzystający z odliczenia, o którym mowa w art. 26e ust. 1 Ustawy o PIT, są obowiązani wykazać w zeznaniu poniesione koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu. Ponadto, art. 24a ust. 1b ustawy o PIT, wskazuje na konieczność wyodrębnienia w ewidencji rachunkowej kosztów działalności B+R.

W związku z powyższym, Wnioskodawca – jako podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych    – jest uprawniony do skorzystania z odliczenia kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym, o ile spełnione zostały łącznie następujące warunki:

•   poniesione wydatki były bezpośrednio związane z działalnością badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 26e ust. 1 ustawy o PIT,

•   poniesione koszty zostały zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów ustawy o PIT,

•   charakter poniesionych wydatków mieści się w zakresie kosztów kwalifikowanych wskazanych w art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o PIT,

•   Wnioskodawca prowadził stosowną ewidencję zgodnie z art. 24a ust. 1b ustawy o PIT, w której wyodrębnił koszty przypisane działalności badawczo-rozwojowej,

•   koszty kwalifikowane zostały prawidłowo wykazane w zeznaniu rocznym,

•   wysokość dokonanych odliczeń nie przekroczyła limitów przewidzianych ustawą,

•   poniesione koszty nie zostały Wnioskodawcy w żadnej formie zrefundowane, zwrócone ani sfinansowane ze środków zewnętrznych.

Koszty osobowe

Zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy o PIT, od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych odlicza się koszty uzyskania przychodów poniesione przez podatnika na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”.

Za koszty kwalifikowane, zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT, uznaje się m.in. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, do którego odnosi się przytoczony art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Co przy tym istotne, ustawodawca wprowadził wyłącznie trzy warunki uznania kosztów pracowniczych za koszty kwalifikowane na cele stosowania ulgi B+R:

•   koszty te muszą stanowić koszty uzyskania przychodów dla pracodawcy,

•   koszty muszą dotyczyć pracowników realizujących działalność badawczo-rozwojową podatnika, oraz

•   koszty te muszą stanowić dla pracowników należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.

Należy również podkreślić, że zgodnie z ww. przepisem, do kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej można zaliczyć jedynie tę część wynagrodzeń pracowniczych oraz odpowiadających im składek finansowanych przez pracodawcę, która odpowiada proporcji czasu przeznaczonego przez pracownika na realizację zadań o charakterze badawczo- rozwojowym względem całkowitego czasu pracy w danym miesiącu.

Wnioskodawca, na potrzeby wyodrębnienia tej proporcji, prowadził ewidencję czasu pracy, pozwalającą na przypisanie poszczególnych aktywności do zadań związanych z działalnością B+R.

Dzięki prowadzonej przez Wnioskodawcę ewidencji czynności badawczo-rozwojowych w ujęciu godzinowym, możliwe jest precyzyjne określenie, jaka część wynagrodzenia pracowników zaangażowanych w realizację projektów B+R odpowiadała rzeczywistemu czasowi pracy poświęconemu na te działania. W rezultacie ustalana została proporcja czasu przeznaczonego na działalność badawczo-rozwojową w danym miesiącu do całkowitego czasu pracy danego pracownika w tym okresie.

Dodatkowo, w świetle art. 24a ust. 1b ustawy o PIT, podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy planują skorzystać z odliczenia wskazanego w art. 26e tej ustawy, są zobowiązani do wyodrębnienia kosztów działalności B+R w prowadzonej księdze przychodów i rozchodów lub - w przypadku prowadzenia pełnej księgowości - w księgach rachunkowych.

Choć przepisy nie narzucają szczegółowego sposobu prowadzenia takiej ewidencji, to obowiązek ten należy rozumieć jako konieczność dokumentowania kosztów w sposób pozwalający na jednoznaczne określenie ich związku z działalnością badawczo-rozwojową oraz wskazanie okresu podatkowego, którego dotyczą. Celem takiego podejścia jest zapewnienie możliwości prawidłowego ustalenia wysokości odliczenia w ramach ulgi B+R.

W tym zakresie Wnioskodawca prowadził szczegółowe zestawienia kosztów wynagrodzeń oraz składek na ubezpieczenia społeczne finansowanych jako płatnik, przypisanych do pracowników realizujących zadania o charakterze badawczo-rozwojowym. Dzięki funkcjonalnościom posiadanego systemu finansowo-kadrowego możliwe było generowanie raportów zawierających dane kosztowe na poziomie poszczególnych pracowników. Połączenie tych danych z prowadzoną ewidencją czasu pracy umożliwiało precyzyjne ustalenie tej części kosztów, która kwalifikuje się do odliczenia w ramach ulgi.

W ocenie Wnioskodawcy, przyjęty sposób dokumentowania kosztów działalności badawczo-rozwojowej spełnia wymogi określone w przepisach ustawy o PIT i stanowi wystarczającą podstawę do skorzystania z preferencji podatkowej.

Ponadto, aby Wnioskodawca mógł odliczyć od postawy opodatkowania koszty kwalifikowane, muszą one zostać zaliczone przez nią do kosztów uzyskania przychodu. Wnioskodawca spełnił ten wymóg - wydatki poniesione na wynagrodzenia pracowników zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z właściwymi przepisami ustawy o PIT.

Wnioskodawca pragnie wskazać, iż w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej zamierza odliczać od podstawy opodatkowania koszty osobowe, tj. wynagrodzenia pracowników zaangażowanych w realizację zadań o charakterze B+R oraz finansowane przez Wnioskodawcę – jako płatnika – składki na ubezpieczenia społeczne, zgodnie z zasadami określonymi w art. 26e ustawy o PIT – wysokość odliczenia będzie każdorazowo ustalana zgodnie z przepisami obowiązującymi w danym roku podatkowym.

Wnioskodawca, mając świadomość ewolucji przepisów regulujących wysokość możliwego odliczenia, każdorazowo planuje zweryfikować stan prawny obowiązujący w danym okresie rozliczeniowym i deklaruje zamiar stosowania przepisów w brzmieniu aktualnym na moment ponoszenia kosztów, przy jednoczesnym zachowaniu należytej staranności w zakresie prowadzenia ewidencji pozwalającej na prawidłowe wyodrębnienie kosztów kwalifikowanych.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy ustawy o PIT, w ocenie Wnioskodawcy, poniesione przez Wnioskodawcę koszty osobowe wskazane w opisie stanu faktycznego– tj. m.in. wynagrodzenia pracowników zaangażowanych w działalność badawczo-rozwojową oraz finansowane przez Wnioskodawcę składki na ubezpieczenia społeczne – spełniają przesłanki uznania ich za koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT.

Koszty te stanowiły dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodu, były ponoszone na rzecz osób realizujących zadania o charakterze B+R, a ich wysokość ustalana była proporcjonalnie do czasu poświęconego na realizację tych zadań w stosunku do całkowitego czasu pracy pracowników. Ewidencja prowadzona przez Wnioskodawcę umożliwia precyzyjne wyodrębnienie tej części kosztów, co zapewnia zgodność z wymogami określonymi w art. 24a ust. 1b oraz art. 26e ustawy o PIT.

W konsekwencji, Wnioskodawca uznaje, że spełnia przesłanki formalne i materialne uprawniające do odliczenia wskazanych kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie z aktualnym brzmieniem przepisów obowiązujących w poszczególnych latach podatkowych, począwszy od roku 2019.

Materiały i surowce

Koszty zakupu surowców i materiałów wykorzystywanych w działalności badawczo- rozwojowej wskazanej w pkt II stanowią koszt kwalifikowany w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT, jeśli nie zostaną zwrócone w jakiejkolwiek formie i są przeznaczone na działalność B+R.

Zgodnie z 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT, za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Należy zwrócić uwagę, iż ww. przepis posługuje się pojęciami „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowiąc przy tym, iż w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo- rozwojową.

Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w ocenie Wnioskodawcy, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).

W zakresie definicji surowca wypowiedziała się również Rada Języka Polskiego. W ocenie Rady: „nie ma podstaw, by kategorycznie wymagać od sposobu rozumienia hasła surowiec tego, aby był to wyłącznie materiał naturalny (...) Współczesna definicja leksykograficzna hasła surowiec używanego we współczesnej polszczyźnie powinna mieć postać następującą: Substancja w pierwotnym stanie, zwykle pochodzenia naturalnego, stanowiąca materiał wyjściowy służący do wytwarzania jakichś rzeczy lub energii”.

Z kolei, w zakresie interpretacji pojęcia „materiały"”, w ocenie Wnioskodawcy, odwołać należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości. W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.

Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się iż materiały to: „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa i in., Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).

Wnioskodawca, realizując projekty badawczo-rozwojowe, nabywał różnego rodzaju materiały i surowce, które były zużywane w procesach projektowania, wytwarzania i testowania nowych rozwiązań technologicznych. Były to m.in. blachy ze stali nierdzewnej, blachy węglowe, materiały kwasoodporne, odlewy żeliwne, tworzywa konstrukcyjne, komponenty instalacyjne (kolanka, trójniki, zawory, przepustnice), a także materiały pomocnicze do spawania, cięcia i obróbki (druty, elektrody, gazy osłonowe, środki chemiczne do czyszczenia, śrut do obróbki strumieniowej itp.).

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy, surowcami w znaczeniu przywołanym powyżej mogą wszelkiego rodzaju produkty niezbędne w procesie tworzenia nowych lub modyfikowania istniejących produktów.

Ustawodawca nie objaśnia również, co należy rozumieć przez bezpośredni związek nabywanych materiałów i surowców z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, pozostawiając tym samym swobodę podatnikom w zakresie możliwości udowodnienia takiego związku. Zasadne wydaje się przyjęcie, że materiały i surowce nabyte i wykorzystane na potrzeby prowadzonej działalności innowacyjnej są bezpośrednio z tą działalnością związane.

W stanie faktycznym opisanym przez Wnioskodawcę, nabywane surowce były wykorzystywane do wytworzenia nowych produktów bądź ulepszenia istniejących. Wytwarzane produkty miały charakter nowatorski i unikatowy, o odpowiedniej jakości i funkcjonalności.

Natomiast, z uwagi na fakt, że surowce i materiały ulegały zużyciu (nabyte surowce i materiały nie mogły być wykorzystane wielokrotnie), istniała pewność, że poniesione koszty ich nabycia stanowiły w całości koszty działalności badawczo-rozwojowej.

Na temat zaliczenia do kosztów kwalifikowanych surowców i materiałów wypowiedział się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w interpretacji indywidualnej z 23 stycznia 2020 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.652.2019.2.RR, który w pełni przyjął argumentację Wnioskodawcy opartą na powyższych założeniach.

Możliwość zaliczenia wydatków poniesionych na materiały oraz surowce, które są następnie wykorzystywane do działań badawczo-rozwojowych również wynikają z literalnego brzmienia przepisów.

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 listopada 2018 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.346.2018.2.JS: „Kosztem kwalifikowanym u Wnioskodawcy, w myśl art. 18d ust. 2 pkt 2 mogą być również wydatki poniesione w pełnej wysokości na materiały i surowce, z uwagi na fakt, że były/są/będą wykorzystywane wyłącznie do realizacji działalności B+R. Powyższe dotyczy również wymienionych we wniosku narzędzi, o ile wykorzystywane są one wyłącznie do zadań w ramach realizacji prac B+R. W przeciwnym wypadku, narzędzia będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej będą one służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej ”.

Stanowisko to zostało potwierdzone w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 stycznia 2020 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.627.2019.1.JKU, zgodnie z którą: „Biorąc pod uwagę cytowane przepisy stwierdzić należy, że konstrukcja art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych, kosztów wszelkich materiałów, surowców i wyposażenia, które są kosztami uzyskania przychodów i wykorzystywane są bezpośrednio w działalności badawczo-rozwojowej. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności”.

Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych

Zgodnie z art. 26e ust. 3 ustawy o PIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

Na gruncie powyższego przepisu można wskazać na przesłanki, jakie muszą zostać spełnione, aby odpisy amortyzacyjne od środków trwałych stanowiły koszty kwalifikowane, i tak, odpisy amortyzacyjne mogą zostać odliczone od postawy opodatkowania w ramach ulgi B+R pod warunkiem, że:

1)    zostały zaliczone do KUP oraz zostały dokonane w danym roku podatkowym,

2)    nie dotyczą środków trwałych wprost wyłączonych z zakresu ulgi, tj. samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością, oraz

3)    środek trwały, którego dotyczy odpis, wykorzystywany jest w prowadzonej działalności rozwojowej.

Wnioskodawca, realizując działalność badawczo-rozwojową w obszarze projektowania, produkcji i wdrażania zaawansowanych rozwiązań technologicznych dla przemysłu, wykorzystywał środki trwałe stanowiące istotne zaplecze techniczne prowadzonych prac. Środki te były bezpośrednio zaangażowane w realizację projektów, których celem było tworzenie nowych lub znacząco udoskonalonych urządzeń, zbiorników oraz instalacji przemysłowych.

W toku prowadzonych działań Wnioskodawca korzystał m.in. z lasera ...o mocy 4 kW, pras krawędziowych, walcarek oraz zaawansowanych stanowisk spawalniczych. Urządzenia te były niezbędne do precyzyjnego cięcia, kształtowania i łączenia materiałów w ramach realizowanych projektów technologicznych. Ich wykorzystanie umożliwiało fizyczną weryfikację przyjętych założeń konstrukcyjnych oraz wprowadzenie rozwiązań, które dotychczas nie funkcjonowały w działalności operacyjnej Wnioskodawcy.

Odpisy amortyzacyjne dokonywane od ww. środków trwałych były ujmowane jako koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Wnioskodawca podkreśla, że amortyzowane składniki majątku spełniały definicję środków trwałych określoną w art. 22a ustawy o PIT, a ich amortyzacja była prowadzona zgodnie z przepisami art. 22a-22o tej ustawy. Jednocześnie, Wnioskodawca nie dokonywał odliczeń od środków wyłączonych z możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych, takich jak samochody osobowe, budynki, budowle czy lokale stanowiące odrębną własność.

Amortyzacji podlegały wyłącznie urządzenia i maszyny, które były związane z prowadzonymi pracami B+R – służyły testowaniu, obróbce, analizie technicznej oraz fizycznemu wykonaniu niestandardowych elementów, projektowanych na potrzeby konkretnych rozwiązań technologicznych tworzonych przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca prowadził stosowną dokumentację księgową potwierdzającą zarówno wysokość dokonywanych odpisów amortyzacyjnych, jak i przypisanie danego środka trwałego do konkretnych zadań badawczo-rozwojowych. Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, spełnione zostały przesłanki pozwalające uznać ponoszone koszty amortyzacji za kwalifikowane w rozumieniu przepisów art. 26e ustawy o PIT, co uprawniało do ich odliczenia od podstawy opodatkowania w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie podkreślenia wymaga, że zgodnie z Pana intencjami, wniosek dotyczy lat podatkowych 2019-2023.

Zasady działania spółek cywilnych regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1610 ze zm.).

Zgodnie z art. 860 § 1 Kodeksu cywilnego:

Podkreślam, że spółka cywilna nie jest odrębnym podmiotem prawa i stanowi wyłącznie stosunek zobowiązaniowy pomiędzy wspólnikami będącymi stronami umowy spółki cywilnej. Wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony w umowie spółki. Z uwagi na to, że spółka cywilna nie jest podmiotem prawa, nie przysługuje jej w związku z tym również zdolność do czynności prawnych, zdolność sądowa ani procesowa.

Spółka cywilna nie jest również podatnikiem podatku dochodowego, a dochody tej spółki nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki cywilnej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w tej spółce uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki cywilnej jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 5b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w stanie prawnym obowiązującym w latach 2019-2023 (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm.; t. j. Dz. U z 2019 r. poz. 1387 ze zm.; t. j. Dz. U z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t. j. Dz. U z 2022 r. poz. 2647 ze zm., dalej również jako: Ustawa o PIT):

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stąd wielkość przychodów przypadających na podatnika (wspólnika spółki niebędącej osobą prawną) określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. Taką samą zasadę należy zastosować przy określaniu kosztów uzyskania przychodów oraz ulg podatkowych związanych z prowadzoną przez tę spółkę działalnością gospodarczą.

Stosownie art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis ten normuje tzw. ulgę badawczo-rozwojową (ulgę B+R). Jest ona szczególnym instrumentem, którego celem jest zachęcanie podatników prowadzących działalność gospodarczą do podejmowania działań o charakterze badawczo-rozwojowym. Ma to wpływać na innowacyjność oferowanych przez nich produktów, usług lub procesów realizowanych w ich przedsiębiorstwach. W dalszej perspektywie ulga badawczo-rozwojowa ma służyć wzrostowi nowoczesności, innowacyjności i konkurencyjności gospodarki.

Mechanizm ulgi sprowadza się do możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania określonej wartości wskazanych rodzajowo kosztów uzyskania przychodów dotyczących działalności badawczo-rozwojowej (kosztów kwalifikowanych). Mając na względzie wysokie koszty działań o charakterze badawczo-rozwojowym ustawodawca zdecydował o możliwości „dwukrotnego” uwzględnienia wartości tych kosztów w rachunku podatkowym podatnika – raz jako kosztów uzyskania przychodów i ponownie jako odliczenia od podstawy obliczenia podatku.   

Jak wynika z treści art. 26e ust. 1 ustawy, z omawianej ulgi może skorzystać podatnik, który spełnia łącznie następujące warunki:

1)    uzyskuje przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej;

2)    prowadzi działalność badawczo-rozwojową;

3)    ponosi na działalność badawczo-rozwojową koszty uzyskania przychodów określone jako „koszty kwalifikowane”.

Pojęcie działalności gospodarczej

W odniesieniu do pierwszej z ww. przesłanek należy wskazać, że pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy to:

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej

Definicje ustawowe

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć jest w niej mowa o badaniach naukowych - oznacza to:

a)    badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 ze zm.), a więc:

b)    badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:

Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:

Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest działalność twórcza obejmująca:

·         badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; lub

·         badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń; lub

·         prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń,

podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej

Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny, kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę znaczeniową pojęcia „tworzyć”  - określające czynność, której istotą jest element kreacyjny i „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do powstania rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego – jest to proces wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów niepowtarzalnych.

Badania podstawowe

Działalność badawczo-rozwojowa może obejmować badania podstawowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc:

·         prace empiryczne – czyli prace doświadczalne; lub

·         prace teoretyczne – czyli oparte na teorii naukowej, a nie na doświadczeniu;

mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.

Co istotne, aby prowadzone przez podmiot działania miały status badań podstawowych w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym muszą być prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.

Nie każde przeprowadzone doświadczenie jest badaniem podstawowym. Prace empiryczne muszą być prowadzone w odpowiednich warunkach (w odpowiednim środowisku), w oparciu o określoną metodę działań. Powinny być przeprowadzone w odpowiedniej próbie, uwzględniać stopień powtarzalność wyników. Prace te powinny być odpowiednio zarejestrowane lub opisane. Szczegółowe standardy prowadzenia prac empirycznych są uzależnione od przedmiotu badania.

Podobnie, nie każde rozważania prowadzone w oparciu o teorie naukowe będą miały status prac teoretycznych w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace teoretyczne w rozumieniu tej ustawy także muszą spełniać określone standardy, w tym dotyczące metodologii badan naukowych, komparatystyki, zasad wnioskowania. 

Badania aplikacyjne

Działalność badawczo-rozwojowa może również obejmować badania aplikacyjne w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Aplikacja to m.in. „zastosowanie czegoś w praktyce”. Przedmiotem badań aplikacyjnych jest więc pozyskanie nowej wiedzy i umiejętności (opartych na wiedzy i doświadczeniu) dla potrzeb praktyki produkcyjnej lub usługowej w określonym zakresie. Podmiot podejmujący prace aplikacyjne – mając wiedzę o określonych produktach, procesach lub usługach (ich cechach, wadach) – podejmuje działalność badawczą, której celem jest zdobycie nowej wiedzy i umiejętności po to, aby:

·         opracować nowe produkty, procesy lub usługi lub

·         wprowadzić znaczące ulepszenia do istniejących produktów, procesów lub usług.

„Nowy” to „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”, „taki, który zajął miejsce poprzedniego”, „spotykany po raz pierwszy, dopiero co poznany lub będący od niedawna w jakimś środowisku”, „od niedawna istniejący, właśnie wynaleziony”.

Celem prac aplikacyjnych jest zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności – czyli takiej wiedzy i takich umiejętności, których podmiot prowadzący prace (pomimo bycia specjalistą w danej dziedzinie) wcześniej nie posiadał.

Nowym produktem, procesem lub usługą może być:

·         produkt, proces lub usługa, które nie istniały wcześniej, czyli takie, które zostały opracowane po raz pierwszy w wyniku badan aplikacyjnych;

·         produkt, proces lub usługi, które istniały już jako rodzaj produktu, procesu lub usługi, ale w wyniku badań aplikacyjnych opracowano ich nową koncepcję.

Ulepszenie natomiast to „to, co usprawniło funkcjonowanie czegoś”. Ulepszać to „zmienić coś tak, żeby stało się bardziej użyteczne lub funkcjonalne”. Celem prac aplikacyjnych dotyczących istniejących produktów, procesów lub usług nie są jakiekolwiek ulepszenia, ale ulepszenia znaczące  – czyli mające duże znaczenie, dużą wagę, istotne z punktu widzenia funkcji i dotychczasowych cech ulepszanych produktów, procesów lub usług. Jednocześnie jednak skala zmian wprowadzonych do produktu, procesu lub usługi nie powoduje, że mówimy o nowym produkcie, procesie lub usłudze, ale o produkcie, procesie lub usłudze znacząco ulepszonych.

Analogicznie jak w przypadku badań podstawowych, także badania aplikacyjne muszą być prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.

Prace rozwojowe

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy, tj. obejmują:

·         nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·         łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·         kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; i

·         wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·         nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·         łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badan rozwojowych;

·         kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·         wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·         planowaniu produkcji oraz

·         projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres. 

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej

Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:

·         w sposób systematyczny,

·         w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Pojęcie „systematyczny” – w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.

Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych badań lub prac.

Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Punktem wyjściowym dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie pewnego poziomu (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić, czy podjęte działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą wykorzystywaniu zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest określenie poziomu wiedzy „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów wiedzy, „wyjściowego” stanu jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla działalności  badawczo-rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.

Należy uwzględnić zatem, iż głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmują szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. (zobacz: 3.2.1.3 Objaśnienia w zakresie IP BOX - Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań”).

Istotnym jest więc między innymi to:

·         jakimi zasobami wiedzy podatnik dysponował przed rozpoczęciem realizacji projektu badawczo-rozwojowego;

·         jaki rodzaj wiedzy podlegał następnie selekcji, wykorzystaniu i rozwijaniu pod względem przydatności do realizacji tego projektu.

Ocena charakteru Pana działalności

Jak wynika z Pana wniosku, wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy okresów rozliczeniowych od 2019 r. do 2023 r., tj. czasu, w którym był Pan wspólnikiem wyżej wskazanej spółki cywilnej i w związku z tym podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Specjalizował się Pan w projektowaniu i produkcji instalacji technologicznych oraz przemysłowych, a także w wytwarzaniu zbiorników bezciśnieniowych i urządzeń wykorzystywanych w produkcji spożywczej i przemysłowej. W ramach prowadzonej działalności stale doskonalił Pan standardy jakości, dostosowując oferowane rozwiązania do indywidualnych potrzeb klientów.  Działając w ramach Spółki cywilnej jako doświadczony producent zaawansowanych technologicznie rozwiązań dla przemysłu, prowadził Pan działalność gospodarczą obejmującą projektowanie, produkcję i montaż niestandardowych instalacji technologicznych, zbiorników bezciśnieniowych oraz urządzeń dla przemysłu spożywczego czy chemicznego (dalej: „Rozwiązania technologiczne”).

Realizowane przez Pana projekty badawczo-rozwojowe miały charakter twórczy i systematyczny– obejmowały opracowywanie nowych, wcześniej niestosowanych rozwiązań konstrukcyjnych, materiałowych i technologicznych. Projekty te były kompleksowe: od opracowania koncepcji, przez projektowanie techniczne, aż po wykonanie i wdrożenie gotowych rozwiązań u klientów. W ich ramach wykonywano m.in. projektowanie i produkcję zbiorników ze stali nierdzewnej i węglowej, usługi spawalnicze metodą TIG, cięcie laserowe, a także montaż instalacji procesowych i linii rozlewniczych.

Działania te były realizowane przez wysoko wykwalifikowany zespół – projektantów, spawaczy i monterów – posiadających odpowiednie wykształcenie i doświadczenie. Wykorzystywał Pan nowoczesne oprogramowanie projektowe i obliczeniowe oraz zaawansowany park maszynowy. W siedzibie w Y (woj. ...) dysponował Pan pomieszczeniami technicznymi wyposażonymi m.in. w laser ...o mocy 4 kW, prasy krawędziowe i urządzenia do walcowania, co umożliwiało efektywną realizację niestandardowych projektów technologicznych odpowiadających indywidualnym potrzebom klientów przemysłowych.

Opracowane w ramach projektu rozwiązania technologiczne miały charakter niestandardowy i zostały wypracowane w wyniku prac koncepcyjnych i projektowych Pana zespołu, przy wykorzystaniu jego wiedzy technicznej oraz doświadczenia.

Specjalizował się Pan w dostarczaniu innowacyjnych, indywidualnie zaprojektowanych Rozwiązań technologicznych, które nie były dostępne jako standardowe produkty na rynku, a ich realizacja wymagała podejścia „szytego na miarę”, zgodnego ze specyficznymi wymaganiami klientów.

Ponadto, wyjaśnił Pan, że:

• dysponował Pan wykwalifikowanym zespołem inżynierów oraz specjalistów z zakresu konstrukcji, budowy maszyn, technologii spawalniczych oraz automatyki przemysłowej. Pracownicy posiadali odpowiednie wykształcenie kierunkowe oraz doświadczenie umożliwiające samodzielne opracowywanie nowych rozwiązań technologicznych – od etapu koncepcji, przez projektowanie, aż po wdrożenie u klienta;
• Spółka cywilna realizowała poszczególne projekty opisane we wniosku w sposób zaplanowany, uporządkowany i metodyczny, zgodnie z wewnętrznym sposobem organizacji pracy charakterystycznym dla działalności inżynieryjnej. Dla każdego projektu określano zakres prac, zasoby, cele techniczne oraz kolejność działań;
• wskazał Pan zasoby wiedzy, które były wykorzystywane i rozwijane w ramach każdego projektu;
• we wniosku opisał Pan realizowane przez Pana projekty, które ilustrują zakres innowacyjny Pana działalności;

Wskazał Pan również wprost, że realizowane przez Pana projekty badawczo-rozwojowe miały charakter twórczy i systematyczny – obejmowały opracowywanie nowych, wcześniej niestosowanych rozwiązań konstrukcyjnych, materiałowych i technologicznych. Projekty te były kompleksowe: od opracowania koncepcji, przez projektowanie techniczne, aż po wykonanie i wdrożenie gotowych rozwiązań u klientów. W ich ramach wykonywano m.in. projektowanie i produkcję zbiorników ze stali nierdzewnej i węglowej, usługi spawalnicze metodą TIG, cięcie laserowe, a także montaż instalacji procesowych i linii rozlewniczych.

Projekty realizowane były przy użyciu nowoczesnych stanowisk projektowych oraz urządzeń przemysłowych, w tym m.in. specjalistycznych narzędzi do modelowania 3D, oprogramowania obliczeniowego, maszyn do precyzyjnego cięcia, urządzeń spawalniczych oraz mobilnych zestawów montażowych. Dodatkowo prowadził Pan dokumentację projektową oraz ewidencję czasu pracy, materiałów i etapów realizacyjnych – co pozwalało na systematyczne prowadzenie procesu badawczo-rozwojowego i wyodrębnienie jego poszczególnych faz.

Opis zawarty we wniosku oraz jego uzupełnieniu, a w szczególności powyższe twierdzenia, pozwalają uznać, że opisana działalność będąca przedmiotem Pana pytania pierwszego:

• obejmuje prace rozwojowe w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
• ma twórczy charakter;
• podejmowana jest w systematyczny sposób w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Możliwość skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej

Zgodnie z art. 26e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ponadto, w myśl art. 26e ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 26e ust. 7 ustawy koszty kwalifikowane są limitowane

W stanie prawnym obowiązującym od 2019 r. do 2021 r.:

W stanie prawnym obowiązującym od 2022 r.:

Zgodnie z art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Pamiętać trzeba też, że stosowanie do treści art. 24a ust. 1b ustawy:

Reasumując, ulga badawczo-rozwojowa polega na możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania określonej kwoty kosztów podatkowych poniesionych przez podatnika na działalność badawczo-rozwojową, czyli tzw. „kosztów kwalifikowanych”.

Oznacza to, że koszty związane z działalnością badawczo-rozwojową dwukrotnie wpływają na wysokość podstawy obliczenia podatku dochodowego u przedsiębiorcy inwestującego w taką działalność (raz jako koszty uzyskania przychodu, a drugi raz jako koszty kwalifikowane) i w efekcie znacznie pomniejszają wysokość opłacanego podatku dochodowego.

W oparciu o wskazane wyżej przepisy, należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

1.  Podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową.

2.  Koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o PIT.

3.  Koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2 - 3 ustawy o PIT.

4.  Ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy o PIT, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów.

5.  Jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu.

6.  W ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o PIT, podatnik wyodrębnił w sposób prawidłowy koszty działalności badawczo-rozwojowej.

7.  Podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu.

8.  Kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie o PIT.

9.  Koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Z wniosku wynika, że:

·         chce Pan skorzystać z możliwości zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej w zakresie kosztów poniesionych na realizację prac badawczo-rozwojowych w okresie od 2019 r. do 2023 r.,

·         nie prowadzi Pan działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej;

·         zamierza odliczyć Pan w ramach ulgi B+R koszty kwalifikowane, zgodnie z art. 26e ust. 2 i ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·         prowadził Pan ewidencję pozwalającą wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej w zakresie opisanym we wniosku,

·         zamierza Pan wyodrębnić koszty kwalifikowane w celu skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·         prowadził Pan  dokumentację projektową oraz ewidencję czasu pracy, materiałów i etapów realizacyjnych – co pozwalało na systematyczne prowadzenie procesu badawczo-rozwojowego i wyodrębnienie jego poszczególnych faz;

·         nie posiada Pan statusu centrum badawczo-rozwojowego ;

·         nie korzysta Pan ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63 lub 63a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·         koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową, były zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej w ramach spółki cywilnej;

·         wymienione we wniosku koszty nie zostały zwrócone i nie będą zwrócone w jakiejkolwiek formie ani odliczone od podstawy opodatkowania,

·         koszty kwalifikowane zostaną odliczone od podstawy opodatkowania roku, w którym zostały ujęte jako koszty uzyskania przychodu.

Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, a także ww. przepisy, należy stwierdzić, że Pana działalność polegająca na projektowaniu i produkcji instalacji technologicznych oraz przemysłowych, a także w wytwarzaniu zbiorników bezciśnieniowych i urządzeń wykorzystywanych w produkcji spożywczej i przemysłowej podejmowana w sposób przedstawiony w opisie stanu faktycznego, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji przysługuje Panu prawo do skorzystania z odliczenia w ramach tzw. ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 26e omawianej ustawy.

Wynagrodzenia pracowników wraz ze składkami finansowanymi przez pracodawcę jako koszty kwalifikowane

Kwestia dotycząca możliwości zaliczenia wynagrodzeń pracowników (tj. osób zatrudnionych na umowy o pracę) do kosztów kwalifikowanych została uregulowana w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego:

Stosownie natomiast do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należności ze stosunku pracy mogą być uznane za koszty kwalifikowane tylko w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.

W sytuacji, gdy pracownicy wykonują obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadne jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzeń wypłaconych pracownikom, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.

Podkreślam, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy takiego podziału/wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Można zatem przyjąć, że podatnik korzystający z ulgi– dla celów dowodowych – winien prowadzić ewidencję czasu pracy poświęconego przez pracowników na działalność badawczo-rozwojową.

Zatem koszty wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę oraz składki na ubezpieczenia społeczne od tych wynagrodzeń finansowane przez Państwa mogą być uznane za koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu w ramach ulgi badawczo-rozwojowej w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.

Na podstawie powyższego przyjmuję zatem, że to faktyczne wykonywanie określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia stanowią koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując, koszty ponoszone przez Pana w latach 2019-2023 w związku z realizacją poszczególnych projektów – obejmujące wynagrodzenia pracowników wraz ze składkami finansowanymi przez Pana, mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane ,o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że ma Pan możliwość uznania tych wydatków za koszty kwalifikowane.

Koszty materiałów i surowców jako koszty kwalifikowane

Kwestia dotycząca możliwości zaliczenia kosztów nabycia materiałów do kosztów kwalifikowanych została uregulowana w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Z opisu sprawy wynika, że w związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, ponosi Pan też koszty nabycia materiałów i surowców.

W odniesieniu do ww. kosztów zwracam uwagę, że w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posługuje się pojęciem „materiały”, które nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym od fizycznych, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową.

W zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do interpretacji tego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.).

W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości:

Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały  to składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej.

Konstrukcja art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z poczynionymi powyżej uwagami, pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych kosztów wszelkich materiałów, których definicję słownikową przytoczono powyżej, stanowiących koszty uzyskania przychodów, niezbędnych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli bez takich elementów niemożliwe będzie jej prowadzenie. Innymi słowy – kosztami kwalifikowanymi są wydatki na materiały, bez których niemożliwe jest nie tylko prowadzenie samych badań, wdrażania różnych procesów w ramach działalności badawczo-rozwojowej, ale również, bez których niemożliwe byłoby wprowadzenie i wykorzystanie odpowiednich narzędzi i oprzyrządowania dla prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że do kosztów kwalifikowanych działalności badawczo-rozwojowej zaliczał Pan również wydatki na zakup materiałów i surowców wykorzystywanych bezpośrednio w toku realizacji poszczególnych projektów. Dotyczyło to w szczególności:

-       stali nierdzewnej i węglowej stosowanej do produkcji zbiorników,

-       komponentów instalacyjnych (rury, kształtki, armatura, izolacje, zawory itp.),

-       materiałów eksploatacyjnych używanych w procesie spawania i obróbki (druty, elektrody, gazy techniczne),

-       elementów konstrukcyjnych estakad, wsporników, mocowań,

-       materiałów uszczelniających, grzewczych i zabezpieczających.

Materiały te były przypisywane do konkretnych rozwiązań technologicznych na podstawie ewidencji prowadzonej w ramach projektów. Dokumentacja ta zawierała szczegółowe zestawienie wykorzystanych surowców i materiałów, wraz z informacją o ich przeznaczeniu i wartości fakturowej. W ewidencji ujmowane były wyłącznie te materiały, które zostały faktycznie zużyte w trakcie prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.

Zatem, Pana wydatki na nabycie materiałów i surowców wpisują się w kategorię materiały i surowce, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że ma Pan możliwość uznania tych wydatków za koszty kwalifikowane.

Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych jako koszty kwalifikowane

Zgodnie z art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej wskazuję, że ich podstawą zaliczenia w poczet kosztów kwalifikowanych jest wskazany wyżej art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Choć ustawodawca nie użył w tym przepisie sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że do kosztów kwalifikowanych podatnicy mogą zaliczać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

To sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w całości stanowią koszt kwalifikowany, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej.

Natomiast w sytuacji, gdy takie składniki są częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności, działalności podstawowej niezwiązanej z działalnością badawczo-rozwojową, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych stanowią koszty kwalifikowane tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne służą prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach realizowanej działalności badawczo-rozwojowej alokował Pan również koszty amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które były wykorzystywane w prowadzeniu prac nad poszczególnymi rozwiązaniami technologicznymi.

Amortyzacji podlegały wyłącznie te środki trwałe i wartości niematerialne i prawne, które były faktycznie i bezpośrednio wykorzystywane w związku z realizacją konkretnych projektów badawczo-rozwojowych – tj. służyły projektowaniu, testowaniu, wytwarzaniu, analizowaniu lub modyfikacji rozwiązań technologicznych. Dotyczyło to w szczególności:

-        specjalistycznych maszyn i urządzeń (np. laserów do cięcia, stanowisk spawalniczych, urządzeń do szlifowania i polerowania),

-         komputerów i stacji roboczych wykorzystywanych przez konstruktorów i technologów,

-         licencji na specjalistyczne oprogramowanie inżynierskie, projektowe i symulacyjne,

-         narzędzi pomiarowych i diagnostycznych,

-         wyposażenia stanowisk roboczych i urządzeń wspierających prace projektowe.

Nie uwzględniał Pan w kosztach kwalifikowanych amortyzacji dotyczącej samochodów osobowych, a także budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością, nawet jeżeli były one wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności badawczo- rozwojowej.

Koszty amortyzacji były przypisywane do poszczególnych projektów na podstawie prowadzonej ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i analizy stopnia wykorzystania danego składnika majątkowego na potrzeby konkretnej działalności B+R. Umożliwiało to wyodrębnienie części odpisów amortyzacyjnych, które mogły zostać zakwalifikowane jako koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy o PIT.

Wobec powyższego, ponoszone przez Pana w przedstawionym stanie faktycznym koszty odpisów amortyzacyjnych od opisanych środków trwałych oraz wartości niematerialne i prawne, które są wykorzystywane w toku realizacji Pana projektów, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowanie:  działania realizowane przez Pana w ramach poszczególnych projektów w latach 2019-2023 stanowią – w świetle art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – działalność badawczo-rozwojową, której prowadzenie uprawnia Pana do zastosowania odliczenia, o którym mowa w art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku spółki cywilnej.

Koszty ponoszone przez Pana w latach 2019-2023 w związku z realizacją poszczególnych projektów – obejmujące w szczególności (i) wynagrodzenia pracowników wraz ze składkami finansowanymi przez Pana, (ii) koszty materiałów i surowców oraz (iii) odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych – mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i w konsekwencji podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania zgodnie z art. 26e ust. 1 ww. ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zastrzegam, że – zgodnie z Pana intencją – przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest kwestia możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych kosztów dotyczących ekwiwalentów za niewykorzystany urlop, wynagrodzeń za czas choroby, urlopu oraz innych usprawiedliwionych nieobecności pracowników.

Zaznaczam, że niniejszą interpretację wydałem w oparciu o opis okoliczności przedstawionych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczam się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyrażam swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Pana. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania kontrolnego organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych, stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.