Osoba fizyczna, rezydent Polski nieprowadząca działalności gospodarczej, zawarła w 2018 roku umowę spółki cichej ze spółką cywilną, w której jest zatrudniona. Umowa przewiduje wniesienie przez nią wkładu pieniężnego, prawo do miesięcznych zaliczek na zysk w kwocie 400 zł netto, brak odpowiedzialności za długi spółki i uczestnictwa w stratach, prawo do zwrotu wkładu…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 15 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie pismem z 27 stycznia 2026 r. (data wpływu 28 stycznia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W 2018 r. zawarła Pani jako osoba fizyczna umowę spółki cichej ze spółką cywilną , która ….
Wspólnikami są 2 osoby fizyczne z udziałami wynoszącymi po 50%.
Jest Pani rezydentem polski, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy, nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej.
Pani jedynym źródłem dochodów jest umowa o pracę w tej spółce cywilnej.
W ramach umowy spółki cichej jako wspólnik cichy zobowiązała się Pani wnieść wkład pieniężny z przeznaczeniem na działalność spółki, w której jest Pani zatrudniona.
W ciągu roku, jako wspólnik cichy będący osobą fizyczną ma Pani prawo do otrzymywania zaliczek na poczet zysku. Nie ponosi Pani też odpowiedzialności za długi wygenerowane w spółce cywilnej, nie uczestniczy w prowadzonej działalności gospodarczej, nie reprezentuje spółki, ani nie uczestniczy w jej stratach. W przypadku rozwiązania umowy ma Pani prawo do zwrotu włożonego kapitału. Ma Pani prawo do przeglądania ksiąg spółki i obowiązek powstrzymania się od działalności, która mogłaby zaszkodzić spółce lub przyczynić się do straty.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Pani wniosek dotyczy dochodów począwszy od 2018 r. do nadal.
Umowa spółki cichej została zawarta na okres 20 lat z możliwością jej rozwiązania za 3-miesięcznym wypowiedzeniem przez każdą ze stron.
Umowa spółki cichej nie ma ustawowych uregulowań. Jak zauważył NSA umowa spółki cichej, to odrębny byt od wszelkich innych umów nazwanych i nienazwanych funkcjonujących w polskim obrocie gospodarczym. W konsekwencji więc istotne znaczenie mają skutki zawarcia i wykonywania umowy.
Zapisy umowy i intencja stron jasno wskazuje, że zawarła Pani umowę w celu realizacji wspólnego celu gospodarczego, umowa pożyczki nie zawierałaby takiego celu.
Ma Pani prawo przeglądania ksiąg i dokumentów – takiego przywileju nie ma pożyczkodawca, tylko wspólnik cichy.
Ma Pani zobowiązanie do nieprowadzenia względem przedsiębiorcy działalności konkurencyjnej takiego obowiązku nie ma pożyczkodawca, tylko wspólnik cichy.
Wywodząc z powyższego i potwierdzając liczne wyroki WSA i NSA Pani przychody winny być zakwalifikowane do art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej również jako: „ustawy PDOF”).
Pani wynagrodzenia wspólnika cichego zostały skalkulowane w sposób ryczałtowy. Na podstawie § 2 umowy spółki cichej partycypuje Pani w zysku w wysokości 400 zł netto miesięcznie z zysku osiągniętego w spółce.
Zapisy w umowie:
„Wspólnikowi jego udział w zyskach wypłacany będzie do dnia 10 (dziesiątego) każdego miesiąca z dołu ryczałtem w kwocie 400 (czterysta) złotych przelewem na konto Wspólnika (...).”
Nie stała się Pani współwłaścicielem majątku spółki. Wspólnik cichy zgodnie z istotą umowy spółki cichej jako umowy nienazwanej prawa cywilnego, nie nabywa statusu współwłaściciela majątku przedsiębiorstwa, do którego wnosi wkład.
Wkład pieniężny wniesiony przez wspólnika cichego staje się częścią majątku firmy prowadzonej przez przedsiębiorcę, natomiast wspólnik cichy uzyskuje wyłącznie uprawnienia obligacyjne udziału w zysku przedsiębiorstwa na zasadach określonych w umowie oraz do zwrotu wkładu po rozwiązaniu umowy. Wspólnik cichy nie uczestniczy w zarządzaniu przedsiębiorstwem ani nie reprezentuje go wobec osób trzecich.
Wspólnik cichy ponosi ryzyko utraty wkładu, w zakresie wynikającym z ryzyka gospodarczego prowadzonej działalności przedsiębiorcy, przy czym ryzyko to ma charakter pośredni i ekonomiczny, a nie kontraktowy.
Zgodnie z treścią umowy, jako wspólnik nie uczestniczy Pani w stratach przedsiębiorstwa, co oznacza, że nie jest Pani zobowiązana do dopłat ani pokrywania strat finansowych działalności. Jednocześnie umowa przewiduje zwrot wkładu pieniężnego po rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy, w terminie do 3 miesięcy, ze środków przedsiębiorstwa.
W związku z powyższym, ryzyko utraty wkładu może wystąpić w szczególności w sytuacjach jak:
• niewypłacalność przedsiębiorcy uniemożliwiająca zwrot wkładu w przewidzianym umową terminie;
• likwidacja lub zbycie przedsiębiorstwa przy braku wystarczających środków finansowych;
• egzekucja prowadzona wobec przedsiębiorcy, w wyniku której środki przedsiębiorstwa nie wystarczą na zaspokojenie roszczenia o zwrot wkładu;
• inne zdarzenia gospodarcze lub losowe wpływające na sytuację finansową przedsiębiorstwa.
Umowę zawarła Pani z podmiotem niepowiązanym.
Pytanie
1. Czy prawidłowo zakwalifikowała Pani swoje wynagrodzenie z tytułu wypłaty zysku z tytułu realizacji umowy spółki cichej - jako przychód z innych źródeł opodatkowany według skali podatkowej, a nie jako przychód z kapitału pieniężnego?
2. Czy prawidłowe jest postępowanie, że rozlicza Pani te przychody w zeznaniu rocznym PIT-36?
Pani stanowisko w sprawie
Uważa Pani, że przychody wspólnika cichego – osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej należy zakwalifikować jako przychody z innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy PDOF). Nie są to przychody z odsetek od pożyczki, kwalifikowane jako przychody z kapitałów pieniężnych, więc spółka nie staje się płatnikiem podatku zryczałtowanego. Prawidłowym postępowaniem jest rozliczenie tych dochodów na PIT-36 w pozycji „inne źródła”.
Przychód ten łączy się z dochodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy PDOF.
Aby wykazać zasadniczą różnicę pomiędzy tym, że jest to umowa spółki cichej, a nie umowa pożyczki (z praw kapitałowych) należy na wstępie zaznaczyć, że do wspólnego przedsięwzięcia w rozumieniu art. 8 ustawy o PDOF należy zaliczyć przedsięwzięcie realizowane na podstawie umowy spółki cichej, ponieważ jest ukierunkowane na działalność zarobkową, przyznanie uprawnienia inwestorowi do zysków, jest zorganizowane w stopniu pozwalającym na realizację inwestycji w celu osiągania przychodów.
W konsekwencji, spółka nie będzie zobowiązana pobierać podatku u źródła, a wspólnik cichy zobowiązany będzie do samoobliczania podatku dochodowego bez pośrednictwa płatnika.
Najważniejszą kwestią jest ustalenie charakteru umowy spółki cichej, co prowadzi w konsekwencji do jednoznacznego ustalenia źródła przychodów wspólnika cichego.
Zawarcie umowy spółki cichej jest dopuszczalne zgodnie z zasadą swobody umów, wyrażoną w art. 353 (1) Kodeksu cywilnego. Stosownie do tego przepisu, strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swojego uznania, byleby jej treść lub cel nie sprzeciwiały się naturze stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
Pani jako wspólnik cichy jasno wskazuje, że zawierając umowę spółki cichej uczestniczy Pani w prowadzonej przez spółkę działalność gospodarczej poprzez wniesienie do niej wkładu. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej, podstawowym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w spółce cywilnej.
Na mocy zawartej umowy przysługuje Pani prawo do uczestniczenia w zyskach, który jest wypłacany zaliczkowo w ciągu roku w wysokości 400 zł netto miesięcznie, a w przypadku rozwiązania umowy przysługuje Pani prawo żądania zwrotu wniesionego do spółki wkładu.
Jako wspólnik cichy nie ponosi Pani odpowiedzialności za długi spółki, nie reprezentuje spółki, ani nie uczestniczy w stratach przedsiębiorcy.
Jako wspólnik cichy nie może Pani podejmować żadnych działań, które mogą przynieść szkodę spółce lub utrudniać jej działalność.
Zawarta przez Panią umowa spółki cichej nie jest umową pożyczki i nie jest to przychód z tytułu odsetek od pożyczki kwalifikowanych jako przychody z kapitałów pieniężnych.
Przy umowie pożyczki pożyczkodawca uprawniony jest do otrzymania zwrotu kwoty pożyczki w całości oraz ewentualnych odsetek w wysokości określonej w umowie, niezależnie od gospodarczego powodzenia inwestycji prowadzonej przez pożyczkobiorcę.
Charakterystyczny dla umowy spółki cichej jest również cel gospodarczy, który zamierzają zrealizować wspólnicy w ramach spółki cichej oraz wspólny interes gospodarczy stron umowy (w Pani przypadku jest to inwestycja w firmę produkcyjno-handlową). Przy umowie pożyczki brak jest takiego wspólnego celu gospodarczego.
Z umowy spółki cichej wynika też, że ma Pani prawo do przeglądania ksiąg i dokumentów dotyczących spółki. Takich uprawnień nie posiada pożyczkodawca.
Jako wspólnik cichy zobowiązała się Pani do nieprowadzenia względem przedsiębiorcy działalności, która mogłaby Pani przynieść stratę lub szkodę spółce. Takiego obowiązku nie posiada pożyczkodawca.
W Pani ocenie, przedstawione wcześniej przesłanki wskazują, że zapisy umowy nie odpowiadają elementom umowy pożyczki.
Wypłacane przychody miesięczne z tytułu wypłaty zaliczkowego zysku winny być zakwalifikowane jako przychody z innych źródeł i rozliczone na PIT-36.
Do opodatkowania Pani dochodu jako wspólnika cichego winno mieć również odpowiednie zastosowanie art. 8 ust. 1 ustawy PDOF, zgodnie z którym przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub praw majątkowych – łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy PDOF.
Do wspólnego przedsięwzięcia w rozumieniu art. 8 ustawy PDOF należy zaliczyć przedsięwzięcie realizowane na podstawie umowy spółki cichej, ponieważ jest ukierunkowane na działalność zarobkową, przyznaje się uprawnienie do udziału w zyskach inwestorowi, jest zorganizowane w stopniu pozwalającym na realizację inwestycji w celu osiągania przychodów.
W tej konsekwencji jako wspólnik cichy jest Pani zobowiązana do samoobliczania podatku dochodowego bez pośrednictwa płatnika.
Identyczną argumentację odnaleźć można w wyrokach sądów administracyjnych, m.in.:
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasadę swobody umów przewiduje art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071). W myśl tego przepisu:
Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
Z zasady tej wynika możliwość zawierania tzw. „umów nienazwanych”, tj. nieuregulowanych w Kodeksie cywilnym. Należy przy tym pamiętać, że treść dozwolonej umowy przez prawo wyznaczają postanowienia art. 56 i 58 Kodeksu cywilnego.
Zgodnie z art. 56 Kodeksu cywilnego:
Czynność prawna wywołuje nie tylko skutki w niej wyrażone, lecz również te, które wynikają z ustawy, z zasad współżycia społecznego i z ustalonych zwyczajów.
Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, że na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy. Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. Jeżeli nieważnością jest dotknięta tylko część czynności prawnej, czynność pozostaje w mocy co do pozostałych części, chyba że z okoliczności wynika, że bez postanowień dotkniętych nieważnością czynność nie zostałaby dokonana (art. 58 § 1-3 Kodeksu cywilnego).
Z uwagi na brak ustawowych uregulowań umowy spółki cichej należy stwierdzić, że umowa ta jest jedną z tzw. umów nienazwanych. Zauważam przy tym, że o rodzaju zawartej umowy nie decyduje nadana jej przez strony nazwa, lecz treść złożonych przy jej zawieraniu oświadczeń woli. Funkcjonowanie spółki cichej opiera się na wniesieniu przez wspólnika cichego, dysponującego majątkiem rzeczowym lub finansowym, wkładu (niekiedy w postaci wkładu własnej pracy) na rzecz drugiego wspólnika, prowadzącego przedsiębiorstwo lub inną działalność zarobkową we własnym imieniu. Wspólnik cichy w zamian za swój wkład uczestniczy w zyskach tej działalności, nie ujawniając się jednak na zewnątrz, nie mając też praw do majątku tej spółki. Udział wspólnika cichego nie prowadzi do utworzenia jakiegokolwiek rodzaju wspólnoty ze wspólnikiem − ani rzeczowej, ani majątkowej, ani osobowej. Wspólnik cichy nie odpowiada też za zobowiązania spółki wobec wierzycieli. Spółka taka jest po prostu odmianą umowy cywilnoprawnej dwóch stron.
Do istotnych elementów stosunku spółki cichej należą:
· uczestniczenie w cudzym przedsiębiorstwie (strony dążą do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego),
· wniesienie wkładu (wkład wspólnika cichego, który może być w formie zarówno pieniężnej, jak i niepieniężnej, staje się częścią majątku przedsiębiorcy),
· wniesienie wkładu daje prawo do udziału w zysku (nie można wyłączyć wspólnika cichego od uczestnictwa w zyskach − inaczej jest w odniesieniu do strat),
· wyłączenie osobistej odpowiedzialności (wobec wierzycieli przedsiębiorcy).
Istota spółki cichej wyczerpuje się w stosunku zobowiązaniowym łączącym wspólników (spółka wewnętrzna). Wspólnik cichy nie staje się współwłaścicielem majątku, do którego wniósł wkład, ani nie występuje w stosunkach zewnętrznych. Tytułem prawnym uzyskania korzyści majątkowej przez wspólnika cichego nie jest posiadany udział w kapitale przedsiębiorcy, lecz umowa cywilnoprawna.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Przy czym, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 tej ustawy).
Jednocześnie ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera legalnej definicji pojęcia „wspólnego przedsięwzięcia”. Pojęciu temu należy nadać szeroki zakres, przy czym cel takiego wspólnego przedsięwzięcia powinien być zarobkowy. Działalność wykonywana w ramach przedsięwzięcia może mieć każdy charakter, np. może to być działalność handlowa. Wspólne przedsięwzięcie powinno być ujęte w pewne normy organizacyjne. Nie muszą to być jednakże ramy sztywne i zinstytucjonalizowane. Wystarczy, by pozwalały na sprawne przeprowadzenie przedsięwzięcia, osiąganie przychodów oraz rozliczenie zysków, przypadających każdemu z podmiotów w nim uczestniczących. Do „wspólnego przedsięwzięcia” należy zatem zaliczyć wskazaną w opisie stanu faktycznego Umowę spółki cichej.
Powyższa regulacja art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest realizacją zasady, że uzyskane we wspólnym przedsięwzięciu przychody oraz poniesione koszty uzyskania przychodów podlegają rozliczeniu u wspólników proporcjonalnie do ich udziałów w zyskach tego przedsięwzięcia. Oznacza to, że przychody i koszty uzyskania przychodów uzyskiwane w ramach Umowy spółki cichej stanowiącej wspólne przedsięwzięcie Pani/wspólnika cichego oraz Spółki cywilnej powinny zostać opodatkowane zgodnie z art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ponieważ dopuszczalne jest stosowanie do umów nienazwanych przepisów o umowach nazwanych, wprost lub przez analogię, w zależności od celu umowy nienazwanej i podobieństwa tego celu do umowy nazwanej, właściwym jest potraktowanie wniesienia wkładu przez Wnioskodawcę jako udzielenie pożyczki jeżeli przedmiotem wkładu są pieniądze lub rzeczy oznaczone co do gatunku – na co wskazuje treść art. 720 Kodeksu cywilnego.
Wyjaśnić przy tym należy, że przekazanie przedmiotu wkładu i późniejszy jego zwrot nie stanowi dochodu wspólnika cichego. Za dochód taki należy uważać jedynie udział w zysku przedsiębiorcy.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jednym ze źródeł przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).
Z kolei, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki od pożyczek.
Jeżeli więc wspólnikiem spółki cichej jest osoba fizyczna, która wniosła do tej spółki wkład pieniężny, wówczas przychód z tytułu uczestnictwa w spółce cichej należy zakwalifikować jako przychód z tytułu odsetek od pożyczek.
Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, z odsetek od pożyczek, z wyjątkiem gdy udzielanie pożyczek jest przedmiotem działalności gospodarczej.
Stosownie do art. 30a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 3–5, 6, 8 i 9 pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1 i 4, ust. 5a, 5d i 5e.
Z kolei, w myśl art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1, pkt 1–11 oraz 11b–13 z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
Na mocy art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
Zgodnie z art. 42 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.
Ocena Pani stanowiska w zakresie pytania nr 1
Na podstawie powołanych przepisów prawa oraz przedstawionego stanu faktycznego uznaję, że przychód z tytułu uczestnictwa osoby fizycznej w spółce cichej należy zakwalifikować do przychodów z kapitałów pieniężnych, tj. odsetek od pożyczek, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jednocześnie, Pani stanowisko, zgodnie z którym – przychody wspólnika cichego – osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej należy zakwalifikować jako przychody z innych źródeł – uznałem za nieprawidłowe.
Ocena Pani stanowiska w zakresie pytania nr 2
Na podstawie powołanych przepisów prawa oraz przedstawionego stanu faktycznego uznaję, że zryczałtowany podatek dochodowy od otrzymanego przez Panią wynagrodzenia (w tym zaliczek) odprowadzany będzie za pośrednictwem płatnika (tu: Spółki cywilnej), którego obowiązki w tym zakresie reguluje przepis art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jednocześnie Spółka, jako płatnik, będzie zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od ww. wynagrodzenia, co oznacza, że Pani jako wspólnik cichy nie będzie zobowiązana do uiszczenia podatku samodzielnie.
W konsekwencji powyższego, Pani stanowisko, zgodnie z którym – prawidłowym postępowaniem jest rozliczenie otrzymanego od Spółki cywilnej wynagrodzenia z tytułu wypłaty zysku w związku z realizacją umowy spółki cichej na PIT-36 w pozycji „inne źródła” – uznałem za nieprawidłowe.
Wyjaśnienia w zakresie przedawnienia zobowiązania podatkowego
Z uwagi na informację, że Pani wniosek dotyczy opodatkowania dochodów od 2018 r. wyjaśniam, że uprawnienie do złożenia korekty może dotyczyć wyłącznie okresu, który nie uległ przedawnieniu.
Na podstawie art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wskazuję również, że pytania przedstawione przez Panią we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Pani zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy oraz własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Odnosząc się do powołanych oraz orzeczeń sądowych, wyjaśniam, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą konkretnej indywidualnej sprawy w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Dodatkowo wskazuję, iż rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach na które się Pani powołuje we wniosku nie są analogiczne do Pani sprawy.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo