Koszty uzyskania przychodów w działalności gospodarczej.
Osoba fizyczna prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą jako psycholog i psychoterapeuta. Wraz z mężem nabyła lokal mieszkalny na kredyt hipoteczny, posiadając 50% udziału. Od 15 maja 2025 roku wykorzystuje 20% powierzchni lokalu do prowadzenia działalności, w tym przyjmowania klientów. Co…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne
29 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 19 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy kosztów uzyskania przychodów w działalności gospodarczej. Uzupełniła go Pani pismem z 23 października 2025 r. (wpływ 30 października 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, mającą miejsce zamieszkania w Polsce. Prowadzi jednoosobową, pozarolniczą działalność gospodarczą w ramach wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEiDG) - psycholog, psychoterapeuta. Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawczyni, zgodnie z wpisem w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej jest działalność psychologiczna i psychoterapeutyczna. Wnioskodawczyni posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ewidencja rachunkowa dla działalności gospodarczej prowadzona jest za pomocą podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
Wnioskodawczyni rozpoczęła działalność gospodarczą 16 kwietnia 2024 r. W 2024 r. rozliczany był podatek dochodowy na zasadach ogólnych, zaś w 2025 r. podatek dochodowy rozliczany jest liniowo (PIT-19%).
Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Pozostaje w związku małżeńskim, w którym panuje rozdzielność majątkowa od 24 maja 2010 r.
12 marca 2025 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła lokal mieszkalny finansując zakup ze wspólnie zaciągniętego kredytu hipotecznego (50/50). Co miesiąc solidarnie z mężem wpłacają na konto kredytowe po połowie wysokości raty obejmującej kapitał i odsetki.
Na cele działalności gospodarczej Wnioskodawczyni przeznaczyła 20% całego lokalu, w którym jest prowadzona Jej działalność gospodarcza. Jest to widoczne w CEiDG.
Koszty obsługi kredytu (odsetki, prowizje, opłaty bankowe) w 20% są ponoszone w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodu. Dzięki czemu wydatki kredytowe pozostają wprost powiązane z bieżącym osiąganiem przychodów.
Wnioskodawczyni aktualnie uwzględnia 20% całości kosztów odsetek ponoszonych w związku z zaciągniętym kredytem na zakup nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Lokal mieszkalny nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej.
W piśmie z 23 października 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że posiada 50% udziału w lokalu mieszkalnym, które jest przedmiotem opisu sprawy. Ratę obejmującą kapitał i odsetki od połowy kredytu Wnioskodawczyni płaci z majątku osobistego.
Lokal mieszkalny w prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni wykorzystuje od 15 maja 2025 r. Część wykorzystywana w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni jest wyodrębniona od pozostałej części mieszkania - na tą część 20% składa się jeden pokój, w którym odbywa się praca intelektualna i przyjmowani są klienci oraz część kuchni, łazienki i korytarza. Wnioskodawczyni uwzględnia 20% całości odsetek od kredytu, ponieważ do działalności gospodarczej wykorzystuje 20% powierzchni całkowitej mieszkania na cele prowadzonej działalności gospodarczej.
Wnioskodawczyni będzie posiadała dowód bankowy przelewu z Jej prywatnego konta na konto dotyczące kredytu - na spłatę połowy raty kredytowej zawierającej kapitał i odsetki. Drugą część raty w takiej samej wysokości wpłaca Jej mąż ze swojego majątku osobistego.
Lokal służy Wnioskodawczyni w prowadzeniu sesji terapeutycznych z klientami, co jest głównym przychodem Jej działalności.
Pytanie
Czy Wnioskodawczyni ma możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej 20% całości odsetek z kredytu na zakup nieruchomości – w odniesieniu do aktualnie zaciągniętego kredytu i spłacanych odsetek?
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Wnioskodawczyni uważa, że zaliczenie 20% całości zapłaconych odsetek od kredytu hipotecznego do kosztów uzyskania przychodów jest prawidłowe.
W związku z korzystaniem z 20% całości lokalu, Wnioskodawczyni uważa, że może odliczać 20% całości zapłaconych odsetek w racie kredytu.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Koszty związane z opłacaniem odsetek są związane z zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodu.
Art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi o wydatkach nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów - dotyczy nie zapłaconych odsetek. Wnioskodawczyni wskazuje, że w koszty będzie księgowała tylko zapłacone odsetki na podstawie przelewu bankowego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły potrącania wydatków w określonym czasie.
Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszty uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętych przychodów.
W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast kosztami służącymi zabezpieczeniu źródła przychodów są koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w przyszłości.
Zwracam przy tym uwagę, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodami uzyskanymi z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tych przychodów – każdorazowo spoczywa na podatniku.
Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem że wykaże, że świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.
Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:
Ponadto, stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.
Na podstawie powołanych regulacji – dopiero zapłacenie odsetek od kredytu (pożyczki) daje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów, o ile odsetki nie zwiększają kosztów inwestycji. Zatem, aby prawidłowo rozliczyć koszty uzyskania przychodów, istotny jest moment poniesienia przez podatnika wydatków związanych ze spłatą odsetek od kredytu (pożyczki).
W konsekwencji, odsetki są kosztem podatkowym, jeśli spełniają następujące przesłanki:
Z opisu sprawy wynika, że od 16 kwietnia 2024 r. prowadzi Pani jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem jest działalność psychologiczna i psychoterapeutyczna. Pozostaje Pani w związku małżeńskim, w którym panuje rozdzielność majątkowa od 24 maja 2010 r. 12 marca 2025 r. wraz z mężem nabyła Pani lokal mieszkalny finansując zakup ze wspólnie zaciągniętego kredytu hipotecznego (50/50). Posiada Pani 50% udziału w lokalu mieszkalnym. Część wykorzystywana w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni jest wyodrębniona od pozostałej części mieszkania - na tę część 20% składa się jeden pokój, w którym odbywa się praca intelektualna i przyjmowani są klienci oraz część kuchni, łazienki i korytarza. Uwzględnia Pani 20% całości odsetek od kredytu, ponieważ wykorzystuje Pani 20% powierzchni całkowitej lokalu na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Będzie posiadała Pani dowód bankowy przelewu z Pani prywatnego konta na konto dotyczące kredytu - na spłatę połowy raty kredytowej zawierającej kapitał i odsetki. Co miesiąc solidarnie Pani z mężem wpłaca na konto kredytowe po połowie wysokości raty obejmującej kapitał i odsetki. Ratę obejmującą kapitał i odsetki od połowy kredytu płaci Pani z majątku osobistego.
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane wyżej przepisy prawa wskazać należy, że zapłacone przez Panią odsetki od połowy kredytu hipotecznego, może Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 20% całości odsetek z płaconego kredytu tj. stosując proporcję, w jakiej pozostaje powierzchnia lokalu mieszkalnego wykorzystywana na cele Pani działalności gospodarczej do łącznej powierzchni tego lokalu, w którym posiada Pani udział, o ile faktycznie wydatek ten ma związek przyczynowo-skutkowy z przychodami i jest odpowiednio udokumentowany.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie w Pani indywidualnej sprawy.
Przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo