Możliwość skorzystania z ulgi na powrót w sytuacji przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski w 2021 r.
Wnioskodawca, obywatel włoski, do października 2021 r. mieszkał i pracował we Włoszech. We wrześniu 2021 r. zakończył pracę i zdał wynajmowane mieszkanie. W listopadzie 2021 r. wraz z żoną i córką przyjechał do Polski, zamieszkując gościnnie u matki żony. Pobyt do stycznia 2022 r. miał charakter przygotowawczy – poszukiwał pracy i mieszkania. 10 stycznia 2022 r. podpisał…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
1 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 5 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A.A (dalej: Wnioskodawca) jest obywatelem włoskim mieszkającym w kraju urodzenia nieprzerwanie od 1988 r. do 2021 r. Wnioskodawca wszedł w związek małżeński z obywatelką Polski, z którą wspólnie podjęli decyzję o zmianie miejsca zamieszkania i przeprowadzce do Polski. W ostatnich latach przed przeprowadzką do Polski Wnioskodawca wynajmował lokal mieszkalny wspólnie z małżonką. Mieszkanie to zostało zdane we wrześniu 2021 r. Protokół zwrotu kluczy do tego lokalu został sporządzony w dniu 4 września 2021 r. Do końca października 2021 r. Wnioskodawca przebywał na terytorium Włoch w innym miejscu zakwaterowania, po czym ostatecznie opuścił terytorium Włoch.
W ostatnich latach przed przyjazdem do Polski Wnioskodawca był zatrudniony (we Włoszech) na podstawie włoskiej umowy o pracę i osiągał dochody wyłącznie ze źródeł włoskich. Zatrudnienie to trwało do września 2021 r. włącznie. Wnioskodawca składał roczne włoskie deklaracje podatkowe, w tym za rok 2021 ...oraz .... które w całości były opodatkowane we Włoszech. Włoski organ podatkowy ....wydał Wnioskodawcy certyfikat rezydencji podatkowej obejmujący lata 2019–2021.
Wnioskodawca posiada następujące dokumenty potwierdzające powyższe fakty:
· certyfikat rezydencji podatkowej ...za lata 2019–2021,
· włoskie paski wypłat ....za okres do 2021 r.,
· wyciągi bankowe dokumentujące wpływ wynagrodzenia,
· włoską roczną deklarację podatkową za rok 2021 ...
W listopadzie 2021 r. Wnioskodawca przybył do Polski wraz z małżonką i córką, zatrzymując się gościnnie w domu matki małżonki. Ani Wnioskodawca ani Jego żona nie posiadali żadnego tytułu prawnego do lokalu, w którym przebywali. Pobyt ten miał charakter wyłącznie przygotowawczy i logistyczny, związany z poszukiwaniem stałego miejsca zamieszkania i organizacją przeprowadzki z dzieckiem na terytorium Polski.
Ponadto, przyjazd ten był również związany z koniecznością dopełnienia wstępnych formalności administracyjnych (Wnioskodawca uzyskał numer PESEL oraz zameldowanie czasowe) oraz rozeznania się w tym, czy Wnioskodawca znajdzie w Polsce zatrudnienie, które zapewniłoby Mu stałe źródło dochodu, w wyniku czego możliwa byłaby przeprowadzka do Polski na stałe wraz z całą rodziną.
W omawianym okresie, tj. od listopad 2021 r. do 9 stycznia 2022 r.
• Wnioskodawca nie osiągał żadnych dochodów na terytorium Polski,
• nie zawarł żadnej umowy o pracę ani umowy cywilnoprawnej z polskim podmiotem,
• nie posiadał tytułu prawnego do żadnego lokalu mieszkalnego w Polsce (brak umowy najmu, brak własności) – stan ten trwał do lipca 2022 r.,
• nie był objęty polskim ubezpieczeniem społecznym (ZUS) ani zdrowotnym (NFZ),
• nie pobierał żadnych świadczeń z polskiego systemu zabezpieczenia społecznego (800+ na dziecko było pobierane dopiero od czerwca 2022 r.),
• nie prowadził działalności gospodarczej w Polsce.
10 stycznia 2022 r. Wnioskodawca podjął pierwszą pracę zawodową w Polsce na podstawie polskiej umowy o pracę. Następnie po ustabilizowaniu swojej pozycji zawodowej i rodzinnej Wnioskodawca wprowadził się w lipcu 2022 r. do wynajętego mieszkania (rodzina dołączyła do niego w sierpniu 2022 r.). Od tego czasu:
• całość Jego aktywności zawodowej i gospodarczej koncentruje się na terytorium Polski,
• osiąga dochody wyłącznie ze źródeł polskich,
• podlega polskiemu ubezpieczeniu społecznemu i zdrowotnemu.
W związku z powyższym, Wnioskodawca ma zamiar skorzystać ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.; dalej: ustawa PIT), czyli z tzw. ulgi na powrót.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
5 lipca 2026 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
1) Za jaki okres oczekuje Pan wydania interpretacji, tj. w jakich latach podatkowych chciałby Pan skorzystać z ulgi (należy wskazać konkretne lata podatkowe)?
Odpowiedź: Wnioskodawca chciałby skorzystać z ulgi za lata podatkowe 2022-2025 lub 2023-2026.
2) Kiedy (należy wskazać konkretny dzień, pełną datę) przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski?
Odpowiedź: 10 stycznia 2022 r. - jest to dzień podjęcia przez Wnioskodawcę pierwszej pracy zarobkowej w Polsce, z którym wiązało się ostateczne przeniesienie Jego oraz Jego rodziny ośrodka interesów życiowych i gospodarczych do Polski. Fizyczny przyjazd do Polski miał miejsce w listopadzie 2021 r. ale pobyt ten miał charakter wyłącznie przygotowawczy i tymczasowy.
3) Czy nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie obejmującym:
a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
b) okres od początku roku, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania?
Odpowiedź: Wnioskodawca potwierdza, nie miał. Przyjazd do Polski w listopadzie miał charakter przygotowawczy względem ostatecznego przeniesienia rezydencji Wnioskodawcy, co nastąpiło 10 stycznia 2022 r.
Do czasu podjęcia pracy pobyt Wnioskodawcy nie charakteryzował się permanentnością. Brak stałego źródła dochodu, własnego lokum (mieszkania) oraz brak uczęszczania córki do polskiej placówki edukacyjnej aż do ....lutego 2022 r. stanowią tego potwierdzenie. W przypadku braku podjęcia przez Wnioskodawcę pracy w określonym terminie tymczasowy pobyt Wnioskodawcy i Jego rodziny w Polsce mógłby się zakończyć.
Z uwagi na podjęcie przez Wnioskodawcę pracy 10 stycznia 2022 r. Wnioskodawca z żoną uznali definitywnie, iż wówczas nastąpiło przeniesienie ich rezydencji podatkowej i miejsca zamieszkania (a tym samym ogniska domowego) do Polski. Zwieńczeniem tego faktu było wynajęcie w lipcu 2022 r. własnego mieszkania, w którym Wnioskodawca zamieszkał z całą rodziną.
4) Gdzie – w jakim państwie – miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych zgodnie z wewnętrznym prawem tego państwa – w okresie trzech lat poprzedzających bezpośrednio rok, w którym Pan przyjechał na stałe do Polski (zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Polski) do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Polskę?
Odpowiedź: Była to Republika Włoska.
5) W którym z krajów – w latach 2018-2020 oraz w okresie od początku roku 2021 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechał Pan do Polski) – miał Pan ściślejsze powiązania gospodarcze (źródła dochodów, posiadane nieruchomości, inwestycje, oszczędności, kredyty, konta bankowe, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pana usługi (np. telefonia komórkowa, Internet), itp.)? Należy to szczegółowo opisać.
Odpowiedź: W latach 2018-2020 oraz w 2021 r. (do końca października) najściślejsze powiązania gospodarcze Wnioskodawcy znajdowały się wyłącznie we Włoszech. Osiągał On tam dochody z pracy najemnej (co potwierdzają włoskie paski wypłat... oraz deklaracja podatkowa ....za 2021 r.). Wnioskodawca otrzymywał również włoskie świadczenia socjalne z urzędu ...(np. ...) Do września 2021 r. wynajmował we Włoszech mieszkanie (protokół zwrotu kluczy nosi datę 4 września 2021 r.). W tym czasie w Polsce nie posiadał żadnych dochodów, majątku, kont bankowych ani umów o świadczenie usług.
Ponadto, zaznaczył, że posiadał wyłącznie standardowe włoskie rachunki bankowe (w tym rachunek bieżący, na który wpływało wynagrodzenie Wnioskodawcy i na którym gromadził oszczędności). Nie posiadał we Włoszech żadnych kredytów, pożyczek, inwestycji na giełdzie, papierów wartościowych ani ubezpieczeń na życie z funduszem kapitałowym. W Polsce w 2021 r. również nie posiadał żadnych kont bankowych, inwestycji ani kredytów.
6) W którym z krajów – w latach 2018-2020 oraz w okresie od początku roku 2021 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechał Pan do Polski) – miał Pan ściślejsze powiązania osobiste rozumiane jako powiązania rodzinne (w szczególności rodzina, żona, dzieci, znajomi, aktywność społeczna, polityczna, sportową, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, itp.)? Należy to szczegółowo opisać.
Odpowiedź: We Włoszech. Tam mieszkała najbliższa rodzina (żona i córka) Wnioskodawcy, co potwierdza m.in. wniosek o zasiłek rodzinny (…) złożony we włoskim .... w grudniu 2020 r. oraz historia meldunkowa z rejestru ...We Włoszech koncentrowało się całe codzienne życie rodzinne i towarzyskie przed przyjazdem do Polski.
7) W którym z krajów – w latach 2018-2020 oraz w okresie od początku roku 2021 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechał Pan do Polski) – zazwyczaj Pan przebywał? Ile dni w tym okresie spędził Pan w Polsce, a ile poza Polską (w jakim kraju)?
Odpowiedź: Wnioskodawca zazwyczaj przebywał we Włoszech (co kategorycznie potwierdza włoski certyfikat rezydencji podatkowej CFR-1 za lata 2019-2021). W 2021 r. spędził we Włoszech ponad 300 dni (od 1 stycznia do końca października). W Polsce w 2021 r. spędził łącznie tylko około 60 dni (w listopadzie i grudniu, w ramach pobytu przygotowawczego).
8) W którym z krajów – w latach 2018-2020 oraz w okresie od początku roku 2021 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską (przyjechał Pan do Polski) – prowadził Pan aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależał Pan do organizacji/klubów, itp.? Należy to szczegółowo opisać.
Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził standardowe życie społeczne i obywatelskie wyłącznie we Włoszech. Nie przynależał do żadnych partii politycznych, sformalizowanych klubów ani organizacji społecznych (zarówno we Włoszech, jak i w Polsce).
9) Czy w którymkolwiek z lat 2018-2020 oraz w 2021 r. – do momentu Pana przyjazdu do Polski, przebywał Pan na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym?
Odpowiedź: Nie, Wnioskodawca nie przebywał.
10) Czy od momentu przyjazdu do Polski w 2021 r. ma Pan w Polsce stałe miejsce zamieszkania?
Odpowiedź: Ostatecznie decyzja o zasiedleniu się na stałe w kraju została podjęta 10 stycznia 2022 r. Od tego czasu stałym miejscem zamieszkania Wnioskodawcy jest Polska. Do tego czasu pobyt na terytorium kraju Wnioskodawcy miał jedynie charakter tymczasowy.
11) Czy od momentu przyjazdu do Polski w 2021 r. centrum Pana interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce?
Odpowiedź: Ostateczna decyzja o osiedleniu się na stałe w kraju została podjęta 10 stycznia 2022 r. Od tego czasu centrum interesów życiowych i gospodarczych Wnioskodawcy jest Polska. Do tego czasu pobyt Wnioskodawcy na terytoriom kraju miał jedynie charakter tymczasowy.
12) Z którego z krajów zarządza Pan swoim majątkiem w okresie od dnia przyjazdu do Polski (od 2021 r.)?
Odpowiedź: Co do zasady z Polski ale tylko i wyłącznie z uwagi na fakt fizycznego przebywania na terytorium Polski w tym czasie. Ostateczna decyzja o osiedleniu się na stałe w kraju została podjęta 10 stycznia 2022 r.
13) Czy i od kiedy Pana córka chodzi do przedszkola/szkoły w Polsce? Proszę wskazać konkretną datę.
Odpowiedź: Córka Wnioskodawcy została zapisana i rozpoczęła uczęszczania do placówki edukacyjnej w Polsce dopiero ………. lutego 2022 r. (Wnioskodawca posiada oficjalny dokument z placówki potwierdzający tę dokładną datę). Jest to kolejny dowód na to, że w 2021 r. pobyt Wnioskodawcy i jego rodziny miał charakter wyłącznie przejściowy, a stabilizacja życia rodzinnego nastąpiła dopiero w 2022 r. po rozpoczęciu przez Wnioskodawcę pracy.
14) Jakie – w okresie od dnia przyjazdu do Polski – miał Pan powiązania gospodarcze z innym krajem niż Polska (źródła dochodów, posiadane nieruchomości – w tym na współwłasność, inwestycje, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, konta bankowe, oszczędności, kredyty, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pana usług (np. telefonia komórkowa, Internet), itp.)?
Odpowiedź: Po przyjeździe do Polski w listopadzie 2021 r., w początkowym okresie (aż do momentu rozpoczęcia przez Wnioskodawcę pracy w styczniu 2022 r.), powiązania gospodarcze Wnioskodawcy znajdowały się nadal we Włoszech. Jego rodzina utrzymywała się z oszczędności pochodzących z włoskich dochodów Wnioskodawcy. Ponadto, przez cały ten czas legitymowali się włoskimi kodami podatkowymi (….. - wydanymi …. października 2019 r.), co potwierdza ich pełną integrację z włoskim systemem prawno-podatkowym aż do końca 2021 r., co zresztą poświadcza certyfikat ...
Ponadto, Wnioskodawca zaznacza, że posiadał wyłącznie standardowe włoskie rachunki bankowe (w tym rachunek bieżący, na który wpływało Jego wynagrodzenie i na którym gromadził oszczędności). Nie posiadał we Włoszech żadnych kredytów, pożyczek, inwestycji na giełdzie, papierów wartościowych ani ubezpieczeń na życie z funduszem kapitałowym. W Polsce w 2021 r. również nie posiadał żadnych kont bankowych, inwestycji ani kredytów.
15) Czy i jakie – w okresie od dnia przyjazdu do Polski – miał Pan powiązania gospodarcze z Polską (źródła dochodów, posiadane nieruchomości – w tym na współwłasność, inwestycje, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, konta bankowe, oszczędności, kredyty, ruchomości, inne umowy o świadczenie dla Pana usług (np. telefonia komórkowa, Internet), itp.)?
Odpowiedź: W 2021 r. Wnioskodawca nie posiadał absolutnie żadnych powiązań gospodarczych z Polską. Nie osiągał tu dochodów, nie miał polskiego konta bankowego, nie podlegał ubezpieczeniu w ZUS/NFZ i nie posiadał żadnych umów najmu (Wnioskodawca wraz z rodziną przebywali gościnnie u teściowej). Pierwsze powiązania gospodarcze Wnioskodawcy z Polską powstały dopiero 10 stycznia 2022 r., w dniu podpisania polskiej umowy o pracę. Umowę najmu mieszkania w Polsce Wnioskodawca zawarł jeszcze później, bo dopiero w lipcu 2022 r.
16) W jakim celu przeprowadził się Pan do Polski:
a) w celu zmiany miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na Polskę, tzw. rezydencja podatkowa w rozumieniu art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych znajduje się w Polsce?
b) w celu świadczenia pracy w Polsce?
c) proszę wskazać inne powody.
Odpowiedź: Głównym celem ostatecznej przeprowadzki było świadczenie pracy w Polsce, co faktycznie zmaterializowało się z 10 stycznia 2022 r., oraz ustabilizowanie życia rodzinnego w Polsce (co potwierdza zapisanie córki do szkoły w lutym 2022 r., podjęcie pracy przez żonę w maju 2022 r. oraz wynajęcie mieszkania w lipcu 2022 r.). Pobyt w Polsce w 2021 r. oraz na początku 2022 r. miał cel ściśle przygotowawczy, a definitywnie decyzje o osiedleniu się na stałe w kraju (tj. zmiana rezydencji podatkowej zgodnie z art. 3 ustawy PIT) małżonkowie podjęli dopiero wraz z rozpoczęciem przez Wnioskodawcę pracy 10 stycznia 2022 r. co zapewniło Jego rodzinie stały dochód i stabilizację.
17) Z jakiego źródła uzyskiwał Pan dochody w poszczególnych latach, których dotyczy przedmiotowy wniosek, czy były to dochody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, lub z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub z pozarolniczej działalności gospodarczej? Należy wskazać źródła dla każdego roku podatkowego.
Odpowiedź: W latach podatkowych, w których Wnioskodawca zamierza korzystać z ulgi na powrót (od 2022 r. lub od 2023 r.), dochody Wnioskodawcy pochodzą wyłącznie ze stosunku pracy (umowa o pracę).
18) Czy suma osiąganych przez Pana przychodów przekroczyła – w którymkolwiek roku podatkowym, w którym chce Pan skorzystać z ulgi na powrót – kwotę 85.528 zł (z wyłączeniem przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku)?
Odpowiedź: Tak, przekroczyła i prawdopodobnie przekroczy.
19) Czy korzystał Pan wcześniej w całości lub w części z ulgi na powrót?
Odpowiedź: Nie, Wnioskodawca nie korzystał.
Pytanie
Czy Wnioskodawca spełnia warunek nieposiadania miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 21 ust. 43 pkt 2 ustawy PIT a tym samym może skorzystać z prawa do zwolnienia podatkowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy?
Pana stanowisko w sprawie
Wnioskodawca spełnia warunek nieposiadania miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 21 ust. 43 pkt 2 ustawy PIT a tym samym może skorzystać z prawa do zwolnienia podatkowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy PIT:
Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy PIT:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3) podatnik:
a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b) miał miejsce zamieszkania:
- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
Dla zastosowanie ulgi na powrót, jednym z najważniejszych warunków jest to aby przeniesienie rezydencji podatkowej miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Podstawowe kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie PIT.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy: osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy: za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy PIT: osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl natomiast art. 4a ustawy: przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. W tym przypadku przepisy polskiej ustawy PIT należy stosować z uwzględnieniem Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania z dnia 21 czerwca 1985 r. (dalej: umowa RP-RW).
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
W związku z powyższym należy w tym miejscu odnieść się do art. 4 ust. 1 i 2 umowy RP-RW, które stanowią, że:
1. W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryteria o podobnym charakterze. Jednakże niniejsze określenie nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko w zakresie dochodu ze źródeł położonych w tym Państwie.
2. Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony według następujących zasad:
a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
b) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zazwyczaj przebywa;
c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem;
d) jeżeli miejsca zamieszkania tej osoby nie można ustalić zgodnie z postanowieniami liter a)-c), właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego Wnioskodawca od 1988 r. do października 2021 r. mieszkał we Włoszech, natomiast od listopada 2021 r. przebywał w Polsce. Pobyt w Polsce miał jednak charakter przygotowawczy i logistyczny – Wnioskodawca uzyskał numer PESEL oraz zaczął szukać pracy, która umożliwiłaby Mu przeniesienie się na stałe do Polski wraz z rodziną.
Wnioskodawca rozpoczął nową prace zarobkową (na podstawie umowy o pracę) 10 stycznia 2022 r. i od tego dnia przeniósł do Polski swoje centrum interesów życiowych i gospodarczych, czego następstwem było wynajęcie dla siebie i swojej rodziny mieszkania w lipcu w 2022 r. Dopiero wówczas podjęta została decyzja o stałym przeniesieniu swojego miejsca zamieszkania do Polski.
Do tego czasu, tj. do 9 stycznia 2022 r. Wnioskodawca był uważany za włoskiego rezydenta podatkowego na co wskazują następujące argumenty:
a) przez cały 2021 r. centrum interesów gospodarczych i życiowych Wnioskodawcy były Włochy – zgodnie z umową RP-RW;
b) Wnioskodawca zdecydowaną większość 2021 r. przebywał wraz z rodziną we Włoszech - zgodnie z umową RP-RW;
c) w 2021 r. Wnioskodawca wykonywał pracę zarobkową tylko we Włoszech i cały jego dochód został opodatkowany we Włoszech – na co posiada dowody takie jak: włoską roczną deklarację podatkową za rok 2021 ....oraz włoskie paski wypłat wynagrodzenia (…………
d) Wnioskodawca posiada Certyfikaty Rezydencji ....za lata 2019-2021, które jednoznacznie stwierdzają, że w ww. okresie posiadał miejsce zamieszkania albo siedzibę dla celów podatkowych we Włoszech, a tym samym podlegał tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu;
e) 10 stycznia 2022 r. Wnioskodawca przeniósł do Polski centrum swoich interesów życiowych i gospodarczych oraz mieszka nieprzerwanie od tego dnia w kraju wraz rodziną;
f) w 2021 r. Wnioskodawca przebywał w Polsce krócej niż 183 dni;
g) na marginesie można zaznaczyć, że w 2021 r. Wnioskodawca ewentualnie mógłby podlegać w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu – niemniej nie uzyskał w tym czasie na terenie kraju żadnych przychodów z pracy.
Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy w jego przypadku spełnione zostały wszystkie warunki umożliwiające skorzystanie z ulgi na powrót:
1) Nie zamieszkiwał w Polsce przez 3 lata poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania i od początku tego roku;
2) Posiada obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej tj. Włoch.
3) Miał miejsce zamieszkania przez co najmniej 3 lata przed przyjazdem do Polski w państwie członkowskim UE, tj. we Włoszech.
4) Posiada certyfikat rezydencji dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, tj. za lata 2019 – 2021.
5) Nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia.
Powyższe warunkuje, że Wnioskodawca może rozpocząć korzystać z ww. ulgi w czterech kolejnych latach podatkowych począwszy od 2022 lub 2023 r.
Podobne stanowisko do powyższego zostało również przedstawione i potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej z 11 maja 2026 r. sygn. 0115-KDWT.4011.85.2026.3.DS. oraz z 30 kwietnia 2026 r. sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.133.2026.2.MS.
Podsumowując, mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy uznać, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorzystania z tzw. ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych począwszy od 2022 r. lub od 2023 r.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a. trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b. okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3) podatnik:
a. posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b. miał miejsce zamieszkania:
4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a tiret 13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105).
Ponadto z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Zgodnie z uzasadnieniem do ustawy wprowadzającej ulgę na powrót (Dz.U. 2021 r. poz. 2105 ze zm.):
Jest to nowa propozycja (dotychczas brak regulacji w tym zakresie) dotycząca podatników osiedlających się w Polsce, w konsekwencji zmieniających rezydencję podatkową. (…) Prawo do stosowania zwolnienia będzie przysługiwać podatnikowi przez 4 kolejno po sobie następujące lata podatkowe, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w wyniku czego stał się podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1, albo od początku roku następnego. Podatnik sam wybierze korzystniejsze dla niego rozwiązanie, tj. rok, od którego będzie korzystał z ulgi. (…)
Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne, aby przeniesienie miejsca zamieszkania miało miejsce po 31 grudnia 2021 r.
W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót”, spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 43 ustawy. Przy czym w świetle przepisów regulujących omawiane zwolnienie, znaczenie ma takie przeniesienie miejsca zamieszkania, w wyniku którego podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (zmiana rezydencji podatkowej). Wprost stanowi o tym art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Stosownie zaś do art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl natomiast art. 4a ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynika to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ww. ustawy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ocena czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie, z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Ustalając Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych należy odnieść się również do przepisów umowy między zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania sporządzona w Rzymie w dniu 21 czerwca 1985 r. (Dz. U. z 1989 r. Nr 62 poz. 374 ze zm.).
Na podstawie art. 4 ust. 1 ww. umowy:
W rozumieniu niniejszej umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryteria o podobnym charakterze. Jednakże niniejsze określenie nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko w zakresie dochodu ze źródeł położonych w tym Państwie.
W myśl natomiast art. 4 ust. 2 umowy:
Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony według następujących zasad:
a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
b) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się, że ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa,
c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem,
d) jeżeli miejsca zamieszkania tej osoby nie można ustalić zgodnie z postanowieniami liter a) – c) właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się więc bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Jeżeli chodzi o koncepcję określenia „ognisko domowe”, należy zaznaczyć, że każda forma mieszkania może być wzięta pod uwagę (dom lub apartament będący własnością lub wynajęty przez zainteresowanego, wynajęty pokój umeblowany). Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania należy rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeżeli osoba, mająca ognisko domowe w jednym państwie, utworzyła ognisko domowe w drugim państwie z zachowaniem w całej pełni pierwszego ogniska, to fakt, iż pierwsze z nich zostało zachowane w środowisku, w którym osoba ta zawsze mieszkała, pracowała i w którym znajduje się jej rodzina i mienie, może w połączeniu z innymi elementami wskazywać, że osoba ta zachowała ośrodek swych życiowych interesów w pierwszym państwie.
Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby. W przypadku, zaś jeżeli osoba jest obywatelem obydwu państw lub nie jest obywatelem żadnego z tych państw, właściwe organy tych państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
Wyjazd do innego państwa wraz z całą rodziną w większości przypadków powodować będzie przeniesienie centrum interesów osobistych do tego państwa.
Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej itp.
W praktyce czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci. W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.
W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan obywatelem włoskim mieszkającym w kraju urodzenia nieprzerwanie od 1988 r. do 2021 r. Wszedł Pan w związek małżeński z obywatelką Polski, z którą wspólnie podjęli decyzję o zmianie miejsca zamieszkania i przeprowadzce do Polski. W ostatnich latach przed przeprowadzką do Polski wynajmował Pan lokal mieszkalny wspólnie z małżonką. Mieszkanie to zostało zdane we wrześniu 2021 r. Protokół zwrotu kluczy do tego lokalu został sporządzony w dniu 4 września 2021 r. Do końca października 2021 r. przebywał Pan na terytorium Włoch w innym miejscu zakwaterowania, po czym ostatecznie opuścił terytorium Włoch. W ostatnich latach przed przyjazdem do Polski był Pan zatrudniony (we Włoszech) na podstawie włoskiej umowy o pracę i osiągał dochody wyłącznie ze źródeł włoskich. Zatrudnienie to trwało do września 2021 r. włącznie. W listopadzie 2021 r. przybył Pan do Polski wraz z małżonką i córką, zatrzymując się gościnnie w domu matki małżonki. Ani Pan ani żona nie posiadali żadnego tytułu prawnego do lokalu, w którym przebywali. Pobyt ten miał charakter wyłącznie przygotowawczy i logistyczny, związany z poszukiwaniem stałego miejsca zamieszkania i organizacją przeprowadzki z dzieckiem na terytorium Polski. Ponadto, przyjazd ten był również związany z koniecznością dopełnienia wstępnych formalności administracyjnych (uzyskał Pan numer PESEL oraz zameldowanie czasowe) oraz rozeznania się w tym, czy znajdzie Pan w Polsce zatrudnienie, które zapewniłoby Panu stałe źródło dochodu, w wyniku czego możliwa byłaby przeprowadzka do Polski na stałe wraz z całą rodziną. 10 stycznia 2022 r. podjął Pan pierwszą pracę zawodową w Polsce na podstawie polskiej umowy o pracę. Następnie po ustabilizowaniu swojej pozycji zawodowej i rodzinnej wprowadził się Pan w lipcu 2022 r. do wynajętego mieszkania (rodzina dołączyła do Pana w sierpniu 2022 r.). Od tego czasu całość Pana aktywności zawodowej i gospodarczej koncentruje się na terytorium Polski, osiąga Pan dochody wyłącznie ze źródeł polskich, podlega polskiemu ubezpieczeniu społecznemu i zdrowotnemu. W latach 2018-2020 oraz w 2021 r. (do końca października) Pana najściślejsze powiązania gospodarcze znajdowały się wyłącznie we Włoszech. Osiągał Pan tam dochody z pracy najemnej co potwierdzają włoskie paski wypłat oraz deklaracja podatkowa. Otrzymywał Pan również włoskie świadczenia socjalne z urzędu.
Biorąc pod uwagę opisaną przez Pana sytuację, należy stwierdzić, że zmiana miejsca zamieszkania przez Pana nastąpiła już w 2021 r., tj. w listopadzie 2021 r., kiedy to przybył Pan do Polski wraz z małżonką i córką, świadczą o tym jednoznaczne informacje zawarte we wniosku.
Z wniosku wynika bowiem, że przeprowadził się Pan do Polski z całą swoją rodziną (żoną i córką), zakończył Pan we Włoszech stosunek pracy jeszcze przed przyjazdem do Polski (wrzesień 2021 r.), opuścił Pan wynajmowane przez siebie mieszkanie (zdał Pan do niego klucze 4 września 2021 r.), co oznacza, że więzi z Włochami zostały zerwane. Przyjazd ten był również związany z koniecznością dopełnienia wstępnych formalności administracyjnych (Wnioskodawca uzyskał numer PESEL oraz zameldowanie czasowe). Ponadto nie wskazał Pan na jakiekolwiek powiązania z Włochami po przyjedzie do Polski, podał Pan jedynie, że utrzymywał się Pan z oszczędności pochodzących z włoskich dochodów. Należy zauważyć, że utrzymywanie się z oszczędności, które zgromadził Pan we Włoszech, nie świadczy o utrzymywaniu centrum interesów osobistych, czy gospodarczych z tym krajem (Włochami), jest to jedynie czynność o charakterze konsumpcyjnym. Przeznaczenie zarobionych wcześniej środków pieniężnych we Włoszech dowodzi jedynie posiadania przez Pana kapitału. Utrzymywanie się z oszczędności jest stanem biernym, natomiast rezydencja podatkowa wymaga posiadania aktualnych powiązań osobistych czy gospodarczych z danym Państwem, co nie zostało jednak we wniosku wskazane. Poza tym skoro, środki finansowe pochodzące z dochodów z Włoch wydawał Pan na bieżące utrzymanie w Polsce, to czynność ta dodatkowo potwierdza, że Pana interesy życiowe i konsumpcyjne koncentrowały się w Polsce.
Biorąc pod uwagę Pana sytuację, w której od listopada 2021 r. Pana powiązania, szczególnie rodzinne, ściśle wiązały się z Polską, należy uznać, że przeniósł Pan ośrodek interesów osobistych do Polski już w 2021 r. Z opisu nie wynika, by podejmował Pan jakiekolwiek działania, które zmierzałyby do utrzymywania interesów osobistych, czy gospodarczych we Włoszech od momentu przyjazdu do Polski. Jednoznacznie natomiast wskazał Pan, że pobyt w 2021 r. w Polsce miał charakter przygotowawczy i logistyczny, związany z poszukiwaniem stałego miejsca zamieszkania i organizacją przeprowadzki z dzieckiem na terytorium Polski. Zatem, świadczy to o tym, iż Pana plany już w 2021 r. wiązały się z osiedleniem się w Polsce. Oczywiście zrozumiałym jest, że przeniesienie ośrodka życiowego do innego kraju wiąże się z organizacją wielu aspektów życia, m.in. znalezienie mieszkania, czy poszukiwanie pracy, co niekiedy rozłożone jest w czasie. To jednak sam fakt rozpoczęcia pracy w styczniu 2022 r., czy wynajmu mieszkania nie oznacza, że Pana rezydencja podatkowa w Polsce obowiązuje dopiero od 2022 r.
W związku z powyższym w Pana sytuacji zamiana przez Pana miejsca zamieszkana na terytorium Polski nastąpiła w 2021 r., czyli w okresie kiedy przedmiotowa ulga, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. tzw. „ulgi na powrót” nie obowiązywała.
Oznacza to, że nie przysługuje Panu prawo do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, określonego w powołanym wyżej przepisie.
Wobec tego, Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnić się od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Panią w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.
Końcowo - w odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, tut. Organ stwierdza, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ....Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo