Podatnik jest rozwodnikiem z dwiema córkami: pełnoletnią studiującą i niepełnoletnią mieszkającą z matką. Młodsza córka jest utrzymywana wspólnie, z alimentami od ojca. Starsza córka mieszka oddzielnie, a podatnik wraz z byłą żoną finansują jej utrzymanie, w tym mieszkanie, samochód i comiesięczne wpłaty. Obie…
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
25 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 8 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
…. 2025 r. uprawomocnił się wyrok rozwiązujący Pana małżeństwo z …. z domu … (sygn. akt ….). W związku z tym, jest Pan stanu wolnego - rozwodnik. Prowadzą Państwo oddzielne gospodarstwa domowe.
Mają Państwo dwie córki, pełnoletnią …. ur. …. r. i niepełnoletnią …. ur. …. r. W stosunku do małoletniej sąd nie orzekł o opiece naprzemiennej, oboje mają Państwo pełne prawa rodzicielskie wobec ….. Sąd orzekł o miejscu zamieszkania młodszej córki przy jej matce, a od Pana zasądził alimenty. Oboje wychowują Państwo, utrzymują i opiekują się małoletnią. Wszelkie jej codzienne potrzeby i bieżące wydatki są zaspokajane. Osobiście co miesiąc przekazuje Pan na konto …. 1 500 zł, natomiast matka wpłaca córce 500 zł. …. uczy się w 3. klasie Technikum …. w ….. Tam też mieszka wraz z …..
W ramach zaspokajania potrzeb życiowych w … 2025 r. przekazali Państwo wspólne oszczędności starszej córce na zakup mieszkania w …., …. jest jego właścicielką. Wszystkie koszty związane z mieszkaniem - typu opłaty za czynsz, wodę, energię elektryczną czy podatek – opłaca Pan wspólnie z ex-małżonką, na jej potrzeby kupują Państwo również niezbędne rzeczy do użytku codziennego oraz wyposażenia mieszkania. …. posiada również samochód na dojazdy na uczelnię, jak i przyjazdy do domu. Koszty przeglądów, ubezpieczenia i wszelkich napraw także ponoszą Państwo wspólnie. Co miesiąc przekazuje Pan córce ….. pieniądze (1 400 zł - 1 600 zł) na bieżące wydatki i utrzymanie, matka wpłaca córce 1 000 zł. …. studiuje na pierwszym roku Uniwersytetu …. w …... Nie pracuje.
W …. 2026 r., w wyniku sądowego podziału majątku wspólnego (sygn. akt …..) stał się Pan jedynym właścicielem domu jednorodzinnego w ….. Jest to dom rodzinny …i ….. Obie od urodzenia są w nim zameldowane. Co prawda ich matka póki co także jest w nim zameldowana, ale od grudnia już tu nie mieszka, pozostaje kwestią tygodnia lub dwóch, żeby została wymeldowana.
Reasumując, regularnie spotyka się Pan z obiema córkami, partycypuje w ich wychowaniu, opiece i utrzymaniu. Ponieważ córka …. jest dorosła i mieszka oddzielnie w ….., gdzie studiuje, Pana rola zmieniła się z opiekuńczej na wspierającą, polega to głównie na zabezpieczaniu jej potrzeb życiowych i finansowych niezbędnych do samodzielnego funkcjonowania, i skupienia się wyłącznie na nauce i ukończeniu studiów, tak by mogła osiągnąć samodzielność życiową. Jest Pan w stałym kontakcie z córkami i zawsze służy im Pan radą i pomocą.
Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
W piśmie z 8 kwietnia 2026 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazał Pan, że:
1) Okres, którego dotyczy Pana wniosek:
a) zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), informuje Pan, że miał, ma i będzie miał nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce;
b) uzyskiwał, uzyskuje i będzie Pan uzyskiwał dochody opodatkowane według skali podatkowej z tytułu umowy o pracę (z tytułu stosunku służbowego) - jako ….;
c) w stosunku do Pana oraz Pana córki …. nie miały, nie mają i nie będą miały zastosowania przepisy:
2) Pana pełnoletnia córka …. w okresie, którego dotyczy wniosek:
a) nie otrzymywała, nie otrzymuje i nie będzie otrzymywała zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego lub renty socjalnej;
b) w 2025 r. uczyła się w …. Liceum Ogólnokształcącym w ….., które ukończyła zdając egzamin maturalny. Od 1 października 2025 r. uczy się, jest studentką pierwszego roku Uniwersytetu …. w …. na kierunku ….. i będzie kontynuowała naukę do ukończenia 25. roku życia;
c) nie uzyskała, nie uzyska i nie będzie uzyskiwała:
- w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie o rencie socjalnej z dnia 27 czerwca 2003 r.
3) Matka, Pana córki …. w zeznaniu podatkowym za 2025 rok nie rozliczyła się oraz w latach kolejnych nie rozliczy się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pytania
1) Czy ma Pan prawo złożyć korektę do przesłanego już zeznania PIT-37 za 2025 r., uwzględniając rozliczenie z pełnoletnią córką?
2) Czy ma Pan prawo w kolejnych latach rozliczać się wspólnie z pełnoletnią córką …. (ur. …. r.) jako rodzic samotnie wychowujący dziecko?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem przepisy nie regulują jasno Pana sytuacji. Począwszy od sprawy rozwodowej, która nie bierze pod uwagę pełnoletnich, uczących się dzieci, a kończąc na przepisach podatkowych. Uważa Pan, że sprawiedliwie i równo traktuje obie córki. Trudno byłoby Panu w Pana sytuacji utrzymywać tylko jedną, byłoby to krzywdzące dla drugiej. Dlatego wspólnie z ex-małżonką podjęli Państwo decyzję, że będą dzielić się utrzymaniem ich obu, tym bardziej, że oboje mają Państwo pełne prawa rodzicielskie.
W związku z tym uważa Pan, że może złożyć korektę za poprzedni rok, a także rozliczać się w przyszłości (do 25. roku życia, jeśli będzie się uczyć) wspólnie z pełnoletnią córką, jako samotnie wychowujący.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
1) małoletnie,
2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.
Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
Art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy stanowi, że:
Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:
1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub
2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
- w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
Na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1) stosuje przepisy:
a) art. 30c lub
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:
Przepis art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym określonym w tym przepisie jest osobą samotnie wychowującą dziecko.
Ustawodawca używając w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowania „Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego” przywrócił od 1 stycznia 2022 r. do treści przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uszczegółowienie, że „jeden rodzic lub opiekun prawny” może skorzystać z preferencyjnego rozliczenia. W związku z tym, w sytuacji, w której oboje rodzice uczestniczą w procesie wychowania dziecka, żadnemu z nich nie będzie przysługiwała ta preferencja.
W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:
Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.
Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, wymaga spełnienia warunków określonych w przepisach je konstytuujących. Tak więc, przepisy regulujące prawo do preferencyjnego rozliczenia powinny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.
Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie. Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje – dla potrzeb jej wykładni i stosowania – samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.
Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.
Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować – wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie». Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».
Jako osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co do zasady rozumie się rodzica, który faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka, tj. wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.
Jednakże na skutek dorastania i usamodzielniania się dzieci, ich wychowanie z czasem zmienia swój charakter. Samotne wychowywanie pełnoletniego dziecka może przyjąć więc inną formę niż wychowanie dziecka małoletniego. Pełnoletnie dziecko może być na tyle dojrzałe i ukształtowane, że nie będzie wymagało stałej opieki swojego rodzica lub opiekuna prawnego. W takim przypadku samotne wychowanie sprowadzić może się do wykonywania obowiązku alimentacyjnego, tj. troszczenia się o byt materialny oraz okresowego lub doraźnego wspierania emocjonalnego, pomocy w podejmowaniu trudnych decyzji, służenia radą czy dbania o interesy dziecka.
Obowiązek alimentacyjny względem dzieci pełnoletnich, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynika wprost z przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.; t. j. Dz. U z 2026 r. poz. 236 ze zm.).
Zgodnie z art. 128 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo.
Jak stanowi art. 133 § 1 i § 3 ww. ustawy:
§ 1. Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.
§ 3. Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się.
Istotą tak określonego obowiązku jest to, że jedna strona ma prawo żądać dostarczenia tak wskazanych środków, a druga osoba ma obowiązek je dostarczyć.
Z ww. ustawy wynika, że rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Zakres obowiązku alimentacyjnego rodziców wobec dzieci zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Dostarczanie środków utrzymania to zaspokajanie normalnych, bieżących potrzeb uprawnionego w postaci: pożywienia, ubrania, mieszkania, opału, niezbędnych przedmiotów umożliwiających przebywanie w środowisku i w rodzinie, leków, itp. Dostarczanie środków wychowania obejmuje natomiast powinność starań o zdrowie uprawnionego, o jego rozwój fizyczny i umysłowy, stworzenie możliwości zdobycia wykształcenia, zapewnienie dostępu do dóbr kultury, itp.
Z opisu sprawy wynika, że …. 2025 r. uprawomocnił się wyrok rozwiązujący Pana małżeństwo. W związku z tym, jest Pan stanu wolnego - rozwodnik. Mają Państwo dwie córki, pełnoletnią … i niepełnoletnią ….. W stosunku do małoletniej sąd nie orzekł o opiece naprzemiennej, oboje mają Państwo pełne prawa rodzicielskie wobec ….. Sąd orzekł o miejscu zamieszkania młodszej córki przy jej matce, a od Pana zasądził alimenty. Oboje wychowują Państwo, utrzymują i opiekują się małoletnią. Wszelkie jej codzienne potrzeby i bieżące wydatki są zaspokajane. W ramach zaspokajania potrzeb życiowych w …. 2025 r. przekazali Państwo wspólne oszczędności starszej córce na zakup mieszkania, … jest jego właścicielką. Wszystkie koszty związane z mieszkaniem - typu opłaty za czynsz, wodę, energię elektryczną czy podatek – opłaca Pan wspólnie z ex-małżonką, na jej potrzeby kupują Państwo również niezbędne rzeczy do użytku codziennego oraz wyposażenia mieszkania. …. posiada również samochód na dojazdy na uczelnię, jak i przyjazdy do domu. Koszty przeglądów, ubezpieczenia i wszelkich napraw także ponoszą Państwo wspólnie. Co miesiąc przekazuje Pan córce …. pieniądze (1 400 zł - 1 600 zł) na bieżące wydatki i utrzymanie, matka wpłaca córce 1 000 zł. … studiuje na pierwszym roku, nie pracuje. Regularnie spotyka się Pan z obiema córkami, partycypuje w ich wychowaniu, opiece i utrzymaniu. Ponieważ córka …. jest dorosła i mieszka oddzielnie, studiuje, Pana rola zmieniła się z opiekuńczej na wspierającą, polega to głównie na zabezpieczaniu jej potrzeb życiowych i finansowych niezbędnych do samodzielnego funkcjonowania, i skupienia się wyłącznie na nauce i ukończeniu studiów, tak by mogła osiągnąć samodzielność życiową. Jest Pan w stałym kontakcie z córkami i zawsze służy im Pan radą i pomocą.
Nie sposób zatem uznać, że Pana była żona nie troszczy się o byt materialny córki ….. Zarówno Pan jako ojciec, jak i matka, współuczestniczycie w zapewnianiu potrzeb bytowych i spełnianiu obowiązku alimentacyjnego wobec pełnoletniej córki ….
Wobec powyższego bezsprzeczny w przedmiotowej sprawie pozostaje fakt, że w 2025 r. nie spełniał Pan obowiązku alimentacyjnego względem pełnoletniej córki …. samotnie, tzn. bez udziału drugiego z rodziców. Okoliczność, że dwie osoby ponoszą obowiązek alimentacyjny względem tego samego dziecka wyklucza możliwość uznania, że którakolwiek z tych osób ponosi obowiązek alimentacyjny względem pełnoletniego dziecka samotnie.
Mając na uwadze powyższe, nie spełnia Pan warunków określonych w art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem nie może Pan zostać uznany za osobę samotnie wychowującą dziecko (córkę ….).
W konsekwencji, nie przysługuje Panu prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia, o którym mowa w tym przepisie jako osobie samotnie wychowującej dziecko za 2025 rok poprzez złożenie korekty zeznania podatkowego PIT-37 za 2025 rok oraz za lata kolejne, jeżeli nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.
Wobec tego, Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Należy zastrzec, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu sprawy oraz własnego stanowiska, które nie były przedmiotem tego pytania.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo