Podatnik, obywatel Polski, pracował i mieszkał w Niemczech od lipca 2021 r. do września 2024 r. (3 lata i 3 miesiące). Przed wyjazdem (od stycznia do czerwca 2021 r.) był bezrobotny w Polsce. Wrócił do Polski we wrześniu 2024 r. i od października 2024 r. pracuje i płaci podatki w Polsce. Niemcy uznawały go za rezydenta podatkowego w okresie zatrudnienia. Przedłożył dokumenty potwierdzające pobyt i zatrudnienie w Niemczech. Jest osobą samotną, bez nieruchomości, z głównymi…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
12 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 12 lipca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Chciałby Pan zasięgnąć porady czy przysługuje Panu ulga na powrót. Wyjechał Pan z Polski i od … lipca 2021 r. podjął pracę umysłową w Niemczech. Powrócił Pan do Polski … października 2024 r., zatem pracował Pan i mieszkał za granicą przez 3 lata i 3 miesiące. Ma Pan wątpliwość, ponieważ w ustawie jest mowa o minimum trzech latach kalendarzowych. Czy w Pana przypadku pomocny może być fakt, że od 1 stycznia 2021 r. czyli od początku roku, w którym Pan wyjechał, był bezrobotny, nie posiadał Pan dochodu w Polsce, ani nie pobierał zasiłku dla bezrobotnych, nie był też Pan zobowiązany odprowadzić podatku dochodowego i w całym roku 2021 r. przeniósł Pan centrum interesów życiowych za granicę, ponieważ w 2021 r. mieszkał Pan i pracował za granicą ponad 183 dni. Zatem, czy może Pan zaliczyć 2021 r., jako pełny rok rezydencji podatkowej poza Polską? Dodatkowo chce Pan zwrócić uwagę, że zapis o latach kalendarzowych może powodować nierówne traktowanie obywateli, ponieważ osoba, która wyjechałaby 1 stycznia 2021 r. i przebywała również przez 3 lata i 3 miesiące za granicą, spełniłaby zapis trzech lat kalendarzowych. Akurat tak się złożyło, że pracę w Niemczech dostał Pan w lipcu 2021 r., a nową pracę w Polsce w październiku 2024 r., więc nie był to początek ani pierwszego, ani koniec ostatniego roku, mimo że mieszkał Pan poza Polską ponad 3 lata.
Uzupełnienie wniosku
12 lipca 2025 r. udzielił Pan odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:
Pytanie 1) Od kiedy chce Pan skorzystać z ulgi na powrót?
Odpowiedź: Od początku roku podatkowego 2025 do końca roku podatkowego 2028.
Pytanie 2) Obywatelstwo jakiego państwa posiadał Pan na dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski?
Odpowiedź: Obywatelstwo polskie. Nie posiada Pan innego, ani drugiego obywatelstwa.
Pytanie 3) Czy wyjechał Pan do Niemiec wyłącznie celem świadczenia pracy, czy też z zamiarem przeniesienia się na stałe?
Odpowiedź: Wyjechał Pan do Niemiec z zamiarem przeniesienia się na stałe, zamieszkania w Niemczech i podjęcia pracy w Niemczech.
Pytanie 4) Czy Niemcy traktowały Pana jako rezydenta podatkowego w okresie od daty Pana przyjazdu do Niemiec do Pana powrotu do Polski, czy w innym okresie? Jeżeli w innym okresie, to proszę o wskazanie dokładnych dat jaki to był okres.
Odpowiedź: Niemcy traktowały Pana jako rezydenta podatkowego od daty podjęcia pracy w Niemczech do daty powrotu do Polski, tj. od … lipca 2021 r. do … września 2024 r. Natomiast sam wyjazd z Polski do Niemiec nastąpił … czerwca 2021 r., na 2 dni przed rozpoczęciem nowej pracy, by miał Pan czas rozpakować rzeczy, odebrać komputer służbowy u nowego pracodawcy w Niemczech.
Pytanie 5) Czy posiada/będzie posiadał Pan niemiecki certyfikat rezydencji, tj. zaświadczenie o Pana miejscu zamieszkania dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania?
a) Jeśli tak, to proszę wskazać jaki okres obejmuje ten certyfikat?
b) Jeżeli nie, to czy posiada Pan inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską do dnia zmiany miejsca zamieszkania na terytorium Polski, np. umowę o pracę, historię zatrudnienia, zeznania podatkowe, umowy najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne – proszę wyjaśnić:
‒ jakiego rodzaju posiada Pan dokumenty;
‒ za jaki okres czasu posiada Pan wskazaną dokumentację;
Odpowiedź: Załączył Pan pismo nadania niemieckiego numeru podatkowego …od 1 lipca 2021 r. oraz dokument potwierdzający zameldowanie (…) w Niemczech od dnia … lipca 2021 r., niemieckie świadectwo pracy, w którym jest podany okres zatrudnienia: od … lipca 2021 r. do … września 2024 r. („…”).
Pytanie 6) W jakim okresie podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Niemczech (proszę o wskazanie dokładnych dat)?
Odpowiedź: Od … lipca 2021 r. do … września 2024 r.
Pytane 7) Jakie - w okresie kiedy przebywał Pan w Niemczech - miał Pan powiązania osobiste i majątkowe z Polską, a jakie z Niemcami (w szczególności rodzina, żona, partnerka, konkubina, dzieci), posiadane nieruchomości, inwestycje, znajomi, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, itp.)?
Odpowiedź: Jest Pan kawalerem, nie posiada Pan partnerki, konkubiny ani dzieci. Nie posiada Pan nieruchomości w Polsce ani w Niemczech. Nie posiadał Pan dodatkowych ubezpieczeń na życie w Polsce. Od momentu podjęcia pracy w Niemczech był Pan objęty niemieckim ubezpieczeniem zdrowotnym zapewnionym przez pracodawcę i wynajmował Pan mieszkanie, w którym Pan mieszkał. W Polsce mieszka Pana mama, którą w okresie pobytu w Niemczech odwiedzał Pan raz w roku w okresie świąt Bożego Narodzenia. Posiada Pan znajomych w Polsce i w Niemczech. W okresie pobytu w Niemczech więzi ze znajomymi mieszkającymi w Niemczech się zacieśniły i rozluźniły ze znajomymi mieszkającymi w Polsce. Ze znajomymi mieszkającymi w Niemczech widywał się Pan praktycznie w każdy weekend w okresie pobytu w Niemczech, chodził Pan do restauracji, pubów, kina w Niemczech. Ze znajomymi mieszkającymi w Polsce widywał się Pan raz w roku.
Pytanie 8) W jakim celu wrócił Pan do Polski:
a) w celu zmiany miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na Polskę, tzw. rezydencja podatkowa w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) znajduje się w Polsce?
Jeżeli tak, to proszę wskazać dokładną datę zmiany przez Pana miejsca zamieszkania na Polskę;
b) w celu świadczenia pracy w Polsce, założenia działalności gospodarczej na terytorium Polski;
c) proszę wskazać inne powody;
Odpowiedź: Wrócił Pan do Polski … września 2024 r. w celu świadczenia nowej pracy w Polsce od … października 2024 r.
Pytanie 9) Czy w momencie zmiany przez Pana miejsca stałego zamieszkania na Polskę przeprowadził się Pan z Niemiec do Polski sam, czy z najbliższą rodziną, partnerką? proszę dokładnie opisać;
Odpowiedź: Przeprowadził się Pan z Niemiec do Polski sam. Nie posiada Pan żony, partnerki, konkubiny ani dzieci.
Pytanie 10) Czy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegał Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?
Odpowiedź: Tak. Od … października 2024 r. pracuje Pan, płaci podatek dochodowy i mieszka Pan w Polsce.
Pytanie 11) Czy miał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres pobytu zagranicą?
Odpowiedź: Tak. Dodał Pan, że od … stycznia 2020 r. do … czerwca 2021 r. był Pan w Polsce osobą bezrobotną. W 2021 r. nie posiadał Pan żadnego dochodu w Polsce, ponieważ w 2021 r. nie przysługiwał Panu już zasiłek dla bezrobotnych w Polsce. Pobyt w Niemczech w 2021 r. wynosił ponad 183 dni - przeprowadził się Pan z Polski do Niemiec … czerwca 2021 r. - na 2 dni przed rozpoczęciem nowej pracy, zatem 2021 r. powinien być w Pana przypadku uznany za rok rezydencji podatkowej w Niemczech.
Pytanie 12) Jakie - od momentu przeniesienia przez Pana miejsca zamieszkania na Polskę - ma Pan powiązania osobiste i majątkowe z Polską, a jakie z Niemcami (w szczególności rodzina, posiadane nieruchomości, inwestycje, znajomi, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, itp.)?
Odpowiedź: W Polsce jest Pana mama i znajomi, z którymi widuje się Pan regularnie od momentu powrotu do Polski. Nie posiada Pan powiązań z Niemcami od czasu przeprowadzki do Polski. Nie był Pan w Niemczech od … września 2024 r. do dnia złożenia uzupełnienia wniosku, nie posiada Pan tam nieruchomości. Najem mieszkania w Niemczech, w którym Pan mieszkał, ustał …września 2024 r.
Pytanie 13) Gdzie składał Pan zeznania podatkowe za dochody uzyskane od daty Pana wyjazdu do Niemiec do daty Pana przyjazdu do Polski, w Niemczech czy w Polsce?
Odpowiedź: W Niemczech.
Pytanie 14) Od jakich przychodów/dochodów chciałby Pan odliczyć ulgę na powrót?
Odpowiedź: Od przychodów z tytułu umowy o pracę w Polsce za lata 2025-2028.
Pytanie 15) Czy od momentu wyjazdu …. lipca 2021 r. do Niemiec do momentu powrotu do Polski:
· Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajdował się w Niemczech?
Odpowiedź: Tak. Do Niemiec wyjechał Pan … czerwca 2021 r., by mieć czas się rozpakować przed pierwszym dniem nowej pracy … lipca 2021 r.
· podlegał Pan w Niemczech nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?
Odpowiedź: Tak.
Pytanie 16) Czy korzystał Pan wcześniej w całości lub w części z ulgi na powrót?
Odpowiedź: Nie.
Pytanie
Czy przysługuje Panu ulga na powrót?
Pana stanowisko w sprawie
Chciałby Pan skorzystać z ulgi na powrót, ponieważ pracował Pan i mieszkał Pan poza granicą Polski przez trzy lata i trzy miesiące, nie posiadał Pan też rezydencji podatkowej w Polsce w całym 2021 r.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), wolne od podatku dochodowego są:
Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3) podatnik:
a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b) miał miejsce zamieszkania:
- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W myśl natomiast art. 4a ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.
W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.
W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem ww. przesłanek.
Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Przy czym z Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wynika także, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, w okresie w którym podatnik jest polskim rezydentem podatkowym rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan obywatelem Polski. W okresie od … stycznia 2021 r. czyli od początku roku, w którym Pan wyjechał do Niemiec był bezrobotny, nie posiadał Pan dochodu w Polsce. Wyjechał Pan z Polski i od … lipca 2021 r. podjął pracę umysłową w Niemczech. Niemcy traktowały Pana jako rezydenta podatkowego od daty podjęcia pracy w Niemczech do daty powrotu do Polski, tj. od … lipca 2021 r. do … września 2024 r. Od … lipca 2021 r. do … września 2024 r. podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Niemczech .
Zatem, w okresie od … stycznia 2021 r. do … czerwca 2021 r. posiadał Pan nieograniczony obowiązek w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Mając na uwadze, że – jak Pan wskazał – Niemcy od … lipca 2021 r. do … września 2024 r. traktują Pana jako osobę mającą miejsce zamieszkania w tym kraju, ustalając Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych należy odnieść się również do przepisów umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r., Nr 12, poz. 90).
Kwestia miejsca zamieszkania w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Niemcami została omówiona w art. 4 tej umowy.
W myśl art. 4 ust. 1 ww. umowy:
W rozumieniu niniejszej umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.
Zgodnie z art. 4 ust. 2 ww. umowy:
Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:
a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa,
c) jeżeli osoba przebywa zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem,
d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę kwestię w drodze wzajemnego porozumienia.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się więc bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Jeżeli chodzi o koncepcję określenia „ognisko domowe”, należy zaznaczyć, że każda forma mieszkania może być wzięta pod uwagę (dom lub apartament będący własnością lub wynajęty przez zainteresowanego, wynajęty pokój umeblowany). Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania należy rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeżeli osoba, mająca ognisko domowe w jednym państwie, utworzyła ognisko domowe w drugim państwie z zachowaniem w całej pełni pierwszego ogniska, to fakt, iż pierwsze z nich zostało zachowane w środowisku, w którym osoba ta zawsze mieszkała, pracowała i w którym znajduje się jej rodzina i mienie, może w połączeniu z innymi elementami wskazywać, że osoba ta zachowała ośrodek swych życiowych interesów w pierwszym państwie.
Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby. W przypadku, zaś jeżeli osoba jest obywatelem obydwu państw lub nie jest obywatelem żadnego z tych państw, właściwe organy tych państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
Wobec powyższego od … lipca 2021 r. do … września 2024 r. Pana miejscem zamieszkania były Niemcy. Tym samym, w tym okresie posiadał Pan w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Natomiast w związku z Pana powrotem do Polski od … września 2024 r. Pana miejscem zamieszkania ustalonym w oparciu o art. 4 ust. 2 ww. Umowy będzie Polska. Od …października 2024 r. pracuje Pan, płaci podatek dochodowy i mieszka Pan w Polsce. Zatem od momentu powrotu do Polski Pana stałe miejsce zamieszkania oraz centrum Pana interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce, a więc podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Powracając natomiast do warunków skorzystania z ulgi na powrót, podkreślić należy, że jak wynika z art. 21 ust. 43 pkt 2 ww. ustawy, jednym z warunków zastosowania zwolnienia przedmiotowego jest okoliczność, że podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
Jeśli więc podatnik powrócił do Polski w 2024 r., istotne jest również aby nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok powrotu, tj. w latach 2021, 2022, 2023.
Tymczasem z analizy przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że od … stycznia do …. czerwca 2021 r. zamieszkiwał Pan w Polsce, a następnie od …. lipca 2021 r. do … września 2024 r. zamieszkiwał Pani w Niemczech.
Oznacza to, że nie został spełniony warunek braku miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres obejmujący trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok 2024, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W konsekwencji, niezależnie od spełnienia pozostałych przesłanek, nie przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Dodatkowo wyjaśniam, że w ramach postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, nie analizuję załączonych do wniosku dokumentów. Analiza załączników nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym załączone do wniosku dokumenty nie mogą być przedmiotem merytorycznej analizy.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo