Interpretacja 0113-KDWPT.4011.12.2026.2.MH

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 11 marca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której przedmiotem jest działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wnioskodawca świadczy usługi jako niezależny deweloper. Od stycznia 2026 r. Wnioskodawca świadczy usługi programistyczne na rzecz podmiotu z siedzibą w (…) (dalej jako: „Spółka”). Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach (…) i (…).

Wnioskodawca tworzy oprogramowanie do systemu zarządzania księgowością i finansami. Wnioskodawca tworzy programy integracyjne, które łączą system z innymi systemami np. banku. Programy tworzone przez Wnioskodawcę służą do pobierania, przetwarzania i lepszego zarządzania danymi. Zgodnie z zapisami umowy wszelkie wynalazki i prawa własności intelektualnej powstałe w związku ze świadczeniem usług stają się własnością Spółki i Wnioskodawca potwierdza przeniesienie tych praw na ich rzecz tzn. w ramach umowy dochodzi do przejścia majątkowych praw autorskich.

Wytwarzanie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonych bezpośrednio przez Wnioskodawcę prac. Jest to działalność o charakterze twórczym, podejmowana w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wykonywanie usług polega przede wszystkim na pisaniu kodu oraz na pracy koncepcyjnej z przedstawicielami Spółki poprzez uczestnictwo w definiowaniu i planowaniu realizacji kolejnych projektów, poprzez analizowanie danych, pogłębianie wiedzy, testowanie oprogramowania, optymalizowanie istniejącego kodu oprogramowania, poprawianie błędów, opisanie dokumentacji technicznej, tworzenie opisu wymagań dla innych programistów, koordynację pracy projektu, oraz proces twórczy dochodzenia do możliwych rozwiązań. Zadaniem Wnioskodawcy jest tworzenie oprogramowania, które lepiej będzie spełniało oczekiwania Spółki i ułatwiało prowadzenie działalności gospodarczej.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci programów o nowych lub ulepszonych funkcjonalnościach. Działania Wnioskodawcy polegające na tworzeniu oprogramowania, każdorazowo zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności tego oprogramowania. Zmieniające się warunki rynkowe powodują, że Wnioskodawca musi stale rozszerzać swoją wiedzę poprzez np. uczestnictwo w szkoleniach (np. konferencjach branżowych czy tzw. Webinarach), czytanie literatury związanej z przedmiotem działalności, zapoznawanie się z publicznie dostępnymi wynikami badań naukowych czy wymianę wiedzy poprzez portale zrzeszające programistów.

Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Kod programu tworzy wyłącznie na podstawie własnej wiedzy i zgodnie z wymaganiami klientów. Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wynagrodzenie za świadczenie usług jest określone w umowie lub zamówieniu dotyczącym konkretnego projektu - Wnioskodawcy przysługuje kwota wynagrodzenia kalkulowana w oparciu o stawkę dzienną. Wynagrodzenie płatne jest w ratach, na podstawie wystawionej raz w miesiącu faktury.

Wnioskodawca prowadzi, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która pozwala na wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do programu komputerowego oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw. Ewidencja prowadzona jest w formie arkusza kalkulacyjnego.

Wnioskodawca może świadczyć usługi w przyszłości w podobny sposób również na rzecz innych krajowych i zagranicznych podmiotów.

Z zapobiegliwości Wnioskodawca wskazuje, że organy podatkowe są zobligowane do uwzględniania przepisów „pozapodatkowych”. Jak podkreślono w wyroku NSA z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt I FSK 1359/14, od pojęć uregulowanych w przepisach innej gałęzi prawa często zależy prawidłowa kwalifikacja określonego stanu podatkowoprawnego. Również liczne orzeczenia sądów administracyjnych, m.in. wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt I GSK 789/14, wyrok WSA z dnia 21 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1737/07, wyrok NSA z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. akt II FSK 1019/09, wskazują na to, że przepisów prawa podatkowego nie można ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz chodzi o rzeczywistą treść zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na opodatkowanie. Ponadto, zainteresowany ma prawo oczekiwać wyjaśnienia przez właściwy organ nasuwających się wątpliwości, które dotyczą regulacji ukształtowanej przepisami prawa podatkowego także wówczas, gdy zazębia się ona z innymi unormowaniami prawnymi. Powołując się zatem na utrwaloną praktykę orzeczniczą polskich sądów administracyjnych, przepisy prawa podatkowego nie są całkowicie odrębne, niezależne i niepowiązane z innymi dziedzinami systemu prawnego, a wręcz przeciwnie, wraz z przepisami innych gałęzi prawa stanowią część jednego porządku prawnego obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy Organ podatkowy zobligowany jest do wykładni przepisów oraz definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Wnioskodawca pragnie zaznaczyć że niniejszy wniosek dotyczy umowy podpisanej ze Spółką, w zakresie innego kontrahenta Wnioskodawca uzyskał już interpretację indywidualną prawa podatkowego dotyczącą możliwości zastosowania przepisów IP Box.

Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

11 marca 2026 r. udzielił Pan następujących odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:

1)    Od kiedy prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania? (Prosimy podać dzień, miesiąc, rok).

Odpowiedź: Działalność prowadzona jest od 2 sierpnia 2023 r.

2)    Dochodów za jaki rok podatkowy/lata podatkowe dotyczy Pana wniosek?

Odpowiedź: Wniosek dotyczy roku 2026 i lat kolejnych. Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że niniejszy wniosek dotyczy umowy podpisanej ze Spółką, w zakresie innego kontrahenta Wnioskodawca uzyskał już interpretację indywidualną prawa podatkowego dotyczącą możliwości zastosowania przepisów IP Box.

3)    Wobec wskazania we wniosku, że:

proszę wyjaśnić, czy wniosek dotyczy wyłącznie 2026 r. czy również lat następnych? Jeśli wniosek dotyczy także lat kolejnych, to czy opisane we wniosku informacje/dane/warunki pozostaną niezmienione również w przyszłości?

Odpowiedź: Wniosek dotyczy również lat następnych. Opisane we wniosku informacje/dane/warunki pozostaną niezmienione również w przyszłości.

4)    Jaka jest/będzie forma opodatkowana Pana działalność gospodarczej w okresie, którego dotyczy wniosek (wg skali podatkowej, tzw. podatkiem „liniowym”)?

Odpowiedź: Wnioskodawca będzie opodatkowany tzw. podatkiem „liniowym ”.

5)    Czy rozwija/ulepsza Pan „Oprogramowanie”, jeśli tak to w jaki sposób? Należy także przedstawić szczegółowy opis, konkretne nazwy oprogramowania, przeznaczenie?

Odpowiedź: Wnioskodawca co do zasady tworzy nowe oprogramowanie, nie rozwija/nie ulepsza istniejącego oprogramowania.

6)    W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek? Należy wyjaśnić jakie konkretne działania podejmuje Pan w celu opracowania nowego „oprogramowania” lub ulepszenia/rozwijania istniejącego, a w szczególności:

a)    jakie konkretne działania zmierzające do ulepszenia/rozwijania (jakiego „oprogramowania”?) zostały podjęte w celu realizacji projektu, w ramach którego tworzy, rozwija i modyfikuje Pan program komputerowy?

Odpowiedź: Wnioskodawca co do zasady tworzy nowe oprogramowanie i nie rozwija ani nie ulepsza istniejącego oprogramowania. Każdy program komputerowy wytworzony przez Wnioskodawcę stanowi samodzielny utwór — złożony z oryginalnego kodu źródłowego, oryginalnych modeli danych, oryginalnych algorytmów oraz oryginalnych architektur systemowych.

Proces twórczy Wnioskodawcy nie polega na rutynowym ani mechanicznym wykonywaniu z góry określonych instrukcji. Każdy program powstaje w wyniku sekwencji intelektualnie wymagających etapów, które wymagają samodzielnego osądu, wiedzy technicznej i twórczego rozwiązywania problemów.

Proces rozpoczyna się od analizy wymagań biznesowych i technicznych. Spółka — (...) — definiuje wymagania funkcjonalne dla tworzonego oprogramowania. Wymagania te są niebanalne: (...). Wnioskodawca samodzielnie analizuje te wymagania, identyfikuje wyzwania i niejednoznaczności techniczne oraz formułuje podejście do ich rozwiązania.

Po analizie wymagań Wnioskodawca projektuje rozwiązanie techniczne. Obejmuje to: dobór odpowiednich wzorców architektonicznych i modeli danych; ocenę kompromisów pomiędzy konkurencyjnymi podejściami; projektowanie interfejsów między tworzonym programem, a pozostałymi komponentami systemu; a także planowanie pod kątem wydajności, bezpieczeństwa i długoterminowej utrzymywalności. Wnioskodawca przygotowuje projekty koncepcyjne oraz, w stosownych przypadkach, prototypy weryfikacyjne (proof of concept) służące walidacji proponowanych rozwiązań przed przystąpieniem do pełnej implementacji.

W fazie implementacji Wnioskodawca pisze oryginalny kod źródłowy. Obejmuje to: projektowanie i implementację schematów baz danych oraz struktur danych; tworzenie obiektów serwisowych warstwy backendowej, modeli dziedzinowych, zadań przetwarzanych w tle oraz punktów końcowych API; implementację komponentów frontendowych i logiki zarządzania stanem aplikacji. Żaden z tych elementów nie ma charakteru mechanicznego — każda decyzja implementacyjna wymaga zastosowania wiedzy zawodowej i samodzielnego osądu twórczego.

Wnioskodawca przeprowadza również testowanie i zapewnienie jakości tworzonego oprogramowania: pisze automatyczne testy na poziomie jednostkowym, integracyjnym i systemowym oraz weryfikuje, czy program spełnia wymagania funkcjonalne i niefunkcjonalne.

Programy tworzone przez Wnioskodawcę należą do następujących dziedzin:

·    Programy integracji synchronizacji (Sync Integration Programs): Oprogramowanie łączące platformę księgową z zewnętrznymi pakietami oprogramowania księgowego (…). Każdy taki program składa się z oryginalnego kodu źródłowego implementującego: system uwierzytelniania (…) i zarządzania tokenami właściwy dla danej integracji; potok transformacji danych konwertujący format danych finansowych zewnętrznego systemu do ujednoliconej wewnętrznej reprezentacji księgi głównej platformy; oraz mechanizm synchronizacji przyrostowej z własną logiką zarządzania stanem i obsługi błędów. Każdy program uwzględnia specyficzny model danych i charakterystykę API innego zewnętrznego systemu księgowego.

·    Programy silnika szablonów (Template Engine Programs): Oprogramowanie wchodzące w skład dziedzinowego systemu przetwarzania dokumentów platformy. Obejmuje niestandardowe znaczniki przetwarzania (implementujące typy danych wejściowych, mechanizmy śledzenia wyników oraz możliwości strukturyzacji dokumentów), komponenty warstwy dostępu do danych udostępniające dane finansowe szablonom dokumentów, komponenty potoku renderowania oraz moduły systemu buforowania.

·    Programy funkcji platformy (Platform Feature Programs): Oprogramowanie implementujące funkcjonalności systemu uzgadniania (reconciliation), automatu stanów przepływu pracy (workflow state machine), modułu korekt finansowych, silnika konsolidacji, systemu raportowania i eksportu (…) oraz funkcji automatyzacji wspomaganej sztuczną inteligencją — obejmujące modele dziedzinowe, obiekty serwisowe, zadania w tle, punkty końcowe … oraz komponenty frontendowe.

b)    w oparciu o jakie technologie informatyczne został wytworzony przez Pana program komputerowy, czego dotyczyło tworzenie, rozwijanie i modyfikowanie przez Pana „oprogramowania”; jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej Pan zastosował;

Odpowiedź: Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę posiada funkcjonalności, cechy i algorytmy rozwiązujące unikalne problemy i odpowiadające na wymagania specyficzne dla platformy Spółki. Ponieważ wymagania te są charakterystyczne dla dziedziny oprogramowania księgowego i nie mogą być zaspokojone przez gotowe komponenty, każdy program wymaga stworzenia oryginalnego kodu źródłowego, zaprojektowania oryginalnych modeli danych oraz zastosowania decyzji architektonicznych dostosowanych do konkretnego problemu.

Szereg technologii i koncepcji zastosowanych w tej pracy nie występował wcześniej w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy. (…)

Oprogramowanie zostało zbudowane z wykorzystaniem następujących technologii, narzędzi i koncepcji:

Języki programowania i frameworki:

-         (…)

-         (…)

-         (…)

-         (…).

Baza danych i warstwa danych:

-         (…)

-        (…)

Przetwarzanie zadań w tle:

-        (…).

Uwierzytelnianie i autoryzacja:

-        (…)

-        (…)

-         (…)

Własny dziedzinowy system przetwarzania szablonów:

Technicznie wyróżniającym się elementem platformy jest własny system przetwarzania szablonów zbudowany na języku szablonów (…), znacząco rozszerzony na potrzeby dziedziny dokumentów finansowych. Tworzenie programów w ramach tego systemu wymaga stosowanej wiedzy z zakresu teorii kompilatorów i parsowania drzew składniowych(…): (…).

Architektura integracji synchronizacji:

-        (…).

-        Potoki normalizacji danych konwertujące dane finansowe z heterogenicznych zewnętrznych systemów księgowych — każdy z własnym modelem danych, konwencjami nazewnictwa pól, konwencjami znaków dla debetu/kredytu i klasyfikacją typów kont — do ujednoliconej reprezentacji wewnętrznej: (…),

-        Automat stanów synchronizacji zarządzający cyklem życia wykonania – (…)

-        Strategie synchronizacji przyrostowej: (…)

Architektura izolacji wielodostępnej:

Wszystkie programy działają w ściśle egzekwowanym środowisku wielodostępnym. Kontekst dzierżawcy na żądanie (…) jest automatycznie propagowany do pracowników w tle. W połączeniu z politykami autoryzacji (…) zapewnia to zerowy dostęp do danych między dzierżawcami (…) na wszystkich warstwach systemu.

Infrastruktura i obserwowalność:

-        (…)

-        (…)

-        (…)

-        (…)

Środowisko deweloperskie i narzędzia:

 (...).

Zastosowane wzorce architektoniczne:

(…).

c)    co powoduje, że wytworzone nowe oprogramowanie lub usprawnione w znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana, na czym polega oryginalność tego „oprogramowania”.

Odpowiedź: Wnioskodawca nie tworzył wcześniej oprogramowania rodzaju opisanego w niniejszym wniosku. Wcześniejszy produkt—platforma do zarządzania kadrami i płacami dla przedsiębiorstw z (…) — działał w zupełnie innej dziedzinie i nie wykazuje żadnych funkcjonalnych, architektonicznych ani technicznych punktów wspólnych z bieżącym oprogramowaniem. Żadne rozwiązanie tego rodzaju nie funkcjonowało zatem dotychczas u Wnioskodawcy, z którego bieżące programy mogłyby być wyprowadzone lub zaadaptowane.

Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę różni się zasadniczo od istniejących rozwiązań, ponieważ każdy program odpowiada na wymagania specyficzne dla platformy Spółki, których nie można spełnić przez zastosowanie istniejących komponentów lub oprogramowania gotowego.

Kryterium twórczości jest spełnione w przypadku działalności ludzkiej o twórczym charakterze, której efektem jest stworzenie nowego wytworu intelektualnego — posiadającego cechę nowości i niemogącego być wynikiem wyłącznie mechanicznych działań, lecz określonych procesów myślowych.

Każdy program integracji synchronizacji jest oryginalny, ponieważ problem normalizacji, który rozwiązuje, jest unikalny dla konkretnego zewnętrznego systemu księgowego, do którego jest skierowany. Każdy zewnętrzny system korzysta z innego (…), innego modelu danych, innych konwencji reprezentowania transakcji finansowych — w tym konwencji znaków, klasyfikacji typów kont i schematów numeracji dziennika — oraz innych mechanizmów uwierzytelniania. Żaden istniejący wcześniej program nie dotyczył konkretnej kombinacji źródłowego modelu danych i docelowej reprezentacji wewnętrznej, którą każda integracja łączy. Każda integracja jest zatem samodzielnym dziełem intelektualnym: oryginalna logika transformacji danych, oryginalna obsługa uwierzytelniania, oryginalna strategia synchronizacji dostosowana do charakterystyki (…) danego systemu.

Każdy program (…) jest oryginalny, ponieważ wprowadza możliwości przetwarzania, które nie istniały wcześniej w bazowym interpreterze (…). Programy niestandardowych znaczników są implementowane jako nowe typy węzłów (…) rejestrowane w (…) — uczestniczą w fazie parsowania jako nowe elementy gramatyki i wykonują oryginalną logikę podczas przechodzenia po drzewie, w tym odczyty i zapisy kontekstu, dostęp do obiektów (…) oraz wyniki specyficzne dla formatu dla każdego trybu renderowania. Niestandardowe implementacje (…)  wprowadzają ścieżki dostępu do danych finansowych nieobecne w żadnej istniejącej bibliotece. Komponenty buforowania i renderowania implementują algorytmy napisane od podstaw. Jest to rozszerzenie interpretera na poziomie języka, a nie konfiguracja ani korzystanie z istniejących znaczników.

Każdy program funkcji platformy jest oryginalny, ponieważ implementuje logikę biznesową specyficzną dla dziedziny rachunkowości, która nie miała wcześniej implementacji w bazie kodu. Funkcje uzgadniania, przejścia stanów przepływu pracy, algorytmy konsolidacji, programy eksportu wieloformatowego i programy dopasowywania wspomaganego sztuczną inteligencją stanowią samodzielnie wytworzone oprogramowanie — żaden z elementów kodu źródłowego nie istniał przed jego napisaniem przez Wnioskodawcę.

Architektura wielodostępna narzuca ograniczenia oryginalności nieobecne w prostszych systemach. Każdy program musi egzekwować ścisłe granice dzierżawców w środowisku, w którym setki kancelarii rachunkowych i dziesiątki tysięcy firm współdzielą tę samą infrastrukturę bazy danych. Wymaganie to konsekwentnie generuje rozwiązania, których nie można zapożyczyć z oprogramowania jednodostępnego ani bibliotek ogólnego przeznaczenia — każda decyzja projektowa musi uwzględniać poprawność izolacji jako priorytetowe kryterium.

Szerzej ujmując, żaden istniejący produkt oprogramowania nie łączy automatycznego pozyskiwania danych finansowych z ponad 35 heterogenicznych źródeł zewnętrznych, programowalnego silnika dokumentów rozszerzalnego na poziomie (…) przez ekspertów dziedzinowych, orkiestracji wieloetapowego przepływu pracy, uzgadniania wspomaganego sztuczną inteligencją i ścisłej izolacji wielodostępnej w jednej spójnej platformie. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę nie może zatem być wyprowadzone z istniejących rozwiązań — każdy program musi być pomyślany i napisany jako oryginalny utwór.

7)    W związku ze wskazaniem we wniosku, że:

proszę wyjaśnić:

a)    Jakie cele na wstępie Pan sobie postawił w celu wytworzenia nowego, ulepszonego i rozwiniętego „oprogramowania” oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac oraz

Odpowiedź: Celem Wnioskodawcy jest dostarczanie Spółce — (...) — oprogramowania ukierunkowanego na realizację precyzyjnie określonych celów technicznych i biznesowych platformy. Tworzone programy obejmują trzy główne dziedziny: programy synchronizacji łączące platformę z zewnętrznymi pakietami oprogramowania księgowego; programy silnika szablonów implementujące funkcjonalności przetwarzania, renderowania i buforowania dokumentów; oraz programy funkcji platformy obejmujące uzgadnianie, przepływ pracy, eksport i funkcjonalności (…). W szczególności działania obejmują:

-         Tworzenie kodu źródłowego programów komputerowych, który nie tylko spełnia, lecz przekracza wzorce jakości i wydajności ustalone ze Spółką. Priorytetem jest dostarczanie rozwiązań w pełni spełniających oczekiwania Spółki w zakresie niezawodności, poprawności i skalowalności w warunkach produkcyjnych obsługujących jednocześnie setki kancelarii rachunkowych i ich klientów.

-         Projektowanie i implementacja programów z wykorzystaniem narzędzi, języków, frameworków i konwencji architektonicznych przyjętych w środowisku technologicznym Spółki, zapewniające prawidłową integrację oprogramowania z szerszą platformą i jego utrzymywalność przez cały zespół inżynierski.

-         Tworzenie programów komputerowych skutecznie realizujących cele biznesowe Spółki — umożliwiających kancelariom rachunkowym automatyzację pozyskiwania danych finansowych z zewnętrznych systemów księgowych, produkcję standardowych uzgodnień i raportów oraz zarządzanie aktami klientów przez ustrukturyzowane przepływy pracy — przy zachowaniu przejrzystości kodu i prostoty strukturalnej, tak aby rozwiązania pozostały zrozumiałe i rozszerzalne w czasie.

W ten sposób działania są skoncentrowane na dostarczaniu programów komputerowych, które nie tylko technicznie spełniają wymagania Spółki, ale także skutecznie przyczyniają się do osiągnięcia jej celów biznesowych, przy zachowaniu wysokich standardów jakości kodu i integralności architektonicznej.

Planowane prace nie wymagają zewnętrznych nakładów kapitałowych — podstawowym zasobem jest własny kapitał intelektualny Wnioskodawcy: wiedza zawodowa, ekspertyza techniczna i osąd twórczy gromadzone przez lata praktyki inżynierskiej. Bezpośrednio ponoszone koszty finansowe obejmują: profesjonalne narzędzia programistyczne (.), sprzęt komputerowy oraz bieżące inwestycje w zasoby wiedzy, w tym literaturę techniczną i materiały do doskonalenia zawodowego. Całość tych kosztów jest ponoszona wyłącznie przez Wnioskodawcę z własnych środków.

Kod źródłowy każdego programu jest pisany przez Wnioskodawcę indywidualnie, który ponosi wyłączną odpowiedzialność za jego projekt i implementację. Wnioskodawca współpracuje z zespołami produktowymi i inżynierskimi Spółki w zakresie planowania sprintów, przeglądów kodu i testów akceptacyjnych, jednak są to procesy koordynacyjne — twórcza i techniczna praca wytwarzania każdego programu jest wykonywana przez Wnioskodawcę samodzielnie.

b)    Jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?

Odpowiedź: W związku z tworzeniem oprogramowania dla platformy (…) — opartej na (...) — osiągnięto szereg konkretnych celów. Cele te odpowiadają na unikalne potrzeby i wyzwania zarówno kancelarii rachunkowych zarządzających dużymi portfelami klientów, jak i przedsiębiorstw, których dane finansowe te kancelarie przetwarzają.

Osiągnięte cele:

1.    Automatyczna synchronizacja danych finansowych:

Osiągnięcie: Stworzenie oprogramowania automatycznie pobierającego dane finansowe z zewnętrznych pakietów księgowych do ujednoliconej wewnętrznej reprezentacji księgi głównej, eliminującego ręczne wprowadzanie danych i zapewniającego, że dane finansowe dostępne na platformie odzwierciedlają bieżący stan systemu księgowego każdego klienta. Stworzone programy obejmują: programy synchronizacji dla poszczególnych pakietów księgowych łączące się z platformą przez (…), implementujące potoki normalizacji danych z heterogenicznych formatów źródłowych do ujednoliconego modelu (…) i (…), oraz programy synchronizacji przyrostowej wykorzystujące strategie oparte na numerach dziennika, rekurencyjnym zawężaniu zakresu dat i strumieniu zdarzeń w celu minimalizacji transferu danych przy zapewnieniu kompletności.

Korzyść dla kancelarii rachunkowych: Księgowi nie eksportują już ręcznie bilansów próbnych ani nie przepisują danych z systemów księgowych klientów. Dane są zawsze aktualne, a ryzyko błędów przepisywania jest wyeliminowane. Czas pracowników jest przekierowany od gromadzenia danych ku pracy analitycznej wyższej wartości.

Korzyść dla klientów biznesowych: Dane finansowe prezentowane w raportach i panelach doradczych odzwierciedlają rzeczywisty stan przedsiębiorstwa z minimalnym opóźnieniem, umożliwiając bardziej terminowe i dokładne rozmowy z księgowym.

2.    Programowalna automatyzacja dokumentów finansowych:

Osiągnięcie: Stworzenie oprogramowania w ramach własnego systemu przetwarzania szablonów platformy opartego na (…) — w tym nowych znaczników przetwarzania, komponentów warstwy dostępu do danych i programów potoku renderowania — umożliwiającego specjalistom rachunkowym kodowanie złożonej logiki finansowej w wielokrotnie używalnych szablonach dokumentów, które automatycznie wypełniają się danymi z bieżącej księgi głównej. Stworzone programy obejmują: niestandardowe programy znaczników (…) implementujące nowe typy danych wejściowych dokumentów, mechanizmy śledzenia wyników i możliwości strukturyzacji dokumentów; implementacje Drop udostępniające dane finansowe szablonom z śledzonym przez zależności unieważnianiem pamięci podręcznej; oraz programy potoku renderowania generujące wieloformatowe wyniki z jednego źródła szablonu.

Korzyść dla kancelarii rachunkowych: Szablon napisany raz stosuje się automatycznie do wszystkich klientów. Uzgodnienia na koniec okresu, obliczenia podatkowe i raporty zarządcze nie wymagają już indywidualnego ręcznego przygotowania dla każdego klienta. Standardowe szablony kodują wiedzę instytucjonalną, zapewniając spójną jakość niezależnie od tego, który pracownik przetwarza dany plik.

Korzyść dla klientów biznesowych: Dokumenty finansowe są dostarczane szybciej i z większą spójnością. Zautomatyzowana logika obliczeniowa wbudowana w szablony zmniejsza ryzyko błędów ludzkich w liczbach bezpośrednio wpływających na zobowiązania podatkowe i decyzje biznesowe.

3.    Uzgadnianie i dopasowywanie kont wspomagane sztuczną inteligencją:

Osiągnięcie: Stworzenie oprogramowania implementującego system (…) — dopasowywanie transakcji wspomagane sztuczną inteligencją, automatycznie sugerujące, w jaki sposób poszczególne pozycje księgi głównej odpowiadają dokumentom potwierdzającym, do zaakceptowania lub odrzucenia przez księgowego. Stworzone programy obejmują: programy implementujące logikę oceny dopasowania, przechowywania propozycji i przepływu pracy przeglądu przez księgowego, za pośrednictwem którego sugestie są akceptowane, modyfikowane lub odrzucane.

Korzyść dla kancelarii rachunkowych: Rutynowe zadania dopasowywania, wymagające wcześniej ręcznego przeglądu każdej linii transakcji, są teraz w dużej mierze zautomatyzowane. Księgowi skupiają swój osąd na wyjątkach i przypadkach szczególnych, zamiast wykonywać mechaniczną pracę dopasowywania setek pozycji na klienta.

Korzyść dla klientów biznesowych: Przetwarzanie na koniec okresu przebiega szybciej, co oznacza wcześniejsze dostarczanie sprawozdań finansowych i obliczeń podatkowych. Dokładność uzgodnień poprawia się, ponieważ systematyczne dopasowywanie wspomagane sztuczną inteligencją jest mniej podatne na przeoczenia niż ręczny przegląd.

4.    Wieloetapowe zarządzanie przepływem pracy:

Osiągnięcie: Stworzenie oprogramowania implementującego automat stanów przepływu pracy — siedmioetapową progresję (przygotowanie - pierwszy przegląd - przegląd podatkowy - ostateczny przegląd - przekazanie klientowi - złożenie - finalizacja) z mechanizmami blokowania współbieżnego, rejestrowaniem audytu i konfigurowalnymi definicjami statusów dla każdej kancelarii. Stworzone programy obejmują: programy automatu stanów przepływu pracy zarządzające przejściami etapów, blokowanie współbieżne za pośrednictwem (…), rejestrowanie ścieżki audytu oraz programy blokowania okresu zamrażające wszystkie dane po finalizacji pliku.

Korzyść dla kancelarii rachunkowych: Każdy plik klienta przebiega przez zdefiniowany, śledzony proces. Menedżerowie kancelarii mają wgląd w czasie rzeczywistym, na którym etapie znajdują się poszczególne pliki w całym portfelu klientów. Odpowiedzialność jest egzekwowana: każde przejście statusu jest rejestrowane z odpowiedzialnym użytkownikiem i znacznikiem czasu, a blokowanie okresu zapobiega przypadkowej modyfikacji sfinalizowanych danych.

Korzyść dla klientów biznesowych: Ustrukturyzowany proces przeglądu zapewnia, że każdy dokument finansowy przechodzi przez zdefiniowane bramy jakości przed dostarczeniem. Klienci otrzymują wyniki zrecenzowane na wielu poziomach, z weryfikowalną ścieżką audytu.

5.    Panele doradcze w czasie rzeczywistym (…):

Osiągnięcie: Stworzenie oprogramowania wypełniającego panele doradcze danymi transakcji otwartych w czasie rzeczywistym (niezapłacone faktury i rachunki) synchronizowanymi bezpośrednio z oprogramowania księgowego, pogrupowanymi według klientów i prezentowanymi przez konfigurowalny interfejs panelu udostępniany użytkownikom z rolą klienta. Stworzone programy obejmują: programy synchronizacji danych transakcji otwartych dla integracji obsługujących ten typ danych oraz programy paneli agregujące i prezentujące te dane przez konfigurowalny interfejs z możliwością udostępniania w roli klienta.

Korzyść dla kancelarii rachunkowych: Księgowi mogą angażować klientów w proaktywne rozmowy doradcze oparte na bieżących danych przepływów pieniężnych — pozycjach zobowiązań i należności — zamiast polegać na raportach na koniec okresu. Umożliwia to kancelarii świadczenie usług wyższej wartości wykraczających poza pracę zgodności.

Korzyść dla klientów biznesowych: Właściciele firm uzyskują bezpośredni wgląd w swoją sytuację finansową poprzez dedykowany portal klienta. Trendy przepływów pieniężnych, zaległe faktury i zobowiązania płatnicze są prezentowane w przystępnym formacie niewymagającym wiedzy rachunkowej do interpretacji.

6.    Eksport dokumentów finansowych w wielu formatach:

Osiągnięcie: Stworzenie oprogramowania generującego wyniki w formatach (...) z tego samego źródła szablonu — w tym generowanie PDF bezpośrednio przez (…) bez pośredniego ... oraz ustrukturyzowane eksporty danych XBRL do składania sprawozdań regulacyjnych do organów podatkowych i (…). Stworzone programy obejmują: programy generowania PDF przez (…), programy eksportu ustrukturyzowanych danych (…) oraz programy konfiguracji eksportu obsługujące konfigurację rozmiarów papieru, nagłówków i stopek per kancelaria.

Korzyść dla kancelarii rachunkowych: Jeden szablon generuje wszystkie wymagane formaty wyników bez powielania pracy. Dokumenty robocze PDF gotowe do audytu, harmonogramy Excel do przeglądu przez klienta i deklaracje (…) czytelne maszynowo są generowane z tego samego bazowego uzgodnienia, eliminując przeróbki specyficzne dla formatu.

Korzyść dla klientów biznesowych: Dokumenty finansowe docierają w formacie najbardziej użytecznym dla danego celu — czytelne PDF do użytku wewnętrznego, dane ustrukturyzowane do złożenia do organów regulacyjnych — generowane spójnie i bez opóźnień związanych z ręcznym formatowaniem.

7.    Izolacja danych wielodostępnych i bezpieczeństwo:

Osiągnięcie: Stworzenie oprogramowania egzekwującego ścisłą izolację wielodostępną we wszystkich operacjach platformy — propagacja kontekstu dzierżawcy na żądanie, autoryzacja oparta na politykach dla każdego działania, szyfrowane przechowywanie tokenów (…), skanowanie antywirusowe wszystkich przesłanych dokumentów oraz kompleksowe ścieżki audytu wszystkich zmian danych. Stworzone programy obejmują: programy propagacji kontekstu dzierżawcy na żądanie, programy polityk autoryzacji (…) obejmujące każde działanie kontrolera i operację serwisową, programy szyfrowanego przechowywania tokenów (….), programy potoku skanowania antywirusowego dokumentów oraz programy ścieżki audytu rejestrujące wszystkie zmiany danych z atrybucją użytkownika i znacznikiem czasu.

Korzyść dla kancelarii rachunkowych: Dane klientów należące do jednej kancelarii są całkowicie niedostępne dla żadnej innej kancelarii na platformie. Obsługiwane są wymagania uwierzytelniania dla przedsiębiorstw (…). Kancelarie mogą wykazać swoim klientom i organom regulacyjnym, że obsługa danych spełnia standardy zawodowe.

Korzyść dla klientów biznesowych: Dane finansowe — obejmujące poufne informacje o przychodach, zobowiązaniach i pozycjach podatkowych — są chronione przez wiele warstw egzekwowania. Klienci mogą mieć pewność, że dostęp do ich danych mają wyłącznie wyznaczeni przez nich księgowi i żadna inna strona na platformie.

Wpływ:

Dla kancelarii rachunkowych:

Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę umożliwia kancelariom rachunkowym obsługę większych portfeli klientów bez proporcjonalnego zwiększania zatrudnienia. Automatyczne pozyskiwanie danych, przygotowywanie dokumentów oparte na szablonach, uzgadnianie wspomagane sztuczną inteligencją i ustrukturyzowane zarządzanie przepływem pracy razem skracają czas potrzebny do przetworzenia każdego pliku klienta na koniec okresu. Kancelarie, które wcześniej napotykały ograniczenia przepustowości w szczytowych okresach, mogą obsługiwać większe wolumeny tym samym zespołem, a młodsi pracownicy mogą postępować zgodnie ze standardowymi szablonami bez konieczności posiadania specjalistycznej wiedzy o każdej obowiązującej zasadzie.

Dla klientów biznesowych:

Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę zapewnia, że klienci otrzymują dokumenty finansowe wytwarzane szybciej, o wyższej spójności jakości i poparte weryfikowalnym procesem. Dostęp do paneli doradczych w czasie rzeczywistym przekształca relację między klientem a księgowym z okresowej, zorientowanej na zgodność interakcji w bieżące, oparte na danych zaangażowanie doradcze — dając właścicielom firm przejrzystość finansową potrzebną do podejmowania świadomych decyzji przez cały rok.

Realizacja powyższych celów nastąpiła z wykorzystaniem własnej pracy i własnych środków finansowych Wnioskodawcy. Kod źródłowy każdego programu przyczyniającego się do tych celów był pisany przez Wnioskodawcę indywidualnie. Zasoby rzeczowe stanowiły własny sprzęt komputerowy Wnioskodawcy oraz następujące profesjonalne narzędzia programistyczne: (…) do edycji, nawigacji i testowania kodu źródłowego; (…) do kontroli wersji i dokumentacji pracy sprintowej; (…) do konteneryzacji lokalnego środowiska; (…) do tworzenia i testowania (…); oraz (…) do inspekcji i weryfikacji bazy danych (…). Wszelkie koszty związane z tymi zasobami były ponoszone przez Wnioskodawcę osobiście.

c)    Na czym polega systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie wykonywanych przez Pana czynności?

Odpowiedź: Systematyczność w pracy Wnioskodawcy oznacza konsekwentne i planowe podejście do wszystkich czynności związanych z tworzeniem oprogramowania. Obejmuje ustanowienie zdefiniowanych procedur, harmonogramów i procesów pracy umożliwiających skoordynowane działanie we wszystkich fazach każdego projektu. Systematyczność przejawia się również w ciągłej analizie i ocenie postępów, umożliwiającej dostosowywanie działań do zamierzonych celów. Każdy projekt jest traktowany jako proces wymagający bieżącego monitorowania i adaptacji w celu zapewnienia skuteczności i jakości tworzonego oprogramowania.

Konkretnym przykładem tego systematycznego podejścia jest stosowanie metodologii rozgałęzień (…) do całej pracy z kodem źródłowym. W ramach (…) każdy nowy program lub funkcjonalność jest rozwijana na dedykowanej gałęzi funkcji (…) izolowanej od stabilnej bazy kodu. Po zakończeniu pracy jest ona składana jako żądanie scalenia (pull request) do przeglądu względem zdefiniowanych kryteriów akceptacji przed scaleniem do gałęzi integracyjnej. Gałęzie wydania (…) są stosowane do przygotowywania i walidowania partii ukończonych prac przed promocją na produkcję. Ta struktura egzekwuje zdefiniowany cykl życia dla każdego elementu pracy — od stworzenia przez przegląd do integracji — zapewniając, że żaden program nie trafia do wspólnej bazy kodu bez przejścia przez udokumentowaną bramę jakości. Wynikająca historia zatwierdzeń, gałęzi i żądań scalenia stanowi kompletny, weryfikowalny zapis systematycznego procesu pracy Wnioskodawcy.

d)    Jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane w poszczególnych latach, a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego „oprogramowania”?

Odpowiedź: Wnioskodawca planuje krótkoterminowe harmonogramy sprintowe — zazwyczaj o czasie trwania jednego do dwóch tygodni — każdy ukierunkowany na konkretny wynik oprogramowania. Po zakończeniu każdego sprintu praca jest weryfikowana względem z góry zdefiniowanych kryteriów akceptacji, tworząc mierzalny i udokumentowany zapis planowanej pracy i jej realizacji w odniesieniu do konkretnego oprogramowania.

Opracowane i zrealizowane harmonogramy obejmują: plan sprintu ukierunkowany na program synchronizacji transakcji otwartych (…) — zaplanowany jako nowa funkcjonalność pobierania historycznych niezapłaconych faktur na dowolne przeszłe daty, zrealizowany jako oryginalny kod źródłowy implementujący punkty końcowe (…) i logikę transformacji danych; plan sprintu ukierunkowany na program synchronizacji opartej na strumieniu zdarzeń (…) – (…).

8.    W odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzy (rozwija/ulepsza) Pan „Oprogramowanie” proszę wyjaśnić:

a)    Jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego Oprogramowania?

Odpowiedź: Przed przystąpieniem do prac nad platformą (…) Wnioskodawca dysponował podstawową i zaawansowaną wiedzą z zakresu informatyki i inżynierii oprogramowania: programowania i myślenia algorytmicznego, projektowania i administracji baz danych, architektury aplikacji webowych, systemów rozproszonych i współbieżnych, testowania oprogramowania oraz bezpieczeństwa aplikacji. Wiedzę tę uzupełniała praktyczna ekspertyza z technologiami stosowanymi na platformie — (…) — oraz wiedza dziedzinowa z zakresu architektury wielodostępnych platform SaaS i przetwarzania danych finansowych, nabyta przez wcześniejsze projekty zawodowe, w tym platformę do zarządzania kadrami i płacami będącą przedmiotem interpretacji indywidualnej KIS z 2023 roku. Przed przystąpieniem do każdego indywidualnego programu Wnioskodawca oceniał, które elementy tej bazy wiedzy są właściwe dla konkretnych wymagań, oraz identyfikował obszary, w których należy nabyć dodatkową wiedzę — dobierając i łącząc najbardziej trafną wiedzę istniejącą z nowo nabytym rozumieniem konkretnego systemu księgowego, (…) lub konwencji dziedzinowej.

b)    Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach tej działalności? Przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstają poszczególne rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia odróżniają tworzone, rozwinięte/ulepszone Oprogramowanie od już istniejących?

Odpowiedź: W ramach działalności polegającej na tworzeniu oprogramowania Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności nabyte przez samodzielne studiowanie materiałów z zakresu informatyki, inżynierii oprogramowania i nowoczesnych technologii, a także przez doświadczenie zawodowe. Są to wiedza i umiejętności z następujących dziedzin: bazy danych i modelowanie danych, obliczenia równoległe i rozproszone, algorytmy i struktury danych, teoretyczna informatyka, teoria kompilatorów i projektowanie interpreterów opartych na (…), nowoczesne języki programowania, inżynieria oprogramowania i wzorce projektowe, bezpieczeństwo aplikacji webowych i kryptografia, modelowanie dziedziny finansowej oraz implementacja języków dziedzinowych.

Wnioskodawca pracuje z nowoczesnymi technologiami, stale ucząc się i pogłębiając wiedzę w każdym obszarze. Stosowane technologie obejmują: (…)

Nowe zastosowania powstałe w wyniku tych działań to: (...).

c)    Jaki jest sposób wykorzystania oraz selekcji tej wiedzy pod względem przydatności do realizacji każdego nowego, rozwiniętego/ulepszonego Oprogramowania? (jaka wiedza została wykorzystana?)

Odpowiedź: Wnioskodawca analizuje dostępną wiedzę przez pryzmat konkretnych wymagań każdego tworzonego programu. Tworząc oprogramowanie, Wnioskodawca czerpie z wiedzy posiadanej przed przystąpieniem do pracy, uzupełnionej wiedzą nabytą i utrwaloną w toku samego projektu. W ten sposób Wnioskodawca dobiera i stosuje podzbiór wiedzy najbardziej odpowiedni dla konkretnego problemu technicznego — łącząc teoretyczne rozumienie, dlaczego dane podejście jest poprawne, z praktyczną ekspertyzą w zakresie tego, jak je skutecznie wdrożyć. Na przykład, tworząc programy obliczeń finansowych, teoretyczna wiedza o arytmetyce zmiennoprzecinkowej i jej ograniczeniach precyzji uzasadniała wybór arytmetyki opartej na (…) zamiast natywnych typów zmiennoprzecinkowych — wybór podyktowany zrozumieniem, że nawet małe błędy zaokrąglania w reprezentacji zmiennoprzecinkowej kumulują się na dużej liczbie transakcji i generują niepoprawne sumy finansowe. Podobnie, tworząc programy synchronizacji, wiedza o architekturach strumieniowania zdarzeń uzasadniała decyzję o zastąpieniu podejść opartych na odpytywaniu konsumpcją sterowaną webhookami dla integracji, które to obsługują — eliminując opóźnienia i zbędne obciążenie (…) właściwe dla odpytywania, a jednocześnie wprowadzając potrzebę idempotentnego przetwarzania zdarzeń — kompromis wymagający wyraźnej oceny przed przyjęciem.

d)    Jakie produkty, usługi procesy oferował Pan dotychczas w swojej działalności?

Odpowiedź: Wcześniej — od sierpnia 2023 r. do zawieszenia działalności gospodarczej — Wnioskodawca tworzył oprogramowanie dla (...) (będącej przedmiotem interpretacji indywidualnej KIS z 2023 r.). Platforma ta była przeznaczona dla przedsiębiorstw (...).

Wnioskodawca tworzy obecnie oprogramowanie dla platformy (…). Jest to produkt całkowicie odrębny od poprzedniego zlecenia.

e)    Na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych czy programistycznych  oparte były te produkty, usługi, procesy?

Odpowiedź: Poprzedni produkt (…) był zbudowany na następujących podstawach technicznych: (…).

Bieżący produkt (…) ma wspólne z poprzednim punkty wyjścia w postaci (…), jednak zasadniczo odbiega od nich — w tym na poziomie wersji, ponieważ poprzedni produkt był zbudowany na (…) i wcześniejszych wersjach (…), podczas gdy bieżące zlecenie korzysta z (…) i (…), najnowszych wersji głównych, które wprowadzają istotne zmiany domyślnych ustawień infrastruktury, potoku zasobów statycznych, podstawowych elementów zadań w tle i buforowania oraz zachowania na poziomie języka, wymagając od Wnioskodawcy nabycia zaktualizowanej wiedzy wykraczającej poza to, co zapewniało wcześniejsze doświadczenie. Poza różnicą wersji, szereg fundamentalnych elementów jest całkowicie nieobecny w poprzednim produkcie i wprowadzony po raz pierwszy tutaj: (…)

f)     Co Pan planował?

Odpowiedź: Wnioskodawca planował tworzenie oprogramowania w następujących obszarach: (...).

Plany te zostały sformułowane na początku zlecenia ze Spółką i są doprecyzowywane w toku każdego kolejnego sprintu w ramach procesu planowania Agile Wnioskodawcy.

g)    W jaki sposób realizował Pan zaplanowane przedsięwzięcie?

Odpowiedź: Wnioskodawca realizował zaplanowane przedsięwzięcie poprzez dekompozycję każdej planowanej funkcjonalności na jej składowe wymagania funkcjonalne i techniczne oraz — czerpiąc z istniejącej wiedzy uzupełnionej nowo nabytym rozumieniem (…), modeli danych i konwencji dziedzinowych konkretnych systemów księgowych — projektowanie i pisanie oryginalnego kodu źródłowego realizującego każdy program. Wymagania były zbierane, przygotowywane były rozwiązania koncepcyjne, w stosownych przypadkach walidowane były prototypy weryfikacyjne, a docelowe implementacje były tworzone, testowane i dostarczane zgodnie z kryteriami akceptacji uzgodnionymi ze Spółką. Kod źródłowy każdego programu był pisany przez Wnioskodawcę indywidualnie. Zespół inżynierski Spółki uczestniczył w przeglądzie kodu i weryfikacji akceptacyjnej, jednak twórcza i techniczna praca wytwarzania każdego programu była wykonywana wyłącznie przez Wnioskodawcę.

h)    Co jest efektem działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstało przy realizacji opisanych projektów?

Odpowiedź: W wyniku prac Wnioskodawcy powstało oprogramowanie stanowiące część platformy (…). Platforma pełni rolę (...). Platforma obsługuje (...).

Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę obejmuje następujące zintegrowane komponenty: (...).

Porównanie z istniejącymi rozwiązaniami

Wytworzone oprogramowanie reprezentuje nową kategorię narzędzi w obszarze technologii (...). To, co odróżnia tę platformę od istniejących alternatyw, to jej funkcja jako (...). Żaden istniejący produkt nie łączył (...). Zdolność do dostarczenia wszystkich tych możliwości razem — przy każdym komponencie zaprojektowanym do współdziałania i współdzielenia tego samego modelu danych — definiuje oryginalność i praktyczną wartość wytworzonego oprogramowania.

9.    Czy efekty Pana prac, które nazywa Pan: „oprogramowanie” / zawsze są/będą utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

a)    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

b)    nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

c)    nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahenta?

Odpowiedź: Efekty prac, które Wnioskodawca nazywa: „oprogramowanie” / zawsze są/będą utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

-        zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

-        nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

-        nie są jedynie „ techniczną ”, a „ twórczą ” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahenta.

10. Czy sposób „przeniesienia” każdego z majątkowych praw autorskich do „programów komputerowych” następuje/będzie następował zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy?

Odpowiedź: Sposób „przeniesienia” każdego z majątkowych praw autorskich do „programów komputerowych ” następuje/będzie następował zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.

11. Czy w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku ulepszania oraz rozwijania oprogramowania (jeśli przedmiot wniosku stanowią również te prace) – efekty Pan prac są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?

Odpowiedź: W każdym przypadku - tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku ulepszania oraz rozwijania oprogramowania (jeśli przedmiot wniosku stanowią również te prace) - efekty prac są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

12. Czy ponosi Pan odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich (innych niż Spółka)?

Odpowiedź: Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich (innych niż Spółka).

13. Czy usługi świadczone przez Pana dla Kontrahenta, zgodnie z zawartą umową, są/będą wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności?

Odpowiedź: Usługi świadczone przez Wnioskodawcę dla Kontrahenta, zgodnie z zawartą umową, nie są/nie będą wykonywane pod kierownictwem ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności.

14. Czy wykonując usługi, opisane we wniosku, ponosi Pan ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością?

Odpowiedź: Wykonując usługi, opisane we wniosku, ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

15. Czy w przypadku gdy rozwija/ulepsza Pan „oprogramowanie” jest Pan właścicielem lub współwłaścicielem ulepszanego „oprogramowania”, albo użytkownikiem posiadającym prawo do jego użytkowania na podstawie licencji wyłącznej, tj. umowy, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez Pana z autorskiego prawa do „oprogramowania”, bądź czy działa Pan na zlecenie podmiotu będącego właścicielem tego „oprogramowania”?

a)    czy w wyniku rozwinięcia oprogramowania, tworzone są nowe kody, algorytmy w językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej?

b)    czy przysługują/będą przysługiwały Panu prawa autorskie do rozwinięcia oprogramowania, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych?

c)    czy przenosi/będzie przenosił Pan całość autorskich praw do tego oprogramowania, otrzymując w zamian wynagrodzenie?

Odpowiedź: Wnioskodawca co do zasady tworzy nowe oprogramowanie, nie rozwija/nie ulepsza istniejącego oprogramowania.

16. Czy w przypadku, gdy rozwija/ulepsza Pan „oprogramowanie” Pana działania zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania?

Odpowiedź: Wnioskodawca co do zasady tworzy nowe oprogramowanie, nie rozwija/nie ulepsza istniejącego oprogramowania.

17. Jakie „okresy rozliczeniowe” przewidują poszczególne umowy z kontrahentami? Czy:

a)    są to stałe okresy czasowe (np. okresy miesięczne)?

b)    zakończenie okresu rozliczeniowego ma miejsce po spełnieniu określonych warunków przewidzianych w umowie (np. po zakończeniu przez Pana określonych prac albo etapu prac) – jeśli tak, proszę wskazać spełnienie jakich warunków lub zaistnienie jakich okoliczności wyznacza koniec okresu rozliczeniowego?

Odpowiedź: Wnioskodawcy przysługuje kwota wynagrodzenia kalkulowane w oparciu o stawkę dzienną - przy czym co do zasady płatne jest raz w miesiącu.

18. W jaki sposób umowa z kontrahentem reguluje kwestię sposobu (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na kontrahenta praw do konkretnych stworzonych przez Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i kontrahent)? Co potwierdza przeniesienie tych praw?

Odpowiedź: Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim związane odbywają się w świecie cyfrowym. Program tworzony przez Wnioskodawcę zapisywany jest w środowisku, którego właścicielem jest Spółka i tam odbywa się jego przekazanie zgodnie z ustaleniami pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką, np. w formie protokołu przekazania.

19. Czy wynagrodzenie otrzymywane przez Pana od kontrahenta obejmuje wyłącznie wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem kwalifikowanego IP, czy również inne czynności niezwiązane z wytworzeniem takiego prawa? Czy faktury wyodrębniają wynagrodzenie z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana prac na kontrahentów? Jeśli nie, prosimy wskazać dlaczego?

Odpowiedź: Wnioskodawca otrzymuje jedno wynagrodzenie. Jako, że jedyną usługą Wnioskodawcy jest tworzenie programów komputerowych, całość wynagrodzenia jest więc wynagrodzeniem za przeniesienie praw autorskich do „oprogramowania”. Na fakturze nie następuje wyodrębnienie wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich, gdyż w praktyce jedyną usługą Wnioskodawcy jest tworzenie programów komputerowych, całość wynagrodzenia jest więc wynagrodzeniem za przeniesienie praw autorskich.

20. Jeśli wynagrodzenie obejmuje również inne czynności niezwiązane z wytworzeniem kwalifikowanego IP, to czy preferencyjną stawką podatkową zamierza Pan objąć całe wynagrodzenie otrzymane od kontrahentów, czy tylko tę  jego część, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?

Odpowiedź: Wynagrodzenie nie obejmuje innych czynności.

21. Czy oprogramowanie, które Pan wytwarza, rozwija stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Odpowiedź: Oprogramowanie, które Wnioskodawca wytwarza stanowi kwalifikowane prawo, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

22. Z jakiego tytułu określonego w art. 30ca ust. 7 pkt 1-4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osiągnęła/osiąga Pan dochód, który zamierza opodatkować preferencyjną stawką podatkową tj.:

1.    z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2.    ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3.    z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4.    z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Odpowiedź: Wnioskodawca dokonuje przeniesienia (sprzedaży) autorskiego prawa do programu komputerowego osiąga więc dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

23. Czy i w jaki sposób oblicza Pan tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych)?

Odpowiedź: Wnioskodawca oblicza wskaźnik „nexus ” zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według wzoru:

(a+b) x 1,3

a+b+c+d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawda własności intelektualnej.

24.Czy w przypadku świadczenia usług na rzecz zagranicznych podmiotów, usługi dla tych podmiotów są/będą wykonywane przez Pana w Polsce czy w kraju, w którym podmioty te mają siedzibę?

Odpowiedź: W przypadku świadczenia usług na rzecz zagranicznych podmiotów, usługi dla tych podmiotów są/będą wykonywane w Polsce.

25.Jeśli usługi są/będą wykonywane w kraju, w którym podmioty te mają siedzibę, to proszę wskazać, czy działalność gospodarcza w tym państwie jest/będzie prowadzona przez Pana za pośrednictwem zakładu w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską, a tym państwem?

Odpowiedź: W przypadku świadczenia usług na rzecz zagranicznych podmiotów, usługi dla tych podmiotów są/będą wykonywane w Polsce.

Pytania

1.    Czy działalność w zakresie świadczonych usług tworzenia oprogramowania opisana przez Wnioskodawcę jest działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 oraz art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.    Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę 5% do dochodu uzyskiwanego z tytułu świadczonych usług tworzenia oprogramowania, na podstawie art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, działalność w zakresie świadczonych usług tworzenia oprogramowania opisana przez Wnioskodawcę jest działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 oraz art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia On wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z tytułu świadczenia opisanych usług w zakresie tworzenia oprogramowania.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania (tzw. IP Box).

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy: kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.    patent,

2.    prawo ochronne na wzór użytkowy,

3.    prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4.    prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5.    dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6.    prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7.    wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),

8.    autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, zgodnie z którym jest to działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zgodnie z art. 5a pkt 39 ustawy o PIT „badania naukowe” to:

a.    badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;

b.    badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Jak stanowi art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce „badania naukowe" obejmują:

a.    badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

b.    badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Z kolei, stosownie do art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, „prace rozwojowe" to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl ww. przepisów „prace rozwojowe" są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Działalność badawczo rozwojowa

Mając na uwadze przytoczone powyżej ramy prawne, o prowadzeniu działalności badawczo- rozwojowej można mówić, gdy realizowane prace:

-        mają twórczy charakter,

-        są prowadzone w systematyczny sposób,

-        zostały zrealizowane w określonym celu - zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań,

-        obejmują badania naukowe lub prace rozwojowe.

Twórczy charakter

Pojęcie „twórczy” zgodnie z definicją słownikową oznacza - mający na celu tworzenie, będący wynikiem tworzenia. Zaś „tworzyć” - powodować powstawanie czegoś. Można zatem uznać, że działalność podejmowana przez podatnika musi mieć na celu opracowanie, wytworzenie, skonstruowanie czegoś. Ustawa nie precyzuje co ma być wynikiem owego procesu twórczego. Można zatem przyjąć, że może to być przykładowo produkt, materiał, usługa, narzędzie czy też program. Ponadto, wśród synonimów terminu „twórczy’ można wymienić takie przymiotniki jak: „kreatywny” czy „konstruktywny".

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca podkreśla, że Jego działalność ma charakter twórczy/ innowacyjny, gdyż jest nakierowana na wypracowanie lub wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych narzędzi informatycznych. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagają kreatywnego podejścia, każdorazowo wymagają dokonywania rozwiązań koncepcyjnych pozwalających na realizację danego projektu. Rozwiązania proponowane kontrahentowi w ramach projektów nie powielają prostych i funkcjonujących na rynku typowych koncepcji. Klient otrzymuje zindywidualizowane, nowoczesne i innowacyjne narzędzia IT.

Systematyczność

Pojęcie „systematyczny” oznacza z kolei - robiący coś regularnie i starannie - oraz w przypadku działań - prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Wydaje się również, że należy przez to pojęcie rozumieć nie tylko bieżące prowadzenie prac badawczo-rozwojowych rozpoczętych w przeszłości, ale także rozpoczęcie działalności w tym zakresie przy założeniu, że podatnik w przyszłości planuje wykonywać tego rodzaju prace. Prace te zaś powinny charakteryzować się stosowną regularnością. W opinii Wnioskodawcy, przesłanka ta oznacza wyłączenie czynności incydentalnych podatnika i konieczność poszukiwania takich przejawów jego aktywności, które prowadzone są w uporządkowany oraz regularny sposób. Należy wskazać, że prace jakie Wnioskodawca realizuje w ramach działalności nie mają incydentalnego charakteru, lecz wykonywane są w systematyczny sposób. Działania te stanowią istotę funkcjonowania Wnioskodawcy i podejmowane są w zaplanowany sposób poprzez odpowiadanie na zapotrzebowanie kontrahenta. Systematyczność realizowanych prac wynika również z funkcji pełnionych przez Wnioskodawcę wobec Spółki, w tym realizacji na jego rzecz prac polegających na dostarczaniu nowych rozwiązań informatycznych lub ich istotnych modyfikacjach w reakcji na ciągle zmieniające się zapotrzebowanie kontrahentów.

Określony cel działalności

Działalność badawczo-rozwojowa musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca podkreśla, że podejmowane aktywności ze swej istoty zmierzają do uzyskania specjalistycznej wiedzy. Efektem zastosowania zasobów wiedzy jest ich wykorzystanie do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych/ulepszonych produktów na rzecz kontrahenta. Głównym celem realizowanych przez Wnioskodawcę prac jest przede wszystkim tworzenie, rozwój oraz optymalizacja (modyfikacja) innowacyjnych i technologicznie zaawansowanych narzędzi IT.

Prace rozwojowe

Wnioskodawca, poprzez tworzenie nowego rozwiązania technicznego, wykorzystuje dotychczas istniejącą wiedzę oraz opracowuje nową wiedzę z dziedziny technologii i informatyki do tworzenia nowych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań. Aktywność w ramach prowadzonych prac jest pracami rozwojowymi, gdyż polega m.in. na kształtowaniu i wykorzystywaniu wiedzy i umiejętności z dziedziny nauk i technologii do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań. Wnioskodawca wskazuje również, że realizowane przez niego prace nie są prowadzone na schematach lub w sposób automatyczny, lecz mają zindywidualizowany charakter i są przygotowywane pod kątem zapotrzebowania klienta. Ponadto, charakter prac w istotny sposób odbiega od wprowadzania okresowych zmian do produktów. Nie polegają one na dostosowaniu produktów w związku z m.in. koniecznością aktualizacji oprogramowania lub usunięciu istniejących błędów, lecz polega na opracowaniu nowych produktów lub istotnych modyfikacjach istniejących produktów w związku ze zgłoszeniem zapotrzebowania przez kontrahenta lub identyfikacją zapotrzebowania przez Wnioskodawcę, które są zwykle związane z chęcią optymalizacji określonych segmentów prowadzonej działalności.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace spełniają definicję działalności badawczo- rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT.

Zasady opodatkowania

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: (...)

8.    autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT).

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.    z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2.    ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3.    z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4.    z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.    wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2.    prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3.    wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4.    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5.    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art 30cb ust. 2 ustawy). Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o „IP Box” nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Podsumowanie

1.    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie komputerowe w ramach indywidualnej działalności gospodarczej,

2.    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w bezpośrednio prowadzonej działalności badawczo- rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych,

3.     Wytwarzane oprogramowanie podlega ochronie na podstawie przepisów o prawie autorskim,

4.    Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

5.    Wnioskodawca dokonuje przeniesienia praw autorskich do wytworzonego oprogramowania.

W związku z powyższym, Wnioskodawca może zastosować stawkę 5% od dochodu z tytułu świadczonych usług w ramach prowadzenia działalności, opisanych we wniosku o interpretację.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy :

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ostatniej ustawy :

Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ww. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania. Działalność prowadzona jest od 2 sierpnia 2023 r.

Od stycznia 2026 r świadczy Pan usługi programistyczne na rzecz podmiotu z siedzibą w (…) (dalej jako: „Spółka”). Tworzy Pan oprogramowanie do systemu zarządzania księgowością i finansami. Tworzy Pan programy integracyjne, które łączą system z innymi systemami np. banku. Programy tworzone przez Pana służą do pobierania, przetwarzania i lepszego zarządzania danymi. W wyniku Pana prac powstało oprogramowanie stanowiące część platformy (…). Platforma pełni rolę (...). Platforma obsługuje (...).

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W opisie sprawy wskazał Pan, że wytwarzanie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonych bezpośrednio przez Pana prac. Jest to działalność o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wykonywanie usług polega przede wszystkim na pisaniu kodu oraz na pracy koncepcyjnej z przedstawicielami Spółki poprzez uczestnictwo w definiowaniu i planowaniu realizacji kolejnych projektów, poprzez analizowanie danych, pogłębianie wiedzy testowanie oprogramowania, optymalizowanie istniejącego kodu oprogramowania, poprawianie błędów, opisanie dokumentacji technicznej, tworzenie opisu wymagań dla innych programistów, koordynację pracy projektu, oraz proces twórczy dochodzenia do możliwych rozwiązań. Pana zadaniem jest tworzenie oprogramowania, które lepiej będzie spełniało oczekiwania Spółki i ułatwiało prowadzenie działalności gospodarczej.

Co do zasady tworzy Pan nowe oprogramowanie i nie rozwija ani nie ulepsza istniejącego oprogramowania. Każdy program komputerowy wytworzony przez Pana stanowi samodzielny utwór — złożony z oryginalnego kodu źródłowego, oryginalnych modeli danych, oryginalnych algorytmów oraz oryginalnych architektur systemowych. Pana proces twórczy nie polega na rutynowym ani mechanicznym wykonywaniu z góry określonych instrukcji. Każdy program powstaje w wyniku sekwencji intelektualnie wymagających etapów, które wymagają samodzielnego osądu, wiedzy technicznej i twórczego rozwiązywania problemów.

Oprogramowanie tworzone przez Pana posiada funkcjonalności, cechy i algorytmy rozwiązujące unikalne problemy i odpowiadające na wymagania specyficzne dla platformy Spółki. Ponieważ wymagania te są charakterystyczne dla dziedziny oprogramowania księgowego i nie mogą być zaspokojone przez gotowe komponenty, każdy program wymaga stworzenia oryginalnego kodu źródłowego, zaprojektowania oryginalnych modeli danych oraz zastosowania decyzji architektonicznych dostosowanych do konkretnego problemu. Szereg technologii i koncepcji zastosowanych w tej pracy nie występował wcześniej w Pana praktyce gospodarczej.

Dodatkowo wskazał Pan, że efekty Pana prac, które nazywa Pan: „oprogramowanie” / zawsze są/będą utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie są jedynie „ techniczną ”, a „ twórczą ” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahenta.

Zatem, prowadzona przez Pana działalność  w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowym ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Wyjaśnił pan, że systematyczność w Pana pracy oznacza konsekwentne i planowe podejście do wszystkich czynności związanych z tworzeniem oprogramowania. Obejmuje ustanowienie zdefiniowanych procedur, harmonogramów i procesów pracy umożliwiających skoordynowane działanie we wszystkich fazach każdego projektu. Systematyczność przejawia się również w ciągłej analizie i ocenie postępów, umożliwiającej dostosowywanie działań do zamierzonych celów. Każdy projekt jest traktowany jako proces wymagający bieżącego monitorowania i adaptacji w celu zapewnienia skuteczności i jakości tworzonego oprogramowania. Planuje Pan krótkoterminowe harmonogramy sprintowe — zazwyczaj o czasie trwania jednego do dwóch tygodni — każdy ukierunkowany na konkretny wynik oprogramowania. Po zakończeniu każdego sprintu praca jest weryfikowana względem z góry zdefiniowanych kryteriów akceptacji, tworząc mierzalny i udokumentowany zapis planowanej pracy i jej realizacji w odniesieniu do konkretnego oprogramowania.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że jest to działalność o charakterze twórczym, podejmowana w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zmieniające się warunki rynkowe powodują, że musi Pan stale rozszerzać swoją wiedzę poprzez np. uczestnictwo w szkoleniach (np. konferencjach branżowych czy tzw. Webinarach), czytanie literatury związanej z przedmiotem działalności, zapoznawanie się z publicznie dostępnymi wynikami badań naukowych czy wymianę wiedzy poprzez portale zrzeszające programistów.

W ramach działalności polegającej na tworzeniu oprogramowania wykorzystuje i rozwija Pan wiedzę i umiejętności nabyte przez samodzielne studiowanie materiałów z zakresu informatyki, inżynierii oprogramowania i nowoczesnych technologii, a także przez doświadczenie zawodowe. Są to wiedza i umiejętności z następujących dziedzin: bazy danych i modelowanie danych, obliczenia równoległe i rozproszone, algorytmy i struktury danych, teoretyczna informatyka, teoria kompilatorów i projektowanie interpreterów opartych na (…), nowoczesne języki programowania, inżynieria oprogramowania i wzorce projektowe, bezpieczeństwo aplikacji webowych i kryptografia, modelowanie dziedziny finansowej oraz implementacja języków dziedzinowych. Pracuje Pan z nowoczesnymi technologiami, stale ucząc się i pogłębiając wiedzę w każdym obszarze. Stosowane technologie obejmują (…).

Tworzy Pan oprogramowanie w językach (…) i (…).

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

-        badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

-        prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·         nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·         łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·         kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·         wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·         nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·         łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badan rozwojowych;

·         kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·         wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·         planowaniu produkcji oraz

·         projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres. 

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak sam Pan wskazuje we wniosku, w ramach prowadzonej działalności nabywa Pan, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci programów o nowych lub ulepszonych funkcjonalnościach. Pana działania polegające na tworzeniu oprogramowania, każdorazowo zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności tego oprogramowania. Tworzy Pan nowe oprogramowanie i nie rozwija ani nie ulepsza istniejącego oprogramowania. Każdy program komputerowy wytworzony przez Pana stanowi samodzielny utwór — złożony z oryginalnego kodu źródłowego, oryginalnych modeli danych, oryginalnych algorytmów oraz oryginalnych architektur systemowych. Proces twórczy nie polega na rutynowym ani mechanicznym wykonywaniu z góry określonych instrukcji. Każdy program powstaje w wyniku sekwencji intelektualnie wymagających etapów, które wymagają samodzielnego osądu, wiedzy technicznej i twórczego rozwiązywania problemów. Tworzy Pan oprogramowanie w językach (…) i (…). Wytwarzanie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonych bezpośrednio przez Pana prac. Jest to działalność o charakterze twórczym, podejmowana w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wykonywanie usług polega przede wszystkim na pisaniu kodu oraz na pracy koncepcyjnej z przedstawicielami Spółki poprzez uczestnictwo w definiowaniu i planowaniu realizacji kolejnych projektów, poprzez analizowanie danych, pogłębianie wiedzy testowanie oprogramowania, optymalizowanie istniejącego kodu oprogramowania, poprawianie błędów, opisanie dokumentacji technicznej, tworzenie opisu wymagań dla innych programistów, koordynację pracy projektu, oraz proces twórczy dochodzenia do możliwych rozwiązań.

Zatem, powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu i ulepszaniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu - takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z wniosku i jego uzupełnienia.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki  z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego  1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm. dalej: „ustawa o PAIPP”).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych :

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych :

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Podsumowując powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że:

-        tworzy Pan wymienione w opisie programy komputerowe w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;

-        oprogramowanie wytwarzane przez Pana w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności intelektualnej, stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

-        oprogramowanie, które Pan wytwarza stanowi kwalifikowane prawo, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

-        dokonuje Pan przeniesienia (sprzedaży) autorskiego prawa do programu komputerowego osiąga więc Pan dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

-        sposób „przeniesienia” każdego z majątkowych praw autorskich do „programów komputerowych ” następuje/będzie następował zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy;

-        prowadzi Pan, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która pozwala na wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do programu komputerowego oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw.

Tym samym będzie Pan mógł, na podstawie art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zastosować stawkę opodatkowania 5% do dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w zeznaniu rocznym za 2026 r. i za lata kolejne, jeżeli nie zmieni się stan faktyczny i nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie.

Dodatkowe informacje

Należy zastrzec, że pytania przedstawione przez Pana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko spraw będących przedmiotem wniosku (Pana zapytań), natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie były przedmiotem pytań.

Podkreślamy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe są zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe będą się różnić od stanu/zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·         stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

·         zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.