Interpretacja 0113-KDWPT.4011.145.2026.2.KU

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani panną, matką małoletniego dziecka, urodzonego 6 sierpnia 2016 r. Z ojcem dziecka mieszkała Pani do końca lutego 2022 r. w....Na koniec lutego 2022 r. wraz z dzieckiem przeniosła się Pani do ..., gdzie do chwili obecnej nieprzerwanie z nim mieszka w mieszkaniu stanowiącym Pani własność (poza Panią i dzieckiem w mieszkaniu tym nikt nie mieszka) oraz pracuje (jest Pani zatrudniona na umowę o pracę , nie prowadzi działalności gospodarczej). Ojciec dziecka nieprzerwanie do dzisiaj mieszka i pracuje w ...

Od 1 marca 2022 r. zatem sama wychowuje Pani dziecko. Nie mieszka Pani z ojcem dziecka, prowadzi zupełnie osobne gospodarstwo domowe, w innej miejscowości. Ojciec dziecka nie bierze udziału w procesie wychowawczym, jego obecność w życiu dziecka ogranicza się do sporadycznych odwiedzin czy okazjonalnych prezentów. Jest Pani jedyną osobą, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, jest Pani jego stałym opiekunem. Utrzymuje je Pani z własnych dochodów (ojciec dziecka przelewa jedynie 500,00 zł miesięcznie).

Ponosi Pani wszystkie koszty związane z utrzymaniem dziecka - kupuje żywność, ubrania, środki higieniczne, zabawki i książki, opłaca zajęcia dodatkowe - typu szkoła pływania, ponosi koszty związane z funkcjonowaniem dziecka w szkole jak np. dodatkowe pomoce dydaktyczne, opłaty za zorganizowane wycieczki, ubezpieczenie zdrowotne itp. oraz troszczy się Pani o takie kwestie jak np. okazjonalne wydarzenia w życiu dziecka - organizacja komunii. Zapewnia Pani dziecku leczenie, opiekę zdrowotną i leki, gdy choruje, w tym specjalistyczne leczenie u stomatologa związane ze zdiagnozowanym schorzeniem uzębienia. W przypadku choroby organizuje dni wolne z pracy lub pracuję w tym czasie zdalnie.

Organizuje Pani cały plan dnia dziecka - dba o odpowiednią ilość snu, zdrowe posiłki, zabawę i rozwój, a także aktywności sportowe typu nauka pływania, jazda na rowerze czy hulajnodze. Spędza Pani z dzieckiem dużo czasu na wspólnej zabawie, rozmowach, pomaganiu dziecku w wyrażaniu emocji, uczy je, jak radzić sobie z trudnymi sytuacjami i wspiera w rozwoju społecznym. Tylko Pani uczestniczy w zebraniach w szkole i utrzymuje kontakt z wychowawcami. Organizuje Pani dziecku spotkania z rówieśnikami, wspólne wyjazdy i wypoczynek, jak np. wyjazdy na wakacje, czy na ferie zimowe. Pani dziecko nie otrzymuje zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej.

Począwszy od zeznania podatkowego PIT-37 złożonego za 2022 r. oraz za lata kolejne (czyli za rok 2023, 2024 i 2025 ) rozliczała się Pani jako osoba samotnie wychowująca dziecko, uznając, że spełnia wszystkie warunki wynikające z obowiązujących przepisów.

Pytanie

Czy w opisanej w stanie faktycznym sytuacji miała Pani prawo do rozliczenia się za rok 2022, 2023, 2024 i 2025 - jako osoba samotnie wychowująca dziecko zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, jest Pani uprawniona do rozliczania się jako osoba samotnie wychowująca dziecko zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r o podatku dochodowym od osób fizycznych, dalej: ustawy o PIT.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o PIT jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w jej art. 9 ust. 1. Zgodnie z jego treścią opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 6 ust. 4c ww. ustawy, od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Zgodnie z art. 6 ust. 4d ww. ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy, przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1)  dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub 2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi, że sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

·      posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko;

·      wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecka;

·      nieuzyskiwania przez rodzica i dzieci (dziecko) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

·      niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Oczywistym jest, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o PIT nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie wychowującą dziecko. Z istoty pojęcia "osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby) zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój emocjonalny.

Przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby.

Natomiast, kiedy każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka oznacza to, że w roku podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje rodziców, a nie samotnie przez któregokolwiek z nich.

Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych. W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w wychowywaniu dziecka - co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo, pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa - nie można mówić o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.

Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle określony status cywilny.

Ustawodawca w ustawie o PIT nie zawarł definicji pojęcia "wychowywać"; należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. "Wychowywać" w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych. Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie przysługiwało jedynie temu z rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.

W Pani ocenie spełnia Pani wszystkie kryteria niezbędne do skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania. Jest Pani panną. Jest matką małoletniego dziecka. Dziecko nie otrzymuje zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W okresie, którego dotyczy wniosek, uzyskuje Pani dochody z tytułu umowy o pracę. Nie prowadzi działalności gospodarczej. W stosunku do Pani, ani Pani dziecka nie mają zastosowania przepisy o:

·      podatku liniowym;

·      zryczałtowanym podatku dochodowym;

·      podatku tonażowym lub

·      aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Dziecko mieszka wyłącznie z Panią, w innym miejscu niż jego ojciec. Samotnie wychowuje Pani dziecko w rozumieniu wskazanym powyżej.

Dla zastosowania rozliczenia w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko istotny jest m.in. warunek, że w trakcie roku podatkowego rzeczywiście samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców, wychowuje się dziecko, który wobec sytuacji przedstawionej we wniosku został spełniony. Preferencja ta uzależniona jest nie tylko od stanu cywilnego, ale przede wszystkim od faktycznego samotnego wychowywania dziecka. Jak już wskazano, wyłącznie ja realizuję proces wychowania dziecka, ojciec dziecka w takim procesie w ogóle nie uczestniczy. Na wychowanie dziecka, tj. na ciągły i długotrwały jego rozwój, w naszym przypadku składa się wyłącznie moja praca. Swoim dzieckiem opiekuję się Pani samotnie (nie tylko samodzielnie).

Podkreślić w tym miejscu należy, że przepisy ustawy o PIT nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok. Ma to znaczenie dla uznania prawidłowości skorzystania przez Panią z preferencyjnego sposobu opodatkowania również za 2022 r. (samotnie wychowuje Pani dziecko począwszy od lutego 2022 r.).

W świetle przedstawionego przez Panią stanu faktycznego sprawy, mając na uwadze powołane regulacje prawne uznać należy, że posiada Pani status „osoby samotnie wychowującej dziecko", w konsekwencji czego przysługiwało Pani za lata 2022-2025 - prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych według zasad określonych w art.6 ust 4 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm., t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

Art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie m.in. następujących warunków:

·      posiadania statusu osoby samotnie wychowującej dzieci (dziecko);

·      wychowywania samotnie w roku podatkowym dzieci (dziecka);

·      nieuzyskiwania przez rodzica i dzieci (dziecko) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Należy jednak wskazać, że przepis art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym, określonym w tym przepisie, jest osobą samotnie wychowującą dziecko.

Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby) zajmuje się wychowywaniem dziecka, stale troszczy się o jego byt materialny i rozwój emocjonalny.

Przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci i (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik lub osoba będąca w separacji), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Jest to więc taka osoba, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, bez udziału (wsparcia) drugiej osoby.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu oraz systemu wartości oraz postaw emocjonalnych (por. wyrok NSA z dnia 31 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 30/10). Warunek „samotnego wychowywania dzieci” wynika wprost z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca nie dookreślił jednak, jak należy definiować pojęcie „samotnego wychowywania”.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN, „samotny” to: (1) „żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół”, (2) „znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam”, (3) „spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa”, (4) „znajdujący się na odludziu”. Z kolei, „wychować — wychowywać” to: (1) „zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności”, (2) „przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie”.

Samotne wychowywanie oznacza wychowywanie dziecka (dzieci) bez faktycznego udziału drugiego rodzica.

Prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców, czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (który dzieci faktycznie wychowuje) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani panną, matką małoletniego dziecka, urodzonego 6 sierpnia 2016 r. Z ojcem dziecka mieszkała Pani do końca lutego 2022 r. w ...Na koniec lutego 2022 r. wraz z dzieckiem przeniosła się Pani do .... , gdzie do chwili obecnej nieprzerwanie mieszka oraz pracuje (jest Pani zatrudniona na umowę o pracę , nie prowadzi działalności gospodarczej). Ojciec dziecka nie bierze udziału w procesie wychowawczym, jego obecność w życiu dziecka ogranicza się do sporadycznych odwiedzin czy okazjonalnych prezentów. Jest Pani jedyną osobą, która stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, jest Pani jego stałym opiekunem. Utrzymuje je Pani z własnych dochodów (ojciec dziecka przelewa jedynie 500,00 zł miesięcznie). Ponosi Pani wszystkie koszty związane z utrzymaniem dziecka - kupuje żywność, ubrania, środki higieniczne, zabawki i książki, opłaca zajęcia dodatkowe - typu szkoła pływania, ponosi koszty związane z funkcjonowaniem dziecka w szkole jak np. dodatkowe pomoce dydaktyczne, opłaty za zorganizowane wycieczki, ubezpieczenie zdrowotne itp. oraz troszczy się Pani o takie kwestie jak np. okazjonalne wydarzenia w życiu dziecka - organizacja komunii. Zapewnia Pani dziecku leczenie, opiekę zdrowotną i leki, gdy choruje, w tym specjalistyczne leczenie u stomatologa związane ze zdiagnozowanym schorzeniem uzębienia. W przypadku choroby organizuje dni wolne z pracy lub pracuję w tym czasie zdalnie. Organizuje Pani cały plan dnia dziecka - dba o odpowiednią ilość snu, zdrowe posiłki, zabawę i rozwój, a także aktywności sportowe typu nauka pływania, jazda na rowerze czy hulajnodze. Spędza Pani z dzieckiem dużo czasu na wspólnej zabawie, rozmowach, pomaganiu dziecku w wyrażaniu emocji, uczy je, jak radzić sobie z trudnymi sytuacjami i wspiera w rozwoju społecznym. Tylko Pani uczestniczy w zebraniach w szkole i utrzymuje kontakt z wychowawcami. Organizuje Pani dziecku spotkania z rówieśnikami, wspólne wyjazdy i wypoczynek, jak np. wyjazdy na wakacje, czy na ferie zimowe. Pani dziecko nie otrzymuje zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. W stosunku do Pani, ani Pani dziecka nie mają zastosowania przepisy o podatku liniowym, zryczałtowanym podatku dochodowym, podatku tonażowym lub aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis stanu faktycznego stwierdzić należy, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów i rozliczenia się za rok 2022, 2023, 2024 i 2025 w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowująca dziecko, określony w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).