Interpretacja 0113-KDWPT.4011.170.2026.2.DS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 8 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2025 r. zakupiła Pani klimatyzator w celu ułatwienia czynności życiowych. Posiada Pani lekki stopień niepełnosprawności. Wydatek chciałaby Pani odliczyć od dochodu za 2025 r., w ramach ulgi rehabilitacyjnej w PIT-37.

Uzupełnienie stanu faktycznego

W odpowiedzi na wezwanie pismem z 8 maja 2026 r. uzupełniła Pani opis sprawy:

W 2025 r. uzyskała Pani dochody z emerytury oraz z umowy zlecenia, podlegające opodatkowaniu w Polsce na zasadach ogólnych, tj. wg skali podatkowej. 

Orzeczenie o niepełnosprawności zostało Pani wydane przez Miejski Zespół ds. Orzekania o niepełnosprawności. Data wydania orzeczenia - 3 kwietnia 2019 r.; kod niepełnosprawności 10-N. Daty i okresu powstania niepełnosprawności – „nie da się ustalić” - cyt. z orzeczenia. Stopień niepełnosprawności datowany jest od 8 sierpnia 2019 r.

Wydatki związane z zakupem klimatyzatora będą stanowić wydatki na przystosowanie lokalu mieszkalnego, jak i jego wyposażenia, stosownie do indywidualnych potrzeb wynikających z rodzaju posiadanej przez Panią niepełnosprawności i ułatwiających wykonywanie przez Panią czynności życiowych. Od lat cierpi Pani na miażdżycę, chorobę niedokrwienną serca, zaburzenia neurologiczne, zakrzepicę tętnic, nadciśnienie tętnicze, tachykardię. W upalne dni trudno jest Pani funkcjonować z uwagi na duże skoki ciśnienia, zawroty głowy, wzrost tachykardii. Zaburzona termoregulacja organizmu ma bezpośredni wpływ na takie czynności jak poruszanie się po mieszkaniu, sporządzanie sobie posiłków, dbanie o higienę osobistą, a także nie pozwala Pani spać. To z kolei wpływa na pogorszenie się Pani stanu zdrowia, zwiększa ryzyko udaru lub zawału. Wcześniej, z uwagi na niski koszt, zamontowała Pani markizę na balkonie. Jednak poprawa była minimalna. Zakup klimatyzatora nie poprawia Pani komfortu życia, nie kupiła go Pani dla wygody. Klimatyzator w okresie upału jest urządzeniem pozwalającym utrzymać termoregulację organizmu, umożliwić Pani funkcjonowanie, tj. wykonywanie prostych czynności życia codziennego.

Tytuł prawny do mieszkania, w którym korzystać Pani będzie z klimatyzatora to Pani pełna własność do 1 kwietnia 2026 r.

Wydatki na zakup klimatyzatora nie zostały i nie zostaną odliczone od żadnego funduszu, nie były i nie są zaliczone do KUP, nie zostały odliczone od dochodu/przychodu do opodatkowania podatkiem liniowym/ zryczałtowanym, nie zostały/zostaną uwzględnione w innych ulgach podatkowych.

Posiada Pani dokument potwierdzający zakup i zapłatę za klimatyzator, który jest fakturą VAT i zawiera Pani dane identyfikacyjne jako kupującego oraz dane sprzedającego towar i usługę, oraz rodzaj zakupionego towaru i usługi.

Pytanie

Czy wydatek poniesiony na zakup klimatyzatora może Pani odliczyć w PIT-37?

Pani stanowisko w sprawie

Od 25 lat choruje Pani na chorobę niedokrwienną serca, ma Pani miażdżycę, jest Pani po operacji endarterektomii tętnicy szyjnej wewnętrznej, w związku z incydentami TIA spowodowanymi 90% zwężeniem tętnicy. Okres upałów jest dla Pani trudny do zniesienia, naraża Pani zdrowie i życie. Dlatego zakupiła Pani klimatyzator, aby ułatwić sobie wykonywanie czynności życiowych.

Uważa pani, że w Pani przypadku zakup klimatyzatora jest uzasadniony i spełnia warunek skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g i 13a tego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:

W myśl art. 26 ust. 7b tejże ustawy:

Wedle art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak wynika zaś z art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji, podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów je ustanawiających należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do korzystania z przedmiotowej ulgi przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.

Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Z treści powyższych przepisów ustawy o podatku dochodowym  wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy, jest zatem posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W opisie zdarzenia wskazała Pani, że jest osobą z orzeczonym lekkim stopniem niepełnosprawności. Orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane 3 kwietnia 2019 r. przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Łodzi. Kod niepełnosprawności to 10-N. Wydatki związane z zakupem klimatyzatora będą stanowić wydatki na przystosowanie lokalu mieszkalnego, jak i jego wyposażenia, stosownie do indywidualnych potrzeb wynikających z rodzaju posiadanej przez Panią niepełnosprawności i ułatwiających wykonywanie przez Panią czynności życiowych.

Wobec powyższego, przysługuje Pani prawo dokonywania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej w związku z ponoszonymi wydatkami na cele rehabilitacyjne, które wymienione zostały w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Rozpatrując natomiast kwestię czy wydatki, o których mowa we wniosku (zakup klimatyzatora), można zakwalifikować do wydatków na cele rehabilitacyjne wymienione w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli do wydatków na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, koniecznym jest wyjaśnienie znaczenia użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”.

Zgodnie z językowym znaczeniem termin „adaptacja” to przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast, „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś.

Adaptacja mieszkania jest to zatem przeróbka, mająca nadać mu inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania – to przydanie mu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem, adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności.

Stąd też, w przypadku każdego niepełnosprawnego, wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.

Dokonując wykładni zawartego w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań (budynków mieszkalnych), stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, należy wskazać, że w doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej (por. A. Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT. Komentarz, Lex, 2010, wyd. II). Należy zwrócić uwagę, że pojęcie „adaptacja” rozumieć należy jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy – w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej – wyrok WSA we Wrocławiu z 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 667/11.

Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego do innych potrzeb i jego wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma – dla uznania wydatków poniesionych na nie za wydatki na cele rehabilitacyjne – znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej adaptacji lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika.

W związku z przytoczonym przepisem art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki takie można uznać wydatki poniesione na np. likwidację barier architektonicznych, budowę podjazdów dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, „poszerzenie drzwi”, likwidację progów, założenie okien zamykanych z niskiego poziomu, położenie terakoty antypoślizgowej, likwidację wanny i zainstalowanie brodzika z panelem prysznicowym i siedziskiem dla osób niepełnosprawnych ruchowo, założenie „wiszącego” sedesu oraz umywalki „bez nogi” umożliwiających swobodne podjechanie wózkiem, także montaż wszelkiego rodzajów uchwytów, specjalnych baterii dla osób z niepełnosprawnymi dłońmi, montaż drzwi przesuwnych.

Wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań (budynków mieszkalnych), w przeciwieństwie do wydatków z tytułu zakupu sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych nie muszą mieć indywidualnego charakteru. Istotne jest jedynie czy wydatki te, są podyktowane potrzebami osoby niepełnosprawnej związanymi z tą niepełnosprawnością.

Pogląd ten potwierdził m.in. WSA w Łodzi w wyroku z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 1541/11, stwierdzając, że „nie można zgodzić się z tą częścią dokonanej przez organ wykładni art. 26 ust. 7a pkt 1 i 3 pdf, wedle której wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań muszą mieć, tak samo jak sprzęt rehabilitacyjny, indywidualny charakter. Z gramatycznego brzmienia pierwszego unormowania wynika bowiem, że wymóg „indywidualnego przeznaczenia” w ogóle nie dotyczy wydatków na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia, stosownie do treści art. 26 ust. 7a pkt 1 pdf, jest to by adaptacja (wyposażenie) mieszkania (budynku) odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Uwzględniając regulację zawartą w art. 26 ust. 1 pkt 6 pdf należy tego rodzaju wydatkom stawiać nadto warunek by służyły rehabilitacji osoby niepełnosprawnej lub ułatwiały jej wykonywanie czynności życiowych. Są to jedyne ustawowe wymogi stawiane wspomnianym wydatkom”.

Jak wynika z opisu sprawy, od lat cierpi Pani na miażdżycę, chorobę niedokrwienną serca, zaburzenia neurologiczne, zakrzepicę tętnic, nadciśnienie tętnicze, tachykardię. W upalne dni trudno jest Pani funkcjonować z uwagi na duże skoki ciśnienia, zawroty głowy, wzrost tachykardii. Zaburzona termoregulacja organizmu ma bezpośredni wpływ na takie czynności jak poruszanie się po mieszkaniu, sporządzanie sobie posiłków dbanie o higienę osobistą, a także nie pozwala Pani spać.
To z kolei wpływa na pogorszenie się Pani stanu zdrowia, zwiększa ryzyko udaru lub zawału. Klimatyzator w okresie upału jest urządzeniem pozwalającym utrzymać termoregulację organizmu, umożliwić Pani funkcjonowanie, tj. wykonywanie prostych czynności życia codziennego.

Zatem, w Pani sytuacji, wskazane wydatki dotyczące zakupu klimatyzatora, można uznać - stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - za wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkania stosownie do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności.

Ponadto, jak wskazała Pani w opisie stanu faktycznego, wydatek – zakup klimatyzatora, nie był dofinansowany ani zwrócony w jakiejkolwiek formie. W 2025 r. uzyskała Pani dochody z emerytury oraz umowy zlecenia podlegające opodatkowaniu w Polsce, na zasadach ogólnych, tj. wg skali podatkowej. Posiadana przez Panią faktura dokumentująca zakup klimatyzatora, zawiera Pani dane identyfikacyjne jako kupującego, dane sprzedającego towar i usługę oraz rodzaj zakupionego towaru i usługi.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że przysługuje Pani prawo do odliczenia od dochodu poniesionych wydatków na nabycie klimatyzatora w ramach ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki te, może Pani odliczyć w zeznaniu o wysokości dochodu osiągniętego za rok podatkowy, w którym wydatki zostały poniesione, tj. w zeznaniu podatkowym PIT-37 składanym za 2025 r.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.